කමාන්ඩර් ගංගාල් කොරෝනා වලින් මිය ගියේ නැත. ඔහුව පැහැරගෙන ගොස් මරා දමා ඇත.

ඊශ‍්‍රායෙල නාසිවාදී ෆැසිස්ට්වාදීන්ගේ නිරුවත් අරමුණු ෆැසිස්ට්වාදී අධිරාජ්‍යගැති අගමැතිගේ ට්විටර් පණිවිඩයකින්

ඊශ‍්‍රායෙල නාසිවාදීන්ගේ අරමුණු විවෘතවම එහි ෆැසිස්ට්වාදී අධිරාජ්‍යගැති අගමැති බෙන්ජමින් නෙතන්්‍යාහු ට්විටර් පණිවිඩයක් මගින් පෙන්වා තිබේ.

The weak crumble, are slaughtered and are erased from history while the strong, for good or for ill, survive. The strong are respected, and alliances are made with the strong, and in the end peace is made with the strong.

Benjamin Nethanyahu

දුර්වලයින් බිඳවැටී, ඝාතනය වී ඉතිහාසයෙන් මකා දැමෙන විට ශක්තිවන්තයා යහපත හෝ අයහපත සඳහා ඉතිරිවෙයි. ශක්තිවන්තයා ගෞරවයට පාත‍්‍ර වන අතර, ශක්තිවන්තයින් සමග සන්ධානගතවන අතර අවසානයේ ශක්තිවන්තයින් සමග සාමය ඇතිවේ.

  • බෙන්ජමින් නෙතන්යාහු –

The whole of nature is a mighty struggle between strength and weakness, an eternal victory of the strong over the weak.

Adolf Hitler

සමස්ත සොබාදහම ශක්තිමත්භාවය සහ දුබලතාවය අතර බලවත් අරගලයකි. දුර්වලයින්ට එරෙහිව බලවතුන්ගේ සදාකාලික ජයගහණයකි.

  • ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් –

ඊශ‍්‍රායෙල නාසිවාදීන්ගේ අරමුණු විවෘතවම එහි ෆැසිස්ට්වාදී අධිරාජ්‍යගැති අගමැති බෙන්ජමින් නෙතන්්‍යාහු ට්විටර් පණිවිඩයක් මගින් පෙන්වා තිබේ.

The weak crumble, are slaughtered and are erased from history while the strong, for good or for ill, survive. The strong are respected, and alliances are made with the strong, and in the end peace is made with the strong.

Benjamin Nethanyahu

දුර්වලයින් බිඳවැටී, ඝාතනය වී ඉතිහාසයෙන් මකා දැමෙන විට ශක්තිවන්තයා යහපත හෝ අයහපත සඳහා ඉතිරිවෙයි. ශක්තිවන්තයා ගෞරවයට පාත‍්‍ර වන අතර, ශක්තිවන්තයින් සමග සන්ධානගතවන අතර අවසානයේ ශක්තිවන්තයින් සමග සාමය ඇතිවේ.

  • බෙන්ජමින් නෙතන්යාහු –

The whole of nature is a mighty struggle between strength and weakness, an eternal victory of the strong over the weak.

Adolf Hitler

සමස්ත සොබාදහම ශක්තිමත්භාවය සහ දුබලතාවය අතර බලවත් අරගලයකි. දුර්වලයින්ට එරෙහිව බලවතුන්ගේ සදාකාලික ජයගහණයකි.

  • ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් –

Kaypakkaya is a rupture with the bourgeois line and the birth in the proletarian line!

Kaypakkaya is a rupture with the bourgeois line and the birth in the proletarian line!

Comrade İbrahim KAYPAKKAYA, founder and theoretical guidance of our Party, the representative of the international proletariat in Turkey, on the 48th Anniversary of his murder continues to guide us. We keep our Comrade İbrahim KAYPAKKAYA alive in our struggle for the New Democratic Revolution, Socialism, Communism and People’s War.

While the imperialist-capitalist system continues to crumble, it maintains its parasitic colonialism throughout the world with blood, tears and pus oozing out from all its pores. Economic-political crisis and wars on regional level sharpen the conflicts between the imperialists and further escalate the struggle for further division. The direct consequence of this situation are unjust wars, increasing poverty, millions of so-called refugees, growing reactionary and fascist organizations and a spreading of government violence. While there is this brutal order of exploitation and its consequences on one side of the picture that we are facing, on the other there are the popular masses, the revolutionaries and the communists, that fight against all this reaction and barbarism and that resist all forms of aggression.

This is why the counter-revolutionary wave that we are confronted with does not intimidate us. We know, that when masses carry a revolutionary political consciousness and act upon this consciousness, it will be seen that the imperialists and their lackeys are merely “paper tigers“. Time and again the history of the class struggle has shown, that when the masses rise with revolutionary consciousness, there is no force that can withstand it. In the historical context that we are in, this is precisely the reason why ideological clarity and practical audacity is required more then ever. The masses need political organizations and practical guidance, that is equipped with this clarity.

On the 48th anniversary of the murder of comrade İbrahim KAYPAKKAYA we see once again how important it is to understand and grasp the political leaders and guidance that have achieved a historical breakthrough in their lifetimes and to be inspired by them. Comrades like İbrahim KAYPAKKAYA and similar communists reflect not only the values of one country, but, furthermore, shared values of the international proletariat and are part of our common history. For exactly this reason, their teachings, their ideological positions and their political-practical audacity are considered part of the collective memory of the communists. In our persistent struggles, they continue their historical roles as guides.

The history of class struggle can only be made by daring political and practical steps. To achieve a resistance or a contradiction and an alternative to the obvious, to the accepted, against the prevailing, the conventional, the taught thoughts and the prejudices, the dogmas and the status quo is only possible, when we tear apart the “garment” that the system of exploitation and plunder has “put on us” in a way that not the smallest shred of cloth remains on us. If we even carry the smallest bit of the system on us, it is difficult and, in the end, impossible to realize a radical rupture from the system. It would mean, that we would – in one way or another – unite with the existing system on the ideological or practical plane. The fact that the capitulation to the bourgeoisie – despite the high prices paid, in the various regions of the world, from the past to the present – still takes place, is a proof of this. As an antidote to such ideological positions, comrade İbrahim KAYPAKKAYA existed as an embodiment of the total rejection of the given system. His teaching and his guidance have not ceased.

In all parts of the world many revolutionaries and communist have existed, of which each has contributed significantly to the struggle for the revolution and communism. Some of the various revolutionaries and communists that dedicated their live for the struggle for the revolution and for socialism, and that laid the brickwork for the world revolution through their labor, their blood and their souls, have assumed a special position with their historical ruptures, their political audacity and their ideological clarity. “Breaking the ice and opening the path”, they have assumed the function of the Pole Star. These personalities, that arose in the most critical moments in the history of class struggle, built the future in the moments they lived in. And despite all counter-efforts of their class enemies, their thoughts became and continue to be guiding, also as they are hoisted be the following generations. Comrade İbrahim KAYPAKKAYA, in his short life within the history of the class struggle, was the carrier of such a mission.

As all the other revolutionary and communist leaders, comrade İbrahim KAYPAKKAYA is a direct product of class struggle. Through the participation in all areas in which the class struggle of the country he lived in sharpened, he made the dialectical epistemology of “practice-theory-practice” the fundamental foundation for the emergence of the ideological-political-organizational framework of the TKP/ML. At the same time he thoroughly investigated the class struggles experienced on international level and the ideological conflicts and constructed his thought step by step based on all these questions. He became the representative of Marxism-Leninism-Maoism in Turkey.

İbrahim KAYPAKKAYA is the re-blossoming of the persistent class struggle in Turkey based on the Marxist principles. First and foremost, he is the ideological rupture and a rebirth. Because he intellectually and practically differed from all the petty-bourgeois, opportunist, revisionist and parliamentary attitudes, that until then trafficked in the name of the proletariat and the oppressed laborers and claimed to act for them. In this regard, he realized principled ruptures. He is a rebirth, because he not only distinguished himself from his predecessors and those who existed back then, but he simultaneously constructed the path of true liberation for the proletariat and the oppressed laborers. In Turkey, he was the one to outline the Red Flag, which was to be waved in the callused, destroying and constructing hands of the most revolutionary class, the proletariat, and hoisted on the bastions of the bourgeoisie.

İbrahim KAYPAKKAYA was a great student of the social-political revolution in Turkey and of Marxism-Leninism-Maoism, the newest stage, which was achieved in the historical progress of Marxism-Leninism through comrade Mao. He achieved this through the theoretical, political and organizational line put forward by him. He made a historical step by pointing out the necessity for a guiding and leading force in Turkey. He connected the inevitable flow of history and the dialectic of this flow to the point, to which comrade Mao has carried Marxism and he concretized the path of the revolution as People’s War. With the guidance of the Great Proletarian Culture Revolution he formed the Party. Comrade KAYPAKKAYA developed a merciless struggle against those comprehensions, which took the theoretical products and accumulations of theoretical socialism in the form of a set of dogmatic formulations or absolute formulations. While simultaneously staying true to the roots of theoretical socialism, he developed enormous connections with these roots, connected the past with the present and represents the signal fire for the conquest of the future.

Hence, he is – as he was yesterday, so also today – a torch of the international proletariat, that marches forward on the path of Marxism-Leninism-Maoism. We have the honor to be the successors of this red torch of communism and comrade İbrahim KAYPAKKAYA’s ideological clarity, his political and practical courage continues to be guiding us also on the 48th anniversary of his murder.

– Communist leader İbrahim KAYPAKKAYA is immortal!

– Long live proletarian internationalism!

– Glory to the victory of the People’s War!

– Glory to Marxism-Leninism-Maoism!

Signatories:

Communist Party of Turkey / Marxist-Leninist

Communist Party of Peru

Communist Party of Brazil (Red Faction)

Committee Red Flag – FRG

Serve the People – Communist League of Norway

Committee for the Reconstitution of the Communist Party of the United States

Communist Party of Ecuador – Red Sun

Committee for the Construction of the maoist Communist Party of Galicia

Communist Workers’ Union (mlm) – Colombia

Revolutionary Nucleus for the Reconstitution of the Communist Party of Mexico

Committees for the construction of the Communist Party of Austria

Red Wave – Denmark

Maoist Communist Party – Italy

In Pictures: Celebrations across Gaza after 11 days of bombing

[https://www.aljazeera.com/gallery/2021/5/21/in-pictures-celebrations-in-gaza]

Thousands of Palestinians take to the streets after ceasefire between Israel and Hamas takes effect.

Thousands took to the streets of Gaza as the ceasefire took hold at 2am. [Said Khatib/AFP]
Thousands took to the streets of Gaza as the ceasefire took hold at 2am. [Said Khatib/AFP]

21 May 2021

Palestinians in the Gaza Strip have taken to the streets to celebrate the ceasefire agreement reached between Israel and Hamas, waving flags and flashing the “V” sign for victory.

The ceasefire came into effect in the early hours of Friday morning after Egypt brokered the deal between the two sides to halt 11 days of relentless Israeli bombardment of the besieged enclave and rocket fire from Gaza.

The escalation on May 10 was triggered by an Israeli police crackdown on protesters at the Al-Aqsa Mosque compound in occupied East Jerusalem, following weeks of tensions in the city caused by the planned forced expulsion of several Palestinian families from their homes in the Sheikh Jarrah neighbourhood.

In the Gaza Strip, which has been under a 14-year blockade, Palestinians on Friday embraced one another in celebration of the ceasefire in front of bombed-out buildings and along streets covered in wreckage. Mosque loudspeakers feted “the victory of the resistance achieved over the Occupation (Israel)”.

There were similar scenes of jubilation in occupied East Jerusalem around Sheikh Jarrah as people in cars flew Palestinian flags and honked horns. Celebrations also broke out in Ramallah and Bethlehem.

At least 232 Palestinians, including 65 children, were killed in the Israeli bombardment of Gaza. On the Israeli side, 12 people, including two children, were killed.

Al Jazeera’s Youmna al-Sayed, reporting from Gaza City, said Palestinians began celebrating as soon as the ceasefire came into effect. "They started cheering and chanting 'God is Great,'" she said. "And for them today, it’s considered actually the first day of the Eid al-Fitr religious festival since the aggression started before the last day of Ramadan and they didn’t really get to celebrate Eid." [Said Khatib/AFP]
Al Jazeera’s Youmna al-Sayed, reporting from Gaza City, said Palestinians began celebrating as soon as the ceasefire came into effect. “They started cheering and chanting ‘God is Great,'” she said. “And for them today, it’s considered actually the first day of the Eid al-Fitr religious festival since the aggression started before the last day of Ramadan and they didn’t really get to celebrate Eid.” [Said Khatib/AFP]

Advertisement

Young men waved Palestinian and Hamas flags, passed out sweets, honked horns and set off fireworks. [Adel Hana/AP Photo]
Young men waved Palestinian and Hamas flags, passed out sweets, honked horns and set off fireworks. [Adel Hana/AP Photo]
As Palestinians embraced one another in celebration, mosque loudspeakers celebrated "the victory of the resistance achieved over the Occupation (Israel)". [Ashraf Amra/Anadolu]
As Palestinians embraced one another in celebration, mosque loudspeakers celebrated “the victory of the resistance achieved over the Occupation (Israel)”. [Ashraf Amra/Anadolu]
Observers, however, warn the ceasefire is unsustainable unless underlying issues facing Palestinians are dealt with. [Mahmud Hams/AFP]
Observers, however, warn the ceasefire is unsustainable unless underlying issues facing Palestinians are dealt with. [Mahmud Hams/AFP]
Israel's heavy bombardment of the Gaza Strip left much of the blockaded territory in ruins. [Ashraf Amra/Anadolu]
Israel’s heavy bombardment of the Gaza Strip left much of the blockaded territory in ruins. [Ashraf Amra/Anadolu]
Women in Rafah, in the southern Gaza Strip, celebrate the ceasefire. [Said Khatib/AFP]
Women in Rafah, in the southern Gaza Strip, celebrate the ceasefire. [Said Khatib/AFP]

Advertisement

Some people in Gaza who had been taking shelter in school buildings after their homes were damaged in Israeli raids began returning as soon as the ceasefire began. [Ashraf Amra/Anadolu]
Some people in Gaza who had been taking shelter in school buildings after their homes were damaged in Israeli raids began returning as soon as the ceasefire began. [Ashraf Amra/Anadolu]
Hamas said Israel must end its violations in occupied East Jerusalem and address damages from the bombardment of Gaza following the ceasefire. [Mahmud Hams/AFP]
Hamas said Israel must end its violations in occupied East Jerusalem and address damages from the bombardment of Gaza following the ceasefire. [Mahmud Hams/AFP]
Palestinians in Gaza chant slogans as they wave green Hamas and their national flags. [Adel Hana/AP Photo]
Palestinians in Gaza chant slogans as they wave green Hamas and their national flags. [Adel Hana/AP Photo]

MD 2021 – CPP On May 1st, 2021

 Strengthen The Workers’ Movement And Lead The Struggles For Democracy And Freedom

Communist Party Of The Philippines

May 1, 2021

The Communist Party of the Philippines, the party of the Filipino proletarian class, firmly salutes the working class across the world and Filipino workers this May 1st. We mark today the International Workers’ Day amid intense monopoly capitalist crisis around the world and intensifying oppression and exploitation of workers and the toiling masses. Let us strengthen our determination to advance the struggle to overthrow imperialism and carry forward socialist revolution to forge a new society.

