2018 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

2018 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

‘‘සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!’’

– කාල් මාක්ස්

2018 මැයි 1 වන දා – කාල් මාක්ස් ගේ 200 වන උපන් දින සැමරුම ත්, මාක්ස් එංගල්ස් විසින් රචිත කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප‍්‍රකාශනයේ පළමු නිකුතුව සිදුකොට 170 වෙනි සංවත්සරය ත් යෙදී ඇත. කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප‍්‍රකාශනය වූ කලී ඊයේ, අද සහ හෙට නිර්ධනීන්ට සහ කොමියුනිස්ට්වාදීන් ට සජීවී ආයුධයක් ලෙසින්, ඔවුන්ගේ වලංගුභාවය සහ බලය සහතික කර ගැනීමට ලබා දෙන ලද ශ්‍රේෂ්ඨ ආයුධයක් වන්නාහ.

‘‘සෑම සමාජයක ම ඉතිහාසය පංති අරගලයේ ඉතිහාසයයි.’’

‘‘සමස්ත සමාජය ම ප‍්‍රධාන සතුරු කඳවුරු දෙකකට නොහොත් එකිනෙකට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පංති දෙකකට කෙලින්ම බෙදී ඇත: එය ධනේශ්වර පංතිය සහ නිර්ධන පංතිය යි’’.

‘‘නවීන රාජ්‍යයේ දේශපාලන බලය වූ කලී සමස්ත ධනේශ්වර පංතියේම පොදු කටයුතු පරිපාලනය කරන කමිටුවකි.’’

ප‍්‍රකාශනයේ ලියා ඇති පරිදි – මේ ක‍්‍රමය අඛණ්ඩව අර්බුද නිර්මාණය කරයි. මේ අර්බුද වූ කලී අධිනිෂ්පාදනයේ අර්බුදයි. ‘‘ධනේශ්වර සම්බන්ධතාවයන් පටු වෙමින් නිෂ්පාදනය සීමා කරයි.’’

‘‘ධනේශ්වර පංතිය අර්බුද මැඩපැවැත්වීම සිදු කරන්නේ කෙසේද? ‘‘එක් අතකින් නිෂ්පාදන බලවේගයන්හි විශාල ප‍්‍රමාණයක් බලහත්කාරී ලෙස විනාශ කර දැමීමෙනි. එසේත් නැතිනම් නව වෙළඳ පොලවල් දිනා ගැනීමෙන් සහ දැනටමත් පවතින සූරා කෑම වඩාත් තීව‍්‍ර කිරීමෙනි’’.

නමුත් මෙය මගින් සිදු කරන්නේ නව සහ වඩාත් දරුණු අර්බුද නිර්මාණය කිරීම පමණකි.

නමුත් ධනේශ්වර පංතිය ඔවුන්ගේම මරණයේ අවි නිෂ්පාදනය කරනවා පමණක්ම නොව එම අවි ඔවුන්ට විරුද්ධව භාවිතා කළ හැකි මිනිසුන්ද බිහි කරයි.

‘‘මේ මිනිස්සු – ප‍්‍රකාශනයේ ලියන පරිදි – නූතන කම්කරුවා, එනම් නිර්ධන පංතිය, ඔවුන්ට කරන්නට වැඩ ලැබෙන තෙක් ජීවත්වන අතර ඔවුන්ගේ වැඩවලින් ප‍්‍රාග්ධනය වැඩි කළ හැකිතාක් ඔවුන්ට වැඩ සොයාගත හැකි වනු ඇත.’’.

‘‘වර්තමානයේ ධනේශ්වර පංතියට එරෙහිවන සියළුම පංති අතුරින්, නිර්ධනීන්ගෙන් සැදුම්ලත් පංතිය පමණක් සැබෑ විප්ලවවාදී පංතිය වෙයි; අනෙකුත් පංති දූෂිත සහ දිරාපත් වන ඒවා වන අතර ඔවුන්ට කලින් තිබූ වරප‍්‍රසාද ලබා ගන්නට අවශ්‍ය වූ විට ප‍්‍රතිගාමී සහ ගතානුගතික තත්ත්වයට පත්වෙයි; ඔවුහු නිර්ධන පංති ජනතාව අතරට ඇද වැටුණු විට ඔවුන්ද නිර්ධන පංති අරගලයේ කොටසක් බවට පත් වෙති.’’

නිර්ධනීන්ට සමාජ නිෂ්පාදන බලවේග අත්පත් කර ගැනීමට හැකි එකම විධිය නම්, පවතින සමස්ත නිෂ්පාදන ක‍්‍රමවේදය අහෝසි කිරීමෙන් පමණි.

‘‘ඉතිහාසය, පංති අරගලයේ ඉතිහාසය බැවින් මෙම පංති අරගලය අඩු වැඩි වශයෙන් පවතින සමාජය විවෘත විප්ලවයකින් පුපුරුවා දමා ධනේශ්වර පංතිය ප‍්‍රචණ්ඩකාරී ලෙස පෙරලා දමා නිර්ධනීහු බලය අත්පත් කර ගන්නා මොහොත තෙක් පවතින සමාජයට කරදර කරන සැඟවුණු ‘සිවිල් යුද්ධයක්’ වේ.’’

කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ අරමුණ පැහැදිලි සහ නිවැරදි එකකි: එය නිර්ධනීන් පංතියක් ලෙස නිර්මාණය කිරීම, ධනේශ්වර ආධිපත්‍යය පෙරලා දැමීම සහ නිර්ධන පංතිය විසින් දේශපාලන බලය දිනා ගැනීම වේ.

කොමියුනිස්ට්වරුන්ගේ කාර්යභාරය නිත්‍ය සහ අත්හළ නොහැකි දෙයක් බවට කොමියුනිස්ට් ප‍්‍රකාශනය මගින් ඉදිරිපත් කොට ඇත. ‘‘කම්කරු පංතියේ ක්ෂණික අරමුණු සහ අභිලාශයන් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට අරගල කරන අතරේම, ඔවුහු නියෝජනය කරන ව්‍යාපාරයේ අනාගතය උදෙසාද එකම මොහොතේ අරගල කරති.’’ ඔවුහු ධනේශ්වර පංතිය සහ නිර්ධන පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතීඝතාවයන් පිළිබඳව කම්කරුවන් සංවිඥණිකව අවදි කිරීමට හැකි සෑම විටම කටයුතු කරති. එසේම දේශපාලනික තත්ත්වයන් යටතේ කම්කරුවන් ධනේශ්වර පංතියට එරෙහි ආයුධ බවට පත් කළ හැකිය.

‘‘සෑම තැනකම සිටින කොමියුනිස්ට්වරු පවතින සමාජ සහ දේශපාලනික තත්ත්වයන්ට එරෙහි සෑම විප්ලවීය ව්‍යාපාරයකටම සහය දිය යුතුය. එසේම මේ සෑම අරගලයකම ප‍්‍රාග්ධනයේ අයිතිය පිළිබඳ ගැටළුව මූලික ගැටළුවක් ලෙස මතු කළ යුතුය.’’

‘‘කොමියුනිස්ට්වාදීහු යනු කවුරුන්දැයි වෙන කවරදාටවත් වඩා මාක්ස් එංගල්ස් අපට උගන්වයි – කොමියුනිස්ට්වාදීහු – සිය මතය සහ අරමුණු සැඟවීම පිළිකෙව් කරන අතර සිය අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගත හැක්කේ පවතින සමස්ත සමාජ ක‍්‍රමය ප‍්‍රචණ්ඩකාරී ලෙස පෙරලා දැමීමෙන් පමණක් බව ප‍්‍රකාශ කරති… මක්නිසාද යත් නිර්ධන පංතියට දෑතේ යදම් හැර නැතිවන්නට කිසිවක් නැත, දිනාගැනීමට ලෝකයක් ඇත.’’

