Category Archives: Racism

යුදෙව්වාදී රාජ්‍යයේ ජන සංහාරය!

ඊශ්‍රායෙල හමුදා විසින් පලස්තීන සිවිල් වැසියන් ගණනාවක් ඝාතනය කළ බව වාර්තා වේ

 victime-combat-israel-palestine-mort-fceff

 

2014 දී ඊශ්‍රායෙලය සමග ඇති වූ ගැටුම්වලින් මියගිය පලස්තීන සිවිල් වැසියන් සංඛ්‍යාව බ්‍රහස්පතින්දා නිකුත් කළ එක්සත් ජාතීන්ගේ වාර්තාව අනුව, ජූනි 1967 සය දින යුද්ධයෙන් සිට පෙර නොවූ විරූ මට්ටමේ විය. ගාසා තීරයේ ඊශ්‍රායෙල් හමුදාව විසින් පසුගිය ගිම්හානයේ දියත් කළ මෙහෙයුමක් වන “ආරක්ෂිත දේශසීමා” තුල දී, ළමුන් 500 ක් ද ඇතුළුව සිවිල් වැසියන් 1,500 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මරා දමන ලදුව, 11,000 තුවාල ලැබ සහ 100,000 ජනතාව ක් අවතැන් ව තිබේ. අල්ලා බටහිර ඉවුරේ හා නැගෙනහිර ජෙරුසලමේ 2014 දී පලස්තීනුවන් 58 දෙනෙකු මරණයට පත් ව 6028 දෙනෙකු තුවාල ලැබූහ. “ආරක්ෂක හේතූන්” මත පලස්තීනුවන් රඳවා තබා ගැනීම නසර ගණනකින් වාර්තා වූ ඉහළ ම මට්ටමට පැමිණි අතර එහි වැඩිවීම 24% ක් එනම් මාසිකව අත්අඩංගුවට ගන්නා සිරකරුවන් ගේ සාමාන්‍ය අගය 5258 ක් විය. ඊශ්‍රායෙල බලධාරීන් විසින් බටහිර ඉවුරේ හා නැගෙනහිර ජෙරුසලමේ නිවාස කඩා බිඳ දමා පලස්තීනුවන් 1215 පිටුවහල් කර දැමූ අතර එය එක්සත් ජාතීන්ගේ මානුෂීය කටයුතු සම්බන්ධීකරණය සඳහා කාර්යාලය ට මේ මාදිලියේ ප්‍රකාශයක් කිරීමට ප්‍රබල සාධකයක් විය.

Advertisements

Israel, the U.S. and Islamic fundamentalism

Israel, the U.S. and Islamic fundamentalism

19 January 2015. A World to Win News Service. In the wake of the Charlie Hebdo killings in France, Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu issued a warning against “a wave of Islamization” sweeping Europe. But an Israeli air strike in Syria only a few days later provided a new and even more dangerous example of how Israel, far from a secular state itself, has deliberately aided Islamic fundamentalists for its own cynical and criminal ends.

On 18 January Israeli guided missiles targeted two vehicles travelling on the Syrian side of the Golan Heights. Among the half dozen or more people killed in this assassination, according to early reports, were the head of the Syrian operations of the Lebanese Shia organization Hezbollah and the top Iranian Revolutionary Guards commander in Syria.

The Israeli airstrike seems to have been meant to strike a hard blow at the Lebanese and Iranian forces playing a key role in the Syrian regime’s battle against the Islamist fundamentalist Jabhat al-Nusra that has been advancing in south-west Syria. The Golan Heights overlook Syria’s capital, Damascus, and al-Nusra’s campaign to seize control there could be a factor in tipping the scales in the currently stalemated Syrian civil war. It would be hard to argue that the Israeli attack had any foreseeable result and therefore aim other than supporting one reactionary side in that civil war, Sunni Islamists, against the reactionary Bashar al-Assad regime.

This is at least the fifth time Israel has launched strikes against the Syrian government since 2013 (Washington Post, 18 January), effectively helping the Islamists who long ago gobbled up almost all other opposition to Assad. In one of these incidents, Israel shot down a Syrian MiG that had been been supporting government forces on the battlefield. U.S. assent for these offensive actions became obvious when the Obama government decided to ignore a well-documented 7 December Israeli air attack on a Damascus international airport facility, allegedly a military warehouse, which certainly would have been denounced as terrorism and an act of war if anyone had similarly attacked Israel’s Ben Gurion airport.

Israel has provided direct support for al-Nusra on the ground. A June 2014 UN report drawn up by UN observers assigned to the Golan Heights describes, among other incidents, numerous Israeli attacks on Syrian government forces during periods of intense fighting between the Syrian army and “armed opposition forces” (in an area where al-Nusra has absorbed the other opposition groups and where the black Islamist flag flies over captured outposts from the Syrian army). UN observers reported seeing Israeli soldiers handing unidentified boxes to fighters on two occasions. On 59 occasions, they saw Israeli soldiers take a total of 89 wounded for medical treatment and then later return most of them to the front lines. (www.un.org.en/ge/search/view_doc.asp?symbol=S/2014/401)

This Israeli policy was reported in The New York Times (19 January), which said, “Israel has mostly turned a blind eye toward the Qaeda-affiliated insurgents battling the Syrian government near the border… Israeli hospitals have even treated United States-backed Syrian insurgents who have been allowed to cross the border, including from groups that have sometimes cooperated on the battlefield with those Qaeda-affiliated fighters.”

Only three days before the Israeli airstrike, Hassan Nasrallah, the head of the Shia Islamist Hezbollah, made two points in a television interview. One was a warning to Israel not to break the de facto cease-fire on the Lebanese and Syrian borders. Although Hezbollah has claimed legitimacy from Lebanese Shias and others as a representative of resistance to repeated Israeli aggression, including the 2006 Israeli invasion that killed more than a thousand Lebanese, mainly civilians, its main objective is its own religious rule and not freeing Palestine.

Nasrallah’s other point was to repeat earlier offers of a “political solution” to Syria’s civil war in which Assad would agree to step down. Israel’s political goal in supporting Islamists forces in Syria has been meant to prevent or delay an end to that civil war.

While Israel has its own interests, this aim is consistent with U.S. goals and actions in Syria until now. Although the U.S. may have had illusions about bringing a compliant regime to power a few years ago, it seems to have considered Syria’s destruction as the next best thing. Even the idea of an eventual “political settlement” being floated around now has been contingent on first weakening Assad, making sure that enough damage is done so that the U.S. can more fully dominate whatever future regime may emerge. The U.S. and Israel have actively worked to fuel the horrendous civil war with no regard for the hundreds of thousands of dead and the millions of refugees.

It is not true, as many people believe, that the rise of Islamic fundamentalism can be attributed chiefly to the conscious efforts and policies of the U.S. and Israel, its reliable Middle Eastern outpost. Although such a simplification has appeal for many Middle Eastern people and others cruelly confronted with both U.S. domination and Islamic fundamentalism, a little hard thinking  makes it clear that the social and ideological factors driving the clash between Western (and chiefly U.S.) imperialism and Islamist reactionaries are beyond anyone’s control. But the U.S., acting on its own and often through the Israeli secret services, did a great deal to encourage the rise of Islamism when they thought it was in their interests, and they do not hesitate to do so now for the same reasons. (See The Devil’s Game, How the United States Unleashed Islamic Fundamentalism, by Robert Dreyfuss, Metropolitan Books, New York, 2005).

In fact, the main way the U.S. aids Islamism is by its brutal attempts to control the Middle East, including American backing for Zionist rule over Palestine, and presenting that as the only alternative to Islamic fundamentalism, thus echoing and giving aid and comfort to Islamism’s claims that it is the only alternative to Western and Zionist domination.

This latest Israeli attack illustrates what we all need to know: that any strengthening of either of these inhuman monsters, the Islamic fundamentalist forces or the U.S.-led forces, reinforces both sides in a dynamic that is extremely harmful for the people of the region (above all) and the world. That is what Israel is doing, with U.S. backing, and that is what it should be condemned for.

–        end item-

කොබානි හි අභිත කාන්තා සටන්කාමීත්වය

කොබානි හි අභිත කාන්තා සටන්කාමීත්වය

heroic women’s resistance in Kobane!

https://i2.wp.com/www.thegatewaypundit.com/wp-content/uploads/2014/08/kurdish-women.jpg
Reuters / Osama Al-dulaimi
La resistencia no es terrorismo
El PKK, junto con al YPG-YPJ, es la columna vertebral de la resistencia del pueblo a las pandillas del “Estado Islámico”. Aún permanece en las listas de organizaciones “terroristas” de Estados Unidos, Unión Europea y Australia.
La resistencia no es terrorismo.
Solidaridad con Rojava
La llamada “coalición anti-terrorista” liderada por el mayor terrorista del mundo, ósea Estados Unidos, no aplastará al Estado Islámico. Sólo los pueblos kurdos, sirios e iraquíes puede derrotar al ISIS.
Ahora es necesario el apoyo a la heroica Resistencia kurda en Kobane y a Rojava.

Mujeres Revolucionarias Kurdas, fuerzas de heroica resistencia al ISIS

https://i2.wp.com/www.thegatewaypundit.com/wp-content/uploads/2014/08/kurdish-women.jpg
Reuters / Osama Al-dulaimi

from odiodeclase

Sri Lanka Muslims killed in Aluthgama clashes with Buddhists

Sri Lanka Muslims killed in Aluthgama clashes with Buddhists


[http://www.bbc.com/news/world-asia-27864716]

Three Muslims were shot dead amidst clashes with hard-line Buddhists, as the BBC’s Charles Haviland reports

Related Stories

At least three Muslims have been killed in overnight clashes with hardline Buddhists in southern Sri Lanka.

The men died of gunshot wounds near a mosque in the town of Aluthgama in what is seen as Sri Lanka’s worst outbreak of sectarian violence in years.

More than 78 others have been seriously injured in the violence, justice minister Rauf Hakeem said.

A curfew is in place in Aluthgama and nearby Beruwala. Muslims make up 10% of Sri Lanka’s mainly Buddhist population.

The men who were killed were shot after midnight following several hours of clashes between two factions in which stones and bottles were lobbed, reports the BBC’s Charles Haviland in Aluthgama.

Mr Hakeem, a Muslim, said he was “outraged” at the police failure to keep law and order and that the authorities had allowed Buddhists to demonstrate three days after a smaller sectarian clash in the area, involving Muslim youths and a Buddhist monk’s driver.

He said he was “ashamed” to be part of the government. He made his remarks as he visited areas which have been caught up in the violence.

The authorities imposed a curfew after clashes began following a rally by the BBS, the Bodu Bala Sena, or Buddhist Brigade in Aluthgama on Sunday.

Eyewitness accounts tell of Muslims being pulled off local buses and beaten. There are also reports of looting as well as shops being burned.

Aluthgama destruction Muslim shops were burned and looted in the town
Fire during Buddhist-Muslim clashes in southern Sri Lanka, 15 June 2014 Clashes broke out as Buddhists marched into Muslim populated areas
Buddhist rally in southern Sri Lanka, 15 June 2014 The rally by the Buddhist BBS took place when tensions were already high

‘Act in restraint’

After its rally, the BBS marched into Muslim areas chanting anti-Muslim slogans, reports say, and the police used tear gas to quell the violence. Unconfirmed reports say security forces also used gunfire.

Witnesses say Muslim homes and a mosque were stoned.

President Mahinda Rajapaksa has announced an investigation.

“The government will not allow anyone to take the law into their own hands. I urge all parties concerned to act in restraint,” he tweeted.

Correspondents say tension has recently been high between the two sides, with Muslims calling on the government to protect them from hate attacks by Buddhists, and Buddhists accusing minorities of enjoying too much influence.

For the past couple of years, Sinhalese Buddhist revivalist groups have been staging demonstrations heavily laden with anti-Muslim rhetoric, usually led by monks, our correspondent reports.

ABar-11

 

Read Great statement of Maoist Revolutionary League (MRL) against Budhist-Sinhalese Racism and fundamentalism.

 

රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහය ලත් ආගමික අන්තවාදය හෙලා දකිමු!

අඳුරු අනාගතයක සෙවනැලි මතුවෙයි. පැරණි අවතාර නැවත හොල්මන් කරන්නට පටන් ගෙන ඇත. මෙයට දශක කිහිපයක කලින් අත්විඳි දැවැන්ත ලේ වැගිරීම් වල අනාගත සේයාව අප නෙත් ඉදිරියේ මැවි මැවී පෙනෙයි.

ගුවන් ප‍්‍රහාරයෙන් සමූලඝාතනය කොට මරා දමන ලද දමිළ පාසලේ දරුවන්….
වධ දී මරා දමන ළද රැුඳවියන්……
වධ කඳවුරු තුළ අමු ලේ විසිරීම් සමග විසිවෙන වේදනාවේ විලාපයෝ සමග, තවත් අප‍්‍රකට තැනක ආදරණීය මවෙකගේ, පියෙකුගේ සංවේදී හදවත් වළ දරාගත නොහැකි වේදනාව උණු කඳුළු වී රූරා වැටෙයි………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………….

කාෂාය ත‍්‍රස්තවාදය, ආගමික අන්තවාදය හෙලා දකිමු!
රාජ්‍ය සහය ලබමින් ත‍්‍රස්තවාදය වපුරන ආගමික අන්තවාදීහු මනුෂ්‍යයෝ නොවේ!
සියළු සුළු ජාතීහු අපගේ සහෝදරයෝය!
සියළු ජාතීන්ට අයත් ධනේශ්වර පාලක කල්ලි අපගේ සතුරෝය!
ජනතාව භේද කරන්නෝ දේශ ද්‍රේහීන් සහ ජනතා ද්‍රේහීන් වෙති!
සියළු ජාතීන්ට අයත් සහෝදර ජනතාව නිර්ධන පංති ධජය යටතේ සමගි වව්!

 

 

Bring back our girls and take back our country

Nigeria: “Bring back our girls – and take back our country”

 
12 May 2014. A World to Win News Service. Millions of people around the world were repulsed by the video of the grinning Boko Haram leader Abubakar Shekau as he bragged about kidnapping 276 Nigerian schoolgirls and threatened to sell them as slaves or marry them off to keep them out of school. But the TV images of Michelle Obama, David Cameron and the like shedding crocodile tears should inspire even greater revulsion and alarm. Leaders and political figures in the Western countries most responsible for creating a horrendous situation in Nigeria in the first place are now using global solidarity with the girls as an excuse to step up their military intervention in Africa.
 
For weeks after the girls were kidnapped, the initial response of the Nigerian government, a wholly-owned subsidiary of the US, UK and a few other big powers, was to do nothing. In fact, when the girls’ families and supporters launched sorrowful and vociferous protests, the government’s first reaction was to repress them, as though they, not the kidnapping, were the problem.
 
The wife of President Goodluck Jonathan proclaimed the abductions a hoax. After offering to meet with representatives of the mothers of missing children, she had them arrested and detained. Jonathan’s supporters claimed that the political opposition in the three north-eastern states where Boko Haram is strong have fomented unrest and accused them of funding the group in order to sully him before elections early next year.
 
In early May, this cruel abduction was followed by the kidnapping of 8-10 more girls. In another incident, Boko Haram fighters in armoured trucks and motorcycles stormed the town of Gamboru Ngala near the Cameroon border, setting buildings ablaze and firing on civilians as they tried to escape, killing 300 people, according to local officials and residents. A medical officer in the Cameroon army, which has reinforced security at the Nigeria-Cameroon border, said, “Some of the bodies were charred. It was horrific. People had their throats slit, others were shot.” Witnesses said the town had been left unguarded because soldiers based there had been redeployed towards Lake Chad in an effort to rescue the kidnapped girls. But the soldiers rarely engage with the better-armed Boko Haram units, despite the country’s five billion dollar military budget.
 
