Category Archives: US

Muhammad Ali: icon and anti-imperialist struggle for equality of persons

Muhammad Ali: icon and anti-imperialist struggle for equality of persons

[This article is published in Maoistroad – additional quotes are added.]


“Ain’t got no quarrel with the Vietcong. No Vietcong ever called me nigger”

– Muhammad Ali –

ODC note: We express our deep sorrow at the death of Muhammad Ali, an example of dignity and positioning on the side of the oppressed. From here we pay tribute.

Muhammad Ali, recalled anti-imperialist icon

By: Jesus Silva R.

“He Who is Not Courageous enough to Take Risks Will Accomplish Nothing in Life”

Admirable characters, that his work became universal examples of human dignity, had to face the siege and persecution of oppressive regimes to resist forms of subjugation and degradation against human beings. These beings of incomparable strength of spirit who courageously rebelled against the negative values and abuses of the ruling class, have been visionaries who awakened the consciousness of the masses and opened paths to a world of peace with social justice.

Of that group of Titans from the last half of the twentieth century, which emulated the heroic role of David against Goliath, I deserve a special affection, African-American Muhammad Ali, formerly Cassius Clay (09/01/17), who unveiled as the world boxing champion who changed his name and adopted the Islamic religion. A character whose greatest fame would be born when he refused to participate in the war in Viet Nam, arguing their social and anti-imperialist convictions.

Conscious resistance of Ali, in his refusal to go to war, was a political act of far-reaching implications: Before the world, was the question of a citizen to the country supposedly model of democracy in the era of the Cold War. And it was also the surprising resignation of a young man from social and racial exclusion, the pleasures of fame and fortune that offered high gringa society.

Muhammad Ali was the Heavyweight Champion of the world in 1967, but he began one of his biggest ‘fights’ when he refused to be inducted into the armed forces to fight in the Vietnam War. Ali was arrested, stripped of his titles, and exiled from boxing for 3 years. He cited religious reasons for not entering the draft, and his opposition was highly controversial. He became a voice for a generation that felt American military involvement in Vietnam was wrong, and his willingness to speak out against it earned him many detractors. Ali never wavered. His conviction was overturned in 1971, and he went on to earn back his World Heavyweight Champion title in 1974


The uprising of former Olympic medalist and champion of boxing maximum represented a slap happy propaganda “American dream”. In this scenario, rebellion champion, did target the full fury of the most brutal empire in history, to the point that it ran risk his own life, at a time when other notable black leaders like Malcolm X and Martin Luther King had They have been killed by racist terrorist organizations. It was, for the social movements that sought equal rights for races, a period of persecution, violence, repression, torture and murder.

At the same time, the Justice of the almighty US State kept threatened to five years in prison in a process that would reach the highest court and forced him to pay a costly defense lawyers and bail. He was stripped of his sports title, was vilified and demonized by the mainstream media as “communist” criminal and traitor to his country. He was banned from practicing law and leaving the country. For Ali, the frontlines were years that suffer total economic ruin, slander, racism and isolation.

There has always been far more to Muhammad than what took place in the boxing ring. He was fearless in his stance on civil rights, fighting for people suffering injustices in the United States and the rest of the world.

However, the results of the war in Vietnam would reverse US public opinion began to massively reject this criminal war. By this time, Ali was fighting to restore its reputation, touring the country as a lecturer at universities, theaters and other meeting spaces, taking his message of racial and social equality, freedom of thought, world peace and above all: anti-imperialism. Finally, it claimed world opinion and national and international pressure against the genocide in Vietnam forced the Supreme Court of Justice US to restore its full freedom with the unanimous vote of its eight judges.

That child, poor and black, born in a society divided into classes, infected the most rabid racism within the Empire massacring other peoples, the man above the most adverse circumstances, had in its revolutionary morality became the engine his tireless struggle, and only then was able to overcome seemingly insurmountable forces at the beginning. The champion had become one of the most respected characters who travel the world as a conscious symbol of anti-imperialism. In the eyes of all, as performed in boxing, but now in the political, ethical and moral field, Muhammad Ali had given him the Empire a convincing knockout.

In the moment of greatest social crisis, he would give the press a truly shocking message: “Why this government asks me to put on a uniform and travel ten thousand miles to unload bombs and bullets on yellow Vietnam while blacks here are treated like dogs. If I thought that going to war would give freedom and equality to the millions of blacks of my people would not have to recruit me, I would join them tomorrow. But I really have nothing to lose by keeping my principles, and blacks have been imprisoned for four years. “

“The Man Who Believes Real success comes when we rise after we fall”

Although since 1986 suffers from Parkinson’s disease, the brave Muhammad Ali had an unexpected appearance at the Olympic Games in Atlanta in 1996. There his heroic image, beating on his crippling disease and achieving ignition of the inaugural torch again he thrilled the planet

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ මාඕවාදීන්

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ මාඕවාදීන්

නව මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී සංවිධාන පැන නැගීමත් සමග, දිගු කාලයක් තිස්සේ නිද්‍රාවට පත්ව සිටි එක්සත් ජනපදයේ කොමියුනිස්ට් තරුණ ව්‍යාපාරය, මෑත කාලයේ දී අලූත් ශක්තියකින් අවදිවී තිබේ. එය රහසිගත තත්වයන් තුළ රැඳී සිටීම වෙනුවට විශාල පුළුල් මහජන සහයෝගීත්වය ලබාගෙන ඇත. එහි එක් අරමුණක් වන්නේ පෝෂක වැඩ සටහන් වලින් සහ සම්පත් බෙදා දීමෙන්, සම්මේලන සහ අධ්‍යන කණ්ඩායම් මගින් නිර්ධනීන් අතර සංස්කෘතික සහයෝගීතාවයක් සහ ආත්ම විශ්වාසයක් ඇති කිරීමයි.

පීඩිත ජාතීන්ගේ, සංක‍්‍රමනිකයන්, කාන්තාවන්, ආදී ක‍්‍රමය මඟින් පීඩාවට පත් කරන සියලූ අංශ සමග සබඳතා ඇති කිරීමට ඔවුහු උත්සාහ කරති… ඔවුහු බ්ලැක් පැන්තර් පක්ෂ සහ චීනයේ රතු භටයින් වැනිය. ගැන කැමතියි. එහි ප‍්‍රධාන සටන් පාඨයක් වන්නේ ‘‘එක්සත් ජනපදයේ මහජන යුද්ධය ඇති කිරීමයි’’. ඔවුහු එක්සත් ජනපදයේ විවිධ නගර වල පෙනී සිටිති: ලොස් ඇන්ජලීස් රෙඩ් ගාඩ් (කැලිෆෝනියා), ඔස්ටින් රෙඩ් ගාඩ් (ටෙක්සාස්), ප‍්‍රගතිශීලී තරුණ සංවිධානය (කැන්සාස් සිටි, මිසූරි), ඉග්නයිට් (නිව් යෝක්)…

ලොස් ඇන්ජලීස් රෙඩ් ගාඩ් (රතු භට) කණ්ඩායම ඉන්දියාවේ සැබෑ තත්ත්වය හෙලිදරවු කල සහ සිය අව්‍යාජ ජාතික විමුක්ති අරගලය ගැන තොරතුරු පතුරුවා ලූ මනිපූර් සහයෝගිතා රාත‍්‍රිය, අයොට්ෂිනාපා හි සිසුන් 43 දෙනෙක් පැහැරගෙන යාමට එරෙහිව ලොස් ඇන්ජලීස්හි මෙක්සිකානු තානාපති කාර්යාලය ඉදිරිපිට විරෝධතාවයක නිරවීම, පලස්තීනයේ තත්ත්වය අනාවරණය කිරීම ආදී කැපී පෙනෙන ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතා ක‍්‍රියාකාරකම් වලට සහභාගි වූහ. ටෙක්සාස් හි, ඔස්ටින් හි දී, ඔස්ටින් රතු බලකාය නගරය හරහා කිලෝමීටර් 7 කට වඩා විහිදුණු ප‍්‍රධාන සටන්කාමී රැලියක් සහිතව මැයි 1 දිනයට සහභාගී වූහ.

මෙම සියලූ කණ්ඩායම් මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදය සහ මහජන යුද්ධය හරහා සමාජවාදී විප්ලවය සාක්ෂාත් කරගැනීම ආරක්ෂා කරමින්  නිබන්ධනය ‘‘පශ්චාත් mlm’’ තිසීස වන එවේකියන්වාදය  ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් එක්සත් ජනපදය තුල නිර්ධන පන්තියේ විප්ලවවාදී පක්ෂය ගොඩනැගීම සඳහා වැඩ කරති. නව කොමියුනිස්ට් පක්ෂය-ලියායිෂාන් කමිටුව එක්සත් ජනපදයේ සියළුම මාඕවාදී සංවිධාන එක්සත් කරමින් පෙරමුණු පක්ෂයක් ඉදි කිරීම අරමුණු කරගෙන සම්බන්ධීකරණ හා සහයෝගිතා කටයුතුවල නියැලෙති.

ඔවුන් ගැන වඩා හොඳ අවබෝධයක් ලැබීමට පහත සම්බන්ධක වැදගත් වේ. (Blog Red Guards Los Angeles) (Página de facebook Red Guards LA) (Página de facebook Red Guards Austin) ( Blog Nuevo Partido Comunista-Comité de Enlace)

Israel, the U.S. and Islamic fundamentalism

Israel, the U.S. and Islamic fundamentalism

19 January 2015. A World to Win News Service. In the wake of the Charlie Hebdo killings in France, Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu issued a warning against “a wave of Islamization” sweeping Europe. But an Israeli air strike in Syria only a few days later provided a new and even more dangerous example of how Israel, far from a secular state itself, has deliberately aided Islamic fundamentalists for its own cynical and criminal ends.

On 18 January Israeli guided missiles targeted two vehicles travelling on the Syrian side of the Golan Heights. Among the half dozen or more people killed in this assassination, according to early reports, were the head of the Syrian operations of the Lebanese Shia organization Hezbollah and the top Iranian Revolutionary Guards commander in Syria.

The Israeli airstrike seems to have been meant to strike a hard blow at the Lebanese and Iranian forces playing a key role in the Syrian regime’s battle against the Islamist fundamentalist Jabhat al-Nusra that has been advancing in south-west Syria. The Golan Heights overlook Syria’s capital, Damascus, and al-Nusra’s campaign to seize control there could be a factor in tipping the scales in the currently stalemated Syrian civil war. It would be hard to argue that the Israeli attack had any foreseeable result and therefore aim other than supporting one reactionary side in that civil war, Sunni Islamists, against the reactionary Bashar al-Assad regime.

This is at least the fifth time Israel has launched strikes against the Syrian government since 2013 (Washington Post, 18 January), effectively helping the Islamists who long ago gobbled up almost all other opposition to Assad. In one of these incidents, Israel shot down a Syrian MiG that had been been supporting government forces on the battlefield. U.S. assent for these offensive actions became obvious when the Obama government decided to ignore a well-documented 7 December Israeli air attack on a Damascus international airport facility, allegedly a military warehouse, which certainly would have been denounced as terrorism and an act of war if anyone had similarly attacked Israel’s Ben Gurion airport.

Israel has provided direct support for al-Nusra on the ground. A June 2014 UN report drawn up by UN observers assigned to the Golan Heights describes, among other incidents, numerous Israeli attacks on Syrian government forces during periods of intense fighting between the Syrian army and “armed opposition forces” (in an area where al-Nusra has absorbed the other opposition groups and where the black Islamist flag flies over captured outposts from the Syrian army). UN observers reported seeing Israeli soldiers handing unidentified boxes to fighters on two occasions. On 59 occasions, they saw Israeli soldiers take a total of 89 wounded for medical treatment and then later return most of them to the front lines. (

This Israeli policy was reported in The New York Times (19 January), which said, “Israel has mostly turned a blind eye toward the Qaeda-affiliated insurgents battling the Syrian government near the border… Israeli hospitals have even treated United States-backed Syrian insurgents who have been allowed to cross the border, including from groups that have sometimes cooperated on the battlefield with those Qaeda-affiliated fighters.”

Only three days before the Israeli airstrike, Hassan Nasrallah, the head of the Shia Islamist Hezbollah, made two points in a television interview. One was a warning to Israel not to break the de facto cease-fire on the Lebanese and Syrian borders. Although Hezbollah has claimed legitimacy from Lebanese Shias and others as a representative of resistance to repeated Israeli aggression, including the 2006 Israeli invasion that killed more than a thousand Lebanese, mainly civilians, its main objective is its own religious rule and not freeing Palestine.

Nasrallah’s other point was to repeat earlier offers of a “political solution” to Syria’s civil war in which Assad would agree to step down. Israel’s political goal in supporting Islamists forces in Syria has been meant to prevent or delay an end to that civil war.

While Israel has its own interests, this aim is consistent with U.S. goals and actions in Syria until now. Although the U.S. may have had illusions about bringing a compliant regime to power a few years ago, it seems to have considered Syria’s destruction as the next best thing. Even the idea of an eventual “political settlement” being floated around now has been contingent on first weakening Assad, making sure that enough damage is done so that the U.S. can more fully dominate whatever future regime may emerge. The U.S. and Israel have actively worked to fuel the horrendous civil war with no regard for the hundreds of thousands of dead and the millions of refugees.

It is not true, as many people believe, that the rise of Islamic fundamentalism can be attributed chiefly to the conscious efforts and policies of the U.S. and Israel, its reliable Middle Eastern outpost. Although such a simplification has appeal for many Middle Eastern people and others cruelly confronted with both U.S. domination and Islamic fundamentalism, a little hard thinking  makes it clear that the social and ideological factors driving the clash between Western (and chiefly U.S.) imperialism and Islamist reactionaries are beyond anyone’s control. But the U.S., acting on its own and often through the Israeli secret services, did a great deal to encourage the rise of Islamism when they thought it was in their interests, and they do not hesitate to do so now for the same reasons. (See The Devil’s Game, How the United States Unleashed Islamic Fundamentalism, by Robert Dreyfuss, Metropolitan Books, New York, 2005).