ලෙනින්ගේ ඉගැන්වීම් අනුව අධිරාජ්‍යවාදය බවට පත් වන, මාක්ස් විසින් විශ්ලේෂණය කරන ලද ධනවාදය, ගැඹුරු ආර්ථික අර්බුද හරහා දිගටම ගමන් කරමින් එය ලෝකයේ ජනතාව සහ නිර්ධනීන් මතට පටවනු ලැබේ.

ඔවුහු ‘‘විසඳුම්’’ ගැන කථා කළද සිදුව තිබෙන එකම දෙය නම් ලාභය, ධනය සහ යුධඅවි සඳහා වන තරඟය වැඩි වීම පමණකි.

නිර්ධනීන් සහ පොදු ජනතාව වන අපට විරැකියාව, අස්ථීර බව, සූරාකෑම සහ වහල්භාවය, දුප්පත්කම, අමුද්‍රව්‍ය සහ බලශක්ති සම්පත් කොල්ලකෑම, පරිසරය සහ භූමිභාග විනාශ කිරීමට මුහුණ දෙන්නට සිදුවෙයි.

මේ තත්ත්වයට එරෙහිව, නිර්ධනීන් සහ පොදු ජනතාව අධිරාජ්‍යවාදී රටවල මෙන්ම අධිරාජ්‍යවාදය මගින් පීඩාවට පත් කරනු ලැබූ රටවල කැරලි ගසනු ලබයි.

ජනතාව වහල්භාවයට පත් කිරීමේ අභිලාශයෙන් අධිරාජ්‍යවාදය විසින් මර්ධනයට පත් කරන රටවල්වල අධිරාජ්‍යවාදී ධනේශ්වරය සහ පාලක පංතිය, නිර්ධන පංතියේ සහ පීඩිත ජනතාවගේ කැරලිවලට මර්ධනයෙන් සහ සමූලඝාතනවලින් පිළිතුරු දෙයි. රාජ්‍යයන් හැම විටම වඩ වඩාත් ප‍්‍රතික‍්‍රියාවන්ගෙන් සහ ෆැසිස්ට්වාදය අතරින් ගමන් කරනු ලැබේ.

විප්ලවය ප‍්‍රධාන ප‍්‍රවණතාවය බව තහවුරු කරමින් නිර්ධනීහු සහ ජනතාව ප‍්‍රතිරෝධය දක්වමින් සිය අරගල සහ මහජන යුද්ධ සංවර්ධනය කරති.

ධනේශ්වර අධිරාජ්‍යවාදීහු සහ ප‍්‍රතිගාමී රජයන් අන්තර් අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුම් තීව‍්‍ර කිරීම සඳහා වහල්භාවය ගෙන එන අතර බෙදීම සලකුණු කරන නව ලෝක යුද්ධයක ප‍්‍රවණතාවය පණ ගැන්වීමට වාණිජමය සහ තෙවන පාර්ශවීය යුද්ධ මුදා හරියි.

අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධවලට විරුද්ධ විය හැකි එකම ක‍්‍රමය නම් ඒවා විප්ලවකාරී සිවිල් යුද්ධ බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ ජාත්‍යන්තර පරිමාණයෙන් මහජන යුද්ධ සංවර්ධනය කිරීමෙන් පමණකි.

සංශෝධනවාදීන් සහ සමාජ-ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදීන් විසින් ලූහුබඳින මාවත වන, සංශෝධනවාදයේ මාවත, රජයන් සහ අධිරාජ්‍යවාදී රාජ්‍යයන් සමග සාමදාන වීමට සහ ඔවුන්ගේ සැලසුම් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට, මහජන ව්‍යාපාර සහ කම්කරුවන් අතර විප්ලවීය මාවතට එරෙහිවෙයි.

ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදයේ අර්බුදය හමුවේ, ජනතාව බෙදීමට කූට ප‍්‍රතිගාමී ජන නායකත්වයක් භාවිතා කරන සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ සංශෝධනවාදය, නව ජනතාවාදී පාර්ලිමේන්තු බලවේග, ජනතාව පාලක පංතියේ රථයන්ට ඇද ගනිමින් ධනේශ්වර පංතියේ සහ අධිරාජ්‍යවාදී රාජ්‍යයන් වල අභිලාශයන් ඉදිරියට ගෙනයයි. ජනතාවාදය, නව-නාසිවාදය සහ ෆැසිස්ට්වාදයට ඉන්ධන සපයනු ලබයි.

කොමියුනිස්ට්වාදීහු සහ අතිවිශාල නිර්ධන පංතිය ජනතාවගේ කැරලි විජයග‍්‍රාහී විප්ලවයන් කරා, අධිරාජ්‍යවාදය මගින් පෙලන රටවල්වල නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හරහා සමාජවාදය දෙසට ගමන් කිරීමට, අධිරාජ්‍යවාදී රටවල්වල කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට ගමන් කරන සමාජවාදී සහ නිර්ධන පංති විප්ලවයන් බවට පත් කිරීමට වැඩ කළ යුතුය. ඒ ඒ රටවල විශේෂිත තත්ත්වයන්ට ආදේශ කළ මාක්ස්, ලෙනින් සහ මාඕගේ අදහස් මත පදනම් වූ කොමියුනිස්ට්වරු, නව සහ අව්‍යාජ විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂ, සූරාකෑමට ලක්වන සියළු පීඩිත ජනතාව සහ නිර්ධනීන් විසින් මෙහෙයවනු ලබන එක්සත් පෙරමුණු, සටන් වදින බලඇණි සහ විප්ලවවාදී මහජන හමුදා බිහි කිරීම සහ සංවර්ධනය කිරීම සිදු කළ යුතුය.

ජනතාව සතුව මෙම ආයුධ පවතීනම් පමණක්, ඔවුන්ගේ වීරෝධාර සහ පරිත්‍යාගශීලී අරගලයට ජයගැනීමට හැකිවනු ඇත.

ලෝක පරිමාණයේදී, මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී පක්ෂ විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන මහජන යුද්ධ තීරණාත්මක සහ අත්‍යවශ්‍ය උපායික දර්ශකයන් වේ.

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධය, කෙලින්ම අධිරාජ්‍යවාදයේ ප‍්‍රධාන අටල්ලකට සහ ලෝකය තුළ ප‍්‍රතික‍්‍රියාවකට බලපෑම් කරමින්, පිලිපීනය, පේරු, තුර්කි රාජ්‍යයන්වල මහජන යුද්ධ සමග බලසම්පන්න සමුද්දේශ ලක්ෂ්‍යයක් බවට පත්ව ඇත. අද ඔවුහු සුවිශේෂී ලෙස, නව සමාජයක් සහ නව බලයක් ඉදි කිරීම සඳහා සියළු ප‍්‍රතිගාමී බල ඇණිවල සහ අධිරාජ්‍යවාදයේ සූරාකෑම සහ මර්ධනය සහිත ක‍්‍රමයක් පෙරලා දමන ආකාරය පෙන්වා දෙයි.

මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී කොමියුනිස්ට්වරු, ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ශ්‍රේණීන් සංශෝධනවාදයෙන් සහ යටත්වීම්වාදී ප‍්‍රවණතාවයන්ගෙන් නිදහස් කරගෙන, එම විටම වඳ සුළු ධනේශ්වර විප්ලවවාදීත්වයට, පොතේගුරුවාදයට ඇද නොවැටී එක්සත්වීම සහ සිය එක්සත්වීම බලගැන්වීම සිදුකළ යුතුය.