About 1,500 people have been killed in the first three months of 2014 alone, and Boko Haram has been more or less in control of the country’s north-east for almost five years. All the schools in the area had been closed for some time but the head of the national examination board was pressured to open the school in Chibok for exams. He had been promised adequate security from the state governor as Boko Haram had already razed or attacked every other school in the area.
 
A report by Amnesty International, based on interviews with two high-ranking military officials, corroborated by village residents and local officials, indicated that the military was given advance warning of the planned abduction. The information of an impending attack was passed on at 7 pm, the fighting started at 11:45 pm. One group of residents had even dispatched a motorbike rider to the nearest battalion 30 minutes away but no reinforcements came. The dozen soldiers in the village held off the Boko Haram forces for an hour and then fled when no reinforcements arrived. Later villagers found them hiding in the the surrounding bush. The Amnesty report is denied by the government.
 
But the government has been far from inactive militarily. For years it has been killing civilians in its anti-Boko Haram operations in the north-east. Journalists and NGOs have reported that the military has often carried out atrocities against the region’s population with no distinction between Boko Haram fighters and civilians. In March, when Boko Haram attacked a military prison, well over 500 people were killed, many of them civilians killed by the security forces. At the same time, the bulk of the country’s forces are concentrated in the oil-rich south because that’s where the oil is.
 
The country’s military and civilian governments have always been quick to send soldiers to protect oil installations. In the late 1990s, in response to protests by Ogoni people against deadly oil spills by Shell in the Niger River delta, the military killed or arrested many people. Despite international protests, they hung leaders of that non-violent movement, including the widely known author Ken Saro-Wiwa.
 
Mohamad Yusuf, the founder of Boko Haram (which means “Western education is sinful”), sought to avoid confrontation with the government. He formed alliances with local politicians and the state religious commissioner in exchange for funds and an agreement to institute Sharia law. It is said that he received funds from Salafist groups to provide microcredit loans and for unemployed youth and immigrants. When Sharia law was not instituted he became more critical of the government, resulting in his rising popularity. Clashes took place between the police and Boko Haram members, leading to armed rebellion in 2009. Crushed by the military, thousands of supporters were killed or arrested, their central mosque was destroyed and Yusuf arrested and murdered along with other leaders.
 
The group went underground, and resurfaced a year later under the leadership of Abubakar Shekau, who is known for executing those in his organisation who disagree with him. Shekau vowed to exact revenge for the killing of Yusuf and other group members. The government itself carried out a policy of kidnapping and hostage-taking, holding the wives and children of the group’s leaders. Boko Haram demanded reparations for those killed and the release of members and their families, and restoration of the mosque.
 
By 2010, the group broadened their initial target of security forces and government officials to Christians, Muslim clerics who criticised them, traditional leaders, UN employees, bars, students of secular schools, polio health workers, politicians and villages supporting the government. Due to the nature of some of the killings, it is alleged that the group is supported by the opposition political party. Whatever the truth of that may be, it seems that Boko Haram has been both encouraged and repressed by various national and local political forces. Jonathan’s government has engaged in negotiations with Boko Haram on and off since 2013. With support dropping and the decimation of their membership, the International Crisis Group states that they now resort to forcing or paying youth to join them. (”Curbing Violence in Nigeria (II): The Boko Haram Insurgency,” Africa Report, No 216, 3 April 2014)
 
The grotesque disparity between the riches garnered by foreign companies in Nigeria with the help of local cronies and the intense poverty of the overwhelming majority of Nigerians has led to alienation and disgust with the omnipresent corruption at all government levels. If that is what is meant by Western values, it’s no surprise that many people reject them. This is the soil that has fuelled the situation where Boko Haram was able to emerge and gain recruits and local support. It is a threat to imperialist domination and at the same time a product of the imperialist system, like the clash between Western imperialism and Islamist jihadi forces that has emerged in many countries.
 
What drives the Nigerian economy, and almost the only thing about the country that interests the Western powers, is oil and natural gas production. Nigeria has the second-largest crude oil reserves in Africa. Four of the seven most profitable companies in the world are in the oil business, and they are present in Nigeria. For decades Nigeria’s military and civilian governments have helped international corporations appropriate the wealth from the country’s resources.
 
Shell, a UK-Netherlands company, had a legal monopoly on the exploitation of Nigerian oil and minerals when the country was a British colony, until 1960. Since then it has been joined by ExxonMobil (US), Chevron (US), Total (France), and Eni (Italy). These companies provide almost 80 percent of the Nigerian government’s funding and almost all of the country’s foreign exchange. Last January China, a rapacious newcomer, signed a $10 billion agreement to explore and exploit natural gas there. It is surely not a coincidence that the four countries that sent military forces to Nigeria after the kidnapping – the US, UK, France and China – are the leaders in draining the country’s natural resources and hiring Nigerian politicians as their flunkies. Israeli commandos, who have often acted as goons to enforce big-power domination of Africa, are reportedly on the way as well.
 
Nigerian politicians are some of the best paid in the world. Most Nigerians, however, are poorer now than when the country gained independence from Britain in 1960, with over 70 percent classified as poor and absolutely poor. Decaying infrastructure, chronic electricity shortages and an influx of cheap imports have led to factory shut-downs and the loss of jobs. For all the neo-colonialist hypocrisy about education for girls, the truth is that everything in the country conspires against education. There is little funding, and very few of those who study for years will be rewarded with a commensurate job, least of all women. Oil and gas production has only contributed to the destruction of the lives and livelihood of Nigeria’s people. The poorest states are in the north-eastern stronghold of Boko Haram.
 
The legacy and present-day operation of imperialism produced horrific scars on the economic, political, and social landscape in much of Africa. It has set the stage for the fratricidal conflict among peoples in Africa that has been an essential element in colonial and neo-colonial domination. Today, after a period in which the big powers appeared to “neglect” much of Africa – while, as Nigeria shows, they continued to dominate it – they are moving in a more openly aggressive way and often contending among themselves for old and new areas of influence. These countries’ “humanitarian intervention” in resource-rich Nigeria has to be seen in this context. The profitability of oil and gas and its central role in so many other big industries means that it is the lifeblood of the capitalist world economy.
 
There is little doubt that the heartfelt feelings pouring out from people around the world for the kidnapped girls and their families are genuine. But calls on the part of the imperialists to protect women’s rights and education for girls have been used in the past to justify intervention in other countries like Afghanistan: Michelle Obama, Cherie Blair and Laura Bush also appealed for support for the imperialist wars led by their husbands in the name of liberating women. But the invasions and occupations of Iraq and Afghanistan only made life much worse for women and men, while it also strengthened Islamic fundamentalism.
 
More generally, the civil war in Libya resulting from Nato intervention pushed that country further into ruin and destabilised the region, which has been a factor in the spectacular rise of armed Islamism in that area, including in Nigeria and its northern neighbours. The French invasion of Mali, at the heart of France’s West African colonial empire, was carried out in the name of human rights and protecting civilians, but it set off massacres between religious and ethnic groups. This year marks the 40th anniversary of the genocide in Rwanda, in which the competition between France and the US played a role as they backed the Hutus and Tutsis, respectively. Everywhere the imperialists have intervened has seen further disaster.
 
While Obama has not sent a large number of ground forces, American “Intelligence, Reconnaissance and Surveillance” manned aircraft are known to be seeking targets over Nigeria. The eagerness of the US and other powers to use their satellite imagery shows just how closely they have been monitoring the region. US Predator drones are likely on standby at any one of the many secret US drone bases in seven African countries, including adjoining Niger (also the site of strategic French military facilities). The kidnappings are being used to justify and perhaps expand these imperialist military footholds in the region. As we’ve seen in Pakistan and Yemen, drones often blast many civilians to pieces in so-called precision strikes that can only serve imperialism and never the people’s interests.
 
More Western intervention is not what Nigerians need. The lives and rights of the girls from Chibok village are of no more importance to the Nigerian government – and its foreign backers – than to Boko Haram. Television reports have shown some Nigerians chanting, “Bring back our girls – take back our country!”
            – end item –

ජාතික ප‍්‍රශ්නය පිළිබඳව කම්කරු පංති ස්ථාවරය කුමක් විය යුතුද?

ජාතික ප‍්‍රශ්නය පිළිබඳව කම්කරු පංති ස්ථාවරය කුමක් විය යුතුද?

            දශක දෙකක් පුරා දිවයිනේ උතුරු/නැගෙනහිර යුද්ධය ශ්‍රී ලංකාවේ දැවෙනතම දේශපාලන ප‍්‍රශ්නය බවට පත්වී ඇත. සියලූම ප‍්‍රශ්නයන් දිනෙන් දිනම උග‍්‍රවන අතර කටුනායක ප‍්‍රහාරයෙන් පසු එය තවත් තීව‍්‍රවී ඇත. එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන් ඇෆ්ගනිස්ථානයට එරෙහිව පටන් ගත් මිලේච්ඡ යුද්ධයෙන් පසු ලොව පුරා ජාතික ප‍්‍රශ්නයද අනෙකුත් ප‍්‍රශ්නයන් මෙන්ම බරපතල ලෙස අර්බුදයකට පත්ව ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ප‍්‍රශ්නයටද එය එලෙසින්ම බලපානු ඇත. මෙම යුද්ධයේ සියලූම බර පීඩිත ජාතීන් හා ජනතාව මතම එය පටවා ඇත. පසුගිය කාලය තුල වරින් වර පවත්වන ලද සාම සාකච්ඡා ගිවිසුම් පුම්බන ලද බැළුම් බවට පත්වී ඇත. ජනතාවගේ කිසිදු විශ්වාසනීයත්වයක් දිනාගැනීමට ඒවා සමත් වී නැත. කම්කරු පංතිය හා ගොවි ජනතාව මෙම ප‍්‍රශ්නයට මැදිහත්වීම සියුම් ලෙස වලකන අතර නොයෙකුත් උපමාරු යොදමින් රවටා ඇත. ඉතාමත්ම තීරණාත්මක හා වැදගත්ම දෙය කම්කරු පංතිය හා පීඩිත ජනතාව මෙම යුද්ධය කෙරෙහි ගනු ලබන ස්ථාවරයයි.

එල්.ටී.ටී.ඊ කාන්තා සෙබලියන් පෙරෙට්ටුවක, 2002 කිලිනොච්චිය

කම්කරු පංතියේ ඉතිහාසීය කාර්යභාරය

            ධනේශ්වර සමාජය බිහිවීමත් සමඟම සියලූම ධනය උපදවන ඒ සඳහා සිය ශ‍්‍රම ශක්තිය වැය කරන, නමුත් කිසිම නිෂ්පාදනයන්ගේ අයිතිය අහිමි කරනු ලැබූ, ඉතිහාසය ගොඩනඟන ප‍්‍රධාන බලවේගය බවට කම්කරු පංතිය පත් විය. සූරාකෑමේ ඉතිහාසීය යුගය අවසන් කරන, මිනිසා විසින් මිනිසා සුරාකෑමෙන් තොර පංති රහිත, කොමියුනිස්ට් සමාජය බිහිකරන, ඉතිහාසීය කාර්යභාරය පැවරී ඇත්තේද කම්කරු පංතියටයි. ලාංකීය කම්කරු පංතියද ඉතිහාසීය කාර්යභාරය පැවරී ඇති ලෝක කම්කරු පංතියේම අඛණ්ඩ කොටසකි. ඕනෑම පීඩිත පංතියක් විසින් පීඩනයට එරෙහිව ගෙන යන අරගලයේ දී කිසිම පැකිලීමකින් තොරව ඒ වෙනුවෙන් නැඟී සිටින පංතිය ද, කම්කරු පංතියයි. අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේදී පීඩිත රටවල ගොවි ජනතාව නොයෙකුත් සූරාකෑමට පත්වී පරාධීන ජනතාවක් බවට පත්වේ. කම්කරු පංතිය හා ගොවි ජනතාව සියලූම ජාතීන්ට අයත්ය. මෙම යුද්ධයේ සියලූම බර මෙම පංතීන් උසුලයි. ඉතිහාසය ගොඩනගන කම්කරු පංතිය සියලූම ප‍්‍රශ්නවලදී මෙන්ම මෙහිදීද සිය ස්ථාවරය මත සටන් වැදිය යුතුය. එමනිසා ජාතික ප‍්‍රශ්නය කෙරෙහි කම්කරු පංතිය ගතයුතු ස්ථාවරය පැහැදිලි විය යුතුය. සියලූම ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයන් කම්කරු පංතියේ නායකත්වය බලාපොරොත්තු වෙයි. මේ නිසා යුද්ධයේ සියලූම පාර්ශවයන්ගේ පංති ස්වභාවයත් ඔවුන්ගේ ඉලක්කයනුත් ගැඹුරින් වටහා ගැනීමට කම්කරු පංතිය, පීඩිත ජාතීන් හා ජනතාව සමත් විය යුතුය. එමෙන්ම සෑම බලවේගයක්ම මෙතෙක් ගෙන ඇති ස්ථාවරයන් හා කි‍්‍රයාමාර්ගයන්ද වටහා ගත යුතුය.

