Category Archives: Uncategorized

2016 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

2016 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වෙනි සංවත්සරය දිගුකල් දිනේවා!

ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය දිගුකල් දිනේවා! මාඕවාදය දිගුකල් දිනේවා!

මෙම මැයි දිනයේදී, අපි ලෝකය පුරා සිටින නිර්ධනීන්ගෙන් සහ පීඩිත ජනතාවගෙන් චීනයේ ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වෙනි සංවත්සරය සමරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමු. ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී දැවැන්ත උපායික පහන් වැටක් ලෙස, මාඕ සේතුං චින්තනය තීව‍්‍ර ලෙස ව්‍යාප්ත කළ අතර මාක්ස්-ලෙනින්වාදය මාඕවාදය ලෙස නව අවධියකට සංවර්ධනය කොට ඉදිරියට දැමූ සභාපති මාඕ ලෝක විප්ලවයේ පිළිගත් නායකයා විය.

‘‘සියළු අධිරාජ්‍යවාදීහු සහ ප‍්‍රතිගාමීහු කඩදාසි කොටියන් වෙති’’ යන්න සභාපති මාඕ විසින් ප‍්‍රකාශ කොට දශක පහකට පසුව පවා අධිරාජ්‍යවාදය දිග්ගැස්සීගිය ගැඹුරු අර්බුදයක වඩ වඩාත් ගිලෙමින් ලෝකය වඩා කුණාටු සහිත ස්ථානයක් බවට පත් කරමින් විප්ලවයට බෙහෙවින් වාසිදායක තත්ත්වයක් ඇති කොට ඇත.

අධිරාජ්‍යවාදයේ වත්මන් අවධියේදී, ප‍්‍රාග්ධනයේ දරුණු කේන්ද්‍රගතවීම සහ මධ්‍යගතවීම බෙහෙවින් තීව‍්‍ර අවධියක පවතී. අද, ලෝකයේ ජනගහනයෙන් 1% ක් සතුව ලෝකයේ ඉතිරි සමස්ත ජනගහනය සතුව තිබෙනවාට වඩා වැඩි ධනයක් හිමිව පවතී. පසුගිය වසර පහ තිස්සේ පෙර නොවූ විරූ ලෙස ප‍්‍රාග්ධනය එක් තැනකට ගොනු වීම කෙතරම් ද යත් ලෝකයේ පොහොසත්ම මිනිසුන් 62 දෙදෙනා සතු ධනය 45% ක් දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර ‘‘දිළිඳුම අර්ධය අතර’’ පැතිර තිබෙන ධනය 38% කින් පහත වැටී ඇත. එය පීඩිත රටවල නිරපේක්ෂ බහුතරය වන අතර එම ජනගහනයෙන් 33% ක්ම සිටින්නේ ඉන්දියාවෙහිය. මහ ධනපතියන් ලෝකයේ සුපිරි බලවතුන් බවට වඩාත් කේන්ද්‍රගත වේ. වසර පහකට පෙර, ලෝකයේ ධනයෙන් 41% පමණ ප‍්‍රමාණයකට හිමිකම් කියන්නන් බොහෝ දෙනෙක් එක්සත් ජනපදයේ ජීවත්වූ අය වූහ…. දැන් එය 46% කි. ප‍්‍රාග්ධනයේ මධ්‍යගතවීම වැඩි වීම නිසා එක්සත් ජනපදය පළමු වතාවට 1990 දී ලෝක මුදල් සංසරණයෙන් 50% ක ප‍්‍රමාණයක ඒකාධිකාරයක් අත් කර ගත්හ.

ඊට ප‍්‍රතිලෝමව ලෝකය පුරා අඩුම තරමින් මිලියන 800 ක ජනතාවක් අන්ත දිළිඳු යැයි හඳුන්වන තත්ත්වය යටතේ ජීවත් වෙති. මේ තත්ත්වය වඩාත්ම ප‍්‍රකාශ වන්නේ අර්ධ රදළ රටවල්වලයි. අතිශයින් දිළිඳු ලෙස දිවි ගෙවන ගෝලීය ජනගහනයෙන් 75% ක්ම දුප්පත් ගොවීන්ය. තවද මිලියන 750 ක් පමණ ජනතාවකට පිරිසිදු ජලය නොමැතිවා මෙන්ම 25% කට විදුලිය නොමැත. මිලියන සිය ගණනක් ජනතාව අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ, බලහත්කාරී ඉවත්කිරීම්, වසංගත රෝග, සාගත, සහ මිලේච්ඡ විරැකියාව වැනි තත්ත්වයන්ගෙන් කෲර ලෙස බැට කනු ලබයි. ග‍්‍රීසිය වැනි රටවල්වල පවා තරුණයින්ගෙන් 50% ටත් වඩා වැඩි ප‍්‍රමාණයක් විරැකියාවෙන් පෙලෙයි.

අධිරාජ්‍යවාදය, ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම යැංකි (ඇමරිකානු) අධිරාජ්‍යවාදය මැද පෙරදිග ප‍්‍රමුඛ ආධිපත්‍යයට නතු රටවල්වලට එරෙහිව සිය කොල්ලකාරී අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ වර්ධනය කරමින් සිටී: ඇෆ්ගනිස්ථානය, ඉරාකය, ලිබියාව, සිරියාව, ඉරානය වැනි රටවල් වර්තමානයේ අධිරාජ්‍යවාදී බෙදීමට හසුවුණු ගොදුරු වේ. පරමාණුක සුපිරි බලවතුන් වීම නිසා රුසියාව සිය වපසරියේ බලපෑම කලමනාකරණය කිරීමට ප‍්‍රයත්න දරන විට යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය සිය තත්ත්වය එකම අධිපති සුපිරි බලවතාගේ තත්ත්වයට තහවුරු කරගැනීමට දරන ප‍්‍රයත්නය වඩාත් උග‍්‍ර වේ. එමෙන්ම අධිරාජවාදී චීනය වඩාත් ශක්තිමත් බෙදා ගැනීමක් අත් කර ගැනීම සඳහා එකම සුපිරි බලවතා වන යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය සමග ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය තීව‍්‍ර කරගනිමින් සිටී. තවමත් තහවුරු වී නොමැති අධිපතියෙක් වීම සඳහා යුරෝපයේ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර (ප‍්‍රධාන වශයෙන් ජර්මනිය සහ ප‍්‍රංශය) අරගලයක් පවතින අතර ඔවුන්ගේ නියාමක බලය අනෙක් අධිරාජ්‍යවාදීන් දොම්නසට පත් කරයි.

සිරියානු ජාතිය සහ මුළු උපමහද්වීපය (මෑත දී ලව්රොව් සහ කෙරී අතර අත්සන් කරන ලද ගිවිසුම පරිදි) බෙදා වෙන්කොට පාලනය කිරීමට කුමන්ත‍්‍රණය කිරීම නිසා රුසියාව සමග ගැටුමකට එළැඹ ඇති එක්සත් ජනපදය විසින් මෙහෙයවනු ලබන අධිරාජ්‍යවාදී හවුල ‘‘ත‍්‍රස්තවාදයට’’ එරෙහි යුද්ධය යන නාමයෙන් සෑම වර්ගයකම ජන සංහාර සහ සමූලඝාතනවලට උල්පන්දම් දෙයි. මේ සඳහා ඔවුහු මිනිසුන් මිනිසුන්ටම එරෙහිව යොදවමින් අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණ බෙදීමට ලක් කොට බොඳ කර දැමීමට පටන් ගෙන තිබේ.

පස් වසරකට වැඩි වූ අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයෙන් සිරියාව තුළ 470,000 මියගොස් මිලියනයකට ආසන්න ගණනක් තුවාල ලබා ඇත. එම පස් වසර තුළදී රටේ ආයු අපේක්ෂාව කෙතරම් පහළ වැටීද යත්, 2010 වන විට අවුරුදු 70 හි තිබූ එය 2015 වන විට අවුරුදු 55.4 දක්වා පහත වැටී ඇත. මේ සංඛ්‍යාවට 2015 දී සංක‍්‍රමණය වීමට උත්සාහ කොට මියගිය 5,350 ට නො අඩු මිනිසුන් ප‍්‍රමාණය ද ඇතුල්ය.

අපේ කාලයේ උග‍්‍ර වෙමින් තිබෙන ප‍්‍රධාන ප‍්‍රතිවිරෝධය වන පීඩිත ජාතීන් සහ අධිරාජ්‍යවාදය අතර තිබෙන ප‍්‍රතිවිරෝධය ලෝකය තුළ තිබෙන අනෙකුත් ප‍්‍රතිවිරෝධ වන අන්තර් අධිරාජ්‍යවාදී තරඟය සහ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල්වල නිර්ධනීන් සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය ආදී ප‍්‍රතිවිරෝධයන් වඩාත් උත්සන්න කරයි.

රුසියාව සිරියාව තුළ යුද්ධයට සක‍්‍රීයව සම්බන්ධවීම වූ කලී සිරියාව සහ යුකේ‍්‍රනය තුළ දී සිය අභිලාශයන් ආරක්ෂා කරගැනීමේ අරගලයේ ම කොටසකි. කලාපයේ ආධිපත්‍යය වෙනුවෙන් අන්තර්-අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුමේ භූමිකාවක් ලෙස, තුර්කියේ සහ සවුදි අරාබියේ ගැති රජයන් සෑම විධියකම කුපිත කිරීම් සිදු කරමින් යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය දිරිමත් කරමින් කලාපය වඩ වඩාත් විනාශ කිරීමට සහ ඉරානය හුදෙකලා කොට වැඩිදුරටත් එය පරාජයට පත් කිරීමට කටයුතු කරයි – ෂියා නායකයින්ගේ හිස් ගසා දමා මෑතදී ප‍්‍රදර්ශනය කළේ එවැන්නකි. ජනතාවට කිසි ලෙසකින්වත් වාසිදායක තත්ත්වයක් අත් කර නොදෙන අන්තර්-අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුම ඒ වෙනුවට අප සිරියාවේ, ඉරාකයේ, යෙමනයේ සහ ලිබියාවේ දුටු පරිදි යටත්විජත සහ අර්ධ-යටත්විජිත ආධිපත්‍යය උග‍්‍ර කරයි.

එබැවින්, කුර්දි ජනතාව තුර්කි රාජ්‍යයේ සහ මැද පෙරදිග රටවල ආධිපත්‍යයට එරෙහිව අරගල කිරීම වෙනුවට, අප නැවතත් තරයේ කියා සිටින්නේ ඔවුන්ගේ ජනතාවගේ විමුක්තිය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට සහ සුළු ජාතීන් ගේ පරම අයිතිය වන ස්වයං තීරණ අයිතිය සහතික කර ගැනීමට මෙන්ම පූර්ණ වෙන්වීමට ඇති අයිතිය සහතික කර ගැනීමට හැකි වන්නේ මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පක්ෂ විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයකින් පමණක් බවයි.

අර්බුද වලින් බියට පත්වන සංක‍්‍රමණිකයෝ විශාල ප‍්‍රමාණයක් සරණාගතයින් ලෙස යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදී රටවලට පැමිණෙමින් සිටී. මේ යුරෝපීය රටවල් සහභාගි වන අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධවල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස මේ අර්බුද හටගෙන ඇති අතර මැද පෙරදිග, ආසියානු සහ අප‍්‍රිකානු ප‍්‍රදේශ වල පීඩිත ජනතාව මෙයින් දුක්ඛිත තත්ත්වයකට සහ බලාපොරොත්තු විරහිත බවට පත්කොට ඇත. මේ නිසා ඔබට මහද්වීපය තුළින් දැවැන්ත විරැකියා ප‍්‍රමාණයක් විශේෂයෙන් තරුණයින් අතර සොයා ගත හැකිය.

මේ සංක‍්‍රමණික රැල්ල අධිරාජ්‍යවාදී කොල්ලයේම එක් අංගයකි. මක්නිසාදයත් අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් තුළම ‘‘ජනගහන හිඟය’’ ට මුහුණ දීම නිසා සිය ආර්ථික වර්ධනය පවත්වා ගැනීමට අධිරාජ්‍යවාදයට සෑම වසරකදීම ලක්ෂ ගණනක් සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන් අවශ්‍ය කරයි. 2060 වන තෙක් ජර්මනියේ ආර්ථිකයට වාර්ෂිකව සංක‍්‍රමණිකයින් 500,000 ක ප‍්‍රමාණයක් අවශ්‍ය කරයි. නමුත් මේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ම ‘‘සංක‍්‍රමණික තර්ජනය’’ ගැන ප‍්‍රචාර පතුරුවන්නේ ජනතාව අතර අධිරාජ්‍යවාදී සීමාන්තික දේශානුරාගය පතළ කරමින්, ෆැසිස්ට්වාදයට අනුබල දෙමින් සංක‍්‍රමණික නිර්ධනයින් විශාල පරිමාණයේ නිර්ධන පන්තියෙන් වෙන්කොට තබා සිය අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණවලට සහ ජනතාවට එරෙහි යුද්ධවලට හිතකර පොදු ජන මතයක් නිර්මාණය කර ගැනීම සඳහායි.

නිර්ධන පංතිය සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය, ජනතාව සහ අධිරාජ්‍යවාදී රජයන් සහ රාජ්‍යයන් අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධ ලෙස උත්සන්න වෙයි. ඊට අමතරව අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ ‘‘නිවෙසටම ආපසු පැමිණ තිබේ.’’ පැරිස් සහ බ‍්‍රසල්ස් ප‍්‍රහාර සමගින්, ප‍්‍රංශයෙන් පටන් ගනිමින්, යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදී ධනවාදය, සිරියාවේ කොල්ලකාරී යුද්ධය, ලිබියාව, මාලි යන රටවල්වල අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීම් වලදී දැක්වූ සක‍්‍රීය සහයෝගය වෙනුවෙන් ඔවුන්ට වන්දි ගෙවන්නට සැලැස්වූහ.

ඔවුහු විදෙස් රටවල ආධිපත්‍යය සඳහා අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ පුළුල් කරන විට, අභ්‍යන්තරිකව ඔවුහු සිය රටවල්වලම දිළිඳු ජනතාවට එරෙහිව යුද්ධයක නියැලී සිටී. අධිරාජ්‍යවාදය සෑම වර්ගයකම ප‍්‍රශ්න විසඳීම පිණිස යුද්ධ භාවිතා කරයි. ‘‘ත‍්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය’’ යන නාමයෙන් ඔවුහු රාජ්‍ය හදිසි නීතිය පනවමින්, සමස්ත සමාජයම මර්ධනයට සහ මිලිටරිකරණයට ලක් කරමින්, වර්ගවාදී  සහ සංක‍්‍රමණික අසල්වැසියන්ට එරෙහි විදේශික භීතිකාව පතුරන ප‍්‍රතිගාමී ව්‍යාපාර ඉස්මතු කරයි.

‘‘නව කම්කරු නීති සකස් කිරීමේ’’ ප‍්‍රතිපත්ති සමග ඔවුහු මර්ධනය දිගටම පවත්වාගෙන යමින් දිගු කාලීනව නිර්ධනීන්ගේ අයිතීන් මැඩ පවත්වන අතර වැටුප් ශ‍්‍රමය සූරා කෑම වැඩි වී ඇත. මිලියන ගණන් වැඩ කරන ජනතාව, විශේෂයෙන්ම තරුණයෝ, ප‍්‍රංශයේ සහ යුරෝපයේ අනිකුත් රටවල් වල බලසම්පන්න විරෝධතාවයන් සඳහා වීදි බැස ඇත.

කොමියුනිස්ට්වරුන් විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන නිර්ධනීහු සහ ජනතාව, නිර්ධන පංති සහ ජනතා විරෝධතාවයන් අභ්‍යන්තර යුද්ධවලට එරෙහිව සහ අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ විප්ලවීය යුද්ධ බවට හැරවීම පිණිස සූදානම් කිරීම ස්ථිර ලෙස ම පවරා ගත යුතුය.