Let us draw inspiration from the great victories of the Paris Commune 150 years ago, world history’s first victory of the working class in overthrowing the reactionary state of the bourgeoisie, establishing working class political power and democratic self-rule. The lessons of the Commune in waging socialist revolution and establishing a new society remain a beacon for the Philippine working class.

The current situation demands that the Filipino working class vigorously advance the people’s struggle for democracy and national freedom. Because of the intense socioeconomic difficulties and political crisis of the ruling system, the rotten core of the semicolonial and semifeudal system is further exposed, and underscores the necessity of waging revolutionary change to put an end to the hardships and oppression of the people.

The Covid-19 pandemic continues to rage as more and more Filipinos are becoming infected and denied of appropriate medical attention because of the failed response of the Duterte regime to the public health crisis. It has neglected the people’s welfare and scrimped funds for free mass testing and treatment, for effective contact tracing, strengthening public hospitals and laboratories, research and other essential measures for fighting the pandemic. Workers are among the most vulnerable to the pandemic, both in the factories and places of work that are not sufficiently safe, as well as in their congested communities.

While the pandemic causes grave damage and people are made to do with nothing, Duterte satiates his own family and minions with public funds. He has raised the budget for the military and police to buy the loyalty of generals and top officers, and use the AFP and PNP in his relentless campaign of suppression and crackdown against people who are raising their voices amid the widespread crisis and impoverishment.

The economic crisis the besets the people is unprecedented. Almost 11 million are without work and lost jobs. Workers’ wages are extremely low. State aid is slow and insufficient, especially in the face of rising prices of commodities. The Duterte regime is causing people to beg, go hungry and line up in long queues for food aid. The economic crisis was caused by the US-Duterte regime which has refused to increase wages, relies on borrowing, promotes corruption and squanders funds on the police and military. Amid the pandemic, it has railroaded the CREATE law that favors tax-cuts on big corporations, further liberalized importation of pork that further imperils local agriculture, and issued EO 130 that will pave the way for relentless plunder of the country’s mineral resources by Chinese and other foreign companies.

The crisis is dealing heavier blows against workers. Oppression and exploitation is intensified in the form of lower wages, contractualization and lack of protection in workplaces amid the pandemic. Attacks against organized labor are also worsening including attempts to disunite workers, surveillance on union organizing in enclaves, killing of their leaders and threats against their members.

These are part of the state armed forces’ relentless attacks against democratic people’s organizations under the guise of “counterinsurgency.” As the end of Duterte’s official term draws near, cases of killings, illegal arrests and red-tagging pile up. Wielding the Anti-Terror Law, the regime aims to silence anyone opposing his fascist reign, and pave the way to impose a fascist dictatorship or manipulate the 2022 elections to perpetuate in power his political dynasty.

Duterte mortally fears the people’s retribution for his national treachery, the rapid erosion of Philippine sovereignty due to his servility to China and for permitting to plunder of wide seas covered by the Philippine exclusive economic zone. Duterte crumpled and set aside the decision of the International Arbitral Tribunal which recognized the rights of the Philippines under the United Nations Convention on the Laws of the Seas (UNCLOS). In exchange for China’s promised loans and benefiting from his ties with Chinese drug syndicates, Duterte allowed China to loot Philippine marine resources at the expense of Filipino fishermen and the people.

The Filipino working class must stand at the forefront of the people’s democratic struggles, and serve as the most solid core of the mass movement to end the tyrannical reign of the US-Duterte fascist regime.

It must continue to build, expand and strengthen workers’ unions and associations and advance the militant workers’ movement. Workers must strengthen their unions to resolutely fight the onslaught of the fascist police and military against their ranks, and to effectively advance the workers’ outstanding demands for wage increase and job security. There is urgency in the demand for ₱100 emergency wage increase in the face of the rapid decrease of the value of peso and increasing prices of commodities. Let the flames of workers’ struggles engulf factories and entire enclaves across the country.

At the same time, Filipino workers must continuously strengthen their unity with democratic sectors in both the cities and countryside. They must support the democratic demands and struggles of the Filipino masses. They must continuously support the clamor of health workers for salary increases, hazard pay and greater subsidy for health services. They must also strengthen their support for peasants’ demand for land, lower rent, abolishing usury and other forms of exploitation in the countryside. At the same time, the demand of children and youth to safely reopen schools, increase teachers’ salary and additional state subsidy on education. The workers’ movement must also strongly oppose the government’s unending foreign-borrowing, and oppose the huge budget allocation for satiating the military and police.

Workers’ determination must be steeled by raising their class and political consciousness to fight for the Filipino people’s national and democratic aspirations. A widespread cultural and educational movement must be carried out to invigorate patriotism. Study Philippine history and the continuing struggle of the Filipino people for national liberation from the clutches of imperialism and its lackeys in the puppet state. Conduct widespread education on the situation of Philippine society and the need for a national democratic revolution.

Further deepen the roots of the Communist Party of the Philippines among workers. Continue the mass recruitment of workers for them to serve as proletarian cadres at the forefront and backbone of the class struggle of workers. Activists and cadres among workers must be resolutely recruited to the New People’s Army to serve as its Red fighters and commanders.

The democratic and anti-imperialist struggles being carried forward by Filipino workers are part of the rising global anti-imperialist and democratic movement. These indicate the decaying global capitalist system and its resulting sharp economic crisis, fascism, racism and other forms of oppression and attacks against workers and oppressed masses. It is the task of the revolutionary proletariat to rise up, arouse, lead and bring the broad movements towards the revolutionary path of class struggle.

Across the world, conditions are ripe to strengthen communist parties and lead the widespread struggles and bring the global socialist revolution unto the eve of a new resurgence.

Long live the working class and oppressed masses of the world!

Long live the Filipino working class!

Long live the Communist Party of the Philippines!

Advance the national democratic revolution!

රතු ජාත්‍යන්තරවාදී, නිර්ධනපංති මැයි දිනයක්!