In fact, the main way the U.S. aids Islamism is by its brutal attempts to control the Middle East, including American backing for Zionist rule over Palestine, and presenting that as the only alternative to Islamic fundamentalism, thus echoing and giving aid and comfort to Islamism’s claims that it is the only alternative to Western and Zionist domination.

This latest Israeli attack illustrates what we all need to know: that any strengthening of either of these inhuman monsters, the Islamic fundamentalist forces or the U.S.-led forces, reinforces both sides in a dynamic that is extremely harmful for the people of the region (above all) and the world. That is what Israel is doing, with U.S. backing, and that is what it should be condemned for.

–        end item-

ISIS ට එරෙහිව කොබානි හි කුර්දිස්තාන් ජනතාවගේ විරුද්දකම් පෑමේ වීරෝධාර යුද්ධයට විජයග‍්‍රහණය වේවා!

ISIS ට එරෙහිව කොබානි හි කුර්දිස්තාන් ජනතාවගේ විරුද්දකම් පෑමේ වීරෝධාර යුද්ධයට විජයග‍්‍රහණය වේවා!


සන්නද්ධ මිලීෂියා කාන්තාවන්

එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය සහ ප‍්‍රංශ අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන් විසින් ඔවුන් වෙනුවෙන් අෂාඩ් රෙජිමයට එරෙහිව සටන් කිරීමට අල් නුර්සා පෙරමුණ සහ ISIS1 ප‍්‍රතිගාමී කණ්ඩායම් පිහිටුවා, පෝෂණය කළ සහ සන්නද්ධ කළහ. ඉරාකයේ ඔවුන්ගේ අභිලාශයන් තර්ජනයට ලක්වන තෙක් ISIS සමග සිටි ඔවුහු අෂාඩ් රජය පෙරළා දැමීමට මේ කණ්ඩායම්වලට හැකියාවක් නැතැයි ඔවුන්ට අවබෝධ වූ විට පමණක් ඔවුන්ගෙන් දුරස් වූහ. දැන් ඔවුහු ISIS ට එරෙහිව නැගී සිටීමට කැමතිව සිටී.

එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීහු ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිටි රුසියානුන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට අල් ක්වයීදා නිර්මාණය කළහ, නමුත් අල් ක්වයීදා එක්සත් ජනපද අභිලාශයන්ට පරස්පර වන විට ඔවුහු ඊට එරෙහි විය. ISIS විසින් මොසුල් අල්ලාගැනීමත් සමගම, ඔවුන්ගේ අධිරාජ්‍යවාදී ආධිපත්‍යයට ISIS තර්ජනයක් වන බව අවබෝධ කරගැනීමත් සමගම, ඔවුහු නැටෝ ව හරහා ISIS ට එරෙහිව ජාත්‍යන්තර හවුලක් තැනීම ඇරඹූහ. තුර්කි රජයට ජාත්‍යන්තර හවුලට එක් නොවීමට ඇති එකම හේතුව වන්නේ ඔවුන්ට ISIS සමග ඇති සමීප සබඳතාවයයි. 2014 ඔක්තෝබර් 2 වැනිදා තුර්කි ජාතික මහ සමුළුව2 විසින් නිකුත් කරන ලද යෝජනාව ISIS ට එරෙහි එකක් නොවන බව සමස්ත ලෝකයාම දනී.

තුර්කි සොල්ලාදුවන් සිරියාවට සහ ඉරාකයට යැවීමට ඉඩ ලබාදුන් මේ නිල තීරණය කොබානි සහ රොජාවා (සිරියාවේ කුර්දි නිජ බිමේ කොටසකි) වල ස්වයං පාලනයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කළ කුර්දි ජනතාවට එරෙහි එකක් වේ. මේ නිල තීරණය තුර්කි රජයට සිරියානු දේශ සීමාව තුළ ස්වාරක්‍ෂක කලාපයක් පිහිටුවීමට සහ ගුවන්යානා වලට පියාසැරීමට තහනම් කලාපයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කිරීමට ඉඩ සැලසූහ. එම යෝජනාවලිය වැඩිදුරටත් PKK3 (කුර්දිස්තාන් කම්කරු පක්‍ෂය) බලවත් තර්ජනයක් ජනිත කරන බව අවධාරණය කරන්නේ තුර්කි රජයේ ප‍්‍රධාන අභිලාශයන් සහ එම යෝජනාවලියේ ප‍්‍රධාන අරමුණ පැහැදිලිව නිරාවරණය කරමිනි. ෆැසිස්ට්වාදී තුර්කි රජය 2011 සිටම ISIS විසින් රොජාවා හි මෙහෙයවන ලද ප‍්‍රහාර වලට දිරි දෙමින් සිටියහ. ඔවුහු ආයුධ ලබාදීමෙන් සහ ද්‍රව්‍ය සැපයිමෙන් ISIS ට සහයෝගය සහ ශක්තිය ලබා දුන්හ. එය සිය අතිශය කෲරතර ප‍්‍රහාර කොබානිවලට එරෙහිව අරඹද්දී, තුර්කි රජය ISIS ට ලබා දෙන සහය වැඩි කළහ. තුවාළ ලත් ISIS සටන්කරුවන් රැගෙන ගොස් අඩානා සහ ගෂියන්ටෙප් රෝහල්වල ප‍්‍රතිකාර ලබා දුන් බව නිළධාරීහු තහවුරු කරයි. තුර්කි රජය සිය දේශසීමාව ISIS ට ඔවුන්ගේ බලසේනා පහසුවෙන් ඇතුල් කර ගැනීමට සහ පිට කර ගැනීමට හැකි වන පරිදි විවෘත කොට ඇත. මෙය බොහෝ වාර ගණනක් තුර්කියේරූපවාහිනියේ සජීවීව පෙන්වා තිබුණි.

තුර්කි රජය වූ කලී ISIS හි ඇපකාර පියා වේ. ISIS මගින් වටකරන ලදුව තර්ජනයට ලක් වී සිටින කොබානි ජනතාවට උදව් කිරීමට ප‍්‍රයත්න දරමින් සිටින කුර්දි ජනතාවට තුර්කි රජය අඛණ්ඩව පහර දී තිබුණි. විශේෂයෙන්ම ජනතාව විශාල ප‍්‍රමාණයක් දින ගණනක් තිස්සේ රැස්වෙමින් සිටි සුරුක් (Suruc) හි, කොබානිවලට කිසියම් හෝ ආධාරයක් ළඟා වීම නැවැත්වීමට තුර්කි හමුදාව රැස්වෙමින් සිටි ජනතාවට කඳුලූ ගෑස් සහ ජීව උණ්ඩ භාවිතා කරමින් පහර දුන්හ. එක් අතට තුර්කි රජය ඔවුන් PKK සමග සාම සාකච්ඡා පවත්වන බව නිවේදනය කරමින් සිටින අතරතුර, අනික් අතට සෑම අවස්ථාවකදීම PKK සිය සතුරා ලෙස ප‍්‍රකාශයට පත් කොට පහර දෙයි. දෙබිඩි ප‍්‍රතිරූපයක් දරන තුර්කි රජය කුර්දි ජනතාව සිය සතුරන් ලෙස සැලකීම දිගටම කරගෙන යයි.

කොබානි ජනතාව හුදෙකලා වී නොමැත. ඔවුන්ට අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන්ගේ ආධාර අවශ්‍ය නොවේ. ඔවුන්ට අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙන් අවි ආයුධ අවශ්‍ය නොවේ. ජනතා ආරක්‍ෂක ඒකක (YPG) සහ YPJ (YPG හි විශේෂ කාන්තා ඒකකය) සටන්කරුවන් සිය වීරෝධාර සටන්කිරීම ප‍්‍රදර්ශනය කරමින් සිටියි. ඔවුන්ගේ ශක්තිය ඔවුන්ගේ ජනතාව සහ සහෝදරවරුන් විසින් සපයන ලද දෘඩතර සහයෝගයෙන් සහ සම්පත්වලින් බිහිවී ඇත. අපි හැමතැනෙකම සිටින නිදහස කැමති ජනතාවට කොබානිහි ISIS ට එරෙහි සටනට සහය දැක්වීමට සහ සහයෝගීතාවය පළ කිරීමට ආමන්ත‍්‍රණය කර සිටිමු. අපි කොබානිහි ජනතාව හුදෙකලා නොකර ඔවුන් සමග එක් වෙමු. මිනීමරු ISIS කල්ලියේ බර අවි සහ යුද්ධෝපකරණ වලට, කොබානිහි වීරෝධාර විරෝධය පෑමේ සටන්කරුවන්ට එරෙහිව කළ හැකි කිසිවක් නැත. කුර්දි ජනතාවගේ ස්ථිරසාරබව සහ වීරෝධාර සටන කොබානි ISIS කල්ලියේ මිනීවල බවට පරිවර්තනය කරනු ඇත. ෆැසිස්ට්වාදී තුර්කි රජයට මෙය වැළැක්විය නොහැක.

තුර්කි කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය/මාක්ස්වාදී ලෙනින්වාදී –
ජාත්‍යන්තර බියුරෝව 10/10/2014


  1. තුර්කි ජාතික මහ සමුළුව යනු තුර්කියේ පාර්ලිමේන්තුවයි

  2. ISIS බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන් විසින් සිය අවශ්‍යතාවයන් සපුරාගනු වස් ඉදිකරනු ලැබූ ඉස්ලාමීය අන්තවාදී ත‍්‍රස්තවාදී සංවිධානයකි.

  3. PKK – කුර්දිස්තාන් කම්කරු පක්‍ෂය, කුර්දි ජනතාවට ස්වයං පාලන අයිතිය ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් සටන් කරන දේශපාලන සංවිධානයකි.

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…

ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය
2014 මැයි 1

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…


අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමයේ දිග්ගැස්සණු අර්බුදයන්ගෙන් බිලියන ගණන් ජනතාව පීඩාවට පත්කරන කාලකණ්ණිකම සහ දුෂ්කරතාවයන් අතිශයන්ම උග‍්‍ර කරන ලද ලෝකයක, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ. දශ ලක්‍ෂ ගණන් රැකියාවලින් පලවා හැර තිබේ. සමාජ ආරක්‍ෂාව අඩු කොට ඇත. මිළ වැඩි වීම තවදුරටත් සම්මත ජීවන තත්වයන් අඩු කරයි. වෛද්‍යප‍්‍රතිකාර සහ උසස් අධ්‍යාපනය දුෂ්ට ලෙස මිළ වැඩි තත්වයට පත් වී ඇත. ඒ අතර මේ සිත් පිත් නැති ක‍්‍රමයේ අපරාධකරුවෝ පිළිකුල් සහගත ලෙස විදහාපාන ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන ධනය සහ බිලියනපතියන්ගේ ලැයිස්තු ගැන වන පුරසාරම් දෙඞීම යන සියල්ල අතරතුර, වඩාත් කුරිරු ජනතා විරෝධී ක‍්‍රමවේදයන් පවා සාදයි.

වහලුන් ලෙස වැඩකිරීමට සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන්ට බලකෙරෙන්නේ කොතැනකද, ළමා සහ කාන්තා ජාවාරම් අතිවිශාල අනුපාතයකින් වැඩි වීමට පටන් ගෙන තිබෙන්නේ කොතැනකද, ‘පසුගාමී’ ඇෆ්ගනිස්ථානයේ හෝ ‘සංවර්ධිත’ ඇමෙරිකාවේ හෝ වෙනසක් නැතිව කාන්තාවන් දූෂණය කිරීම සහ මරා දැමීමේ කෲරත්වයෙන් පෙලීම දිගටම සිදුවන්නේ කොතැනකද, සුළු ජාතීන් හුදෙකලා කොට පීඩනයට ලක්කොට තිබෙන්නේ කොතැනකද, තරුණයින් දඩයම් කරනු ලබන සහ හිංසා කිරීමට ලක් කරන්නේ කොතැනකද, අඩුම තරමින් සාධාරණ වැටුපක් සහ ජීවන තත්වය උදෙසා වන ඉල්ලීම් වෙඩි උණ්ඩවලින් සහ සිරගත කිරීම්වලින් කපා දැමෙන්නේ කොතැනකද, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

ලාභය පිණිස සිදුකරන අන්ධ ලුහුබැඳයාම් නිසා සිදුවන පරිසර විනාශයන් මධ්‍යයේ, සෑම සමාජයක් තුළම සහ පීඩිත සහ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර අසමානතාවයේ විවරය වේගයෙන් පළල් වෙන අතරවාරයේ, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

මර්ධනය සහ සූරාකෑම ප‍්‍රතිරෝධයන් උත්පාදනය කරයි. එමෙන්ම මේ ප‍්‍රතිරෝධයන් වර්ධනය කරයි. රටකට පසු රටක් වශයෙන් පංති අරගල සහ ජනතා කැරලි වල වර්ධනය වන රැල්ලට මේ ලෝකය සාක්‍ෂි දරයි. මේ ප‍්‍රචණ්ඩ කැළඹිලි වල ලෝකයයි. පුළුල් පරාසයක බලවේගයන් ක‍්‍රමයට එරෙහි අරගලය තුළට තල්ලු කෙරෙමින් තිබේ. වීදි තුළ කලහකාරීත්වය නව සමාජයක් ඉදි කිරීම උදෙසා, රැඩිකල් කඩා බිඳගෙන යෑමකට ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවට කිසිදු සැකයක් නැත. එනමුදු එය සමස්ත නව පරපුරක් සමගම සම්බන්ධ වෙමින් කොමියුනිස්ට්වාදයේ විප්ලවීය මෙහෙයුමට ඔවුන් දිනාගනිමින් අතිවිශාල අවස්ථාවන් විවර කරයි. එය විප්ලවයට මග පාදයි. මෙය මූලධර්මයකි. එය දැඩි ලෙස ග‍්‍රහණය කළ යුතුමය.

