Category Archives: A world to win

මී මැස්සන් අතුරුදහන් වීම සහ පෘථිවියේ අනාගතය ගැන

මී මැස්සන් අතුරුදහන් වීම සහ පෘථිවියේ අනාගතය ගැන

2015 නොවැම්බර් 2. දිනා ගැනුමට ලොවක් ඇත’ පුවත් සේවය. මීට වසර දෙකකට ඉහත දී, මී මැස්සන් (honeybees) සහ ලේඩිබග් (ladybugs – කුඩා කුරුමිණි විශේෂයකි) ඇතුළුව බඹර මැස්සන් (bumblebees) යන සත්ත්ව ප‍්‍රභේදයන්හි මියගොස් සිටි සතුන් 25,000 සහ 50,000 ක් වූ විශාල තොගයක් එක්සත් ජනපදයේ ඔරෙන්ගෝ හි දී සොයාගනු ලැබිණි. ඊට ටික කලකට පසු, කැනඩාවේ, ඔන්ටාරියෝ හි එල්ම්වුඩ් වලින් මැරුණු මී මැස්සන් මිලියන 37 ක් සොයා ගන්නා ලදී.

220px-Bees_Collecting_Pollen_2004-08-14

රොන් ගන්නා මී මැස්සෙක්

පසුගිය වසර 10 තුළ වැඩි වශයෙන්, මූලිකවම උතුරු ඇමෙරිකාවේ සහ යුරෝපයේ මී මැසි පාලකයන් විසින් මී වද වල පහළ වැටීම 30% හෝ ඊටත් වඩා වැඩි බව වාර්තා කෙරෙමින් තිබුණි. 2013 දී බි‍්‍රතාන්‍ය මී මැසි පාලකයින්ගේ සංගමය (BBKA) ඉතිහාසයේ වඩාත් නරකම වාර්ෂික මී මැස්සන්ගේ අඩුවීම වාර්තා කර ඇත. අඩුම තරමින් 34% මිය ගොස් තිබුණි. 2013 ශීත ඍතුවේ දී, බොහෝ ඇමරිකානු මී මැසි පාලකයන් 40% සිට 50% ක් දක්වා වන අඩුවීමක් හෝ, ඊටත් වඩා වැඩියෙන් – සමහර අවස්ථාවලදී මුළුමනින්ම වාගේ විනාශ වී යනු අත්දැක තිබුණි.

ශීත ඍතුවේ දී මී මැස්සන් විශාල ප‍්‍රමාණයක් මිය යාම සාමාන්‍ය දෙයකි, 19 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට ක‍්‍රමයෙන් අනුක‍්‍රමිකව වැඩිවන මරණයට පත් වීම් වාර්තා වී ඇත. නමුත් මෑත වාර්ෂික සංඛ්‍යාලේඛන වලින් පෙන්වන තත්ත්වය සාමාන්‍ය හෝ තිරසාර එකක් නොවේ. එක්සත් ජනපදයේ ජාතික කෘෂි කාර්මික සංඛ්‍යා ලේඛන පෙන්වන පරිදි මී මැස්සන් කෙතරම් අඩුවීදයත් 1947 දී මිලියන 6 ක් පමණ වූ මී වද ප‍්‍රමාණය 2008 දී මී වද මිලියන 2.4 ක් දක්වා පහත වැටී තිබුණු අතර එය 60% ක අඩු වීමකි.

250px-Bumblebee_October_2007-3a

බඹර මැස්සෙක් මලක් මත

මී මැසි ජනපද බිඳවැටීමේ අක‍්‍රමතාවය (Honeybee Colony Collapse Disorder – CCD), යන සහලක්ෂණය මී මැස්සන් ගහණය අඩු වීම සඳහා හේතුවන අතර, එය ඉතා ඉක්මනින් පියවර ගත යුතු අර්බුදයක් ලෙස හඳුනා ගෙන ඇත. 2007 සිට 2013 දක්වා, මිලියන 10 කට වැඩි මීවද ප‍්‍රමාණයක් මේ තත්ත්වය නිසා අහිමි වී ඇති බව ඇස්තමේන්තු කර ඇත. මීට අමතරව මී මැස්සන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මිය යාම හැරුණු කොට, නොනැසී සිටින මී මැස්සන් ගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය තිබෙනුයේ බරපතළ තර්ජනයක් යටතේ ය.

මෙම අර්බුදයේ මහත් කනස්සල්ලට හේතුවන මානය වනුයේ උදෑසන කෑම මේසයෙන් ප‍්‍රණීත සහ පෝෂ්‍යදායී අයිතමයන් අතුරුදන් වීමට ඇති හැකියාව නොවේ. මී මැස්සන් පැණි වලට වඩා මනුෂ්‍ය ජීවිත සහ පෘථිවියේ පරිසර පද්ධතිය සඳහා බෙහෙවින් වැදගත් වේ.

