Blog Archives

New General Secretary of CPI Maoist May Initiate Fresh PLGA Offensives

New General Secretary of CPI Maoist May Initiate Fresh PLGA Offensives

An important development that could lead to a perceptible change in the course of revolutionary movement in India went literally unnoticed as the ultra-secret CPI (Maoist) party managed to keep the leadership change under wraps for over 20 months.

Maoist party spokesman Abhay announced that Muppala Laxmana Rao aka Ganapathy had stepped down as the general secretary of CPI (Maoist) and that Namballa Kesava Rao known as Baswaraj was elected to head the revolutionary party on November 10. This confirmation came exactly five days after Telangana Today broke the news on November 5. Abhay had issued a two-page press release in different languages confirming that Baswaraj had replaced Ganapathy.

The CPI (Maoist), which continues to wage a protracted armed struggle to achieve New Democratic Revolution (NDR) in India, maintains utmost secrecy, apparently to hoodwink the tech-assisted spy agencies and the well-equipped security forces and save its leadership. The sudden revelation took the agencies by surprise as Abhay carefully cloaked this nugget of information in the praise showered on Ganapathy for his excellent leadership qualities that enabled the revolutionary party to survive the most difficult times as security forces waged a literal war against the underground cadre in well-coordinated military actions while reclaiming control over large swathes of hinterlands from the Maoist stranglehold.

Replacing Ganapathy

The press release maintained that “in the period of 25 years from 1992 to 2017, Ganapathy performed his responsibilities as the General Secretary…(sic)”  threw light on how the senior most naxalite leader was replaced.  The press note also mentions that the fifth meeting of the Central Committee discussed the proposal of Ganapathy to step down and after accepting the proposal had decided to elect Baswaraj to the post of general secretary.

It was in this line, the Maoist party discloses the leadership change happening in February 2017, as agencies have learnt through several Maoist documents that the fifth Central Committee meeting was held in February of 2017. Interestingly, various documents seized by security agencies across the country spoke of the status of the revolutionary movement in India but did not mention Ganapathy being replaced. There was, however, a detailed discussion recorded on using the services of ‘veteran comrades’. A 30-page document on the decisions taken at the February meeting recalled that an earlier CC meeting held in 2013 felt that the committee must take a stand on the ageing leadership.

Incidentally, the CC meeting was held only after a gap of four years and in 2017, it decided to “call upon the veterans” to voluntarily come forth relinquishing the responsibilities so that younger leaders could take over the reins of the party. The expertise of veterans, the CC decided, should be used in different ways and that the party must take care of those leaders too.

It was in this spirit, Ganapathy seems to have offered to step down from the post of general secretary and his colleagues opted to make Namballa Keshava Rao alias Baswaraj as the new general secretary. Keshava Rao hails from Jiyannapet village of Srikakulam district and was a student of Regional Engineering College (REC) in Warangal (now christened as NIT-Warangal). Known to be extremely tech-savvy and equally strong in his ideological commitment and military craft, Keshava Rao was heading the Central Military Commission (CMC) of the CPI (Maoist), while also continuing as member of the Central Committee and the politbureau.

Old And Ailing

Interestingly, what is left unsaid in the press release or in the CC documents is that many of the senior leaders in the 19-member-strong CC are suffering from different ailments. Ganapathy, aged about 68 years, is believed to be suffering from knee problems apart from being a diabetic patient. So is the case with Kishan Da (Prashanth Bose) who is suffering from diabetes and age-related issues. Another senior leader Katakam Sudershan (Anand) is stated to be suffering from dental and knee problems. Akkiraju Haragopal alias Ramakrishna or Saketh, Chandranna (Pulluri Prasada Rao),  Sonu alias Abhay and  Ravula Srinivas (Ramanna) were stated to be fit and not suffering from any ailments.

Impact of Leadership Change

So how does the leadership change impact the revolutionary movement in India? This is the question that has been engaging the attention of the analysts among the security forces. Knowing the propensity of the new Chief of Maoist and his capabilities military-wise, it is anticipated that the Maoist cadres would intensify military attacks in their strongholds. Currently, the naxalite movement in the country is in its worst phase with security forces gaining an upper hand and reclaiming areas in hinterlands from the Maoist control. The revolutionary party has also admitted that it had not succeeded in spreading the revolutionary fervour and activity to newer areas, more so in urban areas while its strongholds have been shrinking.

Different sections of society such as students, workers, adivasis and the underprivileged sections who extended complete support have been distancing themselves from the naxalite movement, which is now confined to pockets in Dandakaranya forests falling in southern Chhattisgarh, parts of Maharashtra, Odisha, Jharkhand, Bihar, West Bengal, Madhya Pradesh, Andhra Pradesh and some other border areas of Tamil Nadu, Karnataka and Kerala.

Accelerated Violence

Most of the Maoist ideologues have always firmly believed in the theory that it is necessary for the revolutionaries to launch an intensified Tactical Counter Offensive Campaign (TCOC) when the state repression is very high. Intensified TCOC in Maoist parlance would mean accelerated violence in different forms to blunt the initiative of the security forces through ambushes and attacks and targeted killings of political leaders to neutralise the political initiative to take on the Maoist movement.  Only such intensified TCOC would provide space for the revolutionary movement to grow is the general argument of the ideologues.

They take the example of Alipiri attack on Chandrababu Naidu, then Chief Minister of Andhra Pradesh, in 2003. The claymore mine attack on Naidu — when repression was extremely severe — had changed the political course in Andhra Pradesh. Naidu had called for polls immediately after the attack hoping that he would ride on a sympathy wave but the Congress led by YS Rajasekhara Reddy romped home to power after promising to hold negotiations with the Maoist party. The lull in the anti-extremist operations because of the changed political scenario and the assertions that there should be talks with the Maoists was used effectively by the beleaguered revolutionary party to reorganise itself and perhaps reorient itself too.

In this interregnum, the top leadership of  CPI-ML (People’s War) mooted the idea of merging with  the Maoist Communist Centre of India (MCCI) and the biggest unification of revolutionary forces in India took place in 2004 when both the parties merged to form the current CPI (Maoist). The net result was that the Maoist rebels established their presence very effectively in different States and scaled up their activities so much that former Prime Minister Manmohan Singh had to describe the Maoist activity as the biggest challenge to the internal security of India.

