Category Archives: Revolution

චටිස්ගාර්: මාඕවාදීන්ගේ නාගරික ජාලයේ ප‍්‍රමුඛ පෙලේ ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු අත්අඩංගුවට ගැණේ.

චටිස්ගාර්: මාඕවාදීන්ගේ නාගරික ජාලයේ ප‍්‍රමුඛ පෙලේ ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු අත්අඩංගුවට ගැණේ.

<https://indianexpress.com/article/india/no-rights-violations-journalists-and-activists-must-be-encouraged-newly-appointed-chhattisgarh-dgp-5504772/&gt;

දෙසැම්බර් 24, 2018

සිකුරාදා දින උදෑසන පොලීසිය විසින් තරුණයින් සිව් දෙනෙකු ඇතුලූව රඛේෂ්ගේ උදව්කරුවෙකු වන රගුවාර් යාදව් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබිණි.

ඉරිදා දින චටිස්ගාර් පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ පුද්ගලයා මාඕවාදීන්ගේ ‘‘නාගරික ජාලයෙහි’’, විශේෂයෙන්ම රාජ්නන්දගොන් දිස්ත‍්‍රික්කයේ ප‍්‍රමුඛ පෙලේ පුද්ගලයෙකු බව පැවසිණි.

පොලිස් මාධ්‍ය නිවේදනයේදී ප‍්‍රකාශ කරන ලද්දේ එන් වෙන්කට්ටා රාඕ (54) හයිද්‍රාබාද්හි, ජාතික භූ භෞතික විද්‍යා පර්යේෂණ ආයතනයේ තාක්ෂණික නිළධාරියෙකු බවයි.

පොලීසිය ප‍්‍රකාශ කරන ලද්දේ මසකට කලින් පොලිස් අයිජී, ජීපී සින්ග් ට යටත්වුණු පහාද් සින් විසින් නාගරික ප‍්‍රදේශ වල ක‍්‍රියාත්මක වන ගරිල්ලවන්ට සහය දීමේ ජාලය පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දුන් බවයි. එම තොරතුරු අතර විශේෂිත තොරතුරු, බෙංගාලි පොලිස් සීමාව තුළ ජාතික අධිවේගී මාර්ග පද්ධතියට සම්බන්ධ සැපයුම් මධ්‍යස්ථාන යනාදිය ඇතුලත් වේ. රාඕ අල්ලාගනු ලැබුවේ මහාරාෂ්ට‍්‍රා වලට යතුරු පැදියෙන් ඇතුල් වෙමින් සිටියදීය.

පොලීසිය පවසන ලද්දේ ‘‘නක්සල් සාහිත්‍ය’’, ජංගම දුරකථනයක්, ලැප්ටොප් පරිගණකයක් සහ ඩෙටොනේටර් 23ක් ඔහු සතුව තිබී අල්ලා ගන්නා ලද බවයි. අල්ලාගන්නා ලද ඩෙටොනේටර් මගින් නක්සල්වාදීන්ට ද්‍රව්‍ය ජාතික භූ භෞතික විද්‍යා පර්යේෂණ ආයතනයෙන් ලැබී ඇත්දැයි යන්න පරීක්ෂණ සිදු කරන්නට ලැබී ඇති බව පොලීසිය පවසයි.

පොලීසිය පවසන ආකාරයට රාඕ 1985 දී රැඩිකල් ශිෂ්‍ය සංගමයෙන් ආභාෂය ලද අතර ඒ කාලයේ සිටම මාඕවාදියෙකුව සිට ඇත. පොලීසිය චෝදනා කරන ආකාරයට ඔහු 2016 සිට 2017 යන කාලය තුලදී මාඕවාදී මධ්‍යම කාරක සභාවේ සාමාජිකයෙකු වන දීපක් තෙල්තුම්බේ මුණ ගැසී ඇති අතර පළමු හමුවීමේදී ඔහුට ලැප්ටොප් පරිගණකයතක් ලබා දී ඇත.

Advertisements

New General Secretary of CPI Maoist May Initiate Fresh PLGA Offensives

New General Secretary of CPI Maoist May Initiate Fresh PLGA Offensives

An important development that could lead to a perceptible change in the course of revolutionary movement in India went literally unnoticed as the ultra-secret CPI (Maoist) party managed to keep the leadership change under wraps for over 20 months.

Maoist party spokesman Abhay announced that Muppala Laxmana Rao aka Ganapathy had stepped down as the general secretary of CPI (Maoist) and that Namballa Kesava Rao known as Baswaraj was elected to head the revolutionary party on November 10. This confirmation came exactly five days after Telangana Today broke the news on November 5. Abhay had issued a two-page press release in different languages confirming that Baswaraj had replaced Ganapathy.

The CPI (Maoist), which continues to wage a protracted armed struggle to achieve New Democratic Revolution (NDR) in India, maintains utmost secrecy, apparently to hoodwink the tech-assisted spy agencies and the well-equipped security forces and save its leadership. The sudden revelation took the agencies by surprise as Abhay carefully cloaked this nugget of information in the praise showered on Ganapathy for his excellent leadership qualities that enabled the revolutionary party to survive the most difficult times as security forces waged a literal war against the underground cadre in well-coordinated military actions while reclaiming control over large swathes of hinterlands from the Maoist stranglehold.

Replacing Ganapathy

The press release maintained that “in the period of 25 years from 1992 to 2017, Ganapathy performed his responsibilities as the General Secretary…(sic)”  threw light on how the senior most naxalite leader was replaced.  The press note also mentions that the fifth meeting of the Central Committee discussed the proposal of Ganapathy to step down and after accepting the proposal had decided to elect Baswaraj to the post of general secretary.

It was in this line, the Maoist party discloses the leadership change happening in February 2017, as agencies have learnt through several Maoist documents that the fifth Central Committee meeting was held in February of 2017. Interestingly, various documents seized by security agencies across the country spoke of the status of the revolutionary movement in India but did not mention Ganapathy being replaced. There was, however, a detailed discussion recorded on using the services of ‘veteran comrades’. A 30-page document on the decisions taken at the February meeting recalled that an earlier CC meeting held in 2013 felt that the committee must take a stand on the ageing leadership.

Incidentally, the CC meeting was held only after a gap of four years and in 2017, it decided to “call upon the veterans” to voluntarily come forth relinquishing the responsibilities so that younger leaders could take over the reins of the party. The expertise of veterans, the CC decided, should be used in different ways and that the party must take care of those leaders too.