සමාජවාදය සහ කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට ගමන් කිරීමට ජනතාව සහ නිර්ධන පංතිය අතට බලය ලබා ගැනීම සඳහා ධනවාදී/අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමය සමග සටන් කරන්න, ඊට එරෙහිව විරෝධය දක්වන්න.
මේ මැයි 1 වන දිනය වන විට ධනේශ්වර නිෂ්පාදන ක‍්‍රමය, අධිරාජ්‍යවාදය, එහි රාජ්‍යයන්, එහි රජයන්, එහි ගැත්තන් නිසා පැතිරෙමින් තිබෙන කොරෝනා වසංගතය නිසා ලෝකය පුරා නිර්ධන පංතික සහ පීඩිත ජනතාව මිලියන 130කට වැඩි පිරිසක් ආසාදනය වී තිබෙන අතර මිලියන 3කට වඩා වැඩි පිරිසක් මරණයට පත් වී ඇත.
අධිරාජ්‍යවාදීහු අතීතයේදීද ස්වාභාවික ව්‍යසනයන්, සමාජීය විනාශයන්, න්‍යෂ්ටික සහ ජීව අවි අත්හදාබැලිම්වල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස බොහොමයක් වෛරස නිෂ්පාදනය කොට තිබේ.
වසංගතය විඳවීමක් සහ සමූලඝාතනයක් බවට පත්ව තිබේ. මක්නිසාදයත් මේ ක‍්‍රමය ධනවාදීන්ගේ වන අතර මිය යන්නන් අපේය. රජයන්ට වසංගතය පාලනය කළ නොහැකි බව විද්‍යාඥයින් විසින් පිලිගෙන තිබේ. එබැවින් ධනවාදය තවදුරටත් පලක් ඇති දෙයක් නොවන බව තහවුරු වී ඇත.
මේ බිහිසුණු දාමයෙන් ගැලවීමට ඇති එකම විධිය මහා පරිමාණයෙන් එන්නත් කිරීම බව අපි දනිමු. නමුත් තනි රටවල්වලට හෝ ලෝකයේ සියලූ රටවලට ප‍්‍රමාණවත් තරම්වත් එන්නත් නොමැත. ධනවාදී/අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමය තුළ සෑම දෙයක්ම බහුජාතික සමාගම් සතුවන අතර, සෑම දෙයක්ම සිදු කරනුයේ ලාභය සඳහායි. පේටන්ට් සහ එන්නත් පවා ධනවාදයේ නීති වලට අනුව ලෝක වෙළඳපොලෙහි විකුණා දමා මිලට ගැනීම සිදු වේ.
එන්නත් නිෂ්පාදනය කරන ඉහළම පෙලේ නිෂ්පාදකයින් 5 දෙනා මේ වන විටත් යුරෝ බිලියන 60ක ලබාගෙන ඇත. ගණනය කිරීම් වලට අනුව මේ වර්ෂය අවසාන වන විට ඔවුන්ගේ ශුද්ධ ආදායම තවත් යුරෝ බිලියන 70කින් ඉහළ යනු ඇත.
ලෝකයේ බහුතර පීඩිත ජනතාවක් සූරාකනු ලබන අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතලොස්සකට සේවය කිරීම සඳහා ඖෂධ ඒකාධිකාරය සිය මූලස්ථාන ඒවායේ පිහිටුවාගෙන ඇත. එන්නත් වලින් සියයට 80% ලෝක ජනගහණයෙන් 14% වෙසෙන මෙම රටවල්වලට විකුණා ඇති අතර ලෝක ජනගහණයෙන් සියයට 85% කට හිමි වන්නේ ඉතිරි එන්නත් 20% ක ප‍්‍රමාණයයි.
‘‘එන්නත් යුද්ධය’’ නිර්ධනීන් සහ ජනතාව මතට මුදා හැර ඇත. පොහොසතුන්ට එන්නත් හිමි වන අතර ප‍්‍රමාණවත් තරම් එන්නත් හිමි නොවන දුප්පතුන්ට හිමි වන්නේ මරණයයි. අධිරාජ්‍යවාදී රටවලට එන්නත් හිමි වන විට පීඩිත ජාතීන්ට සහ ජනතාවට එන්නත් හිඟයක් පවතී. මේ වසංගතයෙන් ගැලවීමට ඇති එකම විසඳුම වන එන්නත් ධනේශ්වර පන්තියට සහ දැවැන්ත ජාත්‍යන්තර ව්‍යාපාරයන්ට ලාභ සපයන යථාර්ථයක් බවට පත්ව ඇත්තේ ජනගහනයේ ජීවිතයත් මරණයත් යන කිසිවක් තැකීමකට නොගනිමිනි.
අධිරාජ්‍යවාදී වසංගත ක‍්‍රමය පවතිනතාක් වසංගත රෝග සහ යුද්ධ දිගටම පවතින්නේය. සිය මරණ මංචකයේ හිඳිමින් මානව සංහතියට, පරිසරයට, සමාජයට සහ සංස්කෘතියට විනාශය කැඳවන අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමය විනාශ කළ යුතුය.
මේ වසංගතය අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමයේ අර්බුදය ආක‍්‍රමණය කරමින් වඩාත් විනාශකාරී තත්ත්වයක් උද්ගත කරවයි. අධිරාජ්‍යවාදීහු, නිළධාරිවාදී කොම්ප‍්‍රදෝරු ධනපතියෝ සහ වැඩවසම් පංති කොවිඩ්-19 අර්බුදය සිය වාසියට හරවා ගැනීමට ප‍්‍රයත්න දරමින්, ධනවාදීන් ගලවා ගැනීමට සහන පැකේජ තෝරා ගනිමින් අර්බුදයේ දුක්ඛිතබව කම්කරුවන්, ගොවීන් සහ සුලූ ධනේශ්වර පන්තියේ හිඟමනට වැටුණු කොටස් මතට මුදා හරිමින් සිටිති. නව ගෝලීය පසු බැසීමක් වර්ධනය වෙමින් පුදුම සහගත ලෙස විශාල රටවල්වල ණය ප‍්‍රමාණය වර්ධනය වෙමින් බංකොලොත්භාවයේ අද්දරට පැමිණ ඇත.
කම්කරු අයිතීන් ප‍්‍රහාරයට ලක්වී ඇත, වැඩ බිම්වල ආරක්ෂක නියාමනයන් අඩු වී ඇත, වැඩ කරන පැය ගණන පැය 12 දක්වා වැඩි වී ඇත, නොගෙවන ලද අතිකාල දීමනා, අවම වැටුප ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම, කම්කරු, සුබසාධන, පාරිසරික සහ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයේ නීති වඩා අයහපත් තත්ත්වයකට ඇද වැටීම සිදුවෙමින් තිබේ.
වෘත්තීය සමිතිවලට සහ පංතියට සහ සටන්කාමී කම්කරු සංවිධානවලට පහරදීම මෙන්ම සෞඛ්‍ය, පාසැල්, පොදු සේවාවන්, පොදු ව්‍යවසායන් පෞද්ගලීකරණය කිරීම තීව‍්‍ර වී ඇත.
ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනයේ ප‍්‍රසාරණය දිළිඳු ජනතාව අධ්‍යාපනයෙන් දුරස් කරමින් ශිෂ්‍යයින් රොබෝවරු බවට පත් කොට ඇත.
අධි තාක්ෂණික සමාගම් කෘතිම බුද්ධි සහ තොරතුරු තාක්ෂණය හරහා සූරාකෑම වැඩි කරමින් පාලක පන්තියේ ධනය වැඩි කරමින් සැබෑ බදු සහ මූල්‍ය වත්කම් ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් සිටී.
ධනවාදී/අධිරාජ්‍යවාදී ආර්ථිකය අර්බුදයේ මඩ ගොහොරුව තුළ එරෙන විට කොවිඩ් 19 ව්‍යාප්තිය නිසා විවිධ රටවල ආර්ථිකය පල්ලම් බසිමින් සිටියි. නගර වසා දැමීම නිසා කම්කරුවන්ට, ගොවි ජනතාවට සහ අනෙකුත් පීඩිත ස්තරයන්ට අතිමහත් දුෂ්කරතාවයන් නිර්මාණය වෙමින් ජනතාවගේ ජීවිත ඇනහිට ඇත. විශේෂයෙන්ම කෑම හෝ ජලය නොමැතිව වීදි වල අත්හැර දමා ඇති සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන් පීඩාවට හෝ මරණයට පත්ව ඇත. එසේම දිළිඳුබවට ඇද වැටී ඇති සුළු ධනේශ්වර පන්තිය නිර්ධනපංති කරණයට ලක්ව ඇත.
වසංගතය තවදුරටත් අතලොස්සක් දෙනා අතර දැවැන්ත ධන සංචයවීමක් බවට පත්ව ඇත්තේ දැවැන්ත ණය සහ මූල්‍ය ආයෝජනයන් පිළිබඳව සලකා බැලීම් සමගය.
ලාභය කෙරෙහි අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ඇති ගිජු බව සහ පරිසර විනාශය උත්සන්න කිරීමේ යුද්ධ ඇති කිරීමේ ප‍්‍රවණතාවය ඔසවා තබමින් වසංගතය මිනිස් සංහතිය අබිමුව ඇති විශාලතම තර්ජනය බවට පත්ව ඇත.
ලෝකය පුරා පැතිරී ඇති අර්බුදය පෙර නොවූ විරූ තීව‍්‍රතාවයකින් යුතුව මූලික ප‍්‍රතිවිරෝධයන් වර්ධනය කිරීමට හේතු වී ඇත. අධිරාජ්‍යවාදී බලපොරය එක්සත් ජනපදය සමග ඉදිරිපෙළ තුළම නව බෙදාගැනීමේ යුද්ධ ඇති කිරීමේ ප‍්‍රවණතාවය පෝෂණය කරමින් රුසියාව සහ චීනය සමග නව සීතල යුද්ධයක නිරත වෙමින්, තවද නේටෝව තුළම ඇති අනෙකුත් අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන්, යුරෝපය, ජපානය යනාදී රටවලට පහරදීමට හෝ ඒවා සමග එකතු වීමට කටයුතු කරමින් සිටී. එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ නේටෝව අනෙකුත් අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන් සමග දිගටම ඇෆ්ගනිස්ථානය සහ ඉරාකය, සිරියාව ආක‍්‍රමණය කරමින් සිටී. සියලූම අධිරාජ්‍යවාදීහු ලෝකයේ සෑම කෙළවරකම යුද්ධ සහ ආක‍්‍රමණ වල නිරත වෙමින් ආයුධ තරඟය තව දුරටත් උත්සන්න කරමින් සිටී. ලෙඩරෝග, දරිද්‍රතාවය සහ සූරාකෑම, පරිසර දූෂණය සහ පරිසර විනාශය නිසා ජනතාව මිය යන විට අධිරාජ්‍යවාදීහු සිය කෑදර අත් සියලූ බලශක්ති මුලාශ‍්‍ර, අමු ද්‍රව්‍ය සහ අපි‍්‍රකාව, ආසියාව, ලතින් ඇමෙරිකාව තුළ ඇති සෑම ආකාරයකම සම්පත් වෙත දිගු කරමින් දුක්ඛිතබව සහ මරණයෙන් පලා යන දැවැන්ත සංක‍්‍රමණික රැල්ලක් නිර්මාණය කරමින් සිටී.
මේ සියල්ල ඉදිරියේ නිර්ධන පංතිය සහ ජනතාව ලෝකයේ සෑම කෙළවරකම කැරලි සහ විරෝධතාවයන් විවිධ ආකාරයට විවිධ අංග සහිතව සංවර්ධනය කරයි. ඒවා දැවැන්ත වැඩ වර්ජනවල සිට මහජන නැගී සිටීම් දක්වා, අධිරාජ්‍ය විරෝධී සන්නද්ධ අරගල දක්වා, ඉන්දියාව සහ පිලිපීනයේ මහජන යුද්ධ දක්වා වේ. පේරු සහ තුර්කියේ මහජන යුද්ධයේ මාවත ආරක්ෂා කරගනිමින් පක්ෂය සහ මහජන ගරිල්ලා හමුදාව ප‍්‍රතිසංවිධානය කොට ඇත.
රාජ්‍යයන් සහ රජයන් සමූලඝාතනයෙන් සහ මර්ධනයෙන් ප‍්‍රතිචාර දක්වයි. ජනතාවට එරෙහිව යුධ ප‍්‍රකාශ කිරීමක් ලෙස නගර වසා දමමින්, සිය රාජ්‍යයන් ශක්තිමත් කර ගැනීමට, නවීන ෆැසිස්ට්වාදය වර්ධනය කරමින්, අධිරාජ්‍යවාදී රටවල සහ වඩ වඩාත් අධිරාජ්‍යවාදයේ පීඩනයට ලක්වන රටවල පවා පොලිස් රාජ්‍යයන් බිහි කරමින් සිටී.
මේ ලෝකය පෙරලා දැමිය යුතුව ඇත. පාලක පංතිය බල හොබවන්නට සුදුසු නැතිවා මෙන්ම ඔවුන්ට ඊට අයිතියක්ද නැත.
නිර්ධනයින්ට සහ පීඩිත ජනතාවට මේ ක‍්‍රමයේ පවතින නිමක් නොමැති සංත‍්‍රාසයන් පිලිගත නොහැකිය. ඔවුන්ට නව ලෝකයක් අවශ්‍ය කරයි: සූරාකැමෙන්, මර්ධනයෙන්, වසංගතවලින් සහ යුද්ධ වලින් තොර නව ලොවක්!
මේ වර්ෂය පැරිස් කොමියුනයේ 150 වන සංවත්සරය සනිටුහන් කරයි.
මාක්ස් එය පැහැදිලිව සහ විද්‍යාත්මක ආකාරයට අර්ථ දක්වා ඇත: ‘‘අවසාන අනාවරණයට අනුව ශ‍්‍රමයේ ආර්ථික විමුක්තිය වෙනුවෙන් වැඩ කරන දේශපාලන ආකාරයකින් යුතු වූ, අදාල පංතිවලට එරෙහි අරගලයේ ඵලයක් විදියට නිර්මාණය වුණු එය ඉඳුරාම කම්කරු පංති රජයකි, ’’ (මාක්ස්, ප‍්‍රංශයේ සිවිල් යුද්ධය)
‘‘පැරිස් කොමියුනය දෙස බලන්න: මේ නිර්ධන පංතියේ ආඥදායකත්වයයි.’’ එංගල්ස් පැවසූහ.
පැරිස් කොමියුනය සම්මත හමුදාව විසුරුවා හැරීමට නියෝග කොට, ඕනෑම මොහොතක ඉවත් කළ හැකි කම්කරු වැටුපක් සහිත නිළධාරීන් පත් කරන ලදි.
එහි බහුතරයක් සාමාජිකයින් කම්කරුවන් හෝ සිය කාර්යභාරය නිහතමානීව, අවබෝධයෙන් යුතුව සහ ඵලදායීව සිදු කළ කම්කරු පන්තිවල පිලිගත් නියෝජිතයින් වූහ; කම්හල් සහ වැඩ පොලවල් කම්කරුවන්ගේ සංගමයට බාර දෙන ලදි.
නිර්ධන පංතියට ප‍්‍රචණ්ඩ විප්ලවයකින් තොරව දේශපාලන බලය දිනා ගත නොහැකි බව කොමියුනය මගින් පෙන්වා දී ඇත.
සියල්ලටම ඉහළින්, කම්කරු පන්තිය රාජ්‍යයේ පැරණි යාන්ත‍්‍රණය අත්පත් කරගැනීම පමණක් ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත් එය විනාශ කොට දැමිය යුතු බවත්, මක්නිසාදයත් එය සියලූම ජනතා විප්ලවයන්හි පුර්ව කොන්දේසියක් බවත් කොමියුනය විසින් පෙන්වා දී ඇත.
අද දවසේ නිර්ධන පන්තිය සහ ජනතාව අතර විසඳිය යුතු ප‍්‍රධාන ප‍්‍රශ්නය කුමක්ද යන්න කොමියුනය පෙන්වා දී ඇත: නිර්ධන පංතියට බලය අත්පත් කරදෙන විප්ලවයකින් දින කීපයකින් එම ගැටලූ විස\ ලනු ඇත.
අපට අර්බුද සහ වසංගත, සූරාකෑම, දරිද්‍රතාවය, පරිසර විනාශය, ෆැසිස්ට්වාදය, ලිංගික සහ වාර්ගික මිලේච්ඡත්වය, හාම්පුතන්ට සේවය කරන දූෂිත දේශපාලකයින්, මුල්‍ය සහ සමාජ පරපෝෂිතයින්, මර්ධනය සහ යුද්ධ ලබාදෙන ප‍්‍රාග්ධනයේ ක‍්‍රමය සහ අධිරාජ්‍යවාදය අවසන් කිරීම උදෙසා ජීවත්වීමට සහ මිය යාමට, සංවිධානය වීමට සහ සටන් කිරීමට වැදගත් හේතුවකි.
මේ මැයි 1 වන දිනයේදී ලෝක පරිමාණයෙන් සෑම රටකම නිර්ධන පන්තිකයින් සහ පොදු ජනතාව හැකි සෑම ආකාරයකටම පහත දැක්වෙන කාර්යයන්ට වෑයම් කළ යුතුය:
-පංති අරගලය තීව‍්‍ර කරන්න. ඇමසන්, රයිඩර්ස්, කෝල් සෙන්ටර්ස් වැනි නව වැටුප් ශ‍්‍රමයේ සැබෑ ස්වරූපය තුළ, ඉහළම සූරාකෑම් සිදුවන අංශවල, කම්හල් තුළ කම්කරුවන්ගේ අරගල, යුද්ධයේ සහ කොමියුනිස්ට්වාදයේ පාසැල් වන විරෝධය දැක්වීමේ සහ ආරක්ෂාවේ මෙවලම් වන පංති වෘත්තීය සමිති ශක්තිමත් කරන්න.
-ලෝකයේ පීඩිත රටවල සියලූම ගොවි ජනතාවට සංඥවක් ලබා දුන්, අද වන විට මෝඩිගේ ෆැසිස්ට් රජයේ වටලෑමට හසු වී සිටින ඉන්දියාවේ ගොවි ජනතාව ශක්තිමත් කරන්න, ඔවුන්ට සහය දක්වන්න.
-වෙනස්කම් කිරීමට සහ අසමානතාවයට එරෙහිවන, කාන්තා හිංසනයට සහ ස්ත‍්‍රී දූෂණයට එරෙහිවන, ගබ්සා කිරීමේ අයිතිය නොසලකා හැරීමට එරෙහිවන, නවීන මධ්‍යකාලීන වැඩවසම් වහල් ක‍්‍රමයේ දෙගුණ කරන ලද පීඩනයට එරෙහිවන විප්ලවීය නිර්ධනපංති ස්ත‍්‍රීවාදී භාවිතාව සහ මතවාදයේ දැක්මට අනුව ජනතා කාන්තා ව්‍යාපාර සංවර්ධනය කරන්න.
-විවිධ ප‍්‍රවාහ වල අරගල එක්සත් කරන්නට, නිර්ධනීන්ගේ, ගොවි ජනතාවගේ, ශිෂ්‍යයින්ගේ, සංක‍්‍රමණිකයින්ගේ, පැරණි සහ නව දරිද්‍රතාවයන්ට ලක්වූවන්ගේ පීඩිත කොටස්වල ෆැසිස්-විරෝධී, අධිරාජ්‍ය-විරෝධී, කොම්ප‍්‍රදෝරු ධනපති-විරෝධී, වැඩවසම්-විරෝධී පෙරමුණු ඉදි කරන්නට සහ ශක්තිමත් කරන්නට මහත් පරිශ‍්‍රමයකින් යුතුව එක්සත් පෙරමුණු සංවිධානය කරන්න.
-ෆැසිස්ට්වාදයට සහ වර්ගවාදයට එරෙහිව සටන්කාමී අරගල තීව‍්‍ර කරන්න.
-කැරලිකාරී තරුණයින් ධනේශ්වර රාජ්‍යයට එරෙහිවන ඉදිරිපෙල විප්ලවීය සංවිධානයක් බවට පරිවර්තනය කරන්න.
-අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සහ ප‍්‍රතිගාමීන්ගේ සිරකඳවුරුවල බිත්ති පිටුපස සිරගත කොට සිටින අපේ සියලූම පංති සහෝදරවරු සහ දේශපාලන සිකරුවන් නිදහස් කිරීමේ බලවේග වලට සම්බන්ධ වන්න.
-අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සේවය කරන ප‍්‍රතිගාමී බලවේගවලට එරෙහිව සටන් කොට සිය නිජබිම්වලින් අධිරාජ්‍යවාදී බල ඇණි නෙරපා දැමීමට අධිරාජ්‍යවාදී පීඩනයට නතුව තිබෙන රටවල ජාතික විමුක්ති අරගලවලට නව ජීවනයක් සහ සංවර්ධනයක් ලබා දෙන්න.
අපි මෙම හිතකර තත්ත්වය විප්ලවීය ව්‍යාපාරය තුළ ඇති දුෂ්කර තත්ත්වයන් මැඩ පවත්වාගෙන ඉදිරියට ගමන් කිරීමට ඵලදායීව භාවිතා කළ යුතු වෙමු.
මේ දැවැන්ත වැඩ කටයුතු සඳහා කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ නායකත්වය අවශ්‍ය වේ. අද කොමියුනිස්ට්වාදීන් වන මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදීන් පන්ති අරගලයේ අග්නිය මධ්‍යයයේ සිටිමින් ජනතාව සමග සමීප සම්බන්ධතා පවත්වමින් පහළ සිට ආරම්භ කරමින්, ඉහළ දක්වා ලෝකයේ විවිධ රටවල තත්ත්වයන්ට අනුව නව-ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී හෝ සමාජවාදී විප්ලව සඳහා පක්ෂ ඉදිකිරීම සිදු කරනු ලබයි.
මාක්ස්ගේ විප්ලවීය, විද්‍යාත්මක න්‍යායෙන් පණ ගන්වනු ලැබ, ලෙනින්ගේ ඉගැන්වීම් වලින් පන්නරය ලැබ, මාඕ පෙන්වාදුන් පරිදි ජනතාවට සේවය කරන පක්ෂ මගින් කම්කරු පන්තියේ සැබෑ ඉදිරි පෙරමුණු සංවිධානය කරනු ලබයි.
ඒ ඒ රටවල නිර්ධන පන්තියේ සහ ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ජය පරාජයන් සම්භාරය සැලකිල්ලට ගනිමින් විවේචනය කිරීම් සහ ස්වයං-විවේචනය කිරීම් දරා ගැනීමට පක්ෂ වලට හැකි විය යුතුය.
සංශෝධනවාදය, අවස්ථාවාදය, ආර්ථිකවාදය, පාර්ලිමේන්තුවාදය, සාමවාදය පිටු දකිමින් පසුගාමී සහ පරාජිත සුලූ ධනේශ්වර අන්තවාදී ආකාරයන් වන නිකායවාදීත්වය, පොතේගුරුවාදය පිටු දැකීමට පක්ෂ වලට හැකි විය යුතුය.
පංතිය සහ ජනතාව නොමැතිව පක්ෂයක් නොමැත, විප්ලවයක් නොමැත, ජාත්‍යන්තරවාදයක් නොමැත.
පළමුවෙන්ම දැවැන්ත ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ, දැනටමත් ඉදිරියට ඇදෙන, වංගු සහිත නමුත් දීප්තිමත් පන්ති යුද්ධය, විප්ලවීය යුද්ධය, ජයග‍්‍රහණයට මග පෙන්වන දිග් ගැස්සුණු මහජන යුද්ධය සංවර්ධනය කිරීමට මේ පක්ෂවලට හැකියාව තිබේ.
මේ මාවත තුළ සැබෑ ලෙසම සහ ධෛර්ය සම්පන්න ලෙස නිරතවන පක්ෂ සහ සංවිධාන අද සමගි වීම, අත්දැකීම් සමාජගත කිරීම, නිර්ධනපංති අරගල සහ පීඩිත ජනතාවගේ අධිරාජ්‍ය-විරෝධී විමුක්ති අරගල එක්සත් කිරීමට බලවේගවලට සම්බන්ධ වීම අවශ්‍ය කරනු ලබන අතර එය සිදු කළ යුතුය.
ලෝකයේ ජාත්‍යන්තර පාලකයින්ට සහ ඔවුන්ගේ ගැත්තන්ට එරෙහිව, ලෝක ධනපති සූරාකෑමට එරෙහිව ලෝකයේ සියලූ කම්කරුවන්ගේ ජාත්‍යන්තර අරගලයක් අවශ්‍ය කරයි. මක්නිසාදයත් ජාතික, ආගමික, දේශපාලනික මතවාද, වාර්ගික සහ ලිංගික වෙනස්කම් කුමක් වුවත් ඔවුන් අයත් වන්නේ එකම පන්තියකට වන බැවිණි.
මුලාරම්භක පියවරක් ලෙස පියවර සිය ගණනක් හරහා නව ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයට මග පෙන්වූ ශ්‍රේෂ්ඨ විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරය ඉදි කිරීමෙන් පසුව අවේකියන්ගේ නව සංකලනය සහ ප‍්‍රචණ්ඩා මාවත වැනි සංශෝධනවාදයන් නිසා බිඳ වැටුණු පසු, දෙවන පියවරක් ලෙස මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය මත පදනම්ව සියලු පක්ෂ සහ සංවිධානවල ජාත්‍යන්තර එක්සත් සම්මේලනයක අවශ්‍යතාවය වටහා ගන්නා ලෙස නිර්ධනපංති ජාත්‍යන්තරවාදය අද අපට ආමන්ත‍්‍රණය කරයි.
සියලූ වර්ගයේ ප‍්‍රතිගාමීන් සහ අධිරාජ්‍යවාදීන් අවසානයේ බිඳ වැටී ලෝකයේ පීඩිත ජනතාව සමාජවාදයේ සහ කොමියුනිස්ට්වාදයේ විජයග‍්‍රහණය උදෙසා ලෝක පරිමාණයෙන් නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයේ සහ නිර්ධනපංති විප්ලවයේ අවසන් ජයග‍්‍රහණය ලබා ගන්නා බව අපි පැහැදිලිව සහ දැඩිව සහතික කොට සිටිමු.
පැරිස් කොමියුනය දිගුකල් දිනේවා!
නිර්ධන පංති බලය ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් නිවැරදි අවි වලින් විවෘතව සටන් වදිමි!
අනාගතය පිළිබඳ දැක්මකින් යුතුව වර්තමානයේ අරගලය ත=ළ සිටිමු!
උදාවන නව සුරලොවක් වෙනුවෙන් පදනම දමමු!
මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය දිගුකල් දිනේවා!
අධිරාජ්‍යවාදය, ධනවාදය සහ ඔවුන්ගේ සේවයට කැපවී සිටින සෑම ආකාරයකම ප‍්‍රතිගාමීන් පලවා හරිමු!
නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදය දිගුකල් දිනේවා!
අපට දෑතේ යදම් හැර නැතිවන්නට කිසිවක් නැත. අපට දිනා ගැනීමට ලෝකයක් ඇත.