බලය ලබා ගැනීම සඳහා වන අව්‍යාජ විප්ලවීය අරගලයක ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් ලෙස, පංති අරගලයේ අග්නිය මැද ජනතාව සමග සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවත්වා ගනිමින් පමණක් කොමියුනිස්ට් පක්ෂ ඉදිකිරීම සිදු කළ හැකිය.

කාල් මාක්ස්ගේ 200 වෙනි උපන්දින සංවත්සරයේ දී මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය වූ කලී අපේ යුගයේ මාක්ස්වාදයයි!, හඬගා ප‍්‍රකාශ කළහ. එය සමස්ත ලෝකය පුරා සිටින කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ සමගිය සඳහා වන මූලික පදනමයි.

‘‘සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!’’ යන ශ්‍රේෂ්ඨ සටන්පාඨය මාක්ස් විසින් ඉදිරිපත් කොට ඇත. එය නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදයේ රතු ධජයයි. එය නව කොමියුනිස්ට් ජාත්‍යන්තරයක් ගොඩ නැගීම සඳහා වන ආයුධයයි.

කොමියුනිස්ට්වාදයේ අනාගතය අපගේ දෑත් මත රැඳී ඇත.

2018 මැයි 1

අත්සන් තබන ලද පක්ෂ සහ සංවිධාන

මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව, ස්පාඤ්ඤ රාජ්‍යය
ඇෆ්ගනිස්ථාන් කොමියුනිස්ට් මාඕවාදී පක්ෂය
නේපාල කොමියුනිස්ට් න්‍යෂ්ටිය
නේපාල කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (විප්ලවීය මාඕවාදී)
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය, බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය – ඉතාලිය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මනිපූර්
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ‍්‍රී ලංකාව
කොමියුනිස්ට් කම්කරු සංවිධානය – ටියුනීසියාව
ඛදෙහිනස් පක්ෂය – ටියුනීසියාව
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂයය – කැනඩාව
කොමියුනිස්ට් කම්කරු සංගමය (මාක්ස්වාදී ලෙනින්වාදී මාඕවාදී) – කොලොම්බියාව
කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
*ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී)

Advertisements

India – Varavara Rao Speaks Out: Expand The People’s War To Fight Brahmanical Hindu Fascism And Advance The New Democratic Revolution

India – Varavara Rao Speaks Out: Expand The People’s War To Fight Brahmanical Hindu Fascism And Advance The New Democratic Revolution

The killings of Mohammad Akhlaq, Prof. M M Kalburgi and Yakub Memon have come to symbolize in many ways the prevailing situation in the country under Modi-led BJP-rule. Akhlaq was bludgeoned to death at his Dadri home in September by a lynch mob that was instigated, mobilized and led by a bunch of Sanghi goons after maliciously spreading the rumour of beef-eating.