දශකයකට පෙර හෝ ඊට කලකට පෙර, නිර්ධන පංතියේ පැවැත්ම ප‍්‍රශ්න කිරීමට ලක් වූහ. පංති අරගලය අනවශ්‍ය බව ප‍්‍රකාශ කෙරුණු අතර ඒ වෙනුවට මහජන ව්‍යාපාර ආදේශ කළ යුතු බව සලකනු ලැබිණි. ඉන්දියාව සහ චීනය වැනි රටවල් පමණක් නොව, තව තවත් අධිරාජ්‍යවාදී බලකඳවුරු වල පවා නැවත නැවතත් වූ සටන්කාමී කම්කරු අරගල අවස්ථාවන් අද ලෝකය පරීක්‍ෂාවට ලක් කොට ඇත. මේ සඳහා සෑම හේතුවක්ම ඇත. 21 වැනි ශත වර්ෂයේ තාක්‍ෂණික ආශ්චර්යයන් ගැන වූ පුරසාරම් කෙසේ වෙතත්, බංගලාදේශයේ ඇඟලුම් කර්මාන්තවල මිනීමරු බිම් තුළ, කටාර්හි වහල් ශ‍්‍රම කඳවුරු තුළ, චීනයේ ශ‍්‍රම බැරැක්ක තුළ හො අධිරාජ්‍යවාදී රටවල දැඩි ලෙස වැඩෙහි යොදවන වැඩ පළවල්වල, අතිවිශාල නිර්ධන පංතිකයින් ප‍්‍රමාණයකගේ තත්ත්වය 18 වැනි ශතවර්ෂයේ මෙන් කුරිරු වේ. ඒ අතරම, පැහැදිලි ලෙසම පාලනයේ මර්ධන ක‍්‍රමවේදයන් සහ වෙන කවරදාකටත් වඩා වැටුප් ශ‍්‍රමයේ නවීන මධ්‍යස්ථාන තුළ වැඩ ප‍්‍රමාණයන් වල වැඩි වීම නිර්ධනීන්ගේ හුස්ම හිර කරයි.

විවිධ මානයන්ගෙන්, ගෝලීයකරණයේ කොල්ලකෑම පීඩිත රටවල ගැඹුරින් සටහන් වී තිබේ. පුද්ගලීකරණය සහ නිදහස්වාදය සේවා නියුක්තියේ සමස්ත අංශ සහ කුඩා ව්‍යාපාර අතුගා දමා තිබේ. හැමවිටම අයහපත්, වැඩ කිරීමේ තත්ත්වය, දැරිය නොහැකි වී තිබේ. මෙය ගෝලීය අර්බුදයෙන් උග‍්‍ර කොට තිබේ. අති බහුතරයකගේ ජීවන තත්ත්වය නරක අතට හැරීමට ප‍්‍රතිලෝමව සමානුපාතිකව, පාලකයින් විසින් පැහැරගන්නා ලද අල්ලස් සහ ලාභ අභ්‍යවකාශයේ මුදුනටම ළඟා වී ඇත. ජනතාවගේ දු:ක්ඛිත බව වැඩිවෙන අතරවාරයේ, ඔවුන් ලබා ගන්නා විසල් කප්පාදු කිරීම් ගැන ඇස් හෙළමින් පාලකයෝ මුරණ්ඩු ලෙස දැවැන්ත ව්‍යාපෘති පසුපස හඹායති.

මේ සියල්ලටම යටින් නැවත නැවත සිදුවන කැරලි වල පිපිරීම් ඇති බව ලෝකය තුළ දක්නට ලැබේ. වෙළඳ ව්‍යාපාර සාමාන්‍ය ලෙස ගමන් නොකරයි. නියත අර්ථයෙන් මෙය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සහ උන්ගේ ගැත්තන්ටද සත්‍ය වේ. ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන පොරය සෑහෙන පරිදි මෙය පෙන්වාදෙයි.

විප්ලවය සඳහා, කොමියුනිස්ට්වාදය සඳහා හඬගාන ලොකයක් තුළ, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ; පංති විඥත නිර්ධනීන්ට සහ ඔවුන්ගේ පෙරමුණු බලඇණියට, මාඕවාදීන්ට, නිර්ධන පංතිකයින්ගේ ලෝකය පරිවර්තනය කිරීමේ මෙහෙයුමේ සහ නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදයේ ශ්‍රේෂ්ඨ සම්ප‍්‍රදායේ ග‍්‍රාහකය අල්ල ගැනීම උදෙසා වූ තවත් දිනයකි.

අද ලෝකයේ කිසිම තැනක සමාජවාදී රටක් නොමැත. පුළුල් වශයෙන් ප‍්‍රගතිශීලී වූ හෝ ජනතාවාදී වූ රජයක් පවා නොමැත. අතිමහත් දෙයක් කිරීමට තිබේ. එනමුදු නිර්ධනීන්ගේ ලෝකය නිදහස් කර ගැනීමේ මෙහෙයුම නොනවත්වා කරගෙන යෑමට ශක්තිය සහ විශ්වාසය ලබා දෙන සාධකද පවතී – මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය හි පැහැදිලි බව සහ ප‍්‍රචණ්ඩා-බට්ටරායි කල්ලිය සහ එවේකියන්වාදය ඇතුළු සියළු පැහැයන්ගෙන් යුත් සංශෝධනවාදයට එරෙහි අරගලය ගැඹුරු වීම, ලෝකය පුරා දක්නට ලැබෙන අරගල රැල්ල, ඉන්දියාවේ සහ පිලිපීනයේ මහජන යුද්ධ සහ අනෙකුත් සමහර රටවල්වල ප‍්‍රතිසංවිධානය වීම් සහ සූදානම් වීම්, ජාත්‍යන්තරවාදී බැම්ම සහ මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධාන අතර ක‍්‍රියාකාරකම් ශක්තිමත් වීම.

මේ ශක්තීන් මත කරන ගොඩනැගීමෙන්, මාඕවාදීහු වීදි තුළ කැරලිකාරී ශක්තිය විප්ලවය දෙසට දැමීමේ දිශානතිය සඳහා සුදුසු සංවිධාන ආකරයන්, එහි මධ්‍යය ලෙස මාඕවාදී පක්‍ෂ ඉදිකිරීමෙන් සහ ශක්තිමත් කිරීමෙන් නිර්මාණාත්මකව සංවර්ධනය කළ යුතුය. ඔවුහු මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධානවල ජාත්‍යන්තර සංවිධානය සෑදීමේ කාර්යභාරය ඔසවා ගත යුතුයි. මෙය නිර්ධන පංතිකයින්ගේ සහ පීඩිත ජනතාවගේ සංවිධිත ජාත්‍යන්තර අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණේ හරය විය යුතුයි. මෙලෙස මාඕවාදීන්ට, ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ නව සමගියක් සාක්‍ෂාත් කරගෙන, එය ලෝක ව්‍යාප්ත ජනතා අරගලවල පෙරමුණු රියෙහි තබා වත්මන් ලෝකයට විප්ලවීය විභවය මුළුමනින්ම මුදාහැර කුළු ගන්වා, මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය පිහිටුවීමට සහ වර්ධනය කිරීමට හැකිවිය යුතුයි.

අධිරාජ්‍යවාදයට අනාගතයක් නැත! අනාගතය කොමියුනිස්ට්වාදය සතුය!
සියළු රටවල නිර්ධන පංතිකයින් සහ පීඩිත ජනතාව, සමගිවව්!
අධිරාජ්‍යවාදය සහ එහි මුර බල්ලන් භංගවේවා!
නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදය දිගුකල් දිනේවා!
ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය දිගුකල් දිනේවා!

2014  මැයි 1

මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව – ස්පාඤ්ඤ ජනරජය
ඇෆ්ගනිස්ථානයේ කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්‍ෂය;
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාක්ස්-ලෙනින්වාදී) නක්සල්බාරි;
මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය – බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍ය
මහා කැළඹීම WSRP – වේල්සය බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට මහා පාගමන (මැඩ්රිඩ්, ස්පාඤ්ඤය);
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායම – එක්සත් ජනපදය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ටියුනීසියාව
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ප‍්‍රංශය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ඉතාලිය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය – තුර්කිය උතුරු කුර්දිස්ථාන්
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ්‍රී ලංකාව
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (PCR-RCP කැනඩාව)
විප්ලවීය භාවිතාව – එක්සත් රාජධානිය
ජනතාවට සේවය කරනු – නොර්වේ කොමියුනිස්ට් ලීගය
කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
ජනතාවට සේවය කරනු – ෂෙයිසායු
සොරෙල්හ් – ඔක්සිටානි – ප‍්‍රංශ රාජ්‍යය;


English copy…

Another May Day comes

Another May Day comes, in a world where the misery and deprivation suffered by billions of people is immensely aggravated by the prolonging crisis of the imperialist system. Millions have been thrown out of jobs. Social security is cut down. Growing price rise further depresses living standards. Medical treatment and higher education become atrociously expensive. Meanwhile the perpetrators of this merciless system workout even more vicious anti-people measures, all the while obnoxiously flaunting their swelling wealth and boasting of billionaire lists.

Another May Day, where immigrant workers are forced to labour as slaves, where the trafficking of women and children continue to increase in staggering proportions, where women continue to suffer the brutality of rape and murder no matter whether its ‘backward’ Afghanistan or ‘advanced’ USA, where minorities are isolated and suppressed, where the youth are hounded and persecuted, where the demand for something as minimal as fair wages and living conditions is cut down with bullets and imprisonment.

Another May Day, in the midst of environmental devastations caused by the blind pursuit of profit, in the midst of the rapidly widening chasm of inequality within each society and between imperialist and oppressed countries.

Oppression and exploitation generates resistance. And this resistance grows. This world is witness to the growing wave of class struggles and popular rebellions in country after country. This is a world of turmoil. A wide range of forces are being propelled into struggle against the system. The grooming of the streets is no doubt insufficient for a radical break, for the building of a new society. But it opens up tremendous opportunities for connecting with a whole new generation and winning them over to the revolutionary mission of communism. It paves the way to revolution. This is principal. It must be firmly grasped.

Just a decade or so ago, the existence of the proletariat itself was questioned. Class struggle was declared redundant and considered to be replaced by movements of ‘multitudes’. Today the world is marked by repeated occasions of militant workers struggles, not just in countries like India or China, but even more so in the citadels of imperialism. There is every reason for this. For all the tall talk of the technical wonders of the 21st century, whether in the killing fields of the garment industry in Bangladesh, the slave labour camps of Qatar, the labour barracks in China, or the sweat-shops of imperialist countries, the conditions in which the vast majority of proletarians labour are as atrocious as those of the 18th century. Meanwhile, explicitly oppressive methods of control and ever increasing workloads in the modern centres of wage slavery increasingly suffocate the proletarians.

At a different dimension, the ravages of globalisation have deeply marked the oppressed countries. Privatisation and liberalisation have wiped whole sectors of employment and small business. Working conditions, already bad, have become unbearable. This was aggravated by the global crisis. In inverse proportion to the worsening of living conditions of the vast majority, corruption and profit taking by the rulers have reached astronomic peaks. While the miseries of the people multiply, the rulers obstinately pursue grandiose projects eying the fat cuts they will get.

All of this underlies the repeated outbursts of rebellion seen in the world. Business cannot go on as usual. In a certain sense this is true of the imperialists and their lackeys too. Their growing contention amply indicates this.

Another May Day comes, in a world crying out for revolution, for communism; a day for the class conscious proletariat and their vanguard, the Maoists, to take stock of the world transforming mission of the proletariat and the great traditions of proletarian internationalism.

Today there is no socialist country. Not even a government that can be broadly qualified as progressive, pro people. There is much, much, to be done. But there are also factors that give strength and confidence in pursuing the world emancipatory mission of the proletariat—the clarity of Marxism-Leninism-Maoism and the deepening of the struggle against revisionism of all hues including those of the Prachanda-Bhattarai clique and Avakianism, the wave of struggles seen all over the world, the people’s wars in India and the Philippines and its reorganisation or preparation in some other countries, the strengthening of internationalist ties and activities among Maoist parties and organisations.

Building on these strengths, the Maoists must creatively develop forms of organisation suitable for orienting the rebellious energy of the streets towards revolution, with the building and strengthening of Maoist parties at its center. They must take up the task of building an international organisation of Maoist parties and organisations. This must be the core of an organised international anti-imperialist front of the proletarians and oppressed peoples. Thus the Maoists will be able to establish and develop Marxism-Leninism-Maoism, realise a new unity of the international communist movement, place it at the van of worldwide people’s struggles and fully unleash and realize the revolutionary potential of the present world.

Imperialism has no future! The future belongs to communism!
Proletarians and oppressed people of all countries, unite!
Down with imperialism and all its watchdogs!
Long live proletarian internationalism!
Long live world proletarian revolution!

May 1st, 2014

Committee for Building a Maoist Communist Party, Galicia – Spanish state
Communist (Maoist) Party of Afghanistan
Communist Party of India (M-L) Naxalbari
Communist Party of India (Maoist)
Democracy and Class Struggle – British State
Great Unrest WSRP – Wales British State
Long March Towards Communism (Spain)
Maoist Communist Group – USA
Maoist Communist Movement Tunisia
Maoist Communist Party France
Maoist Communist Party Italy
Maoist Communist Party – Turkey North Kurdistan
Maoist Revolutionary League – Sri Lanka
Revolutionary Communist Party (PCR-RCP Canada)
Revolutionary Praxis – United Kingdom
Serve the People – Communist League of Norway
Servir Le Peuple – Sheisau Sorelh – Occitany – French state
Workers Voice – Malaysia


සිරියාව ආක‍්‍රමණය කිරීමේ යුද්ධයට එරෙහි ප‍්‍රකාශනය – ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී)

Statement of the CPI Maoist against war of aggression on Syria.

ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) මධ්‍යම කාරක සභාව

මාධ්‍ය නිකුත් කිරීම

2013 සැප්තැම්බර් 5

Map of the Syrian civil war

යුධ පිණිස කෑදර ඔබාමා!