අත්සන් කරන ලද පක්ෂ සහ සංවිධාන
ඇෆ්ගනිස්ථාන් කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්ෂය
එල් ඛදෙහිනාස් පක්ෂය – ටියුනීසියාව
කම්කරු පක්ෂය (මාක්ස්වාදීලෙනින්වාදී) – ස්පාඥ්ඥ රාජ්‍යය
කම්කරු හඬ – මැලේසියාව
කොමියුනිස්ට් කම්කරු සංගමය (මාක්ස්වාදී ලෙනින්වාදී මාඕවාදී) – කොලොම්බියාව
කොමියුනිස්ට් න්‍යෂ්ටිය, නේපාලය
ජනතා පාටිසාන් ව්‍යාපාරය – ටියුනීසියාව
ජන මාවත (කැනඩාව)
තුර්කි කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාක්ස් – ලෙනින්වාදී)
නේපාල කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (විප්ලවීය මාඕවාදී)
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ඉදි කිරීමේ කමිටුව, ගැලීෂියා, ස්පාඥ්ඥ රාජ්‍යය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය – ඉතාලිය
මොරොක්කෝ මාක්ස්වාදී ලෙනින්වාදී නිර්ධන පංති මාවත
රතු මාවත මාඕවාදී කණ්ඩායම – ඉරානය
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, කැනඩාව

May Day 2021 – Joint Declaration – Red, Proletarian and Internationalist May Day! –

May Day 2021 – Joint Declaration – Red, Proletarian and Internationalist May Day! –

Red, Proletarian and Internationalist May Day!

Resist and fight against the capitalist/imperialist system to advance

 towards a new power in the hands of the proletarians and people’s

 masses, socialism and communism.

This 1st of May, the proletarians and oppressed peoples of the world are faced with the spread of the pandemic which resulted in over 130 million infected and over 3 million dead because of the capitalist mode of production, imperialism, its states, its governments, its lackeys.

Already in the past the imperialists had produced many viruses as result of natural disasters, social devastation, nuclear and biological weapons tests.

The pandemic has turned into suffering and massacres because of their system, but the dead are ours. Scientists themselves admit now that governments are unable to curb the pandemic and so confirm that capitalism is no longer useful.

We know that only mass vaccination will partially curb this hellish chain, but there are no vaccines for everyone in each country nor for all countries in the world. In the capitalist/imperialist system, everything is in the hands of multinationals, everything is done for profit, even patents and vaccines are sold and bought on the world market according to the laws of capital.

The top 5 vaccine manufacturers have so far made profits of 60 billion euros and calculate a net profit for this year of another 70 billion euros.

The pharmaceutical monopolies have their headquarters in and are mainly in the service of a handful of imperialist countries that exploit and oppress the immense majority of the peoples in the world. So far, 80% of vaccines have been sold to this type of country, and in this way only 14% of the world population relies on these vaccines while the remaining 85% have only 20%.

The “vaccine war” is unloaded on proletarians and peoples. Vaccines for the rich and death for the poor, for whom there are not enough. For the imperialist countries there are, while those necessary for the oppressed nations and peoples are lacking. The vaccines from being the hope of the peoples to get out of the pandemic become the reality of profits for the bourgeoisie and a great international business in which the life and health of the population does not matter.

Epidemics and wars will continue as long as the pandemic imperialist system continues, destructive to humanity, environment, society and culture, which is on the death bed and should be abolished.

The pandemic did not provoke but aggravated the crisis of the imperialist system, which becomes more and more devastating. The imperialists, the bureaucratic comprador capitalists and the feudal classes are trying to use the covid19 crisis in their favor, adopting packages of measures to rescue the capitalists and unload the burden of the crisis on workers, peasants, impoverished sectors of petty bourgeoisie. A new global recession is advancing and the debt of big countries is growing dramatically, on the verge of bankruptcy.

Rights of workers attacked, reduction of workplace safety regulations, increase in working hours up to 12 hours, unpaid overtime, denied minimum wage, worsening of labor, welfare, environmental and educational system laws.

Attack on trade unions and on class and combative workers’ organizations

Privatization of health care, schools, public services, public enterprises.

Extension of online teaching that distances the poor masses from education and almost turns students into robots.

Hi-tech companies increasing exploitation and their wealth in the hands of the ruling classes, through AI and IT.

Refusal to actually tax assets and finances.

While the capitalist/imperialist economy sinks into the mud of the crisis, the retreat of the economy of the various countries due to the spread of Covid 19, the lock-downs have stalled people’s lives and created enormous difficulties for workers, peasant masses, and other oppressed strata – especially the migrant workers abandoned on the street without food or water, repressed and killed – and impoverished and proletarianized petty bourgeoisie

The pandemic becomes a further opportunity for a gigantic accumulation of wealth in the hands of few, while there are huge debts and speculation on financial investments.

The pandemic has become one of the main threats to mankind, boosting the tendency to war, the imperialists’ thirst for profits and the environmental devastation.

The crisis erupted throughout world has led to an unprecedented intensification of the fundamental contradictions. The imperialist contention feeds the trend towards a new partition war, with US imperialism in the front row, engaged to develop a new cold war against Russia and China, also to hit and align the other imperialist powers, Europe, Japan, etc., within NATO. USA imperialist and Nato continue the invasion of Afghanistan.Irak,Syria etc, with others Imperialist forces. All imperialists are engaged in wars and agressions in every corner of the world with a further escalation of the arms race. While the masses die of disease, poverty and exploitation, pollution and environmental devastation, imperialists continue to get their rapacious hands on all energy sources, raw materials and all kinds of resources in Africa, Asia, Latin America, originating great waves of mass migration fleeing from misery and death.

In the face of all this, proletarians and people’s masses develop rebellion and resistance in different scenarios and with different features in every corner of the world, from the great general strikes to people’s uprisings, to the anti-imperialist armed struggles, to the people’s wars in India and Philippines, in Peru, Turkey persevere on the road of people’s war and the reorganization of the party and the people’s guerrilla army.

States and governments respond with massacres and repression and use the lock-down as a war against the people, to strengthen their states, developing modern fascism, police State in the imperialist countries and even more in the countries oppressed by imperialism.

This world has to be overthrown. The ruling classes do not deserve, they have no right to continue ruling.

The proletarians and oppressed peoples cannot accept the endless horror of this world system, they need a new world: a new world without exploitation, oppression, pandemics and wars!

This year marks the 150th anniversary of the Paris Commune.

Marx defined in a clear and scientific way that: “It was essentially a working class government, the product of the struggle of the producing against the appropriating class, the political form at last discovered under which to work out the economical emancipation of labor”. (Marx, The Civil War in France).

Engels said “Look at the Paris Commune: here is the dictatorship of the proletariat”.

The Paris Commune with its decrees suppressed the standing army and replaced it with officers who could be revoked at any time, paid with workers’ wages.

The majority of its members were workers or recognized representatives of the working class who carried out their work humbly, conscientiously and effectively; factories and workshops were handed over to the workers’ associations

The Commune has shown that the proletariat cannot conquer political power without a violent revolution.

Above all, the Commune has shown that it is not enough that the working class takes over the old machinery of the state, it must be destroyed, because this is the precondition for all people’s revolutions.

The Commune indicates what is needed today to solve the main problems of the proletarians and the masses: the revolution that allows the proletarians to take power and solve them within a few days.

This is the cause for which it is worth to organize and fight, live and die, to put an end to the system of capital and imperialism that gives us crisis and pandemic, exploitation, impoverishment, environmental devastation, fascist, sexist and racist barbarity, governments of corrupt politicians in the service of masters, finance and social parasites, repression and wars.

This 1st of May the proletarians and popular masses must, in all possible forms, in each country and on a world scale, express their utmost efforts to:

– intensify the class struggle, strengthen their instruments of resistance and defense, the class trade unions – schools of war and communism – the workers’ struggles in the factories, in the sectors of highest exploitation, in the new realities of wage labor: Amazon, riders, call centers;

– strengthen and support the peasant masses in India that today, with the siege of the fascist Modi’s regime, give an indication to all the peasant masses of the oppressed countries in the world.

– develop the people’s women’s movement according to the line, ideas, and practice of the revolutionary proletarian feminism, which says NO! to discrimination and inequality, to femicides/ rapes and to the denial of the right to abortion, NO! to the double oppression of modern Middle Ages and feudal slavery.

– develop the united front by striving to unite different currents of struggle, to build and strengthen the anti-fascist, anti-imperialist, anti-comprador bourgeoisie, anti-feudal fronts of proletarians, peasant masses, students, migrants, oppressed sectors of old and new poverty.

– intensify the militant struggle against fascism and racism.

– transform the rebellion of the youth masses into a vanguard, revolutionary organization against the bourgeois state.

– join forces for the release of political prisoners and all our class brothers behind the bars in the jails of imperialism and reaction.

– give new life and development to the national liberation struggle in the countries oppressed by imperialism to expel the imperialist troops from their homelands, fighting the reactionary forces in their service.

We should effectively use this favorable condition to overcome the difficult situation of the revolutionary movement and carry it forward.

This huge mass work needs the leadership of communists, the today’s communists, the marxist-leninist-maoists, who, in the fire of the class struggle and in close connection with the masses, starting from below to build from above, construct the parties for the new-democratic or socialist revolutions, according to the conditions of the different countries in the world.

Parties that organize the real vanguards of the working class, forged by the revolutionary, scientific theory of Marx, tempered by the steel of Lenin’s teachings, serving the people. as Mao pointed out.

Parties capable of criticizing and self-criticizing, of taking stock of the victories and defeats of the proletariat in each country and in the international communist movement.

Parties that get rid of revisionism, opportunism, economism, parliamentarism, pacifism, but do not fall into sectarian, dogmatic forms of backward and losing petty bourgeois extremism.

Without class and masses there is no Party, no revolution, no internationalism.

These parties are able to develop people’s wars where ongoing, firstly in the huge Indian sub-continent, and open the tortuous but shining path of class warfare, revolutionary warfare, long-lasting people’s war leading into a winning insurrection.

Parties and organizations engaged with seriousness and determination on this path need and must unite today, socialize experiences, join forces to unite the proletarian struggles and the anti-imperialist liberation struggles of the oppressed peoples.

Against the international of rulers of the world and their lackeys, it needs the international struggle of all workers against world capitalist exploitation because they are belong to same class in all countries, regardless of the differences of nationality, religion, political ideas, race and gender.

Proletarian internationalism calls us today to realize an International Unified Conference of all parties and organizations based on marxism-leninism-maoism, as a second step, after the initial one of the glorious and then collapsed – because revisionism of Avakian’s new syntesis and Prachanda ‘path’ – Revolutionary Internationalist Movement – towards the 100 steps that lead us to the new Communist International.

We boldly and firmly affirm that imperialists and reactionaries of all kinds will eventually collapse and the oppressed peoples of the world will win the final victory of the new democratic revolution and the proletarian revolution on a world scale for the victory of socialism and communism.

Long live the Paris Commune!

Let us fight openly and with the right weapons for the proletarian power!

In the present struggle with the view of the future!

Grounded, for a new storming heaven!

Long live marxism-leninism-maoism!

Down with imperialism, capitalism and all the reactionary regimes in their service!

Long live proletarian internationalism!

We have nothing to lose but our chains, and we have a world to win!

Committee for Building the Maoist Communist Party, Galicia, Spanish State

Communist Nucleus, Nepal

Communist (Maoist) Party of Afghanistan

Communist Party of Nepal (Revolutionary Maoist)

Communist Worker Union (MLM) – Colombia

El Kadehines Party – Tunisia

Maoist Communist Party – Italy

(Marxist-Leninist) Party of Workers-Spanish State

Mass Line (Canada)

Red Road Maoist Group of Iran

Revolutionary Communisty Party of Canada PCR-RCP

 Mouvement des Partisans du peuple -Tunisie

¡PRIMERO DE MAYO ROJO, PROLETARIO E INTERNACIONALISTA!

Resistir y luchar contra el sistema capitalista imperialista para avanzar hacia un nuevo poder en manos de la clase obrera y las masas populares, el socialismo y el comunismo.

Este 1° de mayo, los proletarios y los pueblos oprimidos del mundo se enfrentan a la propagación de la pandemia, que ha provocado más de 130 millones de infectados y más de 3 millones de muertos, producto del modo de producción capitalista, del imperialismo, de sus estados, sus gobiernos y sus lacayos.

Ya en el pasado los imperialistas habían producido muchos virus como resultado de desastres naturales, devastación social y pruebas de armas nucleares y biológicas.