ජාතික ප‍්‍රශ්නයේදී කම්කරු පංතිය කි‍්‍රයාකළ යුතු ආකාරය (මාක්ස්, ලෙනින්, මාඕ සේතුං)

            රදළ වැඩවසම් සමාජය බිඳ වැටෙන්නට පටන් ගත්තේ ධනේශ්වර ක‍්‍රමය ඒ තුළ වැඞී ධනේශ්වර පංතියට රාජ්‍ය බලය ලබාගැනිමේ ඓතිහාසික උවමනාවත් සමඟය. යුරෝපයේ ධනවාදය බිහිවීමේදී රදළ ආධිපත්‍යයට එරෙහිව ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සඳහා අරගල ආරම්භ විය. රදළ ආධිපත්‍ය බිඳ දැමීම සඳහා යුරෝපය පුරාම ගොවි යුද්ධ ඇති විය. ධනවාදය සමාජවාදයට පදනම සකසන බවත් එනම් නිෂ්පාදනය සමාජමය නිෂ්පාදනය බවට පත් කරන බවත් ඒ සඳහා නායකත්වය දෙන කම්කරු පංතිය, පුලූල් කරන නිසාත් ප‍්‍රවේනිදාස ක‍්‍රමයට එරෙහිව ගෙන ගිය සියලූම ගොවි යුද්ධ ප‍්‍රගතිශීලී බවත්, මාක්ස්වාදීන් එම අරගලවලට පක්‍ෂ වියයුතු බවත් මාක්ස්, එංගල්ස් පැවසීය. කම්කරු පංතිය එම අරගලවලට සහයෝගය දියයුතු බව මාක්ස්වාදය ආරම්භයේදීම ප‍්‍රකාශකර තිබුණි. වෙනත් ජාතියක විමුක්තිය වෙනුවෙන් සටන් නොකරන ජාතියකට සිය ජාතියේ විමුක්තිය උදාකරගත නොහැකි බවත් පැහැදිලිවම ප‍්‍රකාශකර තිබුණි. ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය, නිර්ධන පංති විප්ලවයට බලපාන්නේ කෙසෙද? නිර්ධන පංතිය ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය දෙස බැලිය යුත්තේ කෙසෙද? මෙම විප්ලවයන් එකිනෙකින් වෙන්කළ නොහැකිය. ධනවාදය විවිධ සංවර්ධනයන් හරහා කි‍්‍ර.ව. 1900 වන විට එහි ඉහලම හා අවසාන අවධිය වන අධිරාජ්‍යවාදය කරා ලඟාවී ඇති බව ලෙනින් විග‍්‍රහ කළේය. 1871 දී පැරිස් කොමියුනයේ අත්දැකීම් ග‍්‍රහණය කළ ලෙනින් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය විග‍්‍රහ කළේය. මාක්ස්, එංගල්ස් ගේ අභාවයෙන් පසු දෙවන ජාත්‍යන්තරයේ නායකයින් වූ බර්න්ස්ටින්ගේ, එයට පසු කාල්කෞට්ස්කිගේ, මාක්ස් වාදයට ආසන්න පාටවලින් වසා තිබූ සංශෝධන වාදයට එරෙහිව දෘෂ්ටිමය අරගලය අඛණ්ඩව ගෙන ගියේය. එම අරගලයන් හරහා ශ්‍රෙෂ්ඨ ඔක්තෝබර් විප්ලවයට නායකත්වය දීමට ලෙනින්ට හැකි විය. ඒ නිසාම කම්කරු පංතිය දැන් ඒ ඉගැන්වීම් නැවත උගත යුතුය. අධිරාජ්‍යවාදී යුගය, අධිරාජ්‍යවාදයත් නිර්ධන පංති විප්ලවයත් අතර යුගයක් බව ලෙනින් පෙන්වාදුණි. රුසියාවේ රදළ වැඩවසම් පීඩනයට එරෙහිව ගෙනගිය ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය දැනුවත්ව, කම්කරු පංතිය ඒවාට සහයෝගය දියයුතු බවත් ජාතීන්ගේ ස්වයං තීරණ අයිතිය පිලිගත යුතු බවත් නිර්ධන පංති වැඩපිලිවෙලෙහි ලෙනින් පැහැදිලිවම අන්තර්ගත කළේය. රුසියානු සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂයෙහි වැඩපිලිවෙලෙහි ‘‘ස්වයංතීරණ අයිතිය’’, ජාතීන් සතු අයිතියක් බවත් එය නිර්ධන පංති වැඩපිලිවෙලෙහි අඛණ්ඩ කොටසක් බවත් ලෙනින් පැහැදිලිව පෙන්වා දුන්නේය. රෝහණ විජේවීර ලියද ලද ‘‘ජාතික ප‍්‍රශ්නයට නිර්ධන පංති විසඳුම’’ යන පොතෙහි මෙය ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසුව ලෙනින් අත්හැර දැමූ බවත් එය දෙවෙනි ජාත්‍යන්තරයේ කෞට්ස්කිලාගේ වැඩපිලිවෙලක් බවත් පවසමින් ලාංකීය දේශපාලනයේ වැරදි දිසාවකට මුළුමහත් ජනතාව යොමුකර ඇති බවත් තේරුම් ගත යුතුයි. ඒ නිසා මෙම පාඩම් නැවත නැවතත් කම්කරු පංතිය ග‍්‍රහණය කළ යුතුය. එසේ කළේ ඔවුන් වචනයෙන් මාක්ස් ලෙනින් වාදීන් හැටියට පෙනී සිටියද කි‍්‍රයාවෙන් මාක්ස් ලෙනින් වාදයෙන් පලා ගිය බැවිණි. ජාතිවාදීන් වූ බැවිණි. ඒ වැරැද්ද ඔවුන් පිට, පැටවීමත් බලවත් වරදකි. මන්ද යත් ආරම්භයේදීම වමේ ව්‍යාපාරයද මාක්ස් ලෙනින් වාදය අතහැර දමා තිබුණ බැවිණි.

මාඕ සේතුං හා චීන විප්ලවය

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වූ බව මාඕ සේතුං ප‍්‍රකාශ කළේය. කම්කරු පංතිය සෝවියට් දේශයෙහි බලයට පැමිණීම ලෝකය වෙනස් තත්ත්වයකට පැමිණීමට හේතුව විය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය අලූත් ආකාරයක් ගන්නා බව ප‍්‍රකාශ කළේය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසු ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර වාදී විප්ලවය ගන්නා ආකාරය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වන බව විග‍්‍රහ කළේය. කොටින් කියතොත් ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසු ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයට නායකත්වය දීමට ධනේශ්වර පංතිය අසමත් බව ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ අත්දැකීම් මත මාඕ සේතුං සහෝදරයා පෙන්වා දුන්නේය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේ කර්තව්‍යයන් ඉටුකිරීමටද පැවරී ඇත්තේ කම්කරු පංතියට බව පැවසීය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේ නායකත්වය කම්කරු පංතිය ගතයුතු බව පෙන්වා දුන්නේය. එය චීනයේ විශේෂිත තත්ත්වයන් හා ගලපමින් ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය ලෙස විග‍්‍රහ කළේය. ජාතික ප‍්‍රශ්නයත් නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේම කොටසක් බවත්, එයද කම්කරු පංතිය දිනාදිය යුතු බවත් ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ වෙඩි හඬ මාක්ස්, ලෙනින්වාදය චීනයට ගෙනා බවත් එය චීන විප්ලවයේ කි‍්‍රයාමාර්ගයට මඟ පෙන්වන බවත් පැහැදිලි කළේය.

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයට නායකත්වය දුන් රුසියානු සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය විප්ලවයෙන් පසු රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ලෙස නම් කළේය. එය අතීතයෙන් කැඩි වෙන්වීමක් බවත් නිර්ධන පංතියේ අනාගත කර්තව්‍යයන් එහි කැටිකරන බවත් පෙන්වා දුන්නේය. එය කොමියුනිස්ට් ප‍්‍රකාශනයට මාක්ස්, එංගල්ස් එම නම තැබීම හා සමානය. සියලූම ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ගෙන්, සංශෝධනවාදීන්ගෙන්, සමාජ ජාතිවාදී බලවේගයන්ගෙන් වෙන්වීමත්, අනාගතය නියෝජනය කිරීමත් සඳහාය. චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ අත්දැකීම් සංකේන්‍ද්‍රනය වීමකි.

            මේ රටේ සියලූම වාමාංශික යයි හඳුන්වන සියලූම සංවිධානවලට උපත දුන්නේ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ නම දෙසම බලන්න. 1935 සිට අද දක්වා එහි කි‍්‍රයාමාර්ගයන් විමසා බලන්න. අද වාමාංශික විකල්පයක් ගැන අඬා වැලපෙන බලවේගයන් ඉතිහාසය විමසා බලන්නේ නම් ඉතිහාසයේ ගමන් මග වටහා ගැනීම අපහසු නොවනවා ඇත.

            මාඕ සේතුං සහෝදරයා ‘‘ස්වයංතීරණය’’ ගැන විග‍්‍රහ කරන්නේ කෙසේද? නැවත නැවතත් පැහැදිලි කරගත යුතුය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පෙර නිර්ධන පංතියට පැරිස් කොමියුනය හැර වෙනත් අත්දැකීමක් නොවීය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පෙර ‘‘ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණය’’ ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයට අයත්ය. එහි නායකත්වය ධනේශ්වර පංතිය සතුය. දැන් ධනේශ්වර පංතිය ධනේශ්වර විප්ලවයට නායකත්වය දීමටත් අසමත්ය. නිර්ධන පංතිය බලයට ඒම වැලැක්වීම සඳහා ධනේශ්වර පංතිය රදළ පංතීන් හා අධිරාජ්‍යවාදීන් සමග සංධානගත වෙයි. එය ඉතිහාසයේ අත්දැකීම් වලින් මනාව පැහැදිලි වෙයි. දැන් ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතියත් නිර්ධන පංති විප්ලවයේම කොටසකි. එමනිසා ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය දිනාදීමත් නිර්ධන පංතියට පැවරෙන කාර්යයක් ලෙස මාඕ අවධාරණය කළේය. මාක්ස් ලෙනින්වාදය මෙසේ සිය වැඩපිළිවෙලෙහි අන්තර්ගත කරන්නේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි.

ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අරගලයේ ඉතිහාසය

            ලංකාවේ ජාතික ප‍්‍රශ්නයේ මූලයන් පළමුවන ලෝක යුද්ධයේ අවසානයත් සමග දේශපාලන වේදිකාවේ අවතීරණය වී ඇත. එතැන්සිට අද දක්වාම දිගින් දිගටම අනෙකුත් ප‍්‍රශ්නයන් මෙන්ම එයද විසඳුමක් ලැබෙනතුරු සමාජ සංවර්ධනයත් සමග උග‍්‍රවෙමින් ගමන් කරයි. එමනිසා මෙම ප‍්‍රශ්නයේ හරය වටහා ගැනීමට ලාංකීය ඉතිහාසය දෙස ආපසු හැරී බැලිය යුතුය. ප‍්‍රශ්නයන් උග‍්‍රවන සෑම විටකම විවිධ දේශපාලන සංවිධාන විවිධ විසඳුම් ඉදිරිපත් කර ඇත. ඒ සෑම විසඳුමකම පංති ස්වරූපයනුත් පංති උවමනාවනුත් අඩංගු වී ඇත. ඉදිරිපත්කර ඇති සෑම විසඳුමක්ම එම බලවේග එවැනි අවස්ථාවලදී කි‍්‍රයාකර ඇති ආකාරයත් විමසා බැලිය යුතුය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් 1815 මාර්තු ගිවිසුම හරහා උපායෙන් මෙරට යටත්කර ගන්නට යෙදුණි. රදළ වැඩවසම් සමාජයේ පාලනය බිඳවැටීම බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය ඇරඹීමත් සමඟ සනිටුහන් කරයි. ශ්‍රී වික‍්‍රම රාජසිංහ රජු බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයන්ගේ සිරකරුවෙකු බවට පත්වෙයි. අවුරුදු දහස් ගණනක සූරාකෑ ඉතිහාසයකට උරුමය ඇති රදළ පාලනය මෙහි අවසන් වන්නේ එලෙසය. බි‍්‍රතාන්‍ය යටත්විජිත පාලනය ජනතාව කැමැත්තෙන් වැලඳගත්තේ නැත. 1818 දී උඩරට ගොවි කැරැල්ලකින් පටන්ගත් විමුක්ති අරගලය මිලේච්ඡ මර්ධනයකින් මැඩපැවැත් විය. රදළ පංතීන් වඩ වඩාත් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පසු පසම විය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ ආර්ථික උවමනාවන් මත මෙරට ආර්ථිකය හසුරුවන්ට විය. එයට අනුරූපව දේශපාලනය හැඩගැසෙන්නට විය. බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත පාලනයට එරෙහිව සටන් වැදුණු ඉතිහාසයකින්, ඉතිහාසය පිරී ඇත. ජනතාව මත පටවන ලද බදුවලට එරෙහිව මාතලේ කැරැල්ල පැන නැඟුණි. ජනතාව එයටද ලෙයින් මිළ ගෙවීය. සටන් වැදුණු බලවේගයන් සෑම විටම පාලකයින් ගේ පැත්තෙන් මිලේච්ඡයන් ලෙස හංවඩු ගැසිණි.

            අධිරාජ්‍යවාදීන්ට අමුද්‍රව්‍ය සපයන බිමක් බවට ශ්‍රී ලංකාව පත්විය. උඩරට වනාන්තර විනාශකරමින් තේ වගාව ආරම්භ කරමින් ස්වයංපෝෂිත රදළ ආර්ථිකය තුල ධනවාදී ආර්ථිකයට මුලපිරුණි. වැව් හා වාරිමාර්ග උවමනාවෙන්ම විනාශ වී යාමට ඉඩහරිමින් කුඹුරු ගොවිතැන අඩාල කළේය. ධනවාදයත් සමගම කම්කරු පංතිය බිහිවීම ධනවාදයේ අනිවාර්ය ලක්‍ෂණයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ තවත් යටත් විජිතයක් වූ ඉන්දියාවෙන් ගෙන ආ ද්‍රවිඩ ජාතීන්ගෙන් මෙරට කම්කරු පංතිය බිහිවිය. මෙරට ධනවාදී ආර්ථිකයට මුල පිරුණේ එලෙසය. රදළ ආර්ථිකය හා රදළ පාලනය සම්පූර්ණ විනාශයකින් තොරව (ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදීව) ධනවාදී ආර්ථිකය බිහිවිය. ලාංකීය සමාජයේ ද අනෙකුත් යටත් විජිත වල මෙන්ම ධනවාදයේ විශේෂිත ලක්‍ෂණයත් එයයි.

            බි‍්‍රතාන්‍යයින්ට උවමනාකළේ මෙරට සිත්සේ සූරා කමින් අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය තහවුරු කිරීමයි. ඒ සඳහා ඔවුන් ධනවාදී ප‍්‍රතිසංස්කරණයන් කි‍්‍රයාවට නැංවීය. යටත්විජිතභාර මහලේකම්ලාට වගකියන මහරැජින පත්කරන ආණ්ඩුකාරයෙක් හරහා මෙරට පාලනය විය. බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින් රදළ පංතීන් පාලනයට හවුල් කර ගන්නට විය. ඔවුන්ගේ නීතිය, ආගම, භාෂාව, සංස්කෘතිය මෙහි රජයන්නට විය. සෑම වර්ගයකම නායකයින් ඔවුන් පසුපස ඇදෙන්නට විය. නමුත් මෙරට සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් කොටස් අතර ගැටුම් නොතිබිණි. ඔවුන්ගේ පොදු හතුරා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඔවුන් සියලූ දෙනාම තලා පෙලා දැමූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පලවා හැරීම ඔවුන්ට විමුක්තිය නිදහස ලැබීමට තිබූ මාවත විය. රදළ පංතීන්ද බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපස පෙළගැසී ජනතාව සූරා කෑමට, ජනතාව පෙළීමට හවුල් විය.

            1914 දී අධිරාජ්‍යවාදීන් අතර වූ ලෝක යුද්ධය ලංකාවටද තීරණාත්මකව බලපෑවේය. අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව මෙරට ඇති විය හැකිව තිබූ ජනතා විරෝධය සිංහල මුස්ලිම් ගැටුමක් බවට හැරවීමට උපායශීලී විය. ලෝක යුද්ධය අවසාන වනවිට ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය. ලෝකයේ භූමි ප‍්‍රමාණයෙන් 1/6 ක ප‍්‍රදේශයක් අධිරාජ්‍යවාදී රදළවාදී පාලනයෙන් නිදහස්, කම්කරු පංති පාලනයෙන් යුත් සමාජවාදී රාජ්‍යයක් බවට පත් විය. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය දුර්වල විය. ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය වර්ධනය විය.

            පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සිය යටත් විජිතවල පාලනය පෙරමෙන් පහසු නොවීය. එමනිසා දේශපාලන ප‍්‍රතිසංස්කරණ ඇතිකරන්නට සිදුවිය. මේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ හේතුවෙන් ජාතික කොංග‍්‍රසයේ බෙදීම් ඇතිවිය. නායකත්වය අතර අසමගිය ඇති විය. බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින්ගේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ නිසා බෙදීම් ඇතිවූවද ඔවුන් පිටුපස පෙළගැසීමද වැඩිවිය. මෙම නායකයින් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී උවමනාවන් වඩාත් හොඳින් ඉටුකිරීම වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් විය.

            ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවට නියෝජිතයන් පත්කිරීම හරහා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට උවමනා රූකඩ පාලනය අත්හදා බලන්නට විය. 1931 දී ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාව පිහිටුවිය. සර්වජන ඡන්ද බලය ප‍්‍රදානය කෙරුණි. ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවෙන් තමන්ට බලය අහිමි කිරීම ගැන උතුරේ ජනයා අතර ඡන්දය වර්ජනය කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් දියත් විය. ඒ බි‍්‍රතාන්‍ය ප‍්‍රතිසංස්කරණයන්ට අනුව බලය නොලැබීමේ හේතුවයි. අධිරාජ්‍යවාදීන්ට කීකරුවී සිටි සිංහල ජන්මය ඇති රදළ පවුල්වලට බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් යටතේ බලය ලැබීම සිංහල, දෙමළ ජාතීන් අතර භේදය තීව‍්‍රර කිරීමට මඟ පෑදුවේය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදය යටතේ මෙරට ධනවාදය ආරම්භ වීමත් සමග ලාංකීය සමාජය තුල ආර්ථික වර්ධනයේ විශේෂිත තත්ත්වයන් වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතුය. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී ආර්ථිකයට, දේශපාලනයට, සංස්කෘතියට හා භාෂාවට ගැතිවූ කොම්ප‍්‍රදෝරු පංතිය කම්කරු පංතිය හා අනිකුත් පංති ස්තරයන් ගැනද වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතුය. 1931 දී ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාව ගැන උගතුන්, ප‍්‍රගතිශීලීන් ප‍්‍රකාශ කළ අදහස් මතුකර ගැනීමද වැදගත්ය.

වමේ ව්‍යාපාරය හා ජාතික ප‍්‍රශ්නය

            අවුරුදු සීයකටත් වඩා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ හෙවණ මත වැඩුණු ඔවුන්ට ගැති බලවේගයන්ට දේශපාලන බලය ලැබෙන පරිදි භූමිය සකසා තිබුණි. සිංහල/දෙමළ භේදය උග‍්‍ර වන ආකාරයටත් සිංහල ජන්මය තිබූ රදළ පංතීන්ට අයත් ප‍්‍රභූ පවුල්වලට ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවෙහි බලය ලැබෙන පරිදි කටයුතු සකසා තිබුණි. ඇමෙරිකාවේත් බි‍්‍රතාන්‍යයේත් අධ්‍යාපනය ලැබූ ප‍්‍රභූ පවුල්වල දරුවන්ගෙන් වමේ ව්‍යාපාරය මෙම අවධියේදී පටන් ගැනුණි. රදළයන්ට එරෙහිව කි‍්‍රයාකළ නමුත් රදළ ක‍්‍රමයට එරෙහිව විප්ලවීය ආකාරයෙන් සමාජය වෙනස් කිරීමේ අවශ්‍යතායවක් එහි නොවීය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ පාලන සමයෙහි පවා අධිරාජ්‍යවාදීන් පලවා හැර ජාතික විමුක්තිය දිනා ගැනීම වෙනුවට ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. මෙම ව්‍යාපාරය 1931 පමණ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ මුල්කාලීනයන්ගෙන් ආරම්භ විය. අද දක්නට ලැබෙන වමේ යයි හඳුන්වා ගනු ගබන සෑම දේශපාලන සංවිධානයකම මූලය එයයි. ඒ නිසා සමසමාජ පක්‍ෂයේ ගමන් මඟත් එහි කි‍්‍රයාකාරිත්වයත් ගැඹුරින් වටහා ගත යුතුය.

ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ වෙඩිහඬ මාක්ස්, ලෙනින්වාදය, චීනයට ගෙනා බව මාඕ සේතුං සහෝදරයා පැවසුවේය. දෙවන ජාත්‍යන්තරයේ සංශෝධනවාදී, ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදී බර්න්ස්ටීන්ලාට, කෞට්ස්කිලාට එරෙහිව ගෙනගිය අඛණ්ඩ මතවාදී අරගලය සහ වැඩපිළිවෙලවල් හරහා රුසියානු කම්කරු පංතිය රදළ වැඩවසම් සාර් අධිරාජ්‍යවාදය පෙරලා දමා කම්කරු පංති රාජ්‍යයක් බිහිකිරීමේ පදනම ඇති කළේය. මෙම ළදරු කම්කරු පංති සමාජවාදී රාජ්‍යයට පිටතින් හා ඇතුලතින් විරුද්ධ වූ බලවේගයෝ වූහ. පිටතින් අධිරාජ්‍යවාදී පංති සමාජවාදී රාජ්‍යයට පිටතින් හා ඇතුලතින් විරුද්ධ වූ බලවේගයෝ වූහ. පිටතින් අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයෝය. සොවියට් දේශයේ විශාල ගොවිජනතාවක් පැවතීමේ හේතුවෙන් ගොවි ජනතාව ධනේශ්වර පංතිය ගොඩනඟන බවත් එනිසා කම්කරු පංති රාජ්‍යය ගොඩනැගිය නොහැකි බවට තර්ක කළ බලවේගයෝ ඇතුලතින් වූහ. ඒ අනුව කි‍්‍රයා කළහ. ලෙනින් හා ස්ටාලින් මෙම මතවාදයන්ට විරුද්ධව සටන් කළ අතර දුප්පත් ගොවි ජනතාව සමග කම්කරු පංතිය සංධාන ගත කළේය. බාහිර වූ අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයන් පරාජය කරමින් සමාජවාදී රාජ්‍යය ආරක්‍ෂා කළේය. සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යයට එරෙහිව ස්ටාලින්ගේ නායකත්වයට එරෙහිව ඇතුලතින් සටන් කළේ ට්‍රොට්ස්කිගේ නායකත්වයෙන් යුත් කණ්ඩායමයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භ කරන්නේ ට්‍රොට්ස්කිවාදී දැක්මෙන්මය.

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භයේ සිටම ට්‍රොට්ස්කිවාදී විය. ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති වතුකම්කරුවන් හා නාගරික කම්කරු බලවේගයන් අතර ශක්තිමත් පදනමක් ඇතිකර ගන්නට හැකිවිය. ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය අයිතීන් සඳහා උද්ඝෝෂණ කළේය. ජනතාවගේ ප‍්‍රධාන හතුරා වූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය පෙරළා දමා කම්කරු පංතියේ නායකත්වයෙන් ජාතික නිදහස දිනාගත යුතුව තිබුණි. නමුත් ඒ වෙනුවට කම්කරු ගොවි ආණ්ඩුවක් යන සටන් පාඨය ඉදිරිපත් කිරීමෙන් ජනතාව නොමඟ යැවීමට හවුල් විය. යටත් විජිත පාලනයට එරෙහි අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේගයෝ වෙනත් දිශාවලට යොමු විය. නිදහස, භාෂාව , සංස්කෘතිය වෙනුවෙන් ජාතික මෙහෙවරට පෙළ ගැසී සිටි ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයෝ විය යුතු වූ පරිද්දෙන්ම හුදෙකලා විය. අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයට එරෙහි එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීම සිහිනයක්ම විය. මේ හේතුවෙන් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භයේදීම ලංකාවේ යථා තත්ත්වයෙන් බැහැර වී අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ වලට නටන රූකඩ බවට පත්වූහ. මේ සඳහා ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ රුවන්වැල්ල මන්ත‍්‍රී වරයා වූ ඇන්. ඇම්. පෙරේරා දිවුරා පොරොන්දු වූයේ මෙලෙසය.

            ‘‘1936 මාර්තු 17 වෙනිදා රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවේ රුවන්වැල්ල මන්තී‍්‍රවරයා ලෙස නානායක්කාර පතිරණගේ මාටින් පෙරේරා වන මම ශ්‍රී ලංකාද්වීපයේ රාජෝත්තමයාණන් වන නෛකශ්‍රීන් විරාජමාන අටවෙනි එඩ්වඩ් මහ රජ්ජුරුවන් වහන්සේටද, උන් වහන්සේගේ උරුමක්කාරයන්ටද උන්වහන්සේගේ ඇවෑමෙන් නීත්‍යානුකූලව රාජ්‍යයටද ප‍්‍රාප්තවන්නන්ටද භක්තිමත් වන බවටත් අවංකභාවයෙන් පක්‍ෂපාත වන බවටත් බහුමාන සහිතවද, අවංක ලෙසද සැබෑලෙසද, ප‍්‍රකාශ කොට මෙයින් සහතික කරමි.’’

(වලල්ගොඩ බන්දුතිලක – ඇන්. ඇම්. පිටු 42)

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ගැන කෙසේ කල්පනා කළද එහි කි‍්‍රයාකාරිත්වය පාර්ලිමේන්තු වාදී මඩගොහොරුවේ එරී ගොඩ ගත නොහැකි වීමයි. එය පසු කාලයකදී සිට නොව ආරම්භයේදී වැරදි පදනමකින් ඇති වූවකි. ජාතික ප‍්‍රශ්නය කෙරෙහි පිවිසීම සිදුවූයේද වැරදි පදනමකින්ය. උන්නතිකාමී අරගල නිසා ජනතාව ඒ පිටුපස පෙල ගැසුනද ආගම් අබිං යැයි පැවසීමෙන් දුප්පත් ගොවි ජනතාව ගෙන් සම්පූර්ණයෙන් දුරස් වන්නට විය. කම්කරු පංතිය හා ධනේශ්වර ප‍්‍රතිසංස්කරණ තුල කොටු වන්නට විය. 1948 දී නව යටත් විජිත පාලකයින් ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන්ගේ ඡන්ද අයිතිය අහෝසි කිරීමත් සමග වතු කම්කරුවන්ගේද දුරස් වන්නට විය. සමසමාජ පක්‍ෂයට උරුමව ඇත්තේ එවැනි ඉතිහාසයකි.

කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය

            දෙවන ලෝක යුද්ධයේ බලපෑම ලංකාව පුරා බලපවත්වන්නට විය. සියලූම දේශපාලන පක්‍ෂ සහ බහුජන සංවිධාන වලටද එකසේ බලපෑවේය. එම සංවිධාන දෙවන ලෝක යුද්ධය පිළිබඳව ගත් ස්ථාවරය විමසා බැලිය යුතුය. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයටත්, ට්‍රොට්ස්කිවාදීන්ටත් අනුව එය අධිරාජ්‍යවාදීන් අතර වූ යුද්ධයක් විය. එය නිවැරදිය. එමෙන්ම ඔවුන් සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍ය දෙස බැලූවේ කෙසේද? ඔවුන්ට එයත් ජර්මන්, ජපන් හා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයන් හා සමාන විය. ස්ටාලින් ඔවුන්ට අනුව ද්‍රෝහියෙකි. එය අන්ත ප‍්‍රතිගාමී ස්ථාවරයකි. එමඟින් සෝවියට් රාජ්‍යයටත් එහි නායකත්වය දැරූ ස්ටාලින් සහෝදරයාටත් එරෙහි ව්‍යාපාරයක් දියත් කිරීමට සමසමාජ පක්‍ෂය ඉදිරිපත් විය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය භේදය ඇති විය. සෝවියට් රාජ්‍යයත් ස්ටාලින් සහෝදරයාත් ආරක්‍ෂා කළ යුතුය, යන ස්ථාවරයේ සිටි ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයන් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයෙන් නෙරපා දැමීම සිදුවිය. මෙම බලවේගයන්ගෙන් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය බිහිවිය. ආරම්භය සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍ය හා ස්ටාලින් සහෝදරයා ආරක්‍ෂා කිරීමයි. මූලය ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි.

            ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ වැඩපිලිවෙල වූයේ කුමක්ද? ජාතික විමුක්ති යුද්ධයක් සඳහා ජනතාව පෙලගැස්සීමේ වැඩපිලිවෙලක් නොතිබුණි. තමන්ගේ හතුරා ජනාතාවගේ හතුරා බවට පත් කළේය. ජනතාවගේ හතුරා තමන්ගේ හතුරා බවට පත් කර නොගත්තේය. ජනතාවගේ හතුරා වූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. නමුත් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ප‍්‍රධාන හතුරා වූයේ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි. ජනතාව අතර සමඟිය වෙනුවට භේදය වැපිරවීමට මුල් විය.

            ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයෙක් වූ ස්ටාලින් සහෝදරයාගේ අභාවයෙන් පසු සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යය සංශෝධනවාදී බලවේගයන් අතට පත් විය. එහි නායකත්වය දැරුවේ ද්‍රෝහී කෘෂෙව්ය. ඔහු හරහා සෝවියට් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය නූතන සංශෝධනවාදී කි‍්‍රයාමාර්ගය ලොව පුරා කි‍්‍රයාත්මක කිරීමට නායකත්වය දුන්නේය.