ලෝකයේ සපුෂ්ප ශාක විශේෂ බොහොමයක් සත්ත්වයින් මගින් පරාගනය වේ. (මෙයට සුළඟ මගින් පරාගනය වන තෘණ වර්ග වනතිරිඟු, බඩඉරිඟු සහ අනෙකුත් ප‍්‍රමුඛ බෝග ඇතුළත් නොවේ.) පරාගවාහකයින් පර පරාගනය අවශ්‍යවන සමහර විශේෂයන්ගේ අභිජනනය සහතික කරන අතර, ප‍්‍රධානතම දෙය වන්නේ අනෙක් ඒවා සඳහා ජාන විවිධත්වය සහතික කිරීමයි.

වඩාත් පොදු පරාගවාහකයින් වන්නේ මී මැස්සන්, විශේෂයෙන් හීලෑ හනිබී, එමෙන්ම වල් බම්බල්බී සහ අනෙකුත් කෘමීන්, කුරුල්ලන් සහ වෙනත් සතුන්ය. තනි හනිබී කෙනෙක්, බම්බල්බී කෙනෙක් හෝ සමහර අනෙකුත් පරාගවාහකයින් පැවැත්ම සඳහා තමන්ගේ සමූහය මත ර‍‍ඳා පවතින බැවින්, අනුක‍්‍රමයෙන් එකිනෙකා මිය යනවා වෙනුවට සමස්ත ප‍්‍රජාවම එකවරම විනාශ වේ. උදාහරණයක් වශයෙන්, මී මැසි ජනපදයක් බිඳ වැටීමේ දී, පැණි සහ මැසි රැජින ඉතිරිව සිටියත් අනෙක් මී මැස්සන් බොහොමයක්ම සාමාන්‍යයෙන් අතුරුදන්ව ඇති බව දක්නට ලැබේ.

220px-Bienen_auf_Wabe_2

රාමුව ඉවත් කළ මී වදයක්

මී මැස්සන් පමණක් නොව වෙනත් වර්ග වල පරාග වාහකයන්ගේ ගහණයද අඩුවෙමින් පවතී. 2013 ගිම්හානය තුළදී, එක්සත් ජනපද නැගෙනහිර වෙරල තීරයේ මොනාර්ච් සමනලූන්  – තැඹිලි සහ කළු වර්ණ දරන, සංකීර්ණ ජීවන ක‍්‍රමයක් ඇති, මෙක්සිකෝව දක්වා දිගු දුරක් සංක‍්‍රමණය වන – ඔවුන්ගේ ගහණය පසුගිය වසරේ 59% තෙක් ඇද වැටී තිබුණි. මෙය අනෙකුත් පරාග වාහක විශේෂයන්ට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න පෙන්වන සංකේතයකි.

මිනිසුන් කෑමට ගන්නා ශාක වලින් තුනෙන් දෙකක් සහ ගෝලීය ආහාර බෝග නිෂ්පාදනයෙන් තුනෙන් එකක් සත්ත්ව පරාගණය මත රඳා පවතී. ලෝකය පුරා අනුභවයට ගන්නා සෑම ආහාර ශාක වර්ග තුනෙන් එකක ම සාර්ථක අස්වැන්න පරාගනය මත රඳා පවතී.  තවදුරටත්, ශාක සත්තුන්ගේ ප‍්‍රාථමික ආහාර මූලය වන බැවින් ප‍්‍රාථමික පරාගවාහකයින් අතුරුදන්වීම, නැත්නම් අඩු වීම, අපේ පෘථිවියට අප‍්‍රමාණ ප‍්‍රතිවිපාක අත්කර දෙනු ඇත.

එසේම, වල් මී මැස්සන් හා අනෙකුත් පරාගවාහකයින්ගේ අඩුවීම අස්වනු බෝගවලට බරපතල තර්ජනයක් එල්ල කරයි. විද්‍යාඥයන් සෑම ජනාකීර්ණ මහාද්වීපයකම ක්‍ෂේත‍්‍ර  600 ක් තුළ බෝග 40 කට වැඩි සංඛ්‍යාවක පරාගණය අධ්‍යයනය කොට බීජ සහ ඵල නිෂ්පාදනයේ දී වල් පරාගවාහකයින් මී මැස්සන් ට වඩා දෙගුණයක් ඵලදායී බව සොයාගෙන ඇත.

220px-Bienenwabe_mit_Eiern_und_Brut_5

මී වදයක බිත්තර සහ පිළවුන් සිටින අයුරු

ඇමෙරිකන් විශේෂඥයෙකු වන චාල්ස් රොබට්සන් විසින් විසි වන සියවසේ මුල් භාගයේ දී වාර්තා කරන ලද මී මැසි විශේෂ 109 න් අඩක් විනාශ වී ගොස් ඇත. ඉතිරිව සිටින වල් කෘමීන් විසින් සපයනු ලැබෙන පරාගනය, ශාක වල පුෂ්ප හටගන්නා කාලය සහ මී මැස්සන් ක‍්‍රියාකාරී වන කාලය අතර ඇති නොගැලපීම නිසා විශේෂිත ශාක පරාගණය කිරීමට ඔවුන්ට ඇති හැකියාව අඩකටත් වඩා පහත වැටීමත් සමග, දැඩි ලෙස පහත වැටී ඇත.