La pandemia se ha convertido en sufrimiento y masacres por su sistema, pero los muertos son nuestros. Los mismos científicos ahora admiten que los gobiernos son incapaces de frenar la pandemia y así afirman que el capitalismo ya no es útil.

Sabemos que solo la vacunación masiva frenará parcialmente esta cadena infernal, pero no hay vacunas para todos en cada país ni para todos los países del mundo. En el sistema capitalista imperialista todo está en manos de las multinacionales, todo se hace con fines de lucro, incluso las patentes y las vacunas se venden y compran en el mercado mundial de acuerdo con las leyes del capital.

Los 5 principales fabricantes de vacunas han obtenido hasta ahora ganancias de 60.000 millones de euros y se calculan ganancias netas para este año de otros 70.000 millones de euros.

Los monopolios farmacéuticos tienen su base y están principalmente al servicio de un puñado de países imperialistas que explotan y oprimen a la inmensa mayoría de los pueblos del mundo. Hasta ahora el 80% de las vacunas se han vendido a este tipo de países, y así solo el 14% de la población mundial tiene acceso a estas vacunas mientras que el 86% restante solo tiene el 20%.

Esta “guerra de vacunas” se descarga sobre los proletarios y los pueblos. Vacunas para los ricos y muerte para los pobres para quienes no son suficientes. Para los países imperialistas las hay, mientras que faltan las necesarias para los países, naciones y pueblos oprimidos. Las vacunas, la esperanza para los pueblos de salir de la pandemia, se convierte en la realidad en ganancias para la burguesía y un gran negocio internacional donde la vida y la salud de la población no tienen valor.

Las epidemias y las guerras continuarán mientras exista el pandémico sistema imperialista, destructivo para la humanidad, el medio ambiente, la sociedad y la cultura, un sistema moribundo que debe ser abolido.

La pandemia no provocó sino agravó la crisis del sistema imperialista, cada vez más devastadora. Los imperialistas, los capitalistas burocráticos y compradores y las clases feudales están tratando de aprovechar la crisis del covid-19, adoptando paquetes de medidas para rescatar a los capitalistas y descargar el peso de la crisis sobre los obreros, campesinos y sectores empobrecidos de la pequeña burguesía.

Avanza una nueva recesión mundial y la deuda de los grandes países crece dramáticamente, quedando al borde de la quiebra.

Ataques a los derechos de los trabajadores, reducción de las normas de seguridad laboral, aumento de la jornada laboral hasta 12 horas, horas extraordinarias no remuneradas, negación del salario mínimo, empeoramiento de las leyes laborales, asistenciales, ambientales y del sistema educativo.

Ataque a los sindicatos y a las organizaciones obreras clasistas y combativas.

Privatización de servicios de salud, educación, servicios públicos, privatización de empresas públicas.

Extensión de la educación en línea que aleja a las masas pobres de la educación, con estudiantes que se vuelven como robots.

Empresas de alta tecnología aumentan la explotación y su riqueza en manos de las clases dominantes, a través de la inteligencia artificial y la informática.

Negativa a gravar realmente los activos y las finanzas.

Mientras la economía capitalista imperialista se hunde en el lodo de la crisis, retrocede la economía en los distintos países debido a la propagación del covid-19, los confinamientos han estancado la vida del pueblo y creado enormes dificultades para los trabajadores, las masas campesinas y otros sectores oprimidos, especialmente los trabajadores migrantes, abandonados en la calle, sin comida ni agua, reprimidos y asesinados, junto al empobrecimiento y proletarización de sectores de la pequeña burguesía.

La pandemia se convierte en una nueva ocasión para una gigantesca acumulación de riqueza en manos de unos pocos, mientras hay enormes deudas y crece la especulación con las inversiones financieras.

La pandemia se ha convertido en una de las principales amenazas para la humanidad, acentuando la tendencia a la guerra, la sed de ganancias de los imperialistas y la destrucción del medio ambiente.

La crisis que ha estallado en el mundo ha provocado una intensificación sin precedentes de las contradicciones fundamentales. La contienda imperialista alimenta la tendencia hacia una nueva guerra de reparto, con el imperialismo estadounidense en primera fila, empeñado en desarrollar una nueva guerra fría contra Rusia y China, también en golpear y alinear a las demás potencias imperialistas, Europa, Japón, etc., dentro de la OTAN. Los imperialistas estadounidenses y la OTAN continúan la invasión a Afganistán, Irak, Siria junto a otras potencias imperialistas. Todos los imperialistas están involucrados en guerras y agresiones en todos los rincones del mundo, con una creciente escalada de la carrera armamentista. Mientras las masas mueren de enfermedades, miseria y explotación, contaminación y devastación ambiental, los imperialistas siguen poniendo sus manos rapaces sobre todas las fuentes de energía, materias primas y todo tipo de recursos en África, Asia, América Latina, originando grandes oleadas de migración masiva huyendo de la miseria y la muerte.

Frente a todo esto, los proletarios y las masas populares desarrollan la rebelión y la resistencia en diferentes escenarios y con diferentes características en todos los rincones del mundo, desde las grandes huelgas generales a los levantamientos populares, de las luchas armadas anti-imperialistas, a las guerras populares en India y Filipinas, y perseveran en Perú y Turquía en la vía de la guerra popular, la reorganización del Partido y del ejército guerrillero popular.

Los estados y gobiernos responden con masacres y represión y utilizan el confinamiento como una guerra contra el pueblo, para fortalecer sus estados, desarrollando el moderno fascismo, el estado policial en los países imperialistas y más aún en los países oprimidos por el imperialismo.

Este mundo debe ser derrocado. Las clases dominantes no merecen, no tienen derecho a seguir gobernando.

Los proletarios y los pueblos oprimidos no pueden aceptar el horror sin fin de este sistema mundial, necesitan un mundo nuevo. ¡Que es el nuevo mundo, sin explotación, opresión, pandemias y guerras!

Este año se celebra el 150 aniversario de la Comuna de París.

Marx planteó clara y científicamente que: “la Comuna era, esencialmente, un gobierno de la clase obrera, fruto de la lucha de la clase productora contra la clase apropiadora, la forma política al fin descubierta que permitía realizar la emancipación económica del trabajo”. (Marx, La guerra civil en Francia).

Engels dijo “Mirad la Comuna de París: aquí está la dictadura del proletariado”.

La Comuna de París con sus decretos suprimió el ejército permanente y lo reemplazó con comisarios que podían ser revocados en cualquier momento, pagados con salarios como los trabajadores.

La mayoría de sus integrantes eran trabajadores o representantes reconocidos de la clase obrera que realizaban su trabajo con humildad, conciencia y eficacia; las fábricas y los talleres fueron entregados a las asociaciones de trabajadores.

La Comuna ha demostrado que el proletariado no puede conquistar el poder político sin una revolución violenta.

Sobre todo, la Comuna ha demostrado que no es suficiente que la clase obrera se apodere de la vieja maquinaria del Estado, sino que debe destruirla, porque esta es la condición previa para todas las revoluciones populares.

La Comuna indica lo que se necesita hoy para solucionar los principales problemas de los proletarios y de las masas: la revolución que permita a los proletarios tomar el poder y resolverlos en pocos días.

Esta es la causa por la que vale la pena organizarse y luchar, vivir y morir, para acabar con el sistema del capital y el imperialismo que nos da crisis y pandemia, explotación, empobrecimiento, devastación ambiental, barbarie fascista, sexista y racista, gobiernos de políticos corruptos al servicio de los patrones, parásitos financieros y sociales, represión y guerras.

En este 1° de mayo los proletarios y las masas populares deben, en todas las formas posibles, en todos los países y a nivel mundial, expresar su máximo compromiso para:

– intensificar la lucha de clases, fortalecer sus instrumentos de resistencia y defensa, los sindicatos de clase – como escuelas de la guerra y de comunismo – las luchas obreras en las fábricas, en los sectores de máxima explotación, en las nuevas realidades del trabajo asalariado: Amazon, riders, call-center;

– fortalecer y apoyar a las masas campesinas que hoy en la India, con el asedio del régimen del fascista Modi, dan una indicación a todas las masas campesinas de los países oprimidos del mundo;

– desarrollar el movimiento popular de mujeres según la línea, las ideas y prácticas del feminismo proletario revolucionario, que dice ¡NO! a la discriminación y la desigualdad, a los feminicidios/ violaciones y a la negación del derecho al aborto, ¡NO! a la doble opresión de una moderna Edad Media y servidumbre feudal;

– desarrollar el frente único, esforzándose para unir las diferentes corrientes de lucha, para construir y fortalecer frentes antifascistas, anti-imperialistas, anti-burguesía compradora, anti-feudales, de proletarios, masas campesinas, estudiantes, migrantes, sectores oprimidos de vieja y nueva pobreza;

– intensificar la lucha militante contra el fascismo y el racismo;

– transformar la rebelión de las masas juveniles en una organización revolucionaria de vanguardia contra el Estado burgués;

– unir fuerzas por la liberación de los presos políticos y de todos nuestros hermanos de clase encerrados en las mazmorras del imperialismo y la reacción;

– dar nueva vida y nuevo desarrollo en los países oprimidos por el imperialismo a la lucha de liberación nacional para expulsar a las tropas imperialistas de esos países y combatir las fuerzas reaccionarias a su servicio.

Debemos aprovechar eficazmente esta condición favorable para superar la difícil situación del movimiento revolucionario y llevarlo adelante.

Este inmenso trabajo de masas necesita la dirección de los comunistas, de los comunistas de hoy, los marxistas-leninistas-maoístas, que construyan, en el fuego de la lucha de clases y en estrecha conexión con las masas, comenzando desde abajo para crear hasta arriba los partidos para la revolución de Nueva Democracia y Socialista, según las condiciones en los diferentes países del mundo.

Partidos que organicen las verdaderas vanguardias de la clase obrera, formadas por la teoría científica revolucionaria de Marx, templadas por el acero de las enseñanzas de Lenin, al servicio del pueblo como plantea Mao.

Partidos capaces de criticar y autocriticarse, de hacer un balance de las victorias y derrotas del proletariado en cada país y en el movimiento comunista internacional.

Partidos que se desprendan del revisionismo, oportunismo, economismo, parlamentarismo, pacifismo, pero que no caigan en formas sectarias, dogmáticas y extremistas pequeñoburguesas, atrasadas y perdedoras.

Sin clase y sin masas no hay Partido, ni revolución, ni internacionalismo.

Estos partidos pueden hacer avanzar las guerras populares donde ya están en curso, principalmente en el enorme subcontinente indio, y comenzar el camino tortuoso pero luminoso de la guerra de clases, la guerra revolucionaria, la guerra popular prolongada que conduzca a una insurrección triunfante.

Los partidos y organizaciones comprometidos con seriedad y determinación en este camino necesitan y deben unirse hoy, socializar las experiencias, unir las fuerzas para unir las luchas proletarias y las luchas de liberación anti-imperialista de los pueblos oprimidos.

Contra la internacional de los gobernantes del mundo y sus lacayos, se necesita la lucha internacional de todos los obreros contra la explotación capitalista mundial, porque pertenecen a la misma clase en todos los países, por encima de las diferencias de nacionalidad, religión, ideas políticas, raza y sexo.

El internacionalismo proletario nos llama hoy a realizar una Conferencia Internacional Unificada de todos los partidos y organizaciones, basada en el marxismo-leninismo-maoísmo como un segundo paso – después del Movimiento Revolucionario Internacionalista inicialmente glorioso y luego fracasado por el revisionismo de la “nueva síntesis” de Avakian y el “camino” Prachanda – hacia los 100 pasos que nos conduzcan a la nueva Internacional Comunista.

Afirmamos audaz y firmemente que los imperialistas y reaccionarios de todo tipo al final colapsarán y los pueblos oprimidos del mundo conquistarán la victoria final de las revoluciones de nueva democracia y proletaria a escala mundial para el triunfo del socialismo y el comunismo.

¡Viva la Comuna de París!

¡Luchemos abiertamente y con las armas adecuadas por el poder proletario!

¡En la lucha del presente con la visión del futuro!

¡Con los pies en el suelo, para un nuevo asalto al cielo!

¡Viva el marxismo – leninismo – maoísmo!

¡Abajo el imperialismo, el capitalismo y todos los regímenes reaccionarios a su servicio!

¡Viva el internacionalismo proletario!

¡No tenemos nada que perder sino nuestras cadenas, tenemos un mundo que ganar!

 Comitado por la Costruccion del Partido Comunista Maoista, Galicia – Estado Espanol

Grupo Maoista Camino Rojo – Iran

Linea de Masas – Canada

Nucleo Comunista -Nepal

Partido Comunista (Maoista) de Afghanistan

Partido Comunista maoista – Italia

Partido Comunista de Nepal (Revolucionario – Maoista )

Partido Comunista Revolucionario Canada (PCR-RCP)

Partido El Kadehines -Tunisia

Partido (Marxista-Leninista) de los trabajadores – Estado Espanol

Union Comunista Obrera (MLM) – Colombia

 Mouvement des Partisans du peuple -Tunisie

Le 1er Mai rouge, prolétarien et internationaliste !

Résister et lutter contre le système capitaliste/impérialiste pour avancer vers un nouveau pouvoir entre les mains des prolétaires et des masses populaires, du socialisme et du communisme.

Ce 1er Mai, les prolétaires et les peuples opprimés du monde sont confrontés à la propagation de la pandémie qui a entraîné plus de 130 millions d’infectés et plus de 3 millions de morts en raison du mode capitaliste de production, de l’impérialisme, de ses États, de ses gouvernements, de ses laquais.

Déjà dans le passé, les impérialistes avaient produit de nombreux virus à la suite de catastrophes naturelles, de dévastations sociales, d’essais d’armes nucléaires et biologiques.

La pandémie s’est transformée en souffrance et en massacres à cause de leur système, mais les morts sont les nôtres. Les scientifiques eux-mêmes admettent maintenant que les gouvernements sont incapables de juguler la pandémie et confirment ainsi que le capitalisme n’est plus utile.

Nous savons que seule la vaccination de masse freinera partiellement cette chaîne infernale, mais il n’y a pas de vaccins pour tout le monde dans chaque pays ni pour tous les pays du monde. Dans le système capitaliste/impérialiste, tout est entre les mains des multinationales, tout est fait pour le profit, même les brevets et les vaccins sont vendus et achetés sur le marché mondial selon les lois du capital.

Les 5 principaux fabricants de vaccins ont jusqu’à présent réalisé des bénéfices de 60 milliards d’euros et calculent un bénéfice net pour cette année de 70 milliards d’euros supplémentaires.

Les monopoles pharmaceutiques ont leur siège social et sont principalement au service d’une poignée de pays impérialistes qui exploitent et oppriment l’immense majorité des peuples du monde. Jusqu’à présent, 80% des vaccins ont été vendus à ce type de pays, et de cette façon seulement 14% de la population mondiale dépend de ces vaccins alors que les 85% restants n’en ont que 20%.

La « guerre des vaccins » est déchargée sur les prolétaires et les peuples. Vaccins pour les riches et mort pour les pauvres, pour qui il n’y en a pas assez. Pour les pays impérialistes, il y en a, alors que ceux qui sont nécessaires pour les nations et les peuples opprimés font défaut. Les vaccins d’être l’espoir des peuples de sortir de la pandémie deviennent la réalité des profits pour la bourgeoisie et une grande affaire internationale dans laquelle la vie et la santé de la population n’a pas d’importance.