It was in this spirit, Ganapathy seems to have offered to step down from the post of general secretary and his colleagues opted to make Namballa Keshava Rao alias Baswaraj as the new general secretary. Keshava Rao hails from Jiyannapet village of Srikakulam district and was a student of Regional Engineering College (REC) in Warangal (now christened as NIT-Warangal). Known to be extremely tech-savvy and equally strong in his ideological commitment and military craft, Keshava Rao was heading the Central Military Commission (CMC) of the CPI (Maoist), while also continuing as member of the Central Committee and the politbureau.

Old And Ailing

Interestingly, what is left unsaid in the press release or in the CC documents is that many of the senior leaders in the 19-member-strong CC are suffering from different ailments. Ganapathy, aged about 68 years, is believed to be suffering from knee problems apart from being a diabetic patient. So is the case with Kishan Da (Prashanth Bose) who is suffering from diabetes and age-related issues. Another senior leader Katakam Sudershan (Anand) is stated to be suffering from dental and knee problems. Akkiraju Haragopal alias Ramakrishna or Saketh, Chandranna (Pulluri Prasada Rao),  Sonu alias Abhay and  Ravula Srinivas (Ramanna) were stated to be fit and not suffering from any ailments.

Impact of Leadership Change

So how does the leadership change impact the revolutionary movement in India? This is the question that has been engaging the attention of the analysts among the security forces. Knowing the propensity of the new Chief of Maoist and his capabilities military-wise, it is anticipated that the Maoist cadres would intensify military attacks in their strongholds. Currently, the naxalite movement in the country is in its worst phase with security forces gaining an upper hand and reclaiming areas in hinterlands from the Maoist control. The revolutionary party has also admitted that it had not succeeded in spreading the revolutionary fervour and activity to newer areas, more so in urban areas while its strongholds have been shrinking.

Different sections of society such as students, workers, adivasis and the underprivileged sections who extended complete support have been distancing themselves from the naxalite movement, which is now confined to pockets in Dandakaranya forests falling in southern Chhattisgarh, parts of Maharashtra, Odisha, Jharkhand, Bihar, West Bengal, Madhya Pradesh, Andhra Pradesh and some other border areas of Tamil Nadu, Karnataka and Kerala.

Accelerated Violence

Most of the Maoist ideologues have always firmly believed in the theory that it is necessary for the revolutionaries to launch an intensified Tactical Counter Offensive Campaign (TCOC) when the state repression is very high. Intensified TCOC in Maoist parlance would mean accelerated violence in different forms to blunt the initiative of the security forces through ambushes and attacks and targeted killings of political leaders to neutralise the political initiative to take on the Maoist movement.  Only such intensified TCOC would provide space for the revolutionary movement to grow is the general argument of the ideologues.

They take the example of Alipiri attack on Chandrababu Naidu, then Chief Minister of Andhra Pradesh, in 2003. The claymore mine attack on Naidu — when repression was extremely severe — had changed the political course in Andhra Pradesh. Naidu had called for polls immediately after the attack hoping that he would ride on a sympathy wave but the Congress led by YS Rajasekhara Reddy romped home to power after promising to hold negotiations with the Maoist party. The lull in the anti-extremist operations because of the changed political scenario and the assertions that there should be talks with the Maoists was used effectively by the beleaguered revolutionary party to reorganise itself and perhaps reorient itself too.

In this interregnum, the top leadership of  CPI-ML (People’s War) mooted the idea of merging with  the Maoist Communist Centre of India (MCCI) and the biggest unification of revolutionary forces in India took place in 2004 when both the parties merged to form the current CPI (Maoist). The net result was that the Maoist rebels established their presence very effectively in different States and scaled up their activities so much that former Prime Minister Manmohan Singh had to describe the Maoist activity as the biggest challenge to the internal security of India.

Strategies and Tactics

And now, Baswaraj, security analysts say, is a strong votary of this theory of launching an intensified TCOC to blunt the counter-insurgency initiatives. Going by his background and his proven record of leading the military commission and thereby leading the People’s Liberation Guerrilla Army (PLGA), the possibility of India witnessing more violence cannot be ruled out. The killing of Kidari Sarveswara Rao, a tribal legislator in Andhra Pradesh and a former legislator, recently in Araku and the sudden spike in ambushes against the security forces in Chhattisgarh could point to this direction. Another interesting angle to the leadership change issue is why didn’t the CPI (Maoist) announce it immediately. Another Maoist leader from the Telangana State Committee maintained recently that his party would announce the changes only to some level as it would not like to expose its leaders to dangers from the security forces.

It is not yet clear as to what strategies and tactics would Baswaraj employ to rejuvenate the rank and file of the rebel party. Would he lay more emphasis on military actions without taking a critical look at the same old strategies and tactics in the changing scenario at political, social and economic levels in India? We have to wait and watch.

Manipur Irabot live – 30 september

සැප්තැම්බර් 30 මනිපූර් මාඕවාදීහු හිජාම් ඉරාබොට් දිනය සමරයි

හිජාම් ඉරාබොට් මනිපූර් කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමී නායකයායි. 2018 සැප්තැම්බර් 30 වන දිනට ඔහුගේ 122 වන උපන් දිනය යෙදී තිබේ.

 

Speech delivered by Atif Anik on Irabot Day 2018

Speech delivered by Atif Anik, President, National Committee, Revolutionary Student-Youth Movement/Bangladesh at THAU ground, Imphal on 30th September 2018
Comrades, co-worker and struggling people of Manipur,
Red salute and Revolutionary greetings on the behalf of Peoples Of Bangladesh. Thank you for giving me this opportunity to speak before you on the 122th birthday of Comrade Hijam Irabot.
I’ve come to Manipur on the invitation of the Students’ Union of Manipur to commemorate the birthday of Hijam Irabat. General Secretary of SSUM, comrade Bushan invited our Organisation, Revolutionary Student-Youth Movement through facebook.
Our National Committee accepted that invitation and sent me here. So, first, I want to thank the friends of the Socialist Students’ Union who have given us the opportunity to declare our Solidarity with the people of Manipur.
Today, it is the 122th birthday of comrade Hijam Irabat. Last 26 September was the 67th anniversary of his death. But still, today, Manipur has not been able to reach the envisioned destination of Hijam Irabat!
Friends in struggle,
Comrade Hijam Irabat dreamed of a classless Society. He dreamed of a sovereign Democratic Manipur. Until the end of his life he fought the fight. And because of that he didn’t have much time to fight against his physical conditions. After becoming infected with Typhoid, he left the world.
Actually, this is the meaning of revolutionary life. Shouldn’t we be like him? How much we followed him? We have to reflect on this again.