            ස්ටාලින් ද්‍රෝහී මිනීමරුවෙක් ලෙස හංවඩු ගැසීය. පාර්ලිමේන්තුව හරහා සාමකාමීව සමාජවාදයට පරිවර්තනය විය හැකි බව ප‍්‍රචාරය කළේය. නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළේය. සෝවියට් දේශය සමස්ථ ජනතාවගේ පක්‍ෂය හා රාජ්‍යය ලෙස නම් කළේය. ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයද ස්ටාලින් ආරක්‍ෂා කිරීමේ පදනමෙන් බිහිවූවද වේගයෙන් ද්‍රෝහී කෘෂෙව්ගේ කි‍්‍රයාමාර්ගය අනුගමනය කළේය. මෙම කි‍්‍රයාමාර්ගයන්ට එරෙහිව ස්ටාලින් සහෝදරයා ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයෙකු ලෙස ආරක්‍ෂා කරමින් කෘෂෙව්ගේ නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහිව මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ නායකත්වයෙන් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය කි‍්‍රයාමාර්ගයක් දියත් කළේය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහි මතවාදය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය බල පෑම් ඇති කළේය. පක්‍ෂය දෙකට බෙදුණි. පක්‍ෂයේ බහුතරය නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහිවීම නිසා පක්‍ෂ නායකත්වය පක්‍ෂ සම්මේලනයක් පැවැත්වීමට එඩිතර නොවීය. නූතන සංශෝධනවාදයට අනුව යමින් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය තුල නිළධාරිවාදී ලෙස කේනමන් කණ්ඩායම බලය අත්පත් කර ගත්තේය. නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහි බලවේග පක්‍ෂයෙන් නෙරපා දැමිණ.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේත් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයෙත් සංශෝධනවාදී, ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදී වැඩ පිළිවෙල හා යටත්වීම් වාදය නිසා එම පක්‍ෂ ජනතාවගේ අප‍්‍රසාදයට පත්ව තිබුණි. එමෙන්ම කෘෂෙව්ගේ සංශෝධනවාදයට එරෙහිව ස්ටාලින් ආරක්‍ෂා කරමින් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ මතවාදී අරගලයක් දියත් කළේය. ධනවාදයෙන් සමාජවාදයට සාමකාමීව පරිවර්තනය විය හැකි බව, පාර්ලිමේන්තුවෙන් සමාජවාදය ගොඩනැගිය හැකි බව කෘෂෙව් ඉදිරිපත් කළ නූතන සංශෝධන වාදයයි. කි‍්‍රයාවට නැගුවේ රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයයි. සෝවියට් දේශයේ සමාජවාදය ගොඩනැගීමේ කාලපරිච්ෙඡ්දයේ අත්දැකීම් මාඕ සම්පිණ්ඩනය කළේය. සමාජයෙහි පංති පවතිනතාක් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය තුලද පංති අරගලය පවතින බවත් ජනතාවගේ සෝදිසිමත්භාවය වැඩිදියුණු කරමින් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය යටතේ විප්ලවය අඛණ්ඩව ගෙනයාමේ න්‍යාය ගොඩ නගමින් චීනය තුල ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයට මාඕ සේතුං සහෝදරයා නායකත්වය දුන්නේය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝකය පුරා සංස්කෘතික විප්ලවයේ වෙඩි හඬ පැතිරුණි. සියලූම කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂ තුල මතවාදී අරගලය දියත් විය. ලංකාවේද එලෙසම සිදුවිය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම නූතන සංශෝධනවාදීන්ටත්, සංශෝධනවාදයටත්, එරෙහි මතවාදයන් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට බලපෑම් කෙරුණි. පක්‍ෂය දෙකට බෙදුණි. මධ්‍යගත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවට ආධිපත්‍ය කි‍්‍රයාවේ යෙදුණි. පක්‍ෂය පක්‍ෂ සම්මේලනයක් පැවැත්වීමට පවා බිය විය. පක්‍ෂයේ වැඩි දෙනා නූතන සංශෝධනවාදයට විරුද්ධව පෙළගැසුනු නිසාවෙන් කේනමන් කණ්ඩායම කුමන්ත‍්‍රනකාරීව පක්‍ෂයේ බලය අල්ලා ගත්තේය. ඊට විරුද්ධ බලවේගයන් පක්‍ෂයෙන් නෙරපා හැරින. චීන පිල හා මොස්කව් පිල වශයෙන් බෙදුණේ එම ජාත්‍යන්තරවාදී අරගලයේදී ගත් ස්ථාවරයන් අනුවය. ඉවත් කළ අය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (චීන පිල), චීනයේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය දියත් කරන ලද මතවාදී අරගලය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය, විප්ලවීය මතවාදය වූ මාක්ස්, ලෙනින්, මාඕ සේතුං චින්තනය ප‍්‍රචාරය කළේය. එය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ආරම්භයයි. නිර්ධන පංතිය වෙනුවෙන් මෙරට මෙතෙක් කර ඇති අනගිතම වැඩ කොටස එයයි. ශ්‍රේෂ්ඨ සංස්කෘතික විප්ලවයෙන් ඔද වැඩුණු විශාල පිරිසක් මෙහි විය. මෙම පිරිසට නායකත්වය දුන්නේ ශන්මුගදාසන් සහෝදරයායි. ජාත්‍යන්තරය මතුකළ නිර්ධන පංතියේ ගැඹුරුතම අභියෝගයෙන් බැහැරව ‘‘ශන් විප්ලවය කරන්නේ නැතැයි’’ ‘‘ශන් ලේවලට බයයි’’ යනුවෙන් හඬ නගමින් සම්පූර්ණයෙන්ම ජනතාව වැරදි දිශාවකට යොමු කරමින් රෝහණ විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ බිහි විය. (රෝහණ විජේවීර සෝවියට් දේශයෙන් ලූමුම්බා විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය විද්‍යාව හදාරා මෙම අවදියේ ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේය. ඔහු මෙම මතවාදයේදී චීන මතවාදය ගත් නිසා නැවත රුසියාවට යෑම තහනම් කළ බව ප‍්‍රකාශ කර ඇත. ඔහු ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට (චීන පිල) එක්වී ඇත. ඔහු 1966 ජනවාරි සුප‍්‍රසිද්ධ ජාතිවාදී පෙළපාලියේ යාම නිසා පක්‍ෂයෙන් ඉවත් කර ඇත.) සමාජ විප්ලවය සඳහා ඉදිරිපත් වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සම්පූර්ණ කි‍්‍රයාවලිය විමසා බැලිය යුතුය. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයත්, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයත් අනුගමනය කරමින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත්, ජනතාව පාර්ලිමේන්තු මඩ ගොහොරුවට ඇද දමමින් සිටියි. ජනතාව අතර සමඟිය වෙනුවට අසමඟිය වර්ධනය කෙරෙන කි‍්‍රයාමාර්ගයක ගමන් කරමින් සිටියි.

නව යටත් විජිත පාලනයෙන් පසු දේශපාලනය

            විශේෂයෙන්ම බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට, දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, පෙර පැවැති යටත් විජිත එලෙසම පවත්වාගෙන යාම අසීරු විය. යටත් විජිත පාලනයන්ට එරෙහිව එවැනි රටවල්වල ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාර බිහිවී තිබුණි. බොහෝ රටවල කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂද තිබුණි. චීනයේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂ නායකත්වය යටතේ දිග්ගැස්සුණු මහජන යුද්ධයක් දියත් වී තිබුණි. ඉන්දු චීනයේ ද කොරියාවේ ද ඉන්දියාවේ ද අනෙකුත් බොහෝ යටත් විජිත වලද නිදහස් ව්‍යාපාර බිහිවී තිබුණි. මෙම ව්‍යාපාර මැඬලීමට ගියහොත් ඒවා රුසියාව, චීනය දෙසට හැරෙන බව දුටු බි‍්‍රතාන්‍ය අඕධිරාජ්‍යවාදීන් ඔවුන් කාලයක් තිස්සේ ගොඩ නැගූ නිවට මානසිකත්වයක් ඇති අධිරාජ්‍ය ගැති රදළ සම්භවයක් ඇති පංතීන්ට දේශපාලන බලය ලබාදුණි. උත්සවශ්‍රීයෙන් යටත් විජිත රටවල පාලකයින් ‘‘නිදහස’’ සමරන්නේ එලෙසයි. ලංකාවේද සිදුවූයේ එයයි. ලාංකීය නව යටත් විජිතයේ පළමුවරට බලයට පත් වූ රූකඩ පාලකයින් කළේ ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති වතුකම්කරුවන්ගේ ඡන්ද බලය අහෝසි කිරීමයි. පුරවැසිභාවය අහෝසි කිරීමයි.

            දෙමළ ජනතාව, ලංකා දෙමළ හා ඉන්දියානු දෙමළ වශයෙන් බෙදීමයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයට වතු කම්කරුවන් තුල තිබූ පදනම මෙයින් දියකර දැමීය. සමසමාජ පක්‍ෂය එහි ඉතිරිව තිබූ සෑම හොඳ දෙයක්ම අහිමි කර ගත්තේය. 1951 දී යූ. ඇන්. පී යෙන් බණ්ඩාරනායක ඉවත්වීම පැරණි යටත් විජිත තුල ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය කි‍්‍රයාත්මක වීමේ ප‍්‍රතිඵලයයි. යූ. ඇන්. පීය ප‍්‍රධාන වශයෙන් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට බරවූ අතර ජනතාව තුල එයට විරුද්ධව ප‍්‍රබල විරෝධයක් තිබුණි. මෙම බලවේගයන් වෙනත් දිශාවකට යොමු කිරීමට බණ්ඩාරනායක දක්‍ෂවිය. වතු කම්කරුවන්ට එරෙහිව යූ. ඇන්. පීය කළාමෙන් අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේග අතර සමඟිය සුනුවිසුනු කිරීමට බණ්ඩාරනායක තවත් පියවරක් ඉදිරියට තැබීය. ‘‘සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම’’ ‘‘බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම කිරීම’’ යන සටන් පාඨ ජනපි‍්‍රය කිරීම තුලින් සිංහල බෞද්ධ අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේග සිංහල ජාතිවාදයේත්, බෞද්ධාගමේත් සිරකරුවන් බවට පත් කරන ලදි. එම බලවේගවලට අද පවා එම මානසික පරාජයෙන් මිදීමට හැකිවී නැත. අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ගෙන ගිය නිර්ධන පංති නායකත්වය යටතේ කම්කරු – ගොවි සංධානය ප‍්‍රධාන කරගත් ජාතික එක්සත් පෙරමුණ වෙනුවට සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පංච මහා බලවේගය යටතේ කම්කරු පංතිය නව අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක පංතියක් පිටුපස පෙළ ගස්සන ලදි. එය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට ප‍්‍රගතිශීලී බව ඇති කරන ලදි. මෙම මානසිකත්වයෙන් අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේගයන්ට මිදීමට කාලය පැමිණ ඇත. දෙමළ ජනතාවගෙන් නැග ආ විරෝධය හමුවේ ‘‘බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම්’’ ගිවිසුම ඇති විය. බලයට පත් අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලිය දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳීමේ උවමනාව බොරුවට මවාපායි. බලයෙන් පහවූ අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලිය බලයට ඒම සඳහා එයට විරෝධය පලකරයි. එම විරෝධය බහුතර සිංහල බෞද්ධ ජනතාව මත පටවයි. ජනතාවගේ විරෝධය නැග ආ පසු ඒ පාලක පංතීන් විලිලජ්ජා නැතිව තමන් අත්සන් කරනු ලැබූ ගිවිසුම් ඉරා දමයි. පාලක පංතීන් පීඩිත දෙමළ ජනතාව මර්ධනය කරයි. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජාතීන් අතර අසමඟිය වර්ධනය කරයි. සූරාකෑම උග‍්‍ර කරයි. පීඩිත සිංහල ජනතාව අධිරාජ්‍ය ගැති සිංහල මහ ධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. දෙමළපීඩිත ජනතාව දෙමළ මහධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. මුස්ලිම් පීඩිත ජනතාව මුස්ලිම් මහ ධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. ඉන් පසු මුලූ මහත් පීඩිත ජාතීන් තවත් වටයකින් අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ග‍්‍රහණයට නතු කරයි. දිගින් දිගටම ඉතිහාසයේ අද දක්වා සිදු වී ඇත්තේ මෙය නොවේද?

            දෙමළ ධනේශ්වර නායකයින් සිංහල මහා ධනේශ්වර පංතිය සමඟ කේවල් කිරීම සඳහා දියත්කරන ලද සාමකාමී උද්ඝෝෂණ සහ සත්‍යග‍්‍රහ වලදී අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලීන් ඔවුන්ව මර්ධනය කර ඇත. මෙම අවස්ථාවලදී කම්කරු පංතිය සිය ඓතිහාසික පංති කාර්්‍යභාරය සමඟ ඉදිරියට යොමු නොවුණේ ඇයි?

            1965 දී බලයට පත් අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක පංතියෙන් ඩඩ්ලි – තිරුචෙල්වම් ගිවිසුම බිහි විය. රටසභා පනත ලෙස ඉදිරිපත් විය. මෙම ගිවිසුමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය, ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය එකතුව සැදුම් ලත් සමඟි පෙරමුණ ඊට එරෙහිව 1966 ජනවාරි 08 වෙනි දින ජාතික විරෝධතා ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේය. මෙම විරෝධතා පෙලපාලියට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීරද සහභාගි වී ඇත. සමසමාජ පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය නව යටත් විජිත ආණ්ඩුවේ තනතුරු ලබා ගැනීම සඳහා ඉතිහාසයේ දරුණුතම පාවාදීම කළේය. මෙම පක්‍ෂය කෙරෙහි සුළු ජාතීන්ගේ යම් බැඳීමක් තිබුනි නම් එයද සහමුලින්ම නැති විය. 1970 දී නව යටත් විජිත රජයේ පාලක පංතිය ලෙස, ගෙන එන ලද 1972 ව්‍යවස්ථාවෙන් දෙමළ ජාතිය හිමිකරගෙන තිබූ ප‍්‍රජාත‍්‍රන්ත‍්‍රීය අයිතීන් අහෝසි කරන ලදි.

            1977 දී සමගි පෙරමුණ රජයට එරෙහිව මැතිවරණ ප‍්‍රකාශනයේ දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විඳීම සඳහා වටමේස සාකච්ඡාවක් හරහා කි‍්‍රයාකරන බවට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය දෙමළ සංවිධාන වලට පොරොන්දු විය. ඔවුන් එසේ කළේ මැතිවරණයෙන් පසු ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම සඳහා අවශ්‍ය මැතිවරණ ආසන ප‍්‍රමාණය ලබාගත නොහැකිය යන විශ්වාසයෙනි. මැතිවරණ ආසනවලින් 5/6 ක බලයක් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ලැබීමත් සමඟ සියලූ පොරොන්දු අමතක විය. දෙමළ විමුක්ති එක්සත් පෙරමුණ විරුද්ධ පක්‍ෂය බවට පත් විය. ප‍්‍රශ්න විසඳීම කෙසේ වෙතත් අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවන් ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහාම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට 5/6 බලය උපයෝගී කර ගත්තේය.

            1980 දශකය වන විට ලෝකය අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරු දෙකක් වෙක කේන්ද්‍ර ගත වී තිබුණි. සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරත්, ඇමෙරිකාව ප‍්‍රමුඛ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරත් වශයෙනි. සාමකාමී මාවතෙන් සමාජවාදයට ගමන් කිරීමේ නූතන සංශෝධනවාදීන්ගේ කි‍්‍රයාමාර්ගය හෙළිදරව් වී තිබුණි. අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන්ට පෙර බෙදා පැවතුණු ලෝකය නැවත බෙදා ගැනීමේ අනතුර ඉදිරියේ ලෝකය පැවතුණි. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම කඳවුරු දෙක අතර පෙලගැසීම වේගවත් විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් තුල පාලක පංතීන්ට එරෙහිව සන්නද්ධ ව්‍යාපාර බිහිවිය. මෙම අරගල පිටුපස අධිරාජ්‍යවාදීන් සිය උවමනාවන් සඳහා ඒවා මෙහෙයවීමට, ග‍්‍රහණයට ගැනීමට සැලසුම් දියත් කළේය. නව යටත් විජිත රටවල පාලක පංතීන් ‘‘නොබැඳි සමුළුව’’ තුල මධ්‍යස්ත ලෙස පෙනීසිටිමින් මෙම කඳවුරු දෙකෙන්ම ප‍්‍රයෝජන ගැනීමට මාන බැලූහ. සිය රටවල පීඩිත පංතීන් හා ජාතීන් නොමඟ යැවීමට සමඟි වූහ.

            ශ්‍රී ලංකාව, ඇෆ්ගනිස්ථානය, නිකරගුවාව ඇතුළු ලෝකයේ බොහෝ නව යටත් විජිත රටවල සිදුවූ කි‍්‍රයාදාමය එයයි. (අධිරාජ්‍යවාදීන් යම් රටක පාලක පංතීන් පෙරලා දමා තමන්ට පක්‍ෂ ගැති පාලක කල්ලියක් බලයට ගෙන ඒම ඔවුන්ගේ උපාය විය.) ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ඇමෙරිකාවට හිතවත් පාලකයින් පෙරළා දමා සෝවියට් කඳවුරට පක්‍ෂපාතී බලවතෙක් බලයට පත් කළේය. ඉන් අනතුරුවම එම පාලනය බිඳ වැටෙන තුරු එම රටේ යුද්ධයක් දියත් විය. ජනතාවගේ ජීවිත සම්පත් විනාශ විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල එලෙස සිදුවිය. දූෂිත පාලක පංතීන්ට එරෙහිව එම රටවල් තමන්ට පක්‍ෂපාතී සන්නද්ධ කණ්ඩායම් ඇති කළේය. ආධාර කළේය. යුද්ධ කළේය. ශ්‍රී ලංකාවේ ද තත්ත්වය එසේ විය. ප‍්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ වල ප‍්‍රධාන පුද්ගලයින් ඔවුන් වෙත දිනා ගැනීම සඳහා නොයෙකුත් උපක‍්‍රම යොදයි. උතුරේ දෙමළ ජාතියේ ප‍්‍රශ්න මුල් කරගෙන එයට විසඳුම් ලෙස ‘‘ඊලාම්’’ රාජ්‍යය සඳහා සටන් වැදුණු බලවේගයන් තුලද මෙයම ප‍්‍රකාශ විය. සමහර කණ්ඩායම් පිටුපස ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඒ මැද ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් විය. සමහර කණ්ඩායම් පිටුපස සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඒ මැද ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් විය. මෙම සියලූ කණ්ඩායම් වල ඉල්ලීම ‘‘දෙමළ ජාතීන්ට වෙනම රාජ්‍යයක්’’ යන්නයි. ඉල්ලීම එකක් වුවද මෙම බලවේගවලට එකම ධජයක් යටතට ඒමට නොහැකි වූයේ ඇයි? ඔවුන් අතර සන්නද්ධ ගැටුම් ඇති වූයේ ඇයි? ඔවුන් පිටුපස සිටි බලවේග කි‍්‍රයාකළ ආකාරය නිසයි.