වෙනත් කිසිදු තනි සත්ත්ව විශේෂයක් මිනිසුන් වන අප පොදුවේ ලබා ගන්නා ආහාර නිෂ්පාදනයේ දී එතරම් තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු නොකරන බැවින්, මී මැසි ගහණය මියයාමේ ප‍්‍රතිවිපාකය අපේ ආහාර දාමයේ ඉහළ ම මට්ටම සමග ගැටී, අපේ පැවැත්ම සඳහා දැවැන්ත තර්ජනයක් මතු කරමින් තිබේ.

පරාගවාහකයන් අහිමි වීමේ දරුණු ප‍්‍රතිවිපාකයට උදාහරණයක් ලෙස නිරිත දිග චීනයේ ඇපල් හා පෙයර් පළතුරු වතු වල වල් මී මැස්සන් මුළුමනින්ම වාගේ විනාශව ගොස් ඇත. මෑත වසරවල් වල දී, ගොවියන්ට සිය ශාක හස්ත පරාගනයට ලක් කරන්නට පරාග බඳුන් ගෙන යමින් තීන්ත බුරුසු වල ආධාරයෙන් මලෙන් මල පරාගනය කිරීම ට සහ ඔවුන්ගේ ළමයි යොදා ගෙන ගස් මත නංවා ඉහළ තැන් වල ඇති මල් පොකුරු පරාගනය කරන්නට සිදු වී ඇත. එහෙත් ලෝකයේ ඇති සියළු බෝග අතින් පරාගනය කිරීම සඳහා මනුෂ්‍යන් ප‍්‍රමාණවත් නැත.

මී මැස්සන් ව මරන්නේ කුමකින්ද?

උග‍්‍ර පළිබෝධනාශක විෂ නිසා මී මැසි ගහනය විශාල පරිමාණයෙන් ඛාදනය වීමට හේතුවන ප‍්‍රධාන සාධකයක් බවට විද්‍යාත්මක සම්මුතියක් පවතී. සමහරවිට එය ජනපද බිඳවැටීමේ අක‍්‍රමතාවය නමැති සංකීර්ණ ගතිකත්වයට බලපවත්නා වඩාත් ප‍්‍රධානතම හේතු සාධය වනු ඇත. විදයාඥයෝ දුම්කොළ වල ඇති නිකොටින් වලට රසායනික ව සමාන නියෝනිකොටිනොයිඩ් ලෙසින් හඳුන්වන කෘමිනාශක කාණ්ඩයක් විශේෂයෙන් අවධාරණය කර තිබේ. නියෝනිකොටිනොයිඩ් වූ කලී විශේෂයෙන් ම එක්සත් ජනපදය තුල, සහ ලෝකයේ වඩාත් පුළුල් ලෙසින් භාවිතා කරන කෘමිනාශක වේ.

ladybug-daisy.jpg.adapt.945.1

ලේඩි බග්/ ලේඩි බර්ඩ්

ඉතා දරුණු හා නිදන්ගත විෂ ලෙස ප‍්‍රසිද්ධියක් උසුලන ඒවා, එක් මී මැස්සෙකුට පමණක් නොව, සම්පූර්ණ ජනපදය විෂ සහිත කරයි. මී මැස්සන් කෘමිනාශක-ප‍්‍රතිකාර කරන ලද ශාක වලින් දූෂිත වූ පැණි මී වද කරා ආපසු ගෙන ගොස්, සියලූ මී මැස්සන් සඳහා උග‍්‍ර විෂ සහිත ජීවන පරිසරයක් නිර්මාණය කරයි. විෂ වැඩි වීමෙන් මී මැස්සන්ගේ ‘මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතිය’ විනාශ වීම නිසා ඔවුන් මංමුලාවට පත් වේ. අවසානයේදී මී මැස්සන් ට පියාසර කිරීමට හෝ නැවත ඔවුන්ගේ කූඩුව කරා යාමට මග සොයා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත.

ජනපද බිඳවැටීමේ අක‍්‍රමතාවයට බලපාන තවත් සාධකයක් වන්නේ මී මැසි ජනපද වලට කල්පවත්නා ලොකු අනතුරක් වන, වරෝආ ගුල්ලන් (Varroa mite) වැනි මීවද වල රැස්වී උපද්‍රව ඇති කරන කුඩා පරපෝෂිතයින්ය. 1987 දී වරෝආ ගුල්ලන් සොයාගනු ලැබූ විට එක්සත් ජනපදයේ මොන්සන්ටෝ, ඩොව්, බේයර් සහ යුරෝපයේ අනෙකුත් රසායනික නිෂ්පාදකයෝ පරපෝෂිත උවදුරට ක්ෂණික සහ ඉක්මන් පිළියමක් ලෙස ජානමය ලෙස වැඩිදියුණු කරන ලද කෘමිනාෂක සහ වල්නාශක විකුණමින් ආක‍්‍රමණකාරී ලෙස මී මැසි කර්මාන්තය ඉලක්ක කළහ. නමුත් මෙය මී මැස්සන්ට පරපෝෂිතයින් සමග සටන් කිරීමට ඇති ‘ස්වාභාවික ජාන ආරක්ෂාව’ දුර්වල කළ හැක. මොන්සැන්ටෝ බැසිලස් තුරින්ජෙයින්සිස් (Bacillus Thuringeinsis – BT )ලෙසින් හඳුන්වන කෘමිනාශකයක් ජානමය වශයෙන් වෙනස් කරන ලද බඩඉරිඟු වලින් නිෂ්පාදනය කළ අතර, එය වරක් මී මැස්සන් විසින් අවශෝෂණය කරගත් පසු ඔවුන්ගේ උදරයේ අභ්‍යන්තර ආවරණයේ ප‍්‍රතිගාහක වල බැඳීමෙන්, අභ්‍යන්තර උදර බිත්තිය බිඳවැටීමට ලක් වෙමින් මී මැස්සන් පහසුවෙන්ම බීජානු සහ බැක්ටීරියා වල හානියට පාත‍්‍රවේ. පරාග තුළ තිබී මී මැස්සන් ට ස්පර්ශ වන දිලීර නාශක ද ඔවුන්ගේ ප‍්‍රතිශක්තිකරණ පදධතිය දුර්වල කරයි. පෙනෙන විදියට ‘‘ප‍්‍රතිකාර’’ ප‍්‍රශ්නය බොහෝ සෙයින් උග‍්‍ර කොට ඇත.