Les épidémies et les guerres se poursuivront tant que le système impérialiste pandémique se poursuivra, destructeur pour l’humanité, l’environnement, la société et la culture, qui est sur le lit de mort et devrait être aboli.

La pandémie n’a pas provoqué mais aggravé la crise du système impérialiste, qui devient de plus en plus dévastatrice. Les impérialistes, les capitalistes bureaucratiques comprador et les classes féodales tentent d’utiliser la crise covid19 en leur faveur, en adoptant des paquets de mesures pour sauver les capitalistes et décharger le fardeau de la crise sur les travailleurs, les paysans, les couches pauvres des classes moyennes et d’autres secteurs sociaux opprimés.

Une nouvelle récession mondiale progresse et la dette des grands pays augmente de façon spectaculaire, au bord de la faillite.

Droits des travailleurs attaqués, réduction des règles de sécurité au travail, augmentation du temps de travail jusqu’à 12 heures, heures supplémentaires non rémunérées, refus du salaire minimum, aggravation des lois sur le travail, le bien-être, l’environnement et le système éducatif.

Attaque contre les syndicats et contre les organisations de travailleurs de classe et de combat.

Privatisation des soins de santé, des écoles, des services publics, des entreprises publiques.

Extension de l’enseignement en ligne qui éloigne les masses pauvres de l’éducation et transforme presque les étudiants en robots.

Les entreprises de haute technologie augmentent l’exploitation et leur richesse entre les mains des classes dirigeantes, grâce à l’intelligence artificielle et à l’informatique.

Refus de taxer réellement les actifs et les finances.

Alors que l’économie capitaliste/impérialiste s’enfonce dans la boue de la crise, le recul de l’économie des différents pays en raison de la propagation de Covid 19, les confinements ont bloqué la vie des gens et créé d’énormes difficultés pour les travailleurs, les masses paysannes et d’autres strates opprimées – en particulier les travailleurs migrants abandonnés dans la rue sans nourriture ni eau, réprimés et tués – et les secteurs appauvris et prolétarisés de la classe moyenne.

La pandémie devient une nouvelle opportunité pour une gigantesque accumulation de richesses entre les mains de quelques-uns, alors qu’il y a d’énormes dettes, des investissements mondiaux asséchés et des spéculations sur les investissements financiers.

La pandémie est devenue l’une des principales menaces pour l’humanité, stimulant la tendance à la guerre, la soif de profits des impérialistes et la dévastation de l’environnement.

La crise qui a éclaté dans le monde entier a conduit à une intensification sans précédent des contradictions fondamentales. La querelle impérialiste alimente la tendance vers une nouvelle guerre de partition, avec l’impérialisme américain au premier rang, engagé à développer une nouvelle guerre froide contre la Russie et la Chine, également pour frapper et aligner les autres puissances impérialistes, l’Europe, le Japon, etc., au sein de l’OTAN. Tous les impérialistes sont engagés dans des guerres et des conflits aux quatre coins du monde avec une nouvelle escalade de la course aux armements. Alors que les masses meurent de maladies, de pauvreté et d’exploitation, de pollution et de dévastation de l’environnement, les impérialistes continuent de mettre la main sur toutes les sources d’énergie, les matières premières et toutes sortes de ressources en Afrique, en Asie, en Amérique latine, en créant ainsi de grandes vagues de migration massive fuyant la misère et la mort.

Face à tout cela, les prolétaires et les masses populaires développent rébellion et résistance dans différents scénarios et avec des caractéristiques différentes dans tous les coins du monde, des grandes grèves générales aux soulèvements populaires, aux luttes armées anti-impérialistes, aux guerres populaires en Inde et aux Philippines, et à la réorganisation de la guerre populaire en Turquie, au Pérou, au Népal, etc.

Les États et les gouvernements réagissent par des massacres et de la répression et utilisent le confinement comme une guerre contre le peuple, pour renforcer leurs États, développer le fascisme moderne, l’État policier dans les pays impérialistes et encore plus dans les pays opprimés par l’impérialisme.

Ce monde doit être renversé. Les classes dirigeantes ne méritent pas, elles n’ont pas le droit de continuer à gouverner.

Les prolétaires et les peuples opprimés ne peuvent accepter l’horreur sans fin de ce système mondial, ils ont besoin d’un nouveau monde.

Quel est le nouveau monde, sans exploitation, sans oppression, sans pandémies et sans guerres ?

Cette année marque le 150ème anniversaire de la Commune de Paris.

Marx a défini d’une manière claire et scientifique que : « C’était essentiellement un gouvernement de la

 classe ouvrière, le résultat de la lutte de la classe des producteurs contre la classe des appropriateurs, la

 forme politique enfin trouvée qui permettait de réaliser l’émancipation économique du Travail ».

 (Marx, La guerre civile en France).

Engels a dit : « Regardez la Commune de Paris : C’était la dictature du prolétariat ».

Avec ses décrets, la Commune de Paris supprima l’armée permanente, et la remplaça par des officiers qui pouvaient être révoqués à tout moment, payés avec les salaires que recevaient les autres ouvriers.

La majorité de ses membres étaient des travailleurs ou des représentants reconnus de la classe ouvrière qui accomplissaient leur travail humblement, consciencieusement et efficacement ; les usines et les ateliers ont été remis aux associations de travailleurs.

La Commune a montré que le prolétariat ne peut conquérir le pouvoir politique sans une révolution violente.

Surtout, la Commune a montré qu’on ne pouvait continuer à se servir de l’ancien appareil d’État, mais qu’il fallait le détruire, parce que c’est la condition préalable à toutes révolutions populaires.

La Commune indique ce qu’il faut aujourd’hui pour résoudre les principaux problèmes des prolétaires et des masses : la révolution qui permet aux prolétaires de prendre le pouvoir et de les résoudre en quelques jours.

C’est la cause pour laquelle il vaut la peine de s’organiser et de se battre, de vivre et de mourir, de mettre fin au système du capital et de l’impérialisme qui nous donne crise et pandémie, exploitation, appauvrissement, dévastation environnementale, barbarie fasciste, sexiste, raciste, gouvernements de politiciens corrompus au service des maîtres, des finances et des parasites sociaux, de la répression et des guerres.

Ce 1er mai, les prolétaires et les masses populaires doivent, sous toutes ses formes possibles, dans chaque pays et à l’échelle mondiale, exprimer leurs efforts les plus importants pour :

– intensifier la lutte des classes, renforcer leurs instruments de résistance et de défense, les syndicats de classe – écoles de guerre et de communisme – les luttes ouvrières dans les usines, dans les secteurs les plus exploités, dans les nouvelles réalités du travail salarié : Amazon, coursier, centres d’appels ;

– renforcer et soutenir les masses paysannes en Inde qui aujourd’hui, avec le siège du régime fasciste de Modi, donnent une indication à toutes les masses paysannes des pays opprimés dans le monde.

– développer le mouvement des femmes du peuple selon la ligne, les idées et la pratique du féminisme prolétarien révolutionnaire, qui dit NON ! à la discrimination et à l’inégalité, aux féminicides/viols et au déni du droit à l’avortement, NON ! à la double oppression du moderne Moyen Âge et à l’esclavage féodal.

– développer le front uni en s’efforçant d’unir les différents courants de lutte, de construire et de renforcer fronts antifasciste, anti-impérialiste, anti-bourgeoisie bureaucratique-comprador, anti-féodaux, des prolétaires, des masses paysannes, des étudiants, des migrants, des secteurs opprimés de la pauvreté ancienne et nouvelle.

– intensifier la lutte militante contre le fascisme et le racisme.

– transformer la rébellion des masses de la jeunesse en une organisation révolutionnaire d’avant-garde contre l’État bourgeois.

– unir leurs forces pour la libération des prisonniers politiques et de tous nos frères de classe derrière les barreaux dans les prisons de l’impérialisme et de la réaction.

– donner une nouvelle vie et un nouveau développement à la lutte de libération nationale dans les pays opprimés par l’impérialisme pour expulser les troupes impérialistes de leurs patries, en combattant les forces réactionnaires à leur service.

Nous devrions effectivement utiliser cette condition favorable pour surmonter la situation difficile du mouvement révolutionnaire et le faire avancer.

Cet énorme travail de masse a besoin du leadership des communistes, des communistes d’aujourd’hui, des marxistes-léninistes-maoïstes, qui, dans le feu de la lutte des classes et en lien étroit avec les masses, à partir d’en bas pour construire d’en haut, construisent les partis pour les révolutions néo-démocratiques ou socialistes, selon les conditions des différents pays du monde.

Des partis qui organisent les véritables avant-gardes de la classe ouvrière, forgées par la théorie révolutionnaire et scientifique de Marx, tempérée par l’acier des enseignements de Lénine, au service du peuple, comme Mao l’a souligné.

Des partis capables de critiquer et d’autocritiquer, de faire le point sur les victoires et les défaites du prolétariat dans chaque pays et dans le mouvement communiste international.

Les partis qui se débarrassent du singe sur le dos du révisionnisme, de l’opportunisme, de l’économisme, du parlementarisme, du pacifisme, mais qui ne tombent pas dans des formes sectaires et dogmatiques d’extrémisme petit bourgeois arriéré et perdante.

Sans classe et sans masses, il n’y a pas de Parti, pas de révolution, pas d’internationalisme.

Ces partis sont capables de faire avancer les guerres populaires là où elle sont en cours, d’abord dans l’immense sous-continent indien, et d’ouvrir le chemin tortueux mais brillant de la guerre des classes, la guerre révolutionnaire, la guerre populaire de longue durée menant à une insurrection gagnante.

Les partis et les organisations engagés avec sérieux et détermination sur cette voie ont besoin et doivent s’unir aujourd’hui, socialiser les expériences, unir leurs forces pour unir les luttes prolétariennes et les luttes de libération anti-impérialistes des peuples opprimés.

Contre l’international des maîtres du monde et leurs laquais, il y a la nécessité de la lutte internationale de tous les travailleurs contre l’exploitation capitaliste mondiale parce qu’ils appartiennent à la même classe dans tous les pays, indépendamment des différences de nationalité, de religion, d’idées politiques, de race et de genre.

L’internationalisme prolétarien nous appelle aujourd’hui à réaliser une Conférence internationale unifiée de tous les partis et organisations basée sur le marxisme-léninisme-maoïsme, comme deuxième étape – après la première du glorieux, puis effondré – par le revisionisme de Avankian ‘nouvelle syntese’ et le ‘chemin’ Prachanda – Mouvement Révolutionnaire Internationaliste – vers les 100 étapes qui nous conduisent à la nouvelle Internationale Communiste.

Nous affirmons hardiment et fermement que les impérialistes et les réactionnaires de toutes sortes finiront par s’effondrer et que les peuples opprimés du monde remporteront la victoire finale de la nouvelle révolution démocratique et de la révolution prolétarienne à l’échelle mondiale pour la victoire du socialisme et du communisme.

Vive la Commune de Paris !

Luttons ouvertement et avec les bonnes armes pour le pouvoir prolétarien !

Dans la lutte actuelle avec la vision sur l’avenir !

Enraciné à la terre pour un nouvel assaut au ciel !

Vive le marxisme-leninisme-maoisme !

A bas l’impérialisme, le capitalisme et tous les régimes réactionnaires à leur service !

Vive l’internationalisme prolétarien !

Nous n’avons rien à perdre que nos chaînes, et nous avons un monde à gagner !

 Comitè pour la Constrution du Parti Communiste Maoiste – Galice – Etat Espanol

Grupe Maoiste Voie Rouge – Iran

Ligne de masse – Canada

Nucleo Communiste – Nepal

Parti Communiste (Maoiste) de Afghanistan

Parti Communiste maoiste – Italie

Parti Communiste du Nepal ( Revolutionaire -Maoiste)

Parti Communiste Revolutionaire Canada (PCR-CRP)

Parti El Kadehines -Tunisia

Parti (Marxiste-Leniniste) des Travailleurs – Etat Espanol

Union Communiste Ouvriere (MLM) – Colombie

 Mouvement des Partisans du peuple -Tunisie

1° MAGGIO PROLETARIO, ROSSO E INTERNAZIONALISTA

Resistere e lottare contro il sistema capitalista/imperialista per avanzare verso un

 nuovo potere nelle mani della classe operaia e delle masse popolari, il socialismo e 

il comunismo.

In questo 1° Maggio i proletari e i popoli oppressi di tutto il mondo si trovano di fronte al dilagare della pandemia che ha prodotto per colpa del modo di produzione capitalista, dell’imperialismo, i suoi Stati, i suoi governi, i suoi servi, già oltre 130 milioni di contagiati e oltre 3 milioni di morti.

Già nel passato gli imperialisti hanno prodotto molti virus causati dai disastri naturali, devastazione sociale, test di armi nucleari e biologiche.
La pandemia si è trasformata in sofferenze e stragi per colpa del loro sistema, ma i morti sono nostri. Gli stessi scienziati ora ammettono che i governi non sono in grado di mettere un freno alla pandemia e nello stesso affermano che il capitalismo non è più utile.

Sappiamo che solo la vaccinazione di massa metterà parzialmente freno a questa catena infernale, ma non ci sono vaccini per tutti in ogni paese né per tutti i paesi del mondo. Nel sistema capitalista/imperialista tutto è nelle mani delle multinazionali, tutto è fatto per il profitto, anche i brevetti e vaccini vengono venduti e comprati nel mercato mondiale secondo le leggi del capitale.

I 5 principali produttori di vaccino hanno ottenuto profitti finora di 60miliardi di euro e calcolano un profitto netto per quest’anno di altri 70miliardi di euro.

I monopoli farmaceutici hanno la loro sede e sono al servizio principalmente di un pugno di paesi imperialisti che sfruttano e opprimono l’immensa maggioranza dei popoli del mondo. Finora l’80% dei vaccini si sono venduti a questo tipo di paesi, e in questa maniera solo il 14% della popolazione mondiale conta su questi vaccini mentre l’85% restante ne ha solo il 20%.

La “guerra” dei vaccini è scaricata su proletari e popoli. Vaccini per i ricchi e morte per i poveri per i quali non ve ne sono a sufficienza. Per i paesi imperialisti ci sono, mentre mancano quelli necessari per le nazioni e i popoli oppressi. I vaccini da speranza dei popoli per uscire dalla pandemia diventano realtà del profitto della borghesia e un grande affare internazionale nel quale non importa la vita e la salute della popolazione.

Le epidemie, le guerre continueranno finché ci sarà il pandemico sistema imperialista, distruttivo per l’umanità, l’ambiente, la società e la cultura, sistema agonizzante che deve essere abolito.

La pandemia non ha provocato ma ha aggravato la crisi del sistema imperialista, che diviene sempre più devastante. Gli imperialisti, i capitalisti burocratico compradori e le classi feudali stanno cercando di utilizzare a loro favore la crisi da covid, adottando pacchetti di misure in soccorso dei capitalisti e scaricando il peso della crisi sui lavoratori, i contadini, piccola borghesia ed altri settori oppressi.

Avanza una nuova recessione mondiale e cresce a dismisura il debito di grandi paesi che sono sull’orlo del fallimento.

