Blog Archives

The Next Front – ‘Introduction’ chapter, from the Document-China: A Modern Social-Imperialist Power, by CPI (Maoist)

The Next Front – ‘Introduction’ chapter, from the Document-China: A Modern Social-Imperialist Power, by CPI (Maoist)

Introduction

In its 9th Congress held in January 2017, the United Congress of the Communist Party of India (Maoist) (CPI-Maoist) decided to conduct a special study on emerging trends in social, economic, political, and cultural changes with regard to strategy toward capitalist-revisionist China. The Central Committee was authorised to execute this decision. As per the decision taken by the Central Committee during its 4th Conference, it considered mainly two things: the trends within China, and whether China has become a social-imperialist power. These were their two study points. After investigating, the Central Committee adopted the following thesis at its 5th Conference: “Today China has become a modern social-imperialist power, an integral part of the capitalist-imperialist world system, while also playing the role of antagonist towards the oppressed classes and people in general.” The Marxist-Leninist-Maoist parties, groups and powers are in solidarity with the worker-peasant, suppressed, and other oppressed classes of society with the objective of world socialist revolution, marching toward a creative struggle to win over antagonistic imperialist China and end its conceptions of revisionism, social-imperialism, and obscurantism. Our two communist parties have two global responsibilities: to support the working class and to support its revolution. To accomplish these tasks, the social-imperialist nature of China must be exposed thoroughly. We must understand the process by which China transformed into a major and competent imperialist state among the imperialist nations of the world. We must also succeed in the process of segregating global alliances and enmities in accordance with the principles of international class divisions. We must evaluate everchanging structural variations and their specific conditions prevailing in the world. Unless we study these aspects, we cannot understand modern wars, the politics of modern revisionists, and the incidental variations in the imperialist system. Leninism holds that imperialism is the highest stage of capitalism – it is war, it is moribund.
Imperialism affirms the rise of the socialist movement, and the 20th century has proven this. The Leninist theory of imperialism applies even today. War is the supreme tool by which imperialism divides and reorganises the world for its vested interests. Imperialism indulges in war for the sake of its monopoly on the world. It principally gains through war. Wars are inevitable so long as imperialism exists in the world. It penetrates into underdeveloped nations in the guise of neo-colonialism to continue its obsessive compulsion for loot. It sucks the blood of the common people and the oppressed, and it is the cause of their extreme misery and distress. “Modern wars are the result of imperialism,” said Lenin, time and time again. The two world wars in first half of the 20th century broke out among the imperialist countries as a contest to gain supremacy over the world by dividing and reorganizing it. “The attempt to escape the new political and economic crises of the imperialist countries led to the last two world wars,” said Mao.
America has plundered the wealth of the world through imperialist war. It acquired windfall gains by selling weapons in abundance to countries who have engaged in war. In this way, America has become  the imperialist superpower of the capitalist world. When America’s imperialist economic system  incorporated a war economy, it focused only on wars. Hence, it orchestrated aggression and war. We can see this trend from Korea, Vietnam to Afghanistan, Iraq, Libya and Syria. War will continue so long as imperialism prevails. If we want to abolish war, we must eradicate the capitalist-imperialist system. The cold war between the then superpowers of the US and the USSR had an impact on the developed and underdeveloped countries. This gave rise to wars directly or indirectly among them. From 1945- 1990, at the least 125 regional wars, civil wars, and armed conflicts led to the deaths of more than 40 million people, while millions more were victimized and displaced. The economic crisis that resulted in these countries because of imperialist war is greater than that of the crisis that caused the World War II.
Wars continued to break out during the 1990s. American forces waged treacherous wars in Honduras, Ukraine and in Egypt, and America fomented incessant armed riots. Military interventions by Britain and America’s other allies have led to the deaths of nearly 3.2 million Muslims. The wealthiest and the most secular country in Africa, Libya, was destroyed by America. Libya, which once warmly embraced migrants, is now being destroyed, displacing half its population. More than 1 billion people live in extreme poverty and suffer from malnutrition. Moreover, nearly 17 million people are dying due to poverty every year. Half of them are children. America is trying to cover the ever-increasing expansion and expenditure of Israel. Leaving aside the welfare of its own people, America is amassing more than 20 trillion-dollars in debts to pay the debts of Israel and massacre Muslims. America is directing trillions from its budget to do this, subjecting its own people to misery and thereby causing the deaths of more than 200,000 of its own people every year.
The imperialist riots unleashed in Syria with the intent to overthrow the government of Bashar Al
Assad have led to the deaths of 500,000 people and another 2 million wounded or displaced. Moreover, millions of people were made homeless, migrating to neighbouring countries as well as some European countries. America destroyed many communities that had lived together amidst their shrines and holy places in brotherhood, peace, secularism and non-violence. The imperialist wars of aggression waged under the leadership of America on Afghanistan, Libya, Syria, Iraq and many other countries have caused countless deaths and injuries, destroyed countless homes, and forced countless people worldwide to migrate.
In order to secure the imperialist system and deceive the people of the world, imperialists and revisionists mislead the people in all possible ways with various fictions according to the changing scenery of the contemporary world. It is time to expose and mortify them. The contemporary political vengeance of imperialism is a predictable result of the capitalist economic system. Imperialism is extending its political machinery to suppress the people by implementing its fascist dictatorship far and wide. The stronger the repression, the stronger the resistance. The worker-peasant classes, the petty-bourgeoisie and other oppressed classes of society, even the endangered species, are relentlessly waging wars against Imperialism. Our party, the Communist Party of India (Maoist), is relentlessly striving to exterminate imperialism from the earth, to install communism, and to unite the oppressed classes and masses. Our party leads them and shoulders the responsibility to fight alongside them.
In light of China’s rise as a social-imperialist power, the present task is for all working-class parties around the world to develop manoeuvres to sustain themselves. Party leadership, on these principles, must gather the oppressed classes and people of their societies and lead them in the march towards socialism. This document was released by the Central Committee to elucidate how socialist China transformed into a capitalist and imperialist power and how to develop strategies to combat it. Let us study this document thoroughly. In the light of five inherent features and three special aspects of imperialism taught by the great Lenin, let us analyse and synthesise in the light of Marxism-LeninismMaoism in order to build a correct scientific understanding of China’s social-imperialist development.
Translated from Telagu by the Revolutionary Anti-Imperialist Movement
Advertisements