එවැනි ව්‍යසනයක් හමුවේ අවබෝධයෙන් යුතු මිනිසුන්ගේ, විශේෂයෙන් පරිසරවේදීන්ගේ සහ මි මැසි පාලකයින් ගේ විරෝධතා වැඩි වන්නට වූ අතර, 2013 ආරම්භයේදී යුරෝපා ආහාර ආරක්ෂක අධිකාරිය මී මැස්සන්ට නිදන්ගත හානි පමුණුවන විශේෂිත නියෝනිකොටිනොයිඩ් කෘමිනාශක තුනකට එරෙහිව ප‍්‍රකාශයක් නිකුත් කළහ. මෙහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස, යුරෝපා කොමිසම මේ කෘමිනාශක සඳහා වසර දෙකක තහනමක් හඳුන්වා දෙන ලදි.

ඊට වෙනස් ආකාරයකින්, එක්සත් ජනපද රජයේ පරිසර ආරක්ෂණ ඒජන්සිය මී මැස්සන් මිලියන ගණනක් මිය යාම සඳහා වගකිව යුතු යැයි විශ්වාස කරන ජී.එම්.ඕ (GMO) කෘමිනාශකයට අනුමැතිය ලබා දුන්හ. කෘමිනාශකවල සාපේක්ෂ බර සහ වරෝආ ගුල්ලන් මී මැසි වද විනාශ වීමට හේතු වීම ගැන ‘‘සම්පූර්ණ විද්‍යාත්මක නිශ්චිතභාවයක් නොමැතිකම’’ යන අවසරය පදනම් කරගෙන, එක්සත් ජනපද රජය ඒවා භාවිතය තහනම් කිරීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළහ.

Tetragonula_carbonaria_(14521993792)

Bee ලෙස හඳුන්වන කෘමි විශේෂය (Bee යනු මී මැස්සන් නොවේ. ඔවුන් මෙන්ම මල් පැණි රැස් කරන, වද බඳින, පරාගනයට දායක වෙන කෘමි වර්ගයකි)

කෙසේ වෙතත්, නියෝනිකොටිනොයිඩ් වලට දැමූ යුරෝපා තහනම මී මැස්සන්, මානව ජීවිත සහ පරිසරය ගැන සැලකිල්ලට ගෙන අවශ්‍යයෙන්ම සිදු කළ එකක් නොවේ. මෙම තහනම යුරෝපා හා එක්සත් ජනපද ආහාර කර්මාන්ත අතර ඇති තරඟය හා බෙහෙවින් සම්බන්ධ වන අතර, ඉන් අපේක්ෂා කළේ ඇමරිකානු සමාගම් වෙළෙඳ පොළට ප‍්‍රවේශ වීම වළක්වා ලීමයි. එපරිද්දෙන්ම, එක්සත් ජනපදය ‘‘සම්පූර්ණ විද්‍යාත්මක නිශ්චිතභාවයක් නොමැතිකම’’ යන සාධාරණිකරණය භාවිතා කළේ වත්මන් විද්‍යාත්මක පැහැදිලි කිරීම්වල නිරවද්‍යතාවය සැලකිල්ලට ගෙන නොවේ. මෙම රසායනික ද්‍රව්‍යය මගින් ජනතාවගේ ජීවිත නෂ්ටාවශේෂ කොට පරිසරය විනාශ කළද, එය ප‍්‍රධාන වශයෙන් ලෝක ආර්ථිකයට ආධිපත්‍යයක් පතුරන සහ සිය අධිරාජ්‍යයේ සේවාවට කැප ව සිටින එක්සත් ජනපදයේ දැවැන්ත සමාගම් ආරක්ෂා කිරීමටයි.