            දකුණේ සංවිධාන තුලද මෙම බෙදීම පැහැදිලිව දක්නට ලැබුණි. මෙම අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරු දෙකෙන්ම පෝෂණය ලැබූ බලවේගද විය. එක් එක් කඳවුරෙන් වෙන වෙනම පෝෂණය ලැබූ බලවේගද විය. ඒ අනුව දකුණේ ජනතාව තුලද කි‍්‍රයාත්මක විය. සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරට හිතවත් බලවේග වලට සමාජවාදී ලේබලය ඇලවූ අතර එයට විරුද්ධ වන සංවිධාන ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයේ අත කොලූ ලෙස හැඳින්විය.

            ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන්ගේ බලපෑම යටතේ ප‍්‍රසිද්ධ ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම යටතේ සමාජ අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපස සිටි බලවේග එය ජාතික ප‍්‍රශ්නයට ඇති විසඳුම ලෙස පිලිගත්තේය. ‘‘වෙනම රාජ්‍යය’’ ‘‘ස්වයංතීරණය’’ අත්හැර ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම ‘‘දෙමළ ජාතික ප‍්‍රශ්න’’ සඳහා විසඳුම් ලෙස පිලිගත්තේය. ඒ අනුව කි‍්‍රයා කළේය. ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම අධිරාජ්‍යවාදීන්ට, ඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදීන්ට යටත් වීම ලෙස දුටු අධිරාජ්‍ය විරෝධී ඉන්දීය – ව්‍යාපත්වාදීන්ට විරුද්ධ වූ බලවේග එයට විරුද්ධව පෙළගැසුණි. ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපසින් වූ බලවේගද එය පිටුපස සිට ගිවිසුමට විරුද්ධ විය. ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට විරුද්ධ වූ ඇමරිකන් බලවේග ඒ හරහා බලයට පැමිණියේය. ඊට එරෙහි වූ අධිරාජ්‍ය විරෝධී, දේශපේ‍්‍රමී බලවේග අතර අසමඟිය වර්ධනය කර කෲර ලෙස මර්ධනය කළේය. එක් අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරක සිට අනික් අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුර වෙත බලවේග මාරු විය. ඒ සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුර බිඳවැටීමේ ප‍්‍රථිඵලයකි. ලෝක පරිමාණයෙන් ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය ඉදිරියට ඒමයි. එම බලවේග විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂික මුහුණුවරක් දීමට ඉදිරිපත් විය.

            ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට පක්‍ෂපාත වූ උතුරේ සටන් කළ සංවිධාන ස්වයංතීරණය අත්හැර දැමීය. එම සංවිධාන දුර්වල විය. දකුණේ ස්වයංතීරණයට පක්‍ෂපාත වූ බොහෝ සංවිධාන සාම වැඩපිලිවෙලවල් ඔස්සේ ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයේ උවමනාවට මාරු විය. ගිවිසුමට විරුද්ධ වූ සුළු ධනේශ්වර සංවිධාන (ජනතා මර්ධනයෙන් පසු) එම ගිවිසුමේ කොන්දේසි වලට යටත්ව නැවතත් දේශපාලනය කරගෙන යති. වරප‍්‍රසාද භුක්ති විඳිති.

            ඉතිහාසය විසින් සියලූම ප‍්‍රශ්න උග‍්‍රකර විසඳුම් ඉල්ලා සිටින අර්බුදයක් කරා තල්ලූකර ඇත. අධිරාජ්‍යවාදීන්ටත් උන්ට ගැති පාලක කල්ලීන්ටත් ජනතාවගේ එකදු මූලික ප‍්‍රශ්නයක්වත් විසඳිය නොහැක. දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳීමේ මහා ඝෝෂාව හරහා පීඩිත දෙමළ ජාතියේ ඉරණම විසඳීමේ අයිතිය ඇමෙරිකානු, බි‍්‍රතාන්‍ය, නෝර්වේ අධිරාජ්‍යවාදීන් පවරා ගෙන ඇත. ඒ හරහා මෙරට වසන සියලූම ජාතීන් තවත් වටයකින් අධිරාජ්‍යවාදීන්ට උවමනා විදිහට යටපත් කිරීම සිදු වී ඇත. මෙරට වරායවල්, ගුවන් තොටුපලවල් ඕනෑම අවස්ථාවක ප‍්‍රයෝජනය ගැනීම සඳහා අයිතිය ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය පවරාගෙන ඇත. ති‍්‍රකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි සංකීර්ණය ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් පවරා ගෙන ඇත. ඉතිරිව ඇති සියලූම සම්පත් අත්පත් කර ගැනීම සඳහා අධිරාජ්‍යවාදීන් කූට උපක‍්‍රම තවතවත් යොදනවා ඇත. සියලූම දේශපාලන දේශපාලන සංවිධාන ඔවුන් පසුපස කම්කරු පංතියත් ගොවි ජනතාවත් පෙළ ගස්වා ගැනීමට ඔවුන්ගේ පාවාදීමේ කි‍්‍රයාමාර්ග හා වැඩපිලිවෙලවල් දියත් කර ඇත. ‘‘වාමාංශික’’ හා ජාතිවාදී බලවේග ඉතිහාසය පුරාම කර ඇත්තේ එයයි.

            කම්කරු පංතිය සටන් කරන බලවේගයන්ගේ ජාතිය, වර්ගය, ආගම, කුලය නොව ඔවුන්ගේ අරගලවලට හේතු ඉදිරිපත් කරමින් එම අරගලයන්ගේ ජයග‍්‍රහණය වෙනුවෙන් නැඟී සිටිය යුතුය. සියලූම පීඩිත පංතීන්ගේ හා ජාතීන්ගේ විමුක්තිදායකයා ලෙස ඉදිරිපත් විය යුතුය. සූරාකෑමෙන් තොර පංති රහිත සමාජය වූ කොමියුනිස්ට් සමාජය බිහිකිරීමේ අරමුණින් ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයින්ගේ ඉගැන්වීම් වලින් සන්නද්ධව නායකත්වය දිය යුතුය. නැතිනම් සටන් කරන බලවේගයන්ට නිශ්චිත අරමුණක් නොමැතිව අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ විසඳුම් වලට සීමාවන නිසාය. අරගලය පාවාදීමට සිදුවන නිසාය. සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යයෙහි නිර්ධන පංති රාජ්‍ය බලය ස්ටාලින්ගේ අභාවයෙන් පසු නූතන සංශෝධනවාදීන් අතට පත් විය. සමාජවාදී චීන රාජ්‍යයෙහි නිර්ධන පංති රාජ්‍ය බලයද මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ අභාවයෙන් පසු චීන සංශෝධනවාදීන් අතට පත් විය. සෝවියට් – චීන සංශෝධනවාදීන් කර ඇත්තේ ජනතාවගේ ශ්‍රෙෂ්ඨ ජයග‍්‍රහණයන් අධිරාජ්‍යවාදීන්ට විකිණීමකි. මේ නිසා වෙන කිසිම කාලපරිච්ෙඡ්දයකට වඩා කම්කරු පංතිය බරපතල අභියෝගයකට මුහුණදීමට සූදානම් විය යුතුය.

            කම්කරු පංතිය ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය ඉහලින්ම එසවිය යුතුය. දෙමළ ජාතීන්ට ස්වයංතීරණය ඉල්ලන දකුණේ සංවිධාන බලවේග වලින් කැඞී වෙන්විය යුතුය. ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය පිළිගත්තේ ලෙනින්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. ශ්‍රේෂ්ඨ ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ධනේශ්වර පංතීන්ට ස්වයංතීරණ අයිතිය දිනාදිය නොහැකි බව විග‍්‍රහකළේ මාඕගේ නායකත්වයෙන් යුත් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. පීඩිත ජාතියක ස්වයංතිරණය දිනාදිය යුතු බවත්, එය දිනා දිය හැක්කේ කම්කරු පංතියට පමණක් බවත් (නිර්ධන පංතියට) පැහැදිලි කළේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. කම්කරු පංතියේ ක‍්‍රියාමාර්ගය විය යුත්තේ එම මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට අධිෂ්ඨාන සහගත වීමයි.

මාක්ස්වාදී අධ්‍යයන කණ්ඩායම
(2005 වසරේ ලියන ලදි)

 

Larsen free!

Larsen free!

Letter send to Norwegian Ambassador in London today.
Please send letters to Norwegian Embassy protesting this arrest on the eve
of May Day by one of Norway’s best working class sons.
Dear Ambassador,
Norway arresting Kjell Gunnar Larsen and his parther this morning sends a
message that democracy in Norway is in danger.
One of Europe’s and Norways leading political activists against Racism has
been arrested.
We call for his and his partners immediate release before Norways human
rights image is further damaged.

Yours Sincerely
Nicholas Glais
send any copies of letters to post@tjen-folket.no

රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහය ලත් ආගමික අන්තවාදය හෙලා දකිමු!

Oppose to Buddhist Fundamentalism!

රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහය ලත් ආගමික අන්තවාදය හෙලා දකිමු!

අඳුරු අනාගතයක සෙවනැලි මතුවෙයි. පැරණි අවතාර නැවත හොල්මන් කරන්නට පටන් ගෙන ඇත. මෙයට දශක කිහිපයක කලින් අත්විඳි දැවැන්ත ලේ වැගිරීම් වල අනාගත සේයාව අප නෙත් ඉදිරියේ මැවි මැවී පෙනෙයි.

ගුවන් ප‍්‍රහාරයෙන් සමූලඝාතනය කොට මරා දමන ලද දමිළ පාසලේ දරුවන්….
වධ දී මරා දමන ළද රැුඳවියන්……
වධ කඳවුරු තුළ අමු ලේ විසිරීම් සමග විසිවෙන වේදනාවේ විලාපයෝ සමග, තවත් අප‍්‍රකට තැනක ආදරණීය මවෙකගේ, පියෙකුගේ සංවේදී හදවත් වළ දරාගත නොහැකි වේදනාව උණු කඳුළු වී රූරා වැටෙයි….

මේ නුදුරු අනාගතයේ වර්ගවාදය නිසා සහ ආගමික අන්තවාදය නිසා අප ජනිත වී සිටින මේ සාරවත් භූමියේ ඇති කළ ඉමක් නැති ෙවිදාවන්ගෙන් සමහරකි.

අහෝ අවාසනාවක තරම එය යලි නැවත නැවත එයි. ඉක්මනින්ම ලේ පිපාසිත නරුමයින්, එන් ජී ඕ මුදලින් උදර තර කර ගන්නා, ඇමෙරිකන් ක්‍ෂ් කුලී ඝාතකයන්ගේ වැඩ පහසු කරන, තවත් යුද්ධයක් උලූප්පවාලීමෙන් ලෝක ව්‍යාප්ත ධනපතියන්ගේ අවි කම්හල්වලට ලාබ ලබා දෙන්ට සැදී පැහැදී සිටින චීවරධාරී කාෂාය ත‍්‍රස්තවාදීහු මේ භූමිය ලේ විලක් කිරීමේ තිරිසන් සහ මෘග සූදානමට සැරසෙයි.

සියලූ ආගම් සහ ජාති හරහා ලෝකය තුළ සිටින සුවහසක් පීඩිතයින් බෙදා වෙන්කොට භේද භින්න කිරීමට නිර්ලජ්ජී පාලක තන්ත‍්‍රයෝ උත්සාහ දරත්, එය මෙහි මෙලෙස අපේ රටේ ඉතිහාසය තුළ ධනවාදයට අතිමහත් සේවයක් කොට ඇති බෞද්ධ අන්තවාදය හරහා සිදු කරනු ඇත. පදනම් විරහිත ඕපා¥ප සහ ප‍්‍රලාපයෝ නූගත් ජනතාව නොමග යවා මේ කඹ ඇදිල්ලක යෙදෙන්නේ සහෝදර ඔබ සහ මා පෙළන, අධම පාලන තන්ත‍්‍රයේ දඩ බල්ලන්ගේ අශූචි ලෙව කෑමටයි.

සියවස් ගණනක් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී වියගහෙන් බැට කෑ අපේ ආදරණීය ජනතාවට තවමත් සුවසේ නිදන්නට හැකි වී නොමැත.. දුෂ්ට සහ කුහක බෞද්ධ අන්තවාදය මුස්ලිම් ලේ බීමේ තිරිහන් ආශාවෙන් මඩිනු ලැබ වියරුවෙන් කෑ ගසයි…

මෙහි ඓතිහාසික විiාත්මක ප‍්‍රවේශය පරීක්‍ෂා කිරීමෙන් ඔබට සත්‍ය ඉතා වේගයෙන් සහ ක්‍ෂණිකව දැන ගත හැකි වනු ඇත. ලක් ඉතිහාසය තුළ පෙර නොවූ විරූ දුෂ්ට සහ අධම ලෙස සුරා කන අතිශය රදළමය මතවාදී පාලනයක මාරාන්තික පීඩාව පොදු මහජනතාවගේ ඇට මිදුළුවලටද දැනෙන වකවානුවකි මේ. රාජ්‍ය වරප‍්‍රසාද ලබන ධනපති සහ මධ්‍යම පන්තියේ අතලොස්සක් හැරුණු විට ජනතාවගෙන් බහුතරය මේ විඩාවෙන් සක‍්‍රීය ලෙස විඳවනු ලබන අතර දැඩි ප‍්‍රතිරෝධයේ වෛරය ඔවුන්ගේ හදවත් තුළම මැවී ඇති බව දිගින් දිගටම රට තුළ පැන නැගුණු අර්බුද හරහා විශද වෙයි…

තවදුරටත් කිසිදු ජනප‍්‍රියතාවයක් ජනතාවගෙන් අත්නොවන විට, දේශපේ‍්‍රමී සහ විප්ලවීය සංවිධානයෝ රට තුළ රහසිගතව සිය ශක්තිය මාරක ප‍්‍රහාරයන් සඳහා සූදානම් කරන විට, තවත් වසර ගණනක් අපගේ ආදරණීය ජනතාවගේ ලේ මස් බුදීමට කැස කවන රාජපක්‍ෂ හමුදා රජයට දියත් කළ හැකි කදිම තුරුම්පුවකි බෞද්ධ අන්තවාදය…

ඒ මන්ද, රටේ අති බහුතරය බෞද්ධ වන බැවිණි, චීවරයක් පෙරවූ ඕනෑම සොර දෙටුවෙකු ලවා බොහෝ දෑ කළ හැකි බැවිණි, ඉතා සරලව පවසන්නේ නම් මුස්ලිම් විරෝධී සංකල්පයෝ කිසිදු පදනමකින් තොර කරුණු මත ඉදිකරන ලද දිරා ගිය මාළිගායි… සහෝදර ජනතාවෙනි! සත්‍ය වහ වහා වටහා ගන්න… එය රාජපක්‍ෂගේ සිහින මාළිගයක් බවට පත්කර දමමු!