Prof. Kulbargi was shot dead by unidentified Hindutva-fascist assassins because of his consistent and irrepressible opposition to their designs in Karnataka. Memon was hanged this July in Nagpur jail after his conviction in the 1993 Mumbai blasts in a travesty of justice.
For the self-appointed gendarmes of the ‘Hindu Rashtra’, to eat something of one’s choice is anti-national, to voice dissent is anti-national, to be even the brother of a Muslim who is accused of so-called anti-national activities is anti-national – ‘crimes’ that are punishable by death according to the Manuvadi Hindutva-fascists.
Whether the execution is actually carried out judicially by the state or by any of the numerous murderous gangs raised by the hydra-headed RSS – it makes little different to the person at the receiving end.
These killings (and of Govind Phansade and Narendra Dabholkar earlier) are but a few of the more talked-about incidents in what has become an incessant barrage of attacks carried out in many forms by the Hindutva-fascists across the country.
Particularly since the BJP government came to power, such attacks are taking place almost on a daily basis. Though termed by some as ‘intolerance’, this is part of an all-round attack by the Brahmanical Hindu fascist forces against the people and affecting all spheres of their lives.
These attacks are simultaneously ideological, political, social, religious, ethnic, economic, cultural, juridical and environmental – carried out with violent and non-violent, legal and illegal, constitutional and extra-constitutional means.
On their target are all kinds of dissent and non submissiveness, particularly the fighting organizations and individuals – revolutionary, democratic, secular and patriotic – as well as Muslims and Christians, Dalits and Adivasis, women and people of other oppressed genders, oppressed nationalities and even sections of the parliamentary opposition.
In fact, anyone who refuses to fall in line with their Hindutva agenda or opposes their fascist diktats is a potential target. Indeed, at a time like this when the assault of he Hindutva-fascists is becoming increasingly conspicuous in all spheres of the society and the state, one cannot be faulted for wondering if a vast section of our people are already made to live in the shadows of a veritable ‘Hindu Rashtra’.
Hindu-fascism, even with its specificities, shares many characteristics of the fascisms that emerged in the capitalist countries during the economic, social and political crises period of the the1930s, the Great Depression and the interval between the two inter imperialist World Wars.
Like Italian fascism and German Nazism, Hindutva too is a phenomenon of the era of imperialism and proletarian revolution, emerging along right-wing or fascist parties, institutions, armed detachments and gangs in the capitalist imperialist countries with or without a parliamentary democratic cover. Fascism raised its head when at its highest stage, capitalism had entered a period of general crisis and socialism emerged as a real alternative before the world people with the victory of Bolshevik Revolution.
The role of Italian, German, Japanese and other fascist movements of that time was to address this existential threat faced by the imperialist ruling classes of their respective countries.
It was the political offensive of the bourgeoisie against the proletariat to come out of its severe economic and political crises. They pursued a domestic policy of open terrorist rule and a foreign policy of aggression and wars.
Domestically, the main enemy of the fascists was the organizations and movements of workers and toiling masses, revolutionary proletarian parties and organizations along with other democratic classes and national minorities, migrants, while internationally, its prime target was the socialist camp led by the Soviet Union along with the national liberation movements of the colonies and semi-colonies.
They waged counter-revolutionary wars against communist and democratic forces all over the world until revolutionary and national liberation wars finally consigned them to their graves.
But Hindutva – the ‘Made in India’ variety of fascism – not only escaped the fate of its European and Japanese contemporaries but has in fact thrived during the last hundred years of its existence. Hindutva fuses elements of India’s caste-feudalism (such as its reactionary Brahmanical ideology and deep-rooted notion of inborn superiority, etc.) with those modern bourgeois concepts (like the nation, Aryan Race theory of colonial-Orientalist scholars and their communal formulation of Indian history, and so on) that suit the interests of the Indian comprador ruling classes and the obsolete social institutions and forces.
It falsifies history to invent a glorious past of the ‘Hindu nation’, unmindful of the fact that neither a religious community called the ‘Hindu’ nor a nation called the ‘Indian’ existed prior to British conquest of the subcontinent.
The brainchild of the early Hindutva proponents is the neo-Brahmanical reactionary utopia of the ‘Hindu Rashtra’ (nation), which the Hindutva fascists project back as the country’s ‘glorious’ past and hold up as the ideal for the country’s glorious future.
They seek to impose this fascist ideology on both Hindus and non-Hindus and all social communities, sections and classes who do not agree with their communal conception of society and history.
While Muslims and Christians are seen as aliens to be either assimilated, kept in line or suppressed, the Sikhs, Buddhists, Dalits and Adivasis are considered to be already Hindus and are included in the ‘Hindu nation’ against their will.
The hierarchical, hegemonic and chauvinist Hindutva ideology, culture and values are imposed on all of them by suppressing, controlling or co-opting their diverse cultures, languages, beliefs and customs.
This fascist ideology of Hindutva is also reflected in the organizational structure of Hindu-fascist organization. RSS, Hindu Mahasabha etc. that were established in the early 1920s are highly authoritarian and allows no disagreement with the leaders.
The command of the Sarsanghchalak is the last word in RSS and is accepted without question. From its inception, Hindutva forces received support and patronage of the big landlords and the comprador big bourgeoisie as its reactionary ideology and authoritarian organizational structure was a useful tool for their economic and political interests.
They were also subservient to the British colonial rulers, calling upon the people to struggle for ‘national regeneration’ at a time when all the anti-colonial, democratic and patriotic forces were engaged in the independence struggle (Savarkar glorified colonialism by writing that “the glory of the British empire is great” (V D Savarkar, Hindutva, p.85, 166); Golwalkar expressed his disdain for national independence by terming it as “that haphazard bundle of political rights” (M S Golwalkar, We or Our Nationhood Defined, p.7).
True to their comprador character, Hindutva fascists continue to commemorate collaborators and traitors as heroes like Savarkar while denouncing genuine nationalists and patriots like Tipu Sultan.
Hindutva-fascist forces stand for conciliation of antagonistic classes to prevent the development of class consciousness among the toilers and an intensification of the organized class struggle.
For instance, RSS had written to PM Nehru way back in 1948, “Rashtriya Swayamsevak Sangh’s is the only way to meet the challenge of communism and its is the only ideology which can harmonize and integrate the interests of different groups and classes and thus successfully avoid any class-war” (Letter by RSS office-bearers to PM Nehru, published in Organizer, 23 October 1948). They make use of the traditional adaptability of Hinduism to social change by preserving, protecting and strengthening all its reactionary aspects in the service of the ruling classes – be it the colonial rulers or the Indian ruling elite subservient to imperialism which took their place.
They bolster the joint dictatorship of the big landlords big comprador capitalists by suppressing the democratic classes, whipping up communal and national chauvinism, persecuting religious minorities and oppressing minority nationalities, Dalits, Adivasis and women.
Ideologically, the metaphysical, idealist and subjective Hindutva world-outlook is a die-hard opponent of all forms of scientific, materialist, rational, objective and dialectical approach to understand and change the world – most of all the Marxist approach of scientific socialism and dialectical and historical materialism.
Ideological-political indoctrination, social demagogy, national and religious chauvinism, Goebbelsian propaganda, co=option and buying-out – i.e., all means fair and foul are part of their arsenal to win over one section of the broad masses and to terrorize others.
They fully utilize the gullibility, backwardness, ignorance and contradictions among the broad masses as well as the reactionary aspects in people’s culture and social values rooted in the country’s semi-colonial semi-feudal system.
They constantly engage in lies, deception, hypocrisy and subterfuge to manipulate public opinion and to hoodwink, mislead and divide the masses – often doing the opposite of what they say and saying in  complete contrast to what they do.
They use the products of modern science and technology to enslave the masses and achieve their reactionary social, economic, political and cultural goals.
Hindutva-fascism has adapted itself to the changing conditions and utilized all available forms to spread its most deceitful, deceptive and bloody tentacles. Contrary to its ideology and stated goals, it pledged itself to non-violent means, declared adherence to the Indian Constitution and presented itself as a mere cultural organisation (as did RSS after Gandhi’s assassination to get its ban revoked) – but it does not conform to them in practice.
Like its Nazi counterpart, it has utilized India’s parliamentary system to come to power in pursuit of its objectives.
From the formation of Bharatiya Jana Sangh in 1951 to the formation of first BJP government at the centre in 1997, Hindutva-fascism had gained ground in large parts of the country by working under cover of parliamentary politics. But as Ram Janmabhoomi agitation, Rath Yatra, demolition of Babri Masjid, the subsequent bloodbath of Muslims in many parts of the country, Gujarat pogrom and innumerable other large and small heinous acts show, they have used extra-parliamentary and violent terrorist methods for parliamentary ends.
They have achieved some significant success in their tactics largely because its parliamentary opposition – whether the Congress, revisionist CPI-CPI(M) or various regional parties – has proved ineffective in stopping the onward march of Hindutva-fascism.
In fact, these ruling-class parties themselves have many overt or covert Hindutva adherents within them and helped in the growth of Hindutva-fascism with their class collaboration and opportunist politics. Since the parliamentary elections of 2014, BJP has emerged as the largest, most powerful and most preferred all-India party of the big comprador bureaucratic capitalists and landlords subservient to imperialists by displacing the Congress from this position.
Like all fascisms of the past, the present growth of Hindutva-fascism has taken place amidst an acute crisis of the world capitalist system beginning in 2008 which has not shown any serious sign of recovery. Fascist trends of various hues are on the rise once again all over the world.
In India too, the old method of rule by the Congress-led UPA became inadequate for the Indian ruling classes in the present condition of crisis. Modi-led BJP was therefore catapulted to power in the last elections to carry out the agenda of neo-liberal ‘reforms’ more aggressively and ruthlessly – by fascist means if need be.
The BJP with its neo-fascist Hindutva ideology and a wide network of fascist organisations working in almost all fields and regions and among all social sections, was best suited for the job.
The ‘slow’ pace of the IMF-World Bank  neo-liberal reforms and or hold-ups in opening all sectors of the economy for foreign and Indian big capital has led the BJP and its NDA allies to steamroll a plethora of policy changes through parliamentary and extra-parliamentary means.
Displaying naked majoritarianism based on its absolute majority in the Lok Sabha, Modi-led BJP government is imposing these policies with the fascist argument that they have got the popular mandate to implement whatever programme and policy they like.
It is worth noting that the Fascists in Italy and the Nazis in Germany too had won majority seats in the parliamentary elections and used this brute majority to impose their policies. As the country’s economy sinks deeper into the abyss of recession and crisis, Hindutva-fascists led by Modi are taking desperate measures to satisfy their masters – the imperialists.
On the one hand, the big capitalists big and landlords are showered with enormous financial windfall through introduction of new pro-corporate laws and changes in the existing laws, tax cuts and tax holidays, loan waivers and debt restructuring, disinvestment, handing over government property at dirt-cheap rates and through numerous such legal and illegal means.