ඔබේ කිළිටි අත් සිරියාවෙන් ඉවතට ගනු!

සිරියාවේ අනාගතය තීරණය කිරීම රැඳී තිබෙන්නේ සිරියානු ජනතාව අත මිස, අධිරාජ්‍යවාදීන්ට හෝ වෙන කිසිවෙකුට නොවේ!

නව-නාසි එක්සත් ජනපදය මෙහෙයවන සිරියාවට එරෙහි අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයට දැඩිව එරෙහි වෙමු!‍


නව-නාසි එක්සත් ජනපදය විසින් නායකත්වය දෙන ලද අධිරාජ්‍යවාදීහු සිරියාව වටා ඔවුන්ගේ බල වළල්ල තද කරන ලදුව පහර දීම සඳහා බලා සිටී. ඉරාකයට පහර දීම පිණිස ජන සංහාරක අවි (WMD) ‘හේතුවක්’ ලෙස හුවා දැක්වූවා සේ, නව-නාසි එක්සත් ජනපදය සිරියාවට පහර දීම සඳහා රසායනික අවි (විෂ වායු) හේතුවක් ලෙස පෙන්වාදෙනු ලබමින් සිටී. සිරියානු වැසියන් 1400 කට වැඩි පිරිසක් මරා දැමීම සහ මාරාන්තික හානි ඇති කිරීමට කිහිප වරක්ම බෂාර් අල් අෂාඩ් රජය විසින් රසායනික අවි භාවිතා කරනු ලැබූ බව තහවුරු කිරීමට සාක්‍ෂ්‍ය ඇතැයි එක්සත් ජනපදය ප‍්‍රකාශ කරමින් සිටී. එක්සත් ජාතීන්ගේ පරීක්‍ෂණ කණ්ඩායමක් එම ප‍්‍රකාශනය පරීක්‍ෂා කර බැලීමට සිරියාවට ගොස් තිබෙන නමුත් ඔවුන්ගේ වාර්තාව ඉදිරිපත් කිරීමටත් පෙර (අවම වශයෙන් සති 3 කට වඩා වැඩි කාලයක් ගත විය හැකියයි සිතිය හැක.), ඔබාමා මේ වන විටත් යුද්ධය සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටී.


මෙය තමාගේ කීර්තිය පිණිස නොවන බවත් එය එක්සත් ජනපදය සහ කොංග‍්‍රසය සඳහා වන අතර නැත්නම් ඔවුන් සිරියාවට පහර නොදෙන බව ඔබාමා පුළුල් ලෙස කියන්නට ගියහ. ඇත්තෙන්ම! වැඩිම සිවිල් වැසියන් ප‍්‍රමාණයක් ගුවන් ප‍්‍රහාර වලින් ඝාතනය කර දැමීමේ සිය වාර්තාව නොකඩවා පවත්වා ගෙන නොගියොත් ලෝකයේ අංක එකේ ජන සංහාරකයාගේ කීර්තිය අනතුරේය. එක්සත් ජාතීන්ගේ පරීක්‍ෂණ කණ්ඩායම පෙරලා පැමිණීමට පෙර පවා, එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී අෂාඩ්ගේ රජය භාවිතා කරන ලද රසායනික අවි සම්බන්ධ වූ සියළු සාක්‍ෂි ඔවුන් සතුව ඇතැයි බෙරිහන් දෙමින් සිටී.


ප‍්‍රමාණවත් තරම් සාක්‍ෂි ඉල්ලා සිටින මේ සියළුම රටවල් සහ ලෝක ජනතාව එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ දෑස් ඉදිරිපිට මෝඩයින් වන බැවින් ඔවුන් හට පිළිතුරු සැපයීමට අධිරාජ්‍යවාදී හාම්පුතුන්ට අවශ්‍ය නැත! මෙවැනි ප‍්‍රහාරයක ‘අවශ්‍යතාවය’ ගැන ලෝක ජනතාව රැවටීමට ප‍්‍රමාණවත් තරම් ‘බොරු’ සූදානම් වීම තුළ හැම විටම අන්තර්ගත කරයි. විදේශ කටයුතු පිළිබඳ එක්සත් ජනපද සෙනෙට් කමිටුව ජනාධිපතිවරයාට මාස දෙකක් තුළ සිරියාවට සීමිත ප‍්‍රහාර ප‍්‍රමාණයක් එල්ල කිරීමට අවසර දී ඇත, පවතින තත්වය අනුව මෙය තවත් මාස දෙකක් දක්වා දීර්ඝ විය හැක. එහි ප‍්‍රකාශයට අනුව පාබල බලසේනා නොයැවිය යුතු ය.


ඉතා පැහැදිලිව මේ ‘සීමිත’ ප‍්‍රහාර ‘සීමිත’ නොවිය හැකි සේම එය අවසන් වනු ඇත්තේ බෂාර් පාලනයේ පිටකොන්ද බිඳ දැමා භූමිය මත තිබෙන සියල්ල ආලපාලූ කොට, ගිණිය නොහැකි සිවිල් මරණ සහ තක්සේරු කළ නොහැකි තරම් මිනිසුන්ගේ දෙපළ සහ ජීවන මාර්ගයන් වනසා දැමීමට මං පෑදූ කළ පමණකි. ඔවුන් ලිබියාව තුළ සිදු කළ ආකාරයට සමාන ලෙස, එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන්ට එහි උපායික/ප‍්‍රධාන යුධමය සහ ආර්ථික ස්ථාපනයන් වනසා අෂාඩ් රජය බල රහිත කිරීමට අවශ්‍ය කරන සේම සිරියාව තුළ ඔවුන්ගේ අභිලාෂයන්ට වාසිදායක වන ලෙස බලය ලබා ගැනීමට මේ බලවේගයන්ට අවශ්‍ය කරති.


දමස්කස් වූ කලී ලෝකයේ පැරණිම අඛණ්ඩ ජනාවාස නගරයන්ගෙන් එකක් වෙයි, ලෝකයේ එක් පැරණිම ශිෂ්ඨාචාර උරුමයක් වන ඉරාකයට බෝම්බ දමා පිරිමැසිය නොහැකි හානියක් සිදු කළ බුෂ් මෙන් දැන් ඔබාමා ගුවනින් බෝම්බ දමා එය විනාශ කර දැමීමට හිතුවක්කාර වී සිටියි. එවැනි කවර චලනයකට හෝ රුසියාව දැඩි ලෙස විරුද්ධ වන අතර අයිතිවාසිකම් කීමට සෑහෙන තරම් සාක්‍ෂි එක්සත් ජනපදයෙන් බලපොරොත්තු වෙමින් සිටී. සැකය අභිබවා අෂාඩ් රජය සැබවින්ම රසායනික අවි භාවිතා කළ බව තහවුරු වුවහොත්, සිරියාවට එරෙහි  ඕනෑම ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කළ යුත්තේ එක්සත් ජාතීන්ගේ අවසරය මත බව පූටින් පරෙස්සමින් ප‍්‍රකාශ කර සිටියහ.


නමුත් ඔබාමා එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුමැතියකින් තොරව පහර දේ නම්, ඔහු එය නීති විරෝධී ලෙස හැඳින්වුවහ. න්‍යෂ්ටික පහසුකම් සහිත කුමන හෝ මිසයිල ප‍්‍රහාරයක් දමස්කස්වලට එල්ල කිරීමෙන් න්‍යෂ්ටික අනතුරක් ඇති වී විශාල ප‍්‍රදේශයක් සහ උපදින්නට සිටින විශාල මිනිස් පරම්පරාවන් විකිරණවලට නිරාවරණය වේ. තවද ඔහු අනතුරු හැඟවූයේ ඔවුන් ගිලී සිටින ලෝක මූල්‍ය අර්බුදය තවත් ඇවිස්සී යා හැකි බවයි. චීනය ප‍්‍රකාශ කරමින් සිටින්නේ කුමන හෝ තීරණයක් ගත යුත්තේ එක්සත් ජාතීන්ගේ තහවුරු කිරීමේ ප‍්‍රතිඵල ප‍්‍රකාශයට පත් වූ පසු එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුග‍්‍රහය මත පමණක් බවයි. මේතාක් – ජර්මනියද මේ ස්ථාවරයේ සිටී. මුහුදේ සිට ගොඩබිමට යැවිය හැකි දිගු දුර මිසයිල සිරියාව සමීපයට යැවීමට එක්සත් ජනපද යුධ යාත‍්‍රා සහ ඔත්තු බලන රුසියානු යුධ යාත‍්‍රාවක් ද මධ්‍යධරණී මුහුදට ඇතුළුවීමත් සමග, ලෝකයේ සහ සමස්ත බටහිර ආසියාවේම අතිශය ආතතිකාරී තත්වයක් පවතී.


ඬේවිඩ් කැමරූන් ඇමෙරිකාව සමග සිරියාවට පහර දීම සඳහා බි‍්‍රතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ සහය බලාපොරොත්තු වූහ. ඔහුට එය නොලැබුණ නමුත් ඔහුට තිබුණු ඒ මනෙදාළ නැතිවී නොමැති බව  ඕනෑම කෙනෙකුගේ නිගමනයයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ අවසර දීම හෝ වෙන  ඕනෑම බොරුවකින් මෙය  ඕනෑම මොහොතක දී වෙනස් කළ හැකිය. නව-ෆැසිස්ට්වාදී ෆ‍්‍රැන්කෝසිස් හෝලන්ඩ් යටතේ ප‍්‍රංශය  බි‍්‍රතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ ප‍්‍රතික්‍ෂේප කිරීම නොතකා බෂාර් අල්-අෂාඩ් ගේ පාලනයට දඬුවම් කරනු පිණිස පහර දීමට සහභාගි වී යුද්ධයක නිරත වීමට සූදානම් බව ප‍්‍රකාශ කළහ.


අෂාඩ් රජය විෂ වායු භාවිතා කර තිබෙන බව තහවුරු කිරීමට පැහැදිලි සාක්‍ෂි නැතැයි බි‍්‍රතාන්‍ය විරුද්ධ පක්‍ෂය යෝජනාව ප‍්‍රතික්‍ෂේප කිරීම වුවද, එහි මිත‍්‍රයින් පෙළගස්වා ගෙන ආක‍්‍රමණයේ සුජාතභාවය තහවුරු කොට ගැනීමකි. එක්සත් ජනපදයේ ඩිමොක‍්‍රටික් සහ රිපබ්ලිකන් සඳහා ද ඒ කථාවම වේ. අධිරාජ්‍යවාදී රටවල පාලක සහ විරුද්ධ පක්‍ෂවල කිසිදාක අනෙක් රටකට ‘පහර දීමට ඇති අයිතිය’ ගැන ලොකු මතබේද නොමැත. රටක අනාගතය තීරණය කිරීමට අයිතිය ඇත්තේ ජනතාවට පමණක්ම මිස වෙන රටවල්වලට හෝ බලවේගයන්ට නොවේ යයි යන කාරණය ගැන කිසිදාක සාකච්ඡුා කර නොමැත.


තවද හැමවිටම මේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ප‍්‍රධාන ප‍්‍රකාශයන් ගලා හැලෙන විශාල මහජන මතය නොතකා සහ ඔවුන්ගේ රටවල සහ ලෝකයේ පවතින ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධවලට එරෙහි මතයට ප‍්‍රතිපාක්‍ෂිකව ආක‍්‍රමණකාරී ලෙස ඔවුන්ගේ න්‍යාය පත‍්‍රය ගෙන යමින් සිටී. එක්සත් ජාතීන්, ඔවුන්ගේ පුරුද්දට අනුව, සිරියාව විනාශ කිරීම සඳහා අවසර පත් සැපයීම සඳහා වෙහෙසෙමින් සිටියි. එහි ආරම්භයේ සිටම දිගු කාලයක් ලෝකයේ පැවති සියළුම අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධවලට සහය දීමේ වාර්තාවක් එයට ඇත. එහි අපක්‍ෂපාතී බවේ සැඟවීම වූ කලී බොහෝ කාලයක සිට ඉරී වැරහැලිවී අධිරාජ්‍යවාදීන්ට, විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජනපදයට දාසකම් කිරීම අනාවරණය වෙමින් තිබේ. විවිධ සමාජ ක‍්‍රමයන්-අන්‍යෝන්‍යව භූමියේ ඒකීය භාවයට සහ ස්වෛරීත්වයට ගරු කිරීම; අන්‍යෝන්‍ය ආක‍්‍රමණ-රහිත බව; එකිනෙකාගේ අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට ඇඟිලි නොගැසීම; සමානත්මතාවය සහ අන්‍යෝන්‍ය යහපත; සාමකාමී සහජීවනය යන පංච ප‍්‍රතිපත්තිය රටවල් අතර පවතින සම්බන්ධතාවයන් හිදී ක‍්‍රියාවට නැංවීම සහතික කිරීම පිණිස මේ ආයතනය පවතී යැයි කියනු ලැබේ. මානව හිමිකම් සුරක්‍ෂිත කිරීමට, ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධ වැළැක්වීමට, රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රික සහ අනෙක් කාරණාවන්හිදී ජාතීන් අතර පවතින ආරවුල් විසඳීමට මේ ආයතනය පවතී යැයි කියනු ලැබේ. දෙවන ලෝකයට පසු අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් ඇතුළුව ලෝකයේ රටවල් අතර ලෝක යුද්ධ වැළැක්වීම, කලාපීය අර්බද හෝ ප‍්‍රාදේශීය යුද්ධ සංසිඳවීම එක්සත් ජාතීන් මගින් ක‍්‍රියාවට නැංවිය යුතුයයි සූත‍්‍රණය කරන ලදැයි කියනු ලබන නීති සහ ධර්මතාවයන්ට අනුව පවා, සියළුම වර්ගයේ රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රික සහ දේශපාලනික සාකච්ඡා/ක‍්‍රියාමාර්ග රසායනික අවි පාවිච්චි කිරීම මෙන්ම මෙවැනි සාහසික අපරාධයන්ද විසඳීමට පියවර ගත යුතුය. දේශපාලනික සහ රාජ්‍යතාන්ත‍්‍රික අරමුණින් බල රහිත ප‍්‍රකාශ කිරීම හැර, ආක‍්‍රමණය නැවැත්වීමට කිසිවක්ම නොකරන ලෝක සාමය සුරක්‍ෂිත කිරීමේ මූලික අරමුණ කරගත් මේ ජාත්‍යන්තර සංවිධානය, ‘සිරියානු අර්බුදය’ විසඳීමට සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුමැතිය ඇති ඔබාමාට ආයාචනා කිරීමට භාවිතා කළ යුතු ය. ලජ්ජා සහගත දෙය නම් ඔබාමා ඔහුගේ ආක‍්‍රමණික න්‍යාය පත‍්‍රය ඉදිරිපත් කිරමින් සිටීමමේ නිර්ලජ්ජී ආකෘතිය තුළ සාධාරණීකරණය කිරීම එක්සත් ජාතීන්ගේ ජි හුෂූර් ට පවා දුෂ්කර කටයුත්තකි. එක්සත් ජනපදය ව්‍යාජ ලෙස මාටින් ලූතර් කින්ගේ ‘මට සිහිනයක් ඇත’ (‘I have a dream’) . කථාවේ 50 වෙනි සංවත්සරය සමරන අතරතුරදී පවා නොබෙල් ‘සාම’ ත්‍යාගය දිනා ගත් ජනාධිපති, මානව වර්ගයාගේ විනාශකරු හා ලේ-පිපාසිත මිනීමරුවා සිරියාවට පහර දිය යුතු යැයි කර්කශක ලෙස බුරමින් සිටී. ඔබාමාට වෙන කිසිවක් ඉටුකර ගත නොහැකි වුණොත් – අඩුම තරමින් ධවල මන්දිරය තුළ අප‍්‍රිකානු ඇමෙරිකානුවෙක් සිටීමෙන් කළු ජාතිකයන්ද ඇතුළු පීඩිත මිනිසුන්ගේ සිහින මුදුන් පමුණුවා ගත නොහැකි යැයි ඔහු සැක රහිත ලෙස ඔප්පු කොට තිබේ.