Diritti dei lavoratori attaccati, riduzione delle norme per la sicurezza sul lavoro, aumento dell’orario di lavoro fino a 12 ore, straordinari non pagati, salario minimo negato, peggioramento delle leggi sul lavoro, sul welfare, sull’ambiente, sul sistema educativo.

Attacco ai sindacati e alle organizzazioni dei lavoratori classiste e combattive

Privatizzazione della sanità, della scuola, dei servizi pubblici, privatizzazione delle imprese pubbliche.

Sviluppo della didattica on line che allontana le masse povere dall’istruzione, con studenti che diventano come dei robot.

Società tecnologiche che aumentano lo sfruttamento e le loro ricchezze nelle mani delle classi dominanti, attraverso l’intelligenza artificiale e internet.

Rifiuto di tassare realmente i patrimoni e le finanze.

Mentre l’economia capitalista, imperialista sprofonda nel fango della crisi, l’arretramento dell’economia dei diversi paesi per la diffusione del covid 19, l’imposizione dei lockdown ha messo in stallo la vita delle persone e ha creato enorme difficoltà ai lavoratori, masse contadine, e altri strati oppressi, specialmente i lavoratori migranti abbandonati per strada, senza cibo ne acqua, repressi e uccisi, insieme a impoverimento e proletarizzazione di settori della piccola borghesia.

La pandemia diventa una ulteriore occasione per una gigantesca accumulazione della ricchezza nelle mani di pochi, mentre ci sono debiti enormi, (investimenti mondiali prosciugati – NO) e speculazione sugli investimenti finanziari.

La pandemia è diventata una delle principali minacce per il genere umano nel mondo, accentuando tendenza alla guerra, sete di profitti degli imperialisti e distruzione dell’ambiente.

La crisi scoppiata nel mondo ha portato ad una intensificazione senza precedenti delle contraddizioni fondamentali. La contesa imperialista alimenta la tendenza verso una nuova guerra di spartizione, con l’imperialismo Usa in prima fila, impegnato a sviluppare una nuova guerra fredda contro Russia e Cina, anche per colpire e allineare le altre potenze imperialiste dentro la NATO, Europa, Giappone, ecc. Gli imperialisti americani e la Nato continuano l’invasione di Afghanistan, Irak, Siria, insieme alle altre forze imperialiste, tutti impegnati in guerre e aggressioni in ogni angolo del mondo con un ulteriore sviluppo della corsa agli armamenti.

Tutto questo mentre le masse muoiono di malattie, miseria e sfruttamento, inquinamento e devastazione ambientale. Gli imperialisti continuano a mettere le mani rapaci su tutte le fonti energetiche, le materie prime e ogni genere di risorse in Africa, Asia, America latina, originando grandi ondate di migrazioni di massa in fuga da miseria e morte.

A fronte di tutto questo, proletari e masse popolari sviluppano la ribellione e la resistenza nei diversi scenari e con le diverse caratteristiche in ogni angolo del mondo, dai grandi scioperi generali, alle rivolte popolari, alla lotta armata antimperialista, alla guerra popolare in India e Filippine, e perseverano la via della guerra popolare, la riorganizzazione del Partito, dell’Esercito popolare in Perù, Turchia, ecc.

Gli Stati e i governi rispondono con massacri e repressione e usano il lockdown come guerra contro il popolo, per rafforzare i loro Stati, sviluppando moderno fascismo, stato di polizia nei paesi imperialisti e ancor più nei paesi oppressi dall’imperialismo.

Questo mondo è da rovesciare. Le classi dominanti non meritano, non hanno il diritto di continuare a governare.

I proletari e i popoli oppressi non possono accettare l’orrore senza fine di questo sistema mondiale, hanno bisogno di un mondo nuovo.

Un mondo senza sfruttamento, oppressione, pandemie e guerre!

Quest’anno ricorre il 150° anniversario della Comune di Parigi.

Marx la definì in modo chiaro e scientifico “Essa fu essenzialmente un governo della classe operaia, il prodotto delle lotta di classe dei produttori contro la classe degli appropriatori… la forma politica finalmente scoperta che consentiva di realizzare l’emancipazione economica del lavoro” (Marx “La guerra civile in Francia”).

Engels affermò “Guardate la Comune di Parigi: ecco la dittatura del proletariato”.

La Comune di Parigi con i suoi decreti soppresse l’esercito permanente e lo sostituì con responsabili revocabili in qualunque momento, retribuiti con salari da operai.

La maggioranza dei suoi membri erano operai o rappresentanti riconosciuti della classe operaia che svolgevano la loro opera umilmente, con coscienza ed efficacia; furono consegnate alle associazioni operaie fabbriche e laboratori

La Comune ha dimostrato che il proletariato non può conquistare il potere politico senza una rivoluzione violenta.

La Comune ha soprattutto dimostrato che non basta che la classe operaia si impadronisca della macchina dello Stato, ma deve distruggerla, perché questa è la condizione preliminare di tutte le rivoluzioni popolari.

La Comune indica che cosa serve oggi per risolvere i principali problemi dei proletari e delle masse: la rivoluzione che permette ai proletari di prendere il potere e attuarli nel giro di pochi giorni.

Questa è la causa per cui vale la pena di organizzarsi e lottare, vivere e morire, per mettere fine al sistema del capitale e dell’imperialismo che ci regala crisi e pandemia, sfruttamento, immiserimento, devastazione ambientale, barbarie fascista, sessista e razzista, governi di politicanti corrotti al servizio di padroni, finanza e parassiti sociali, repressione e guerre.

In questo 1° Maggio i proletari e le masse popolari devono, in tutte le forme possibili, in ogni paese e su scala mondiale, esprimere il massimo impegno per intensificare la lotta di classe, rafforzare i loro strumenti di resistenza e difesa, i sindacati di classe – scuole di guerra e di comunismo, le lotte operaie nelle fabbriche, nei settori del massimo sfruttamento, nelle nuove realtà del lavoro salariato, Amazon, riders, call center.

Rafforzare e sostenere le grandi masse contadine che oggi con l’assedio del potere indiano del fascista Modi danno un’indicazione a tutte le masse contadine dei paesi oppressi del mondo.

Sviluppare il movimento popolare delle donne secondo le linee, le idee, la prassi del femminismo proletario rivoluzionario, che dice No alle discriminazioni e alle disuguaglianze, ai femminicidi/stupri e alla negazione del diritto d’aborto, No alla doppia oppressione da moderno medioevo e da servitù feudale.
Sviluppare il fronte unito sforzandosi di unire diverse correnti di lotta, costruire e rafforzare fronti antifascisti, antimperialisti, anti borghesia burocratico compradora, antifeudale, di proletari, masse contadine, studenti, migranti, settori oppressi di vecchia e nuova povertà.

Intensificare la lotta militante contro fascismo e razzismo.

Trasformare la ribellione delle masse giovanili in organizzazione di prima fila, rivoluzionaria contro lo Stato borghese.

Unire le forze per la liberazione dei prigionieri politici e di tutti i nostri fratelli di classe rinchiusi nelle galere dell’imperialismo e della reazione.

Dare nuova linfa e nuovo sviluppo nei paesi oppressi dall’imperialismo alla lotta di liberazione nazionale per cacciare le truppe imperialiste dai loro paesi, combattere le forze reazionarie al loro servizio.

Utilizziamo efficacemente questa condizione favorevole per superare la difficile situazione del movimento rivoluzionario e portarlo avanti.

Quest’immenso lavoro di massa ha bisogno della guida dei comunisti, dei comunisti di oggi, marxisti leninisti maoisti, che costruiscano nel fuoco della lotta di classe in stretto legame con le masse, ripartendo dal basso per costruire dall’alto, i partiti della rivoluzione di Nuova democrazia e socialista, secondo le condizioni dei diversi paesi nel mondo.

Partiti che organizzano le avanguardie reali della classe operaia, formati dalla teoria rivoluzionaria, scientifica di Marx, temprati dall’acciaio degli insegnamenti di Lenin, al servizio del popolo come ci indica Mao.

Partiti capaci di fare la critica e l’autocritica, di fare un bilancio delle vittorie e delle sconfitte del proletariato all’interno di ciascun paese e nel movimento comunista internazionale.

Partiti che si liberino dal revisionismo, dall’opportunismo, dall’economicismo, dal parlamentarismo, dal pacifismo, ma che non cadano in forme settarie, dogmatiche e di estremismo piccolo borghese, arretrato e perdente.

Senza classe e masse non c’è Partito, non c’è rivoluzione, non c’è internazionalismo.

Questi Partiti sono in grado di far avanzare le guerre popolari dove esse sono in corso, in primis nell’enorme continente indiano, e iniziare il sentiero tortuoso ma luminoso della guerra di classe, della guerra rivoluzionaria, della guerra di popolo di lunga durata sfociante nell’insurrezione vincente.

Partiti e organizzazioni impegnati con serietà e determinazione su questa strada hanno bisogno e devono oggi unirsi, socializzare le loro esperienze, unire le loro forze per unire le lotte proletarie e le lotte di liberazione antimperialiste dei popoli oppressi.

Contro l’internazionale dei padroni del mondo e dei loro servi serve la lotta internazionale di tutti i lavoratori contro lo sfruttamento mondiale capitalista perché sono la stessa classe in tutti i paesi, al di là delle differenze di nazionalità, religione, idee politiche, razze e sesso.

L’internazionalismo proletario ci chiama oggi a fare un secondo passo, dopo quello iniziale del glorioso e poi fallito Movimento rivoluzionario internazionalista, a causa del revisionismo di Avakian “nuova sintesi” e di Prachanda “cammino”. Verso i 100 passi che ci portino alla nuova Internazionale Comunista.

Affermiamo con coraggio e fermezza che gli imperialisti e i reazionari di ogni genere alla fine crolleranno e i popoli oppressi del mondo conquisteranno la vittoria finale della rivoluzione di nuova democrazia e della rivoluzione proletaria su scala mondiale per la vittoria del socialismo e del comunismo.

Viva la Comune di Parigi!

Lottiamo a viso aperto e con le armi giuste per il potere proletario!

Nella lotta del presente con la visione del futuro!

Con i piedi per terra, per un nuovo assalto al cielo!

Viva il marxismo leninismo maoismo!

Abbasso l’imperialismo, il capitalismo e tutti i regimi reazionari a loro servizio!

Viva l’internazionalismo proletario!

Viva il marxismo leninismo maoismo!

Non abbiamo da perdere che le nostre catene, e abbiamo un mondo da conquistare!

 Comitato per la Costruzione del Partito Comunista Maoista – Galizia/ Stato Spagnolo

Gruppo Maoista Via Rossa – Iran

Linea di massa – Canada

Nucleo Comunista – Nepal

Partito Comunista (Maoista) di Afghanistan

Partito Comunista maoista -Italia

Partito Comunista del Nepal  (Rivoluzionario-Maoista)

Partito Comunista Rivoluzionario Canada (PCR-RCP)

Partito El Kadehines -Tunisia

Partito (Marxista-Leninista) dei Lavoratori – Stato Spagnolo

Unione Comunista Operaia (MLM) – Colombia

Mouvement des Partisans du peuple -Tunisie

Persian Version

اعلامیه مشترک احزاب و سازمان‏های مارکسیست-لنینیست-مائوئیست

اول ماه مه سرخ، پرولتری و انترناسیونالیست!

برای پیشروی بسوی قدرت سیاسی پرولتاریا و توده‏های مردم و پیروزی سوسیالیزم و کمونیزم علیه نظام سرمایه‏داری امپریالیستی بجنگید و مقاومت نمایید.

در اول می امسال، پرولتاریا و توده‌های تحت‏ستم جهان با شیوع پاندمی مواجه‏اند که به‏خاطر شیوه تولید سرمایه‌داری، دولت‏های امپریالیستی و حکومت‌های دست‏نشانده‏شان، بیش از ۱۳۰ میلیون انسان به این ویروس مصاب گردیده و باعث مرگ ۳ میلیون نفر شده‏اند.

قبل از این، امپریالیست‏ها ویروس‏های زیادی را در نتیجه‏ی بلایای طبیعی، ویرانی‏های اجتماعی، آزمایش‏های سلاح‏های هسته‌ای و بیولوژیکی تولید کرده بودند. پاندمی به دلیل سلطه سیستم سرمایه‌داری امپریالیستی به درد و رنج و کشتار عظیم تبدیل شده است، ولی مرگ‏ومیر آن، از آن توده‏ها است. دانشمندان اذعان می‏کنند که دولت‏ها قادر به مهار همه‏گیری نیستند و بنابراین تأیید می‏کنند که دیگر سرمایه‏داری کارایی و مفدیت ندارد.

همه می‏دانیم که فقط واکسیناسیون تا حدی این زنجیره جهنمی را مهار می‏کند، اما در جهان همه به واکسن دسترسی ندارند. در سیستم سرمایه‏داری/ امپریالیستی، همه چیز در دست شرکت‏های چند ملیتی است، همه این کارها برای سودآوری انجام می‏شوند، حتی حق اختراع واکسن نیز طبق قوانین سرمایه در بازار جهانی خرید و فروش می‏شود. فقط پنج تولید کننده‏ی بزرگ واکسن تا کنون 60 میلیارد یورو سود بدست آورده است و سود خالص 70 میلیارد یورویی دیگر را برای سال جاری در نظر گرفته‏اند. انحصارات دوا و درمان عمدتا در خدمت تعداد انگشت شماری از کشورهای امپریالیستی قرار دارد که اکثریت عظیم مردم جهان را مورد استثمار و ستم قرار می‏دهند. تاکنون 80٪ واکسن‏ها به این کشورها فروخته شده‏اند، به این ترتیب تنها 14٪ از جمعیت جهان به واکسن دسترسی دارند. 85٪ بقیه مردم جهان فقط به 20٪ این واکسن ها دسترسی دارند.

«جنگ واکسن» برضد پرولتاریا و خلق‌ها آغاز شده است. واکسن برای ثروتمندان و مرگ برای فقرا. واکسن برای کشورهای امپریالیستی وجود دارد، اما برای خلق‌ها و ملل تحت‏ستم وجود ندارد. واکسن که تنها امید مردم برای نجات از بیماری همه‏گیر هست؛ به کالای پر سود، برای بورژوازی و تجارت بزرگ بین‏المللی تبدیل شده است که در آن زندگی و سلامت مردم هیچ اهمیت ندارد.

اپیدمی‏ها و جنگ‏ها تا زمانی که پاندمی سیستم امپریالیستی وجود داشته باشد ادامه خواهد داشت و برای بشریت، محیط زیست، جامعه و فرهنگ مخرب است. این سیستم بر بستر مرگ است و باید از بین برده شود.

پاندمی آغازگر بحران سیستم امپریالیستی نبوده است بلکه آن را تشدید نموده است. امپریالیست‏ها، سرمایه‏داران بوروکراتیک کمپرادور و طبقات فئودال در تلاش‏اند تا از بحران کوید-۱۹ به نفع خود استفاده کنند و بسته‏های کمکی را برای نجات سرمایه‏داران گذاشته و بار بیشتر بحران را بر دوش کارگران، دهقانان، اقشار فقیر طبقات متوسط ​​و بخش‏های اجتماعی تحت ستم، اقشار فقیر و خرده بورژوازی بیاندازند. رکود جدید جهانی در حال شکل‌گیری است و قروض کشورهای بزرگ در حال افزایش است و این کشورها در آستانه‏ ورشکستگی قرار دارند.