A number of existing laws related to the well-being and welfare of the people such as labour laws, laws entitling peasants to subsidy and compensation, pension, retirement-benefit and insurance regulations for the salaried classes, laws related to social security, health and education, etc. are being changed by the government by terming them as old and obsolete, while the age-old colonial laws used for suppressing the people are not only being retained but are bolstered with newer amendments.
Schemes like ‘skill development’ are introduced to prepare a few million unemployed as cheap semi skilled labour to meet the needs of the global capitalist economy and the Indian big capitalists.
The drama of debate is acted-out in the pigsty of parliament by the ruling parties and the opposition alike, but all anti-people bills and policies are ultimately passed with mutual understanding.
On the other hand, government expenditure on agriculture and manufacturing, social welfare and subsidies, education and health, water and housing, etc., are drastically curtailed in the name of fiscal discipline and austerity.
Economic and political rights won by the people – be it workers, peasants, working women, employees, salaried people and others from the middle classes through long and bitter struggles – are taken away step by step to serve the interests of the imperialists and the Indian ruling classes.
It is introducing a plethora of new policies that are having a bearing upon all spheres – economy, education, health, environment, social welfare and so on. Foreign investment which only tightens the noose of imperialism is presented by Modi government as the panacea for all the economic problems besetting the country.
While mouthing pious discourses on ‘Environmental Justice’, the government is proceeding to remove even the remaining namesake restrictions on environmentally sensitive zones to invite foreign investment and maximize the exploitation of natural resources.
By issuing indiscriminate clearance to mining, dams, highways, ports, housing, industries and such other projects and almost all kinds of services in such ecologically fragile regions, it is giving an open  invitation for unprecedented ecological destruction and pollution, not to speak of large scale displacement of the people. Unable to address the basic problems of the masses or fulfill the grand pre-election promises, Modi and his ministers are resorting to gimmicks and ‘perception management’.
Following the model of the Nazi ace-propagandist Joseph Goebbels, Modi government is making extensive use of print, electronic and digital media to slyly manipulate public opinion, to delude the masses with lies and deception and to hard-sell the pro-imperialist and pro-Hindutva agenda it is trying to implement.
The media is being controlled in covert and overt ways to monopolize the means of disseminating information. Phrases like ‘development’, ‘empowerment’ of the poor and the Dalits, Adivasis, women or other ‘weaker sections’, ‘Sadbhavana- Shanti-Suraksha’, ‘nation building’, ‘national interest’ and such phrases are relentlessly bombarded in a Goebbelsian manner.
Sangh Parivar organisations too are using mass media to hide the real face of Hindutva fascism, to shape public opinion in favour of its agenda and to turn illusions into reality. Hypocrisy in words and in practice is a hallmark of the Hindutva-fascists.
Parallel to this process is the gradual fascization of the state. Be it the bureaucracy, judiciary, armed forces, jails or any other wing of the state – the BJP government is staffing their top rungs with Hindutva adherents wherever possible.
The military, paramilitary and police forces are being further fascized during their training and service by the Hindutva fascists by using state power.
They are being indoctrinated with pseudo-patriotism and favourite Hindutva themes like unity and integrity of the country, national interest, War on Terror, etc.
In this way they are being brought closer to the Hindutva camp and ideologically prepared to ruthlessly crush the people and all forms of democratic movements in the name of defending the country and the nation, religion and faith, civilization and culture, etc.
Keeping the mask of Narendra Modi in the forefront, Sangh Parivar is trying to expand its social base by introducing a few populist social welfare programmes like ‘Beti Bachao-Beti Padhao’, ‘Jan Dhan Yojana’, ‘Swacch Bharat Abhiyan’, etc.
Like all fascist forces of the past, the NDA government and the Sangh are taking up some of these populist measures only to facilitate the heightened exploitation and repression of the toiling masses and the oppressed social groups without stirring up widespread resistance.
A renewed attempt is being made at saffronisation of education through measures like rewriting of school textbooks, changes in the syllabus, imposition of Sanskrit, Yoga and Hindu rituals in schools, and similar other measures. Modi government has stepped up its interference in the internal affairs of the universities and all other autonomous institutions with the aim of imposing the fundamentalist Hindutva agenda.
This is in addition to the intensification of the previous government’s policy of promoting privatisation of education. It is aggressively eulogising RSS figures like Savarkar, Shyama Prasad Mukherjee and Deen Dayal Upadhyaya etc. and systematically naming public landmarks like roads, public institutions, welfare schemes, etc. in conformity to their ideology. Such measures are making the pro-rich, pro-Hindu, pro-‘upper’ caste, male-bias of the state even more pronounced.
Muslims and their organizations are being targeted by the state in the name of fighting ‘Islamic terror’, while discrimination against religious minorities is becoming more menacing. While a free hand is given by the state to the offenders of the saffron camp including murderers involved in massacre of Muslims, stringent punishment including life term and death sentence are being handed out to the accused Muslims.
A large number of them are kept in long-term detention without trial. Hindutva fascists are holding up religious minorities as the enemies in front of the people to divert their growing frustration and anger into harmless channels. Similarly, Dalits, Adivasis, women, oppressed nationalities, rationalists, atheists, democrats, communists or even the parliamentary opposition – anyone who are in opposition to them – are being targeted. Anyone standing for genuine democracy, independence, sovereignty and self-reliance or militantly raising the basic democratic demands of the people is subjected to brutal violence using the state or saffron terror.
Thousands of such attacks have been carried out in the last one and a half years of Modi rule, and the number is on the rise. The growing incidents of so called intolerance all over the country too are an integral part of the Hindutva-fascist design.
Internationally, BJP government and the Hindutva fascists are pursuing a ‘big power’/‘super-power’ status for India by more closely collaborating with US imperialism and clamouring for a greater role in international affairs.
In their attempt to transform the country into a strong regional outpost of the US and other imperialist powers, NDA and RSS is a policy of drummed-up big-power chauvinism and expansionism in south-Asia.
They are howling chauvinist barbs against Pakistan and China and are clamouring to expand the fight against ‘Islamic Terror’ by aligning more closely with US-Israeli foreign policy.
Guided by the hegemonic idea of the Hindu Rashtra and Akhand Bharat, they are more aggressively following the expansionist policies of the previous governments, interfering in the internal affairs of the neighbouring countries like Nepal in scant respect for their sovereignty, thereby attracting the wrath of their people.
The all-out Hindutva-fascist attack therefore is becoming unbearable not only for the broad masses of India but also for the people of our neighbouring countries.
In spite of the similarities, however, Hindutva fascism is no Nazism of Hitler’s Germany or fascism of Mussolini’s Italy. The material basis of Hindutva fascism lay in the country’s social conditions and backward production relations.
These production relations principally serve the interests of feudalism and comprador bureaucratic capitalism which are strongly integrated with and depended on the imperialist monopoly capital and are subservient to it.
This results in the type of fascism peculiar to our country and any semi-colonial and semi-feudal countries – comprador-feudal fascism.
As a result, Hindutva-fascism is necessarily weaker and more unstable than its counterparts in capitalist countries. As Dimitrov pointed out, here there can be no question of seeing “the kind of fascism that we are accustomed to see in Germany, Italy and other capitalist countries” (Dimitrov, Seventh Congress of the Comintern, 1935).
Comprador-feudal fascism, by its very comprador nature, is unable to equal the fascism of imperialist countries.
In addition, the oppressive, discriminatory, hierarchical, unscientific, anti-people and reactionary Brahmanical ideology and the rotten Jati-Varna system associated with it has never gone unchallenged in the country.
It has faced unceasing ideological and political and other kinds of resistance including violent resistance from the oppressed and toiling masses from the time of its very inception. Whether Charvakas, Sankhyas and the Buddhists of the ancient times; Ravidas, Kabir and others of the middle ages or Jotiba Phule and Savitribai, Shahuji Maharaj, Dr. Ambedkar, Periyar and several others representing the Dalits, Adivasis, women and revolutionary-democratic forces of the modern period in their own ways took part in this unbroken history of resistance.
The people of the country, supported by the revolutionary and democratic people of the world, are now once again standing on the way of the neo-Brahmanical Hindutva-fascism.
It is not plausible, therefore, to establish the ‘Hindu Rashtra’ of their dreams which would require the transformation of the present semi fascist rule (with thinly-veiled fascist rule in some regions of the country such as parts of Dandakaranya, Bihar-Jharkhand, Jammu & Kashmir and the North East) to a complete and countrywide naked neo-fascist rule.
Indeed, the present unprecedented level of allround Hindutva-fascist attack is facing a broad resistance in the country. Protests against saffron terror and fascization of the state are going on, with more and more people coming out to join their voice.
The widespread indignation against the killing of Prof Kulbargi, Akhlaq and to a lesser extent the judicial murder of Yakub Memon carried forward this anti fascist movement.
Recently, hundreds of writers, artistes, academics, actors, journalists, film-makers and others from the literary, cultural and academic fields have returned government awards in an unparalleled protest against the attacks and growing threat of Hindutva-fascism.
Their opposition to the persecution of minorities, attack on the basic civil and democratic rights including freedom of expression and dissent and attempts to impose control and dictate have snowballed into a veritable avalanche of protest.
A large number of demonstrations, dharnas, meetings etc. are daily being organized across the country. The people of foreign countries too are expressing their condemnation of growing Hindutva-fascism in sharp contrast to the opportunistic whitewashing of the crimes of Modi and his cohorts by their governments.
The recent outburst of anger of the people fighting for Patidar reservation against hated state symbols like Police Stations has shown that even places like Gujarat which were once considered Hindutva strongholds are no longer safe due to the people’s growing frustration and anger. The people will surely make the Hindutva-fascists realize that they constitute only a small minority in the country representing the obsolete forces, the reactionary ruling classes and their henchmen.
The vast majority of the people of the country will neither subscribe to their reactionary ideology, nor will they take the forcible imposition of Hindu majoritarianism lying down. Sooner than later, BJP and the Sangh Parivar will realize that it is no fun to be the flunkeys of imperialism.
MIB unequivocally extends its revolutionary solidarity to all who are part of this common fight – revolutionary, democratic, patriotic and secular forces, workers and peasants, national and religious minorities, Dalits and Adivasis, urban poor and the urban middle class, national bourgeoisie, students, teachers and intellectuals, academics, historians, writers, artistes, actors, advocates, journalists, doctors, scientists, researchers, women, LGBT, differently-able, the old and the young and people from all walks of life who are standing up against Hindutva-fascist enslavement.
Taking inspiration from the experience of the international proletariat and the democratic forces in defeating fascism, we call upon all exploited and oppressed classes, communities, sections and groups to unite to become a mighty force against Brahmanical Hindu-fascism and to wage a protracted struggle to bury it once and for all.
With the understanding that fascism can be completely uprooted only in a revolutionary way and not by revisionist, reformist and parliamentary ways or through electoral ‘victories’ over the BJP, MIB appeals to you all to strengthen the ongoing armed agrarian revolutionary war led by the CPI(Maoist) to establish a genuinely democratic, independent, sovereign and self-reliant people’s republic which will be the real and final graveyard of Hindutva-fascism.