Strategies and Tactics

And now, Baswaraj, security analysts say, is a strong votary of this theory of launching an intensified TCOC to blunt the counter-insurgency initiatives. Going by his background and his proven record of leading the military commission and thereby leading the People’s Liberation Guerrilla Army (PLGA), the possibility of India witnessing more violence cannot be ruled out. The killing of Kidari Sarveswara Rao, a tribal legislator in Andhra Pradesh and a former legislator, recently in Araku and the sudden spike in ambushes against the security forces in Chhattisgarh could point to this direction. Another interesting angle to the leadership change issue is why didn’t the CPI (Maoist) announce it immediately. Another Maoist leader from the Telangana State Committee maintained recently that his party would announce the changes only to some level as it would not like to expose its leaders to dangers from the security forces.

It is not yet clear as to what strategies and tactics would Baswaraj employ to rejuvenate the rank and file of the rebel party. Would he lay more emphasis on military actions without taking a critical look at the same old strategies and tactics in the changing scenario at political, social and economic levels in India? We have to wait and watch.

ආර්කේ සහ ආදිවාසීන් නිදහස් කරනු: වරාවරා රාඕ

ආර්කේ සහ ආදිවාසීන් නිදහස් කරනු: වරාවරා රාඕ


විප්ලවීය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණේ සභාපති වරාවරා රාඕ, මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින්, ආර්කේ සහ ආදිවාසීන් නව දෙනා යුධ සිරකරුවන් බැවින් ජාත්‍යන්තර නීතියට ගරු කොට ඔවුන් නිදහස් කරන ලෙස පොලීසියෙන් සහ රජයෙන් ඉල්ලා සිටී. ඔහු මල්කාංගිරි ව්‍යාජ සටනේ සමස්ත කතාව සවිස්තරව පැහැදිලි කළහ. ඔහු දක්වන ආකාරයට ‘‘මේ ප‍්‍රහාරය ‘ඔපරේෂන් ආර්කේ’ ලෙස හැඳින්වුවද, එහි සැබෑ අරමුණ අන්ද්‍රා ඔඩිෂා දේශසීමා ප‍්‍රදේශයේ ඇති වටිනා ඛණිජ සොයා ගැනීමයි. මේ මාඕවාදීන් සහ ආදිවාසීන් දඩයම් කිරීම ඇත්ත වශයෙන්ම හරිත දඩයම් මෙහෙයුමේ තෙවන අදියරයි. දැන් එය ‘මිෂන් 2016-ජනතාවට එරෙහි යුද්ධය’ ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. ප‍්‍රහාරවලට ලක්වූවන්ගෙන් අඩකටත් වඩා ආදිවාසීන් වන අතර එයිනුත් අඩකටත් වඩා කාන්තාවන් වේ.’’


යුධ සිරකරුවන් වන තුවාල ලද ආර්කේ සහ අනෙකුත් ආදිවාසීන් 9 දෙනා නිදහස් කර ජාත්‍යන්තරයට ගරු කරනු. මේ අවස්ථාවේ ගේ‍්‍රහවුන්ඩ් සහ ඔවුන්ගේ ඔඩිෂා සගයින්ට කිසිදු අවස්ථාවක් හිමි නොවේ. හොඳින් ආයුධ සන්නද්ධව, 80ක් පමණ වූ ඔවුන් ප‍්‍රහාරයට දින තුනකට පෙර මුන්චින්ග්පුට් වලට හෙලිකොප්ටර් වලින් රැගෙන ගියහ. වියලි ඵල පමණක් ඉතිරි කරමින් ඔවුහු කිසිවෙකුගේ ඇසට හසුනොවන්නට සැලකිල්ලෙන් යුතුව කිලෝමීටර 25ක් ආවරණය කළහ. ‘සමහර වෙලාවල් වලදී මීටර් 200ක් ගමන් කිරීමට පැය දෙකක් පමණ ගත කළ අපි තවත් තැනෙක කිලෝමීටර් 2ක් මිනිත්තු 30කින් ගමන් කළෙමු. අපි දිය පහරවල් වල කරවටක් ජලයේ ගිලී පිහුණුවෙමු.’ සිය අනන්‍යතාවය හෙලි කිරීමට අකමැති වූ ගේ‍්‍රහවුන් කොමාන්ඩෝ කෙනෙකු පැවසීය. ඔවුහු රේඩියෝ යන්ත‍්‍ර නිහඬ කොට අදාල ප‍්‍රදේශයට ජීපීඑස් සංඥවලට අනුව ප‍්‍රවේශ වූහ.

ප‍්‍රහාරක කණ්ඩායම ‘V’ හැඩයට කඳවුරට ළඟා වී වෙඩි තබන්නට පටන් ගත්තේ මාඕවාදීන්ට පලා යාමට එක් දිසාවක් පමණක් විවර කරමිනි. ‘පලායන පෙදෙසේ උස් බිමක් වූ අතර අපේ මිනිසුන්ට හරස් වෙඩි වැදීමට ඉඩ ඇති බැවින් අපි කඳවුර වට නොකළෙමු. තනි මුරකාරයින් වෙඩි තැබීමෙන් නිදා සිටින කාඩර්වරුන්ට අනතුරු හඟවන්නටත් පෙර, අප පහරදුන් අතර ඔවුන්ගේ ප‍්‍රතික‍්‍රියාව අප අපේක්ෂා කළාටත් වඩා අඩු විය.’ එසේ කීවේ ප‍්‍රති-මාඕවාදී මෙහෙයුම්වල නියුතු ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් නිළධාරියෙකි.

මූලාශ‍්‍ර වල කියැවෙන අන්දමට ප‍්‍රහාරය සැලසුම් කිරීම ඔඩිෂා, අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් සහ චටිස්ගාර් හි ඉහළ පොලිස් නිළධාරීන් සහ පැරාමිලිටරි බල ඇණි අතර උපදෙස් ලබා දීමෙන් සිදුවිය.

මෙය 2016 ඔක්තෝම්බර් 31 ‘ද හින්දු’ වෙබ් අඩවියෙන් උපුටා ගත්තකි. මෙය මගින්, අන්ද්‍රා ඔඩිෂා දේශසීමා ප‍්‍රහාරය සැබෑ එකක් නොවන බවත් එය අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් ගේ‍්‍රහවුන් කොමාන්ඩෝ සහ ඔවුන්ගේ ඔඩිෂා සගයින් සහ මධ්‍යම රජයේ පැරාමිලිටරි සේනාංක සිදු කළ ඒක පාර්ශ්වික ප‍්‍රහාරයක් බවට අප සිදු කළ චෝදනාව සනාථ කරවයි. එය සැලසුම් කළ මිනීමැරුමකි.