චීනයේ මාඕවාදීන්!

චීනයේ මාඕවාදීන්!

 

http://www.bannedthought.net/China/index.htm

[http://maoistroad.blogspot.hk/2017/06/maoists-in-china.html]

ග‍්‍රාමීය චීනයේ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු – 1975

ග‍්‍රාමීය චීනයේ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු – 1975

[THE BAREFOOT DOCTORS OF RURAL CHINA]

[මේ වාර්තා දසුන යූටියුබ් වෙබ් අඩවියෙන් උපුටා ගන්නා ලද්දකි. එය චීනයේ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු ව්‍යාපාරය ගැන තොරතුරු දැන ගැනීමට සකසන ලද කදිම වීඩියෝ පටයකි.]

පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු ව්‍යාපාරය ඇරඹුණේ චීනයේ ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය සමයේදී සභාපති මාඕ සේතුං විසින් වෛද්‍ය සේවා සහ සෞඛ්‍ය පහසුකම් වඩාත් නගරබද පෙදෙස්වල කේන්ද්‍රගතව තිබීම දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක් කිරීමට ප‍්‍රතිචාරයක් වශයෙනි. චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය විසින් ආරම්භ කළ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු ව්‍යාපාරය චීනයේ පමණක් නොව ලෝකයේ සහ මානව සංහතියේ ඓතිහාසික සටහනක් තැබීය. ඒ වන තෙක් ලෝකයේ කිසිදු රටක් එවැනි දැවැන්ත පරිමාණයේ සෞඛ්‍ය පහසුකම් ලබා දීමේ පුළුල් ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කොට නොතිබුණි. දිළිඳු රටක් ව තිබූ චීන මහජන සමූහාණ්ඩුව සතුව ඒවන විටත් ඉතාමත් අඩු වෛද්‍යවරු පිරිසක් පමණක් සිටි අතර එයිනුත් අති බහුතර නගරබල පෙදෙස්වල සේවය කරමින් සිටි අතර මිලියන ගණන් වූ චීන ජනගහනයේ මූලික සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය සේවා සැපයීමටත් එය සමත් නොවීය.

පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරු යනු සමාජවාදී නව ද්‍රව්‍යයකි. එනම් එය සමාජවාදී ක‍්‍රහයක් විසින් හඳුන්වාදෙනු ලැබූ ක‍්‍රමවේදයකි. එම වැඩපිළිවෙල යටතේ චීන ජනතාවට අවශ්‍ය, නිතර හමුවෙන සෞඛ්‍ය පහසුකම් ලබා දීමට ග‍්‍රාමීය ආයුර්වේද වෛද්‍යවරු සහ දක්ෂ ගොවියන් ඒ සඳහා විශේෂයෙන් සකසන ලද ඇකඩමි වල පුහුණු කරන ලදි. බොහෝවිට ඔවුන්ගේ පුහුණව මාස 6 ක් වසරක් වැනි කාලයක් විය. ඔවුන්ට නිතර මුණ ගැසෙන රෝගාබාධයන්ට ප‍්‍රතිකාර ලබා දීමට, ප‍්‍රතිශක්තිකරණ එන්නත් ලබා දීම, පවුල් සැලසුම් සහ උපත් පාලන උපදෙස් ලබා දීම මෙන්ම අඛණ්ඩව ජනතාව සෞඛ්‍ය සම්පන්න දිවියක් වෙත යොමු කිරීමට උපදෙස් ලබා දීමද සිදු විය. බොහො විට මෙම වෛද්‍යවරු වැඩ බිම්, ගොවිබිම් ආදී ජනතාව වැඩ කරන ස්ථාන වෙත ඇවිදිමින් ජනතාවට අවශ්‍ය වෛද්‍ය පහසුකම් ලබා දුන්හ. එමෙන්ම ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම සනීපාරක්ෂාව සහ රෝගාබාධයන්ගෙන් වැළකීමට උපදෙස් ලබා දීමද සිදු කරන ලදි.

මෙම වැඩසටහන යටතේ චීනයේ කෝටි ගණන් ජනතාවට ප‍්‍රතිශක්තිකරණය ලබා දීමේ දැවැන්ත වැඩසටහනක් දියත් කරන ලදි. මෙය එතෙක් මානව ඉතිහාසයේ දියත්කළ දැවැන්තම සෞඛ්‍ය ව්‍යාපාරය විය. මාඕගේ පාලන වකවානුව තුළ චීන පුරවැසියන්ගේ ආයු අපේක්ෂාව විප්ලවයට පෙර තිබුණු අගය මෙන් දෙගුණයක් දක්වා වැඩි විය.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මෙම ඓතිහාසික සෞඛ්‍ය ව්‍යාපාරයේ අත්දැකීම් ප‍්‍රයෝජනයට ගනිමින් තුන්වෙනි ලෝකයේ රටවල් වලට ප‍්‍රතිශක්තිකරණ ලබා දීමේ වැඩසටහන් දියත් කළහ. බීසීජී, පෝලියෝ වැනි එන්නත් ලබා දීමේ වැඩසටහන් ලෝකය පුරා දියත් කෙරුණේ ඉන් පසුවය.

 

වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද

වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද

1970, දෙසැම්බර් 21

 

[මූලාශ‍්‍රය: මා ඕ සේතුං, ඒකාබද්ධ ප‍්‍රකාශන පර්යේෂණ සේවය (JPRS), එක්සත් ජනපදය, වාණිජ දෙපාර්තමේන්තුව, 52029 (1970, දෙසැම්බර් 21)]

 

Mao is Writing in Yenan

 

[මේ සංවාදය සභාපති මාඕ සහ වැන්ග් හයි-ජුංග් අතර ඇති වූවකි.]

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසලේ පංති අරගලය බොහොම තියුණුයි. මට ආරංචිවුණා ප‍්‍රතිගාමී සටන් පාඨයක් සොයාගෙන ඇති බව, අපේ ඉංග‍්‍රීසි දෙපාර්තමේනතුවේ කළු ලෑල්ලෙ ඉංග‍්‍රීසියෙන් ඒව කිහිපයක් ලියල තිබුණ.

 

සභාපතිතුමා: ලියල තිබුණෙ මොන වගේ ප‍්‍රතිගාමී සටන් පාඨයක් ද?

 

හයි-ජුංග්: මම එකක් ගැන පමණයි දන්නෙ. ඒ, ‘චියැංග් වැන් සුයි’.

 

සභාපතිතුමා: ඒක ඉංග‍්‍රීසියෙන් කොහොමද කියවන්නෙ?

 

හයි-ජුංග්: ‘චියැංග් දිගු කල් දිනේවා.’