මර්ධනකාරී රජයේ බල ඇණි වලට සහය දීම නිසා මාඕවාදීහු සිය කලින් සගයෙකු මරණ දඬුවම නියම කරයි

මර්ධනකාරී රජයේ බල ඇණි වලට සහය දීම නිසා මාඕවාදීහු සිය කලින් සගයෙකු මරණ දඬුවම නියම කරයි

 

ඉන්දියානු මාධ්‍ය වාර්තා කළ ආකාරයට ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ (මාඕවාදී) හි හිටපු ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු ප‍්‍රතිගාමී රජයේ බලඇණි සමග මාර්තු 29 වෙනිදා එක්ව ක‍්‍රියා කිරීම නිසා ඔහුට මරණ දඬුවම ලබා දී තිබේ. මාඕවාදී මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාවේ ගරිල්ලා භටයින් 20ක් පමණ එක් වී ජනතා උසාවියක් පවත්වා මරණ දඬුවම ලබා දී ඇත්තේ ඔහු දන්තෙවාරා දිස්ත‍්‍රික්කයේ මුස්කල් ගම්මානයේදී හදිසියේදී දක්නට ලැබුණු අවස්ථාවේදීය.

මේ කාලයේ මාඕවාදීහු ප‍්‍රකාශ කරන්නේ පෞද්ගලික කාරණා නිසා පක්ෂයේ වැඩවලින් විශ‍්‍රාම ගෙන සිටින සටන් කරුවන්ට තමන් විසින් ගෞරව කරන බවත්, එහෙත් පාවාදෙන්නන් සහ ප‍්‍රතිගාමීන් බවට පත් වෙන අයට එරෙහිව දැඩි තීරණ ගන්නා බවත්ය.

තුර්කියේ මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමී ඊබ‍්‍රාහිම් කේපක්කයා තෝරාගත් කෘති

තුර්කියේ මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමී ඊබ‍්‍රාහිම් කේපක්කයා තෝරාගත් කෘති

 

ආරක්ෂක අංශ සමග සිදු වූ වෙඩි හුවමාරුවෙන් කාන්තා මාඕවාදීහු සිව් දෙනෙක් දිවි පුදති

ආරක්ෂක අංශ සමග සිදු වූ වෙඩි හුවමාරුවෙන් කාන්තා මාඕවාදීහු සිව් දෙනෙක් දිවි පුදති

Odisha-News-Insight

ඉන්දියානු මාධ්‍ය ආයතනයක් වන ඔඩිෂාටීවී මගින් වාර්තාකොට සිටියේ 25 වෙනි ඉරිදා රාත‍්‍රියේ ඔරිස්සා හි කොරාපුට් දිස්ත‍්‍රික්කයේ දක‍්‍රි ඝාත් ප‍්‍රදේශයට යාබද නරායන්පත්නාන් හි දී දිස්ත‍්‍රික් ස්වේච්ඡා බලඇණි සහ විශේෂ මෙහෙයුම් කණ්ඩායමේ ආරක්ෂක බලඇණි සමග ඇති වු වෙඩි හුවමාරුවෙන් මාඕවාදී කාන්තා කාඩර්වරු සිව් දෙනෙකු ජීවිතක්ෂයට පත් වූ බවයි. ඔවුන්ව තවම හඳුනාගැනීමට තිබේ. විශ්වාස කරන අන්දමට මියගොස් ඇති සියළු සාමාජිකාවන් අන්ද්‍රා-ඔරිෂා ෂෝනල් කමිටුවට අයත් වේ. පොලීසිය එය ප‍්‍රකාරශ කරයි.

2009 සහ 2010 යන කාලවල සිට මාඕවාදීහු නරායන්පටා හි ක‍්‍රියාකාරකම් ශක්තිමත් කිරීමට උත්සාහ කරමින් සිටී. එවක් පටන්, මාඕවාදීන්ගේ පෙරමුණු සංවිධානයක් වන, චෂී මුලියා ආදිවාසී සංගමය ඔරිසා හි ලාල්ගාවක් නිර්මාණය කිරීමට කටයුතු කරති.

ඉන්දියානු ගොවීන්ගේ දැවැන්ත පාගමන

ඉන්දියානු ගොවීන්ගේ දැවැන්ත පාගමන

මහාරාෂ්ට‍්‍රා ගොවීහු ඓතිහාසික ජයග‍්‍රහණයක් ලබා ගනිති.

මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ගොවියන් 50,000 කට අධික ගොවීන් පිරිසක් ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තුව වටලා ඓතිහාසික ජයග‍්‍රහණයක් ලබා ගත්හ. මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි දේවේන්ද්‍ර ෆද්නාවිස් රජය ගොවීන්ගේ ඉල්ලීම් ලබා දීමට එකඟ වූහ.