සිරියාවට එරෙහි යෝජිත යුද්ධය මේ කාරණය ගැන නියම තත්වය අවබෝධ කරවන තවත් සාක්‍ෂියකි. ඔබාමා ඔහුට පෙර සිටි සහ සිය ධුර කාලවලදී මේ ගෝලය තුළ පීඩිත ජාතීන් විනාශ කළ සහ මිලියන ගණන් පීඩිත ජනතාවට වද දී මරා දැමූ සහ ගිණිය නොහැකි නගර ප‍්‍රමණයක් බිමට සමතලා කොට මකා දැමූ සමහර ‘සුදු’ ජනාධිපතිවරුන්ට සමාන ලෙස නැත්නම් ඊට වඩා අන්ත ලෙස ඉමහත් උනන්දුවකින් සහ ප‍්‍රාණවත් ලෙස එක්සත් ජනපද පාලක පංතීන්ගේ අධිරාජ්‍යවාදී ලෝක රාජ්‍යන්තරවාදී න්‍යාය පත‍්‍රය එලවාගෙන යයි. ඇත්තනේම එක්සත් ජනපද පාලක පංතිය මොහොතකට පමණක් හෝ ජනතාව රැවටීමට ඔහුව ‘සුදු’ මිනිසෙකුට වඩා ‘ප‍්‍රයෝජනවත්’ කෙනෙක් බව දැන ගත්හ. එක්සත් ජනපදය 1986 සිටම විශේෂයෙන්ම සැප්තැම්බර් 11 එහි කුළුණු දෙකකට එල්ල කළ ප‍්‍රහාරයෙන් පසු එකකට පසු එකක් ලෙස ආක‍්‍රමණ සකස් කරමින් සිටී, ත‍්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් වලට සහය දෙන බැවින් සිරියාව ලෝක සාමයට තර්ජනයක් බව ඉස්මතු කළහ, මෙලෙස එය එක් ක‍්‍රමයකට හෝ අනෙක් විධියකට නොනවත්ව ඉලක්කයට ගනිමින් සිටියහ. පසුගිය වසර දෙක හෝ එක හමාර තුළ සිරියාව අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන්ගේ කෙළි බිමක් බවට පත්ව තිබුණි. අෂාඩ් බලයෙන් පහ කිරීම සඳහා එහි වියරුවෙන් ඉල්ලා සිටින ව්‍යාපාරයක් පවතී. ‘කැරලි’ බල ඇණි සහ රජයේ බල ඇණි අතර ඇති වූ නිමක් නැති සන්නද්ධ ඝට්ටනයන්වල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස ලක්‍ෂ ගණනක් ජීවිත අහිමි වී මහා පරිමාණයෙන් දේපල විනාශ වීම සිදු කෙරුණු අතර මිලියන ගණනක් සංක‍්‍රමණය වූහ.


එක්සත් ජනපදය සහ ඔවුන්ගේ රූකඩ පාලනයන් විසින් මෙහෙයවන ලද අධිරාජ්‍යවාදීහු අරාබි ලෝකය තුළ රාජ්‍යතාන්ත‍්‍රික සහ දේශපාලනික මෙහෙයවීමෙන් සහ මූල්‍යමය, යුධමය සහ තාක්‍ෂණික ආධාර, දැවැන්ත ලෙස සන්නද්ධ කිරීමෙන්, පුහුණු කිරීමෙන් සහ විවිධ ආකාරයෙන් එදිරිවාදී වීමට මග පෙන්වීම් සිදු කර තිබේ. අෂාඩ් එළවා ඔවුන්ගේ රූකඩයකට සිරියාවේ බලය පවරා දීමේ අවශ්‍යතාවයේදී ඔවුහු එය වඩාත් පැහැදිලි ලෙස සිදු කළහ. රුසියාව සහ චීනය වරින් වර අෂාඩ් රජයට මේ දක්වා සහය දෙමින් සිටි අතර සිරියාවට එරෙහි  ඕනෑම විධියක සන්නද්ධ අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීමකට හෝ ප‍්‍රහාරයකට එරෙහි විය. ඒකාබද්ධ මාධ්‍ය අකමැත්තෙන් වුවත් අෂාඩ්ට සිරියානුවන් අතර සැලකිය යුතු සහයෝගයක් ඇති බව පිළිගත්හ. ලිබියාව තුළ ඔවුන් කළ දේ සිදු කරන්නට බෙහෙවින් අවශ්‍යව තිබුණත් අෂාඩ්ට රුසියාව, චීනය, ලෙබනනය සහ ඉරානයෙන් ලැබෙන තීරණාත්මක සහය හැරුණම සිරියාවට පහර නොදීම ට මෙය එක් හේතුවක් වේ. ඇත්ත වශයෙන් කියතොත්, මෑතදී අෂාඩ්ගේ බල ඇණි කැරලි කරුවන්ගේ බලකොටු ප‍්‍රදේශ අත්පත් කර ගැනීම වාර්තා වී තිබීම සිරියාවට පහර දීමට කඩිනම් කිරීමට එක් හොඳම හේතුවක් වේ.


අපේ පක්‍ෂය, ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) සිය රටවල විශේෂ පාලනයක් ස්ථාපිත කිරීම හෝ පෙරලා දැමීමට අයිතිය තිබෙන්නේ රටක ජනතාවට පමණක්මය යන්න හැමවිටම තරයේ ප‍්‍රකාශ කර තිබේ. අෂාඩ් බලයේ සිටිය යුතුද නැද්ද යන්න තීරණය කළ යුත්තේ සිරියාවේ ජනතාවයි. ඔවුන්ට කැරලි ගැසීමට සහ ඔවුන්ගේම අනාගතයක් ඉදි කිරීමට සෑම අයිතියක්ම ඇත. නමුත් සිරියාවේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ අයුතු මැදිහත් වීම නිසා රටේ අනාගතය ඉමහත් අනතුරකට මුහුණ දෙමින් තිබෙන්නා සේම සමහර විට එළඹෙන දිගු කාලයකට එය සිරියානුන්ගේ දෑත්වලට අහිමි වී තිබෙනු ඇත. අරාබි වසන්තයෙන් පසුව ඊජිප්තුව වැනි අරාබි රටවල්වල මෑත සංසිද්ධීන් අධිරාජ්‍යවාදීන්, විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජනපදය රූකඩ රජයන් ස්ථාපිත කිරීමට බලාපොරොත්තු වන අයුරු තත්වාකාරයෙන් පෙන්වා දෙයි.


තමන්ගේ සමහර විදේශ කටයුතුවලදී එක්සත් ජනපද ඇඟිලි ගැසීම්වලට විරුද්ධව සිටි අයෙකු වූ නිසා මොර්සි (Morsi), සාමකාමී බලවේග මගින් ගරුසරු රහිතව ෙදාට්ට දැමූණු අතර හමුදාව විසින් සිර ගත කරනු ලැබිණි. හමුදා පාලනය විසින් විරෝධතාවයේ යෙදෙන ජනතාව ඝාතනය කිරීම දෛනික දෙයක් ලෙස සිදුවෙමින් තිබේ. ඉතා බලවත් මහජන නැගී සිටීම සහ විධිමත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රියාවලිය මොර්සි බලයෙහි පිහිටවූහ, එහි මොන අන්දමේ හෝ ෙදා්ෂ තිබුණෙන්, එක්සත් ජනපදයේ සහ හිටපු ජනාධිපතිගේ බලවේගයන්ගේ අනුග‍්‍රහය ලද යුධ හමුදාවේ යකඩ සපත්තු මගින් පාගා දමන ලදි. ජනතාවට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අභිලාෂයන් තිබුණද, අරාබි වසන්තය කාලයේ ඔවුන්ගේ රටවල පැරණි ආඥදායකයන් පලවා හරින ලද සියළුම රටවල මුළුමනින්ම වාගේ, පූර්ව-අධිරාජ්‍යවාදී රූකඩ හෝ සාමකාමී බලවේග බලය  පවරා ගත්හ. මෙය තමන්ගේ රටවල්වල ආඥදායක පාලනයන් ට අභියෝග කිරීමට හෝ ඒවා වෙනස් කිරීමට අපේක්‍ෂා කරන  ඕනෑම බලවේගයකට ප‍්‍රකාශනයක් ලෙස පැවතී.


ඔවුහු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ දෑත් මත නැටිය යුතු නොවේ. එක් ඒකධිපතියෙක් වෙනුවට තවත් අයෙක් ප‍්‍රතිස්ථාපනය කිරීම නරක ප‍්‍රතිඵලයක් නොවූවත් ප‍්‍රතිස්ථාපනය ඒකාන්තයෙන්ම අධිරාජ්‍යවාදීන්ට යටහත් පහත් වෙනු ඇත. සැබෑ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අපේක්‍ෂා කරන සහ අසීමාන්තික බලය සහිත පාලනයන්ට එරෙහි වෙන  ඕනෑම බලවේගයන් ලෝක ජනතාවගේ සහය ඇතිව ජනතාව ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් සිය ශක්තිය මත පදනම්ව හැකිතාක් ස්වාධීනව කළ යුතුය. ඔවුහු අධිරාජ්‍යවාදීන් සමග හවුල් ඇති කර ගත යුතු නොවේ. ජනතාව නැවත සටන් කිරීම පිණිස බල කරනු ලැබුයේ නැත්නම් අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ නීච බලවේග – ලෝකයේ වෙන තැන්වල හෝ ඊජිප්තුවේ සිදුවන්නාක් මෙන්  පාලනය පවරා ගනු ඇත.


දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව වියට්නාමයේ ජාතික විමුක්ති යුද්ධය ජය ගන්නා තෙක්ම, එක්සත් ජනපද ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධයේ ප‍්‍රධාන අන්තර්ගතයේ සංක්‍ෂිප්තය වූයේ ‘කොමියුනිස්ට්වාදයේ පැතිරීමයි’. සෝවියට් සංගමය කැඞී බිඳී යාමත් සමග එය බොහෝ විට භාවිතා කළ කාරණයන් වුයේ ‘මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය කිරීම’ හෝ ත‍්‍රස්තවාදය’ හෝ මේ දෙකයි. බාගවිට එය ලෙස ‘ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය නැවත පිහිටුවීම’ හෝ ‘නිදහස ලබා දීම’ ලෙස වෙස් ගැන්වූහ. නමුත් හැම විටම සැබෑ කාරණය වූයේ/වනුයේ ලෝක ආධිපත්‍යය ලූහුබැඳීම යි. ප‍්‍රංශය, බි‍්‍රතාන්‍යය හෝ කලින් USSR* (සෝවියට් දේශය) යන මේ කොයික මගිනුත් සිදු කළ විවිධ ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධ පිටුපස ද රැඳී තිබූ සැබෑ කාරණය මෙය විය තිබුණි. පහරදීමට හේතුව ලෙස රසායනික අවි භාවිතය ලෙස සඳහන් කිරීම දැඩි ලෙසම අෂාඩ් රජය විසින් ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරනු ලැබූ අතර එය කැරලි කරුවන් විසින් භාවිතා කර තිබුණු බව ප‍්‍රකාශ කළහ. රජය හෝ කැරලිකරුවන් යන මේ කිසිම පාර්ශ්වයක රසායනික අවි භාවිතයට කිසිකෙනකු සහය නොදිය යුතු ය. කැරලි කරුවන් ඒවා භාවිතා කර තිබෙන බව ව්‍යතිරේඛයකින් (සැකයකින්) තොරව සත්‍ය නම්, සාරින් (Sarin) ට විෂ වායු සපයන ලද්දේ අධිරාජ්‍යවාදීන් විසිනි. වසර දෙකකට වඩා වැඩි කාලයක් යුද්ධය පවතින ආකාරයට අෂාඩ් පරාජයට පත් නොවෙමින් සිටීම සාරින් විසින් ඒවා භාවිතා සඳහා වඩා සත්‍ය වූ පැහැදිලි කිරීමක් වන අතර එක්සත් ජනපදය ඒවා සිරියාවේ සිටින ඔවුන්ගේ ඒජන්තයින්ට සපයා තිබිය හැකිය මන්ද හදිසි ප‍්‍රහාරයක් සඳහා අවසර ලබා ගැනීමට එය භාවිතා කළහැකි බැවිණි.