 

සභාපතිතුමා: වෙන මොනවද ලියල තිබුණෙ?

 

හයි-ජුංග්: අනික් ඒව මම දන්නෙ නැහැ. මම දන්නෙ ඒක විතරයි.

 

සභාපතිතුමා: හොඳයි, මේ පුද්ගලයට තව තවත් ලියන්න දෙන්න හැම කෙනෙකුටම පේන්න ඒව එළිපිට ප‍්‍රදර්ශනය කරන්න ඉඩ හරින්න. ඔහු මිනිසුන් මරණවද?

 

හයි-ජුංග්: ඔහු මිනිසුන් මරනවද නැද්ද කියල මං දන්නෙ නෑ, අපි ඔහු කවුද කියල සොයා ගත්තොත්, ඔහුව පාසලෙන් අස්කරල ශ‍්‍රම ප‍්‍රතිශෝධණය සඳහා යැවිය යුතුයි.

 

සභාපතිතුමා: හොඳයි ඔහු මිනිසුන් නොමරණ තාක් කල්, අපි ඔහුව පාසලෙන් අස් කිරීම හෝ ශ‍්‍රම ප‍්‍රතිසංස්කරණය සඳහා යැවීම නොකළ යුතුයි. ඔහුට පාසැලේ හිඳ ඉගෙනීම කරන්නට ඉඩහරින්න. මිනිසුන් වන ඔබ රැස්වීමක් පවත්වා ඔහුගෙන් අහන්න චියැං කායි-ෂෙක් හොඳ වෙන්නෙ ඇයි, ඔහු කළ හොඳ දේවල් මොනවද. ඔබේ පැත්තෙන් ඔබ කියන්න චියැං කායි-ෂෙක් හොඳ නොවන්නේ මන්ද.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පාසලේ මිනිසුන් කී දෙනෙක් ඉන්නවද?

 

හයි-ජුංග්: පීඨ සහ කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයොත් එක්ක 3000 ක් විතර.

 

සභාපතිතුමා: 3000 ක් අතර ප‍්‍රති විල්වවාදීන් 7 ක් හෝ 8 ක් ඉන්න බව අපිට කියන්න පුළුවන්.

 

හයි-ජුංග්: එක් අයෙක් හිටියත් ඒක නරකයි. අපි කොහොමද 7කට හෝ 8 කට ඉවසන්නෙ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ එක් සටන් පාඨයක් නිසා මුළුමනින්ම කැළඹෙන්ට  ඕන නැහැ.

 

හයි-ජුංග්: ඇයි ප‍්‍රතිවිප්ලවවාදීන් හත් අට දෙනෙක් සිටින්නෙ?

 

සභාපතිතුමා: ඔවුන් ගොඩක් ඉන්නවනම් ඔබට විරෝධයක් ඇති කළ හැකියි. ගුරුවන් පවා ප‍්‍රතිවිරුද්ධව සිටිය හැකියි. එකම දේ ඔවුන්ව නොමැරිය යුතු යි.

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසල පංති මාවත අවබෝධ කරගෙන සිටින්නෙ. සිසුන්ගෙන් සියයට 70 ක් ම දිළිඳු සහ පහල-මධ්‍යම පන්තික ගොවියන්ගෙ දූ පුතුන්. අනෙක් අය කාඩර්වරුන්ගේ සහ වීරෝධාර නිළධාරින්ගෙ සහ මිනිසුන්ගෙ දූ දරුවන්.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පන්තියේ කාඩර්වරුන්ගෙ දූ දරුවන් කොපමණ ප‍්‍රමාණයක් ඉන්නවද?

 

හයි-ජුංග්: මම හැරුණම දෙන්නෙක් ඉන්නව, අනෙක් අය කම්කරුවන්ගෙ සහ දිළිඳු සහ පහළ-මධ්‍යම පන්තික ගොවියන්ගෙ දූ පුතුන්. ඒගොල්ලො හොඳින් වැඩ කරනවා. මම ඒගොල්ලොන්ගෙන් බොහෝ දේවල් ඉගෙන ගන්නවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔවුහු ඔබ සමග හොඳින් ඉන්නවද? ඔවුහු ඔබට කැමතිද?

 

හයි-ජුංග්: මම හිතනවා, අපේ සම්බන්ධතාවයන් හොඳයි. මම ඔවුන් සමග ආශ‍්‍රයෙන් ඒක ලබා ගන්නවා, ඔවුනුත් එහෙමයි.