මේ ජයග‍්‍රහණය ලබා ගැනීමට ගොවීහු නෂික් හි සිට කිලෝමිටර් 180 පමණ දුරක් දින හයක් තිස්සේ දැඩි සූර්යතාපය නොතකා මුම්බායි වෙත ගමන් කොට තිබුණි. සමහරු පාවහන් පවා පැළඳ නොසිටියහ. ඔවුන්ගේ සියළු ඉල්ලීම් ලබාදුන් බව මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ආදායම් පිළිබඳ අමාත්‍ය චන්ද්‍රකාන්ත් පටිල් පැවසූහ.

රජය සිය ඉල්ලීම් පිළිගැනීමත් සමග ගොවීහු සිය රැළිය විසුරුවා හරින්නට කටයුතු කළහ. (2018 මාර්තු 12)

වාර්තාකරුවන්ට තා කරමින් ප‍්‍රධාන අමාත්‍ය, ෆද්නාවිස් ප‍්‍රකාශ කොට සිටියේ: ‘‘වගා කරමින් සිටින වන භූමි ආදිවාසීන්ට සහ ගොවීන් ට පවරන්න කමිටුවක් සකසන්න අපි එකඟවුණා, ගොවීහු සාක්ෂ්‍ය සහිතවම සනාථ කොට තිබෙනවා කලින් වගා කරන ලද ඉඩම් 2005ක් ඇති බව. ගොවීන්ගේ සහ ආදිවාසීන්ගේ නියෝජිතයින් සහිත රැස්වීමකදී ඔවුන්ගේ සියළු ඉල්ලීම් ලබා දෙන්නට අප අකඟ වුණා.’’

මෙයට සහභාගි වූවන්ගෙන් 90% දුප්පත් ආදිවාසීන්. ඔවුහු වන ඉඩම් අයිතිය සඳහා සටන් කරමින් සිටී. ඉඩම් නොමැති ඔවුන්ට වගා කිරීමට කිසිවක් නැහැ. රජය ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම පිළිබඳව සංවේදී සහ ධනාත්මක ආකල්පයකින් කටයුතු කරන බව ෆද්නාවාස් ප‍්‍රාන්ත රජයේ පාර්ලිමේන්තුවේදී ‘දිග පාගමන’ගැන සාකච්ඡා කිරීමේදී ප‍්‍රකාශ කොට සිටියහ. ගොවීහු කොන්දේසි රහිත වගා ණය, ගොවීන් සඳහා විශ‍්‍රාම වැටුප් ක‍්‍රමයක්, වසර ගණනාවක් තිස්සේ ආදිවාසී ගොවීන් විසින් වගා කරමින් සිටි වනාන්තර භූමි වගා කරන්නට අයිතිය සහ ඒවා වගා කරන්නට යන වියදම මෙන් 1.5 ක ප‍්‍රමාණයක් ගොවීන්ට ලබා දෙන්නට, දිස්ත‍්‍රික්ක තුනක ගංගා එකට සම්බන්ධ කරමින් මෙම ප‍්‍රදේශ යට කරමින් දැවැන්ත ජලාශයක් තනන්නට සිදු කළ සැලැස්ම ඉවත් කර ගන්නට රජයට බල කළහ. ගොවීහු රජය විසින් එම ව්‍යාපෘතිය සඳහා ඉඩම් අත්පත් කරගැනිමේදී, එමෙන්ම අධිවේගී දුම්රිය සහ මහාමාර්ග ඉදි කිරීම සඳහා ඉඩම් රජය විසින් අත්පත් කරගැනීමට එරෙහිය නැගී සිටියහ.

චටිස්ගාර්හ් ප‍්‍රහාරයට මාඕවාදීහු පළිගනිති, CRPF ජවානාස් 9ක් මරුට, 4 තුවාල ලබති

චටිස්ගාර්හ් ප‍්‍රහාරයට මාඕවාදීහු පළිගනිති, CRPF ජවානාස් 9ක් මරුට, 4 තුවාල ලබති

හින්දුස්ථාන් ටයිම්ස් වාර්තා කරන අන්දමට චටිස්ගාර්හ් වල මාඕවාදීන් විසින් සිදු කළ ප‍්‍රහාරයෙන් CRPF ජවානාස් 9ක් මරණයට පත්ව 4 දෙනෙකු තුවාල ලැබ තිබේ. සිදුවීම මාර්තු 18 අඟහරුවාදා උදෑසන චටිස්ගාර්හ් වල සුක්මා දිස්ත‍්‍රික්කයේ සිදුව තිබේ. ජීවිත හානි සිදුව තිබෙන්නේ මාඕවාදීන් මර්ධනය කිරීමට රැගෙන ගිය විශේෂ පුහුණුවක් ලද කෝබ‍්‍රා කොමන්ඩෝ සාමාජිකයින්ටයි. ප‍්‍රාදේශීය පරිපලානය ප‍්‍රකාශ කොට සිටියේ ගැටුම් වලට ප‍්‍රතිරෝධය දක්වන රථයක් (MPV) , CRPFභටයින් සමගම පුපුරුවා දැමු බවයි. පුද්ගලයින් 9 දෙනෙකු එම ස්ථානයේදීම මිය ගොස් ඇත. ජවානාස් භටයින් බොහෝ දෙනෙකු තුවලා ලද අතර සංඛ්‍යාත්මක ප‍්‍රමාණය හරිහැටි නොදනී. වාර්තා වන අන්දමට අවම වශයෙන් 4 දෙනෙකුවත් තුවාල ලබා ඇත.

NDTV වලට අනුව, මාඕවාදීන්ට එරෙහිව මෙහෙයුමක් සඳහා මාර්තු 13 අඟහරුවාදා උදෑසන 8.00 ට කස්තාරම් වල සිට සුකමාරා පලෝමා වලට ලබාගත් කෝබ‍්‍රා බල ඇණියේ බිම්බෝම්බ වලට ඔරොත්තු දෙන සන්නද්ධ රථයේ පුද්ගලයින් 11 දෙනෙකු සිට ඇත. මේ වන විටත් එහි නක්සල්වාදීන්ට එරෙහිව යුධ මෙහෙයුම් පවතී. ඒ අතරතුරුම ඔවුහු ප‍්‍රහාර එල්ල කළහ. CRPF නිළධාරියෙකුට අනුව පිපිරීම සිදු කොට ඇත්තේ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය විශාල ප‍්‍රමාණයක් භාවිතා කොටයි.

සති කිහිපයකට පෙර CRPF සමග ගැටීමෙන් මාඕවාදීහු 10 දෙනෙකු මරා දැමුණහ. ඔවුන්ගෙන් 6 දෙනෙකුම කාන්තාවන් වූහ. එම ප‍්‍රහාරයට එකට එක කිරීමක් ලෙස මෙම ප‍්‍රහාරය සිදු කරන්නට ඇතැයි බොහෝ දෙනෙකු කල්පනා කරති.

කොලොම්බියාවේ මාක්ස්වාදී ගරිල්ලා කණ්ඩායමක් වන ELN මගින් සොල්දාදුවන් 5ක මරා දමා 10 දෙනෙකුට අධික පිරිසකට තුවාල සිදු කොට ඇත.

කොලොම්බියාවේ මාක්ස්වාදී ගරිල්ලා කණ්ඩායමක් වන ELN මගින් සොල්දාදුවන් 5ක මරා දමා 10 දෙනෙකුට අධික පිරිසකට තුවාල සිදු කොට ඇත.

මාක්ස්වාදී කැරලිකාර කණ්ඩායමක් වන ELN ගරිල්ලන් විසින් එල්ල කරන ලද බෝම්බ ප‍්‍රහාරයෙන් කොලොම්බියානු සොල්දාදුවන් 5 දෙනෙකු මිය ගොස් දස දෙනෙකුට වැඩි පිරිසක් තුවාල ලබා ඇත. අඟහරුවාදා දින වෙනුසියුලාවට ආසන්න සන්තන්දර් පළාතේ හමුදා රථයක් ඉලක්ක කොට බෝම්බ ප‍්‍රහාරය එල්ල කොට ඇත.