මෙතෙක් සිදුවූ විශාලතම ප‍්‍රහාරය වන මෙය ඔක්තෝම්බර් 23 වන දින මධ්‍යම රාත‍්‍රියේ සිට ඇරඹි මෙහි පළමු අදියර අවසන් වූයේ ඔක්තෝම්බර් 29 වන දින අවසන් කරන්නට සිදු වූයේ පුද්ගලයින් 32 දෙනෙකු මරණයට පත්වීමට දැඩි ලෙස දෝෂාරෝපනයට ලක්වූ වාතාවරණයක් නිසාවෙනි. පළමු හානිය සිදුවූයේ ඔඩිෂා හි මල්කාංගිරි දිස්ත‍්‍රික්කයේ බෙජ්ජංගි රාමගුඩා ප‍්‍රදේශයේ 18.00 ට පමණය. එය බලිමෙලා ජලාශය අසල අන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශ් සහ ඔඩිෂා අතර පිහිටා තිබුණු රක්ෂිත ප‍්‍රදේශයයි. මෙම ඝාතක ප‍්‍රහාරය 4 දෙනෙකුගේ අරඹා පසුව 2 දෙනෙක්ද, සහ 4 දෙනෙකුගෙන් අවසන් කළහ.

අපි එය දැන ගැනීමට 24 වන දින උදෑසන පැයේදී එම ස්ථානයට පැමිණියෙමු. අන්ද්‍රා එස්අයිබී හිතාමතාම ව්‍යාජ තොරතුරු ලබා දුන්හ. එය ‘ඔපරේෂන් ආර්කේ’ ලෙස හැඳින්විණි. ඉලක්කය වූයේ අක්කිරාජු හරාගෝපාල් නොහොත් රාමක‍්‍රිෂ්ණා (ඉන්දීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මාඕවාදී හි මධ්‍යම කාරක සභා සාමාජිකයෙකි.), ගජර්ලා රවී නොහොත් උදේ (අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ ෂෝනල් කොමිටියේ ලේකම්වරයායි.), චලාපාති (අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ ෂෝනල් කොමිටියේ සාමාජිකයෙකි) සහ අරුණා (චලාපාතිගේ බිරිඳයි) යන අයයි.

2004 ට පෙර, ගජර්ලා රවි නොබෙෙදුණු අන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශ් රජය සමග පැවැත්වූ ‘සාකච්ඡාවන්ට’ සහභාගි වූහ. ඔහු එවකට උතුරු තෙලෙංගානා විශේෂ කලාප කමිටුවේ ප‍්‍රාන්ත කොමිටි සාමාජිකයෙකි.

පසුව චලපාති සහ අරුණා ආරක්ෂිත බවත් ආර්කේ තුවාල ලද බවත් දැනගන්නට ලැබුණද අනතුර පහව ගොස් නොතිබුණි. ගේ‍්‍රහවුන් ඔවුන්ගේ ඉලක්ක ඝාතනය කර දැමීමට අසමත් වූ බැවින්,  විශාකාපත්නම් පොලිස් අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් සහ ප‍්‍රාදේශීය එස්පී සහ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් පොලිස් අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් සිතා මතාම වැරදි තොරතුරු ප‍්‍රචාරය කොට හැරියේ මාඕවාදී පක්ෂයේ නායකයින් සහ කාඩර්වරු සහ ආදිවාසීන්ගේ ආරක්ෂාව ගැන සැලකිලිමත්ව අවදියෙන් සිටි ජනතාව නොමග යවනු පිණිසයි.

ඔක්තෝම්බර් 25 වන දින, දිවිපිදූවන්ගේ ඥතීන් සහ මිතුරන්, පවුල්වල අයගේ සංවිධානය වන අමරුලූ බන්ධු මිතෘලා සන්ගම් (ඒබීඑම්එස්) නායකත්වය යටතේ, මරණයට පත්වූ අය මල්කාංගිරිවල දමා ගොස් ඇති බවට සැක කරන බව ප‍්‍රකාශ කළහ. චීති බාබු (ඒපීසීඑල්සී සභාපති), ජී කල්‍යාන් රාඕ (වීරසාම්) සහ මම ඔවුන්ව විශාකාපත්නම් වල සිට රැගෙන ගියහ.

සවස 2 ට පමණ, මිය ගිය පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකුගේ සේයාරූ වට්ස්ඇප් වල ප‍්‍රදර්ශනය වූහ. ඔවුන් විශාකාපත්නම් දිස්ත‍්‍රික්කයේ ගනේෂ් නොහොත් වෙන්කත‍්‍රමානා සහ තෙලෙංගානා ප‍්‍රාන්තයේ යාධරී දිස්ත‍්‍රික්කයේ, දසිරෙද්දිගුඩා වල දයා නොහොත් සමලා ක‍්‍රිස්තයියා වූහ. ඔවුන් දෙදෙනාම අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ ෂෝනල් කොමිටියේ සාමාජිකයින් වූහ. මල්කාංගිරි වලට ළඟා වන විට, අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ ෂෝනල් කොමිටියේ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක ජගබන්ධු විසින් 18 දෙනෙකුගේ නම් ඇතුළත් ප‍්‍රකාශනයක් නිකුත් කොට ඇති බව දැනගන්නට ලැබුණි.

පසුව එයට පීකේඑම් ප‍්‍රභාකර් නොහොත් ගන්ගුලූ ද ඇතුළත් වූහ. ඔහු වූ කලී ප‍්‍රජා කලා මණ්ඩලී පිහිටවූ ආරම්භකයා වන අතර, පසුගිය 25 වසර පුරාම සුප‍්‍රකට රංගන ශිල්පියෙකු සහ සංස්කෘතික ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු ලෙස ක‍්‍රියා කළ අයෙකි. 2014 දී තෙලෙංගානා ප‍්‍රාන්තය පිහිටවූ පසු ඔහු රහසිගතයට ගියහ. ඔහු වත්මන් තෙලෙංගානාවෙහි මෙද්චාල් දිස්ත‍්‍රික්කයේ කාන්ටොන්මන්ට් ප‍්‍රදේශයේ යප‍්‍රාල් වල අයෙකි. ඔහුගේ බිරිඳ චයිතන්‍යා මහිලා සංගමයේ නායිකාව වන දේවේන්ද්‍රා, ඇයගේ මිතුරිය වන ස්වප්නා සමග සිය නැන්දණිය වන භාරතී නොහොත් ලතාගේ (අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමාවේ ඒරියා කොමිටි සාමාජිකාවකි.) මෘතසිරුර රැගෙන යාමට පැමිණි බව බොරුවකි. මැදි වියේ කාන්තාවක් වන භාරතී ඩුබා ශංකර්ගේ (අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ කලාප කමිටුවේ ප‍්‍රාන්ත කමිටු සාමාජිකයෙකි) බිරිඳයි. දැන් එය දෙවේන්ද්‍රා ඇයගේ ස්වාමියා ප‍්‍රභාකර්ගේ මෘත දේහය රැගෙන යන්නට පැමිණී බවට හැරවී ඇත.

රාම ක‍්‍රිෂ්ණාගේ බිරිඳ වන සිරිෂා, සිය පුත‍්‍රයා වන පෘත්වි නොහොත් මුන්නා රැගෙන යාමට පැමිණීමට නියමිත විය (අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමාවේ සෙක්ෂන් කමාන්ඩර්). ඇය අන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශ් වල ප‍්‍රකාසම් දිස්ත‍්‍රික්කයේ, අලකුරපාදු වල සිට පැමිණියහ. දැන් ඇයගේ ස්වාමිපුරුෂයා වන ආර්කේ ගේ ජීවිතය අනතුරේය.

මල්කාංගිරි එස්පී කාර්යාලයේදී, මෘත සිරුරු 28ක් දැව පෙට්ටිවලට අසුරනු ලැබීය. ඒවන විට 14 දෙනෙකු පොලීසිය මගින් හඳුනාගෙන තිබුණි. මිය ගිය අයගේ ඡායාරූප පෙට්ටි සමග අංක ගතකොට තිබුණි. එන්එච්ආර්සී එකට අනුව පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය සිදු කළේද නැද්ද යන වග සහ දැනට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය දුන් තීන්දුව දැන ගන්නට නැත. මෘත සිරුරු අයිස් පෙට්ටි (අධිශීතකරණ) තුළ තබා සංරක්ෂණය කොට නොතිබුණි. පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය සිදු කළද, එය සිදු කරන්නට පෙර මෘත සිරුරු ඥතීන්ට නොපෙන්වන ලදි. අධිකාරීන් පවසන දේ කුමක් වුවත්, නීතියට අනුව මෘත සිරුරු සංරක්ෂණය කොට නොතිබුණි. සිරුරු වලින් රුධිරය වෑස්සී තිබුණු අතර සෑම සිරුරකටම දැඩි ලෙස වධ දුන් බව පෙනෙන්නට තිබුණි. මුහුණු විකෘති කොට තිබුණි, පාද කපා තිබුණි, බඩවැල් සහ මස් ඉවතට ඇදී තිබුණි, කාන්තාවන්ගේ පියයුරු කපා දමා තිබුණි. අංක 20 ලෙස නම්කොට තිබුණි පෙට්ටියේ හිස ගැසූ කාන්තාවක්ගේ මෘත සිරුරක් අපට සොයාගන්නට හැකි වූ අතර එයින් අපි කම්පනයට පත් වුණෙමු. අපි එස්පීට පැමිණිලි කළෙමු. ඔහු අපට මිය ගිය අයගේ ඡායාරූප පෙන්වා පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය සිදු කරන විට වෛද්‍යවරයා විසින් එය ඉවත් කරන්නට ඇති බවත් එය අවසන් කරද්දී යළි සැකසීමට ඔහුට අමතක වන්නට ඇති බවත් ප‍්‍රකාශ කළහ. එය මගින් පෙන්වූයේ, මිය ගිය මනුෂ්‍යයෙකුට පවා රළු පරළු ගෞරව රහිත නොසැලකිලිමත් කමකි. ඒ ඔවුන් මාඕවාදීන් වූ බැවිනි.

ප‍්‍රහාරය මල්කාංගිරි ඝාතක බිම්වල සිට විශාකාපත්නම් දිස්ත‍්‍රික්කයේ පදේරු දක්වා ඔක්තෝම්බර් 29 වන තෙක් පවත්වාගෙන ගියහ.  පදේරු අයිටීඞීඒ මූලස්ථානයයි. මෘත සිරුරු 2+2 ප‍්‍රමාණයක් 28 සහ 29 වන දින වල රජයේ රෝහල්වලට විසි කොට තිබුණි. මේ පදේරු වූ කලී මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකත්වය යටතේ ඩුබායි කම්පැනියක් විසින් බොක්සයිට් කැණීමට එරෙහිව චින්තපල්ලි වනයේ ආදිවාසීන්ගේ 16 වසරක දිගු අරගලයේ අපිකේන්ද්‍රයයි. ආදිවාසී කාන්තාවන් වන විකාපල්ලි සහ භල්ලූගුඩා බොක්සයිට් මාෆිසාවට එරෙහිව සටන් කිරීම නිසා ගේ‍්‍රහවුන් කොමාන්ඩෝ අතින් සමූහ දූෂණයට ලක් වූහ. සමූහ දූෂණයන් සිදුවූ මේ ප‍්‍රදේශය මුළු රටෙහිම අවධානයට ලක්වූහ. එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය දක්වා ගෙන ගියහ. දකුණු ඔඩිෂා වේදාන්ත සහ පොස්කෝ සමාගම් වලට එරෙහිව අරගල කිරීමට මහත් ප‍්‍රසිද්ධියක් උසුලයි.

කෙසේ වුවත් ‘ඔපරේෂන් ආර්කේ’ ලෙසින් හැඳින්වූ මේ ප‍්‍රහාරය හරහා, සිදු කළේ අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා ප‍්‍රදේශයේ වටිනා ඛණිජ සෙවීමේ මෙහෙයුමකි. මේ ආදිවාසීන් සහ මාඕවාදීන් දඩයම් කිරීම හරිත දඩයම් මෙහෙයුමේ තෙවන අදියරයි. දැන් එය ‘2016 මෙහෙයුම – ජනතාවට එරෙහි යුද්ධය’ ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. ප‍්‍රහාරවලට ලක්වුණු පුද්ගලයින්ගෙන් අඩකටත් වඩා ආදිවාසීන් වන අතර ඉනුත් අඩකටත් වඩා කාන්තාවන් වේ.

මේ නිසා, ප‍්‍රාන්ත දෙකෙහි සහ මධ්‍යම රජය විසින් මේ ඝාතක බිම්වල සිය බලඇණි විහිදුවා ඇති බැවින්, අපි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණයක් ඉල්ලා සිටිමු. බියජනක ලෙස, සතියකටත් වඩා කාලයක් තිස්සේ ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මාඕවාදී හි මධ්‍යම කාරක සභා සාමාජිකයෙකු වන ආර්කේ ගේ තොරතුරු පිළිබඳව කිසිවක් නොදනී. රට පුරාම ජනතාව විශේෂයෙන්ම තෙලූගු ප‍්‍රාන්ත දෙකේ ජනතාව වික්ෂිප්තව සිටී. ඔහු නොබෙදුනු අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් රජය සමග (2004 ඔක්තෝම්බර්) කළ ‘සාකච්ඡා’ කාලය තුළ මාධ්‍ය හරහා හොඳින් දැක පුරුදු අයෙකු විය. එම නිසා ජනතාවට ඔහුව පහසුවෙන් හඳුනා ගත හැකිය. මෙයට පෙර ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මාඕවාදීන් එම්එල්ඒ හි දේශපාලන නායකයින් සහ, අයිඒඑස් නිළධාරීන් ප‍්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස තබාගෙන සිටියදී, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බලවේගවල ඉල්ලීම සහ මැදිහත්වීමත් සමග කිසිදු හානියක් නොකොට ඔවුන්ව නිදහස් කළහ. චටිස්ගාර්, ජාක්හෑන්ඩ් සහ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වල පොලිස් කොස්තාපල්වරු ප‍්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස ගත්විට එයම සිදුවිය. බොහෝ අවස්ථාවලදී, මුහුණට මුහුණ සටනක් නොවුණි නම් මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ප‍්‍රාණ ඇපකරුවන් කෙදිනක හෝ නිදහස් කරන ලදි.

  1. ආර්කේ සහ ආදිවාසීන් 9 දෙනා යුධ සිරකරුවන් බැවින් ජාත්‍යන්තර නීතියට ගරුකොට ඔවුන්ව නිදහස් කරන ලෙස අපි රජයෙන් සහ පොලීසියෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

  2. හයිද්‍රාබාද් ඉහළ උසාවි ඩිවිෂන මණ්ඩලයේ නිරීක්ෂණ වලට අනුව (2016 ඔක්තෝම්බර් 31) ‘මාඕවාදී පක්ෂයේ තොරතුරු වල අන්තර්ගතය ගැන අවතක්සේරු කිරීම නොකළ යුතුය.’ මාඕවාදී නායක, ආර්කේ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් බුද්ධි අංශවල අන්වේෂණ තත්ත්වයට ලක් කිරීම අපි හෙළා දකිමු.

  3. ඩිවිෂන මණ්ඩලයේ වැඩිදුර නිරීක්ෂණ වල, ‘තත්ත්වය බෙහෙවින් කලබලකාරීය. වෙන කිසිවකටත් වඩා, මානව වර්ගයාගේ ජීවිත බෙහෙවින් වටිනා එකකි – එයට ඔහු මාඕවාදියෙක්ද නැද්ද යන වග අයත් නොවේ. රජයේ ප‍්‍රාථමික වගකීම විය යුත්තේ මිනිස් ජීවිත ආරක්ෂා කිරීමේ කාර්යයි.’

  4. එමනිසා තුවාල ලබා සිටින සහ පොලිස් භාරයේ හෝ එවැනි තත්ත්වයක සිටින ආර්කේ සහ අනෙකුත් ආදිවාසීන් 9 දෙනා කිසිදු උසාවියක හෝ නීතියකට අනුකූල නොවන ලෙස තබා ගැනීම ඔවුන්ගේ ජීවිත වලට හානියක් විය හැකි බැවින් නිදහස් කර සිටින ලෙස බල කර සිටිමු.

වරාවරා රාඕ
සභාපති, විප්ලවීය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණ


ඉහළ පෙලේ මාඕවාදී නායක ආර්කේ ආරක්ෂිතයි, නමුත් ධූරයෙන් ඉවත්කොට ඇත.

ඉහළ පෙලේ මාඕවාදී නායක ආර්කේ ආරක්ෂිතයි, නමුත් ධූරයෙන් ඉවත්කොට ඇත.
සිකුරාදා හඬ පටයක් නිකුත් කරමින්, මාඕවාදී නායක භූමිකා නොහොත් පද්මක්කා තමා අන්ද්‍රා ඔඩිෂා සීමා විශේෂ ෂෝනල් කොමිටියේ නව ලේකම්වරයා බව හඳුන්වා දුන්හ.


සතියකට පෙර අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් සහ ඔඩිෂා ඒකාබද්ධ පොලිස් බල ඇණි විසින් සිදු කළ ප‍්‍රහාරයෙන් මාඕවාදීහු 30 දෙනෙකු මරා දමනු ලැබූ අතර ඉහළ පෙලේ නායකයින් කිහිප දෙනෙකු තුවාල ලදහ. කැරලිකරුවෝ සිය මධ්‍යම කාරක සභා සාමාජිකයෙකු වන අක්කිරාජු හරාගෝපාල් නොහොත් ආර්කේ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් විශේෂ කළාප කමිටුවේ ලේකම් ධුරයෙන් ඉවත් කරන ලදි.

සෙනසුරාදා හඬ පටයක් නිකුත් කරමින් මාඕවාදී නායක භූමිකා නොහොත් පද්දමක්කා තමන් එහි නව ලේකම්වරයා ලෙස හඳුන්වා දුන්හ. විශ්වාස කරන අන්දමට ඇය මාඕවාදී නායක ගනපතිගේ බිරිඳයි. ඇය ප‍්‍රහාරය සඳහා පලිගන්නා බවට දිවුරා සිටියහ. ‘‘ප‍්‍රහාරයෙන් පසුව මාඕවාදීහු කපාහැරි පෙදෙස තුළ ශක්තිමත්ව සිටියි. ප‍්‍රාදේශීය ජනතාව අප සමගයි. අපි ඔවුන් වෙනුවෙන් සටන් කරන්නෙමු.’’ ඇය කීය.

ප‍්‍රහාරයෙන් පසුව අතුරුදන්ව සිටි ආර්කේ, වාර්තාවන අන්දමට ආරක්ෂිතව සිටින අතර ඔහු දන්දකර්ණයා විශේෂ කලාප කමිටුවට මාරු කර යවන ලදි. මිය ගිය අය අතර ඔහුගේ පුතා වන මුන්නා ද විය.

අඟහරුවාදා දින, මාඕවාදී මතධාරී වරාවරා රාඕ නිවේදනය කලේ ආර්කේ ආරක්ෂිත බවයි, පැය කිහිපයකට පසුව මාඕවාදී නායකයාගේ බිරිඳ වන කණ්ඩුල සිරිෂා හයිද්‍රාබාද් ඉහළ උසාවියට හබයාස් කෝපූස් ආයාචනාවක් ඉදිරිපත් කළහ. සිකුරාදා සිරිෂා සිය ස්වාමිපුරුෂයා ආරක්ෂිත බැවින් එය උසාවියෙන් ඉවත් කරගත්හ.

ඉන්දියාව: හරිත දඩයම් මෙහෙයුම විජයග‍්‍රාහී බව රජය ප‍්‍රකාශ කරයි.

ඉන්දියාව: හරිත දඩයම් මෙහෙයුම විජයග‍්‍රාහී බව රජය ප‍්‍රකාශ කරයි.

[නමුත් සත්‍ය වෙන එකකි: වසර 10ක් තුළදී මාඕවාදීන් ලෙස 40,000ක් පුහුණු කොට ඇත. – ෆ‍්‍රන්ට්ලයින් සංස්කාරක]


සන්දීප් පායි


තොරතුරු ලබා ගැනීමේ පනතට අනුව ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයෙන් ලබා දුන් තොරතුරු වලට අනුව, පසුගිය වසර 10 තුළදී, ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) පුහුණු කඳවුරු 489 ක් සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 40,000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට ඔවුන්ට නවීන අවි ආයුධ, ගරිල්ලා යුධ පුහුණුව, ලබා දී ඇත.

මෑත මාස කිහිපය තුළදී ආරක්ෂක නිළධාරීන්ට මාඕවාදීන් විසින් එල්ල කළ ප‍්‍රහාරත් සමග එම අනාවරණය කිරීම් වැදගත්වී ඇත. එවැනි මාරාන්තික ප‍්‍රහාර වලට වසර ගණනාවක් තිස්සේ කාඩර්වරු 40,000 ක් පුහුණු කොට ඇත. ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශය විසින් වාර්තා කරගෙන තිබෙන දත්ත වලට වඩා පුහුණු කරන ලද කාඩර්වරුන්ගේ ප‍්‍රමාණය බෙහෙවින් ඉහළ අගයක් ගත හැකිය.

තොරතුරු දැන ගැනීමේ පනතට අනුව ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය විසින් ලබා දුන් තොරතුරුවලට අනුව වසරින් වසර පුහුණු කඳවුරු ගණන ඉහළ ගොස් ඇත – 2003 දි 16 ක්ව තිබූ අගය 2010 දී 93ක් වී ඇත, පසුව 2014 දී 5 ක් දක්වා අඩු වී ඇත. අමාත්‍යාංශයේ නිළධාරීන් එම අඩුවීම හරිත දඩයම් මෙහෙයුමේ සාර්ථකත්වය ලෙස හුවා දැක්වුවද, විශේෂඥයින් පවසන්නේ කැරලිකරුවන් විසින් දිස්ත‍්‍රික්කවල කඳවුරු වෙනස් කරගෙන ඇති බවත් ඒවා ආරක්ෂක අංශවලට සොයා ගත නොහැකි බවත්ය.

‘‘හරිත දඩයම් මෙහෙයුම නිසා මාඕවාදීන්ට පෙර පරිදි පුහුණු කඳවුරු සංවිධානය කරන්නට නොහැකි වී ඇති’’ බව අනන්‍යතාවය හෙළි නොකළ, ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නක්සල් කලමනාකරණ ඩිවිෂනයේ වැඩ කරන නිළධාරියෙක් ප‍්‍රකාශ කළහ. 2009 නොවැම්බර් මස හරිත දඩයම් මෙහෙයුම දියත් කරමින් එක්සත් ප‍්‍රගතිශීලී සන්ධාන රජය විස්තර කළේ පැරාමිලිටරි බල ඇණි සහ ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය මගින් මාඕවාදීන්ට එරෙහිව ‘‘මුළු වැර යොදා’’ පහර ගැසිය යුතු බවයි.

‘‘ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට කඳවුරු ප‍්‍රමාණයෙහි සැබෑ සංඛ්‍යාව පිළිබඳ කිසිදු අදහසක් නැත. මේ සංඛ්‍යා ඔවුන්ගේ පරිකල්පනයන්ය. සැබෑ ප‍්‍රමාණය බෙහෙවින් විශාල විය හැකිය. මාඕවාදීහු කඳවුරු සහ කඳවුරු පෙදෙස් වෙනස් කරන විට, ආරක්ෂක අංශ සහ ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය එකම ස්ථානය වෙතට ඇස ගසාගෙන සිටී.’’ මානව හිමිකම් ගැන ආසියානු මධ්‍යස්ථානයේ, අධ්‍යක්ෂක, චක්මා පැවසූහ.

උදාහරණයක් ලෙස මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ගාද්චිරෝලි වල 2010 වන තෙක් එකදු කඳවුරක් වත් පවත්වා නොතිබිණි. 2010 වසරේ පටන් ආසන්න වශයෙන් කඳවුරු 10 සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 1000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට තිබුණි. ‘‘මේ කඳවුරු ගැන ඔවුන් දන්නවනම් ඇයි මේ කඳවුරු ඉවත් කරන්නෙ නැත්තෙ’’ චක්මා අසයි.

ආරක්ෂක අංශ වලට බරපතලම තර්ජනය එල්ලව ඇත්තේ භාරතීය ජනතා පක්ෂය පාලනය කරන චටිස්ගාර්හ් වලිනි, එය ලැයිස්තුවේ ඉහළින්ම පවතී. ඉහත කාලය තුළදී මාඕවාදීහු වනගත ප‍්‍රදේශවල පුහුණු කඳවුරු 200ක් සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 20,000 ක් පමණ පුහුණු කරන ලදි. ඊළඟ ස්ථානය වනුයේ පුහුණු කඳවුරු 136 කින් කාඩර්වරු 12,582 ක් පුහුණු කළ ජාක්හෑන්ඩ්ය. තුන්වෙනි ස්ථානයෙහි සිටින්නේ කඳවුරු 56 ක් තුළ කාඩර්වරු 4,136ක් පුහුණු කළ ඔරිස්සා හිදීය. ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ දත්තවලට අනුව කඳවුරු සංවිධානය කිරීමට වඩාත් යෝග්‍ය දිස්ත‍්‍රික්ක ලෙස චටිස්ගාර්වල දන්තෙවාද, නාරායන්පුර් සහ ජාක්හෑන්ඩ් වල ගිරිදි සහ බොකාරෝ පෙදෙස් සඳහන්කොට ඇත. මේ දිස්ත‍්‍රික්කවල සමස්තයක් ලෙස කාඩර්වරු 15,000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට ඇත.

පුහුණු කඳවුරු වල ප‍්‍රධාන අංග දෙකකි-යුධමය සහ න්‍යායික යනුවෙනි. යුධමය පුහුණුවට ප‍්‍රධාන වශයෙන් ගරිල්ලා යුධකටයුතු, ඇම්බුෂ්, පුපුරණ ද්‍රව්‍ය භාවිතා කිරීම සහ නවීන අවි ආයුධ අන්තර්ගත වේ. සාමාන්‍යයෙන්, එවැනි පුහුණු කඳවුරක් දින 10 ක් හෝ 15 ක් තිස්සේ පවත්වන අතර, සමහර අවස්ථාවලදී මසකට වඩා වැඩි කාලයක් ගනු ලබයි. න්‍යායික පුහුණුවේදී කාඩර්වරුන්ට මාඕවාදී චින්තනය සවිස්තරව කියා දෙයි. එමෙන්ම ප‍්‍රධාන අරමුණු විස්තර කරයි.

ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය විසින් කලින් තිබූ මාඕවාදී පුහුණු කඳවුරු වටලෑමෙන් ලබා ගත් තොරතුරු වලට අනුව එවැනි කඳවුරුවල සිදුකළේ කුමක්ද යන්න ගැන දළ අදහසක් ලබා ගත හැකිය. පොලීසිය සූර්ය පැනල, ටින් බෝම්බ වලට සවි කළ රේඩියෝ පද්ධති, ගිනි අවි සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය එම කඳවුරු වලින් සොයා ගත්හ. ‘‘අළුතින් පුහුණු කරන කාඩර්වරුන්ට ළමයින් ද ඇතුළත් වන අතර ඔවුන්ටද නවීන අවි සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය හැසිරවීමේ පුහුණුවක් ලබා දී ඇත. ඔවුන්ට පොලිස් වැටලීමකදී පලා යන ක‍්‍රමවේද සහ ප‍්‍රතිප‍්‍රහාර එල්ල කිරීමේ විධි ද උගන්වා ඇත.’’ ගාද්චිරෝලි දිස්ත‍්‍රික්කයේ නක්සල්-විරෝධී මෙහෙයුම් ගැන ප‍්‍රසිද්ධියක් උසුලන, පොලිස් අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් රාහුල් ගෝපාල් පවසා ඇත.


ඉන්දියානු විප්ලවයට සහය දීමේ නව ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතා රැල්ලක් උදෙසා

ඉන්දියානු විප්ලවයට සහය දීමේ නව ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතා රැල්ලක් උදෙසා – සැප්තැම්බර් 17 ඉතාලියේදී – ඉන්දියානු විප්ලවයට සහයදීමේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවේ සම්මේලනයක් පැවැත්වේ.

තොරතුරු සඳහා

For a new wave of international and internationalist support to the people’s war in india – italy 17 september – talk-meeting of ICSPWI info


ඉන්දියාව – මාඕවාදී නායක රූපේෂ් රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කරයි

ඉන්දියාව – මාඕවාදී නායක රූපේෂ් රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කරයි


වලයාම් පොලීසිය ඹ්ඡ් පනත යටතේ රූපේෂ්ට එරෙහිව සාක්ෂි ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු අධිකරණය විසින් ඔහුව අගොස්තු 26 දක්වා රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කොට තිබේ. රූපේෂ් සහ ඔහුගේ බිරිඳ 2015 මැයි මස අත් අඩංගුවට ගනු ලැබුණි. නඩපාරම් අසල පන්නියේරි කලාපයේ ත‍්‍රස්තවාදී සහ ජාති-විරෝධී කටයුතුවල නියුතු යැයි පොලීසිය ඔහුව අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූහ. විවිධ ව්‍යාජ හේතු ඉදිරිපත් කරමින් මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ ප‍්‍රබල ක‍්‍රියාකාරිකයින් සහ නායකයින් අත් අඩංගුවට ගෙන විප්ලවීය ව්‍යාපාරය බිඳ දමන්නට උත්සාහ දැරීමට ඉන්දීය පාලක පංතිය තැත් දරයි.

පෂිමාබාන් සලබානි වනයෙන් මාඕවාදීන්ගේ පෝස්ටර් හමුවෙයි

පෂිමාබාන් සලබානි වනයෙන් මාඕවාදීන්ගේ පෝස්ටර් හමුවෙයි


වනාන්තර ආරක්ෂාකිරීම ගැන වූ මාඕවාදී පෝස්ටර් හමුවේ.බටහිර මිඩ්නාපූර්හි ජංගල්මහල් ප‍්‍රදේශයේ නව පරිසර තත්වයක් ඇති කිරීම ගැන තිබුණු ඒවා පෙබරවාරි 19 වෙනි දින හමු විය. සමහර ඒවා ප‍්‍රාදේශීය ජනයාට දැකබලා ගැනීමට ප‍්‍රදාර්ශනය විණි. මාඕවාදී පෝස්ටර් පිළිබඳ පුවත ඇසුණු වහාම එම ස්ථානයන්ට පොලීසිය පැමිණියහ. පොලීසිය පෝස්ටර් විනාශ කර දැමූහ. පෝස්ටර් හමු වූ ප‍්‍රදේශවල පොලීසිය පරීක්ෂණ අරඹා තිබේ. මේ සම්බන්ධයෙන් කිසිවෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලීසියට නොහැකි වී තිබේ. වනාන්තර සංවර්ධනය කිරීමට

හමුවූ පොස්යර්වලින් කියැවුණේ, ‘‘කිසනාජිකා සටනින් මාඕවාදී නායකයෙකු මරා දැමූයේ ඇයි?’’ ,  තවත් සටන් පාඨයක් වූයේ ඒකාබද්ධ සේනංක වහාම ඉවත් කර ගන්නා ලෙසයි.

මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති ගේ නඩු තීන්දුව කල් දමයි

මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති ගේ නඩු තීන්දුව කල් දමයි

මාඕවාදී නායකයෙකු වන ගවුර් චක‍්‍රබෝති උසාවියට නොපැමිණීම හේතුවෙන් ඔහුගේ නඩු තීන්දුව කල් දැමිණි. කොල්කටා නාගරික උසාවියනඩු විසඳීම මාර්තු 5 වන දිනට කල් දැමීය. මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති චෝදනා 9 කට අත් අඩංගුවට ගැණිනි. එවක් පටන් ඔහු සිරගතව පසුවෙයි. පෙබරවාරි 9 නඩු තීන්දුව ලබා දීමට නියමිත වුවද අධිකරණ කටයුතු පෙබරවාරි 18 දිනට කල් දැමූහ.

බස්තාර් හි ව්‍යාජ සටනකින් ගොවියෙකු මරා දමා ඇත.

බස්තාර් හි ව්‍යාජ සටනකින් ගොවියෙකු මරා දමා ඇත.

බස්තාර් හි ව්‍යාජ පොලිස් සටනකට ගොවියෙකු ගොදුරු වී ඇත. පොලීසිය පැවසුවේ පෙබරවාරි 4 මාඕවාදීන් සමග ඇතිවුණ ගැටුමක දී ඔහු මිය ගිය බවයි. කෙසේ වෙතත් පවුලේ අය පවසන්නේ හද්මා ට කිසිදු මාඕවාදී සම්බන්ධතාවයක් නැත යන්නයි. ඔහුව මරා දමා ඇත්තේ ව්‍යාජ සටනකිනි.

බස්තාර් පොලිස්පති කල්ලූරි ප‍්‍රකාශ කළේ, පෙබරවාරි 4 මරදුමා පොලිස් ස්ථානයට අයත් කණ්ඩායමක් සමග ඇති වූ බිහිසුණු ගැටුමකින් පසු හද්මා මිය ගිය බවත් ඔහුගේ ගිනි අවියද ප‍්‍රදේශයකින් සොයා ගත් බවයි.

එසේ වුවද හද්මාගේ බිරිඳ පැවසුවේ පෙබරවාරි 3 උදෑසන පොලීසිය සිය නිවසට පැමිණ ඔහුව රැගෙන ගිය බවයි.
හද්මාගේ බිරිඳ කාශ්‍යප් පැවසුවේ ‘‘පොලිස් නිළධාරීන් 5ක් පමණ අපේ නිවස වැටලූවා, 6 දෙනෙක් නිවසට ඇතුල් වී නගරයට ගමන් කරන පෙන්වන්නැයි සැමියාට කිවුවා. ඔහු එය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ නිසා ඔහුව රැගෙන ගියා.’’

ඉන්දියාව ප‍්‍රවෘත්ති – රජය ජංගම දුරකථන කුළුණු 1,356 ක් ස්ථාපනය කරයි.

ඉන්දියාව ප‍්‍රවෘත්ති – රජය ජංගම දුරකථන කුළුණු 1,356 ක් ස්ථාපනය කරයි.

නව දිල්ලිය: ඈත පිටිසරබද පෙදෙස්වල දහස් ගණන් මිනිසුන්ට සහ ආරක්ෂක නිළධාරීන්ට වාසි සපයමින් දුර්වල දුරකථන සම්බන්ධතාවයන් දියුණු කිරීමට මාඕවාදී ගැටුම් සහිත පෙදෙස්වල ජංගම දුරකථන කුළුණු 1,356 ක් ස්ථාපිත කරයි. කුළුණු සංස්ථාපනය කොට ඇත්තේ රජයට අයත් BSNL ආයතනයෙන් මාමාඕවාදී ගැටුම් සහිත පෙදෙස්වල ජංගම දුරකථන කුළුණු 2,199 ක් මේ වසරේ මාර්තු වන්නට පෙරාතුව ස්ථපනය කිරීමේ ව්‍යාපෘතියකට අනුවයි. ඊට අමතරව මෑතදී ජංගම දුරකථන කුළුණු 175 ක් ස්ථාපනය කිරීමට ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිවරයා අනුමැතිය ලබා දී ඇත.

මූලාශ‍්‍ර පවසන විදියට මාඕවාදීහු නිතරම මේ කුළුණු ඉලක්ක කරන බැවින් සියළුම කුළුණු ස්ථාපනය කොට ඇත්තේ පොලිස් ස්ථාන වල හෝ පොලිස් හෝ පැරාමිලිටරි කඳවුරු තුළයි. විදුලිය වරින් වර විසන්ධිවන බැවින් ඒවා සූර්ය බලයෙන් ක‍්‍රියා කරයි. සමහර පෙදෙස්වල ඒවා බලශක්ති සැපයුමෙන් ක‍්‍රියාත්මක වේ. වසර තුනකට ඉහත දී කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් ව්‍යාපෘතිය සඳහා රුපියල් කෝටි 3,046 ක මුදලක් අනුමත කර ඇත. අරමුදල විශ්ව සේවා විසින් අදාල මුදල සපයනු ලැබේ. එම ප‍්‍රමාණය විශ්ව ප‍්‍රවේශ ණය මුදල ඉහළ දැමීම මගින් රජය ලබාගෙන ඇත. මෙය යෝජනා කොට තිබෙන්නේ දුරකථන පහසුකම් ඉතා අඩු දුරස්ථ ජන ඝනත්වය ඉතා අඩු, අඩු ආදායම් සහ වාණිජ ක‍්‍රියාකාරකම් අඩු පෙදෙස්වලයි.

රජය චටිස්ගාර්, ජාක්හෑන්ඩ්, ඔඩිෂා, බිහාර්, බටහිර බෙංගාලය සහ මහාරාෂ්ට‍්‍රා ඇතුළත් කළ එම ව්‍යාපෘතියෙන් වාසි අත්කරගෙන ඇත. පළමු අදියරේදී, ජාක්හෑන්ඩි ඉතා දරුණුවට නක්සල් බලපෑම ඇති ප‍්‍රදේශ 35 ක කුළුණු 700 ක් ඉදි කරන බව මූලාශ‍්‍ර පවසයි. මාඕවාදීන් විසින් ජංගම දුරකථන කුළුණු 200 කට වඩා පසුගිය වසර කිහිපයේ දී පුපුරුවා දමනු ලැබූවේ තොරතුරු සපයන්නන් විසින් සිය ව්‍යාපාරය ගැන සහ ස්ථාන ගැන ජංගම දුරකථන හරහා තොරතුරු සපයන බව ප‍්‍රකාශ කරමිනි. මේ ප‍්‍රානත්වල සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වල නියැලූණු මිනිසුන් සහ ආරක්ෂක නිළධාරීන් විසින් දුර්වල දුරකථන සම්බන්ධතාවයන් ගැන කරන ලද පැමිණිලි වලින් අනතුරුව එම අදහස ක‍්‍රියාවට නැංවිණි. ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය 2010 සිට මාඕවාදී බලපෑම ඇති පෙදෙස් වල ජංගම දුරකථන කුළුණු ස්ථාපනයට යොමු වී ඇත. දුරකථන පහසුකම් නොමැති නිසා ආරක්ෂක සේනාංක වලට නියම වෙලාවට ක‍්‍රියාකාරී වීමට සහ හදිසි අවස්ථාවල දී උදව් ලබා ගැනීමට නොහැකිව ජීවිත පවා අහිමි වී ඇත.