 

සභාපතිතුමා: ඒක හොඳයි.

 

හයි-ජුංග්: නමුත්, කාඩර් කෙනෙක්ගෙ එක දරුවෙක් හොඳින් වැඩ කරන්නෙ නැහැ. පන්තියේදි ඔහු ගුරුවරුන්ගෙ පාඩම්වලට අවධානයෙන් ඇහුම්කන් දෙන්නෙ නැහැ, පන්තියෙන් පස්සෙ ඔහු ගෙදර වැඩ කරන්නෙත් නැහැ. ඔහු ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න කැමතියි. සමහර වෙලාවට ඔහු නිදන කාමරයෙ නිදාගන්නවා, සමහර වෙලාවට සෙනසුරාදා සන්ධ්‍යාවේ රැස්වීමට ඔහු සහභාගි වෙන්නෙ නැහැ. ඔහු ඉරිදාට වෙලාවට පාසල් එන්නෙ නැහැ. සමහර වෙලාවට ඉරිදා අපේ පන්තිය සහ අංශය රැස්වීමක් පවත්වනවා, ඔහු පේන්ට නැහැ. අපි හැම කෙනෙකුටම ඔහු ගැන හොඳ හැඟීමක් නෙවෙයි තිබෙන්නෙ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ ගුරුවරු ළමයින්ට ඉඩ හරිනවද පන්තියේදි නිදාගන්න සහ ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න.

 

අපි ළමයින්ට පන්තියේදි ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න සහ ටිකක් නිදාගන්න ඉඩ දෙන්න  ඕන, අපි ඔවුන්ගෙ සෞඛ්‍ය තත්වය හොඳින් බලාකියා ගත යුතුයි. ගුරුවරු ළමයින්ට අඩුවෙන් දේශන දීල වැඩියෙන් කියවන්ට ඉඩ හරින්ට  ඕන. මම විශ්වාස කරනවා ඔබ සඳහන් කරන ලද ශිෂ්‍යා සෙනසුරාදා රැස්වීමට නොපැමිණ සිටීමට සහ ඉරිදා උදේ පාසැලට වෙලාවට නොපැමිණීමට ධෛර්යක් තිබෙන නිසා ඔහුට අනාගතයේ දී හොඳ දක්‍ෂතාවයක් තියේවි. ඔබ පාසැලට ගිය පසු, ඔහුට කියන්න, උදෑසන අට ට නවය ට පාසැලට පැමිණීමත් වේලාසන වැඩි බව, එවිට ඔහු එකොලහ හෝ ෙදාළහ පමණ තෙක් ප‍්‍රමාද වේවි. ඉරිදා රාත‍්‍රියට රැස්වීමක් කැඳවිය යුතු වීමේ වරද කාගෙද?

 

හයි-ජුංග්: මම සාමාන්‍ය පාසැලක අධ්‍යයනය කරන විට, සාමාන්‍යයෙන් අපි ඉරිදා රාත‍්‍රියේ රැස්වීම් තිබ්බෙ නැහැ. රෑට අපිට කැමති දෙයක් කරන්න ඉඩ දුන්න. එක් දවසක් ලීගයේ ශාඛා මූලස්ථානයේ සහෝදරවරු කිහිප දෙනෙක් (එවිට මමත් ශාඛා මූලස්ථානයේ සාමාජිකයෙක්) ඉරිදා රාත‍්‍රියේ ජීවිතය සංවිධානය කරන්නට කථා වුණත් හුඟ දෙනෙක් ඒ අදහස ගැන එතරම් කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැහැ. ඔවුන්ගෙන් සමහර දෙනෙකු දේශපාලන උපදේශකවරයට පවා ඒ ගැන කිව්වා ඉරිදා නිවාඩු දිනයක් නිසා රාත‍්‍රියේ රැස්වීමක් කැඳෙවුවොත්, අපට නිවෙස් වලට යෑම පවා අපහසු බව. අවසානයේදී දේශපාලන උපදේශකවරයා ඔවුන්ගේ මතයට ගරු කරල රැස්වීමේ දිනය වෙනස් කරන ලෙස අපිට කිවුව.

 

සභාපතිතුමා: මේ දේශපාලන උපදේශකවරයා නිවැරදි දේ කර තිබෙන්නෙ.