ප‍්‍රකාශයෙන් කියැවුණේ වෙනිසියුලාවේ ඊසාන දිග දේශසීමාවේ උපායික මෙහෙයුම් අතර පිපිරීම සිදුව ඇති බවයි. කෙසේ හෝ හමුදාව තොරතුරු ලබා දීමෙන් වැළකී සිටියි. ප‍්‍රහාරයට දිනකට පසුවද ප‍්‍රකාශනය නිකුත් වුවත් පැහැදිලිව කිසිවෙක් විසින් මෙතෙක් වගකීම බාරගෙන නැත.

කොලොම්බියානු ජනාධිපති ජුවාන් මැනුවෙල් සැන්ටෝස් ප‍්‍රහාරය දැඩි ලෙස හෙලා දැක ඇත. ඔහු සිය ට්විටර් ගිණුමේ පණිවිඩයක් තබමින් මේ ප‍්‍රහාරයට සම්බන්ධ අයට එහි වගකීම ගැනීමට සිදුවන බව ප‍්‍රකාශ කොට ඇත. කොලොම්බියානු රජය ෑඛභ සමග පැවැත් වූ සාම සාකච්ඡා ජනවාරියේ දී අවසන් කළ අතර පළමු වතාවට සටන් විරාමය

චටිස්ගාර් මාඕවාදී ප‍්‍රහාරයෙන් පොලිස් නිළධාරීන් දෙදෙනෙකු ඇතුළු 3 දෙනෙක් මරුට, නිළධාරීහු 6ක් දැඩි ලෙස තුවාල ලබති

චටිස්ගාර් මාඕවාදී ප‍්‍රහාරයෙන් පොලිස් නිළධාරීන් දෙදෙනෙකු ඇතුළු 3 දෙනෙක් මරුට, නිළධාරීහු 6ක් දැඩි ලෙස තුවාල ලබති

එන්ඞීටීවී රූපවාහිනී චැනලය මගින් වාර්තා කරන අන්දමට චටිස්ගාර් තීරු ප‍්‍රදේශය තුළ සුක්මා දිස්ත‍්‍රික්කයේ මාඕවාදී ප‍්‍රහාරයක් එල්ල වී ඇත. අද, පෙබරවාරි 18 චින්තගුෆා අසල ප‍්‍රදේශයක ඒකාබද්ධ විශේෂ කාර්ය බලකාය වෙත මාඕවාදීන් විසින් ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කොට ඇත. වීජිහි පොලිස් ස්ථානය යටතේ පවතින අලාර්මදෝගු ගම්මානයේ දී දෙපාර්ශවය අතර ගැටුම් ඇවිලිණි. ප‍්‍රහාරයෙන් පොලිස් නිළධාරීන් 2 ක් මරණයට පත් වූ අතර තවත් 6 ක් බරපතල ලෙස තුවාල ලදහ.

සුක්මා දිස්ත‍්‍රික්කයේ මේ ප‍්‍රදේශය මාඕවාදී බලකඳවුරකි. ප‍්‍රබල මාඕවාදී නායක හිද්මා සිය බැටෑලියනය සමග මෙම කලාපයේ ඇවිදිමින් සිටී. ප‍්‍රති නක්සල් මෙහෙයුම් වල විශේෂ ඞීජී මාධ්‍ය වලට ප‍්‍රකාශ කොට සිටියේ, දිස්ත‍්‍රික් සංචිත සේනාංක වලින් ජවානාස් භටයින් 4ක් සහ විශේෂ කාර්ය බලකායේ සොල්දාදුවන් දෙදෙනෙක් තුවාල ලද බවයි. එක් විශේෂ කාර්ය බලකා සොල්දාදුවෙකු සහ දිස්ත‍්‍රික් සංචිත සේනාංක සොල්දාදුවෙකු ජීවිතක්ෂයට පත් ව ඇත. මෙම ප‍්‍රහාරයට පසුව අලාර්මදෝග් ප‍්‍රදේශයේ තවත් ප‍්‍රහාරයක් වාර්තා වී ඇත. ප‍්‍රහාරය එරාබ්බොර් ගම්මානයේ සිදුව තිබේ. අනෙක් සිදුවීම වනුයේ අලාර්මදෝග් සහ විෂ්ජි ප‍්‍රදේශයේ සිදු වූ වෙඩි හුවමාරුව මධ්‍යයේ මාර්ග ඉදිකිරීම් කොම්පැනියක මැනේජර් කෙනෙකු මරණයට පත් වීමයි. මේ කාලය තුළ, මාර්ග ඉදි කිරීම් සඳහා භාවිතා කළ වාහන කිහිපයක් ද මාඕවාදීන් විසින් ගිනි තබනු ලැබිණි.

ඉන්දියාව – මහජන යුද්ධය තීව‍්‍ර වේ – මහජන යුද්ධයට ලබා දෙන සහයෝගත තීව‍්‍ර කරමු – ජාත්‍යන්තර කොමිටියේ සංවිධානය කිරීම් තීව‍්‍ර කරමු – ICSPWI csgpindia@gmail.com

ඉන්දියාව – මහජන යුද්ධය තීව‍්‍ර වේ – මහජන යුද්ධයට ලබා දෙන සහයෝගත තීව‍්‍ර කරමු – ජාත්‍යන්තර කොමිටියේ සංවිධානය කිරීම් තීව‍්‍ර කරමු – ICSPWI csgpindia@gmail.com

 

මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකත්වය යටතේ මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව පැරණි ඉන්දීය රජයට එරෙහිව සාර්ථක මහජන යුද්ධයක් දියත් කොට තිබියදීත් රජය තමන් සාර්ථකත්වයට පත් ව ඇති බවට බොරු තොරතුරු පතුරවමින් සිටී. මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් සහ තෙලෙංගානා සීමා ප‍්‍රදේශයේ සිය ක‍්‍රියාකාරකම් තීව‍්‍ර කොට ඇත. කලාපය තුළ ක‍්‍රියාත්මක වන ඉන්දීය රජයේ ෆැසිස්ට් බල ඇණි නොසලකා හැරීමට මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව ට හැකියාව ලැබී ඇත. මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව කලාපයේ ගම්වැසියන් අතර රැස්වීම් සංවිධානය කරන අතර රජයේ බල ඇණි සහ පැරාමිලිටරි සේනාංක වලට එරෙහිව ආරක්ෂාව ගොඩනගමින් සිටී. දින කිහිපයකට ඉහත දී මහජන විමුක්ති හමුදාව මාර්ගවලට හානි සිදු කොට, පාළමක් පුපුරුවා දමා, කෝබ‍්‍රා ජවානා (ඉන්දීය විශේෂ කාර්ය බලකාය) සොල්දාදුවෙකු ඇතුළු තවත් දෙදෙනෙකුට තුවාල සිදු කළහ. රාජ්‍ය නිළධාරීන් ට සිය බල ඇණි වැඩි කිරීමට තත්ත්වය විසින් බල කෙරී ඇත. අනෙක් අතට මහජන යුද්ධයට කලාප කිහිපයක ව්‍යාප්ත වන්නටත් සිය මෙහෙයුම් තීව‍්‍ර කරන්නටත් හැකියාව ලැබී ඇත.

[http://maoistroad.blogspot.nl/2018/02/india-peoples-war-intensifies-intensify.html]