We, the Bangladeshi People feel proud because in the time of the anti-British movement, comrade Irabat was Bangladesh’s Sylhet jail for likely two years. From this time, major ideological changes happened in his life. Sitting in Sylhet jail, he was educated to be a communist.
Bangladeshi comrades have many things to learn from Comrade Hijaam Irabat. We want to learn from his Revolutionary life.
Comrades, Manipuri people have a long-enduring revolutionary history. Though in the whole of South Asia Manipur is a small area, its fertile stirring soil has taken hold as a struggling region to the world. From the start of the anti-British movement to now, Manipuri People have been fighting continuously for their rights.
Friends in struggle,
When we study history of Manipur, we notice that Manipur’s fighting women play a vital role in the revolutionary struggle of Manipur. In the struggle for social change the woman of Manipur are an example to follow.
We heard about Irom Sharmila Chanu. We were on the side of her long fair fight. Her long self sacrificing struggle couldn’t win in the end. But Manipur’s People should learn from her struggle . To the exploiter ruling class, People’s lifes are worthless. So, fasting will not give any solutions.
For Revolutionary changes, Manipur needs Marxist politics of revolutionary violence. That politics is obviously different than the Revisionist CPM-CPI.
Till date, thousands of people and revolutionary warriors have sacrificed their lives in the fight for Manipur. But many of them died in the nationalist struggle. Comrade Hijam Irabat said that fighting against other nationalities cannot be fought for the benefit of just their own people. Therefore,the ethnic fight is subjected to class struggle. Independent national development is possible only in socialist society. Freedom for nationalities is therefore part of the struggle for establishing socialism-communism. Hopefully, the oppressed people of different ethnicities of Manipur will understand this well.
We believe that the fight of Manipur and ours is one and the same. We have to fight together against a common enemy in South Asia. In the revolutionary battle of South Asia, we should fight shoulder by shoulder. We, on behalf of the people of Bangladesh would like to call on you.
We believe that in the revolutionary struggle in South Asia, democratic development of the whole South Asian people will be possible. Within that revolutionary struggle, hundreds of ethnic groups will be able to enjoy their independent autonomous development.
We have to fight together against the exploiter ruling class of South Asia.
Finally, I want to say something to the youth of Manipur. Potecting the motherland is a very important issue. You are responsible for protecting the soil of Manipur till your last breath. You are the rising sun of eight or nine o’clock in the morning. Your participation in the leadership of Manipur’s working class and peasants will accelerate the struggle of Manipur.
Friends in struggle,
The people of Bangladesh are not in a good situation. Fascism has been established there. All means of expression of people are being stopped. Anti-people Article 57 and Digital Security Act are produced to stop the people’s voice. The farmer does not get the cost of his produced crops, the worker does not get minimum wages for his living. There is no good environment for the education of the children. The riches going more rich, and the poor are more poor.
There are also thousands of revolutionaries killed in the name of crossfire, a term used by the state and police to verify the extra judicial killings. In the name of anti-drug campaign, people have been killed arbitrarily. The common people of Bangladesh are also in a bad situation.
The oppressed people of Bangladesh and the oppressed people of Manipur are friends of each other. We call upon you to stand for the sake of our struggle.
We believe that there is no country for workers and oppressed class. Therefore, the struggle of the whole world’s working class is one and identical.
Your fight is our fight.
Your struggle is our struggle.
Your victories are our victories.
Your defeats are our defeats.
Even though we are from different countries and different nations,
we are earn with the same ideology, strategy and aim’s.
Yawolna Yaifare! – Long Live Revolution!

September 2018: An entire month commemorating Hijam Irabot’s life, militancy and martyrdom

This September, the Manipur Proletariat Peoples Democratic Union (MPPDU) organized an entire month’s commemoration dedicated to the life and struggle of Hijam Irabot. Founder of the Communist Party of Manipur, Irabot also started the first armed resistance in Manipur. The Manipuri people honor Irabot as a national and socialist hero.

The culmination of the month’s commemoration took the form of a public gathering on September 30th, when over a thousand people gathered in Imphal’s outdoor stadium. The event was organized by Irabot Ningsing Pangba Lup, a committee formed by Socialist Students Union of Manipur (SSUM), Manipur Proletariat Peoples Democratic Union (MPPDU) and Proletarian Feminist Movement Manipur (PoFM). The day long commemoration was filmed and broadcast live on Manipuri local television.
The program began with a militant parade of school students, marching by a life-size picture of Hijam Irabot and honoring him with a military salute. The crowd was heard shouting, “Yawolna Yaifare!”, or “Long live the Revolution!”, to encourage the students.
A cultural program, organized by indigenous tribes of Manipur, with traditional songs and dances followed.

For the main program, speakers from the dais gave militant speeches, including Comrade Atif Anik, the President of the Revolutionary Student/Youth Movement, an organization based in Bangladesh and MPPDU and local representatives.
The program concluded with more traditional performances by women’s drumming and dance groups.
The march organized by the comrades for after the gathering was banned by the authorities. In its place, comrades called on supporters to take to the streets, and put up an altars in memory of Hijam Irabot in front of their houses. Thousands of lighted of candles illuminated Imphal’s streets, remembering the sacrifice of their beloved hero.

The Next Front – ‘Introduction’ chapter, from the Document-China: A Modern Social-Imperialist Power, by CPI (Maoist)

The Next Front – ‘Introduction’ chapter, from the Document-China: A Modern Social-Imperialist Power, by CPI (Maoist)