حقوق کارگران مورد حمله قرار گرفته است: کاهش مقررات ایمنی محل کار، افزایش ساعت کار تا 12 ساعت و اضافه‏کاری پرداخت نمی‎شود. محرومیت از حداقل دستمزد، بدتر شدن شرایط کاری، بدتر شدن رفاه اجتماعی، بدتر شدن قوانین محیط زیست و سیستم آموزشی؛ حمله به اتحادیه‏های کارگری و تشکل‏های طبقاتی و مبارزات کارگری، خصوصی سازی خدمات بهداشتی، مدارس، خدمات عمومی، بنگاه‏های اقتصادی عمومی افزایش یافته است. گسترش آموزش آنلاین که باعث می‏شود توده‏های فقیر از آموزش فاصله بگیرند و دانشجویان تقریباً به ربات تبدیل شوند روز بروز رو به افزایش است.

شرکت‏های فن‏آوری پیشرفته با استفاده از هوش مصنوعی و فن‏آوری اطلاعات، استثمار را افزایش داده و در نتیجه ثروت طبقات حاکم را نیز افزایش می‏دهند. امتناع از مالیات بر دارایی‏ها و سرمایه‌های مالی در حالی که اقتصاد سرمایه‏داری/ امپریالیستی در باطلاق بحران فرو می‏رود، افول و ورشکستگی اقتصاد کشورهای مختلف به دلیل گسترش کوید-۱۹، قرنطین‌ باعث توقف زندگی مردم و ایجاد مشکلات عظیم برای کارگران، دهقانان و سایر اقشار تحت ستم – به‏ویژه کارگران مهاجر، رها شده در خیابان بدون غذا و آب، زیر سرکوب و کشتار- و بخش‏های فقیر و پرولتری از طبقه متوسط گردیده‏اند. همه‏گیری به فرصت برای انباشت عظیم ثروت در دست افراد محدود تبدیل شده است، در حالی که اکثریت زیر بار قرض فرو رفته‏اند و سرمایه‏گذاری‏های زیاد در سطح جهان راکد شده است.

همه‎گیری به مهم‏ترین تهدیدات برای بشریت تبدیل شده است، گرایش به جنگ، عطش امپریالیست‏ها برای سود و ویرانی‏های زیست‏محیطی را تقویت می‏کند. بحران جهانی منجر به تشدید بی‏سابقه تضادهای بزرگ شده است. تضادهای امپریالیستی گرایش به جنگ و تقسیم جهان را در پی دارد. امپریالیزم امریکا بیش‏تر از همه، برای ایجاد فضای جنگ سرد جدید علیه روسیه و چین و ضربه زدن به آن‏ها و با هم‏سوی سایر قدرت‏های امپریالیستی اروپا، ژاپن و غیره، در داخل ناتو تلاش می‏کند. امپریالیزم امریکا و ناتو در اشغالگری‏شان در افغانستان، عراق، سوریه و کشورهای دیگر ادامه داده‏اند. همه امپریالیست‏ها با تشدید بیشتر مسابقه تسلیحاتی در چهارگوشه جهان در رقابت قرار دارند. در حالی که توده‏ها به دلیل بیماری، فقر و استثمار، آلودگی و تخریب محیط‏زیست از بین می‏روند. امپریالیست‏ها همچنان چنگال خود را به منابع انرژی و انواع منابع و مواد خام در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین فروبرده‏اند. این امر موج بزرگی از آواره‌گی دسته جمعی مردم را که در حال فرار از بدبختی و مرگ هستند، سبب شده است.

در مقابل، پرولتاریا و توده‏های مردم در شرایط مختلف و با ویژگی‏های متفاوت در چهارگوشه جهان دست به شورش و مقاومت می‏زنند، از اعتصابات بزرگ عمومی گرفته تا قیام‏ها و مبارزات و جنگ‏های مسلحانه ضد امپریالیستی در هند و فیلیپین، و تا سازمان‏دهی مجدد برای جنگ توده‏ای در ترکیه، پرو، نپال و غیره. دولت‏ها و حکومت‏ها با قتل‏عام و سرکوب پاسخ می‏دهند و از قرنطین‌ به عنوان وسیله در جهت تقویت دولت‏های خود، توسعه فاشیزم مدرن و نظام‬ پلیسی در کشورهای امپریالیستی و حتی در بیشتری کشورهای تحت سلطه امپریالیزم استفاده می‏کنند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬

سیستم حاکم بر جهان باید سرنگون شود. طبقات حاکم نباید به حکومت ستم‏گرانه‎شان ادامه دهند و پرولتاریا و مردم ستمدیده نمی‏توانند وحشت بی‏پایان این سیستم جهانی را بپذیرند. آن‏ها به دنیای جدیدی نیاز دارند، جهانی جدیدی فارغ از استثماروستم و همه‏گیری و جنگ.

امسال یک صد پنجاهمین سالگرد کمیون پاریس است.

مارکس به روشنی و روش علمی آن را تعریف نمود: «این اساساً یک دولت طبقه کارگر بود، محصول مبارزه طبقه تولیدکنندگان علیه طبقه تملک کنندگان، [با این تجربه] ساختار سیاسی در نهایت کشف شد که در آن رهایی اقتصادی کار ممکن می‎باشد». (مارکس، جنگ داخلی در فرانسه).

انگلس گفت: «به کمون پاریس نگاه کنید: این دیکتاتوری پرولتاریا است.»

کمون پاریس، ارتش دائمی را لغو کرد و سربازان و شیوه جدید را جایگزین کرد که در هر زمان می‏توانست لغو شوند و حقوق همانند کارگران به آن‎ها پرداخته شوند. اکثر اعضای آن کارگران یا نمایندگان شناخته شده طبقه کارگر بودند که کار خود را فروتنانه، مسئولانه و به‏طور موثر انجام می‏دادند. کارخانه‏ها و کارگاه‏ها به انجمن‏های کارگران تحویل داده شد. کمون نشان داد که پرولتاریا بدون انقلاب قهری نمی‏تواند قدرت سیاسی را فتح کند و از همه مهمتر این‏که کافی نیست طبقه کارگر ماشین دولتی را در اختیار بگیرد، بلکه باید آن را نابود کند، زیرا این پیش‏شرط تمام انقلاب‏های مردمی است. کمون نشان داد که امروز برای حل مشکلات اصلی پرولتاریا و توده مردم چه چیزی لازم است: انقلابی که به پرولتاریا امکان می‏دهد قدرت را در دست بگیرند. برای پایان دادن به سیستم سرمایه و امپریالیزم که به ما بحران پاندمی، استثمار، فقر، تخریب محیط‏زیست، بربریت فاشیستی، جنسیتی و نژادپرستی، حکومت‌های سیاستمداران فاسد در خدمت اربابان مالی و اقتصادی انگلی، جنگ و خشونت تحمیل می‏کند، ارزش آن را دارد که خود را سازمان دهی کرد، مبارزه کرد و مرگ را به جان خرید.

در اول ماه مه پرولتاریا و توده‏های مردمی باید در تمامی اشکال ممکن، در هر کشور و در مقیاس جهانی، نهایت تلاش خود را به کار گیرند:

  • مبارزه طبقاتی را تشدید نمایید، ابزارهای مقاومت و دفاع خود را تقویت نمایید، اتحادیه‏های صنفی و طبقاتی – این مدارس جنگ و کمونیزم – مبارزات کارگران در کارخانه‏ها، در بخش‏های نیروی کار تحت استثمار شدید قرار دارد: مانند شرکت آمازون، کارگران اوبر، مراکز کاری تیلفونی.
  • تقویت و حمایت توده‌های دهقان در هند که امروز با مبارزه علیه رژیم فاشیست مودی، نشانه‏ای از امید برای تمام توده‏های دهقان در کشورهای تحت ستم در جهان شده است.
  • تقویت جنبش مردمی زنان را با توجه به خط، ایده‏ها و عمل‏کرد فمینیزم انقلابی پرولتری که می‏گویند نه! به تبعیض و نابرابری، نه به زن‏کشی/تجاوز جنسی و به انکار حق سقط جنین، نه، به ستم برده‏داری مدرن.
  • تقویت جبهه متحد با تلاش برای متحد کردن جریان‌های مختلف مبارزه، برای ایجاد و تقویت مبارزه ضد بورژوازی ضد فاشیزم، ضد امپریالیزم، ضد كمپرادور، جبهه های ضد فئودالی پرولتاریا، توده های دهقان، دانشجویان، مهاجران، بخشهای تحت ستم قدیمی و جدید فقر.
  • مبارزه مسلحانه علیه فاشیزم و ​​نژادپرستی را تشدید کنید.
  • شورش توده‏های جوانان را به یک سازمان پیشتاز و انقلابی علیه دولت بورژوازی تبدیل نمایید.
  • برای آزادی زندانیان سیاسی و همه خواهران و برادران طبقاتی ما در پشت میله‏های زندان‏های امپریالیزم و ​​ارتجاع اسیر هستند، متحد شوید.
  • مبارزه برای آزادی ملی در کشورهای تحت سلطه امپریالیزم برای بیرون راندن نیروهای امپریالیستی و نابودی نیروهای ارتجاعی که در خدمت آن‏ها هستند، زندگی و پیشرفت جدیدی بخشید.

ما باید از این شرایط مطلوب برای غلبه بر شرایط دشوار جنبش انقلابی و پیشبرد آن به طور موثر استفاده کنیم.

این کار عظیم توده‏ای به رهبری کمونیست‌ها -کمونیست‌های امروز، مارکسیست-لنینیست-مائوئیست‏ها- نیاز دارد. کسانی که در آتش مبارزه طبقاتی و در ارتباط نزدیک با توده‏ها، از پایین شروع به ساختن از بالا می کنند، احزاب را برای انقلاب های دموکراتیک‌نوین یا سوسیالیستی، با توجه به شرایط کشورهای مختلف جهان تشکیل می دهند.

احزاب که پیشاهنگ واقعی طبقه کارگر هستند و بر بنیاد تیوری انقلابی و علمی مارکس ساخته شده‏اند و به اساس آموزش لنین پخته گشته اند و در خدمت مردم هستند، آن‏گونه که مائو می‏گوید:

احزابی که قادر به انتقاد و انتقاداز خود هستند و می‏توانند از پیروزی‏ها و شکست‏های پرولتاریا در هر کشور و جنبش کمونیستی بین‏المللی درس بگیرند.

احزابی که از شر بلاهای‏های ریوزیونیزم، اپورتونیزم، اکونیمیزم، پارلمانتاریزم ، پاسیفیزم رهایی می‎یابند و در چهارچوب فرقه‎ای و جزمی افراط‏گرایی خرده‎بورژوایی عقب‏مانده قرار نمی‏گیرند. بدون طبقه و توده‏ها، هیچ حزبی، هیچ انقلابی، هیچ انترناسیونالیزمی وجود ندارد. این احزاب قادرند جنگ‏های خلق را مانند جنگ خلق موجود در شبه قاره هند آغاز و ادامه دهند و مسیر پر پیچ‏وخم اما درخشان جنگ طبقاتی، جنگ انقلابی، جنگ طولانی مدت خلق را به یک قیام پیروزمندانه برساند. احزاب و سازمان‏هایی که در این مسیر با جدیت و عزم جدی درگیر هستند، باید امروز متحد شوند، از تجارب همدیگر بی‏آموزند، برای متحد کردن مبارزات پرولتری و مبارزات آزادی‏بخش ضد امپریالیستی مردم ستمدیده متحد شوند.

در برابر نظام جهانی و دست‏نشاندگان‏شان، به مبارزه بین‏المللی همه کارگران علیه استثمار سرمایه‏داری جهانی نیاز است. زیرا آن‏ها فارغ از تفاوت‏های ملیتی، مذهبی، عقاید سیاسی، نژاد و جنسیت در همه کشورها به یک طبقه تعلق دارند. انترناسیونالیزم پرولتری امروز ما را برای یک کنفرانس بین‏المللی از همه احزاب و سازمان‏های مارکسیست- لنینیست- مائوئیست، بعنوان گام دوم – در امتداد جنبش انقلابی انترناسیونالیستی گذشته که به دلیل روِیزیونیزم باب اوکیان و سنتیزهای نوین و راه پاراچاندا منجر به فروپاشی شد، به سمت تحقق تشکیل انترناسیونال کمونیست جدید قدم برداریم.

ما با جسارت و قاطعیت تأیید می‏کنیم که امپریالیست‏ها و مرتجعین از هر نوع آن، در نهایت سقوط خواهند کرد و مردم تحت ستم جهان پیروزی نهایی انقلاب دموکراتیک نوین و انقلاب پرولتری را در مقیاس جهانی برای پیروزی سوسیالیزم و ​​کمونیزم خواهند شد.

زنده باد کمون پاریس!

بگذارید آشکارا و با سلاح‏های مناسب برای قدرت پرولتری مبارزه کنیم!

در مبارزه فعلی با نگاه به آینده!

آماده، برای حمله ​​طوفانی جدید!

نابودباد امپریالیزم و سرمایه‏داری و همه رژیم‏های مرتجع در خدمت آنها!

زنده باد انترناسیونالیزم پرولتری!

ما چیزی جز زنجیرهای خود برای از دست دادن نداریم و جهانی برای فتح داریم!

امضاء کننده‎گان:

کمیته برای ساخت حزب کمونیست مائوئیست، گالیسیا، ایالت اسپانیا

هسته کمونیست، نپال

حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان

اتحادیه کارگران کمونیست (م ل م) – کلمبیا

حزب ال کادینز – تونس

حزب کمونیست مائوئیست – ایتالیا

حزب (مارکسیست – لنینیست) کارگران – ایالت اسپانیا

گروه مائوئیستی راه سرخ ایران

حزب کمونیست انقلابی کانادا

مه 2021

ස්ටාලින් 1941 ජුනි 22

ස්ටාලින් 1941 ජුනි 22

1941 ජූනි 22 වන දිනට පෙරදින රාත්‍රිය නොනිදා පහන් කල සෝවියට් නායක ජෝශප් ස්ටාලින් එදින උදෑසන 4.31 ට වාඩි වී කල්පනා කරමින් සිටින අයුරු ජායාරූපයකට නැගීමට ඒ අසල සිටි අයෙක් සමත් විය.ඔහු මෙසේ කල්පනා කරමින් සිටින්නේ කුමක් වුවත් එය ලෝකයේ දිශානතිය වෙනස් කිරීමට ඉවහල් වන ක්‍රියාදාමයක ආරම්භය සනිටුහන් කල දෙයක් වීමට නියමිතව තිබෙන්නට හැකිවිය හැක්කේ මීට විනාඩියකටත් අඩු කාලයකට පෙර නාසි ජර්මිනිය විසින් සෝවියට් දේශය ආක්‍රමණය කල බවට වන ප්‍රවෘත්තිය ඔහුට දැන ගන්නට ලැබුන හෙයිනි.

28th July in the https://icspwindia.wordpress.com/

28th July in the https://icspwindia.wordpress.com/

Recent Posts

28th of July prolonged campaign- CRI (International Red Collective) for the liberation of all political prisoners – Barcelona, Catalogna (Spanish State)

28th of July prolonged campaign- CRI (International Red Collective) for the liberation of all political prisoners – Barcelona, Catalogna (Spanish State)