ජනපද බිඳවැටීමේ අක‍්‍රමතාවයේ සංකීර්ණ සාධක නොතකා, ලාභය කරා දිව යෑම වූ කලී ඔවුනොවුන් අතර දිවෙන හූයකි. උදාහරණයක් ලෙස, උපරිම ලාභ අපේක්ෂාවෙන්, එක්සත් ජනපදයේ මී මැසි ගොවිපලවල් කාර්මීකරණය කිරීම වූ කලී උපරිම පැණි පලදාවක් ලබා ගැනීමට බොහෝ විට මී මැස්සන් ට පරිභෝජනය සඳහා වත් මී පැණි ඉතිරි නොකරන තරම් වූ කෑදරකමකි. මේ මී පැණි ආහාරයට ගැනීම මී මැස්සන්ට හෝමෝනමය වාසි අත්කොට දෙන අතර, දිගු කලක් ඔවුන්ට තර්ජනය කරන පරපෝෂිතයින් සහ වයිරස් වලට එරෙහිව ආරක්ෂාව සලසා ගැනීමට ඔවුන්ට ඇති හැකියාව වැඩි කරයි. ඔවුන්ගේ මී පැණි වෙනුවට ඔවුන්ට ලබා දෙනු ලබන අධි ෆෘක්ටෝස් බඩඉරිඟු සිරප් එක මගින් ඔවුන්ගේ ප‍්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය සහ රෝග වලින් ආරක්ෂා වීමට ඇති හැකියාව දුබල කරන බව විශ්වාස කෙරේ.

තීව‍්‍ර කරන ලද ගොවිතැනත් සමග (එමනිසා රසායනික ද්‍රව්‍ය මත පදනම්ව තිබෙන) උතුරු ඇමෙරිකාවේ සහ යුරෝපයේ පරාගවාහක විශේෂ වඳ වී යෑමේ අනුපාතය වඩා වේගවත්ව තිබෙන අතර එය ලතින් ඇමරිකාව, අප‍්‍රිකාව සහ ආසියාවේ මන්දගාමී තත්ත්වයක පසුවේ. මෙය පරාගවාහකයින් වඳ වී යෑම සහ පළිබෝධනාශක හා කෘමිනාශක අතර සම්බන්ධතාවයක් පවතින්නේය යන අදහස ඉදිරිපත් කරයි. එහෙත් වඩා සාම්ප‍්‍රදායික ගොවිතැන් ක‍්‍රම භාවිතා කරන සහ පළිබෝධනාශක හා කෘමිනාශක අඩුවෙන් භාවිතා කරන රටවල්, හැම තැනම වර්ධනය වෙමින් පවතින මේ තර්ජනය ට මුළුමනින්ම ගොදුරුව නැත.

විද්‍යාඥයින් විශ්වාස කරන ආකාරයට රසායනික ද්‍රව්‍ය දැඩි ලෙස භාවිතය නිසා එම රසායනික ද්‍රව්‍ය වල අතුරු ප‍්‍රතිඵල ලෙස රෝග සහ රෝගවාහකයින් පැතිරීමට අමතරව දේශගුණික විපර්යාස, වන විනාශය, වායු දූෂණය ද වැදගත් සාධක වේ.

දේශගුණික විපර්යාස, ස්වාභාවික වාස භූමි අහිමි වීමට හේතු පාදක වේ, භූමිය වෙනස් වීම නිසා නව වාසස්ථාන වලට අනුවර්තනය වීමේ තත්ත්වයට මුහුණ දීමේදී ශාක හා සත්ත්ව විශේෂවලට ගැටළු මතුවේ. මේ දේශගුණික විපර්යාස නිසා, බොහෝ ස්ථාන වල ශාක වල පුෂ්ප හට ගැනීමට පෙර මී මැස්සන් වර්ෂය තුළ ඉතා වේලාසනින්ම මතු වෙයි. එසේම, දේශගුණික විපර්යාස සහ දැඩි කුණාටු, වඩා ශීත ඍතු, වඩා උණුසුම් ග‍්‍රීෂ්ම ඍතුව සහ ඉඩෝරය, යන මේ සියල්ල පෝෂණ ඌණතාවය සඳහා හේතු සාධක වේ. කෙටියෙන් කිවහොත්, පෘථිවි වායුගෝලයේ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් සහ අනෙකුත් හරිතාගාර වායු මී මැසි ජනපද විනාශ වීමට වක‍්‍රව බලපෑවද, එම හානිය මී මැස්සන්ගේ සමූහ විනාශයට හේතු වෙන්නේ එහි කොටස් කරුවන් ලෙස විශාල පරිසර පද්ධති සහ පෘථිවියද ඇතුල් කර ගනිමිනි.

අධික ලෙස රසායනික ද්‍රව්‍යය භාවිතය, වනාන්තර එළි පෙහෙළි කිරීමෙන් නව වගා බිම් ඉදිකිරීම ඇතුළු තීව‍්‍ර කරන ලද ගොවිතැන භෝග අස්වැන්නෙහි සාමාන්‍යය සහ සමස්ත ආහාර නිෂ්පාදනය යන දෙකම වැඩි කොට ඇති බවට කිසිදු සැකයක් නැත. නමුත් මේ වාසි ලබා ගැනීමට භාවිතා කරන ක‍්‍රමවේදය පැදවෙනු ලැබෙන්නේ උපරිම ලාභ අත් කර ගැනීමේ බලාත්කාරය මගින් වන බැවින්, පෘථිවියට සහ ජනතාවට තර්ජනයක් මිස මානව වර්ගයාට විශාල වාසියක් ඇති නොකරයි.