 

හයි-ජුංග්: නමුත් අපේ පාසලේ මුළු ඉරිදා රාත‍්‍රියම රැස්වීම් පවත්වනවා – පන්ති රැස්වීම්, ශාඛා මූලස්ථාන කමිටු රැස්වීම් හෝ අධ්‍යයන කණ්ඩායම් වලට පක්‍ෂයේ පාඩම් පවත්වන රැස්වීම්. මම ගණන් බලපු විදියට, මේ අර්ධ වර්ෂය පටන් ගත්තායින් පසු, රැස්වීම් නොපැවැත්වූ එක් ඉරිදා දිනයක් හෝ ඉරිදා රාත‍්‍රියක් නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ පාසැලට ආපසු ගිය පසු, ඔබ කැරලි ගැසීමට පෙරමුණ ගත යුතුයි. ඉරිදා දින පාසැලට හෝ කිසිදු රැස්වීමකට පැමිණෙන්න එපා.

 

හයි-ජුංග්: නමුත් මට අභියෝග කරන්න බැහැ. මේ පාසැල් පද්ධතිය. සියළුම ශිෂ්‍යයන් වෙලාවට පාසැලට පැමිණීම අවශ්‍ය කරනවා. මම එහෙම නොකළොත් මිනිස්සු කියාවි මම පාසැල් පද්ධතිය කඩ කරන බව.

 

සභාපතිතුමා: පාසැල් පද්ධතිය ගැන තැකීමක් කරන්න එපා. පාසැල් නොයෑම පමණයි. කිව යුත්තේ ඔබට පාසැල් පද්ධතිය කඩා දමන්ට අවශ්‍ය බවයි.

 

හයි-ජුංග්: මට ඒක කරන්න බැහැ. මම එහෙම කළොත්, මාව විවේචනයට ලක් වේවි.

 

සභාපතිතුමා: මම හිතන්නෙ නැහැ ඔබ අනාගතයේදී හුඟක් දක්‍ෂ වෙයි කියල. ඔබ පාසැල් පද්ධතිය කඩ කිරීමට, විවේචනයන්ට, නරක වාර්තාවන් ට, පාසැලෙන් පිටුවහල් කිරීමට, පක්‍ෂ සාමාජිකත්වය අහිමි වීමට බයයි. මෙතරම් දේවලට ඔබ බය වෙන්නෙ ඇයි? නරකම දේ ඔබ පාසැලෙන් නෙරපා දැමීම. පාසැල ළමයින්ට කැරලි ගැසීමට ඉඩ හළ යුතු යි. ඔබ පාසැලට ගිය ගමන් කැරලි ගසන්න.

 

හයි-ජුංග්: මිනිස්සු එතකොට කියාවි මම සභාපති මාඕගෙ නෑයෙක් වෙලත්, ඔහුගේ උපදෙස් පිළිපදින්න බැරිව පාසැල් පද්ධතිය උල්ලංඝණය කරන්න මුල් තැන ගත්ත බව. ඒගොල්ලො මට උද්ධච්ඡ සහ ආත්ම තෘප්තියක් නැති, සංවිධානමය සහ විනයගරුක බවක් නැති කෙනෙක් ලෙස ෙදා්ෂාරෝපනය කරාවි.

 

සභාපතිතුමා: බලන්න ඔබ දෙස! ඔබ  උද්ධච්ඡ සහ ආත්ම තෘප්තියක් නැති, සංවිධානමය සහ විනයගරුක බවක් නැති කෙනෙක් ලෙස කරනු ලබන විවේචනයට බයයි. ඔබ බය වෙන්නෙ ඇයි? ඔබට කියන්න පුළුවන් ඔබ සභාපති මාඕ ගෙ නෑයෙක් නිසා, කැරලි ගැසීමට ඔහුගෙන් උපදෙස් ගත් බව. මම හිතනව ඔබ විසින් සඳහන් කරන ලද ශිෂ්‍යා පාසැල් පද්ධතිය උල්ලංඝණය කිරීමේ දි ඔබට වඩා දක්‍ෂ වනු ඇති බව. මම හිතනව ඔබ වැනි අය පාරභෞතිකවාදියි.

 

එක් වතාවක දී සභාපති මාඕ අධ්‍යයනය කිරීමේ ප‍්‍රශ්න ගැන සාකච්ඡා කළහ.