Introduction

In its 9th Congress held in January 2017, the United Congress of the Communist Party of India (Maoist) (CPI-Maoist) decided to conduct a special study on emerging trends in social, economic, political, and cultural changes with regard to strategy toward capitalist-revisionist China. The Central Committee was authorised to execute this decision. As per the decision taken by the Central Committee during its 4th Conference, it considered mainly two things: the trends within China, and whether China has become a social-imperialist power. These were their two study points. After investigating, the Central Committee adopted the following thesis at its 5th Conference: “Today China has become a modern social-imperialist power, an integral part of the capitalist-imperialist world system, while also playing the role of antagonist towards the oppressed classes and people in general.” The Marxist-Leninist-Maoist parties, groups and powers are in solidarity with the worker-peasant, suppressed, and other oppressed classes of society with the objective of world socialist revolution, marching toward a creative struggle to win over antagonistic imperialist China and end its conceptions of revisionism, social-imperialism, and obscurantism. Our two communist parties have two global responsibilities: to support the working class and to support its revolution. To accomplish these tasks, the social-imperialist nature of China must be exposed thoroughly. We must understand the process by which China transformed into a major and competent imperialist state among the imperialist nations of the world. We must also succeed in the process of segregating global alliances and enmities in accordance with the principles of international class divisions. We must evaluate everchanging structural variations and their specific conditions prevailing in the world. Unless we study these aspects, we cannot understand modern wars, the politics of modern revisionists, and the incidental variations in the imperialist system. Leninism holds that imperialism is the highest stage of capitalism – it is war, it is moribund.
Imperialism affirms the rise of the socialist movement, and the 20th century has proven this. The Leninist theory of imperialism applies even today. War is the supreme tool by which imperialism divides and reorganises the world for its vested interests. Imperialism indulges in war for the sake of its monopoly on the world. It principally gains through war. Wars are inevitable so long as imperialism exists in the world. It penetrates into underdeveloped nations in the guise of neo-colonialism to continue its obsessive compulsion for loot. It sucks the blood of the common people and the oppressed, and it is the cause of their extreme misery and distress. “Modern wars are the result of imperialism,” said Lenin, time and time again. The two world wars in first half of the 20th century broke out among the imperialist countries as a contest to gain supremacy over the world by dividing and reorganizing it. “The attempt to escape the new political and economic crises of the imperialist countries led to the last two world wars,” said Mao.
America has plundered the wealth of the world through imperialist war. It acquired windfall gains by selling weapons in abundance to countries who have engaged in war. In this way, America has become  the imperialist superpower of the capitalist world. When America’s imperialist economic system  incorporated a war economy, it focused only on wars. Hence, it orchestrated aggression and war. We can see this trend from Korea, Vietnam to Afghanistan, Iraq, Libya and Syria. War will continue so long as imperialism prevails. If we want to abolish war, we must eradicate the capitalist-imperialist system. The cold war between the then superpowers of the US and the USSR had an impact on the developed and underdeveloped countries. This gave rise to wars directly or indirectly among them. From 1945- 1990, at the least 125 regional wars, civil wars, and armed conflicts led to the deaths of more than 40 million people, while millions more were victimized and displaced. The economic crisis that resulted in these countries because of imperialist war is greater than that of the crisis that caused the World War II.
Wars continued to break out during the 1990s. American forces waged treacherous wars in Honduras, Ukraine and in Egypt, and America fomented incessant armed riots. Military interventions by Britain and America’s other allies have led to the deaths of nearly 3.2 million Muslims. The wealthiest and the most secular country in Africa, Libya, was destroyed by America. Libya, which once warmly embraced migrants, is now being destroyed, displacing half its population. More than 1 billion people live in extreme poverty and suffer from malnutrition. Moreover, nearly 17 million people are dying due to poverty every year. Half of them are children. America is trying to cover the ever-increasing expansion and expenditure of Israel. Leaving aside the welfare of its own people, America is amassing more than 20 trillion-dollars in debts to pay the debts of Israel and massacre Muslims. America is directing trillions from its budget to do this, subjecting its own people to misery and thereby causing the deaths of more than 200,000 of its own people every year.
The imperialist riots unleashed in Syria with the intent to overthrow the government of Bashar Al
Assad have led to the deaths of 500,000 people and another 2 million wounded or displaced. Moreover, millions of people were made homeless, migrating to neighbouring countries as well as some European countries. America destroyed many communities that had lived together amidst their shrines and holy places in brotherhood, peace, secularism and non-violence. The imperialist wars of aggression waged under the leadership of America on Afghanistan, Libya, Syria, Iraq and many other countries have caused countless deaths and injuries, destroyed countless homes, and forced countless people worldwide to migrate.
In order to secure the imperialist system and deceive the people of the world, imperialists and revisionists mislead the people in all possible ways with various fictions according to the changing scenery of the contemporary world. It is time to expose and mortify them. The contemporary political vengeance of imperialism is a predictable result of the capitalist economic system. Imperialism is extending its political machinery to suppress the people by implementing its fascist dictatorship far and wide. The stronger the repression, the stronger the resistance. The worker-peasant classes, the petty-bourgeoisie and other oppressed classes of society, even the endangered species, are relentlessly waging wars against Imperialism. Our party, the Communist Party of India (Maoist), is relentlessly striving to exterminate imperialism from the earth, to install communism, and to unite the oppressed classes and masses. Our party leads them and shoulders the responsibility to fight alongside them.
In light of China’s rise as a social-imperialist power, the present task is for all working-class parties around the world to develop manoeuvres to sustain themselves. Party leadership, on these principles, must gather the oppressed classes and people of their societies and lead them in the march towards socialism. This document was released by the Central Committee to elucidate how socialist China transformed into a capitalist and imperialist power and how to develop strategies to combat it. Let us study this document thoroughly. In the light of five inherent features and three special aspects of imperialism taught by the great Lenin, let us analyse and synthesise in the light of Marxism-LeninismMaoism in order to build a correct scientific understanding of China’s social-imperialist development.
Translated from Telagu by the Revolutionary Anti-Imperialist Movement

iNDIA CPI Maoist Announces ‘Operation Ghamasan’ To Counter Government’s ‘Operation Samadhan’

iNDIA CPI Maoist Announces ‘Operation Ghamasan’ To Counter Government’s ‘Operation Samadhan’