විසඳුම්?

විනාශදායී ලෙස මීවද පහත වැටීමේ තත්ත්වය හමුවේ, එක්සත් ජනපද රජය සත්ත්ව විශේෂ හිඟ කමින් ගෝලීය ආහාර නිෂ්පාදනය ඇණ හිටීමට හේතුවන සතුන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට ඩොලර් මිලියන 3 ක සහනාධාරයක් පමණක් දී ඇත. මේ අතර, පසුගිය වසර ගණනාවක් පුරා රසායනික කර්මාන්ත මගින් ඔවුන්ගේ නිර්දෝෂීභාවය ඔප්පු කිරීමට මහජන සම්බන්ධතා වැඩසටහන් වලට ඩොලර් මිලියන 11.2 ක් වැය කර ඇත.

වැඩිපුර මුදලක් ලබාදීමෙන් මේ ඛේදවාචකයට සැබෑ විසඳුමක් ලබා දිය හැකි බව මේ කාරණයෙන් අදහස් නොකෙරේ. අතිශයින් කෙටි-දුරදක්නා බව පමණක් නොව ධනේශ්වර රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති මෙන්ම නිෂ්පාදනයේ ධනේශ්වර ආකාරය, විශාල ධනයක් සංචය කර ගැනීමට ක්ෂණික ප‍්‍රාග්ධන ලාභ අපේක්ෂා කිරීම අරභයා, අවශ්‍යයෙන්ම මාරාන්තික තරඟයක් ඇති කරන අතර එය බරපතල ප‍්‍රතිවිපාක ගැන සැලකිල්ලක් දැක්වීමට අපොහොසත් වනු ඇත.

ම්ලේච්ඡ සහ කැත ධනපති ක‍්‍රමය දිගින් දිගටම අපගේ පෘථිවිය විනාශ කරමින් සිටී. පරිසර පද්ධතිය බරපතල අනතුරක පවතී. වන ශාක, මල් වර්ග, සහ අනෙකුත් විශේෂයන් දහස් ගණනක් සදහට ම අහිමි වීමට ගත වන දිනය වැඩි ඈතක නොවේ.  ගෝලීයකරණය විසින් මෙම ක‍්‍රියාවලිය වේගවත් කර ඇත.

පරාගනය කරන විශේෂයන්ගේ ඉරණම අනෙකුත් වනජීවීන්ගේ ඉරණමෙන් වෙනස් නොවේ – නමුත් එය බෙහෙවින් ප‍්‍රමුඛය. ලෝකය තුළ දැනට බල පවත්නා සමාජ සහ ආර්ථික සබඳතා වලට අපේ පෘථිවිය ආරක්ෂා කර ගැනීමට නොහැකි බව තහවුරු කොට ඇත. ඒ වෙනුවට ඔවුහු එය විනාශ කරමින් සිටී.

 

Advertisements

India: Protests rise against jailing of G. N. Saibaba

India: Protests rise against jailing of G. N. Saibaba

 
26 May 2014. A World to Win News Service. India has seen a rising chorus of protests against the imprisonment of G. N. Saibaba, an associate professor of English at Delhi University and long-time activist in the Indian people’s movement.
 
A team of police in civilian clothing stopped his car on 9 May, as he was returning to his university residence for lunch after exam duty. Saibaba, 47, is 90 percent disabled and uses a wheelchair. He and his driver were blindfolded and hustled into an unmarked vehicle. He was immediately taken to the airport and flown to Nagpur in the state of Maharashtra, where he was brought before a court the next day.
 
Saibaba’s wife said that all she knew was that he suddenly disappeared shortly after calling her, and then his phone was turned off. The driver was not released until that evening. In the afternoon his wife received a phone call, but there was no official notification or word about his fate until he was presented in court the next day, after she filed a missing person report and outrage at his apparent disappearance had begun to mount. She accused the authorities of arresting him in this furtive manner to prevent anyone from notifying his lawyers before he could be taken to Nagur, where charges had been filed against him under the Illegal Activities Prevention Act for alleged contacts with a banned organization, the Communist Party of India (Maoist).
 
The Nagpur court ordered him held without bail for 14 days. As of 26 May, nothing has been said about his release. While he was in prison the police said in a press statement, “The Maoists have themselves given proof of Professor Saibaba’s Maoist links. They dropped some pamphlets near Jambia (Gatta) village condemning the arrest of the professor.” The District Superintendent of Police claimed that this made his links with the CPI(M) “clear”. According to the Hindustan Times, citing government sources, the police planned to oppose his release on bail because an alleged rural confrontation between police and guerrillas proved that he was “dangerous”, because, they claimed, it was “retaliation” for his arrest.
 
Many rights organizations, other groups and intellectuals such as Arundhati Roy have pointed out that with “evidence” like this, the Indian government could arrest anyone they want and hold them indefinitely – which has happened to many activists, charged not for their actions but their alleged associations. They consider Saibaba’s arrest an attempt to intimidate free speech, free association and free thought.
 