අධිරාජ්‍යවාදී මෘගයාගේ උදරය තුළ සිට බොහෝ දේවල් සිදු කිරීමට, කොමියුනිස්ට්වරු නව මාඕවාදී පක්ෂ ඉදි කරමින්, ජනතාව සහ නිර්ධනීන් සමග ගැඹුරු බැඳීමක් ඇති කර ගැනීමට උත්සාහ දරමින්, විප්ලවීය ව්‍යාපාරය තුළ මතවාදී ආධිපත්‍යයක් දිනා ගනිමින්, නිර්ධන පංති නොවන සියළු මතවාදී පෙරමුණු, පුහුණු කරමින්, දේශපාලනික කරමින්, වඩාත්ම සූරාකෑමට ලක්වන වැඩ කරන පංතියේ ඒකක සහ දිළිඳුම ජනතාව සංවිධානය කරමින්, මහජන යුද්ධය ආරම්භ කිරීමේ සහ සංවර්ධනය කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය සූදානම් කිරීමට සහ ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කළ යුතුයි.

අධිරාජ්‍යවාදය විසින් පීඩාවට පත් කරන රටවල් ලෝක විප්ලවයේ කුණාටු මධ්‍යස්ථාන සහ මූල කඳවුරු බවට පත් වෙයි. ඉන්දියාව, පිලිපීනය, තුර්කිය සහ පේරු යන රටවල්වල ජනතාව සහ නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයේ ප‍්‍රධාන බලවේගය වන ගොවීහු, සිය ඉඩම් ආරක්ෂා කරගැනීමට සහ අධිරාජ්‍යවාදය විසින් නිර්මාණය කරනු ලදුව නිළධාරිවාදී ධනවාදය විසින් ක‍්‍රියාවට නංවන ගම්බද ජනගහනය විතැන් කිරීමේ සැලසුම් පරාජය කිරීමට කෘෂිකාර්මික විප්ලව හරහා නැගී සිටිති.

ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) විසින් සංවර්ධනය කරනු ලබන මහජන යුද්ධය අධිරාජ්‍යවාදයේ සහ සෑම ප‍්‍රතිගාමීත්වයකම පරාජය ඉස්මතු කරමින්, සතුරාගේ වටලෑම් සහ සමූලඝාතක යුධ ව්‍යාපාර අභිමුව පවා නොසැලී සිටියි. එය සමස්ත ලෝක ජනතාවට ගත යුතු මග පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨ නිදර්ශනයක් සපයයි. ඉන්දියානු කම්කරුවන් මිලියන සිය ගණන් ගොවි ජනතාව හා සම්බන්ධ වෙමින් ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි මග පෙන්වීම යටතේ මහජන යුද්ධය ඔසවා තබයි. එය ලෝක නිර්ධන පංතියට විශාල ශක්තියකි.

ප‍්‍රතිගාමී මෝඩි කල්ලිය විසින් නායකත්වය උසුලන පැරණි ඉන්දීය රාජ්‍යය, ජනතාවට එරෙහි යුද්ධයේ එක් පැතිකඩක් ලෙස ආදිවාසි ගොවි ජනතාව සමූලඝාතනය කිරීම ඉහළ දමමින්, ගම්මාන සහ නගරවල දැවැන්ත අත්අඩංගුවට ගැනීම් වැඩි කරමින්, විප්ලවීය නායකයින් සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පුද්ගලයින් හිංසනයට පත් කරමින් විප්ලවය වළකාලන්නට බලාපොරොත්තු සුන්වූ ප‍්‍රයත්නයක් දරයි. මෙලෙස ඉන්දීය ප‍්‍රතිගාමීහු ඉන්දීය රාජ්‍යයේ සහ රජයේ සැබෑ ස්වරූපය සහ සිය පච ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හෙලිදරවු කරයි.

මහජන යුද්ධය සංවර්ධනය කරමින් නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයේ ජාතික විමුක්ති අරගල වලට සම්බන්ධ වෙමින් ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) ජනතාව බෙදීමට ලක් කිරීම වළක්වයි. නව සංශෝධනවාදය පරාජයට පත් කොට ඇත; ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය සඳහා ආදර්ශයක් ඇත.

ලෝකයේ විප්ලවීය තත්ත්වය සංවර්ධනයේ අසමානතාවය, බ‍්‍රසීලය, ආජන්ටිනාව, ඉක්වදෝරය, වෙනිසියුලාව යනාදී සංශෝධනවාදී රජයන්වල බංකොලොත්භාවය යනාදිය මැතිවරණ සංශෝධනවාදයේ අර්බුද ප‍්‍රකාශ කරන අතර විප්ලවීය නිර්ධන පංති ව්‍යාපාරය සඳහා දැවැන්ත ශක්‍යතාවයක් විවර කොට ඇත.

බ‍්‍රසීලයේ නිළධාරිවාදී ධනවාදයේ ගැඹුරු දේශපාලන සහ ආර්ථික අර්බුද ඔවුන්ගේ නිළ ප‍්‍රචාරක මතය වන බ‍්‍රසීලය ‘‘නැගෙමින් සිටින බලවතෙක්’’ (‘‘බ‍්‍රසීලය’’ ලෝකයට නව යථාදර්ශනයක් යනාදී පාඨ.) යන්න පොඩි පට්ටම් කොට දමා ඇත. ආර්ථික අර්බුද මධ්‍යයේ සාම්ප‍්‍රදායික සහ නව දේශපාලනික පක්ෂ, විවිධ පංති කල්ලි නියෝජනය කරමින්, ඇද වැටුණු සහ නිමාවක් නැති අරගල කරමින් නිළධාරිවාදී රාජ්‍ය යන්ත‍්‍රයේ මුදුනට නැග ගැනීමට ප‍්‍රයත්න දරයි. බංකොලොත් අවස්ථාවාදීන් විසින් කොමියුනිස්ට්-විරෝධී නව රැල්ලක් අවුස්සවා තිබුණද, ගොවි කැරලි, නගරවල නැගීසිටීම් සමග එක්සත් වෙමින්, සමස්ත පැරණි ධූරාවලියම තැති ගන්වන්නට ප‍්‍රතිඥ දෙමින් පංති අරගලය නව තලයකට ඔසවා තබා ඇත.

ලෙනින් සහ මාඕ විශ්ලේෂණය කිරීමේ වටිනාකම නොසලකා ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය විශාල ප‍්‍රවාහයන් දෙකකට බෙදා වෙන් කරන  පේරුව තුළ පේරු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මොවාඩෙෆ්/මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පේරු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නව සංශෝධනවාදය සහ ප‍්‍රචණ්ඩා සහ ඒවේකියන් ගේ නව සංශෝධනවාදය හෙලිදරව් කළ යුතුය: පීඩිත ජනතාවගේ ජාතික විමුක්ති අරගලය සහ නිර්ධන පංති විප්ලවය අතර එක්සත්කම කොමියුනිස්ට් පක්ෂ මගින් සහතික කොට ඇත.

වෙන කවරදාටත් වඩා ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ දැනට ඇති විසිරීමේ තත්ත්වයේ සිට, මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී පක්ෂ සහ සංවිධානවල එක්සත් ජාත්‍යන්තර සම්මේලනයක් සඳහා අරගල කිරීම මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ හදිසි කාර්යභාරයක් වී ඇත. මේ කාර්ය පසුපස හඹා යෑමෙන්, මතවාදී අරගලය හරහා, ලෝකය පුරා මාඕවාදී බලවේගයන්හි නව අවධියක සම්බන්ධීකරණයක් අත් කර ගත හැකිය. මෙය විප්ලවීය නිර්ධන පංතියේ ආධිපත්‍යය යටතේ නව මහජන යුද්ධ ඇවිලවීමට සහ අධිරාජ්‍ය-විරෝධී ව්‍යාපාරය උසස් කිරීමට හේතු වනු ඇත.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වැනි සංවත්සරය සමරමු!

සභාපති මාඕ සේතුං විසින් නායකත්වය දී සංවර්ධනය කරනු ලැබූ, ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය, ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවයේ වඩාත්ම දියුණුතම අවදිය සහ උසස්තම අදියරයි. එය නිර්ධන පංතියේ ආඥදායකත්වය පවතින තත්ත්වයක් යටතේ පංති අරගලයට නායකත්වය දෙන්නේ කෙසේද, (1956) සෝවියට් සංගමයේ ධනවාදී ප‍්‍රතිස්ථාපනය සාර්ථකව සිදු වූ පසුව සහ චීනය නැවත ධනවාදය කරා ගමන් කිරීම 10 වසරකට වළක්වාලමින් සමාජවාදය යටතේ විප්ලවය පවත්වාගෙන යමින් සමාජය කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට ගෙන යන්නේ කෙසේද යන ප‍්‍රශ්න ඉදිරියට දමා ඒවා විසඳා ලූහ.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය, මිලියන සිය ගණනක ජනතාවක් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ඒකාග‍්‍ර කරමින්, අද මාඕවාදය බවට පත්ව තිබෙන මාඕ සේතුං චින්තනයෙන් ජාත්‍යන්තර නිර්ධන පංතිය සන්නද්ධ කරමින්, ධනේශ්වර මතවාදය, දේශපාලනය සහ සංස්කෘතිය දැවැන්ත සිඳ බිඳ දැමීමකට ලක් කරමින් ඊට දැවැන්ත ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කළහ.

සභාපති මාඕ සේතුං ධනේශ්වර මාවත ගත් බලය දරන්නන්ට එරෙහිව අරගලය ස්ථාපිත කිරීම ආරම්භ කළ අතර එය ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ හදිසි කර්තව්‍යයි. කෙසේ හෝ මූලික දේ වූයේ ලෝක දෘෂ්ඨිමාර්ගයේ ගැටලූව විසඳීමයි; ගැටලූව නම් සංශෝධනවාදය මුලිනිපුටා දැමීමයි. එමනිසා අප විසින් ප‍්‍රභාමත් ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය සහ මතවාදී වෙනසක් සඳහා ඇතිරූ එහි ඉගැන්වීම් ග‍්‍රහණය කරගත යුතුය. මේ හැඟීමෙන් යුතුව, නව රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීමට හැකියාව ඇති, අතිවිශාල ජනතාවකගේ සහයෝගය ලත් මහජන හමුදාවක සහයෝගය ඇතිව (නිර්ධන) පංතියට බලය අල්ලා ගැනීම සඳහා ඇති ප‍්‍රමුඛ මාවත මාඕවාදය යැයි සම්පූර්ණයෙන්ම පිළිගත යුතුය.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයට මුල පුරා වසර පනහක් ගත වුවද එහි බලසම්පන්න පෙරදිග සුළඟ අධිරාජ්‍යවාදය පෘථිවියෙන් අතුගා දමමින් හමා යයි. ඉන්දියාව, පේරු, පිලිපීනය සහ තුර්කිය යන රටවල්වල ශ්‍රේෂ්ඨ මහජන යුද්ධ සම්පූර්ණ පතන් ගින්නක් ඇවිළවීමේ තර්ජනය මතු කොට තිබේ. දහස් ගනන් දුෂ්කරතාවයන් තිබියදී පවා මේ මහජන යුද්ධ මගින් අධිරාජ්‍යවාදී දාමරිකයින් වූ කලී සැබෑ ත‍්‍රස්තවාදීන් බවත්, නව ලොවක් ගොඩ නැගීමේ සැබෑ වීරයින් වන්නේ පොදු මහ ජනතාව බවත්, අධිරාජ්‍යවාදය සහ සියළු ප‍්‍රතිගාමීන්  කඩදාසි කොටියන් බවත් සහ  සර්වබලධාරී වන්නේ ජනතාව බවත් තහවුරු කොට ඇත.

මේ මැයි දිනයේ, වෙන කවරදාකටවත් වඩා කුණාටු සහ අභියෝගවලින් ගහණ ලෝකයක් මධ්‍යයේ, ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය සමරන්නේ අඛණ්ඩව රළ ප‍්‍රවාහයට එරෙහිව පිහිනමින්, ගැඹුරු මතවාදී සහ දේශපාලනික අරගලයේ කුණාටු සහ උදම් පහරට අභියෝග කරමින්, ජාත්‍යන්තර නිර්ධන පංතියට බලය අත්පත් කරගැනීමේ අරගලයේදී මාඕවාදය නගා සිටුවන්නටයි. ලෝකය වටේ සිටින කොමියුනිස්ට්වරු අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි යුද්ධවලදී ක‍්‍රියාකාරී විය යුතුවා මෙන්ම පෘථීවි පෘෂ්ඨය මතින් අධිරාජ්‍යවාදය සදහටම අතුගා දැමීමට සහ ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවයක නව දැවැන්ත රැල්ලක් සඳහා මාඕවාදය අණ දෙන ස්ථානයක මෙන්ම මග පෙන්වීමේ ස්ථානයක තැබීම ද සිදු කළ යුතුය.

අධිරාජ්‍යවාදය පෘථීවි පෘෂ්ඨය මතින් සදහටම අතුගා දැමීමට සහ ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය සිදු කිරීමට මාර්ගෝපදේශකත්වය ලබාදීමට සහ අණදෙන ස්ථානයට මාඕවාදය යෙදීමේ අරගලය ආරම්භ කිරීම අපි සමරන්නෙමු. ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන අභියෝගය වන්නේ තවමත් සිදු කිරීමට තිබෙන සහ සිදු කිරීමට ප‍්‍රමාදව තිබෙන කාර්ය වන ලෝකය පුරා මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂ ඉදිකිරීමේ සහ නැවත ඉදිකිරීමේ කාර්ය ඉෂ්ට කිරීමෙන් මෙන්ම සෑම රටකම හැකිතාක් මහජන යුද්ධ පූරණය කිරීමෙනි.

අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ භංග වේවා, මහජන යුද්ධය දිගු කල් දිනේවා!

නව මාඕවාදී ජාත්‍යන්තර මූලස්ථානයක් සහ නව ජාත්‍යන්තර එක්සත් මාඕවාදී සම්මේලනයක් උදෙසා!

අධිරාජ්‍යවාදය සහ සියළු ප‍්‍රතිගාමීන් කඩදාසි කොටියන් වෙති!

2016 මැයි 01

ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනයට අත්සන් කළ පක්ෂ සහ සංවිධාන…

ඇෆ්ගනිස්ථාන් කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්‍ෂය
ඉක්වදෝර් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය රතු හිරු – CPE (RS *
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී)*
ඉරාන මාඕවාදී සමූහය*
කම්කරු හඬ කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
කොමියුනිස්ට් බ්ලොග් ජාලය
කොලොම්බියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය නැවත ඉදිකිරීමේ මාඕවාදී සංවිධානය
චිලී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය රතු ඛණ්ඩය
ජනතාවට සේවය කරනු – නෝර්වේ කොමියුනිස්ට් ලීගය
ජනතාවට සේවය කරනු – ෂෙයිසායු සොරෙල්හ් – ඔක්සිටානි – ප‍්‍රංශ රාජ්‍යය
තුර්කි කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය /මාක්ස් – ලෙනින්වාදී – TKP/M-L *
නේපාල කොමියුනිස්ට් න්‍යෂ්ටිය
පංති ස්ථාවරය, ජර්මනිය
පේරු ජනතා ව්‍යාපාරය (ප‍්‍රතිසංවිධාන කමිටුව)
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය, බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
බොලීවියානු විප්ලවීය ජනතා පෙරමුණ මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී
බ‍්‍රසීල කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය රතු ඛණ්ඩය – CPB (RF)
මාඕවාදී කණ්ඩායම ෂෝරේෂ් – ඉරානය (MSG)
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායම – එක්සත් ජනපදය
(මාඕවාදී) කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ආරම්භ කිරීමේ කමිටුව, ඔස්ටි‍්‍රයාව
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉතාලිය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව, ස්පාඤ්ඤ රාජ්‍යය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය – ප‍්‍රංශය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය මනිපූර්
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ටියුනීසියාව
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ්‍රී ලංකාව
මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පක්ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව (ජර්මනිය) – MLM-PAK
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ( PCR-RCP කැනඩාව)
සර්බියානු කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය

* සන්නිවේදනයේ ඇති දුෂ්කරතාවයන් නිසා, නිළ අත්සන් කිරීම තවමත් අපෙක්ෂා කරයි.

Advertisements

නේපාලයේ විප්ලවීය සිහිනය – රූපමය දිගහැරුම

නේපාලයේ විප්ලවීය සිහිනය – රූපමය දිගහැරුම

[https://revolutionaryfrontlines.wordpress.com/2016/06/21/revolutionary-dreams-of-nepal-a-photoessay/]

[නේපාලයේ මහජන යුද්ධයේ කාලය තුළදී රට පුරා, මෙන්ම දකුණු ආසියාව මුළුල්ලේ සහ ලෝකය පුරා මිලියන ගණනකගේ සිහින සහ අපේක්ෂාවන් ඉහළට එසවුණි.]

ග‍්‍රාමීය පෙදෙස්වල ගොවියන් වැඩවසම් සහ අර්ධ-රදළ සහ රාජ්‍ය පීඩනයට එරෙහිව සටන් වදිමින් මාඕවාදයේ උපායික චින්තනයෙන් සහ සාරගර්භ පාඩම් සලකුණු කරමින් සමාජය නැවත හැඩගැන්වීමට බලවත් පරිශ‍්‍රමයක් දරමින් ඉදිරියට ගමන් ගත්හ. ග‍්‍රාමීය පෙදෙස්වල අරගලය සහ මුදාගත් කලාප අත්හැර දමමින් නගරයට (කත්මණ්ඩු) පිවිස, නාට්‍යමය සාමය නොහොත් යටත්වීම මගින් පාර්ලිමේන්තු-ඡන්ද තනතුරකින්-විප්ලවීය අල්ලසක් ගනිමින්, නේපාල කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ (මාඕවාදී) නායකත්වය ආපස්සට හැරෙන තෙක් මහජන විමුක්ති හමුදාව ප‍්‍රබල බලවේගයක් විය. පාවාදුන් අයවළුන් ඉන්දියාව වැනි කලාපීය බලවතුන් සහ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ නව-යටත්විජිතවාදීන් විසින් වර්ණනා කරන ලදි. පහත දැක්වෙන රූපමය රචනාව සිත්හි රැඳුණු නේපාල මහජන විමුක්ති හමුදාවේ සටන් කරුවන් ගැනයි.

ලෑංග්ස්ටන් හියුජ්ගේ කවියකි:

පමා වූ සිහිනයට කුමක්වේද?
සූර්ය තාපයෙහි ලූ ඵල වැල මෙන්
වියැලේවිද එය?
නැතිනම් තුවාලයක් මෙන් පැසවාවිද-
දිව යන්නද එවිට?
පිළුණු මස මෙන් එය දුඟද හමයිද?
නැතිනම් සීනි තැවරූ
රස කැවිල්ලක්ද?
එය එල්ලා වැටේවිද
මහත් බරක් මෙන්
නැතිනම් පිපිරී යාවිද?

ප‍්‍රමාද වූ විප්ලවයට කුමක් සිදුවේද? නේපාලයෙන් ‘‘නේපාලයේ විප්ලවීය සිහිනය – රූපමය දිගහැරුම’’ නේපාලයේ සංචාරයේ යෙදෙන පූජා පාන්ට් සහ බික්කිල් ස්තාපිත් විසින් Raiot.in හි පල කරන ලදි. -ෆ‍්‍රන්ට්ලයින් සංස්කාරක]

2016 ජුනි 17 /පූජා පාන්ට් සහ බික්කිල් ස්තාපිත්

මම මගේ ස්වාමිපුරුෂයා සමග කඳවුරේදි ආදරයෙන් බැඳුණා මොකද එයා වැඩිය කතාබහ කලේ නැති නිසා. ඔහු අපේ කමාන්ඩර්ගෙන් අනුමැතිය අරගෙන අවුරුදු දෙකකට පස්සෙ විවාහ වුණා. දැන් අපි දෙන්නම කතා කරනවා නායකත්වය අපිව පාවල දුන්න ආකාරය ගැන.

img_004518

ජානකි භත්තා – අක්චම්, නට ලම්කි, කයිලාලි වල කුඩා හෝටලයක් පවත්වාගෙන යයි.

මට කළකිරීමක් ඇතිවෙනවා මගේ පුද්ගලික තත්ත්වය, මගේ පක්ෂයේ තත්වය සහ සමාජයේ තත්වය ගැන බැලූවම. මගේ කොටසක් මාඕවාදී සටන්කරුවෙක් ලෙස මට තිබුණ සිහින, මගේ කෝපය, මගේ ගින්දර බැඳ තබලා පසෙකින් තියල තියෙනවා. මගේ අනෙක් කොටසට ජීවත් වෙන්න වැඩ කරන්න සිදු වෙලා තියෙනවා.

img_004519

ඉෂ්වෝර් තිමිල්සිනා – කුයිකා, අක්චාම්, දැනට ලම්කි, කයිලාලි වල කුඩා හෝටලයක් පවත්වාගෙන යයි.

img_004517

මේ දවස්වල මට දැනෙන දෙය මට මාඕවාදී විප්ලවයට සම්බන්ධ වෙන්න නොහැකිනම් මගේ ජීවිතයෙදි මොනවහරි කරන්න අධ්‍යයන කටයුතුවල නියැලිය යුතුයි. මම අවුරුදු 6ක් සේනාවාසයක මුකුත් නොකර ජීවත් වුණා.

img_00459

බ‍්‍රම්හා කට්ටෙල්- බජුරා, දැනට ලම්කි, කයිලාලි වල රික්ෂෝ රියැදුරෙකු ලෙස සේවය කරයි.

img_004510

මගේ පාදයට වෙඩි වැදුනට පස්සෙ මම පැය 56 සැඟවිලා හිටියා ආහාර සහ ජලය නැතිව. මගේ තුවාල වල මැස්සො වහල තුවාලය මත බිත්තර දමල මගේ තුවාල මස මැස්සන් විසින් කනවා මම අසරණව බලාගෙන හිටියා. මගේ තුවාලය වටේම හිටිය උන් හෙලිකොප්ටර් වගේ. යුද්ධයෙන් පස්සෙ මට නිවසක් නැතිවුණ මම නිදාගන්නෙ කත්මණ්ඩු නගරයේ වීදි වල. මම මගේ සිරුර සහ මගේ ජීවිතය සුව කර ගත්ත. මම දන්නවා අපි නැවත දවසක ඉක්මනින්ම සටන් කළ යුතුයි අපේ රට සුව කර ගැනීමට.
img_004513

ගංගා ලාමා – කව්රේ, කත්මණ්ඩු වල දැානට කාපට් ෆැක්ටරියක් පවත්වාගෙන යයි.

img_004514

මම මහජන මිලීෂියාවට සම්බන්ධ වුණා. නේපාල රාජකීය හමුදාව මගේ පියා අතුරුදහන් කලාට පසුව මම මහජන හමුදාවට සම්බන්ධ වුණා. මම දැන් කුඩා දරුවන්ට ක‍්‍රීඩා උගන්වනවා. මට දැනෙන්නෙ ගිය අවුරුද්දෙ භූමිකම්පාවකින් මගේ රට විනාශ වුණා වගේ මගේ පෞද්ගලික ජීවිතයත් විනාශ වුණා වගෙයි.

img_004515

කෙෂාබ් ඛනාබ් – ෂ්‍යන්ගි, දැනට කත්මණ්ඩු වල ක‍්‍රීඩා ගුරුවරයෙකු ලෙස සේවය කරයි.
img_004516

මම ඛාරා වල සටනින් තුවාල ලැබුවෙමි. දැන් මට එහෙ මෙහෙ ඇවිදින්නත් අමාරුයි. මං කරන එකම දෙය ගෙදරට වෙලා ඉන්න එක. මහජන යුද්ධයේදී තුවාල ලැබූ අප වැනි අය දැන් දුක්ඛිත තත්වයක ඉන්නෙ.

img_00455

කාල් බහදූර් බෝගති – කැලිකොට්, දැනට ලම්කි, කයිලායි වල ආබාධිතයෙක් ලෙස දිවි ගෙවයි.
img_00456

දුප්පතුන් නිදහස් කරගන්න සටන් කරන්න හිතපු නායකයින්ම ඔවුන්ගේ කෑදරකමට යටවෙලා දුප්පතුන් මාවත මැද තනිකලා. නමුත් අද පවා වෙන දේශපාලන පක්ෂයක් සටන් කරන්න තීරණය කරල විප්ලවය ඉදිරියට ගෙනියනවනම් මම නැවතත් සටන් කරන්න එකතු වෙනවා.

img_00451

ප්‍රෙම් බහදූර් බායෙක් – ලම්කි, කයිලායි දැනට ප‍්‍රජා ක‍්‍රියාකාරිකයෙකි.
img_00452

ධන්සාරි බයාක් – ලම්කි, කයිලායි, දැනට නිවසේ සිට ඇඳුම් මහන්නියක් ලෙස වැඩ කරයි.

අපි ආඩම්බර වෙනවා මහජන යුද්ධයේදී අපේ ජීවිත කැප කරපු එක ගැන. නමුත් නායකයින් ඒක පාවා දෙන විට අපි කණගාටු වුණා. නේපාල සමාජයේ කුඩා හෝ වෙනස්කමක් කරන්න අවශ්‍ය නම් පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රමයෙන් ඉවත්වෙලා මහජන ක‍්‍රමය ස්ථාපනය කරන්න අවශ්‍යයි. ඒක පමණයි අපිට නේපාලයට සහ නේපාල ජාතිකින්ට වඩා හොඳ අනාගතයක් ඉදි කරන්න ඉතිරිවෙලා තියෙන්නෙ.

img_00453

img_00457

img_00458

අපේ රට කෘෂිකාර්මික රටක්. එය දිළිඳු කමේ රේඛාවටත් පහලින් පිහිටා තිබෙන්නෙ. මගේ අවබෝධයේ හැටියට විදේශීය සංවිධාන මූල්‍ය ක‍්‍රීඩාවකයි නියැලූනේ. අනන් ඒ නිසයි අපිට අපේම මාවතක් අවශ්‍ය වන්නෙ. මේ තත්වය වෙනස් කිරීමට අපිට තවත් විපලවයක් අවශ්‍යයි.

img_004511

මහේන්ද්‍ර බහදූර් බූධා – රිෂී දාහා, අක්චම්, දැනට ලම්කි, කයිලාලි වල ගොවියෙකු ලෙස ජීවත් වෙමින්.

img_004512

රජයේ ඹභඵෂභ සැලැස්ම යටතේ අපේ මහජන හමුදාව අයෝග්‍ය දෙයක් ලෙස සලකා ඉවත දමන ලදි. දැන් මේ අයෝග්‍ය මිතුරන් රජය සඳහා වැඩ කරමින් සිටී. නමුත් ඔවුන් හමුදා සේනාංකයන් තුළ අයෝග්‍ය වූයේ ඇයි? නැවත පුනරුත්තාපනය කරනු ලැබූ මහජන විමුක්ති හමුදාව මුදල් ටිකකට විකුණා දමන ලදි. ඔවුන්ට ලක්ෂ 5 ක මුදලක් සමග ජීවත් විය හැකිද?

img_00454

බිපන්නා මල්ලා-ලම්කි, කයිලාලි දැනට කුඩා වෙළඳසලක් පවත්වාගෙන යයි

The Maoist Party-Ajith 2009

The Maoist Party-Ajith 2009   

 

 

India MOdi’s regime murder! a comrade killed in a police station

India MOdi’s regime murder! a comrade killed in a police station

 

Suspected Maoist commits suicide at Ghatshila police station
Jamshedpur : A 19-year-old youth who was a suspected member of CPI Maoist committed suicide at the Ghatshila police station lock-up in the wee hours today. The deceased was identified as Ramesh Mahali alias Bhuchan, a resident of Shyamsundarpur in Ghatshila sub-division of East Singhbhum. According to information, Bhuchan was one of the three accused who had killed Venket Reddy (40), site in-charge of a construction company, at Shyamsundarpur jungle after kidnapping him from Kharkasoli, a canal construction site along Subernarekha river in Shyamsundarpur on December 8. In this connection, the police had already arrested Jairam Munda, an close associate of dreaded rebel Fogra Munda and sent him jail earlier.

The more accused Fogra and Bhuchan were still absconding. Bhuchan was arrested in Shyamsundarpur yesterday and had been shifted to Ghatshila police station for being forwarded to the Ghatshila Sub-jail after his production in a judicial magistrate court in Ghatshila today, but he committed suicide in the lock-up today. The police discovered about the incident and later shifted the body to the MGM Medical College mortuary for post-mortem,” noted an official.

NDFP-Rizal congratulates NPA-Rizal for their successful tactical offensives against government troops!

NDFP-Rizal congratulates NPA-Rizal for their successful tactical offensives against government troops!
March 27, 2014

A platoon of NPA comrades raises their fist while singing

Arman Guerrero (Ka Arms)
Spokesperson
NDFP Rizal Chapter

The whole revolutionary movement in Rizal province under the NDFP-Rizal congratulates NAAC-NPA-Rizal’s red fighters and commanders for their successful tactical offensives against government troops, the latest of which was the ambush last March 20, 2014.

A squad of NPA-Rizal launched the ambush against a platoon of the abusive elements of government soldiers belonging to the 16th IB-PA at 59th IB-PA in Sitio Paruwagan, Brgy. San Rafael, Rodriguez, Rizal at 7:05 AM until 7:20 AM. The 15 minutes ambush resulted to the killing of three (3) government soldiers, including Sgt. Jonathan Magtulis, the detachment commander of 59th IB-PA in Sitio Wawa, San Rafael, Rodriguez, Rizal. Another member of CAFGU-PA-AFP was seriously wounded.

Prior to this, NAAC-NPA forces attacked the detachment of 59th IB-PA in Sitio Apya, Brgy. Calawis, Antipolo City last March 3, 2014 resulting to the seriously wounding of a government soldier named Bong Manuva.

Last March 7, 2014, another NAAC-NPA forces attacked the government soldier conducting military operation under the guise of community organizing for peace and development (COPD) which resulted to the wounding of seven (7) government soldiers belonging to the “Butcher” 16th IB-PA.

The successive tactical offensives launched by NAAC-NPA-Rizal resulted to twelve (12) casualties on the government side with three (3) killed and nine (9) seriously wounded. The NPA forces suffered a lone casualty.

The offensives were launched in response to the long running request of the people of Rizal to punish the abusive government troops under the “Butcher” 16th IB-PA and 59th IB-PA. Members of these Philippine Army battalions are known for their barbarity and rampant violations of human rights of civilians. They are responsible for gang-raping a 17-year old high school student inside their battalion headquarters in Baras, Rizal. The victim, Eunice, was a minor at the time of the crime. Because of the gang rape and the continuous threat and harassment against her by 16th IB-PA soldiers became mentally disturbed that eventually forced her family to confine her in a mental facility. These units of Philippine Army are also responsible for threatening, harassing and maiming the farmers and Dumagat tribesmen whom they accused as NPA supporters.

These tactical offensives are also a contribution of NPA-Rizal to the Filipino people’s struggle to oust the corrupt and US-puppet Noynoy Aquino Regime. These are also additional proofs of the utter failure in the province of Rizal of the government counter-insurgency operational plan (OPLAN BAYANIHAN) to defeat the revolutionary movement. Instead of being defeated, the NPA-Rizal forces will continue to grow in strength and will contribute vigorously to advance of the people’s war from the current stage of strategic defensive to the next higher stage, the strategic stalemate. These are also fitting presents to the incoming celebration of the 45th founding anniversary of the New Peoples Army.

Long live the New People’s Army!
Long live the Communist Party of the Philippines!
Long live the National Democratic Front of the Philippines!
Long live the Filipino People!

 

Speech of Stalin – 1941 Nov 7

The great leader and supreme general of the Soviet red army, Comrade Stalin is addressing Red army and Soviet citizens at the 24th anniversary of the Great October socialist revolution.

ABar-11

Comrades, Red Army and Red Navy men, commanders and political instructors, men and women workers, men and women collective farmers, intellectuals, brothers and sisters in the enemy rear who have temporarily fallen under the yoke of the German brigands, our glorious men and women guerrillas who are disrupting the rear of the German invaders!

On behalf of the soviet Government and our Bolshevik Party

I greet you and congratulate you on the 24th anniversary of the great October Socialist Revolution

Comrades, today we must celebrate the 24th anniversary of the October revolution in difficult conditions.

The German brigands’ treacherous attack and the war that they forced upon us have created a threat to our country.

We have temporarily lost a number of regions, and the enemy is before the gates of Leningrad and Moscow.

The enemy calculated that our army would be dispersed at the very first blow and our country forced to its knees.

But the enemy wholly miscalculated.

Despite temporary reverses, our army and our navy are bravely beating off enemy attacks along the whole front, inflicting heavy losses, while our country, our whole country has organized itself into a single fighting camp in order, jointly with our army and navy, to rout the German invades.

There was a time when our country was in a still more difficult position.

Recall the year 1918, when we celebrated the first anniversary of October Revolution.

At that time three-quarters of our country was in the hands of foreign interventionists.

We had temporarily lost the Ukraine, the Caucasus, Central Asia, the Urals, Siberia and the Far East.

We had no allies, we had no Red Army-we had only just begun to create it- and we experienced a shortage of bread, a shortage of arms, a shortage of equipment.

At that time 14 states were arrayed against our country, but we did not become despondent or downhearted.

In the midst of the conflagration of war we organized the Red Army and converted our country into a military camp.

The spirit of the great Lenin inspired us at that time for the war against the interventionists.

And what happened? We defeated the interventionists regained all our lost territories and achieved victory.

Today our country is in a far better position than it was 23 years ago.

Today it is many times richer in industry, food and raw materials.

Today we have allies who jointly with us form a united front against the German invaders.

Today we enjoy the sympatny and support of all the peoples of Europe fallen under the yoke of Fascist tyranny.

Today we have a splendid army and a splendid navy, defending the freedom and independence of our country with their lives.

We experience no serious shortage either of food or of arms or equipment.

Our whole country, all the peoples of our country, are backing our army and our navy, helping them smash the Nazi hordes.

Our reserves in manpower are inexhaustible.

The spirit of the great Lenin inspires us for our patriotic war today as it did 23 years ago.

Is it possible, then, to doubt that we can and must gain victory over the German invaders?

The enemy is not as strong as some terror-stricken pseudo-intellectuals picture him.

The devil is not as terrible as he is painted.

Who can deny that our Red Army has more than once put the much-vaunted

German troops to panicky flight?

If one judges by Germany’s real position and not by the boastful assertions of German propagandists, it will not be difficult to see that the Nazi German invaders are facing disaster.

Hunger and poverty reign in Germany.

In four and a half months of war Germany has lost four and a half million soldiers.

Germany is bleeding white; her manpower if giving out. A spirit of revolt is gaining possession not only of the nations of Europe under the German invaders’ yoke, but of the Germans themselves, who see no end to the war.

The German invaders are straining their last forces.

There is no doubt that Germany cannot keep up such an effort for any long time.

Another few months, another half year, one year perhaps-and Hitlerite Germany must collapse under the weight of its own crimes.

Comrades, Red Army and Navy men, commanders and political instructors, men and women guerrillas!

The whole world is looking to you as a force capable of destroying the brigand hordes of German invaders.

The enslaved peoples of Europe under the yoke of the German invaders are looking to you as their liberators.

A great mission of liberation has fallen to your lot.

Be worthy of this mission!

The war you are waging is a war of liberation, a just war.

Let the heroic images of our great ancestors-Alexander Nevsky, Dmitri Donskoi, Kusma Minin, Dmitri Pozharsky, Alexander Suvorov, Mikhail Kutuzov-inspire you in this war!

Let the victories banner of the great Lenin fly over your heads!

Utter destruction to the German invaders!

Death to the German armies of occupation!

Long live our glorious motherland, her freedom and her independence!

Under the banner of Lenin-onward to victory!

දමිළ ඊළාම් අරගලය සහ එහි පාඩම් – II කොටස

II කොටස

දමිළ ඊළාම් අරගලය සහ එහි පාඩම්

[ඉන්දියාවේ විප්ලවීය සඟරාවක් වන, ජනතා සත්‍ය #7,  (http://www.bannedthought.net/India/PeoplesTruth/PeoplesTruth07.pdf) කලාපයෙනි, 2009 සැප්තැම්බර්, 20-30 පිටු සහ 12 වෙනි පිටුව.]

රවීන්ද්‍රන් විසිනි

[පරිවර්තනය :  ශ්‍රී කාන්ත]

II කොටස

ඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදීන්ගේ භූමිකාව

ආරම්භයේ සිටම, සිය ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් සිත්හි තබාගෙන ඉන්දීය රජය ලංකාව තුළ හැම විටම මැදිහත්වීම් කළහ. දමිළයන්ට වචනයෙන් පමණක් සහය දෙන අතර ඉන්දීය රජය සිංහල-බෞද්ධ ජාතිවාදී පාලකයින්ට ලබා දුන් උපායික සහය පුළුල් කළහ. 1949 දී, සිංහල පාලක පංතිය බලය භාරගත් පසු, ඉන්දීය සම්භවයක් සහිත වතු කම්කරුවන්ගේ ප‍්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමට ඔවුන් සමග කුමන්ත‍්‍රණය කොට මිලියන ගණනක් වූ දමිළ වතු කම්කරුවන් රාජ්‍යයක් නැති තත්වයට පත් කළ 1949 පුරවැසි පනත ප‍්‍රසිද්ධ කිරීමට එකඟ වූහ. 1971 දී, සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක රජයට ජවිපෙ කැරැල්ලෙන් තර්ජනයක් වෙන විට, ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉන්දියාවට තිබූ ප‍්‍රමුඛ තත්වය චීනයට දෙවෙනි කර ගන්නට අකමැති වූ නිසා ඉන්දියානු රජය කැරලිකරුවන් මැඩ පවත්වන්නට සියළු සහයෝගයන් සැලසූහ. 1974 දී නැවත, එම කාරණයටම, ඉතා පුරාණ කාලයේ සිටම තමිල්නාඩුවේ මත්ස්‍ය දිවයින් තොටක් වූ, කච්චතිවු, තමිල්නාඩුවේ ජනතාවගේ සහ ප‍්‍රාන්ත රජයේ විරුද්ධත්වය පසෙකට අතුගා දමමින් ශ්‍රී ලංකාවට පවරා දුන්හ. අද, එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස, තමිල්නාඩුවේ මස් මරන්නන් හාරසියයකට අධික පිරිසක් ඝාතනය කොට දහස් ගණනක් අත් අඩංගුවට සහ වධ දීම්වලට ලක් කොට රුපියල් මිලියන ගණනක් වටිනා ඔවුන්ගේ ධීවර බෝට්ටු, දැල් සහ අනෙකුත් උපකරණ ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් විනාශ කර දමන ලදි. දමිළ ධීවර ප‍්‍රජාව විසින් සිදු කළ සිය ගණන් විරෝධතා සහ වර්ජනයන් සහ ජනතාවගේ විවිධ කොටස් වලින් සහ සියළු දේශපාලන පක්‍ෂ වලින් ධීවරයින් ආරක්‍ෂා කිරීමට සුදුසු පියවර ගන්නැයි කළ ආයාචනයන්, මේ ධීවරයින් LTTE යට ආවරණයක් වීයැයි යන ව්‍යාජ හේතුව මත සාමාන්‍යයෙන් ඉන්දීය රජය විසින් නොසලකා හරින ලදි.

සිය ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් පිරිමසා ගැනීම සඳහා ඉන්දීය රජය ශ්‍රී ලංකා ජාතිවාදීන් සතුටු කිරීම හෝ දමිළ ප‍්‍රශ්නය මත ඔවුන්ට බලපෑම් කිරීම සිදු කළහ. 1983 දී, දමිළ-විරෝධී මැර ක‍්‍රියාවන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ පැන නැගෙන විට, මැදිහත් වීමට අවස්ථාවක් එළඹෙන තෙක් බලා සිටි, ඉන්දීය රජය, වහාම සිද්ධියට මැදිහත් වී ඉන්දියාව තුළ පුහුණු කඳවුරු සකසමින් LTTE යට ආයුධ ලබා දුන්හ. 1985 දී, ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර දමිලයන්ට බෝම්බ දැමුවා යයි ව්‍යාජ විරුද්ධත්වයක් පාමින්, ඉන්දියානු ගුවන් හමුදාවේ ජෙට් යානා ශ්‍රී ලංකා භූමියට ගෙනවිත් සියළු ජාත්‍යන්තර නීති සහ සම්මුතීන් උල්ලංඝණය කරමින් ආහාර සහ ඖෂධ වර්ග හෙලූහ.

ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකා රජය අතර 1987 දී අත්සන් කළ ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට අනුව පීඩිත දමිළයින්ට කිසිදු පිහිටක් හෝ විසඳුමක් නොදුන් නමුදු, මුළු ශ්‍රී ලංකාවම සිය බලපෑම යටතට ගත්හ. එය ඇත්ත වශයෙන්ම සියළු දමිළ කණ්ඩායම්වලට තර්ජනය කළහ. LTTE ය සහ ඊළාම් දමිළ ජනතාව ගිවිසුමට එරෙහි වන විට, ඔවුන්ගේ අව්‍යාජ ජාතික අභිලාශයන් පොඩි කර දැමිමට, හමුදා මෙහෙයුම් දියත් කළහ. ඇත්තෙන්ම, ජාතික විමුක්තිය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීමේ අරගලය තුළ ඕනෑම දුෂ්කරතාවයක් දරා සිටීමට අධිෂ්ඨාන සහගත වූ ජනතාවගේ කැමැත්ත දිනා ගැනීමට අසමත් ඔවුහු, නින්දා සහගත පරාජයෙන් පසුව ආපසු පැමිණියහ. ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාරය බෙලහීන කිරීමට සහ එය ඉන්දියානු රජයේ ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් තල්ලූ කිරීමට අවියක් බවට පත්කර ගැනීමට, සිය බුද්ධි කාර්යාංශය වූ, පර්යේෂණ සහ විශ්ලේෂණ අංශය (RAW) හරහා, කුමන්ත‍්‍රණය කොට බිඳ දැමිමට LTTE ය තුළට ඇතුල් වූහ. තවද EPRLF, ENDLF වැනි අනෙකුත් සටන්කාමී සංවිධාන, ඊළාම් බෙදී වෙන්වීමේ අරගලයට එරෙහි වන විට ඔවුන්ට සම්පූර්ණ ආරක්‍ෂාව සපයමින්, සිය පන්දම්කරුවන් බවට පත් කළහ. එය සිය ඒජන්තයින් හරහා මහේන්ද්‍රරාජා මහත්තයියා (Mahendraraja Mahthaiah) වැනි LTTE යේ දෙවන අණදෙන ස්ථානයේ සිටි, ඉහළ පෙළ නායකයින් ලවා LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් ඝාතනය කිරීමට විවිධ ප‍්‍රයත්නයන් දැරූහ. නමුත් ඉන්දීය පාලකයින් විසින් දැරූ එම සියළු ප‍්‍රයත්නයන් අනුකම්පා විරහිතව LTTE ය මගින් මැඩ පැවැත්වුහ.

සිංහල රජයට සියළු යුධ ආධාර සැපයීමෙන් ඉන්දීය රජය ඇත්තෙන්ම දමිළ ජනතාවට එරෙහි ජන සංහාරක යුද්ධයේ කොටස්කරුවකු වීය. එය ශ්‍රී ලංකාවට නවීන අවි ආයුධ, රේඩාර් සහ අනෙක් යුධ යන්ත‍්‍ර සැපයූවා පමණක් නොව සිය යුධ නිළධාරීන් ශ්‍රී ලංකාවට එවා ඔවුන්ට පුහුණු කොට, සමහර අවස්ථාවල දී ‘ක්‍ෂේත‍්‍ර පුහුණුව’ ද ලබා දුන්හ. තමිල්නාඩු ජනතාව සහ සමහර විප්ලවවාදී සහ ජාතිකවාදී සංවිධාන ඉන්දීය රජය අපරාධවලට ඉඩ දීම ගැන චෝදනා කරන විට, රජය කරුණු විකෘති කරන්නට ප‍්‍රයත්න දැරූහ. නමුත් අවසානයේ තමන් ‘ආරක්‍ෂක කටයුතු’ සඳහා පමණක් යැයි සිතා ආයුධ සැපයූ බව, පිළිගන්නට බල කෙරිණි. රජිව් ගාන්ධි ඝාතනය කළේය යන ව්‍යාජය මත ඉන්දියාව තුළ LTTE ය තහනම් කොට, එයින් දමිළ ඊළාම් සඳහා වූ යුක්තිසහගත අරගලයට වූ සහය පුළුල් කිරීම වැළැක්වීමට, ඉන්දියවේ ජනතාවගේ, විශේෂයෙන්ම තමිල්නාඩුවේ, ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික අයිතීන් මැඩ පැවැත්වූහ. එය ඊළාම් අරගලයට සහය පුළුල් කරන්නන් අත් අඩංගුවට ගැනීමට ප‍්‍රාන්ත රජයට බල කළහ. දමිළ ජාතිකවාදීන් සහ විප්ලවවාදීන් NSA සහ අනෙකුත් ඉතා දරුණු නීති යටතේ ඊළාම් අරගලයට සහය දීම මත අත් අඩංගුවට ගත්හ. එය සිය නාවික සහ වෙරළ ආරක්‍ෂක යාත‍්‍රා LTTE යේ අධි වේගී යාත‍්‍රා සහ අනෙක් සැපයුම් සෝදිසි කිරීම පිණිස මුරට තැබූහ. එය විවිධ අවස්ථාවල ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට ඔත්තු සැපයීම නිසා, ඊළාම් අරගලයට අතිමහත් හානියක් සිදු කිරීමට හේතු වූහ. LTTE යට බීඩි, ලූංගි, බැටරි කෝෂ යනාදිය සැපයීම නිසා තමිල්නාඩුවේ ධීවරයින් ඉන්දීය වෙරළ ආරක්‍ෂකයින් විසින් අත් අඩංගුවට ගැනුණි. තවද එය ජාතික විමුක්ති අරගල, විශේෂයෙන්ම LTTE ය, සිය තානාපති කාර්යාල සහ සිය ඒජන්තවරු වන බ‍්‍රාහ්මණ වංශික සුබ‍්‍රමන්‍යම් ස්වාමි සහ ජාතික පුවත්පත (ජාතික විරෝධී) වන ද හින්දු හරහා අපකිර්තියට පත් කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් ගෙන ගියහ.

1983 සිට යුද්ධයෙන් මිය ගිය ප‍්‍රමාණය 70,000 (හැත්තෑදහස) කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් යයි ලැයිස්තු ගත කර නිළ වශයෙන් ඇස්තමේන්තු කර තිබේ. කෙසේ හෝ වොෂිංටන් සහ හාවර්ඩ් වෛද්‍ය විද්‍යලය කරනු ලැබූ ස්වාධීන අධ්‍යනයෙන්, මිය ගිය ප‍්‍රමාණය 338,000 (තුන් ලක්‍ෂ තිස් අට දහස) කට වැඩි යැයි ඇස්තමේන්තු කොට ප‍්‍රකාශ කරන ලදහ. 2008 ඔක්තෝබර් සිට 2009 මැයි දක්වා ජන සංහාරක යුද්ධය එහි උච්චත්වයට ළඟා වූ විට, 50,000 කට වැඩි ජනතාවක් මරණයට පත් වී එමෙන් දෙගුණයක් තුවාළ ලැබුවද, ඉන්දීය රජය මේ ලේ තැවරුණු ඝාතන හෙලා දකිමින් වචනයක් හෝ නොපැවසීය. සමහර වාර්තාවලට අනුව LTTE දේශපාලන නායක නඬේෂන් සහ තවත් ඉහළ පෙළේ නායකයෙකු වූ පුලිදේවන් ගේ ආරක්‍ෂාව සහතික කළ ඉන්දියානු රජය ආයුධ බිම තබා ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට යටත් වන්නැයි, ඒ වන විටත් ඔවුන්ට ආරක්‍ෂාව ලබා දීමට එකඟ වී තිබෙන ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිට කථා කොට ඇතැයි ප‍්‍රකාශ කොට ඇත. ඉන්දියාව විසින් ලබා දුන් සහතිකය විශ්වාස කළ, ඔවුහු සුදු කොඩි ඔසවාගෙන යටත් වීමට හමුදාව ඉදිරියට පැමිණිය ද, එක එල්ලේම වෙඩි කෑම සිදු වූ එකම දෙයයි. සිංහල අයෙකු වූ, නඬේෂන් ගේ බිරිඳ, නිරායුධව මේ භයංකර අපරාධයට විරෝධය දක්වනු ලදුව, වෙඩි තබා කෲර ලෙස ඝාතනය කළහ. LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් මරා දමා තිබේ යැයි ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රකාශ කරන දින වන විට, එම දින දෙක තුළදී පමණක් මරා දැමුණු ප‍්‍රමාණය විසි දහසකට වැඩි යැයි වාර්තා වේ.

මේ ලේ මිදෙන ඝාතනයන් ලෝක අවධානයෙන් වෙනතකට හැරවීමට ප‍්‍රභාකරන් ඝාතනය කළ පුවත ඕනෑකමින්ම ඉස්මතුවෙන්නට සැලැස් වූ බව වාර්තා වේ. මිය ගිය කොටි කාන්තාවන්ගේ මෘත දේහ දූෂණය කිරීම වීඩියෝගත කොට ලේ පිපාසිත ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් අන්තර්ජාලය පුරා සංසරණය වීමට සැලැස්වීම සහ මිය ගිය කොටි කාන්තාවන්ගේ ශරීර කොටස්, වෙළඳ පළ පෙදෙසේ මස් මෙන් අලෙවි කිරීම වැනි සාහසික කෲරකම් සිදු වූහ. ලෝකයේ විශාලතම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල් ලෙස හැඳින්වූ පාලකයන්ට මේවායින් කිසිදු කෝපයක් ඇති නොවූහ. අනෙක් අතට, ජාතික ආරක්‍ෂක උපදේශක K.N. නරායනන් ශ්‍රී ලංකා මිනීමරු හමුදා ප‍්‍රධානී සරත් ෆොන්සේකා ‘‘ලෝකයේ හොඳම හමුදාපති’’ ලෙස අගය කළහ. පසුගිය මාස 6 තුළ දිල්ලිහි එක්සත් ප‍්‍රගතිශීලී සන්ධාන රජය සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම නවත්වන්නැයි එක වරක් හෝ කොළඹින් ඉල්ලා නැත. කුලී මිනීමරු හමුදාව කෙසේ හෝ යුධ මුක්ත කලාප ලෙස හඳුන්වනු ලබන ස්ථානවලට බෝම්බ දමමින්, දහස් ගණන් කාන්තාවන්, දරුවන් සහ මහල්ලන් මරා දමන විට ඔවුන් කරන ලද සමස්තය වූයේ සිවිල් වැසියන්ගේ රක්‍ෂාවරණය සඳහා වැඩි වැඩියෙන් ‘යුධ මුක්ත කලාප’ හෝ NFZs සපයන්නැයි නව නාසීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමයි. එය ජනතාව මුළා කිරීමට සිදු කළ කෛරාටික ක‍්‍රියාවක් මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. ඉන්දීය රජය රඟ දැක්වූ භූමිකාව ෆැසිස්ට්වාදී මහින්ද රාජපක්‍ෂ විසින් ඉතා ඉහළින් අගය කොට ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ ‘‘ඉන්දියානු රජය විසින් සැපයූ උපකාර සහ පුළුල් සහයෝගය බෙහෙවින් සතුටුදායකය.’’ යුද්ධය ඉවර වූ බව ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රකාශ කළ පසු, විමුක්ති අරගලය පාගා දැමීමට ඉන්දීය රජය දුන් සහයෝගය අගය කරමින් කොළඹින් පෝස්ටර් පවා අපට සොයා ගත හැකි විය. ජනසංහාරක යුද්ධයේ සමාප්තියෙන් පසුව පවා, ඉන්දීය රජය සිය යුධ නිළධාරීන් LTTE ය ඇතිරූ බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීමට පිටත් කළහ. තමිල්නාඩුවේ ජනතාව ඊළාම් අරගලයට දුන් පුළුල් සහයෝගය සහ ඊළාම් දමිළයන් සමග තිබූ ඔවුන්ගේ පෞරාණික මානවීය/නාභිගත බැ‍‍ඳීම ගණනකට නොගෙන, ඉන්දීය පාලකයෝ ඔවුන්ගේ ව්‍යාප්තවාදී ආකෘතිය ක‍්‍රියාවට නැංවූහ. යුද්ධය ගෙන ගියේ ශ්‍රී ලංකා රජය සහ ඉන්දීය රජය සහයෝගයෙන් යැයි කියන විට එය මුසාවක් නොවේ.

දශකයකට පෙර, ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් ලෙස 1985-89 කාලය තුළ සේවය කළ J.N. ඩික්සිත්, 1998 දී, ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ප‍්‍රශ්නය ගැන ඉන්දීය රජයට තිබූ අභිලාශයන් ගැන කිසිදු රහසක් නොවූයේ ඔහු විවෘතවම මෙය ප‍්‍රකාශ කළ නිසාය:

‘‘…එක්සත් ජනපදය, ඊශ‍්‍රායෙලය සහ පකිස්ථානය සමග යුධමය සහ බුද්ධිමය සහයෝගය පුළුල් කිරීමට සහ විශේෂ තත්වයන්ට (ශ්‍රී ලංකාවේ) ප‍්‍රතිචාරයක් ලෙස  දමිළ සටන්කරුවන් (ඉන්දියාවෙන්) සහය ලබාගත්හ. ඇස්තමේන්තුවලට අනුව මේ තත්ත්වයන් ඉන්දියාවට උපායික තර්ජනයක් මතු කරනු ඇත…’’ එම මතයම නැවත ප‍්‍රකාශ කරමින් අභ්‍යන්තර කටයුතු ඇමති ප‍්‍රනාබ් මුඛර්ජී 2009 මාර්තු වලදී පාර්ලිමේන්තුවට කීවේ ‘‘කලබලයට පත්වෙලා අපි එම දිවයිනේ පවතින උපායික වැදගත්කම අමතක නොකළ යුතුයි, එය ඔවුන්ගේ ආරක්‍ෂාව පමණක් නොවේ, එය අපගේ ආරක්‍ෂාව සමගද එකට බැඳී පවතී… .. ඇත්තෙන්ම, අප පිටුපසින් ජාත්‍යන්තර භූමිකා පවතිනවාට අපි අකමැති වෙමු’’.

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉන්දීය මැදහත් වීම් සිය භූ-දේශපාලන වැදගත්කම් පිණිස මිස යුක්ති සහගත එකක් නොවේ. ඔවුන්ගේ උග‍්‍ර කෑදරකම නිසා සමස්ත ලංකාවම කොල්ලකෑමේ ආශාවකින් ඔවුහු පෙළේ. 1990 සිට 1996 දක්වා ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවට කළ අපනයනයන් වල වැඩි වීම 556% කි. 1998 දී ඉන්දියාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට ආනයනය කරන බඩු සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම බදු ඉවත් කළ ඉන්දු-ලංකා ද්වී පාර්ශවීය නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුම (ILBFTA) ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර අත්සන් කෙරුණු අතර එම ගිවිසුමෙන් ශ්‍රී ලංකාව සමග වූ වෙළඳාම පිම්මක් ඉදිරියට තැබීය. ඉන්දීය කොම්ප‍්‍රදෝරුවන් දැඩි ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජනය කරති. CEAT ඉන්දියා, ඒසියන් පේන්ට්, L&T, අශෝක් ලේලන්ඩ්, ටාජ් ගෲප් හොටෙල්, ටාටා තේ, ACC, අල්ට‍්‍රා-ටෙක් සහ අම්බුජා සිමෙන්ති, RAMCO කර්මාන්ත කණ්ඩායම, ඉන්දියන් ඔයිල් කෝපරේෂන්, මහින්ද්‍රා සහ මහින්ද්‍රා, CADILA ඖෂධ කම්පැනිය, Exide බැටරි, TVS, බි‍්‍රටනියා, අන්සල් රියල් එස්ටේට් කම්පැනි, ජෙට් එයාවේස්, සහරා සහ ඉන්දියන් එයාලයින්ස්, ICICI, UTI, LIC, අර්වින්ද් මිල්ස්, එයාර්ටෙල් සහ විශාල වශයෙන් මහ ධනපති නිවාස ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිය ව්‍යාපාර අරඹා ඇත. වසර 2000 වන විට 16 වෙනි ස්ථානයේ තිබුණු ඉන්දීය ආයෝජනයන්, 2005 දී 4 වෙනි ස්ථානයට නැංගේය. 2002 දී, චීන පෙට්‍රෝලියම් දැවැන්තයා වන, සයිනොපෙක්, ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹට පැමිණීම වැළැක්වීමට කටයුතු කර ත‍්‍රිකුණාමලය පෙට්‍රෝලියම් තොග ගබඩාව ඉන්දියන් තෙල් සමාගමට පවරා දීමට බල කළ අතර වසර 35 කට පෙට‍්‍රල් ගුදම් 100 කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් පිහිටුවීමට ඩොලර් මිලියන 75ක ආයෝජනයක් සඳහා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. එයට ප‍්‍රතිඋපකාරයක් ලෙස LTTE යට එරෙහි යුද්ධයේදී ශ්‍රී ලංකාවට සියළු යුධමය සහයෝගයන් ලබා දීමට එකඟ වුණි. තවද එය ලංකා නාවික හමුදාවට ඉන්දීය සාගර කළාපය තුළ මුහුදු කොටින්ගේ හැසිරීම් නිරීක්‍ෂණයෙන් සහ බුද්ධි තොරතුරු ලබා දීමෙන් උදව් කළහ.

දැන්, ගිජුලිහිණියන් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු සහ නැගෙනහිර ‘යළි ඉදි කිරීම’ තුළින් මංකොල්ලකෑමේ තරඟයක දැනටමත් යෙදෙමින් සිටී. ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර රටවල් දෙකේ බලශක්ති ජාලයන් එකට එක් කිරීමට මුහුද යටින් විදුලි රැහැන් එළීම පිණිස රුපියල් කෝටි 2,292 ක අවබෝධතා ගිවිසුමක් ඉක්මනින්ම අත්සන් කෙරෙනු ඇත.

ඉන්දියාවට දමිළ ඊළාම් ප‍්‍රශ්නය (‘සහය දීම’ හෝ විරුද්ධ වීම යන දෙකේදීම) ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව භාවිතා කළ හැකි අවියක් පමණි. එය සිය බලපෑම ලංකාව තුළ වැඩි කිරීමට 1987 ට පෙර ජාතිවාදී ශ්‍රී ලාංකිකයින්ට එරෙහිව දමිළ ඊළාම් අරගලයට ‘උදව් කිරීමේ’ භූමිකාව රඟ දැක්වූහ. වරක් ගැලවුම්කරුවාගේ තත්වය අත්කරගෙන සිටි එය එහි ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පසට හැරී, දමිළයින් සඳහා වෙනම නිජ බිමක් වෙනුවෙන් නොනැමුණු අරගලයක නිරත වුණු සංවිධානයක් වූ LTTE ය පරාජය කිරීමට ශ්‍රී ලංකා පාලකයින්ට උදව් කළහ. LTTE ය මුලිනුපුටා දැමීමෙන් පමණක් නොව ශ්‍රී ලංකාව තුළ ‘සාමය’ පවත්වා ගැනීමෙන් නොනැවතී ඉන්දියාවට හැම විටම එරෙහි වූ තමිල්නාඩුවේ ජාතික මනෝභාවයක් වශයෙන්, ජාතීන්ගේ සිර ගෙදරක් බවට පත් කළහ. එය හැමවිටම තමිල්නාඩුවේ පැන නගින ජාතික ව්‍යාපාර ගැන සැකමුසු සිතින් පසු වූහ. කුමන හෝ ස්ථානයක ජාතික ව්‍යාපාරයක කුමන හෝ වර්ධනයක්, එය සන්නද්ධ අරගලයක් වීම අවශ්‍ය නොවිණි, දිල්ලි පාලකයින්ගේ අනුකම්පා විරහිත මර්ධනයට මුහුණ පෑම නොවැළැක්විය හැකි දෙයක් විය. කාශ්මීරය, පන්ජාබය, ඇසෑම්, නාගලන්තය, මනිපූර්, ගෝර්කාලන්තය යන ජාතික ව්‍යාපාර පසුගිය පනස් දෙ වසරක කාලයක් මුළුල්ලේ මෙයට සාක්‍ෂි දරයි.

ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව ලෙස හැඳුන්වනු ලබන්නන් රඟපෑ භූමිකාව

ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියන් සාගරයේ අතිශය යුද්ධෝපායික වැදගත්කමකින් යුතු ස්ථානයක පිහිටා ඇත. ඉන්දියන් සාගරයට රටවල් 47 ක් සහ එය හාත්පස දිවයින් කිහිපයක්ද ඇත. චීනය සහ එක්සත් ජනපදය/ඉන්දියාව මේ කලාපය තුළ පාලනය ලබා ගැනීමට තරඟ කරන රටවල් වෙති. එක්සත් ජනපදයට දියේගෝ ගාර්සියා (Diego Garcia) හි නාවික සහ ගුවන් කඳුවරක් ඇත. ඉන්දියාව, ඉන්දියන් සාගරයේ ඔවුන්ට අයත් සීමාවෙන් ඔබ්බට මාලදිවයින දක්වා සැලකිය යුතු බලපෑමක් කර තිබේ. චීනයට අයත් කඳවුරක් මියන්මාරය අසල කෝකෝ (Coco) දවයිනේ ඇත.

ඉන්දියන් සාගරය වූ කලී ලෝකයේ සැපයුම් නෞකා වලින් අඩක්ම සංසරණය වන අතිශයින් වැදගත් ජල මාවතයි, එය හරහා යන තුනෙන් එකක් භාණ්ඩ නෞකා සහ තුනෙන් දෙකක්ම තෙල් නෞකා වේ. එය පෙට්‍රෝලියම් නිෂ්පාදන ප‍්‍රවාහනයෙන් බෙහෙවින් තදබදයට ලක්වේ.

එක්සත් ජනපදය 2007 මාර්තු 5 වන දින ශ්‍රී ලංකාව සමග, ඉන්ධන නැවත පිරවීමේ පහසුකම් සහ ප‍්‍රවර්ධන සැපයුම් ඇතුළුව අනෙකුත් දේවල් ද සලසන දස වසරක අත්කර ගැනීමේ සහ හරස් සේවා ගිවිසුමක් súiqula (Acquisition and Cross-Servicing Agreement – ACSA) අත්සන් කළහ. නිරීක්‍ෂණ කටයුතු සඳහා භාවිතා කළ හැකි, ඇමරිකන් සංස්ථාපනයක් ත‍්‍රිකුණාමලයෙහි ඇති කිරීම ගැන එක්සත් ජනපදය මේ වන විටත් අදහස් දක්වා තිබේ.

දැනටමත් සඳහන් කර ඇති ලෙස, 1987 ඉන්දු-ශ්‍රීලංකා ගිවිසුමේ අංගයක් ලෙස ඉන්දියාවට සහතිකයක් ලැබී ඇත, ‘‘ශ්‍රී ලංකාව සමග සම්මුතියට පැමිණ සිටින විදේශීය ගුවන් විදුලි සංවිධාන, ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ස්ථාපනය කරන ඕනෑම පහසුකමක් තනිකරම පොදු ගුවන් විදුලි විකාශන පහසුකම් මිස කිසිදු යුධමය හෝ බුද්ධිමය අරමුණකට නොවන බවට වග බලා ගැනීමට පරීක්‍ෂාවට ලක් කෙරෙනු ඇත. ’’ එමෙන්ම ‘‘ඉන්දීය රජයේ අවශ්‍යතාවයන්ට බාධා පමුණුවන ලෙස වෙනත් රටකට ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඇති ත‍්‍රීකුණාමලය හෝ වෙනත් වරායන් භාවිතා කිරීමට ඉඩ නොදීමට’’ ශ්‍රී ලංකා රජය එකඟ විය. ඇත්තෙන්ම, එක්සත් ජනපද-සෝවියට් අර්බුදය උච්චත්වයට නැග තිබූ එම කාලයේදී, ඉන්දියාව සෝවියට් පැත්ත සමග සිටියහ. එතැන් සිට, ජාත්‍යන්තර සමීකරණය වෙනස් වී තිබේ, අද ඉන්දියාව කලාපය තුළ ප‍්‍රධාන ඇමරිකන් පන්දම්කරුවා ලෙස ක‍්‍රියා කරයි.

1993 සිට ශුද්ධ තෙල් අපනයනකරුවෙකු වූ චීනය, එක්සත් ජනපදයට පසුව ලෝකයේ අංක දෙකේ තෙල් පරිභෝජකයා වෙයි. 2000 සිට 2004 කාලය තුළදී වර්ධනය වුණු ලෝක අමු තෙල් ඉල්ලූමේ චීනයේ ප‍්‍රමාණය 40%. බලශක්ති සම්පත් වෙත ප‍්‍රවේශ වීම චීන ආර්ථිකයේ වර්ධනය පවත්වා ගැනීමට ඉතා වැදගත් සාධකයකි. එතැන් සිට චීනය ඔවුන්ගේ තෙල් සැපයුම් සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වන ප‍්‍රවාහන මාර්ග සහ මුහුදු මාර්ග අත් කර ගැනීම වෙත පියවර තබා තිබේ. 2005 සුනාමි ව්‍යසනයට පසුව, චීනය ඩොලර් මිලියන 4 ක අමතර ‘ආධාර’ සිය අවි සැපයුම්කරු වන නොරින්ගෝ ට අයත් අවි ගබඩාව පිහිටි ගාලූ නගරය ප‍්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට ලබා දුන්හ. 2007 දී එම ගබඩාව වසා දැමූ විට එය පොලි ටෙක්නොලොජි වෙතින් වඩා දියුණු අවි, ලාබදායී මිළකට සැපයීමට එකඟ වූහ. පසුව, 2007 අපේ‍්‍රල් වල දී, පොලි ටෙක්නොලොජි ශ්‍රී ලංකාවට ඩොලර් මිලියන 36.5 ක අවි සැපයූහ. සන්නිවේදනය සඳහා රට පුරා පැතිරුණු යටිතල ව්‍යූහයක් ඉදි කිරීමට, චීන බුද්ධි අංශය වන MSS සමග සමීප සම්බන්ධතාවයක් ඇති චිනයේ හුවාවෙයි ට, ඩොලර් මිලියන 150ක කොන්ත‍්‍රාත්තුවක් ලබා දුන්හ. තවද චීනය දිවයිනේ දකුණු වෙරළෙහි හම්බන්තොට පෙදෙසේ සිය තෙල් නැව් වලට ආරක්‍ෂාව සහතික කිරීමට භාවිතා කළ හැකි වරාය ව්‍යාපෘතියක් සඳහා ශ්‍රී ලංකාව සමග තිබුණු එකඟතාව අවසන් කළහ. මෑතදී, 2009 ජුනි වල, හතරවන ඊළාම් යුද්ධය නිමාවෙන් පසු නොරොච්චෝලයි ගල් අඟුරු බලාගාරය සඳහා ඩොලර් මිලියන 891 ක ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. චීන සමාගම්වලට ආර්ථික කලාපයක් පිරිනැමූ අතර 33 වසරක් සඳහා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. මීරිගම කලාපය තුළ ඉදිරි තෙවසර තුළ හුයිචෙන් ඉන්වෙස්මන්ට් හෝල්ඩින් ලිමිටඩ් ඩොලර් මිලියන 28 ක් අයෝජනය කිරීමට සිටී. පළමු වරට කොළඹ නගරයට බෙහෙවින් ආසන්න; විශේෂ ප‍්‍රදේශයක් විදේශීය රටකට ලබා දී ඇත. චීනය එක්සත් ජනපද-ඉන්දීය අක්‍ෂය බෙහෙවින් කලබලයට පත්වීමට හේතු වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව තුළට බලසම්පන්න හදිසි ආක‍්‍රමණයන් කරමින් සිටී.

සිය යුද්ධෝපායික භූ-දේශපාලනික සහ ආර්ථික අභිලාශයන් ට අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ප‍්‍රශ්නයට ප‍්‍රවේශ වුණු ප‍්‍රධාන රටවල් මේවා වෙති. ශ්‍රී ලංකා හමුදාව යුද්ධය හමාර කිරීමට ආසන්න වන විට ‘අහිංසකයින්’ මරා දැමීම සහ ‘මානවවාදී අර්බුද’ ගැන එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීහු විශාල ආන්ෙදා්ලනයක් සහ හඬගෑමක් ඇති කළහ. 2008 සැප්තැම්බර් සිට ඉදිරියට ජන සංහාරක යුද්ධය සිදු වන විට, 50,000 කට අධික ජනතාවක් මරා දැමෙනු දුටුවද ඔවුහු යුද්ධය අවසන් කිරීමට සැබෑ ප‍්‍රයත්නයක් නොගත්හ. මානව හිමිකම් සහ හිංසනයන් ගැන සහ ‘අහිංසකයන්’ ගේ ‘බිහිසුණු තත්වය’ ගැන කිඹුල් කඳුලූ හෙළමින් කළ ඔවුන්ගේ කෑ ගැසීම එක්සත් ජනපද අභිලාශයන්ට පටහැණිව ශ්‍රී ලංකා රජය කිසිවක් සිදු නොකළ යුතුය කියන සැඟවුණු තරවටුවකි – ඒ කෙසේද යත්, චීනය ඈතින් තැබිය යුතුය. චීනය ශ්‍රී ලංකාව වෙතට විශාල ආක‍්‍රමණයක් කිරීමත් සමග එක්සත් ජනපදය සිය පීඩනය ඉහළ නංවමින් සිටී. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති, මහින්ද රාජපක්‍ෂට උපදේශකවරයෙකු ලෙස වරක් වැඩ කළ (දැන් සම්බන්ධතාවයක් නොමැති), ඇමෙරිකන් නීතිඥයෙකු, එක්සත් ජනපද අධිකරණයක ශ්‍රී ලංකාව සිදු කළ යුධ අපරාධ ගැන නඩුවක් පිළියෙල කරයි. සිත්ගන්නා සුළු දෑ වන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ සොහොයුරා සහ ශ්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක ලේකම් වන ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ සහ හමුදා ප‍්‍රධානී සරත් පොන්සේකා යන දෙනොටම එක්සත් ජනපද පුරවැසිකම හිමිව තිබීමයි. චීනය ශ්‍රී ලංකාව තුළය යන පංගුපේරුවෙන් එක්සත් ජනපදයට, ඕනෑම මොහොතක, ශ්‍රී ලංකා රජයට බලපෑම් කිරීමට මෙය භාවිතා කළ හැකිය.

චීනය නව-නාසීන්ට නවීන අවි ආයුධ සහ ආධාර සැපයූවා පමණක් නොව දහස් ලණන් සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම ගැන ශ්‍රී ලංකාව හෙළා දකිමින් එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්‍ෂක කවුන්සිලයේ යෝජනාව ස්ථීර කිරීමේ ප‍්‍රයත්නය පවා දියකර දැමූහ. ඉන්දියාව ත් එම ජවනිකාවම රඟ පෑවේ යෝජනාවට එරෙහිවීමෙන් නොනැවතී සමහර අනෙක් රටවල් ද එයට එරෙහිව ඡන්දය දීමට නම්මවා ගනිමිනි.

එක්සත් ජාතීන්, යුධ මුක්ත කලාපයේ සිවිල් වැසියන්ගේ තත්වය අන්වේශණය කිරීමට යවා තිබුණු සිය නිරීක්‍ෂක, විජේ නම්බියාර්, ශ්‍රී ලංකා රජයට මුළුමනින්ම පිරිසදු සහතිකයක් ලබා දුන්හ. ඔහුගේ සොහොයුරු සතිෂ් නම්බියාර් ශ්‍රී ලංකා රජයේ ආරක්‍ෂාව හා සම්බන්ධ කාරණාවලදී උපදේශකයෙකු වන බව පෙන්වා දීම නුසුදුසු දෙයක් නොවේ. එක් සොහොයුරෙක් ජාතික විමුක්ති යුද්ධය අනුකම්පා විරහිතව පොඩි පට්ටම් කිරීමට උපදෙස් දෙන අතර අනෙක් සොහොයුරා ‘මානව හිමිකම්’ උල්ලංඝණය අධීක්‍ෂණය කරයි. සිවිල් වැසියන්ගේ තත්වය නිරීක්‍ෂණයට, ජන සංහාරක යුද්ධයට පසුව ලංකාවට පැමිණි, එක්සත් ජාතින්ගේ මහ ලේකම්, බරපතළ ෙදා්ෂාරෝපණයට ලක් වූහ. ඔහු ඇත්තෙන්ම ශ්‍රී ලංකා හමුදා ෆැසිස්ට්වාදීන් සිදුකළ සිවිල් වැසියන් ඝාතනය සහ අනෙකුත් යුධ අපරාධ සඟවා තැබූහ. ඇත්ත වශයෙන්ම කියතොත් එක්සත් ජාතීන් ශ්‍රී ලංකා රජය LTTE ‘ත‍්‍රස්තවාදීන්’ අභිබවා ලබාගත් ජයග‍්‍රහණය ඔසවා තබමින් යෝජනාවක් ස්ථීර කළහ. ලොව පුරා මිලියන ගණන් ජනතාව, විශේෂයෙන්ම දමිළ ජනතාව, ඝාතනයන් හෙළා දකිමින් මේ ජනසංහාරක යුද්ධය අවසන් කිරීමට බල කරමින් සිදු කළ විරෝධතා තිබියදී පවා එක්සත් ජාතීහු ඇත්ත වශයෙන්ම දමිළ සංහාරයට, ඉඩ හළහ. ඊලාම් දමිළයින් ද ඇතුළු, දමිළයින් 14 දෙනෙකු ජිනීවා හි එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලය ඉදිරිපිට දිවිනසාගත්තද, ඔවුහු ඒ ගැන කරදර නොවූහ.

ලොව පුරා විරෝධතාවයන් සහ ජන මතය ගණනකට නොගෙන, මේ ප‍්‍රතිගාමීහු ඒකාබද්ධව අහිංසක වැසියන් බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය කිරීම සිදුකරගෙන යද්දී, දශක කීපයක් තිස්සේ ක‍්‍රමානුකූලව ජනවාර්ගික පවිත‍්‍රකරණයකට ලක් වෙමින් සිටි ඊළාම් ජනතාව සඳහා යුක්තිසහගත නිජබිමක් වෙන් කිරීමට සහ නිදහස උදෙසා වූ අරගලය පොඩි පට්ටම් කර දැමීමෙන් ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයේ සියළුම ප‍්‍රජාතන්තවාදී ධර්මතාවන් නිග‍්‍රහයට ලක් කිරීම ප‍්‍රදර්ශනය කළහ. මේ මස්වැද්දන් අතිදුෂ්ඨ අපරාධ සිය කොල්ලකාරී අභිලාශයන්ට සේවය කිරීම පිණිස සිදු කරනු ඇත යන්නට සාක්‍ෂ්‍ය ලෙස එකම විදියේ ජන සංහාරයන් මේ ප‍්‍රතිගාමීන් විසින් ඉරාකයේ, ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සහ දැන් පකිස්ථානයේ ස්වැට් කලාපයේ සිදු කොට තිබේ. කුමන වෙනස් කම් තිබුණත් පෙනෙන දෙයනම්, සිය අධිරාජ්‍යවාදී/ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් ලූහුබැඳීමට කලාපය තුළ යුද්ධෝපායික ආධිපත්‍යය අත් කර ගන්නේ කෙලෙසද යන්න ගැන පමණක් තැකීමයි.

LTTE යේ පරාජය සහ එහි පාඩම්

ජාතික විමුක්ති යුද්ධය සාර්ථකව දශක තුනකට වඩා වැඩි කාලයක් පවත්වාගෙන ගිය LTTE ය හතරවෙනි ඊළාම් යුද්ධය පරාජයට පත්වූවා පමණක් නොව තමන්ගේ සියළු කඳවුරු සහ දහස් ගණන් වූ සිය සොල්දාදුවන් ජීවිතක්‍ෂයට, තුවාළවීමට හෝ අත් අඩංගුවට පත් වූහ. අඩු පාඩු පිරිමසාගෙන වෙනම නිජබිමක් සඳහා වූ ඔවුන්ගේ අරගලය පෙරසේම පවත්වාගැනීමට ඔවුන්ට සැලකිය යුතු කාලයක් ගනු ඇත. LTTE ය විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ යුද්ධය සූරාකෑමට, අයුක්තියට සහ පීඩනයට එරෙහිව සටන් වදින සියල්ලන්ටම, විශේෂයෙන්ම සන්නද්ධ අරගලවල නියුතු වන අයට ආශ්වාදයක් වනු ඇත. LTTE යේ පරාජය දමිළ ඊළාම් ජනතාවට පමණක් නොව පීඩකයන්ට එරෙහිව සන්නද්ධ අරගලවල නිරත වන සියල්ලන්ටම දැවැන්ත පාඩුවක් වන්නේය. මෙතරම් බලසම්පන්න සටන්කාමී බලසේනාවක් පරාජයට පත් වීම මේ අරගලයට සහයදක්වමින්/අනුබල දෙමින් සිටි ජනතාව අතර සැලකිය යුතු  තරමක බලාපොරොත්තු කඩවීමක් ඇති වීම ස්වාභාවික දෙයකි. එමනිසා, එහි පරාජයට හේතුපාදක වූ කරුණු පාඩම් ලෙස ගැනීමට වටහාගැනීම ලොව මුළුල්ලේ වූ සියළු ජාතික ව්‍යාපාරවලට සහ ඉන්දියාවේ සහ දකුණු ආසියාවේ සන්නද්ධ අරගලවල නියුතුවන බලවේග සඳහා බෙහෙවින් අවශ්‍ය කරන දෙයකි.

            මතු දැක්වෙන්නේ සැලකිල්ලට ගත යුතු ප‍්‍රධාන කාරණාවන්ය.

a) LTTE ය දශක තුනකටත් වඩා ජාතික විමුක්ති යුද්ධයක් මෙහෙයවමින් සිටි සටන්කාමී සංවිධානයකි. මේ කාලය මුළුල්ලේ එය බොහෝ උච්චාවචනයන්ට මුහුණ පා තිබුණු අතර මේ වන විට තමන්ගේ සියළු කඳවුරු අහිමි කරගෙන තිබේ. නමුත් ඔවුහු කවදාවත් ‘‘දමිළ ඊළාමය’’ සඳහා වන සිය අරමුණ, අතිශය දුෂ්කර අවස්ථාවලදී පවා අනතුරේ නොදැමූහ. එසේ වුවද, ඔවුන්ගේ මතවාදය සහ පංති පදනම ස්වභාවයෙන් ධනේශ්වර වේ. මේ නිසා, ඔවුන්ට සිය ආදරණීය අරමුණ වූ දමිළ ඊළාමයේ මිතුරන් සහ සතුරන් අතර වෙනස  හඳුනාගන්නට නොහැකි වූහ. ඔවුහු සිය ජනතාව – වෙතටම ප‍්‍රවේශ වූහ, උදාහරණ ලෙස, ඊළාම් දමිළ, දමිළ ඊළාමයේ කොටස්කරුවන් වන ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර ජීවත්වන මුස්ලිම්වරුනුත්, ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම කොටසේ වතුකරයේ ජීවත්වෙන දමිළයින්, සිංහල ජනතාව, දමිළ ඊළාම් අරමුණ වෙනුවෙන් හැම විදියකින්ම සහය පළ කළ ඉන්දියාවේ දමිළ ජනතාව, තමිල්නාඩුවේ ධනේශ්වර පක්‍ෂ, ඉන්දීය රජය සහ අධිරාජ්‍යවාදීහු – සියළු ම ආකාරයේ මේ විවිධ බෙලවේග ධනේශ්වර දෘෂ්ඨියෙන් දූෂිත වූහ. ඔවුහු සිංහල-බෞද්ධ වර්ගවාදීන් සමග කටයුතු කිරීමේ දී පාලක පංතිය සහ පීඩිත මහ ජනතාව අතර ඇති පංති වෙනස සැලකිල්ලට නොගෙන සිංහල වැඩ කරන ජනතාව පවා ඉලක්ක කර ගත්හ.

දමිළ-විරෝධී වැඩසටහන් වලට උල්පන්දම් දීමට සහ සිංහල ජාතිය ‘ආරක්‍ෂාකිරීම’ මුවාවෙන් දමිළයින්ට එරෙහි ඕනෑම විදියක කෲරකම් සිදු කරන්ට සහ සිංහල ජනයා ඔවුන්ගේ සැබෑ ප‍්‍රශ්නවලින් ඉවතට යවන්නට, ජාතිවාදයෙන් හැම විටම ශක්තිය ලබන ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතියට මෙය විපුල අවස්ථාවන් උදා කර දුන්හ. එසේ වුවද අහිංසක මිනිසුන් මැරීමට ඉඩහළ, ජාතිවාදී මනෝභාවයන් වල ආධිපත්‍යය නිසා, වෙනම නිජබිමක් සඳහා වූ ඔවුන්ගේ අරගලයට සිංහල ජනතාවගේ අනුකම්පාව දිනාගත නොහැකි වනු ඇත. වැඩිදුරටත්, වෙන්වීමේ අයිතිය ඇතුළුව, ඊළාම් ජනතාවගේ ස්වයං-තීරණයේ අයිතිය පිළිගන්නා, ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය (LSSP) වැනි සංවිධාන පවතිද්දී, ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතියට එරෙහිව එක්සත් අරගලයක නියැලීමේ හැකියාවක් තිබුණි, කොපමණ දුබල වුවත් එය විය හැකිව තිබුණි. නමුත් එහි ධනේශ්වර ජාතිකවාදී දර්ශනය නිසා, සිය උපායමාර්ගයන් වර්ධනය වුවද LTTE ය මේ පැති සැලකිල්ලට ගත්තේ නැත. ඔවුහු තමන්ගේම ජනතාව අතර වූ සම්බන්ධතාවයන්හි දී පවා, පංති වෙනස්කම් සැලකිල්ලට ගත්තේ නැත. යථාර්ථය වූයේ, වැඩ කරන පංතිය සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ගැටුම් පවතින විට ඔවුහු ධනේශ්වර පංතියට සහය දීමේ ස්ථාවරය ගැනීමයි.

එපරිද්දෙන්ම, ඔවුහු පුළුල් බහුජනතාවගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට පරිශ‍්‍රම දැරීමට වඩා ධනේශ්වර පංතියේ සහ තමිල්නාඩුවේ එම පක්‍ෂවල සහය ලබා ගැනීමට වඩ වඩා පෙළඹුණහ. පුළුල් බහුජනතාව – කම්කරුවන්, ගොවියන්, ශිෂ්‍යයින්, තරුණයින්, සුළු-ධනේශ්වර පංතිය සහ බුද්ධිමතුන් – දමිළ ජනතාවගේ අභිප‍්‍රායන්, සහ දමිළ ජනතාව සඳහා වෙනම නිජ බිමක් යන යුක්ති සහගත කාරණය පිළිගැනීම නිසා සිය සහයෝගය ස්වේච්ඡාවෙන්ම ලබා දුන්හ. තමිල්නාඩුවේ ජනතාව, විප්ලවවාදීහු සහ අනෙක් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බලවේග, සිය නොපසුබස්නා සහයෝගය ඊළාම් අරගලයට සහ LTTE යට ලබා දුන්හ. නමුත් LTTE ය ඉන්දියාවේ මාඕවාදී සංවිධාන සමග කිසිදු සම්බන්ධතාවයක් නොපවත්වන ලෙස දැඩි ලෙසම සිය කාඩර්වරුන්ට අවවාද කිරීම පවා සිදු කළහ. ජාත්‍යන්තර මට්ටමේදී පවා තත්ත්වය එයම විය. LTTE ය ලෝකය පුරා ශක්තිමත් ජාලයක් වන දමිළ ඩයස්පෝරාව පිහිටුවා තිබුණේය. නමුත් ඔවුහු කිසිදු බලවත් ප‍්‍රයත්නයක් සටන් වදින ජනතාව සමග හෝ සංවිධාන සමග සමීප සම්බන්ධතාවයන් ගොඩ නගා ගැනීමට හෝ ඔවුන්ගේ සහය ලබා ගැනීමට දරා නොතිබුණි. වඩාත් ඔවුහු අධිරාජ්‍යවාදී රජයන්ගේ හෝ එම රජයන්හි බලපුළුවන්කාරයින් ගේ උපකාරයෙන් ආරක්‍ෂාව සලසා ගැනීම කෙරේ යොමුවූහ. එය ජාතියකට සීමාවූ ආකල්පයක් පමණක් නොවන නමුදු බෙහෙවින්ම ජනතාවට වඩා ධනේශ්වර පංතිය කෙරේ බලපැවැත්වීමේ පංති දෘෂ්ඨිය වූහ.

මතවාදීව LTTE යේ අභිලාශයන්ට මාක්ස් ලෙනින් මාඕවාදය පටහැණි බව අතිශයින් පැහැදිලිය. වරක් එය ‘‘සමාජවාදී දමිළ ඊළාමය’’ ක් සඳහා යන සටන් පාඨය දැරීය. නමුත් කෙටි කලකින්ම එය ඉවත් කර ගත්තේ එය ඔවුන්ගේ පංති අවශ්‍යතාවයන්ට පටහැණි බැවිණි.

b) LTTE ය ජාතික විමුක්ති අරගලය සඳහා සන්නද්ධ අරගලය ආරම්භ කළේ ක‍්‍රියාකාරම් අතලොස්සක් පමණක් සිදු කළ ගරිල්ලා බල ඇණියක් ලෙසයි. 1983 දී විශාල පරිමාණයේ දමිළ-විරෝධී වැඩසටහන වන, ‘‘කළු ජූලිය’’ සමයේ දී එහි ශක්තිය හුදෙක් 30 දෙනෙක් පමණක් වූ අතර, හතරවන ඊළාම් යුද්ධය ඇරඹීමත් සමග 30,000-40,000 ක් පමණ ප‍්‍රමාණයක් වූහ. පසුගිය යුද්ධයේ අවසන් අදියරේදී LTTE ගරිල්ලන් 22,000 ක් පමණ මරණයට පත් වූ බව සහ තවත් 10,000 කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් තුවාල කරුවන් වී, අත් අඩංගුවට පත් වී හෝ යටත් වී ඇති බව ශ්‍රී ලංකා හමුදාව නිළ වශයෙන් ප‍්‍රකාශයට පත්කළහ. දේශපාලන බලය අල්ලා ගැනීම පිණිස සටන් කරන ඕනෑම සංවිධානයක් සතුරාගෙන් භූමිය අත්පත් කරගෙන එහි ජනතා පාලනයක් ඉදි කළ යුතුය. එබැවින් යුද්ධය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමයෙන් ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය කරා සහ ගරිල්ලා හමුදාව සාමාන්‍ය/සම්මත හමුදාවක් බවට පරිවර්තනය වනු ඇත. 2006 ජූලි වල දී හතරවන ඊළාම් යුද්ධය මුලපිරීමට පෙර, ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර තුළ වර්ග කිලෝමිටර 16,000 ක භූමි භාගයක් LTTE යේ පාලනයට නතුව මෙම ප‍්‍රදේශවල ඔවුන්ගේම සිවිල් සහ යුධ පාලනයක් පවත්වාගෙන ගියහ. මෙතැන් සිට, තෙවසරකට ආසන්න කාලයක් තුළදී ඔවුන් සිය භූමිය ටිකෙන් ටික අහිමි කර ගත්හ. වසරකට පසුව, 2007 ජූලි වලදී, තොප්පිගල පරාජයෙන් පසුව ඔවුහු නැගෙනහිර පළාතෙහි ත‍්‍රිකුණාමළයේ පාලනය මුළුමනින්ම නැති කර ගත්හ.

රජය වහාම මැතිවරණ නාටකය පවත්වා සිය ඒජන්තවරු සහ ද්‍රෝහී කරුණාගේ පක්‍ෂය පළාත් සභාව ලෙස පිහිටවූහ. නැගෙනහිර පළාත අත්පත් කර ගත් පසු ශ්‍රී ලංකා හමුදාව උතුරු පළාතේ ප‍්‍රහාර ගැන සිය අවධානය යොමු කළහ. 2007 සැප්තැම්බර් සිට ඉදිරියට LTTE ය සිය ප‍්‍රදේශයන් අහිමි කර ගන්නට පටන් ගත්තේ ඒවා එකින් එක ශ්‍රී ලංකා හමුදාව අතට පත් වීමෙනි. මේ සමස්ත කාලය තුළ සිය භූමි ප‍්‍රදේශ අහිමි වීම සහ වඩාත් දුර්වල තත්වයට පත් වීම සහ සතුරු ප‍්‍රහාරවලට වඩාත් නිරාවරණය වීම යන කාරණා ගැන නොතකා LTTE ය ස්ථානීය සංගාම මොඩලයෙහිම එල්ලී ගත්හ. ඔවුහු සිය ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමය කරාවත් වෙනස් කළේ නැත. යම් ස්ථානයක් අත් නෑර තබාගැනීමෙන් හෝ අල්ලාගෙන සිටීමෙන් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීම ස්ථානීය සංග‍්‍රාමයෙහි මූලධර්මය වේ. එම අවස්ථාව ඔබට වරක් අහිමි වූ විට එයින් ඉතිරිව තිබෙන ස්ථානයන් වෙතට සිය ප‍්‍රහාර මෙහෙයවීමට සතුරාට අධික ඉඩකඩක් සැපයීමෙන් එයම පවත්වාගැනීම නිරර්ථක දෙයකි. මෙහෙයුම් කළාපය පුළුල් කිරීම සහ ගරිල්ලා ක‍්‍රමය තෝරාගැනීම වෙනුවට, සතුරා සිය ප‍්‍රහාර නාභි ගත කරන විට, ජනතාව සමග ඔවුන්ගේ බල ඇණි වඩ වඩාත් කුඩා ප‍්‍රදේශයකට පසුබැස්සාහ. යුධ ක‍්‍රියාකාරකම් වලට ඔබට ප‍්‍රමාණවත් තරම් ඉඩ කඩක් නොලැබීම නිසා මේ උපාය සිය දිවි නසා ගැනීමකි. තමන් යුද්ධය ඉතා සුළු තත්වයක සිට ඉහළ මට්ටමක් කරා සංවර්ධනය කළාය යන කාරණය නොතකා, යුද්ධයේ අවශ්‍යතාවයන්ට සහ තත්වයන්ට අනුව, එක් සංග‍්‍රාම ක‍්‍රමයකින් තවත් සංග‍්‍රාම ක‍්‍රමයකට මාරු වීමේ නම්‍යශීලීතාවය, LTTE ය විසින් තෝරා නොගත්හ.

ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමය, ජංගම සංග‍්‍රාමය සහ ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය වැනි – විවිධ ආකාරයේ යුධ ක‍්‍රමයන් වල නියැලීමේ දැවැන්ත අත්දැකීම් සම්භාරයක් තිබියදී – ඔවුන් අසමත් වූයේ ඇයි? වැඩි වෙන සිවිල් ජීවිත හානි සමඟ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව යැයි කියන අධිරාජ්‍යවාදීන්, ඉන්දීය රජය, ජන සංහාරක යුද්ධය නැවැත්වීමට ශ්‍රී ලංකා රජයට බල කරාවි යැයි අපෙක්‍ෂා කළහ. නමුත් මේ සියළු ප‍්‍රතිගාමීහු, මෙයට පෙර අප දැක තිබූ ආකාරයට ම, ඔවුන්ගේ අභිලාශයන් ඉෂ්ට සිද්ධ කර ගැනීමට කැමැත්තෝ මිස ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුත් ජනතාව පෙළෙන පීඩාවන් ගැන හෝ ජාතික පීඩනයට එරෙහිව ගෞරවනීය විසඳුමක් ලබා ගැනීම ට උදව් කිරීම කෙරේ අවධානය යොමු නොකළහ. LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් 1993 දී වරක් පැවසූ පරිදි ‘‘මේ ලෝකයේ සෑම රටක්ම ඔවුන්ටම අයත් වූ අභිලාශයන්ට අනුව ඉදිරියට ගමන් කරයි. ඒවා වත්මන් ලෝකයේ ක‍්‍රියා පටිපාටිය වන ආර්ථික සහ වෙළඳ අභිලාශයන් මිස, යුක්තියේ සදාචාර ධර්මතාවයන් හෝ ජනතාවගේ අයිතීන් නොවේ. රටවල් අතර ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතාවයන් සහ තානාපතිකම් තීරණය වන්නේ එවැනි අභිලාශයන්ට අනුවයි. එමනිසා ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව විසින් අපේ අරමුණට සදාචාරමය සුජාතභාවයක් ඉක්මනින්ම ලබාදේවි යැයි අපට අපෙක්‍ෂා කළ නොහැක. …යථා තත්වයේදී, අපේ අරගලයේ සාර්ථක බව රඳා පවත්නේ අප මතයි, ලෝකය මත නොවේ. අපේ සාර්ථකත්වය අපේ ප‍්‍රයත්නයන් මත, අපේ ශක්තිය මත, අපේ ධෛර්ය්‍යය මත රඳා පවතී…’’ අධිරාජ්‍යවාදී සහ ප‍්‍රතිගාමී බලය ගැන සෑහෙන දුරට නිවැරදි අවබෝධයක් තිබියදී, LTTE ය එය භාවිතයට නැංවීමට අපෝහොසත් වූහ.

c) LTTE ය ශ්‍රී ලංකා රජයට එරෙහිව දැඩි ලෙස පසුගිය දශක තුන තිස්සේ ජාතික විමුක්ති අරගලයක නිරත වෙමින් තිබුණි. මේ අරගලය ශ්‍රී ලංකාවේ කොම්ප‍්‍රෙදා්රු පාලක පංතියට එරෙහිව තිබුණද, වාස්තවිකව එය ඍජුවම අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිවත් යොමුවූහ. නමුත් LTTE යට කවදාවත් අධිරාජ්‍ය-විරෝධී දිශානතියක් හෝ වැඩසටහනක් ජාතික විමුක්ති අරගලය තුළ නොතිබුණි. නිදහස්, ස්වයං-විශ්වාසය ඇති දමිළ ඊළාමය සඳහා වූ එහි වැඩසටහන කොම්ප‍්‍රෙදා්රු පාලක පංතියෙන් වෙනම රාජ්‍යයක් දිනා ගැනීම ඉලක්ක වූවා මිස අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සූරාකෑමෙන් සහ පීඩනයෙන් ගැලවීම කෙරේ ඉලක්කව නොතිබුණි. එය පමණක් නොව, එය අධිරාජ්‍යවාදී රජයන් දමිළ ඊළාමයේ මිතුරන් ලෙස දුටු අතර හැම විටම ඔවුන්ගේ සහය සිය අරගලයට ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළහ. මෑත යුද්ධයේදී පවා එය, ලෝක ජනතාවගේ අංක එකේ හතුරා සහ ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු ලොව මුළුල්ලේ සියළු ප‍්‍රති-විප්ලවවාදී පාලක පංති වල නායකයා වන, එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදය, තමන් ගලවා ගැනීමට පැමිණේවියැයි, අවසන් මොහොත දක්වා අපේක්‍ෂා කළහ. මෙය දමිළ ඊළාම් ජනතාවගේ සහ ගරිල්ලන්ගේ අධිරාජ්‍ය-විරෝධී විඥතභාවය මොට්ට කර තිබුණි.

d) ඊළාම් විමුක්ති යුද්ධය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමයෙන් ස්ථානගත සංග‍්‍රාමය කරා මාරු වන විට එය අලූත් සහ නවීන යුද්ධායුධ කෙරේ පදනම් වීම අතිශයින්ම වැඩි විය. එය ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම සිය සැපයුම් සඳහා අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් සහ ජාත්‍යන්තර අවි වෙළඳසැල් කෙරේ පදනම් වූහ. එතැන් සිට, මේ රටවල්වල බලයෙන් එය පහර ගැසූහ. මෙය අවබෝධ කරගැනීමෙන්, ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපති රාජපක්‍ෂ සාර්ථකව සිය තානාපති සම්බන්ධකම් අවි සැපයුම් නැවැත්වීමට යෙදවූහ. එපරිද්දෙන්ම එය යුරෝපයේ සහ උතුරු ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වෙන්නන්ගෙන් ඊළාම් අරගලය සඳහා අරමුදල් ගැනීමද වළක්වා ලූහ. ‘ත‍්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය’ යන්නෙන් මේ රටවල් ෆැසිස්ට්වාදී රාජපක්‍ෂට උදව් කළ විට අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් කෙරේ පදනම් වීම LTTE යට හානි කළහ. ස්වයං-විශ්වාසය, ආර්ථික සහ දේශපාලන කටයුතු මත පමණක් නොව ප‍්‍රතිගාමී රජයකට එරෙහිව සටන් කිරීමේදී ගරිල්ලාවන්ට බෙහෙවින් වැදගත් වන යුධමය සැපයුම් ගැනද විය යුතුය.

e) එක්සත් පෙරමුණ ගැන ප‍්‍රශ්නයේදී එයට වැරදි ප‍්‍රවේශයක් තිබුණි. එය පොදු සතුරාට එරෙහිව එක්සත් කළ හැකි සියළුම බලවේග එක්සත් කිරීමට අසමත් විය. ඇත්ත වශයෙන්ම එහි ප‍්‍රවේශය වී තිබුණේ ශ්‍රී ලංකා රජයේ හමුදාවට එරෙහිව සටන් කරන සියළු බලවේග එක්සත් කිරීම වෙතය. ආධිපත්‍ය සහ නායකත්ව ස්ථානය සඳහා වූ සිය අරගලය තුළදී අනෙකුත් සුළු-ධනේශ්වර සටන්කාමී කණ්ඩායම් වැනසීම සිදු වූවා පමණක් නොව, දමිළ ඊළාම් බෙදී වෙන්වීම සඳහා සටන්වැදුණු අව්‍යාජ බලවේග වන ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු ශ්‍රී ලංකා රජයේ හෝ ඉන්දීය රජයේ ඒජන්තවරු බවට පත් වූහ. මාක්ස් ලෙනින් මාඕවාදී මතවාදයෙන් යුතු වූ සහ නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වැඩසටහනක් සහිත වූ දමිළ ඊළාම් ජාතික විමුක්ති පෙරමුණ (NLFT), දමිළ ඊළාම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (PLFT), නිර්ධනපංති පෙරමුණු සංවිධානය (PrOVO) වැනි විප්ලවවාදී බලවේගවලට දමිළ ප‍්‍රදේශ වල ක‍්‍රියාකාරී වීමට ඉඩ නොහළහ. එක්කෝ ඔවුන් සිය ක‍්‍රියාකාරකම් නැවැත්වීමට විමසීමට හෝ මරා දැමීමට ලක් විණි.

f) දමිළ ඊළාමයේ කලාප තුන වන යාපනය, වන්නිය සහ නැගෙනහිර යන කලාප අතර කලාපීය වෙනස්කම්, විශේෂයෙන්ම උතුරු සහ නැගෙනහිර, සැලකිල්ලට ගෙන තිබුණේ නැත. මේ තත්වයෙන් ප‍්‍රයෝජන ගැනීමට සහ නැගනහිර කලාපයේ ජනතාව LTTE යට විරුද්ධව හැරවීමට මෙය කරුණා වැනි ද්‍රෝහීන්ට ඉඩ සැලසූහ.

g) මුස්ලිම්වරුන්ට වැරදි ලෙස සැලකීම නිසා එය දමිළ ඊළාමයේ කොටසක් හෝ පංගුකරුවන් වීමට සිටි මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව අමනාප කර ගත්හ. 1990 ඔක්තෝබර් වලදී, තමන් සතු සියළු දෑ සමග, මුස්ලිම්වරු 28,000 ක් යාපනයෙන් බලෙන් නෙරපීම දමිළ ඊළාම් අරගලයට දරුණු ලෙස බලපෑහ. ජනතාව බෙදීමට අවස්ථාවක් එන තෙක් හැම විටම බලා සිටි, පාලක පංතිය, එය ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන දමිළයින් සහ මුස්ලිම්වරු අතර ස්ථීර බෙදීමක් ඇති කළහ. මුස්ලිම්වරු අතර සිටි ප‍්‍රභූවරු ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතිය සමග සම්මුතියට එළඹ මුස්ලිම් ජනගහනයෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් අරගලයෙන් ඉවතට ගත්හ.

h) ‘‘ජනතාව ඉතිහාසය නිර්මාණය කරයි’’ යන මාඕවාදී සිද්ධාන්තය වෙනුවට ‘‘වීරයෝ ඉතිහාසය නිර්මාණය කරති’’ යන්න LTTE යේ ප‍්‍රවේශය විය. මෙය අනුගමනය කිරීමෙන් මාඕවාදී ක‍්‍රමයට මහජන යුද්ධය සංවර්ධනය කිරීම වෙනුවට යුද්ධය සංවර්ධනය කිරීමේ ධනේශ්වර ක‍්‍රම යොදා ගත්හ. උදාහරණයක් ලෙස, ඉතා බලවත් සුපිරි බලවතෙකු වූ, එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදයට සහ එහි රූකඩ පාලකයින්ට එරෙහි ජාතික විමුක්ති යුද්ධයේදී, කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය විසින් නායකත්වය දෙනු ලැබූ ශ්‍රේෂ්ඨ වියට්නාම් ජනතාව ‘‘සන්නද්ධ ජනතාව සාගරයක’’ සිය සතුරා ගිල්වූහ. නමුත් ඊළාම් විමුක්ති යුද්ධයේදී ජනතාව යුද්ධයේ නියුතු LTTE යට සහය දැක්වීම පමණක් කළහ. ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට එරෙහි යුද්ධයේදී ජනතාව දශක තුන හමාරක කාලයක් තිස්සේ සිවිල් යුද්ධයේ බියජනක බව දරා සිටියේය යන කාරණය සැලකිල්ලට නොගෙන LTTE ය ධනේශ්වර දර්ශනයේ ආකෘතියට අනුව ජනතාව සන්නද්ධ නොකළහ. ඔවුහු යුධකාමී හෝ දිග්ගැස්සුණු ඕනෑම අරගලයකදී ඉතිහාසයේ සැබෑ නිර්මාණකරුවන් වන්නේ ජනතාව සහ ජනතාවම පමණක්ය යන ලොව පුරා සටන් කරන ජනතාවගේ ඓතිහාසික සත්‍යය සහ  අත්දැකීම් උරා ගැනීමට අසමත් විය; මෙයින් ඉවත්වීම නොවැළැක්විය හැකි ලෙස පරාජයට මුහුණපායි.

සමාප්තිය

මේ සියළු දුබලකම් සහ සීමාවන් තිබියදී පවා LTTE ය මේ දක්වා ඉතා දැඩි ලෙස සටන් කොට ඇත. දහස් ගණන් සිය කාඩර්වරු සහ නායකයින් කීර්තිමත් සම්ප‍්‍රදායකට අනුව දිවි පුදා ඇත. සැකයකින් තොරව මෑත යුද්ධයේ LTTE යේ පරාජය ඔවුන්ගේ දීර්ඝ අරගලයේ පරාජයද වනු ඇත. එනමුදු දශක තුනක සන්නද්ධ අරගලය සහ වෙනම නිජ බිමක් සඳහා වූ දමිළ ඊළාම් ජනතාවගේ අව්‍යාජ අභිලාශයන් සහ ඔවුන්ගේ කැප කිරීම් අපතේ නොයනු ඇත. ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රධාන ජයග‍්‍රහණයක් සනිටුහන් කොට LTTE ය සහ එයින් ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාරය  දුර්වල කිරීමට හැකි වුවද, එවැනි ව්‍යාපාරයක වර්ධනය තවමත් පවත්වාගැනීම සඳහා වන තත්වයන් වඩා බරපතල ලෙස පවා තවමත් පවතී. ඇරත්, ඔවුහු අවසානය දක්වාම සතුරා ඉදිරිපිට බියට පත් නොවී ඔවුන්ට යටත් නොවී සටන් වැදුණහ. අතීත වැරදිවලින් ඉගෙන ගනිමින්, නව පරපුරක විප්වවාදීන්ට ගිනි අවි අතට ගැනීමට මෙය ආශ්වාදයක් වනු ඇත.

යුද්ධය හමාර වී මාස දෙකකට පසුව පවා 300,000 වැඩි දමිළ ජනතාවක් තවම නාසි සමූලඝාතක කඳවුරු වලට වඩා නරක යුධ මුක්ත කලාපයේ, සැනසිල්ලක් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටී. අද පවා නිදහස් මාධ්‍යවේදීන්ට හෝ ජාත්‍යන්තර ආධාර ඒජන්සියකට මෙම කඳවුරු වළට පැමිණීමට ඉඩ දී නැත. මෙම කඳවුරුවලින් කාන්දුවන ප‍්‍රවෘත්තිවලින් කියැවෙන්නේ දමිළයින්ට විඳීමට බල කොට ඇති භයංකර තත්වයයි. බාලයින් සහ කාන්තාවන් ක‍්‍රමානුකූලව ඔවුන්ගේ පවුල් වල සාමාජිකයින්ගෙන් වෙන් කොට හඳුනා ගත නොහැකි ලෙසට පත් කොට ඇත. ඔවුන්ගේ නිවෙස් වලට ආපසු යවන්නැයි ඔවුන්ගේ නිරන්තර ඉල්ලීම පිළිගෙන නොමැත. ආහාර, ජලය, සනීපාරක්‍ෂාව සහ අනෙකුත් මූලික පහසුකම් මිනිසුන්ට සපයා නැත. රාජපක්‍ෂ රජය පලස්තීනයේ යුදෙව්වාදීන්ගේ ක‍්‍රමවේදයට අනුව, දමිළ ප‍්‍රදේශ සිංහල ජනාවාස බවට පත් කිරීමට සැලසුම් කරමින් සිටී. ශ්‍රී ලංකා හමුදා ප‍්‍රධානී, සරත් ෆොන්සේකා, විවෘතවම ප‍්‍රකාශ කළේ දමිළයින් ලංකාව තුළ දෙවන පංතියේ පුරවැසියන් ලෙස ජීවත් වීමට සූදානම්ව සිටිය යුතු බවයි.

සිය වැරදිවලින් ඉගෙනගෙන, දමිළයින්, ඔවුන්ගේ අරමුණ වන ජාතික පීඩනයෙන් සහ හිංසනයෙන් විමුක්තිය ලැබීම පමණක් නොව පංති සූරාකෑමෙන් සහ පීඩනයෙන්ද විමුක්තිය ලබන තෙක් සටන් කිරීමට බැඳිය යුතුය. ඉන්දියාවේ සහ ලෝකය පුරා සිටින සියළු ප‍්‍රගතිශීලී, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සහ විප්ලවීය ජනතාව වෙනම නිජබිමක් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ජනතාවගේ යුක්ති සහගත අරගලයට සහය ලබා දෙනු ඇත.

~අවසානයි~

ABar-11

Egypt: What’s the answer to today’s bloodbath?

Egypt: What’s the answer to today’s bloodbath?

19 August 2013. A World to Win News Service. By Samuel Albert. The Egyptian armed forces are slaughtering people on a mass scale, and they are doing it with the backing of the U.S. This is the time not only to oppose this terrorism, but expose the American hand behind them.

If some regime the U.S. perceived as standing in its way were doing what the Egyptian military is doing – massacring unarmed demonstrators and even prisoners, like for instance Assad in Syria, the U.S. and its allies would not be “reviewing” aid, sending diplomats, making phone calls and cancelling joint military manoeuvres that the Egyptian army is too busy to bother with right now. They would be howling at the UN, screaming about “red lines” and threatening air strikes or other armed intervention. The imperialist politicians expressing second thoughts about the green light Washington gave this coup are not just hypocrites. They are also rightly concerned that it might not work out in favour of American interests.

The armed forces could not have stepped in so easily if they had not received the mass support organized by the liberals and “leftists”, including the youth organisations who mobilized  demonstrations in Tahrir and other squares to beckon the generals to save them from Islamist rule and then gave the coup legitimacy. Just a few weeks ago, some of those now trying trying to disassociate themselves from the army’s crimes were chanting “The people and the army are one hand.”

This slogan, which arose in January 2011 when the army deserted Mubarak, all but faded out later that year when the army shot down Christians, youth and others demonstrating against it. At the time the Islamists courted the army instead of opposing that violent repression. The military later gave them their consent to form a government, although it never gave up the key ministries and other positions and its veto power. Now that chant represents more than an illusion. In the face of today’s difficult and frightening disorder, it is a programme for restoring the old order and worse.

But it is not true that any of those who now dominate the political stage, the military, leading liberal politicians or Islamists, have suddenly “betrayed the revolution”. These events show that there has been no revolution, and that they are all reactionaries who never changed their nature and goals as they manoeuvred amid complex and changing situations. Any genuine revolutionary movement should not only understand these things itself but do its best to bring that understanding to as many people as possible. Instead of exposing both the liberals and Islamists, too many people who call themselves revolutionaries have sought refuge under the wing of one or another of these powerful  enemies and tailed the pro-Western and religious illusions that both sides have propagated and the masses of people have suffered from all along.

The situation now is different than when the spontaneous revolt against Mubarak seemed to unite the people, or at least the most active people. Now the people are divided, pulled and sometimes going back and forth between two reactionary gangs under the warring banners of political Islam and worship of Western-sponsored illusions.

On one side stand the liberal proponents of the Western values marketed as “freedom,” especially the “free market” that has crushed the vast majority of people in every country, and the corresponding belief in Western-style capitalist democracy and its system of elections that have never brought basic change anywhere. They have nothing but contempt and repression to offer the impoverished urban masses and most of the half of the population that lives in rural areas.

When these imperialists’ chosen local representatives saw their chance, the liberals dropped their rhetoric about majority rule, political rights and the rule of law and reached out to the “the nation’s armed forces” that have never been the armed forces of the people and the nation as many so-called Marxists in Egypt claim. The military has always belonged to the imperialist-dependent Egyptian ruling exploiter classes, and spoon-fed and led by the nose by the U.S. for the last four decades.

On the other side stand the Islamists, who claim to represent “freedom” from Western domination, hypocrisy and humiliation while institutionalizing the backward economic and social relations and thinking that have helped keep Egypt weak and vulnerable to the domination of foreign capital. Their project is to combine exploitation, oppression and inequality with the false solace of religion, the hypocritical charity of the mosque and the suffocating solidarity of “the community of the faithful” that abolishes critical thinking. 

They do not seek to liberate the nation, let alone make possible the flourishing of the people’s creativity and the positive aspects of national culture as a liberated part of the whole of humanity, able to draw on all human achievements. Their most central principle – “Islam is the solution” – precludes uniting the vast majority of people. Instead they want to rally those willing to submit to them out of a particular religious belief and force acceptance on the rest. This excludes Christians, followers of other varieties of Islam (such as Sufis), practising Sunni Muslims who reject theocracy, agnostics and atheists, or in other words, a large percentage of the population. Their solution to Western-induced ”disorder” is state enforcement of religious authority and the relations between people dictated by patriarchy, which is the keystone of their sought-for social and moral order. No wonder so many people are terrified by the prospect of their rule.

Both sides are representatives of a reactionary order and enemies of the best aspirations people fought and died for chanting “Dignity” and “Bread, freedom and social justice”, and neither has a programme for an Egypt that is not subordinated to the world imperialist system. While the Islamists have scared many people into the arms of the generals, the army’s murderous rampage is likely to strengthen the appeal of political Islam.

Many people are trying to stop this vicious spiral. What’s needed is a game changer, a core of men and women united around and struggling – in the streets and in the minds of the people – for real revolutionary goals, a real alternative to the world as it is, the political, economic and social transformation of Egypt to become a base area for a world free of all forms of oppression and exploitation.

This scientifically-based vision could start to become a material force, mobilising growing numbers of people – the downtrodden excluded from political life and others throughout society – to oppose the generals and the non-solutions represented by the liberals and Islamists and build toward the goal of revolutionary political power. This is the only way that the people can begin to throw off their mental shackles, overcome the divisions among them as they unite for the emancipation of humanity from all forms of exploitation and oppression.

As hard as that certainly is, any other solution is an illusion. That’s the solution to today’s bloodbath  that revolutionary-minded people everywhere need to work for and support.

–        end item-