[https://maoistroad.blogspot.com/2018/10/cpi-maoist-announces-operation-ghamasan.html]
Maoists in eastern India have launched ‘operation Ghamasan’ to counter ‘Operation Samadhan’ launched by the Narendra Modi government last year to end the five-decade-long Naxalite insurgency in various parts of the country.
While Samadhan, in English, means solution, Ghamasan means fierce. Senior security officials who have read the newly-released Maoist document said the ultra-Left rebels are likely to try to escalate violence to recover from the reverses they suffered in the past few years.
“We have thoroughly studied the new policy (Samadhan) of our enemy forces and have come up with our response plan. Ghamasan is the answer to Samadhan,” says the 11-page handout, dated June 25 and published by the eastern regional bureau (ERB) of the central committee of the banned CPI(Maoist).
Ghamasan, just like Samadhan, is an acronym. Overall, operation Ghamasan centres on the idea of combining ‘armed struggle’ with ‘mass mobilisation’ and opening new fronts of struggle while staying focused on ‘self-rectification’. It stresses on intensifying armed struggle by arming more people and increasing arms power.
The publication urged students, intellectuals, cultural activists and workers and farmers to focus on building the ‘a broad anti-fascist front’ against the Narendra Modi-led NDA government and to expedite building movements against displacement.
“Our appeal to members of all level of party committees, the People’s Liberation Guerrilla Army and the Revolutionary People’s Committees (Maoist-run outlawed self-governments) is to fight on the basis of class struggle and the right to self-determination of the people. Our appeal to the broad mass, including workers, farmers, students, youths, intellectuals, journalists, cultural activists and the women is for uniting all anti-fascist forces,” the publication said.
Incidentally, this publication emerges less than a month after Pune police told a court that rights activists Gautam Navlakha, lawyer Sudha Bhardwaj and poet-cum-Maoist ideologue Vara Vara Rao, among others, were acting on behalf of the Maoist for forging an ‘anti-fascist front’.
“The underlying theme of the document is that Maoists have tacitly admitted that security operations have weakened them. ‘Ghamasan’ is their bid to recover from the setback and also to boost the morale of their cadres and sympathisers,” said R K Mallick, additional director general of police (operations), Jharkhand.
“It is also clear made clear that while we want a solution to the problem of wanton violence, they want to make it deadlier. We anticipate they would try to escalate violence,” Mallick added.
The eastern India chapter of CPI(Maoist) is headquartered in the dense forests of Jharkhand and headed by Prashanta Bose alias Kishan-da, the senior-most leader of the party. Presently, eight members of CPI(Maoist) central committee are attached with ERB.
The publication, in circulation in parts of Jharkhand, Bihar and West Bengal since August, also stresses on the need to strengthen ‘united front activities.’ This refers to joint activities with other democratic and legally functioning organisations.

මාඕවාදීහු මධ්‍ය ප‍්‍රදේශ්-චටිස්ගාර්-මහාරාෂ්ට‍්‍රා සීමාව තුළ ‘නව’ යුධ කලාපයක් ඉදි කරමින් සිටියි – රෝ ඔත්තු සේවය මගින් වාර්තා කරයි

මාඕවාදීහු මධ්‍ය ප‍්‍රදේශ්-චටිස්ගාර්-මහාරාෂ්ට‍්‍රා සීමාව තුළ ‘නව’ යුධ කලාපයක් ඉදි කරමින් සිටියි – රෝ ඔත්තු සේවය මගින් වාර්තා කරයි

 

ඉන්දියානු බුද්ධි අංශවය වන රෝ හි වාර්තාවකට අනුව, (sentinelassam.com) ඉන්දියානු ආරක්ෂක අංශ මගින් දැනට සිදුකරමින් යන මර්ධන මෙහෙයෙුම් අතරදී, මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, මධ්‍ය ප‍්‍රදේශ්-චටිස්ගාර්-මහාරාෂ්ට‍්‍රා (MMC), හි නව ගරිල්ලා කලාපයක් ඉදි කොට ප‍්‍රාන්ත දේශ සීමාව තුළ දැඩි යුධ පිටියක් බිහි කිරීමට උත්සාහ කරමින් සිටී.

රහසිගත බුද්ධි තොරතුරුවලට අනුව, මාඕවාදීහු මේ වන විට යුධ කලාපයේ ඔවුන්ගේ ප‍්‍රදේශ වල ආරක්ෂක අංශ ඉලක්ක කිරීමට සැලසුම් සකස් කරමින් සිටී. වාර්තාවට අනුව මාඕවාදීන්ට සිය යුධ කලාපය උතුරෙන් සහ නැගෙනහිරින් සකස් කිරීමට අවශ්‍යව ඇත්තේ බලගත්-රාජ්නන්දගෝන්-කබි‍්‍රධාම්-ගාන්ධියා අතර සම්බන්ධතා කෝරිඩෝරයක් සකස් කරමිනි.

බුද්ධි අංශ මූලාශ‍්‍ර වලට අනුව මාඕවාදීහු විශාල ප‍්‍රදේශයක් ප‍්‍රසාරණය කිරීමට තීරණය කොට ඇත. මේ සඳහා බොහෝ කාලයක් ගත වනු ඇත. මේ සඳහා චටිස්ගාර්හි රාජන්දගන් සහ මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ගාන්ධියා මධ්‍ය ප‍්‍රදේශ්හි බලගත් කලාපවල මාඕවාදීහු ක‍්‍රියාකාරී වී සිටිති.

වාර්තාව මගින් කියැවෙන අන්දමට මාඕවාදී කාඩර්වරු චටිස්ගාර්, මහාරාෂ්ට‍්‍රා සහ ඔරිස්සා රජයන්හි විශේෂ බලකායන්වලට එරෙහිව ප‍්‍රහාර එල්ල කිරීමේ වැඩසටහනක් සැලසුම් කරමින් සිටී. මාඕවාදී ඒරියා කොමිටියේ ජ්‍යෙෂ්ඨ සාමාජිකයෙක් සිය කණ්ඩායමට විශේෂ පොලිස් නිළධාරීන් සහ පොලිස් ඔත්තුකරුවන් සොයා ඝාතනය කිරීමට අණ දී ඇත.

මේ කලාපය තුළ, මාඕවාදීහු රජයේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වලට විරෝධය පළ කරති. චටිස්ගාර් සුක්මා දිස්ත‍්‍රික්කයේ ක‍්‍රියාකාරී මාඕවාදී අණදෙන්නන් විසින් ගම්වැසියන් සමග රැස්වීමක් පවත්වා පර්නා ගම්මානයේ පිහිටි විදුලි බලාගාරය විනාශ කර දැමීම ගැන කතා කොට ඇත. මේ අතරතුර, මාඕවාදීහු ග‍්‍රාමීය ජනතාවට ආමන්ත‍්‍රණය කරමින් මාර්ග ඉදිකිරීමේ ක‍්‍රියාකාරකම් නවත්වන ලෙසටත්, රාජ්‍ය දේපල අත්පත්කරගන්නා ලෙසටත් ඉල්ලීම් කොට ඇත.