Indian and international legal organizations have denounced the Illegal Activities Prevention Act for the vagueness of its definitions of what is illegal and the arbitrariness of the arrests made under its provisions. People have been held for possessing literature of banned organizations. In Saibaba’s case, the authorities are presenting alleged actions by people other than the accused, which even occurred after his arrest, as “evidence” of ties to an organization they decided to outlaw. This whole package of measures makes it legal for the authorities to deny people’s rights whenever they deem it necessary.
 
Saibaba is the joint secretary of the Revolutionary Democratic Front and convener of the Forum against the War on the People, which opposes a government counterinsurgency campaign that has killed thousands of Adavasi (tribal people). He has organized fact-finding missions to look into state violence in rural areas.
 
He has been interrogated four times in the last year. In September 2013 police from Maharashtra raided his Delhi campus residence and seized computer hard drives, reading materials and electronic devices with the pretext of looking for stolen goods. They came back to his home to interrogate him for four or five hours when the charges first surfaced last January. Since then he notified the Nagpur police that he would be available for further questioning at his home or office.
 
In jail, Saibaba has threatened to go on hunger strike because the conditions make it impossible to use the toilet or take care of himself properly.
 
The Delhi Teachers Association released a statement strongly condemning “this arbitrary and illegal action by the police in connivance with the university authorities.” Following the arrest, Saibaba was suspended from his teaching position. Now and on previous occasions when he has faced repression he has had broad support from professors and students.
 
Demonstrations, meetings and other events in support of Saibaba have taken place in Delhi, Kolkota  Bernala,  Hyderabad, Maharashtra and New York.
      end item-
 

Spain: call it a dictatorship and they throw you in prison

Spain: call it a dictatorship and they throw you in prison

14 April 2014. A World to Win News Service.  A Spanish high court sentenced the 25-year-old rapper “Pablo Hasel” (Pablo Rivadulla Duro) to two years in prison for “glorifying terrorism” on 1 April.  Several years ago, this “anti-system rapper,” as he calls himself, declared, “If they put me in prison, that will prove I’m right” – right that almost 40 years after the end of the fascist regime of Francisco Franco, despite economic, social and political changes, the Spanish state is still the enemy of the majority of Spanish people and the people of the world and “the critical spirit”.
 
Hasel was arrested in November 2011, during a time of upsurge in the country’s streets, when the police raided his home in the night and confiscated his digital devices, papers and books as evidence. At his trial before the high court for political cases, the judge ruled that the only question was whether or not Hasel was the author of the dozens of videos uploaded on YouTube and elsewhere on the Net. Since Hasel unhesitatingly stated that he was, the conviction was all but automatic. Hasel argued that he had the right to freedom of speech, but the judge ruled that while that freedom exists in Spain for some speech, Hasel’s rap constitutes “hate speech,” prohibited by law, and further, that “terrorism is the worst violation of human rights”, so no one has the right to defend it. (El Pais, 1 April 2014)
 
This is the standard legal double-talk that is the hallmark of the Spanish state: “terrorism” is an affront to “democracy”, so those accused of it have no rights, those who defend those accused of it have no rights, those who argue for those people’s rights are “apologists for terrorists” and so on in a widening spiral. But in sentencing an artist to prison for nothing but his words, this is a further step in demonstrating the truth of his words, that in capitalist countries “freedom of expression is nothing but freedom to lie or shut up, and like democracy, freedom of expression is one of history’s greatest swindles.”
 
What does it mean, Hasel says, to talk about freedom in a country where six million people have been robbed of their jobs, half a million people have been kicked out of their homes, “and if you protest you get beaten or killed?” One of his videos shows him in a June 2011 march of “Los Indignados” (the Outraged) in Valencia. The police attacked it viciously, as they did protests in other cities in Spain in those months. They sought not just to stop it but to break the heads, faces and arms of as many young women and men as possible, as the footage clearly and indisputably shows. Another rap video,  “El reino de los torturadores” (The kingdom of torturers), features the battered and crushed faces and bodies of young women and men arrested at mass demonstrations defending Basque nationalist “terrorists” and then beaten and tortured while in custody – in the name of defending “democracy”.
How can Hasel be convicted of “hate speech” and being a threat to “democracy” when Franco-era torturers are considered respectable citizens, protected from arrest by law, even when clearly identified by their victims; Franco regime political figures are still prominent in public life; the main monument to fascism is untouched and untouchable; and it is perfectly legal and respectable to publicly praise Franco and seek to continue his work?
 
Franco came to power through a military uprising against an elected government in 1936 and an exterminating civil war, with the backing of Nazi Germany and Mussolini’s Italy, and the complicity of all the Western powers. His regime, which today could be called a Catholic jihad in its religious zeal and enforced cultural purity, targeted secular forces and workers and labourers, imprisoned all known opponents and executed many thousands. As was recently revealed, it stole thousands of babies from their mothers to ensure that they would have a proper conservative Catholic upbringing. Despite Franco’s alliance with the defeated Axis powers in World War 2, his regime survived by becoming a key American ally afterwards. Why today is it allowed to praise Franco but not groups that fought his regime? How can the upholders of the Spanish state accuse anyone else of “hate speech”? In fact, how can they label the political violence of their opponents as terrorism when they murdered people and broke lives on a vast scale for their political ends?
 
Perhaps Hasel’s greatest “crime” – and his greatest merit – is that since his 2005 breakthrough album “Eso No Es Paraiso” (This isn’t heaven) he raps about Spain as still a capitalist dictatorship. He says that brutal repression on the one hand, and elections and illusions about “freedom of expression”, the post-Franco regime’s supposedly greatest achievements on the other, are two sides of the same coin, and combine with a media-cultivated “dictatorship of stupidity” that encourages a “Stockholm syndrome” where the masses of people identify with the capitalist system that exploits and oppresses them. He is very clear that not only is the currently-governing Popular Party the political successor party to the fascist regime, but that the Socialist Party “is worse or at least as bad”, and that the parliamentary “left” is just a tail on the Socialists.
 
The Socialists (Hasel spells the party’s initials P$OE) made it possible for the Spanish ruling class to switch over from a fascist to a bourgeois democratic (electoral) form of rule almost painlessly, by protecting the continuity of persons and institutions and the bulk of the state apparatus, and agreeing to what some people call “the law of silence” protecting fascist personalities from legal consequences for their terrorist rule. The mass graves were kept secret and the killers given new jobs or allowed to keep up their work.
 
The Spanish Socialists led its own terrorist campaign against Basque nationalists when they came to govern. In the “dirty war”, Spanish death squads in France assassinated exiled Basque nationalists, ordinary Basques and French and other revolutionaries and bombed taverns and other public places. Neither ruling party has a right to call anyone else terrorists.
 
As a Socialist party MP shamelessly explained in commenting on a new case where the courts refused to hear the complaints of a former student activist against the official who tortured him in 1975, “I just don’t think it would be good for the country. We don’t know where it starts and where it finishes. If we take someone who was a torturer in 1970, why aren’t we going to go after some ministers in Franco’s government who are still alive? Why not the courts? Where do we set the limits?” (The New York Times, 8 April 2014). Yes – what if we went after the same courts once led by Franco that have now sentenced a young rapper to prison? Might that not imperil the repressive efficiency and  legitimacy of the state itself?
No wonder the Spanish ruling class, despite its current democratic finery, zealously maintains the monarchy that smoothed the transition from open fascism to parliamentary democracy and still serves as the guarantor of the continuity of the Spanish state. Hasel’s hatred of the monarchy (one of his videos is called “Muerte a los borbones – Death to the Bourbons”, the royal family) takes its political meaning from this context, and is made all the more forbidden by the fact that he is not just attacking a cultural relic.
 
When Hasel raps about “democracy you mother-fucker” and talks about Spain’s and other “capitalist terrorists taking over the world”, rampaging through the Middle East and bringing misery everywhere, he connects with the truth. But when he raps about the alternative, which he sees as a society like Cuba or Venezuela, there is a disconnect with truth. As fierce as his critique of capitalism may be, it’s not thorough enough.
 
Despite their opposition to the U.S., these countries have not broken with the framework of the world imperialist system. The profit motive still rules the organization of the economy and society despite the existence of state enterprises and social welfare programmes. Their fate hangs on the imperialist world economy – and even simply the price of oil or sugar on the world market. They have not liberated their people from imperialist domination in the most profound sense of enabling them to take the road of overcoming all capitalist economic relations and institutions, all the enslaving social relations and the ideas, customs and habits born of exploitation.
 
Hasel does not even try to paint Cuba as a liberating society, but simply points out that Cuba puts Spain to shame when it comes to homelessness, illiteracy and other social ills. This is true, but has more in common with the revisionist (pseudo-Marxist) idea of socialism as a welfare state than a conception of a liberating revolution in social relations on the road to communism, where human beings are no longer enslaved by the division of society into classes.
 
This is linked to Hasel’s tendency to praise all armed struggles against what he calls imperialism, as though opposing the U.S. and one’s own ruling class were sufficient, without caring enough about the social and political content of those struggles, their ultimate goals. And when, as Hasel does, someone calls themselves a communist, and wears a USSR t-shirt, they need to be clear on the difference between the kind of non-liberating and dismal society that the Soviet Union became with the overthrow of socialism after Stalin’s death (even while socialist forms were retained for several decades, as in Cuba), and the revolutionary transformations of the previous period, which were taken much further in Mao’s China. These are not just old questions; they have everything to do with whether a total social revolution is possible, how, and what that would mean today. When Hasel calls for young people to wage “war for the future”, what is that future?
 
As strong as Hasel’s exposure of capitalist rule in Spain, it would be much stronger – and his stand even more powerfully attractive – if based on a more complete  understanding of the basic problem and solution.
 
The timing of Hasel’s initial arrest, on the heels of system-defying protest by massive numbers of Spanish youth and others in those months of 2011, signals something about the fears of the Spanish ruling class. It is also important that hundreds of youth rallied in his defence in his home town of Lerida immediately after. More than a few youth are “looking beyond their own bellybuttons and their personal horizons,” as he says, and looking for radical answers.
      (See the PabloHaselOfficial channel on YouTube, including the interview “Entrevista con rapero revolucionario”, and the transcribed version on kaosenlared.net, in Spanish only)