 

හයි-ජුංග්: මිනිස්සු දැන් පැරණි කෘති කියවීමට විරුද්ධයි. නමුත් අපේ පන්තියේ සිටින කාඩර්වරයෙක්ගේ පුතෙක් මුළු කාලයම ඒව කියවන්න කැප කරනවා. අපි හැම කෙනෙක්ම ඉංග‍්‍රීසි කථා කිරීමේ පුහුණුවෙහි නිරතවෙනවා, නමුත් ඔහු හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් (රතු කාමරයේ සිහිනය) කියවනවා. අපි හැම කෙනෙක් ම ඔහුගේ මේ නව කථාව කියවීම විවේචනය කරනවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ කවදහරි දවසක හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවල තියෙනව ද?

 

හයි-ජුංග්: ඔව්, මං කියවල තියෙනවා.

 

සභාපතිතුමා: මේ නවකථාවේ කුමන චරිතයට ද ඔබ කැමති?

 

හයි-ජුංග්: මොකටවත් නෑ.

 

සභාපතිතුමා: හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්න වටිනා පොතක්. ඒක හොඳ පොතක්. අපි එය කථාවක් ලෙස නොව ඉතිහාසය ලෙස කියවිය යුතුයි. ඒක ඓතිහාසික නව කථාවක්. ඓතිහාසික ප‍්‍රබන්ධයේදී එහි භාෂාව විශිෂ්ඨයි. කතුවරයා, ට්’සා ඕ හුසේ-චින්, ෆෙන්ග් ට්සූ මනරම් ලෙස නිරූපනය කර තිබේ. ෆෙන්ග් ට්සූ ගේ චරිත ලක්‍ෂණ විශිෂ්ඨයි. ඔබට ඒ දේ කරන්න අවශ්‍ය නැද්ද? ඔබ හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්නේ නැත්නම්, ඔබ කොහොමද රදළ සමාජය ගැන දැනගන්නෙ? ඔබ හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්නට පෙර, මේ කියමන් හතර ගැන දැන ගත යුතුයි: ‘‘චියාස් කියන්නෙ බොරුවක් නෙවෙයි. ඔවුහු ශාලාවක් හදන්න සුදු ජේඞ් සහ අශ්වයෙක් හදන්න රත‍්‍රන් භාවිතා කරති.’’ [මේ චියාස් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘ෆැන්ග් මාලිගය ලී 300 ක් පුරා පැතිරී තිබේ, නමුත් ඔවුහු ෂිහ් කෙනෙකුට නවාතැන් නොදෙති.’’ [මේ ෂිහ් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘පෙරදිග සාගරයට සුදු ජේඞ් ඇඳක අඩුවකි, නමුත් මකර රජු චි’දෙන් ලින්ග් හි රජුට ඔහුව හමුවන්නට ඇරයුම් කරයි.’’ [මෙය ෆෙන්ග් ට්සූ ගේ පවුලට හෝ වැන්ග් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘මේ අවුරුද්දේ මොන තරම් විශාල හිම කුට්ටි ද  මුතු ඇට පස් මෙන් නොවටින සේම රත‍්‍රන් යකඩ මෙනි!’’ [මෙය හ්සුඒහ් පා ඕ-චි ගේ පවුලට අයත් වූවකි.] හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් වල සාරාංශය මේ කියමන් හතරයි.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ ටූ ෆූ ගේ ‘‘උතුරුදිග ගමන’’ දිග කාව්‍ය කියවා තිබේද?

 

හයි-ජුංග්: නැහැ, ඒක ටැ’න්ග් ගේ කවි තුන්සියයේ [ස්සූ සැන් පායි ෂෝ] නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඒක ටැ’න්ග් ගේ ස්සූ පි ට්සායි හි [ඒක ටැ’න්ග් ගේ වෙනත් කාව්‍ය සංග‍්‍රහයක වූ කාව්‍ය පන්තියකි.] තිබෙනවා. (පොත ගෙනත් තැබූ සභාපති මාඕ, එම කාව්‍ය පෙරලා එය නැවත නැවත කියවන ලෙස මට කීහ)

 

හයි-ජුංග්: මේ පොත කියවද්දී මොන ගැටළුවලට ද මා අවධානය යොමු කළ යුත්තේ? මේ ආභාෂයට විරුද්ධව මා ගත යුතු පූර්ව සූදානම කුමක්ද?

 

සභාපතිතුමා: ඔබ හැම විටම පාරභෞතිකවාදියි. ඇයි ඔබ පෙර සූදානමක් ගත යුත්තේ? නැහැ, ඔබ සමහර ආභාෂයන් ලබා ගත යුතුයි. ඔබ එහි ගැඹුරටම කිමිදී එයින් නික්මෙන්න. එය නැවත නැවත කියවන්න නමුත් මතක තබා ගන්ට අවශ්‍ය නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබට ශුද්ධ බයිබලය හෝ බෞද්ධ සූත‍්‍ර අධ්‍යයනය කරන්න අවශ්‍ය වී තිබේද

 

හයි-ජුංග්: ඇයි මම ඒව කියවන්නෙ?

 

සභාපතිතුමා: ඔබ බෞද්ධ සූත‍්‍ර හෝ ශුද්ධ බයිබලය කියවා නැත්නම් ජාත්‍යන්තර කටයුතු වලදී ඔබ කොහොමද පරිවර්තන කටයුතු සිදු කරන්නෙ?

 

ඔබ ලියා ඕ චි [අපූර්ව චිත‍්‍රාගාරය] කියවා තිබෙනවද?

 

හයි-ජුංග්: නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ලියා ඕ චි කියවන්න වටිනවා. එය මනාව ලියැවුණු ලද්දක්. ලියා ඕ චි හි හිවල් ආත්ම කරුණාවන්තයි. ඔවුහු ස්වේචඡාවෙන් මිනිස් වර්ගයාට උදව් කරනවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ කොහොමද ‘චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ’ [බුද්ධිමතා] ඉංග‍්‍රීසියෙන් කියන්නෙ?

 

හයි-ජුංග්: මම දන්නෙ නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ හය මසක් ඉංග‍්‍රීසි අධ්‍යයනය කොට තිබේ. ඔබ චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ [බුද්ධිමතා] කෙනෙක් ඒත් ඔබ ඒක ඉංග‍්‍රීසියෙන් කියන්න දන්නෙ නැහැ.

 

හයි-ජුංග්: මං ඒක චීන-ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයෙන් පෙන්වන්නම්.

 

සභාපතිතුමා: බලන්න. එවැනි වැකියක් තිබෙනවද?

 

හයි-ජුංග්: (ශබ්දකෝෂයේ පිටු පෙරලීමෙන් පසු) බොහොම නරකයි. මේ චීන ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයේ එවැනි වැකියක් නැහැ. එහි චිහ් ෂිහ් යන වැකිය පමණයි තිබෙන්නෙ, චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: කෝ මට බලන්න දෙන්න. (මම ශබ්දකෝෂය සභාපති මා ඕට ලබා දුනිමි.) ඔබට චිහ් ෂිහ් හමුවුනා, නමුත් චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ නැහැ. මේ ශබ්දකෝෂයෙන් පලක් නැහැ. ඒකෙ හුඟක් වචන වල කෙටි ආකාරයයි පවතින්නෙ. ඔබ නැවත පාසැල් ගිය පසු, ඔවුන්ට කියන්න වඩා හොඳ චීන-ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කරන්නට. එහි සියළුම දේශපාලන යෙදුම් සහ එම වචන භාවිතා කරන අයුරු වාක්‍ය මගින් පහදා තිබිය යුතුයි.

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසල කොහොමද ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කරන්නෙ? අපිට ඒක කරන්න පුද්ගලයෙක් හෝ වෙලාවක් නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පාසැලේ හුඟක් ශිෂ්‍යයින් සහ ගුරුවරුන් ඉන්නවා. ඇයි ඔබ ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කිරීමට ඔවුන්ට ඇති හැකියාව ගැන සැක කරන්නෙ? ඔබේ පාසැලෙන් මේ ශබ්දකෝෂය සම්පාදනය කරන්නට ඉඩදෙන්න.

 

හයි-ජුංග්: හොඳයි මම ආපසු පාසැලට ගිය පසු ඔබේ ඉල්ලීම අපේ නායකත්වයට දැනුම් දෙන්නම්. මම හිතනවා අපිට මේ වැඬේ කළ හැකියි. 

 

මා ඕ සේතුං තෝරා ගත් කෘති 9, වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද,

1970, දෙසැම්බර් 21

 

සටහන්

[වැන්ග් හයි-ජුංග් සභාපති මාඕගේ ලේලි කෙනෙකි.]

Translated by Sri Kantha