ජාක්හෑන්ඩ් වල මාඕවාදීන්ගේ බිම් බෝම්බ ප‍්‍රහාරයකින් ජගුවර් බල ඇණියේ ජවානාස් සෙබලූ 6ක් මරුට

ජාක්හෑන්ඩ් වල මාඕවාදීන්ගේ බිම් බෝම්බ ප‍්‍රහාරයකින් ජගුවර් බල ඇණියේ ජවානාස් සෙබලූ 6ක් මරුට

අඟහරුවාදා දිනයේ කාර්වතී හිදී බිම්බෝම්බයක් පිපිරීමෙන් ජගුවර් බලඇණියේ ජවානාස් සොල්දාදුවන් 6 දෙනෙකු මිය ගොස් තිබේ. කිහිප දෙනෙකු තුවාල ලද අතර පිපිරීම නිසා සොල්දාදුවන් 6 දෙනෙකු මරණයට පත්වී ඇති බව වාර්තා වේ. ජාතික මාධ්‍ය වාර්තාවලට අනුව, පිපිරීම සිදුව ඇත්තේ මාඕවාදීන් සොයා පිරික්සුමක් සිදු කරන අතරතුරදීය. මාඕවාදීන්ට එරෙහි යුද්ධයේදී ජගුවර් යනු විශේෂයෙන් පුහුණු කරන ලද ඒකකයකි.

In Italy, from North to South, solidarity tour with the People’s War in India has started!

In Italy, from North to South, solidarity tour with the

People’s War in India has started!

Saturday, June 9, 2018

[https://maoistroad.blogspot.com/2018/06/in-italy-from-north-to-south-solidarity.html]

“Massacres and repression against Maoists and population by the hindu-fascist government at the service of imperialism”
“Proletarian and Internationalist Solidarity!”
“Solidarity Committee with Indian People’s War”
Freedom for Indian Political Prisoners
Solidarity with workers’ struggles in India
Stop “Green Hunt”

Palermo, proletarians in struggle supporting the Peopels’s War:

Source: ICSPW India

නීති විරෝධී අත් අඩංගුවට ගැනීම් වලට එරෙහිව ඉන්දියාවේ විරෝධතාවයන්

නීති විරෝධී අත් අඩංගුවට ගැනීම් වලට එරෙහිව ඉන්දියාවේ විරෝධතාවයන්

2018 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

2018 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

‘‘සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!’’

– කාල් මාක්ස්

2018 මැයි 1 වන දා – කාල් මාක්ස් ගේ 200 වන උපන් දින සැමරුම ත්, මාක්ස් එංගල්ස් විසින් රචිත කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප‍්‍රකාශනයේ පළමු නිකුතුව සිදුකොට 170 වෙනි සංවත්සරය ත් යෙදී ඇත. කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප‍්‍රකාශනය වූ කලී ඊයේ, අද සහ හෙට නිර්ධනීන්ට සහ කොමියුනිස්ට්වාදීන් ට සජීවී ආයුධයක් ලෙසින්, ඔවුන්ගේ වලංගුභාවය සහ බලය සහතික කර ගැනීමට ලබා දෙන ලද ශ්‍රේෂ්ඨ ආයුධයක් වන්නාහ.

‘‘සෑම සමාජයක ම ඉතිහාසය පංති අරගලයේ ඉතිහාසයයි.’’

‘‘සමස්ත සමාජය ම ප‍්‍රධාන සතුරු කඳවුරු දෙකකට නොහොත් එකිනෙකට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පංති දෙකකට කෙලින්ම බෙදී ඇත: එය ධනේශ්වර පංතිය සහ නිර්ධන පංතිය යි’’.

‘‘නවීන රාජ්‍යයේ දේශපාලන බලය වූ කලී සමස්ත ධනේශ්වර පංතියේම පොදු කටයුතු පරිපාලනය කරන කමිටුවකි.’’

ප‍්‍රකාශනයේ ලියා ඇති පරිදි – මේ ක‍්‍රමය අඛණ්ඩව අර්බුද නිර්මාණය කරයි. මේ අර්බුද වූ කලී අධිනිෂ්පාදනයේ අර්බුදයි. ‘‘ධනේශ්වර සම්බන්ධතාවයන් පටු වෙමින් නිෂ්පාදනය සීමා කරයි.’’

‘‘ධනේශ්වර පංතිය අර්බුද මැඩපැවැත්වීම සිදු කරන්නේ කෙසේද? ‘‘එක් අතකින් නිෂ්පාදන බලවේගයන්හි විශාල ප‍්‍රමාණයක් බලහත්කාරී ලෙස විනාශ කර දැමීමෙනි. එසේත් නැතිනම් නව වෙළඳ පොලවල් දිනා ගැනීමෙන් සහ දැනටමත් පවතින සූරා කෑම වඩාත් තීව‍්‍ර කිරීමෙනි’’.

නමුත් මෙය මගින් සිදු කරන්නේ නව සහ වඩාත් දරුණු අර්බුද නිර්මාණය කිරීම පමණකි.

නමුත් ධනේශ්වර පංතිය ඔවුන්ගේම මරණයේ අවි නිෂ්පාදනය කරනවා පමණක්ම නොව එම අවි ඔවුන්ට විරුද්ධව භාවිතා කළ හැකි මිනිසුන්ද බිහි කරයි.

‘‘මේ මිනිස්සු – ප‍්‍රකාශනයේ ලියන පරිදි – නූතන කම්කරුවා, එනම් නිර්ධන පංතිය, ඔවුන්ට කරන්නට වැඩ ලැබෙන තෙක් ජීවත්වන අතර ඔවුන්ගේ වැඩවලින් ප‍්‍රාග්ධනය වැඩි කළ හැකිතාක් ඔවුන්ට වැඩ සොයාගත හැකි වනු ඇත.’’.

‘‘වර්තමානයේ ධනේශ්වර පංතියට එරෙහිවන සියළුම පංති අතුරින්, නිර්ධනීන්ගෙන් සැදුම්ලත් පංතිය පමණක් සැබෑ විප්ලවවාදී පංතිය වෙයි; අනෙකුත් පංති දූෂිත සහ දිරාපත් වන ඒවා වන අතර ඔවුන්ට කලින් තිබූ වරප‍්‍රසාද ලබා ගන්නට අවශ්‍ය වූ විට ප‍්‍රතිගාමී සහ ගතානුගතික තත්ත්වයට පත්වෙයි; ඔවුහු නිර්ධන පංති ජනතාව අතරට ඇද වැටුණු විට ඔවුන්ද නිර්ධන පංති අරගලයේ කොටසක් බවට පත් වෙති.’’

නිර්ධනීන්ට සමාජ නිෂ්පාදන බලවේග අත්පත් කර ගැනීමට හැකි එකම විධිය නම්, පවතින සමස්ත නිෂ්පාදන ක‍්‍රමවේදය අහෝසි කිරීමෙන් පමණි.