පසුගිය වසරේ අවසන් කාලයේදී ආරක්‍ෂක අංශවල සහ බුදු අන්තවාදී කණ්ඩායම් වල සහයෝගයෙන් මුස්ලිම් දේවස්ථාන ඩෝසර් කොට විනාශ කර දමා එම ස්ථාන වල පන්සල් සෑදීය… ඒවා විටින් විට බොහෝ තැන් වල සිදු විය… ඒවායේ පූජකවරුන්ට, ප‍්‍රදේශ වැසි ජනතාවට රාජ්‍ය මර්ධනයේ වියරු හස්තය ඉදිරියේ කිසිවක් කළ නොහැකි විය… ඉරුනුවිල් මුස්ලිම් ගම්මානයේ කාන්තාවකට පිහියෙන් ඇණ, තවත් මවකට පොරොවකින් පහර දී මාරක තුවාල සිදු කළ එමෙන්ම ඒ ගමෙහිම දේපල සමහරක් ගිනි තබා විනාශ කළ ඊනියා මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා ධජ ඔසවන රාජ්‍ය අනුගහය ලත් ත‍්‍රස්තවාදය අපි පිළිකුලෙන් යුතුව හෙළා දකිමු! රජය වෙනුවෙන් කුලී ගණිකා වෘත්තියේ යෙදෙන මාධ්‍ය චෞරයෝ මේ සියල්ල ජනතාවගෙන් සඟවා තැබූහ…

බොදු බල සේනාව, රාවණා බලය සහ තවත් එවැනි වර්ගවාදී පටු ප‍්‍රවණතාවයන් හිස ඔසවන බව පෙනෙන්නට තිබේ. මේ සියල්ලම වත්මන් පොලිස් හමුදා රජයේ දේශපාලන ව්‍යාපෘති බව ඉතා පැහැදිලිය. බොදු බල සේනාවේ මෙත් සෙවණ තිප්පලට මුල්ගල තැබුවේ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ විසිනි. එමෙන්ම පැපිලියාන සිදුවීම ඇතුළු බොහෝ අවස්ථාවල බොදු බල සේනාවේ මැරයින් නිදහස් කොට හැරියේද ගෝඨාභය ගේ අණ මතයි. මේවායින් පැහැදිලි වන්නේ පවත්නා පොලිස් හමුදා රජය ඔවුන්ගේ ගජ මිතුරන් බව නොවේද?

‘‘හැම තැනම ගෝනිබිල්ලෝ, හැම තැනම යටරැුවුල්කාරයෝ, අද, මේ මහරගම රැුස්වීමෙන් පස්සේ, හැම වැඩිහිටියෙක්ම,හැම තරුණයෙක්ම, අපේ ස්වාමීන් වහන්සේලාත් ඇතුළුව, නොනිල පොලීසි හදාගන්න ඕනේ…. ’’ ඒ ඥාණසාර නැමැත්තා කළ ප‍්‍රකාශයයි මේ රට තුළ කතා කිරීමට, විමර්ශණය කිරීමට ඇති තරම් දැවෙන ප‍්‍රශ්න තිබියදී ඒවා සියල්ල යට ගසා මතුවන්නේ ව්‍යාජ ගැටලූය. ඉතා පැහැදිලිව සමස්ත ජන විඥණය වෙනස් දිශාවකට කපටි ලෙස හරවා ඒවායින් පටු දේශපාලන වාසිලබා ගෙන පවත්නා මිලිටරි රජයට දීර්ඝායු ලබා දීම මේ නාටකයෙහි පිටුපස රැුව් දෙන සූත‍්‍රය වන්නේය.

1983 ඉතා බියකරු කළු ජූලිය වකවානුවේදී සිදු වූ අහස පොළොව නුහුලන අපරාධ පිළිබඳ අඳුරු මතකය අපගේ සිත් සතන් තුළට නැවත මතුව එන්නේ නිරායාසයෙනි. දමිල පුරවැසියකු කිසියම් ආයතනයක සේවය කිරීම හෝ ඇසට දැකීම පවා බලවත් අපරාධයක් ලෙස සලකා එකළ අහිංසක දමිල වැසියන් දහස් ගණනක් ඝාතනය කරනු ලැබිණි.

‘‘කම්හලෙහි සිටින කම්කරුවන් මරා දැමේ… කළමනාකරු රාත‍්‍රියේ පොලිස් සහය ඇතිව හෝටලයේදී මරා දැමේ… සිහංල මැරයින් කණ්ඩායමක් නිවසෙහි සිටින දමිළ තරුණියක සහ මව රාත‍්‍රියේ දූෂණය කොට මරා පුළුස්සයි… දමිල සරසවි සිසුවා වර්ගවාදීන් විසින් මරා දැමේ… දමිළ තරුණයින් පිරිසක් නිරුවත් කොට වධ දී මරා දැමේ… දේපළ ගිනි තබයි… පොලීසිය බලා සිටියි… රාජ්‍ය මැර සිරිල් මැතිව් සංචාරේ… මේ එකල සිදුවූ අතිමහත් සිදුවීම්වලින් අල්පයකි…

අද පවා බොහෝ ජනතාව මේ භීෂණයේ සැහැසිකම පිළිබඳ සාක්‍ෂි දරනු ඇත. අනෙකක් තබා දමිළ ජනතාවගේ සංස්කෘතික වටිනාකම් සහ උරුමයන් පවා ඔවුන්ට අහිමි කරනු ලැබූහ… යාපනයේ පුස්තකාලයේ වූ කාණ්ඩ 90,000 කට වඩා ඓතිහාසික ග‍්‍රන්ථ සහ ලේඛණ (මේවායින් සමහරක් කතෘවරුන් විසින් ලියන ලද එකම මුල් පිටපත පවා විය. මේවා ආසියාවේ අතිශයින් වටිනා ඓතිහාසික පොත් පත් විය) රජයේ කුලී ඝාතකයින් විසින් ගිනි තබා විනාශ කර දැමීම අප සැමගේ හද කම්පා නොකරන්නේද? ශත වර්ෂ ගණනක් ජනතාව විසින් එකතුකළ වටිනා බුද්ධියේ එකතුවට සිදු වූ දෙය එයයි.

… යාපනයේ පැවති සාමකාමී සත්‍යග‍්‍රහයට හමුදාව වෙඩි තබයි… හමුදා කඳවුර අවට ගම්මාන වල වැසියන් වෙඩි තබා මරා දැමේ… ජාතිය දමිල වූ බැවින් සිසුන් ට වෛද්‍ය පීඨයට ඇතුල් වීම තහනම් කෙරෙයි…

සදහම් දීපයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබූ රටෙහි වු මේ අයුක්ති සහගත අපරාධ පිළිබඳ දැවැන්ත සහ පුළුල් කතිකාවත් තවමත් සිදු කෙරී නොමැත…

සිංහල ධනපතියන්ට වෙළඳ ආධිපත්‍යය ලබා ගැනීම ඉලක්ක කොට දියත් වුණු මේ පිළිකුල් සහගත සංහාරය තුළ මතවාදී සහ න්‍යායික පදනම සැකසීම බෞද්ධ භික්‍ෂූන්ගේ ප‍්‍රධාන කාර්යභාරයක් විය. මේ භූමිය තුළ සුළු ජාතික සංහාරයක් සිදුවන සෑම විටකම ඔවුන් එහි පෙරමුණේ විය.

සිතන්න! මඳකට, පන්සල් ඩෝසර් කොට දමා එතැන පල්ලියක් සෑදී නම් තත්ත්වය කුමක්ද? ඔබට සිතා ගත හැක… එහෙත් සුලූතරයක් වූත්, පීඩනයෙන් පෙළෙන මුස්ලිම් සහෝදරවරු එය නිහඬව විඳ දරාගෙන සිටියහ. ඉන් නැවතිණිද? රාජ්‍ය බුද්ධි අංශ වල සහ ආරක්‍ෂක අංශ වල නොමසුරු මුදල් සහ පිරිස් ආධාර වලින් ඔද වැඩුණු අන්තවාදීහු මුස්ලිම් ව්‍යාපාර සහ ජීවිකාවන් විනාශ කර දැමීම ඊළඟ ඉලක්කය කර ගත්හ. කැබිතිගොල්ලෑව, පුදුකුඩු ඉරිප්පු වල බස් බෝම්බ තබා සිංහල සහ දමිල ජනයා මරා දමා ඒවා ඛඔඔෑ ගිණුමට බැර කළ නිවට කොමාන්ඩෝ කුලී ඝාතකයෝ මේ වන විටත් ගෙන්මුල්ල හමුදා කඳවුරේ යෙහෙන් සිටිති. සුදු වෑන් රංගනය හරහා දහස් ගණනින් වටිනා බුද්ධිමතුන්, නිදහස් මතධාරීන් සහ දේශපේ‍්‍රමී මිනිසුන්ගේ ජීවිත රහසිගතව විනාශ කර දැමූ සහ පැහැරගෙන ගොස් මේ වන විටත්, බූස්ස, වැලිකන්ද… දඩ බල්ලන්ගේ තිප්පලවල්වල තබාගෙන දසවද දෙමින් මිලේච්ඡුත්වය වගුරුවන කුලී ඝාතක හේවායින්ගේ කුප‍්‍රකට ඉතිහාසය ගැන කවර කථාද!

මෙතරම් බලසම්පන්න ශක්තියක් ඔවුන් පිටුපස නොවී නම් මේ බුද්ධ ත‍්‍රස්තවාදය මෙතරම් වේගයෙන් රට පුරා අන්තවාදී සහ කඩා කප්පල්කාරී නිහීන වැඩ සංවිධානය කරන්නේ කෙසේද? ධනවාදය ස්වභාවයෙන්ම නිරනුකම්පිත ලෙස ප‍්‍රාග්ධනය පොදිගැසීම සඳහා තරඟ කරයි. ධනවාදය සිය මෘග ධන ලාභ ගැරීමේ තරඟය ඇද ගෙන යනු පිණිස සෑම ආකාරයකම භේදයෝ උපයෝගී කර ගනියි. එය ජාති ආගම් කුළ මෙන්ම ස්ත‍්‍රී පුරුෂ ආදී ලෙස සීමාවක් නොමැතිව එහි කූට අරමුණු මස්තකප‍්‍රාප්ත කර ගැනීමට මිනිසාට සිතිය නොහැකි අවස්ථාවාදී කූටෝපායයන් භාවිතා කරයි. මෙයද එවැන්නක් නොවේද?

ඉතා පැහැදිලි මායාවන්ගෙන් එකක් නම් මුස්ලිම් වරුන්ගේ වෙළඳ සල්වලින් රෙදිපිළි ගැනීම, භාණ්ඩ මිළදී ගැනීම සහ ආහාර ගැනීමෙන් වළකින ලෙසයි. ඒවායේ සිංහල ජාතිය වඳ කරන වඳ බෙහෙත් කවා ඇතිලූ… කොතරම් හාසෝ‍යත්පාදකද? බෞද්ධ අන්තවාදී කල්ලිය විෂ රසායනයන්ගේ මූලික මූලධර්ම ගැන පවා හාංකවිසියක් දැන නොසිටී. ස්පර්ශ වූ පමණින් වඳභාවයට පත් කළ හැකි විෂ රසායනයන් අප දන්නේ ඉතා අල්ප ගණනකි, ඒවා සාමාන්‍ය භාවිතයේ තබා නිපදවීමට පවා අසීරුය, එක්කෝ එය න්‍යෂ්ටික විකිරණශීලී මූලද්‍රව්‍ය විය යුතුය.

අනෙක් අතට එය එසේ නම් විද්‍යාගාරයක් තුළ අදාළ ද්‍රව්‍ය විද්‍යානුකූලව පරීක්‍ෂා කොට තහවුරු කළ යුතුය. නමුත් එසේ නොකොට රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික මාධ්‍ය හරහා සිංහල ජන කොටස් වලට ව්‍යාජ තොරතුරු දිගින් දිගටම ලබා දී පටු ගැටුම් ඇති කොට ජාතීන් අතර සමගිය විනාශ කිරීමේ කාර්යයයේ නියැලී සිටියි.

අනිත් අතට මෙම භාණ්ඩ හා සේවා පරිශීලනය කරන්නේ සිංහලූන් විතරක් නොවේ. මුස්ලිම් ජනතාව සහ ඔවුන්ගේ දූ දරුවන්ද මේවා මෙලෙස පරිශීලනය කරයි.

වඳ භාවයට පත් වීමේ වැඩි ප‍්‍රතිශතයක් ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ ගම්බද සහ නාගරික පෙදෙස්වල ඉතා දුෂ්කර ජීවිත ගත කරන්නන් බව ඕනෑම අයෙකුට සරල විපරමකින් පරීක්‍ෂා කොට දැන ගත හැක. ඊට හේතු සාධක වී ඇත්තේ කවරක්ද? ඔවුහු දිනපතා ජීවිතයේදී සිය ජීවිතය පවත්වා ගැනීම සඳහා මහපොළොව සහ යන්ත‍්‍රසූත‍්‍ර, උපකරණ සමග කරන යුද්ධයේදී අසීමිත දුක් ගැහැටවලින් පීඩාවට පත්වෙයි. දිවා කළ උග‍්‍ර සූර්ය තාපය සමග එන විෂ ඹඪ කිරණ ඔවුන්ගේ දේහයේ සමට මෙන්ම ශරීර පටකවල ජානවලට පවා බලපෑම් එල්ල කරයි. කෘෂි කර්මයේදී භාවිතා කරන කෘෂි රසායන, හෝර්මෝන වර්ග සහ වෙනත් රසායනයන්, මෙන්ම වගාබිම්වල තත්ත්ව පාලක ක‍්‍රමවේදයන් පවා ඔවුන්ගේ ජීවිතවලට අනිසි බලපෑම් ඇති කරයි. ඔවුන්ගේ මොළයෙහි ෙසෙල මෙන්ම, ස්නායු පටකවල නියුරෝන ෙසෙල මෙන්ම විශේෂයෙන්ම ලිංගික පද්ධතිවල ක‍්‍රියාකාරීත්වයටද දැඩි බලපෑම් ඇති වීම ස්වභාවයකි.

මෙයටත් වඩා භයානක ඉරණමක් ඇඟලූම් කම්හල්වල සහ වෙනත් කාර්මික නිෂ්පාදන ආයතනවල (බහු අවයවික, රසායනික ද්‍රව්‍ය), වතුකරයේ තේ වතු තුළ සහ තේ මෙන්ම රබර් කම්හල් තුළ සේවයේ යෙදෙන ජනතාවට අත් විඳීමට සිදු වේ. අධි කම්පන සහිත යන්ත‍්‍ර සමග වැඩ කරන බහුතරයකට හෘදය සහ පිලිකා සෑදීමේ මෙන්ම ලිංගික ග‍්‍රන්ථිවලට එල්ලවන අහිතකර කම්පන, උෂ්ණත්වය, අධික වෙහෙස, පෝෂණ ඌණතාවය වඳභාවය පමණක් නොවේ මුළු මහත් මිනිස් දේහයටම ඉවක් බවක් නැති රෝග දුබලකම්, නිර්මාණය කරයි. අප හොඳින් දන්නා කරුණක් නම් ශ‍්‍රමය වැගිරීමෙන් ජීවත්වන පවුල්වල ජීවන බරට උරදෙන කාන්තාවන්ට තත්ත්වය මානසිකව සහ ශාරීරිකව වඩා අයහපත් බවයි. ඇය සිය ආදරණීය සැමියා වෙනුවෙන් නිදි වැරීම, නිරාහාරව සිටීම, වෙනත් ඕනෑම දුෂ්කර කර්තව්‍යකට මැසිවිලි නොකියා ඉදිරිපත් වීම ආදරණීය සැමියෙකු පිළිග්නනා කාරණයකි. එසේම වර්ගයා පවත්වා ගැනීමේ කර්තව්‍යයේදී තමා පිට පැටවෙන බරද සමග බොහොමයක් එක්වුණු විට ඇයට ජීවිතය අපායක් වෙන අවස්ථා ඇතිවිය හැකිය. ලංකාව තුල සෑම දරුවන් හතරෙන් එක් අයෙකුම නිරක්තියෙන් පෙළෙන (ඇනීමියාව – ලේ අඩුකම) බව සමීක්‍ෂණවලින් සොයා දැනගෙන තිබෙන කරුණකි.

බොහෝ විට ජීවිතයේ අවසන් කාලය වන විට හටගන්නා බොහෝ රෝගාබාධයන්ට ප‍්‍රතිකාරයක් ලබා ගැනීමට පවා මිළ මුදල් අත නොමැතිව අවාසනාවන්ත මරණවලින් සිය ජීවිත කෙළවර වන අයුරු ශ‍්‍රමකරු ජනතාවට මෙන්ම ගොවි ජනතාවට පොදුවේ අත්දකින්නට හැකි දෙයකි.

ජනතාව රෝගාබාධයන්ට ගොදුරු වීම හෝ වඳ භාවයට පත් වීම වූ කලී ධනවාදය විසින් සිදු කරනු ලබන මිලේච්ඡ ලාභ ලැබීමේ තරඟයේ ප‍්‍රතිඵල මිස වෙන කවරකුත් නොවේ. ජනතාව මේ දු:ඛිත තත්ත්වයන්ගෙන් ගලවා ගැනීමට කළ යුත්තේ කුමක්ද? මේ තිරිසන් ධනේශ්වර සමාජ අර්ථ ක‍්‍රමය වනසා දමා නිර්ධන පංති ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයෙන් යුතු සමාජ ක‍්‍රමයක් ඉදි කිරීමයි.

මුස්ලිම් ගම්වලට, දේපලවලට ද්වේෂ සහගත ප‍්‍රහාර එල්ල කොට වනසා දැමීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට ගරු කරන ඕනෑම අයෙකුගේ හද සසල කරවනු ඇත. මේවා එකල දෙමළ විරෝධී වර්ගබේදවාදය අවුලූවාලූ කාලයේ මහා පරිමාණයෙන් සිදු විය. රාජ්‍ය ආරක්‍ෂක අංශ වල සහය ලැබූ සිංහල මැරයින් විසින් දමිළ ගම්මාන සමූලඝාතනය කර දමනු ලැබූ අතර ඉතා හදිසියෙන් එකට එක කිරීමක් ලෙස දමිල පාර්ශ්වයක් සිංහල ගමකට ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කල විට මාධ්‍ය හුවා දැක්වුවේ එම දුලබ ප‍්‍රවෘත්තිය මිස දිගින් දිගටම සිදු වූ රාජ්‍ය සහය ලද සංවිධානාත්මක ක‍්‍රියාවලිය නොවේ. එවැනි තත්ත්වයන් නැවත ඇතිවීම කරා පදනම සැකසීම සහ සමාජ දේශපාලනික පාරිසරික තත්ත්වයන් නිර්මාණය කිරීම මේ අන්තවාදය හරහා සිදු වේ.

තවත් ප‍්‍රවාදයක් නම් මුස්ලිම්වරුන් නිසා සිංහලයින් දුක් විඳින බවයි. එය සත්‍ය වන්නේ රාජපක්‍ෂ පාලනය නිසා සමස්ත ජනතාව දුක් විඳීම බවට නොවේද? අනෙක සිංහල ජනතාව දුක් විඳින්නේ මුස්ලිම්වරු නිසා වන්නේ කෙසේද?

කෙතරම් ලද බොළඳ තර්කයෝද? සමාජයේ ආර්ථික හා නිෂ්පාදන සබඳතාවයන් ගැන මෙන්ම ඒවා ජනතාව මත බලපවත්නා ආකාරය ගැන හාන්කවිසියක් මේ මුසාවාදීන් දැන නොසිටින බව ප‍්‍රත්‍යක්‍ෂය. මේ පවත්නා දුක් කම්කටොලූ වලට හේතු මන් දැයි පහේ පන්තියේ දරුවකුට පවා සරල දැන උගත්කමක් සිය සමාජ භාවිතාව නිසා හටගෙන ඇති බව සහතිකය. අතලොස්සක් විසින් සමස්ත ජනතාව උපයන මහා නිෂ්පාදනය හැසිරවීම සහ එහි අතිරික්ත ලාභය මංකොල්ලකෑම, අප මුහුණ දෙන කාලකණ්නි ජීවන තත්ත්වයන්ට සැබෑ හේතු ප‍්‍රත්‍ය වේ. අහෝ බවුන් වැඞීමෙහි ආනිසංසයෙහි තරම. සිය ප‍්‍රකෘති බුද්ධිය පවා අහිමි වී ඇත.

අනෙක් අතට බෞද්ධ පූජකවරු ජනතාවගේ ජීවිත වලට සහනයක් ලබා දෙන්නේද? ජනතාවගෙන් පරපෝෂිතව යැපෙමින්, ජනතාවගේ මුදල් ගරා ගනිමින්, ගොවි ජනතාවගේ ධාන්‍ය අස්වැන්නෙන් පවා කොටසක් අධ්‍යාත්මිකව ඩැහැ ගනිමින්, ඇති තරම් බලි තොවිල්, හදි හූනියම්, මිත්‍යා විශ්වාස ජනතාවගේ හිස්ගෙඩි මතට පටවමින් ඔවුන්ගේ වේදනාකාරී ජීවිතවලට අතිරේක බරක්, භීතියක් එක් කිරීම ඔවුන් තෙපළන අත්‍යන්ත නිර්වාණයද?

මුස්ලිම්වරු මේ රට අල්ලන්නට තැත් කරයිලූ! එය කුමන ආකාරයේ තර්කයක්ද? නමුත් සත්‍යය අපගේ මාතෘභූමියෙන් අඩකටත් වඩා චීනයට, ඉන්දියාවට, ඇමෙරිකාවට විකුණා දමා සිටින, තවමත් බිම් අඟලින් අඟල විකුණමින් සිටින ආඩම්බරකාර තාත්තාගේ හොර නඩය කෙරේ දේශපේ‍්‍රමී ජනතාව ලේ කැකෑරෙන කෝපයෙන් සිටින බවයි. මේ රට අල්ලා ගැනීමෙහි යෙදී සිටින්නේ කවුද? චීන සහ ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයයි. ඒයට සහය දෙන්නේ කවුද? බෞද්ධ අන්තවාදය සමග අත්වැල් බැඳි රාජපක්‍ෂ හොර නඩයයි. අපගේ භූමියට එරෙහි සැබෑ සතුරෝ ගැන තොරතුරු ස`ගවා තබමින්, සිංහල සහ මුස්ලිම් ධනේශ්වර කල්ලි විසින් සිදු කරනු ලබන කෙණෙහිලි කම් වලින් අතිශය පීඩාවෙකින් සිටින සුළු ජාතියකට එරෙහිව මෙවැනි පදනම් විරහිත මුසා ව්‍යාප්ත කිරීම ජනතාද්‍රේහී ඒජන්තයන්ට අයත් කාර්යභාරයකි.

කුරුණෑගල දිස්ත‍්‍රික්කයේ පමණක් සෑම පැයකටම කාන්තාවන් ගණනාවක් දූෂණය වන බව සංඛ්‍යාලේඛණ වලින් කියැවේ… වෙළඳ කලාප වල තරුණියන් දඩයම් කරන නීත්‍යනුකූල (ආරක්‍ෂක අංශ වල සහය ලබන) කාම වෙළෙඳුන්, බලෙන් රැුගෙන ගොස් එන්නත් විද සිහිය විකල් කොට ඔවුන්ව කෙලෙසා මාස ගණන් තබාගෙන දූෂණය කොට, ඉන් පසු දිගටම එම රැුකියාව කිරීමට බල කෙරීම… මේවා විවිධ මාධ්‍ය මගින් පවා වරින් වර අනාවරණය කෙරිණි. මේ ආදී වූ දැවෙන අසාධාරණයන් ජාතියේ දූ දරුවන් වෙත මාරක හානි සිදු කරද්දී ඒවා ගැන වචනයකුදු හෝ තෙපලන දේශපේ‍්‍රමියෙකු සිටීද?

ලෝකයේ අතිශයින්ම වටිනා ජෛව වටිනාකමක් ඇති ප‍්‍රාථමික වනාන්තර සහ රක්‍ෂිත භූමි විදේශිකයින්ට ෆැක්ටරි තැනීමට සහ තරුණියන්ව දූෂණය කිරීමට හෝටල් තැනීමට විකුණන්නේ කවුද? යම් අයෙකු මේවා ගැන තොරතුරු එළදරවු කරයි නම් පනාගොඩ යුධ කඳවුරේ සිට විහිදෙන කුලී මිනීමරුවන් (සුදු වෑන් කල්ලිය – පුහුණු ඉන්දීය ශ්‍රී ලංකා එකාබද්ධ කොමාන්ඩෝ භටයින්) ඔවුන්ගේ ජීවිත වලට නැවතිමේ තිත තබනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ ආවේණික ශාක ප‍්‍රභවයන්ගෙන්, නිෂ්පාදනයේ යෙදීමට අපට අයිතියක් නැත. ඒවායේ අයිතිය විදේශිකයින්ට විකුණා ඇත. හලාල් ගැන කෑ ගසමින් ගෝරනාඩු කරන කපටින්ට මේවා නොපෙනේද? ඔවුහු දේශ ෙදා්හීහු මිස දේශ පේ‍්‍රමීහු නොවේ! ඔවුහු ත‍්‍රස්තවාදීහු මිස මනුශ්‍යයෝ නොවේ!

අපගේ සහෝදර ජනතාව තරම් පවිත‍්‍ර, පිරිසිදු මෙන්ම අවංක භාවයක් කිසිදු පූජකයෙකුට හිමි නැත. ඔවුහු සිය ජීවිතය ගැට ගසා ගැනීමට සහය දෙන කැත්ත උදැල්ල වැනි උපකරණ පවා ගරු කොට සලකයි. එසේනම් ඔවුහු සිය සහෘදයින්, සිය ජීවිතයේ සියලූ දුක්ඛ ෙදාමනස්සයන් ඉත සිතින් බෙදා හදා ගැනීමට සිටින අසල්වැසියන් සිංහල ද, දමිල ද, මුස්ලිම් ද, කුළය ද, වත්කමද නොතකා ආදරයෙන් වැළඳ ගනු ඇත. අතලොස්සක් දෙනා තුළ ඇති වැරදි සහගත ආකල්ප සහ නොමග යෑම් ඉතා ඉක්මනින්ම පහ වෙනු ඇත. අපගේ ශක්තිය වන්නේ අපගේ සහෝදරත්වයයි, අපගේ එක්සත්කමයි, අප සතු නිවැරදි දැක්මයි, අප සතු තිරසර ධෛර්යසම්පන්න බවයි. අප සැමගේ පොදු සතුරා වන මිලේච්ඡු පාලන තන්ත‍්‍රය හොබවන ජාත්‍යන්තර අධිපතීන්ගේ රූකඩ කඩදාසි පඹයින් පුළුස්සා දැමීමට එය අපට ඇති කදිම අවියයි.

ජාති, ආගම්, භාෂා භාවිතයෙන් අද ධනේශ්වර පාලක කල්ලි සිදු කරන්නේ ලෝකය පුරා සිටින සුවහසක් පීඩිත ජනතාව වඩ වඩා සූරා කෑම පිණිස බෙදා වෙන්කර තැබීමයි. ජනතාව සිය අයිතීන් දිනා ගැනීමට සහ මේ ජඩ පාලන ක‍්‍රමයට එරෙහිව සංවිධානය වීම වැළැක්වීමට භාවිතා කළ හැකි හොඳම ක‍්‍රමවේදය මෙවැනි අතිශය පටු භේදයන් උපයෝගී කර ගැනීමයි. සමකාලීන ආගම ධනේශ්වර හාම්පුතා වෙත මස්කටු ගෙන යන වැහැරුණු බල්ලෙකුගේ භූමිකාව නිර්ලජ්ජීව රඟ දක්වන බව පෙනේ. ජනතාව මේ සර්ව සාධාරණ විශ්ව සත්‍යය ග‍්‍රහණය කර ගත යුතුය. ලෝකය පුරාම ඇත්තේ පංති දෙකක් පමණි. ඒ සූරාකන්නන්ගේ පංතිය සහ සූරාකෑමට පාත‍්‍රවුණු පංතියයි. සියළු ජනතාව අයත් වන්නේ ඉහත කී සූරාකෑමට පාත‍්‍රවුණු පීඩිත පංතියටයි. ජනතාවගේ ශක්තිය බෙලහීන කිරීමට, ඔවුනතර අසමගිය වැපිරිමට ක‍්‍රියා කරන්නේ සූරාකන පීඩක පංතියේ පා ලොවින අවස්ථාවාදීන් මිස ජනතාවට නිර්වාණය පෙන්වන්නන් නොවේ. අපි මේ අසීරු වකවානුවේදී වඩා බුද්ධිමත්ව කටයුතු කොට මේ අර්බුදයන්, මර්ධනයන් ඉදිරියේ එක්සත්ව සහෝදරත්වයෙන් අත්වැල් බැඳ ගත යුත්තේ සිංහලද, මුස්ලිම්ද, දමිළද යන්න සැලකිල්ලට ගෙන නොවේ. අපි සියල්ලෝම මේ කෲර සමාජ ක‍්‍රමවේදය යටතේ වියරු පීඩාවෙන් බැට කන පීඩිතයින්ය. අපට අයිති වන්නේ නිර්ධන පංති ධජය යටතේ සටන් කොට මේ දුෂ්කරතාවයන්ගේ සාගරය තරණය කොට සැබෑ නිර්වාණය ලබා ගැනීමයි. එනම් මිනිසෙකු විසින් මිනිසෙක් සූරාකෑමෙන් තොර මනුෂ්‍යත්වයේ සැබෑ විජයග‍්‍රහණය ලෙල දෙන පංති රහිත කොමියුනිස්ට් සමාජයක් ඉදි කිරීම කරා සහෝදරත්වයෙන් පා තැබීමයි.

කාෂාය ත‍්‍රස්තවාදය, ආගමික අන්තවාදය හෙලා දකිමු!
රාජ්‍ය සහය ලබමින් ත‍්‍රස්තවාදය වපුරන ආගමික අන්තවාදීහු මනුෂ්‍යයෝ නොවේ!
සියළු සුළු ජාතීහු අපගේ සහෝදරයෝය!
සියළු ජාතීන්ට අයත් ධනේශ්වර පාලක කල්ලි අපගේ සතුරෝය!
ජනතාව භේද කරන්නෝ දේශ ද්‍රේහීන් සහ ජනතා ද්‍රේහීන් වෙති!
සියළු ජාතීන්ට අයත් සහෝදර ජනතාව නිර්ධන පංති ධජය යටතේ සමගි වව්!

 

මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය
Maoist Revolutionary League (MRL)
මැයි 1, 2013