මතකයට ගත යුතු එක් කරුණක් නම් රසායනික අවි භාවිතා කිරීමෙන් ‘රතු ඉර’ පැනීමෙන් වළකින ලෙස ඔබාමා සිරියාවට අවවාද කොට තිබීමයි, එක් විදියකින් ‘රතු ඉර’ අවසර ලබා ගැනීමට භාවිතා කිරීම හා නිසැකව පහසුවෙන් සම්බන්ධ කළ හැක. නමුත් එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන් ‘නීති විරෝධී’ යයි කෑ ගසමින් සිටින ව්‍යාකූල හැසිරීම කුමක් ද? හැම කෙනෙක්ම දන්නා පරිදි අතිශයින් හානිදායක රසායනික අවි (නාපාම්, ඒජන්ට් ඔරේන්ජ්, සුදු පොස්පරස් නම් වශයෙන් කිහිපයකි) වියට්නාමය, ඉරාකය හෝ වෙන තැනක භාවිතා කිරීම පිළිබඳ සැක සහිත වාර්තා තිබෙන්නේ එක්සත් ජනපදයටයි. 1915 සිට 1918 දී සිදු වූ බිහිසුණු රසායනික යුධ ක‍්‍රියාවන් හේතුවෙන් ජාතීන්ගේ සංගමය 1925 දී රසායනික හෝ ජීව විද්‍යාත්මක අවි භාවිතා කිරීම තහනම් කරන ජිනීවා සම්මුතිය පිළිගන්නා ලදි.


ගිවිසුම යෝජනා කොට එය කෙටුම්පත් කිරීමට එක්සත් ජනපදය සහය දුන්නද, සෙනට් සභාව 1926 දී එය අනුමත කිරීම ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළහ. 1970 දී එය නැවත සෙනට් සභාවට යොමු කරන ලදි, එය පිළිගනු ලැබුවේ වසර හතරකට පසුවය. අද දක්වා අවි පාලන කටයුතු හා සම්බන්ධ සියළුම කාරණා වලදී එම දෙබිඩි ස්ථාවරය සතු එක්සත් ජනපදයේ සැබෑ තත්වය විය. මේ වන විට එක්සත් ජනපදය සහ අනෙක් ප‍්‍රධාන අධිරාජ්‍යවාදී බලවත්තු පොකුරු බෝම්බ, රසායනික, ජීව විද්‍යාත්මක සහ න්‍යෂ්ටික යනාදී සියළුම වර්ගයේ ජන සංහාරක අවි (WMD) තහනම් කිරීමට සූදානම් නැත. එසේනම්, ඔවුහු සිරියාව ගැන කථා කරන්නේ මන්ද? මෙය සිරියාවට හෝ ලෝකයේ අනෙක් තැනකට එරෙහිව සිය අති මාරාන්තික ජන සංහාරක අවි භාවිතා කිරීමට ඇති විශේෂ අවශ්‍යතාවයක් පමණක් වේ. රසායනික අවි කෙලින්ම හෝ රහසිගතව දියුණු කරන සහ පසුගාමී රටවල ඔවුන්ගේ ගැත්තන්ට හෝ ඒකාධිපතියන්ට ඒවා පොදු ජනතාවට හෝ ඔවුන්ගේ සතුරු රටවල්වලට එරෙහිව භාවිතා කිරීමට විකුණමින් හෝ පාලනයන් පෙරලීමට ප‍්‍රතිවිප්ලවවාදී බලවේගයන්ට සපයන මොවුහු වූ කලී යුද්ධය වෙළඳාම් කරන අධිරාජ්‍යවාදීහුය. 


වග විභාගයක් නැතිව පොදු ජනතාවට එරෙහිව ජන සංහාරක අවි භාවිතා කිරීම හැරුණු කොට, අධිරාජ්‍යවාදීහු, විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජනපදය සහ ඊශ‍්‍රායලය රසායනික සහ ජීව විද්‍යාත්මක අවි ඔවුන්ගේ නියෝග පිළිනොපදින රටවල්වල හෝ සංවිධනවල ප‍්‍රධානීන් ඝාතනය කිරීමට භාවිතා කිරීමට පැකිලීමක් නොදක්වති. සියල්ලටම පෙර කිසිවෙක් රසායනික සහ ජීව විද්‍යාත්මක අවි මගින් මුළු ලොව තුළම සිදු වූ විනාශය ගැන පරීක්‍ෂා කරන්නේනම් ඒවාට මුල්වී සිටින්නේ හෝ ඉඩදුන්නේ එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ සමස්ත අධිරාජ්‍යවාදී මැර කල්ලියයි. ඔවුන් සතුව නැති ස්වභාවික සම්පත් සහ ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම තෙල් අන්තර්ගත යුද්ධෝපායික පිහිටීම නිසා බටහිර ආසියාව තුළ ඔවුන්ගේ භූ-දේශපාලනික අවශ්‍යතාවයන් සඳහා එක්සත් ජනපදය, බි‍්‍රතාන්‍යය, ප‍්‍රංශ-ඊශ‍්‍රායෙල හවුල සහ තුර්කිය ට සිරියාවේ රූකඩ පාලනයක් බලයට පත් කිරීමට අවශ්‍යව තිබේ. තවද එය අතීතයේ සෝවියට් සංගමයේ (USSR) /CIS කොටස් ව තිබුණු මධ්‍යම ආසියානු රටවල් වල ඇති තෙල් සහ අනෙක් අනර්ඝ සම්පත් පාලනය කරනු පිණිස එම රටවල් තුළට ඇතුල් වීමට ද මග පාදනු ඇත. උන්ගේ ලා බාල හවුල් කරු වන – ඊශ‍්‍රායලයට බටහිර ඉවුර තුළ තව දුරටත් ආධිපත්‍ය පිහිටුවීමට උදව් කොට මෙය වර්ධනය වෙමින් තිබෙන රුසියානු බලයට සහ චීනයට මහත් අභියෝගයක් මතු කරයි. 1967 සය දින යුද්ධයේ සිටම සිරියාවේ ගෝලන් උස් බිම් අල්ලා ගනිමින් සිටින ඊශ‍්‍රායලය 1973 අරාබි ඊශ‍්‍රායෙල් යුද්ධයේදී සිට ස්ථීර ආරක්‍ෂක වළල්ලක යොදා ඇත. කඳවුර තුළ දී සිරියාව පාවා දීමට ලක් වූ විට ඬේවිඩ් අකොර්ඩ් ගෝලන් උස් බිම්වල කොන්දේසි විරහිත යටත් වීමක් ඉල්ලා සිටින අතර තුරදී ඔවුන්ට එය ශක්තිමත්ව තබා ගන්නට අවශ්‍ය කළේය. සිරියාව බටහිර ආසියාව තුළ එක්සත් ජනපද-ඊශ‍්‍රායෙල් මැදිහත්වීම්වලට සහ සැලසුම්වලට අඛණ්ඩ විරුද්ධවීමේ ස්ථාවරයක් දරා තිබුණේය. සිරියාව පලස්තීනියානු ව්‍යාපාරයට අඛණ්ඩව සහය දුන්හ. හිස්බුල්ලා (ලෙබනන්) අෂාඩ්ට සහ පලස්තීනියානු ව්‍යාපාරයට සහය දැක්වුහ, ඊශ‍්‍රායලයට දැක්වූ තද බල විරුද්ධත්වය වූ කලී අධිරාජ්‍යවාදීන්ට මේ ප‍්‍රහාරයෙන් අඩ පණ කර දමන්ට අවශ්‍ය වී තිබෙන තවත් හිරිහැරයකි.


එසේම මේ ප‍්‍රහාරය, කලාපය තුළ එක්සත් ජනපද-ඊශ‍්‍රායෙල් ආධිපත්‍යයේ අවශ්‍යතාවයන්ට අඛණ්ඩ විරුද්ධත්වයක් දරන සහ වර්තමානයේ සිරියාවට එරෙහි කුමන හෝ ප‍්‍රහාරයකට දැඩි ලෙස විරුද්ධ ස්ථාවරයක් දරන මුරණ්ඩු ඉරානයට එරෙහිව තදබල තර්ජනයක් මතු කරයි – එක පහරින් කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකි. දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ප‍්‍රතිවාදී අධිරාජ්‍යවාදී කට්ටි විසින් උඩගෙඩි දීම මත සහ සහය දීම මත සිදු වුණු ආක‍්‍රමණික අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ හෝ තරඟකාරී යුද්ධ වලින් සිදු වූ හානිය සංසන්දනය කරද්දී පළමු හෝ දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් සුවිශේෂී කලාපයක තුළ සිදු වූ විනාශය ඊට වඩා අඩුය. ඈත මුහුදු වල සිට දිගු දුර මිසයිල එල්ල කිරීම සහ උහළ උච්චතාංශයක සිට බෝම්බ හෙලීමේ යුද්ධෝපායෙන් ඉලක්කගත ප‍්‍රදේශවල භූමිය මත ඇති සියළුම මානව සහ ද්‍රවයමය අදේවල් විනාශ කරයි.


දයාවක් නැති ඩ්‍රෝන් යානා වගවිභාගයක් නැතිව භාවිතා කිරීම මගින් ඉතිහාසයේ කිසිදු කලෙක නැති ලෙස දිනපතාම පාහේ සිවිල් ජීවිත වලට මහත් විනාශයක් පමුණුවයි. ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධ විනාශ කර දමන්නේ අතීත ශිෂ්ඨාචාරයන්ගේ මිල කළ නොහැකි උරුමයන් පමණක් ම නොවේ, අද සිටින පරම්පරාවේ මෙන්ම මතු උපදින්නට සිටින පරම්පරා ගණනාවක ජීවිත විනාශ කර දමයි. සිද්ධීන් කිහිපයකදී සිදු වුණු හානිය පිරිමැසිය නොහැකිය. සිරියාව තුළ විෂ වායු නිසා මරා දැමෙන අහිංසක කාන්තාවන්, දරුවන් සහ සිවිල් වැසියන් ගැන කිඹුල් කඳුලූ හෙළන නව-හිට්ලර් ඔබාමාට එය වාවා ගත නොහැක. අහිංසකයන් මරා දැමීම ඇත්තෙන්ම දරා ගත නොහැක. නමුත් ඒකාකාර ලෙස පකිස්ථානය, යෙමනය සහ ඇෆ්ගනිස්ථානය ආදී තැන් තුළ එක්සත් ජනපද ඩ්‍රෝන් ප‍්‍රහාරයන්ගෙන් ගණන් කළ නොහැකි අහිංසක කාන්තාවන්, දරුවන් සහ සිවිල් වැසියන් මරා දැමෙමින් තිබීම එකම භාවිතාවක් තිබෙන සරල තර්කයක් නොවේද? යටත් විජිත සමයන් තුළ හෝ ඊට පසුව අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් පසුගාමී රටවල්වල අසීමිත ගණනක සිදු කළ සියළුම කෲරකම්අප අත් හැර දැමුවද දශකයක් තිස්සේ පවා ඉරාකය, ඇෆ්ගනිස්ථානය හෝ පලස්තීනයේ මරා දැමූ ලක්‍ෂණ ගණන් අහිංසක මිනිසුන්ගේ ජීවිත ගැන කියනු කවරේද? මේවා ගැන හැමවිටම කූට නිහඬතාවයකින් සිටින්නේ ඇයි? පෘථිවිය කිහිප වරක් විනාශ කිරීමට තරම් වූ න්‍යෂ්ටික අවි ඇතු`ළුව විශාල අවි තොගයක් තබා ගෙන සිටින (  ඕනෑම තැනක  ඕනෑම වෙලාවක ඒවා භාවිතා කිරීමට කිසිදු පැකිලීමක් පවා නොදක්වයි) එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීහු ජන සංහාරක අවි තබා ගෙන සිටින්නේය යන ව්‍යාජ හේතුව මගින් ඉරාකයට පහර දීම කෙතරම් කුරිරු විහිළුවක්ද?


ජපානයේ හිරෝෂිමා සහ නාගසාකි යන නගරවල පරමාණු බෝම්බ පුපුරවා තිබෙන එක්සත් ජනපදය ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික අවි දියුණු කිරීමට ඇති හැකියාව ගැන බෙරිහන් දෙමින් සිටීම තවත් නොගැලපෙන දෙයකි. අධිරාජ්‍යවාදීහු ලිබියාවට පහර දී ගඩාෆි මරා දැමීම සඳහා එවැනි ‘හේතුවක්’ පෙන්වීමට පවා කරදර නොවූහ. සිහියට ගත යුතු දෙයක් වන්නේ ඉරාකයෙන් කිසිදාක ජන සංහාරක අවි සොයා නොගත්හ; ඉරානයට න්‍යෂ්ටික අවි නිෂ්පාදනය කිරීමට අයිතිය තිබියදීත්, එහි රජය වරින්වර තමන්ට න්‍යෂ්ටික අවි තැනීමට අභිලාෂයක් නැතැයි ප‍්‍රකාශ කරයි; එමෙන්ම සිරියානු රජය තවම තමන් රසායනික අවි භාවිතා කළැයි යන චෝදනාව දැඩි ලෙසම ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරයි. නිර්මාණශීලී ජනකතාවක පැවසෙන පරිදි බැටලු පැටවකුගේ ඉරණම වන්නේ වෘකයෙකු විසින් ගිල දැමීම වන අතර ඒ සඳහා ගෙඟහි ඉහළින් හෝ පහළින් ජලය පානය කිරීම හේතුවක් නොවේ. බැටලූ පැටවකු වීම පමණක් හේතුවක් වේ. සම්පත් වලින් සරුසාරව යුද්ධෝපායික වැදගත් කමක් ඇති ස්ථානයක පිහිටා තිබීම ම එය අත්පත් කර ගැනීමට ප‍්‍රමාණවත් ය. කැලෑ නීතියේ දී වෘකයෙකු-වැනි ලෝක ආධිපත්‍ය පිළිබඳ පැරණි අධාරජා්‍යවාදීන් පිපාසායට පණ පෙවීම මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. නව-නාසීන් විසින් ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධ සාධාරණීකරණය කරනු පිණිස මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය කිරීම ලෙස අප ඉදිරියට දමා ගසන සියලූම රැවටිලි අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා වන පවිටු ප‍්‍රයාණයන් සහ සම්පත් සඳහා ඇති තෘප්තියට නොපැමිණෙන පිපාසය වසා දැමීමට කරන වංචාවක් මිස වෙන කිසිවක් නොවන බව ජනතාව අවබෝධ කර ගත යුත්තේය. සියල්ලම වටකෙරෙන මූල්‍ය අර්බුද තුළ ලෝක ධනපති ක‍්‍රමය ගිලීගනු ලැබේ. මූල්‍යමය ගැලවීමක් පිණිස සහ ලෝකයේ සම්පත්-බහුල ‘පසුගාමී’ රටවල් නිර්දය ලෙස කොල්ලකෑම කෙරෙන් ඔබ්බට ආක‍්‍රමණික යුද්ධ නිතර ගමන් කරමින් සිටී. නමුත් අර්බුදය මැඩ පැවැත්වීමට දරන එවැනි ප‍්‍රයත්නයන් සමාජක‍්‍රමය එහි ගැඹුරට තල්ලූ කර දැමීමකි. තමන් ධනය රැස් කරමින් සිටින බව අධිරාජ්‍යවාදීහු කල්පනා කරමින් සිටියද ඔවුන්ගේ සියළු ආක‍්‍රමණ සහ මංකොල්ලකෑම් වැඩි වීමත් සමග ඔවුන් ඇත්තටම පොදි බඳින්නේ ලෝකයේ පීඩිත ජනතාවගේ ද්වේෂය සහ කෝපයයි. මේ මෝඩයෝ අවසානයේදී ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධ ඔවුන්ගේ විනාශයට මුල් වන්නේය යන කිසිදු පාඩමක් ඉතිහාසයෙන් ඉගෙන නොගන්නාහ. සිරියාවට එරෙහි යුද්ධය ඔවුන් කරවටක් ගිලී සිටින දිග්ගැස්සුණු ආර්ථික සහ දේශපාලන අර්බුද මැඩ පැවැත්වීමට කිසිදාක උපකාර නොවේ, විය හැකි එකම දේ ඔවුන් අර්බුදයේ පතුලට තව තවත් ගිලීම පමණි. මේවන විටත් ලෝකය පුරා තෙල් මිල අහස උසට නැග යාම සහ වේගයෙන් වෙනස් වන වෙළඳ පොළ, සඳහන් කිරීමට භාජනය නොවන වේගයෙන් ක්‍ෂය වෙන අපේ රුපියල ඇතුළුව පසුගාමී රටවල් කිහිපයක මුදල වේගයෙන් අවප‍්‍රමාණ වීම මේ සඳහා සාක්‍ෂි දරයි.


සිරියානු ජනාධිපති බෂාර් අල්-අෂාඩ් ඔවුන්ගේ රටට එරෙහි  ඕනෑම අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රියාකාරීත්වයකට එරෙහිව සටන් වදින බව ප‍්‍රකාශ කළහ. තුන්වන ලෝක යුද්ධයකට මග පෑදුනද ආක‍්‍රමණිකයින් පරාජයට පත් වන තෙක් එක් පියවරක් හෝ පසුපසට නොගෙන අභියෝගාත්මක ලෙස අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණිකයින් සමග සටන් කිරීමට ඔවුන් මුලූමනින්ම සූදානම්ව සිටින බව සිරියානු විදේශ කටයුතු ඇමති ප‍්‍රකාශ කළහ. සිරියානු රජයද වරින්වර එක්සත් ජනපදයේ හමුදා ප‍්‍රහාරයට එරෙහිවන ලෙස හා මේ අර්බුදය සාමකාමී ලෙස විස\ ගැනීමට කටයුතු කරන ලෙස එක්සත් ජාතීන්ට ආයාචනා කරමින් සිටී. සිරියානු ජනතාව අභියෝගාත්මක වන අතර ඔවුන්ගේ මරණයෙන් ආක‍්‍රමණයට එරෙහිව සටන් කිරීමට සූදානම් වෙමින් සිටී.  ඕනෑම වර්ගයක අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයකට තමන් එරෙහි බව අෂාඩ් ප‍්‍රකාශ කොට තිබුණද මෙය සාර්ථක විය හැක්කේ ජනතාව ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් සහ ඔවුන් මත පදනම් විමෙන් පමණකි. ජනතාවට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය දී නොමැත්තේ නම් කිසිම පාලනයකට අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයකට එරෙහිව සහය ලබා ගැනීමට ජනතාව ඒකාබද්ධ කළ නොහැකි බව ඊට සමානම සත්‍යයකි. හෆර් අල්-අෂාඩ්, සිරියාවේ හිටපු ජනාධිපති වන බෂාර් ගේ පියා අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ආක‍්‍රමණයට හවුල් වෙමින් 1991 දී ඉරාකයට හමුදා යවා තිබුණි. 2005 තරම් මෑත තෙක්ම ලෙබනනයේ  සිරියානු හමුදා සිටි අතර ලෙබනන් වැසියන් ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට අතගසන බව ප‍්‍රකාශ කරමින් චෝදනා කර තිබුණි. තමන්ගේ අවශ්‍යතාවයන්ට හෝ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ පීඩනයට නැමෙමින් වෙනත් රටකට හමුදා යැවීමට කිසිදු රටකට අයිතියක් නැති බව පසුගාමී රටවල පාලකයින් නැවත වතාවක් මේ සන්දර්භය තුළ අවබෝධ කර ගත යුතු ය.  ඕනෑම රටක හෝ සිය රට වල අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීම් වලට හෝ ආක‍්‍රමණයන්ට කිසිදු බුරුලක් නොදක්වන දැඩි විරෝධයක් දැක්වීමෙන් පමණක් සිය රට ජනතාවගේ හෝ ලෝක ජනතාවගේ අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි සහය දිනා ගත හැකිය. ප‍්‍රහාර එල්ල කිරීම පිළිබඳව කිසියම් තීරණයක් ගැනීමට පෙර එක්සත් ජාතීන්ගේ පරීක්‍ෂකයින් ඔවුන්ගේ සොයා බැලීම්වල ප‍්‍රතිඵල නිවේදනය කරන තෙක් බලා සිටින බව ඉන්දියානු රජය ප‍්‍රකාශ කළහ. ඇත්තෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ සහතිකයක් ඇත්නම් සිරියාවට පහර දීම පිළිබඳව ඔවුන්ට කිසිදු විරෝධයක් නැත. ඉන්දියාවට එක්සත් ජනපදය හෝ රුසියාව යන මේ කිසිදු පාර්ශ්වයක් තරහ කර ගැනීමට අවශ්‍ය නොවීම මෙයට හේතුව වන අතර එය සුදුසු ලෙස පැති දෙකකින් එකකට පැනීමට සූදානම්ව වැට උඩ ලැග සිටී. එක්සත් ජාතීන්ගේ අවසරය ඇතිව හෝ නැතිව ආක‍්‍රමණික රට හෝ දුෂ්ට රටවල් කණ්ඩායම සිරියාව තුළ  ඕනෑම වර්ගයක හමුදාමය මැදිහත්වීමක් සිදු කිරීම ගැන එය පැහැදිලිවම විරුද්ධ නොවේ.


සිරියාවට පහර දීමේ සියළුම ප‍්‍රයත්නයන් නැවැත්වීමට ඉතා පැහැදිලි බල කිරීමක් නොදැරීම, නිසැකයෙන්ම සිරියාව පොඩි කර දැමීමට අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ කුමන්ත‍්‍රණයට සහය දීමකි. මීට පෙර අවස්ථා කිහිපයකදීම ඔවුන් ආක‍්‍රමණික යුද්ධ වල නිරත වන විට, අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සිය දාසභාවය ලබා දීම හෝ වැට උඩ සිටීම, මුළුමනින්ම නීච සහ දුෂ්ට කමක් පමණක් මිස අනපේක්‍ෂිත දෙයක් නොවේ. ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) හි මධ්‍යම කාරක සභාව සිරියාවට පහර දීමට එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ මග පෙන්වීම මගින් සිදු කරනු ලබන කවර හෝ ප‍්‍රයත්නයන් පැහැදිලි අර්ථයෙන් හෙලා දකින අතර එවැනි සියළුම වර්ගයේ සුදානම්වීම් වහාම නවත්වන ලෙස බල කොට සිටී. එය යෝජිත ආක‍්‍රමණික යුද්ධයට සහ අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීමට එරෙහිව සිරියානු ජනතාවගේ සියළුම වර්ගයේ විරුද්ධකම් පෑමේ ක‍්‍රියා සඳහා සහයදැක්වීම සහ සහයෝගීතාවය පුළුල් කරයි.


එය සියළුම වර්ගයේ අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීම්, ආක‍්‍රමණ සහ පාලනයන්ට එරෙහිව ලෝකයේ පීඩිත ජනතාව සහ ජාතීන් ඉදිරිපත් කරන විවිධ වර්ගයේ විරෝධය දැක්වීමේ සමස්ත පරාසයේ කොටසක් ලෙස ඇගේ විරෝධය පෙන්වනු ඇත. ඇමෙරිකාව විසින් මෙහෙයවන සිරියාවට එරෙහි යෝජිත යුද්ධයට උභයාර්ථ රහිතව එරෙහිවීම සහ හෙලා දැකීම ලොව තුළ සිටින සියළු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පුද්ගලයින්ගේ කර්තව්‍ය බව එය දැඩි ලෙස ප‍්‍රකාශ කරයි. ලොව පුරා අධිරාජ්‍ය-විරෝධී බලවේග ආසන්න වෙමින් තිබෙන සිරියාවට එරෙහි ප‍්‍රහාරයට එරෙහිව විරුද්ධත්වය ප‍්‍රකාශ කරමින් සිටින අතර වීදි තුළට වැළ නොකැඞී එමින් එවැනි සියළු ප‍්‍රයත්නයන් නැවැත්වීමට බල කරමින් සිටී. අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව එවැනි සියළු විරෝධතාවයන් ආදරයෙන් පිළිගන්නා අතර එවැනි සියළු අධිරාජ්‍ය-විරෝධී බලවේගයන්ට සහය දීමට එහි හඬ මුසු කරයි.


අපේ පක්‍ෂය එහි සමස්ත ශ්‍රේණීන්ට සිරියාවට එරෙහි යුද්ධයට විරුද්ධවන සියළු බලවේගයන් සමග අත්වැල් බැඳ ගෙන එය සියළුම වර්ගයේ අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණික යුද්ධ සහ මැදිහත්වීම් වලට එරෙහි සටන්කාමී ව්‍යාපාරයකට සහ පුළුල් පදනමක් තුළට හැරවීමට ආමන්ත‍්‍රණය කරමින් සිටී. අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව අපේ රට තුළ සහ ලෝකයේ සියළු අධිරාජ්‍ය-විරෝධී බලවේගයන්ට සහ  සංවිධානවලට සහ නිර්ධන පංති පක්‍ෂ වලට සිරියාවට පහරදීමට එක්සත් ජනපදය විසින් මෙහෙයවනු ලබන අධිරාජ්‍ය වාදීන්ගේ අශෝභන ප‍්‍රයත්නය හෙලා දකින ලෙස ආමන්ත‍්‍රණය කරයි. මේ ආක‍්‍රමණකාරී යුද්ධයට එරෙහිව සිරියානු ජනතාවගේ විරුද්ධකම් පෑමට ජාත්‍යන්තර සහයෝගයක් ඉදි කිරීම අනිවාර්ය වේ. අධිරාජ්‍යවාදීන්ට ඔවුන්ගේ රටවල් තුළම විරෝධය දැක්වීම මගින් අනෙක් අරටවල් අත්පත් කරගැනීමේ සහ මංකොල්ලකෑමේ දුෂ්ට සැලසුම් පරාජයට පත් කිරීමේ දී තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරනු ඇත.


එක්සත් ජනපදය සහ අනෙක් අධිරාජ්‍යවාදී රටවල වීදි තුළට රැස් වෙමින් සිරියාව තුළ යුද්ධයට එරෙහි වීමට අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව සහය දෙයි. එය විශේෂයෙන්ම සිරියාවට පහර දීමට සහභාගිවීමට සූදානම් වන එක්සත් ජනපදය, ප‍්‍රංශය, අනෙක් අධිරාජ්‍යවාදී රටවල්, තුර්කිය සහ බටහිර ආසියාවේ රූකඩ පාලනයන් වන කටාර් සහ සවුදි අරාබිය ආදියෙහි ජනතාවට සිරියාව විනාශ කිරීම පිණිස ඔවුන්ගේ රජයන් දරන ප‍්‍රයත්නයන් ට එරෙහි වීමට සහ අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි ලෝක පීඩිත ජාතීන්ගේ සහ ජනතාවගේ එක්සත් සටන ශක්තිමත් කරන ලෙස ආයාචනය කරයි. සිරියාවට එරෙහි ආක‍්‍රමණික යුද්ධය වූ කලී දැනටමත් ඉරාකයේ සහ ඇෆ්ගනිස්ථානය තුළ මෙන් එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන්ට එල්ලීම පිණිස ඔටුවා පිටුපස ඇති පිදුරු ගහක් බව මනාව තහවුරු කරයි


නමුත් මඩ තවරාගත් පාද සහිත අධිරාජ්‍යවාදී යක්‍ෂයා එය සතුව ගණන් කළ නොහැකි අනතුරට ලක් විය හැකි දෑ තිබුණද කිසි කලෙක බිඳ නොවැටේ. එය පෘථිවි තලයෙන් අතුගා දැමීමට සියළු ලෝක පීඩිත ජනතාවගෙන් එල්ල වන ප‍්‍රහාරයක් අවශ්‍ය කරයි. සිරියාවට පහර දීමට අධිරාජ්‍යවාදීන් අභියෝග කරන්නේනම්, අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයන්ට විරෝධය දැක්වීමේ කීර්තිමත් ඉතිහාසයක් ඇති අභිමානවත් සිරියානු වැසියන්ගේ අභීත විරෝධය සහ ලෝක ජනතාව ඔවුන්ගේ විරෝධයට දෙනු ලබන සහයෝගය අධිරාජ්‍යවාදය මිනීපෙට්ටියට දමා වසා එහි අවසාන ඇණය ගැසීම දක්වා ගෙනයනු ඇත. ලෝක පීඩිත ජාතීන්ට සහ ජනතාවට එරෙහි අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සන්නද්ධ-පෙරලීම, මැදිහත්වීම, සූරාකෑම, පරිපීඩනය සහ ආක‍්‍රමණික යුද්ධ වලට එරෙහි පුළුල් අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණක් පිහිටුවීමට සඳහා වන ද්‍රව්‍යමය තත්වය වේගයෙන් මේරී ගෙන යයි.


එවැනි පුළුල්-පදනමක් සහිත, සටන්කාමී සහ සියල්ලම වට කරන අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණකට පමණක් සියළු ආක‍්‍රමණික යුද්ධ වලට සහ සමාජ, ආර්ථික, සංස්කෘතික සහ අනෙක් විෂයන් තුළ අධිරාජ්‍යවාදී ආධිපත්‍යයට සහ මැදිහත්වීමට එරෙහිව සටන් කළ හැකි වනු ඇත. එය පෙරලා දැමීම පිණිස මෙය මග පාදනු ඇත. අපිට සැබෑ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, ප‍්‍රගතිය සහ ලෝක සාමය සාක්ෂාත් කරගත හැකි වන්නේ අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ එම වර්ගයේ සියළු ප‍්‍රතිගාමීන් බිඳ හෙලීමට කරන එවැනි සටනකින් පමණකි.  පසුගිය ශතවර්ෂයේ සිටම අධිරාජ්‍යවාදීහු ඔවුන්ගේ මූල්‍ය අර්බුද මැඩ පවත්වා ගැනීමට නිතරම ෆැසිස්ට්වාදයට සහ යුද්ධවලට ගමන් කරමින් තිබෙන අතර ජනතාව නැගී සිටීමට සහ ඔවුන්ව පරාජය කිරීමට නිතරම සටන් කිරීමට සහ විප්ලවයන්ට ගමන් කිරීමෙහි නිරත වෙමින් සිටී. ලෝකයේ ද්‍රව්‍යමය තත්වය විප්ලවයන් සඳහා වඩ වඩා වාසිදායක වෙමින් පවතින අතර අපේ පක්‍ෂය අපේ රටෙහි සහ ලෝකයෙහි ජනතාවට සාර්ථක විප්ලවයන් කිරීම පිණිස ආමන්ත‍්‍රණය කරමින් සිටියි. අපට සියළු අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ අසාධාරණ යුද්ධ අවසන් කොට ලෝක සාමය සහතික කළ හැකි වන්නේ විප්ලවවාදී විප්ලවයකින් පමණකි.


මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක,

මධ්‍යම කාරක සභාව, ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී)




* සෝවියට් දේශය (USSR) 1962 හෝ ආසන්න කාලයෙන් පසුව සමාජ අධිරාජ්‍යයක් ලෙස සලකනු ලැබේ. සමාජ අධිරාජ්‍යයක් යනු සමාජවාදී යැයි කියාගනිමින් සිටින අධිරාජ්‍යවාදී රජ්‍යයකට යි.


U.S. preparations for attacking Syria and Obama’s speech

U.S. preparations for attacking Syria and Obama’s speech

2 September 2013. A World to Win News Service. Following are excerpts from two articles that appeared in Revolution, newspaper of the Revolutionary Communist Party, USA. The first, posted on 27 August 2013, is entitled “Only Worse Suffering and Horrors Can Result from a U.S. Attack on Syria”. The second, signed by  Larry Everest, was called “Obama’s Speech on Syria: Lies to Justify an Immoral War”.

There is a growing danger of a direct U.S. military attack on Syria – which is being framed as a “surgical strike”– using planes and/or Cruise missiles. U.S. Secretary of “Defence” Hagel announced that “the U.S. military is “ready to go” if ordered to attack Syria.

These attacks must be opposed with determined political protest and clear-eyed understanding of how they would make the situation worse. It is essential that people understand what is behind U.S. moves and not be duped into passive complicity with a U.S. attack on Syria that would make the situation much worse for the people of Syria, and the world.

The rulers of the U.S. view atrocities and war crimes – real, or invented – through the warped and twisted lens of “How does this work for us.” Shelling hospitals, like Israel did in the 2008-9 massacre in Gaza is ignored. Staged, fake human rights outrages, like false testimony in the U.S. Congress that Iraqi troops disconnected incubators killing babies in Kuwait are concocted and then invoked to justify all kinds of U.S. crimes. The incubator hoax was invoked to justify the first U.S. invasion of Iraq, “Operation Desert Storm”, that killed 100,000 Iraqis and created great suffering for millions, including babies who died as a result of cutbacks in medical care resulting from U.S. sanctions that followed that war.

So, nobody should take assertions by U.S. officials at face value. Further, the U.S. appears to be moving to attack even in advance of an ongoing UN investigation.

But this is not to say that the Syrian government could not actually have launched a chemical attack. Two years ago, in the context of uprisings throughout the Arab world, a range of forces in Syria took to the streets in protest against the regime of Bashar al-Assad. The regime responded to the protests and uprisings with a mix of political overtures to opposition forces and violent repression.

The situation was seized on by the U.S. imperialists and their allies to move to replace Assad with a regime aligned and compliant with their interests in the region, and in particular in opposition to Iranian influence. The result has been a civil war that has devastated the country, with both sides – the Assad regime, and the motley collection of Jihadist and pro-Western forces on the other – offering nothing but oppression to the people of Syria.

According to human rights agencies, both sides in the conflict – including the forces the U.S. is seeking to cohere and shape into a new regime – have carried out kidnapping, torture, and summary assassinations of their opponents and civilians. Tens of thousands in Syria have died, and hundreds of thousands have been displaced, with many living in desperate conditions in refugee camps or worse.

So it is quite possible the Assad regime did launch a toxic gas attack to press forward with military advances they have been making against the opposition. If indeed it turns out that the Assad regime did this, and if the scale of horror is close to what is being reported – and that is possible – this is indeed a horrific crime.

But even if that is the case, U.S. military attacks on Syria would themselves be compounding a crime with another crime. They would not be intended to end the terrible suffering in Syria, nor would they have that impact.

The U.S. in Syria (and everywhere else) does not proceed from human rights. The rulers of the U.S.  have never been, and are not now, motivated by a desire to act against atrocity, or to “prevent genocide”. At this moment they are giving at best passive approval to the torture and slaughter of opponents of the pro-U.S. regimes in Egypt and Bahrain.

Nor is the U.S. moving into what all understand to be a risk-fraught situation (for them) because “Our presidents like nothing more than to flip a few cruise missiles at other countries, combined with a few bombing sorties for good measure, because it’s a hell of a lot easier than actual statecraft.” Or because “If we pull the trigger on Syria, someone will get paid handsomely.” (See “War on Syria: Twenty Pounds of Stupid in a Ten-Pound Bag” by William Rivers Pitt, Truthout, 27 August 2013.)

As if the never-ending wars, oppression, suffering, and death the U.S. has brought to every corner of the planet – on the basis of which it has “risen” to be the world’s sole superpower – were caused by politicians who were too lazy to engage in “statecraft,”or politicians corrupted by the arms industry. Such “analysis” leave people utterly in the dark as to what is behind the U.S. moves to attack Syria, and unable to see or act in the interests of the people of the world.

The Middle East is a pivotal region for the whole world – economically and geopolitically – and the U.S. has dominated it since WW 2. Everything it has done and continues to do is based on maintaining and deepening that domination. Right now the region is in tremendous upheaval – the old arrangements that “held things together” (for the imperialists and local butchers) have come under increasing strain and in some cases begun to disintegrate, and there is a massive scramble by all kinds of forces. These include rivals like the Russians, who back Assad; “friendly” imperialists like the French, who back the rebels; all kinds of local butchers; etc. And, painfully, there is no coherent progressive force acting within this mix.

This is a bloodletting which at this point is driven by a reactionary scramble for influence. In this, it seems increasingly apparent that the U.S. calculation is that they must project force in this situation lest they lose credibility. At the same time, there are indications that the U.S., or some within the ruling class, is arguing that, as one ruling class analyst, Edward N. Luttwak put it, “In Syria, America loses if either side wins.” Luttwak wrote:

“Indeed, it would be disastrous if President Bashar al-Assad’s regime were to emerge victorious after fully suppressing the rebellion and restoring its control over the entire country. Iranian money, weapons and operatives and Hezbollah troops have become key factors in the fighting, and Mr Assad’s triumph would dramatically affirm the power and prestige of Shiite Iran and Hezbollah, its Lebanon-based proxy – posing a direct threat both to the Sunni Arab states and to Israel.

“But a rebel victory would also be extremely dangerous for the United States and for many of its allies in Europe and the Middle East. That’s because extremist groups, some identified with Al Qaeda, have become the most effective fighting force in Syria. If those rebel groups manage to win, they would almost certainly try to form a government hostile to the United States. Moreover, Israel could not expect tranquillity on its northern border if the jihadis were to triumph in Syria.” (New York Times, 23 August 2013).

In this situation, the U.S. may be pulling a page from the bloody playbook it used in the Iran-Iraq War. In that war, the U.S. aimed for both sides to devastate each other, and the result was a million deaths.

Many people will see this as a situation in which “something must be done.” Even people who have some sense that the U.S. is driven by anything but humanitarian motives will argue that at least U.S. intervention will stop the horror right now.

But reality doesn’t work that way. It matters – in fact it is decisive – to understand the nature of a U.S. attack on Syria, and what would be driving it. It would be an attack driven by the needs of a global capitalist-imperialist superpower intent on maintaining its domination of the planet. How is any move on that basis going to contribute anything positive to a humanitarian nightmare in Syria?

A U.S. attack on Syria will push things in a worse direction. It will bring death and suffering in its own right. And it will further polarize the terms of things whereby the reactionary Assad regime can pose as standing up to imperialism, where Iran and the forces it influences may well respond, and where a whole range of reactionary forces, including Israel, might step up their involvement in the war in Syria, or launch other attacks elsewhere in the region. Any U.S. attack on Syria is bound to intensify the whole terrible spiral in the country and the region.

And the situation will be all the worse to the extent people buy into the logic of “Who cares what’s behind it, any intervention can’t be a bad thing right now.” Here a painful but critical lesson can be drawn from recent events in Egypt: many people supported the army’s move against the Muslim Brotherhood due to the Brotherhood’s repression, without analysing WHY the army was moving. Then, when the consequences of that support became clear, including the political freedom that this gave the army to carry out slaughters and try to nail down an even tighter version of Mubarak-ism, oppositional forces and the people in general found themselves either unable to act effectively or were so far gone ideologically that they were now in the army’s pocket ideologically as well as politically.

The only way for something positive to emerge in Syria is for people to oppose both sides in this conflict – actively. And for people in the U.S., which has brought such great misery to the planet, the challenge is to oppose “our own” empire.

The U.S. has brought nothing but exploitation, environmental ruin, impoverishment, and oppression to the whole Middle East. Any military assault by the US on Syria, no matter the pretext, must be opposed with determined political protest in the US. And to the extent that happens, it can contribute to creating a pathway breaking out of the whole terrible set of “choices” confronting the people of Syria and beyond and to bringing forward a whole other way – a real revolutionary alternative.

Obama’s speech

Obama claimed he had already decided to attack Syria, and that he had the authority to do so, “But having made my decision as commander-in-chief based on what I am convinced is our national security interests, I’m also mindful that I’m the president of the world’s oldest constitutional democracy. I’ve long believed that our power is rooted not just in our military might, but in our example as a government of the people, by the people, and for the people. And that’s why I’ve made a second decision: I will seek authorization for the use of force from the American people’s representatives in Congress.”

But Obama’s very double-talk, his own words, expose the lie of “by the people, for the people.” He says straight out it would be better for his plans if he went through the charade of democracy to enlist the people: “Yet, while I believe I have the authority to carry out this military action without specific congressional authorization, I know that the country will be stronger if we take this course, and our actions will be even more effective.” In other words, this delay is about strengthening the U.S. military’s hand against Syria and other global rivals.

What is going on here is an exercise in democracy – but it is an exercise in capitalist-imperialist democracy, which is in essence the dictatorship of the imperialist ruling class. The Obama team felt it had the freedom, but also the necessity, given the widespread public cynicism about yet another case of “slam dunk” evidence, yet another U.S. military adventure, and unresolved concerns in the ruling class over where an attack on Syria would lead, to give this speech and launch this process he calls for, along with a need to make a case to an international audience and push allies into line and deal with a complex international alignment of forces.

But this is not the government soliciting the people’s views and listening to them. It’s the imperialist rulers setting the terms and framework of discussion, insisting people confine their thinking to that – in order to build public support and acquiescence in the crimes they have already decided to carry out.

None of that is any good. This is NOT about allowing public input into the strategic moves of U.S. imperialism – it is about ENLISTING the public in terms set by the ruling class. It is about SELLING not just this attack, but a whole upside-down, warped framework.

The LAST thing people should do right now is breathe a sigh of relief. Instead, this is a moment to SEIZE to organize protests and teach-ins, and to bring forward a visible force within the U.S. that rejects the whole framework and agenda in Obama’s speech.

– end item-