‘‘ඉතිහාසය, පංති අරගලයේ ඉතිහාසය බැවින් මෙම පංති අරගලය අඩු වැඩි වශයෙන් පවතින සමාජය විවෘත විප්ලවයකින් පුපුරුවා දමා ධනේශ්වර පංතිය ප‍්‍රචණ්ඩකාරී ලෙස පෙරලා දමා නිර්ධනීහු බලය අත්පත් කර ගන්නා මොහොත තෙක් පවතින සමාජයට කරදර කරන සැඟවුණු ‘සිවිල් යුද්ධයක්’ වේ.’’

කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ අරමුණ පැහැදිලි සහ නිවැරදි එකකි: එය නිර්ධනීන් පංතියක් ලෙස නිර්මාණය කිරීම, ධනේශ්වර ආධිපත්‍යය පෙරලා දැමීම සහ නිර්ධන පංතිය විසින් දේශපාලන බලය දිනා ගැනීම වේ.

කොමියුනිස්ට්වරුන්ගේ කාර්යභාරය නිත්‍ය සහ අත්හළ නොහැකි දෙයක් බවට කොමියුනිස්ට් ප‍්‍රකාශනය මගින් ඉදිරිපත් කොට ඇත. ‘‘කම්කරු පංතියේ ක්ෂණික අරමුණු සහ අභිලාශයන් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට අරගල කරන අතරේම, ඔවුහු නියෝජනය කරන ව්‍යාපාරයේ අනාගතය උදෙසාද එකම මොහොතේ අරගල කරති.’’ ඔවුහු ධනේශ්වර පංතිය සහ නිර්ධන පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතීඝතාවයන් පිළිබඳව කම්කරුවන් සංවිඥණිකව අවදි කිරීමට හැකි සෑම විටම කටයුතු කරති. එසේම දේශපාලනික තත්ත්වයන් යටතේ කම්කරුවන් ධනේශ්වර පංතියට එරෙහි ආයුධ බවට පත් කළ හැකිය.

‘‘සෑම තැනකම සිටින කොමියුනිස්ට්වරු පවතින සමාජ සහ දේශපාලනික තත්ත්වයන්ට එරෙහි සෑම විප්ලවීය ව්‍යාපාරයකටම සහය දිය යුතුය. එසේම මේ සෑම අරගලයකම ප‍්‍රාග්ධනයේ අයිතිය පිළිබඳ ගැටළුව මූලික ගැටළුවක් ලෙස මතු කළ යුතුය.’’

‘‘කොමියුනිස්ට්වාදීහු යනු කවුරුන්දැයි වෙන කවරදාටවත් වඩා මාක්ස් එංගල්ස් අපට උගන්වයි – කොමියුනිස්ට්වාදීහු – සිය මතය සහ අරමුණු සැඟවීම පිළිකෙව් කරන අතර සිය අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගත හැක්කේ පවතින සමස්ත සමාජ ක‍්‍රමය ප‍්‍රචණ්ඩකාරී ලෙස පෙරලා දැමීමෙන් පමණක් බව ප‍්‍රකාශ කරති… මක්නිසාද යත් නිර්ධන පංතියට දෑතේ යදම් හැර නැතිවන්නට කිසිවක් නැත, දිනාගැනීමට ලෝකයක් ඇත.’’

ලෙනින්ගේ ඉගැන්වීම් අනුව අධිරාජ්‍යවාදය බවට පත් වන, මාක්ස් විසින් විශ්ලේෂණය කරන ලද ධනවාදය, ගැඹුරු ආර්ථික අර්බුද හරහා දිගටම ගමන් කරමින් එය ලෝකයේ ජනතාව සහ නිර්ධනීන් මතට පටවනු ලැබේ.

ඔවුහු ‘‘විසඳුම්’’ ගැන කථා කළද සිදුව තිබෙන එකම දෙය නම් ලාභය, ධනය සහ යුධඅවි සඳහා වන තරඟය වැඩි වීම පමණකි.

නිර්ධනීන් සහ පොදු ජනතාව වන අපට විරැකියාව, අස්ථීර බව, සූරාකෑම සහ වහල්භාවය, දුප්පත්කම, අමුද්‍රව්‍ය සහ බලශක්ති සම්පත් කොල්ලකෑම, පරිසරය සහ භූමිභාග විනාශ කිරීමට මුහුණ දෙන්නට සිදුවෙයි.

මේ තත්ත්වයට එරෙහිව, නිර්ධනීන් සහ පොදු ජනතාව අධිරාජ්‍යවාදී රටවල මෙන්ම අධිරාජ්‍යවාදය මගින් පීඩාවට පත් කරනු ලැබූ රටවල කැරලි ගසනු ලබයි.

ජනතාව වහල්භාවයට පත් කිරීමේ අභිලාශයෙන් අධිරාජ්‍යවාදය විසින් මර්ධනයට පත් කරන රටවල්වල අධිරාජ්‍යවාදී ධනේශ්වරය සහ පාලක පංතිය, නිර්ධන පංතියේ සහ පීඩිත ජනතාවගේ කැරලිවලට මර්ධනයෙන් සහ සමූලඝාතනවලින් පිළිතුරු දෙයි. රාජ්‍යයන් හැම විටම වඩ වඩාත් ප‍්‍රතික‍්‍රියාවන්ගෙන් සහ ෆැසිස්ට්වාදය අතරින් ගමන් කරනු ලැබේ.

විප්ලවය ප‍්‍රධාන ප‍්‍රවණතාවය බව තහවුරු කරමින් නිර්ධනීහු සහ ජනතාව ප‍්‍රතිරෝධය දක්වමින් සිය අරගල සහ මහජන යුද්ධ සංවර්ධනය කරති.

ධනේශ්වර අධිරාජ්‍යවාදීහු සහ ප‍්‍රතිගාමී රජයන් අන්තර් අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුම් තීව‍්‍ර කිරීම සඳහා වහල්භාවය ගෙන එන අතර බෙදීම සලකුණු කරන නව ලෝක යුද්ධයක ප‍්‍රවණතාවය පණ ගැන්වීමට වාණිජමය සහ තෙවන පාර්ශවීය යුද්ධ මුදා හරියි.

අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධවලට විරුද්ධ විය හැකි එකම ක‍්‍රමය නම් ඒවා විප්ලවකාරී සිවිල් යුද්ධ බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ ජාත්‍යන්තර පරිමාණයෙන් මහජන යුද්ධ සංවර්ධනය කිරීමෙන් පමණකි.

සංශෝධනවාදීන් සහ සමාජ-ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදීන් විසින් ලූහුබඳින මාවත වන, සංශෝධනවාදයේ මාවත, රජයන් සහ අධිරාජ්‍යවාදී රාජ්‍යයන් සමග සාමදාන වීමට සහ ඔවුන්ගේ සැලසුම් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට, මහජන ව්‍යාපාර සහ කම්කරුවන් අතර විප්ලවීය මාවතට එරෙහිවෙයි.

ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදයේ අර්බුදය හමුවේ, ජනතාව බෙදීමට කූට ප‍්‍රතිගාමී ජන නායකත්වයක් භාවිතා කරන සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ සංශෝධනවාදය, නව ජනතාවාදී පාර්ලිමේන්තු බලවේග, ජනතාව පාලක පංතියේ රථයන්ට ඇද ගනිමින් ධනේශ්වර පංතියේ සහ අධිරාජ්‍යවාදී රාජ්‍යයන් වල අභිලාශයන් ඉදිරියට ගෙනයයි. ජනතාවාදය, නව-නාසිවාදය සහ ෆැසිස්ට්වාදයට ඉන්ධන සපයනු ලබයි.

කොමියුනිස්ට්වාදීහු සහ අතිවිශාල නිර්ධන පංතිය ජනතාවගේ කැරලි විජයග‍්‍රාහී විප්ලවයන් කරා, අධිරාජ්‍යවාදය මගින් පෙලන රටවල්වල නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හරහා සමාජවාදය දෙසට ගමන් කිරීමට, අධිරාජ්‍යවාදී රටවල්වල කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට ගමන් කරන සමාජවාදී සහ නිර්ධන පංති විප්ලවයන් බවට පත් කිරීමට වැඩ කළ යුතුය. ඒ ඒ රටවල විශේෂිත තත්ත්වයන්ට ආදේශ කළ මාක්ස්, ලෙනින් සහ මාඕගේ අදහස් මත පදනම් වූ කොමියුනිස්ට්වරු, නව සහ අව්‍යාජ විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂ, සූරාකෑමට ලක්වන සියළු පීඩිත ජනතාව සහ නිර්ධනීන් විසින් මෙහෙයවනු ලබන එක්සත් පෙරමුණු, සටන් වදින බලඇණි සහ විප්ලවවාදී මහජන හමුදා බිහි කිරීම සහ සංවර්ධනය කිරීම සිදු කළ යුතුය.

ජනතාව සතුව මෙම ආයුධ පවතීනම් පමණක්, ඔවුන්ගේ වීරෝධාර සහ පරිත්‍යාගශීලී අරගලයට ජයගැනීමට හැකිවනු ඇත.

ලෝක පරිමාණයේදී, මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී පක්ෂ විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන මහජන යුද්ධ තීරණාත්මක සහ අත්‍යවශ්‍ය උපායික දර්ශකයන් වේ.

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධය, කෙලින්ම අධිරාජ්‍යවාදයේ ප‍්‍රධාන අටල්ලකට සහ ලෝකය තුළ ප‍්‍රතික‍්‍රියාවකට බලපෑම් කරමින්, පිලිපීනය, පේරු, තුර්කි රාජ්‍යයන්වල මහජන යුද්ධ සමග බලසම්පන්න සමුද්දේශ ලක්ෂ්‍යයක් බවට පත්ව ඇත. අද ඔවුහු සුවිශේෂී ලෙස, නව සමාජයක් සහ නව බලයක් ඉදි කිරීම සඳහා සියළු ප‍්‍රතිගාමී බල ඇණිවල සහ අධිරාජ්‍යවාදයේ සූරාකෑම සහ මර්ධනය සහිත ක‍්‍රමයක් පෙරලා දමන ආකාරය පෙන්වා දෙයි.

මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී කොමියුනිස්ට්වරු, ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ශ්‍රේණීන් සංශෝධනවාදයෙන් සහ යටත්වීම්වාදී ප‍්‍රවණතාවයන්ගෙන් නිදහස් කරගෙන, එම විටම වඳ සුළු ධනේශ්වර විප්ලවවාදීත්වයට, පොතේගුරුවාදයට ඇද නොවැටී එක්සත්වීම සහ සිය එක්සත්වීම බලගැන්වීම සිදුකළ යුතුය.

බලය ලබා ගැනීම සඳහා වන අව්‍යාජ විප්ලවීය අරගලයක ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් ලෙස, පංති අරගලයේ අග්නිය මැද ජනතාව සමග සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවත්වා ගනිමින් පමණක් කොමියුනිස්ට් පක්ෂ ඉදිකිරීම සිදු කළ හැකිය.

කාල් මාක්ස්ගේ 200 වෙනි උපන්දින සංවත්සරයේ දී මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය වූ කලී අපේ යුගයේ මාක්ස්වාදයයි!, හඬගා ප‍්‍රකාශ කළහ. එය සමස්ත ලෝකය පුරා සිටින කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ සමගිය සඳහා වන මූලික පදනමයි.

‘‘සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!’’ යන ශ්‍රේෂ්ඨ සටන්පාඨය මාක්ස් විසින් ඉදිරිපත් කොට ඇත. එය නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදයේ රතු ධජයයි. එය නව කොමියුනිස්ට් ජාත්‍යන්තරයක් ගොඩ නැගීම සඳහා වන ආයුධයයි.

කොමියුනිස්ට්වාදයේ අනාගතය අපගේ දෑත් මත රැඳී ඇත.

2018 මැයි 1

අත්සන් තබන ලද පක්ෂ සහ සංවිධාන

මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව, ස්පාඤ්ඤ රාජ්‍යය
ඇෆ්ගනිස්ථාන් කොමියුනිස්ට් මාඕවාදී පක්ෂය
නේපාල කොමියුනිස්ට් න්‍යෂ්ටිය
නේපාල කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (විප්ලවීය මාඕවාදී)
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය, බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය – ඉතාලිය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මනිපූර්
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ‍්‍රී ලංකාව
කොමියුනිස්ට් කම්කරු සංවිධානය – ටියුනීසියාව
ඛදෙහිනස් පක්ෂය – ටියුනීසියාව
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂයය – කැනඩාව
කොමියුනිස්ට් කම්කරු සංගමය (මාක්ස්වාදී ලෙනින්වාදී මාඕවාදී) – කොලොම්බියාව
කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
*ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී)