Category Archives: Eelam Struggle

Senthuran Rajeswaran commits suicide demanding release of political prisoners

Senthuran Rajeswaran commits suicide demanding release of political prisoners

https://www.tamilnet.com/art.html?catid=13&artid=38026

Tamil student in Jaffna commits suicide demanding release of political prisoners

[TamilNet, Thursday, 26 November 2015, 08:39 GMT]


Leaving behind a letter demanding the Maithiripala regime in Colombo to immediately release Tamil political prisoners, 18-year-old Advanced Level Arts section student of Kokkuvil Hindu College, Senthuran Rajeswaran from Koappaay North, sacrificed his life Thursday morning by jumping in front of a speeding ‘Sri Lankan’ train at Kokkuvil junction. “In Tamil Elam, always loving Tamils,” he ended his letter just a day ahead of Eezham Tamils world over observing the Tamil Eelam Heroes Day.

Senthuran Rajeswaran (18.09.1997 – 26.11.2015)
“Even a student like me is able to understand the significance of releasing all political prisoners immediately. There should be no political prisoner in the prisons.”

“I am disappointed to see the inability of the ‘Good Governance’ government to understand this,” Senthuran has written in his final letter.

“The government must deliver [release of] all tamil political prisoners, immediately,” he wrote in English.

Senthuran hails from an average agricultural family. He was a silent and focused student. He has a brother and three sisters, his fellow students said.

His body was found torn into pieces in school uniform and tension prevailed at Kokkuvil following the tragic incident.

Students at the University of Jaffna launched a protest against the Sri Lankan State soon after the news of the incident Thursday morning.


The letter left behind by Senthuran Rajeswaran

Chronology:

 

http://www.ceylontoday.lk/51-110673-news-detail-senthurans-death-reflection-of-disillusioned-north.html

Senthuran’s death reflection of disillusioned North

By Manekshaw

Leader of the Opposition R. Sampanthan addressing Parliament yesterday condoled with the family of Rajeswaran Senthuran (18) who committed suicide emphasizing the release of Tamil political prisoners by jumping in front of a moving train at the Kondavil Railway Station in Jaffna on Thursday (26).

Sampanthan while condoling with the family of Senthuran, had stated that the incident had demonstrated the frustration of the people in the North and the East, especially the mindset of the youngsters who were disillusioned over the unresolved issues such as the disappearances and the prolonged detention of Tamil political prisoners.
A month ago the children of the Tamil political prisoners staged a demonstration in Jaffna and handed over a memorandum, urging the release of all Tamil political prisoners, to the Northern Province Chief Minister, C.V. Wigneswaran, to be sent to President Maithripala Sirisena.

A letter written to President Maithripala Sirisena urging the release of all Tamil political prisoners was also found in the possession of Kokuvil Hindu College student R. Senthuran who committed suicide on Thursday in Kondavil.
In the letter written in his own handwriting in Tamil, Senthuran had penned certain sentences in English as well highlighting his disappointment over the prolonged detention of the Tamil political prisoners.

Letter to President
Senthuran in his letter to the President had stated that if it was good governance it should release all Tamil political prisoners. “The good governance has not understood the pain of mind I suffer over the prolonged detention of Tamil political prisoners. So give them their freedom. My love for Tamil people is greater than my life”, Senthuran wrote in his letter.
Senthuran was an Advanced Level student at the Kokuvil Hindu College where the legendry educationist late Handy Perinbanayagam had been the Principal from 1950 to 1960.
Handy Perinbanayagam was one of the founders of the Jaffna Youth Congress (JYC) which had voiced for the rights of the Tamils during the British period while expressing its solidarity with the progressive forces which spearheaded the freedom struggle against the British in the South.

The prominent political figures from the South such as late Prime Minister Sir John Kotelawala and late President J.R. Jayewardene had even visited Kokuvil Hindu College during the early days of their politics.
The iconic late journalist S. Sivanayagam who served in the Ceylon Daily News and at the Daily Mirror in the fifties and sixties was also a product of Kokuvil Hindu College. It was late Sivanayagam who had even been the founder editor of the now defunct Saturday Review of Jaffna in the early eighties.
The eighteen-year-old Advanced Level student Senthuran from Kokuvil Hindu College was also studying media as one of his favourite subjects.

According to his classmates and family members Senthuran was a quiet and persevering student .They also went on to say that even in his class room or with his friends he hardly spoke politics.
Martyrs Day
On the day (26 November) Senthuran committed suicide, the Jaffna University students made extensive arrangements to observe the ‘Martyrs Day’ amidst stringent security measures in Jaffna.
Forty years ago, in 1974, twenty four-year-old Ponnuthurai Sivakumar a Tamil political activist from Urumpirai, Jaffna became the first to commit suicide by swallowing cyanide.
Sivakumar was an ardent supporter of the Illankai Tamil Arasu Katchchi (ITAK), was a member in the youth wing of the party and was in the forefront of the party’s political activities.

Sivakumar swallowed cyanide when he was surrounded by the police in connection with an attempt to launch a bomb attack.
It was also at the Kondavil Railway Station where Senthuran committed suicide, a number of Yaldevi bogies were set on fire by Tamil militants in the early eighties.
Apart from Tamil militants, mainly from the LTTE, committing suicide by swallowing cyanide capsules and blowing themselves up as suicide cadres, several sympathizers of Sri Lankan Tamils in the State of Tamil Nadu had also committed suicide by self-immolation and even by jumping before moving trains during the final phase of the civil war in 2009.

Hopes on good governance
Student Senthuran on Thursday (26) committed suicide by calling for the release of Tamil political prisoners. Nearly 270 Tamil political prisoners who have been detained in the prisons for more than fifteen to twenty years frequently stage fasts unto death demanding their release. Some of them were even hospitalized when their health condition deteriorated. But none of them died like LTTE’s Partheepan alias Thileepan who had fasted unto death opposing the Indo–Lanka Accord of 1987.

However, the failures in the recent moves in releasing all Tamil political prisoners and the disappointment over the pledges made by the political leadership had led to the death of Senthuran who had clearly mentioned in his letter to President Sirisena that the good governance has not understood the pain of mind he experienced over the prolonged detention of Tamil political prisoners.
So the untimely death of Kokuvil Hindu College student Senthuran has highlighted the anxiety and the expectations in the post-war Northern region where countless demonstrations have been staged over several humanitarian issues including the release of Tamil political prisoners.

As the people in the North and the East had played a significant role in creating a new regime in the country pinning their hopes on good governance, the death of Senthuran outlines the need of the political leadership of the country responding humanely to the people traumatized by prolonged war.

Advertisements

ජාතික ප‍්‍රශ්නය පිළිබඳව කම්කරු පංති ස්ථාවරය කුමක් විය යුතුද?

ජාතික ප‍්‍රශ්නය පිළිබඳව කම්කරු පංති ස්ථාවරය කුමක් විය යුතුද?

            දශක දෙකක් පුරා දිවයිනේ උතුරු/නැගෙනහිර යුද්ධය ශ්‍රී ලංකාවේ දැවෙනතම දේශපාලන ප‍්‍රශ්නය බවට පත්වී ඇත. සියලූම ප‍්‍රශ්නයන් දිනෙන් දිනම උග‍්‍රවන අතර කටුනායක ප‍්‍රහාරයෙන් පසු එය තවත් තීව‍්‍රවී ඇත. එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීන් ඇෆ්ගනිස්ථානයට එරෙහිව පටන් ගත් මිලේච්ඡ යුද්ධයෙන් පසු ලොව පුරා ජාතික ප‍්‍රශ්නයද අනෙකුත් ප‍්‍රශ්නයන් මෙන්ම බරපතල ලෙස අර්බුදයකට පත්ව ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ප‍්‍රශ්නයටද එය එලෙසින්ම බලපානු ඇත. මෙම යුද්ධයේ සියලූම බර පීඩිත ජාතීන් හා ජනතාව මතම එය පටවා ඇත. පසුගිය කාලය තුල වරින් වර පවත්වන ලද සාම සාකච්ඡා ගිවිසුම් පුම්බන ලද බැළුම් බවට පත්වී ඇත. ජනතාවගේ කිසිදු විශ්වාසනීයත්වයක් දිනාගැනීමට ඒවා සමත් වී නැත. කම්කරු පංතිය හා ගොවි ජනතාව මෙම ප‍්‍රශ්නයට මැදිහත්වීම සියුම් ලෙස වලකන අතර නොයෙකුත් උපමාරු යොදමින් රවටා ඇත. ඉතාමත්ම තීරණාත්මක හා වැදගත්ම දෙය කම්කරු පංතිය හා පීඩිත ජනතාව මෙම යුද්ධය කෙරෙහි ගනු ලබන ස්ථාවරයයි.

එල්.ටී.ටී.ඊ කාන්තා සෙබලියන් පෙරෙට්ටුවක, 2002 කිලිනොච්චිය

කම්කරු පංතියේ ඉතිහාසීය කාර්යභාරය

            ධනේශ්වර සමාජය බිහිවීමත් සමඟම සියලූම ධනය උපදවන ඒ සඳහා සිය ශ‍්‍රම ශක්තිය වැය කරන, නමුත් කිසිම නිෂ්පාදනයන්ගේ අයිතිය අහිමි කරනු ලැබූ, ඉතිහාසය ගොඩනඟන ප‍්‍රධාන බලවේගය බවට කම්කරු පංතිය පත් විය. සූරාකෑමේ ඉතිහාසීය යුගය අවසන් කරන, මිනිසා විසින් මිනිසා සුරාකෑමෙන් තොර පංති රහිත, කොමියුනිස්ට් සමාජය බිහිකරන, ඉතිහාසීය කාර්යභාරය පැවරී ඇත්තේද කම්කරු පංතියටයි. ලාංකීය කම්කරු පංතියද ඉතිහාසීය කාර්යභාරය පැවරී ඇති ලෝක කම්කරු පංතියේම අඛණ්ඩ කොටසකි. ඕනෑම පීඩිත පංතියක් විසින් පීඩනයට එරෙහිව ගෙන යන අරගලයේ දී කිසිම පැකිලීමකින් තොරව ඒ වෙනුවෙන් නැඟී සිටින පංතිය ද, කම්කරු පංතියයි. අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේදී පීඩිත රටවල ගොවි ජනතාව නොයෙකුත් සූරාකෑමට පත්වී පරාධීන ජනතාවක් බවට පත්වේ. කම්කරු පංතිය හා ගොවි ජනතාව සියලූම ජාතීන්ට අයත්ය. මෙම යුද්ධයේ සියලූම බර මෙම පංතීන් උසුලයි. ඉතිහාසය ගොඩනගන කම්කරු පංතිය සියලූම ප‍්‍රශ්නවලදී මෙන්ම මෙහිදීද සිය ස්ථාවරය මත සටන් වැදිය යුතුය. එමනිසා ජාතික ප‍්‍රශ්නය කෙරෙහි කම්කරු පංතිය ගතයුතු ස්ථාවරය පැහැදිලි විය යුතුය. සියලූම ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයන් කම්කරු පංතියේ නායකත්වය බලාපොරොත්තු වෙයි. මේ නිසා යුද්ධයේ සියලූම පාර්ශවයන්ගේ පංති ස්වභාවයත් ඔවුන්ගේ ඉලක්කයනුත් ගැඹුරින් වටහා ගැනීමට කම්කරු පංතිය, පීඩිත ජාතීන් හා ජනතාව සමත් විය යුතුය. එමෙන්ම සෑම බලවේගයක්ම මෙතෙක් ගෙන ඇති ස්ථාවරයන් හා කි‍්‍රයාමාර්ගයන්ද වටහා ගත යුතුය.

ජාතික ප‍්‍රශ්නයේදී කම්කරු පංතිය කි‍්‍රයාකළ යුතු ආකාරය (මාක්ස්, ලෙනින්, මාඕ සේතුං)

            රදළ වැඩවසම් සමාජය බිඳ වැටෙන්නට පටන් ගත්තේ ධනේශ්වර ක‍්‍රමය ඒ තුළ වැඞී ධනේශ්වර පංතියට රාජ්‍ය බලය ලබාගැනිමේ ඓතිහාසික උවමනාවත් සමඟය. යුරෝපයේ ධනවාදය බිහිවීමේදී රදළ ආධිපත්‍යයට එරෙහිව ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සඳහා අරගල ආරම්භ විය. රදළ ආධිපත්‍ය බිඳ දැමීම සඳහා යුරෝපය පුරාම ගොවි යුද්ධ ඇති විය. ධනවාදය සමාජවාදයට පදනම සකසන බවත් එනම් නිෂ්පාදනය සමාජමය නිෂ්පාදනය බවට පත් කරන බවත් ඒ සඳහා නායකත්වය දෙන කම්කරු පංතිය, පුලූල් කරන නිසාත් ප‍්‍රවේනිදාස ක‍්‍රමයට එරෙහිව ගෙන ගිය සියලූම ගොවි යුද්ධ ප‍්‍රගතිශීලී බවත්, මාක්ස්වාදීන් එම අරගලවලට පක්‍ෂ වියයුතු බවත් මාක්ස්, එංගල්ස් පැවසීය. කම්කරු පංතිය එම අරගලවලට සහයෝගය දියයුතු බව මාක්ස්වාදය ආරම්භයේදීම ප‍්‍රකාශකර තිබුණි. වෙනත් ජාතියක විමුක්තිය වෙනුවෙන් සටන් නොකරන ජාතියකට සිය ජාතියේ විමුක්තිය උදාකරගත නොහැකි බවත් පැහැදිලිවම ප‍්‍රකාශකර තිබුණි. ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය, නිර්ධන පංති විප්ලවයට බලපාන්නේ කෙසෙද? නිර්ධන පංතිය ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය දෙස බැලිය යුත්තේ කෙසෙද? මෙම විප්ලවයන් එකිනෙකින් වෙන්කළ නොහැකිය. ධනවාදය විවිධ සංවර්ධනයන් හරහා කි‍්‍ර.ව. 1900 වන විට එහි ඉහලම හා අවසාන අවධිය වන අධිරාජ්‍යවාදය කරා ලඟාවී ඇති බව ලෙනින් විග‍්‍රහ කළේය. 1871 දී පැරිස් කොමියුනයේ අත්දැකීම් ග‍්‍රහණය කළ ලෙනින් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය විග‍්‍රහ කළේය. මාක්ස්, එංගල්ස් ගේ අභාවයෙන් පසු දෙවන ජාත්‍යන්තරයේ නායකයින් වූ බර්න්ස්ටින්ගේ, එයට පසු කාල්කෞට්ස්කිගේ, මාක්ස් වාදයට ආසන්න පාටවලින් වසා තිබූ සංශෝධන වාදයට එරෙහිව දෘෂ්ටිමය අරගලය අඛණ්ඩව ගෙන ගියේය. එම අරගලයන් හරහා ශ්‍රෙෂ්ඨ ඔක්තෝබර් විප්ලවයට නායකත්වය දීමට ලෙනින්ට හැකි විය. ඒ නිසාම කම්කරු පංතිය දැන් ඒ ඉගැන්වීම් නැවත උගත යුතුය. අධිරාජ්‍යවාදී යුගය, අධිරාජ්‍යවාදයත් නිර්ධන පංති විප්ලවයත් අතර යුගයක් බව ලෙනින් පෙන්වාදුණි. රුසියාවේ රදළ වැඩවසම් පීඩනයට එරෙහිව ගෙනගිය ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය දැනුවත්ව, කම්කරු පංතිය ඒවාට සහයෝගය දියයුතු බවත් ජාතීන්ගේ ස්වයං තීරණ අයිතිය පිලිගත යුතු බවත් නිර්ධන පංති වැඩපිලිවෙලෙහි ලෙනින් පැහැදිලිවම අන්තර්ගත කළේය. රුසියානු සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂයෙහි වැඩපිලිවෙලෙහි ‘‘ස්වයංතීරණ අයිතිය’’, ජාතීන් සතු අයිතියක් බවත් එය නිර්ධන පංති වැඩපිලිවෙලෙහි අඛණ්ඩ කොටසක් බවත් ලෙනින් පැහැදිලිව පෙන්වා දුන්නේය. රෝහණ විජේවීර ලියද ලද ‘‘ජාතික ප‍්‍රශ්නයට නිර්ධන පංති විසඳුම’’ යන පොතෙහි මෙය ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසුව ලෙනින් අත්හැර දැමූ බවත් එය දෙවෙනි ජාත්‍යන්තරයේ කෞට්ස්කිලාගේ වැඩපිලිවෙලක් බවත් පවසමින් ලාංකීය දේශපාලනයේ වැරදි දිසාවකට මුළුමහත් ජනතාව යොමුකර ඇති බවත් තේරුම් ගත යුතුයි. ඒ නිසා මෙම පාඩම් නැවත නැවතත් කම්කරු පංතිය ග‍්‍රහණය කළ යුතුය. එසේ කළේ ඔවුන් වචනයෙන් මාක්ස් ලෙනින් වාදීන් හැටියට පෙනී සිටියද කි‍්‍රයාවෙන් මාක්ස් ලෙනින් වාදයෙන් පලා ගිය බැවිණි. ජාතිවාදීන් වූ බැවිණි. ඒ වැරැද්ද ඔවුන් පිට, පැටවීමත් බලවත් වරදකි. මන්ද යත් ආරම්භයේදීම වමේ ව්‍යාපාරයද මාක්ස් ලෙනින් වාදය අතහැර දමා තිබුණ බැවිණි.

මාඕ සේතුං හා චීන විප්ලවය

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වූ බව මාඕ සේතුං ප‍්‍රකාශ කළේය. කම්කරු පංතිය සෝවියට් දේශයෙහි බලයට පැමිණීම ලෝකය වෙනස් තත්ත්වයකට පැමිණීමට හේතුව විය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය අලූත් ආකාරයක් ගන්නා බව ප‍්‍රකාශ කළේය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසු ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර වාදී විප්ලවය ගන්නා ආකාරය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වන බව විග‍්‍රහ කළේය. කොටින් කියතොත් ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පසු ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයට නායකත්වය දීමට ධනේශ්වර පංතිය අසමත් බව ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ අත්දැකීම් මත මාඕ සේතුං සහෝදරයා පෙන්වා දුන්නේය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේ කර්තව්‍යයන් ඉටුකිරීමටද පැවරී ඇත්තේ කම්කරු පංතියට බව පැවසීය. එම නිසා ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේ නායකත්වය කම්කරු පංතිය ගතයුතු බව පෙන්වා දුන්නේය. එය චීනයේ විශේෂිත තත්ත්වයන් හා ගලපමින් ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවය ලෙස විග‍්‍රහ කළේය. ජාතික ප‍්‍රශ්නයත් නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විප්ලවයේම කොටසක් බවත්, එයද කම්කරු පංතිය දිනාදිය යුතු බවත් ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ වෙඩි හඬ මාක්ස්, ලෙනින්වාදය චීනයට ගෙනා බවත් එය චීන විප්ලවයේ කි‍්‍රයාමාර්ගයට මඟ පෙන්වන බවත් පැහැදිලි කළේය.

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයට නායකත්වය දුන් රුසියානු සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය විප්ලවයෙන් පසු රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ලෙස නම් කළේය. එය අතීතයෙන් කැඩි වෙන්වීමක් බවත් නිර්ධන පංතියේ අනාගත කර්තව්‍යයන් එහි කැටිකරන බවත් පෙන්වා දුන්නේය. එය කොමියුනිස්ට් ප‍්‍රකාශනයට මාක්ස්, එංගල්ස් එම නම තැබීම හා සමානය. සියලූම ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ගෙන්, සංශෝධනවාදීන්ගෙන්, සමාජ ජාතිවාදී බලවේගයන්ගෙන් වෙන්වීමත්, අනාගතය නියෝජනය කිරීමත් සඳහාය. චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ අත්දැකීම් සංකේන්‍ද්‍රනය වීමකි.

            මේ රටේ සියලූම වාමාංශික යයි හඳුන්වන සියලූම සංවිධානවලට උපත දුන්නේ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ නම දෙසම බලන්න. 1935 සිට අද දක්වා එහි කි‍්‍රයාමාර්ගයන් විමසා බලන්න. අද වාමාංශික විකල්පයක් ගැන අඬා වැලපෙන බලවේගයන් ඉතිහාසය විමසා බලන්නේ නම් ඉතිහාසයේ ගමන් මග වටහා ගැනීම අපහසු නොවනවා ඇත.

            මාඕ සේතුං සහෝදරයා ‘‘ස්වයංතීරණය’’ ගැන විග‍්‍රහ කරන්නේ කෙසේද? නැවත නැවතත් පැහැදිලි කරගත යුතුය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පෙර නිර්ධන පංතියට පැරිස් කොමියුනය හැර වෙනත් අත්දැකීමක් නොවීය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයට පෙර ‘‘ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණය’’ ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයට අයත්ය. එහි නායකත්වය ධනේශ්වර පංතිය සතුය. දැන් ධනේශ්වර පංතිය ධනේශ්වර විප්ලවයට නායකත්වය දීමටත් අසමත්ය. නිර්ධන පංතිය බලයට ඒම වැලැක්වීම සඳහා ධනේශ්වර පංතිය රදළ පංතීන් හා අධිරාජ්‍යවාදීන් සමග සංධානගත වෙයි. එය ඉතිහාසයේ අත්දැකීම් වලින් මනාව පැහැදිලි වෙයි. දැන් ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතියත් නිර්ධන පංති විප්ලවයේම කොටසකි. එමනිසා ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය දිනාදීමත් නිර්ධන පංතියට පැවරෙන කාර්යයක් ලෙස මාඕ අවධාරණය කළේය. මාක්ස් ලෙනින්වාදය මෙසේ සිය වැඩපිළිවෙලෙහි අන්තර්ගත කරන්නේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි.

ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අරගලයේ ඉතිහාසය

            ලංකාවේ ජාතික ප‍්‍රශ්නයේ මූලයන් පළමුවන ලෝක යුද්ධයේ අවසානයත් සමග දේශපාලන වේදිකාවේ අවතීරණය වී ඇත. එතැන්සිට අද දක්වාම දිගින් දිගටම අනෙකුත් ප‍්‍රශ්නයන් මෙන්ම එයද විසඳුමක් ලැබෙනතුරු සමාජ සංවර්ධනයත් සමග උග‍්‍රවෙමින් ගමන් කරයි. එමනිසා මෙම ප‍්‍රශ්නයේ හරය වටහා ගැනීමට ලාංකීය ඉතිහාසය දෙස ආපසු හැරී බැලිය යුතුය. ප‍්‍රශ්නයන් උග‍්‍රවන සෑම විටකම විවිධ දේශපාලන සංවිධාන විවිධ විසඳුම් ඉදිරිපත් කර ඇත. ඒ සෑම විසඳුමකම පංති ස්වරූපයනුත් පංති උවමනාවනුත් අඩංගු වී ඇත. ඉදිරිපත්කර ඇති සෑම විසඳුමක්ම එම බලවේග එවැනි අවස්ථාවලදී කි‍්‍රයාකර ඇති ආකාරයත් විමසා බැලිය යුතුය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් 1815 මාර්තු ගිවිසුම හරහා උපායෙන් මෙරට යටත්කර ගන්නට යෙදුණි. රදළ වැඩවසම් සමාජයේ පාලනය බිඳවැටීම බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය ඇරඹීමත් සමඟ සනිටුහන් කරයි. ශ්‍රී වික‍්‍රම රාජසිංහ රජු බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයන්ගේ සිරකරුවෙකු බවට පත්වෙයි. අවුරුදු දහස් ගණනක සූරාකෑ ඉතිහාසයකට උරුමය ඇති රදළ පාලනය මෙහි අවසන් වන්නේ එලෙසය. බි‍්‍රතාන්‍ය යටත්විජිත පාලනය ජනතාව කැමැත්තෙන් වැලඳගත්තේ නැත. 1818 දී උඩරට ගොවි කැරැල්ලකින් පටන්ගත් විමුක්ති අරගලය මිලේච්ඡ මර්ධනයකින් මැඩපැවැත් විය. රදළ පංතීන් වඩ වඩාත් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පසු පසම විය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ ආර්ථික උවමනාවන් මත මෙරට ආර්ථිකය හසුරුවන්ට විය. එයට අනුරූපව දේශපාලනය හැඩගැසෙන්නට විය. බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත පාලනයට එරෙහිව සටන් වැදුණු ඉතිහාසයකින්, ඉතිහාසය පිරී ඇත. ජනතාව මත පටවන ලද බදුවලට එරෙහිව මාතලේ කැරැල්ල පැන නැඟුණි. ජනතාව එයටද ලෙයින් මිළ ගෙවීය. සටන් වැදුණු බලවේගයන් සෑම විටම පාලකයින් ගේ පැත්තෙන් මිලේච්ඡයන් ලෙස හංවඩු ගැසිණි.

            අධිරාජ්‍යවාදීන්ට අමුද්‍රව්‍ය සපයන බිමක් බවට ශ්‍රී ලංකාව පත්විය. උඩරට වනාන්තර විනාශකරමින් තේ වගාව ආරම්භ කරමින් ස්වයංපෝෂිත රදළ ආර්ථිකය තුල ධනවාදී ආර්ථිකයට මුලපිරුණි. වැව් හා වාරිමාර්ග උවමනාවෙන්ම විනාශ වී යාමට ඉඩහරිමින් කුඹුරු ගොවිතැන අඩාල කළේය. ධනවාදයත් සමගම කම්කරු පංතිය බිහිවීම ධනවාදයේ අනිවාර්ය ලක්‍ෂණයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ තවත් යටත් විජිතයක් වූ ඉන්දියාවෙන් ගෙන ආ ද්‍රවිඩ ජාතීන්ගෙන් මෙරට කම්කරු පංතිය බිහිවිය. මෙරට ධනවාදී ආර්ථිකයට මුල පිරුණේ එලෙසය. රදළ ආර්ථිකය හා රදළ පාලනය සම්පූර්ණ විනාශයකින් තොරව (ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදීව) ධනවාදී ආර්ථිකය බිහිවිය. ලාංකීය සමාජයේ ද අනෙකුත් යටත් විජිත වල මෙන්ම ධනවාදයේ විශේෂිත ලක්‍ෂණයත් එයයි.

            බි‍්‍රතාන්‍යයින්ට උවමනාකළේ මෙරට සිත්සේ සූරා කමින් අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය තහවුරු කිරීමයි. ඒ සඳහා ඔවුන් ධනවාදී ප‍්‍රතිසංස්කරණයන් කි‍්‍රයාවට නැංවීය. යටත්විජිතභාර මහලේකම්ලාට වගකියන මහරැජින පත්කරන ආණ්ඩුකාරයෙක් හරහා මෙරට පාලනය විය. බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින් රදළ පංතීන් පාලනයට හවුල් කර ගන්නට විය. ඔවුන්ගේ නීතිය, ආගම, භාෂාව, සංස්කෘතිය මෙහි රජයන්නට විය. සෑම වර්ගයකම නායකයින් ඔවුන් පසුපස ඇදෙන්නට විය. නමුත් මෙරට සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් කොටස් අතර ගැටුම් නොතිබිණි. ඔවුන්ගේ පොදු හතුරා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඔවුන් සියලූ දෙනාම තලා පෙලා දැමූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පලවා හැරීම ඔවුන්ට විමුක්තිය නිදහස ලැබීමට තිබූ මාවත විය. රදළ පංතීන්ද බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපස පෙළගැසී ජනතාව සූරා කෑමට, ජනතාව පෙළීමට හවුල් විය.

            1914 දී අධිරාජ්‍යවාදීන් අතර වූ ලෝක යුද්ධය ලංකාවටද තීරණාත්මකව බලපෑවේය. අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව මෙරට ඇති විය හැකිව තිබූ ජනතා විරෝධය සිංහල මුස්ලිම් ගැටුමක් බවට හැරවීමට උපායශීලී විය. ලෝක යුද්ධය අවසාන වනවිට ලෝක තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය. ලෝකයේ භූමි ප‍්‍රමාණයෙන් 1/6 ක ප‍්‍රදේශයක් අධිරාජ්‍යවාදී රදළවාදී පාලනයෙන් නිදහස්, කම්කරු පංති පාලනයෙන් යුත් සමාජවාදී රාජ්‍යයක් බවට පත් විය. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය දුර්වල විය. ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය වර්ධනය විය.

            පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සිය යටත් විජිතවල පාලනය පෙරමෙන් පහසු නොවීය. එමනිසා දේශපාලන ප‍්‍රතිසංස්කරණ ඇතිකරන්නට සිදුවිය. මේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ හේතුවෙන් ජාතික කොංග‍්‍රසයේ බෙදීම් ඇතිවිය. නායකත්වය අතර අසමගිය ඇති විය. බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින්ගේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ නිසා බෙදීම් ඇතිවූවද ඔවුන් පිටුපස පෙළගැසීමද වැඩිවිය. මෙම නායකයින් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී උවමනාවන් වඩාත් හොඳින් ඉටුකිරීම වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් විය.

            ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවට නියෝජිතයන් පත්කිරීම හරහා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට උවමනා රූකඩ පාලනය අත්හදා බලන්නට විය. 1931 දී ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාව පිහිටුවිය. සර්වජන ඡන්ද බලය ප‍්‍රදානය කෙරුණි. ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවෙන් තමන්ට බලය අහිමි කිරීම ගැන උතුරේ ජනයා අතර ඡන්දය වර්ජනය කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් දියත් විය. ඒ බි‍්‍රතාන්‍ය ප‍්‍රතිසංස්කරණයන්ට අනුව බලය නොලැබීමේ හේතුවයි. අධිරාජ්‍යවාදීන්ට කීකරුවී සිටි සිංහල ජන්මය ඇති රදළ පවුල්වලට බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් යටතේ බලය ලැබීම සිංහල, දෙමළ ජාතීන් අතර භේදය තීව‍්‍රර කිරීමට මඟ පෑදුවේය.

            බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදය යටතේ මෙරට ධනවාදය ආරම්භ වීමත් සමග ලාංකීය සමාජය තුල ආර්ථික වර්ධනයේ විශේෂිත තත්ත්වයන් වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතුය. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී ආර්ථිකයට, දේශපාලනයට, සංස්කෘතියට හා භාෂාවට ගැතිවූ කොම්ප‍්‍රදෝරු පංතිය කම්කරු පංතිය හා අනිකුත් පංති ස්තරයන් ගැනද වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතුය. 1931 දී ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාව ගැන උගතුන්, ප‍්‍රගතිශීලීන් ප‍්‍රකාශ කළ අදහස් මතුකර ගැනීමද වැදගත්ය.

වමේ ව්‍යාපාරය හා ජාතික ප‍්‍රශ්නය

            අවුරුදු සීයකටත් වඩා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ හෙවණ මත වැඩුණු ඔවුන්ට ගැති බලවේගයන්ට දේශපාලන බලය ලැබෙන පරිදි භූමිය සකසා තිබුණි. සිංහල/දෙමළ භේදය උග‍්‍ර වන ආකාරයටත් සිංහල ජන්මය තිබූ රදළ පංතීන්ට අයත් ප‍්‍රභූ පවුල්වලට ව්‍යවස්ථාදායක මන්ත‍්‍රණ සභාවෙහි බලය ලැබෙන පරිදි කටයුතු සකසා තිබුණි. ඇමෙරිකාවේත් බි‍්‍රතාන්‍යයේත් අධ්‍යාපනය ලැබූ ප‍්‍රභූ පවුල්වල දරුවන්ගෙන් වමේ ව්‍යාපාරය මෙම අවධියේදී පටන් ගැනුණි. රදළයන්ට එරෙහිව කි‍්‍රයාකළ නමුත් රදළ ක‍්‍රමයට එරෙහිව විප්ලවීය ආකාරයෙන් සමාජය වෙනස් කිරීමේ අවශ්‍යතායවක් එහි නොවීය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ පාලන සමයෙහි පවා අධිරාජ්‍යවාදීන් පලවා හැර ජාතික විමුක්තිය දිනා ගැනීම වෙනුවට ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. මෙම ව්‍යාපාරය 1931 පමණ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ මුල්කාලීනයන්ගෙන් ආරම්භ විය. අද දක්නට ලැබෙන වමේ යයි හඳුන්වා ගනු ගබන සෑම දේශපාලන සංවිධානයකම මූලය එයයි. ඒ නිසා සමසමාජ පක්‍ෂයේ ගමන් මඟත් එහි කි‍්‍රයාකාරිත්වයත් ගැඹුරින් වටහා ගත යුතුය.

ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය

            ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ වෙඩිහඬ මාක්ස්, ලෙනින්වාදය, චීනයට ගෙනා බව මාඕ සේතුං සහෝදරයා පැවසුවේය. දෙවන ජාත්‍යන්තරයේ සංශෝධනවාදී, ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදී බර්න්ස්ටීන්ලාට, කෞට්ස්කිලාට එරෙහිව ගෙනගිය අඛණ්ඩ මතවාදී අරගලය සහ වැඩපිළිවෙලවල් හරහා රුසියානු කම්කරු පංතිය රදළ වැඩවසම් සාර් අධිරාජ්‍යවාදය පෙරලා දමා කම්කරු පංති රාජ්‍යයක් බිහිකිරීමේ පදනම ඇති කළේය. මෙම ළදරු කම්කරු පංති සමාජවාදී රාජ්‍යයට පිටතින් හා ඇතුලතින් විරුද්ධ වූ බලවේගයෝ වූහ. පිටතින් අධිරාජ්‍යවාදී පංති සමාජවාදී රාජ්‍යයට පිටතින් හා ඇතුලතින් විරුද්ධ වූ බලවේගයෝ වූහ. පිටතින් අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයෝය. සොවියට් දේශයේ විශාල ගොවිජනතාවක් පැවතීමේ හේතුවෙන් ගොවි ජනතාව ධනේශ්වර පංතිය ගොඩනඟන බවත් එනිසා කම්කරු පංති රාජ්‍යය ගොඩනැගිය නොහැකි බවට තර්ක කළ බලවේගයෝ ඇතුලතින් වූහ. ඒ අනුව කි‍්‍රයා කළහ. ලෙනින් හා ස්ටාලින් මෙම මතවාදයන්ට විරුද්ධව සටන් කළ අතර දුප්පත් ගොවි ජනතාව සමග කම්කරු පංතිය සංධාන ගත කළේය. බාහිර වූ අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයන් පරාජය කරමින් සමාජවාදී රාජ්‍යය ආරක්‍ෂා කළේය. සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යයට එරෙහිව ස්ටාලින්ගේ නායකත්වයට එරෙහිව ඇතුලතින් සටන් කළේ ට්‍රොට්ස්කිගේ නායකත්වයෙන් යුත් කණ්ඩායමයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භ කරන්නේ ට්‍රොට්ස්කිවාදී දැක්මෙන්මය.

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භයේ සිටම ට්‍රොට්ස්කිවාදී විය. ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති වතුකම්කරුවන් හා නාගරික කම්කරු බලවේගයන් අතර ශක්තිමත් පදනමක් ඇතිකර ගන්නට හැකිවිය. ධනේශ්වර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය අයිතීන් සඳහා උද්ඝෝෂණ කළේය. ජනතාවගේ ප‍්‍රධාන හතුරා වූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනය පෙරළා දමා කම්කරු පංතියේ නායකත්වයෙන් ජාතික නිදහස දිනාගත යුතුව තිබුණි. නමුත් ඒ වෙනුවට කම්කරු ගොවි ආණ්ඩුවක් යන සටන් පාඨය ඉදිරිපත් කිරීමෙන් ජනතාව නොමඟ යැවීමට හවුල් විය. යටත් විජිත පාලනයට එරෙහි අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේගයෝ වෙනත් දිශාවලට යොමු විය. නිදහස, භාෂාව , සංස්කෘතිය වෙනුවෙන් ජාතික මෙහෙවරට පෙළ ගැසී සිටි ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයෝ විය යුතු වූ පරිද්දෙන්ම හුදෙකලා විය. අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයට එරෙහි එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීම සිහිනයක්ම විය. මේ හේතුවෙන් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ආරම්භයේදීම ලංකාවේ යථා තත්ත්වයෙන් බැහැර වී අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ වලට නටන රූකඩ බවට පත්වූහ. මේ සඳහා ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ රුවන්වැල්ල මන්ත‍්‍රී වරයා වූ ඇන්. ඇම්. පෙරේරා දිවුරා පොරොන්දු වූයේ මෙලෙසය.

            ‘‘1936 මාර්තු 17 වෙනිදා රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවේ රුවන්වැල්ල මන්තී‍්‍රවරයා ලෙස නානායක්කාර පතිරණගේ මාටින් පෙරේරා වන මම ශ්‍රී ලංකාද්වීපයේ රාජෝත්තමයාණන් වන නෛකශ්‍රීන් විරාජමාන අටවෙනි එඩ්වඩ් මහ රජ්ජුරුවන් වහන්සේටද, උන් වහන්සේගේ උරුමක්කාරයන්ටද උන්වහන්සේගේ ඇවෑමෙන් නීත්‍යානුකූලව රාජ්‍යයටද ප‍්‍රාප්තවන්නන්ටද භක්තිමත් වන බවටත් අවංකභාවයෙන් පක්‍ෂපාත වන බවටත් බහුමාන සහිතවද, අවංක ලෙසද සැබෑලෙසද, ප‍්‍රකාශ කොට මෙයින් සහතික කරමි.’’

(වලල්ගොඩ බන්දුතිලක – ඇන්. ඇම්. පිටු 42)

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ගැන කෙසේ කල්පනා කළද එහි කි‍්‍රයාකාරිත්වය පාර්ලිමේන්තු වාදී මඩගොහොරුවේ එරී ගොඩ ගත නොහැකි වීමයි. එය පසු කාලයකදී සිට නොව ආරම්භයේදී වැරදි පදනමකින් ඇති වූවකි. ජාතික ප‍්‍රශ්නය කෙරෙහි පිවිසීම සිදුවූයේද වැරදි පදනමකින්ය. උන්නතිකාමී අරගල නිසා ජනතාව ඒ පිටුපස පෙල ගැසුනද ආගම් අබිං යැයි පැවසීමෙන් දුප්පත් ගොවි ජනතාව ගෙන් සම්පූර්ණයෙන් දුරස් වන්නට විය. කම්කරු පංතිය හා ධනේශ්වර ප‍්‍රතිසංස්කරණ තුල කොටු වන්නට විය. 1948 දී නව යටත් විජිත පාලකයින් ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන්ගේ ඡන්ද අයිතිය අහෝසි කිරීමත් සමග වතු කම්කරුවන්ගේද දුරස් වන්නට විය. සමසමාජ පක්‍ෂයට උරුමව ඇත්තේ එවැනි ඉතිහාසයකි.

කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය

            දෙවන ලෝක යුද්ධයේ බලපෑම ලංකාව පුරා බලපවත්වන්නට විය. සියලූම දේශපාලන පක්‍ෂ සහ බහුජන සංවිධාන වලටද එකසේ බලපෑවේය. එම සංවිධාන දෙවන ලෝක යුද්ධය පිළිබඳව ගත් ස්ථාවරය විමසා බැලිය යුතුය. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයටත්, ට්‍රොට්ස්කිවාදීන්ටත් අනුව එය අධිරාජ්‍යවාදීන් අතර වූ යුද්ධයක් විය. එය නිවැරදිය. එමෙන්ම ඔවුන් සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍ය දෙස බැලූවේ කෙසේද? ඔවුන්ට එයත් ජර්මන්, ජපන් හා බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගයන් හා සමාන විය. ස්ටාලින් ඔවුන්ට අනුව ද්‍රෝහියෙකි. එය අන්ත ප‍්‍රතිගාමී ස්ථාවරයකි. එමඟින් සෝවියට් රාජ්‍යයටත් එහි නායකත්වය දැරූ ස්ටාලින් සහෝදරයාටත් එරෙහි ව්‍යාපාරයක් දියත් කිරීමට සමසමාජ පක්‍ෂය ඉදිරිපත් විය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය භේදය ඇති විය. සෝවියට් රාජ්‍යයත් ස්ටාලින් සහෝදරයාත් ආරක්‍ෂා කළ යුතුය, යන ස්ථාවරයේ සිටි ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගයන් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයෙන් නෙරපා දැමීම සිදුවිය. මෙම බලවේගයන්ගෙන් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය බිහිවිය. ආරම්භය සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍ය හා ස්ටාලින් සහෝදරයා ආරක්‍ෂා කිරීමයි. මූලය ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි.

            ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ වැඩපිලිවෙල වූයේ කුමක්ද? ජාතික විමුක්ති යුද්ධයක් සඳහා ජනතාව පෙලගැස්සීමේ වැඩපිලිවෙලක් නොතිබුණි. තමන්ගේ හතුරා ජනාතාවගේ හතුරා බවට පත් කළේය. ජනතාවගේ හතුරා තමන්ගේ හතුරා බවට පත් කර නොගත්තේය. ජනතාවගේ හතුරා වූයේ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයයි. නමුත් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ප‍්‍රධාන හතුරා වූයේ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයයි. ජනතාව අතර සමඟිය වෙනුවට භේදය වැපිරවීමට මුල් විය.

            ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයෙක් වූ ස්ටාලින් සහෝදරයාගේ අභාවයෙන් පසු සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යය සංශෝධනවාදී බලවේගයන් අතට පත් විය. එහි නායකත්වය දැරුවේ ද්‍රෝහී කෘෂෙව්ය. ඔහු හරහා සෝවියට් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය නූතන සංශෝධනවාදී කි‍්‍රයාමාර්ගය ලොව පුරා කි‍්‍රයාත්මක කිරීමට නායකත්වය දුන්නේය.

            ස්ටාලින් ද්‍රෝහී මිනීමරුවෙක් ලෙස හංවඩු ගැසීය. පාර්ලිමේන්තුව හරහා සාමකාමීව සමාජවාදයට පරිවර්තනය විය හැකි බව ප‍්‍රචාරය කළේය. නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළේය. සෝවියට් දේශය සමස්ථ ජනතාවගේ පක්‍ෂය හා රාජ්‍යය ලෙස නම් කළේය. ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයද ස්ටාලින් ආරක්‍ෂා කිරීමේ පදනමෙන් බිහිවූවද වේගයෙන් ද්‍රෝහී කෘෂෙව්ගේ කි‍්‍රයාමාර්ගය අනුගමනය කළේය. මෙම කි‍්‍රයාමාර්ගයන්ට එරෙහිව ස්ටාලින් සහෝදරයා ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයෙකු ලෙස ආරක්‍ෂා කරමින් කෘෂෙව්ගේ නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහිව මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ නායකත්වයෙන් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය කි‍්‍රයාමාර්ගයක් දියත් කළේය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහි මතවාදය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය බල පෑම් ඇති කළේය. පක්‍ෂය දෙකට බෙදුණි. පක්‍ෂයේ බහුතරය නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහිවීම නිසා පක්‍ෂ නායකත්වය පක්‍ෂ සම්මේලනයක් පැවැත්වීමට එඩිතර නොවීය. නූතන සංශෝධනවාදයට අනුව යමින් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය තුල නිළධාරිවාදී ලෙස කේනමන් කණ්ඩායම බලය අත්පත් කර ගත්තේය. නූතන සංශෝධනවාදයට එරෙහි බලවේග පක්‍ෂයෙන් නෙරපා දැමිණ.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ

            ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේත් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයෙත් සංශෝධනවාදී, ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදී වැඩ පිළිවෙල හා යටත්වීම් වාදය නිසා එම පක්‍ෂ ජනතාවගේ අප‍්‍රසාදයට පත්ව තිබුණි. එමෙන්ම කෘෂෙව්ගේ සංශෝධනවාදයට එරෙහිව ස්ටාලින් ආරක්‍ෂා කරමින් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ මතවාදී අරගලයක් දියත් කළේය. ධනවාදයෙන් සමාජවාදයට සාමකාමීව පරිවර්තනය විය හැකි බව, පාර්ලිමේන්තුවෙන් සමාජවාදය ගොඩනැගිය හැකි බව කෘෂෙව් ඉදිරිපත් කළ නූතන සංශෝධන වාදයයි. කි‍්‍රයාවට නැගුවේ රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයයි. සෝවියට් දේශයේ සමාජවාදය ගොඩනැගීමේ කාලපරිච්ෙඡ්දයේ අත්දැකීම් මාඕ සම්පිණ්ඩනය කළේය. සමාජයෙහි පංති පවතිනතාක් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය තුලද පංති අරගලය පවතින බවත් ජනතාවගේ සෝදිසිමත්භාවය වැඩිදියුණු කරමින් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය යටතේ විප්ලවය අඛණ්ඩව ගෙනයාමේ න්‍යාය ගොඩ නගමින් චීනය තුල ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයට මාඕ සේතුං සහෝදරයා නායකත්වය දුන්නේය. ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ලෝකය පුරා සංස්කෘතික විප්ලවයේ වෙඩි හඬ පැතිරුණි. සියලූම කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂ තුල මතවාදී අරගලය දියත් විය. ලංකාවේද එලෙසම සිදුවිය. විය යුතු පරිද්දෙන්ම නූතන සංශෝධනවාදීන්ටත්, සංශෝධනවාදයටත්, එරෙහි මතවාදයන් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට බලපෑම් කෙරුණි. පක්‍ෂය දෙකට බෙදුණි. මධ්‍යගත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවට ආධිපත්‍ය කි‍්‍රයාවේ යෙදුණි. පක්‍ෂය පක්‍ෂ සම්මේලනයක් පැවැත්වීමට පවා බිය විය. පක්‍ෂයේ වැඩි දෙනා නූතන සංශෝධනවාදයට විරුද්ධව පෙළගැසුනු නිසාවෙන් කේනමන් කණ්ඩායම කුමන්ත‍්‍රනකාරීව පක්‍ෂයේ බලය අල්ලා ගත්තේය. ඊට විරුද්ධ බලවේගයන් පක්‍ෂයෙන් නෙරපා හැරින. චීන පිල හා මොස්කව් පිල වශයෙන් බෙදුණේ එම ජාත්‍යන්තරවාදී අරගලයේදී ගත් ස්ථාවරයන් අනුවය. ඉවත් කළ අය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (චීන පිල), චීනයේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය දියත් කරන ලද මතවාදී අරගලය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය, විප්ලවීය මතවාදය වූ මාක්ස්, ලෙනින්, මාඕ සේතුං චින්තනය ප‍්‍රචාරය කළේය. එය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ආරම්භයයි. නිර්ධන පංතිය වෙනුවෙන් මෙරට මෙතෙක් කර ඇති අනගිතම වැඩ කොටස එයයි. ශ්‍රේෂ්ඨ සංස්කෘතික විප්ලවයෙන් ඔද වැඩුණු විශාල පිරිසක් මෙහි විය. මෙම පිරිසට නායකත්වය දුන්නේ ශන්මුගදාසන් සහෝදරයායි. ජාත්‍යන්තරය මතුකළ නිර්ධන පංතියේ ගැඹුරුතම අභියෝගයෙන් බැහැරව ‘‘ශන් විප්ලවය කරන්නේ නැතැයි’’ ‘‘ශන් ලේවලට බයයි’’ යනුවෙන් හඬ නගමින් සම්පූර්ණයෙන්ම ජනතාව වැරදි දිශාවකට යොමු කරමින් රෝහණ විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ බිහි විය. (රෝහණ විජේවීර සෝවියට් දේශයෙන් ලූමුම්බා විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය විද්‍යාව හදාරා මෙම අවදියේ ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේය. ඔහු මෙම මතවාදයේදී චීන මතවාදය ගත් නිසා නැවත රුසියාවට යෑම තහනම් කළ බව ප‍්‍රකාශ කර ඇත. ඔහු ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට (චීන පිල) එක්වී ඇත. ඔහු 1966 ජනවාරි සුප‍්‍රසිද්ධ ජාතිවාදී පෙළපාලියේ යාම නිසා පක්‍ෂයෙන් ඉවත් කර ඇත.) සමාජ විප්ලවය සඳහා ඉදිරිපත් වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සම්පූර්ණ කි‍්‍රයාවලිය විමසා බැලිය යුතුය. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයත්, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයත් අනුගමනය කරමින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත්, ජනතාව පාර්ලිමේන්තු මඩ ගොහොරුවට ඇද දමමින් සිටියි. ජනතාව අතර සමඟිය වෙනුවට අසමඟිය වර්ධනය කෙරෙන කි‍්‍රයාමාර්ගයක ගමන් කරමින් සිටියි.

නව යටත් විජිත පාලනයෙන් පසු දේශපාලනය

            විශේෂයෙන්ම බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට, දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, පෙර පැවැති යටත් විජිත එලෙසම පවත්වාගෙන යාම අසීරු විය. යටත් විජිත පාලනයන්ට එරෙහිව එවැනි රටවල්වල ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාර බිහිවී තිබුණි. බොහෝ රටවල කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂද තිබුණි. චීනයේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂ නායකත්වය යටතේ දිග්ගැස්සුණු මහජන යුද්ධයක් දියත් වී තිබුණි. ඉන්දු චීනයේ ද කොරියාවේ ද ඉන්දියාවේ ද අනෙකුත් බොහෝ යටත් විජිත වලද නිදහස් ව්‍යාපාර බිහිවී තිබුණි. මෙම ව්‍යාපාර මැඬලීමට ගියහොත් ඒවා රුසියාව, චීනය දෙසට හැරෙන බව දුටු බි‍්‍රතාන්‍ය අඕධිරාජ්‍යවාදීන් ඔවුන් කාලයක් තිස්සේ ගොඩ නැගූ නිවට මානසිකත්වයක් ඇති අධිරාජ්‍ය ගැති රදළ සම්භවයක් ඇති පංතීන්ට දේශපාලන බලය ලබාදුණි. උත්සවශ්‍රීයෙන් යටත් විජිත රටවල පාලකයින් ‘‘නිදහස’’ සමරන්නේ එලෙසයි. ලංකාවේද සිදුවූයේ එයයි. ලාංකීය නව යටත් විජිතයේ පළමුවරට බලයට පත් වූ රූකඩ පාලකයින් කළේ ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති වතුකම්කරුවන්ගේ ඡන්ද බලය අහෝසි කිරීමයි. පුරවැසිභාවය අහෝසි කිරීමයි.

            දෙමළ ජනතාව, ලංකා දෙමළ හා ඉන්දියානු දෙමළ වශයෙන් බෙදීමයි. ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයට වතු කම්කරුවන් තුල තිබූ පදනම මෙයින් දියකර දැමීය. සමසමාජ පක්‍ෂය එහි ඉතිරිව තිබූ සෑම හොඳ දෙයක්ම අහිමි කර ගත්තේය. 1951 දී යූ. ඇන්. පී යෙන් බණ්ඩාරනායක ඉවත්වීම පැරණි යටත් විජිත තුල ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය කි‍්‍රයාත්මක වීමේ ප‍්‍රතිඵලයයි. යූ. ඇන්. පීය ප‍්‍රධාන වශයෙන් බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට බරවූ අතර ජනතාව තුල එයට විරුද්ධව ප‍්‍රබල විරෝධයක් තිබුණි. මෙම බලවේගයන් වෙනත් දිශාවකට යොමු කිරීමට බණ්ඩාරනායක දක්‍ෂවිය. වතු කම්කරුවන්ට එරෙහිව යූ. ඇන්. පීය කළාමෙන් අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේග අතර සමඟිය සුනුවිසුනු කිරීමට බණ්ඩාරනායක තවත් පියවරක් ඉදිරියට තැබීය. ‘‘සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම’’ ‘‘බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම කිරීම’’ යන සටන් පාඨ ජනපි‍්‍රය කිරීම තුලින් සිංහල බෞද්ධ අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේග සිංහල ජාතිවාදයේත්, බෞද්ධාගමේත් සිරකරුවන් බවට පත් කරන ලදි. එම බලවේගවලට අද පවා එම මානසික පරාජයෙන් මිදීමට හැකිවී නැත. අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ගෙන ගිය නිර්ධන පංති නායකත්වය යටතේ කම්කරු – ගොවි සංධානය ප‍්‍රධාන කරගත් ජාතික එක්සත් පෙරමුණ වෙනුවට සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පංච මහා බලවේගය යටතේ කම්කරු පංතිය නව අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක පංතියක් පිටුපස පෙළ ගස්සන ලදි. එය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට ප‍්‍රගතිශීලී බව ඇති කරන ලදි. මෙම මානසිකත්වයෙන් අධිරාජ්‍ය විරෝධී බලවේගයන්ට මිදීමට කාලය පැමිණ ඇත. දෙමළ ජනතාවගෙන් නැග ආ විරෝධය හමුවේ ‘‘බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම්’’ ගිවිසුම ඇති විය. බලයට පත් අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලිය දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳීමේ උවමනාව බොරුවට මවාපායි. බලයෙන් පහවූ අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලිය බලයට ඒම සඳහා එයට විරෝධය පලකරයි. එම විරෝධය බහුතර සිංහල බෞද්ධ ජනතාව මත පටවයි. ජනතාවගේ විරෝධය නැග ආ පසු ඒ පාලක පංතීන් විලිලජ්ජා නැතිව තමන් අත්සන් කරනු ලැබූ ගිවිසුම් ඉරා දමයි. පාලක පංතීන් පීඩිත දෙමළ ජනතාව මර්ධනය කරයි. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජාතීන් අතර අසමඟිය වර්ධනය කරයි. සූරාකෑම උග‍්‍ර කරයි. පීඩිත සිංහල ජනතාව අධිරාජ්‍ය ගැති සිංහල මහ ධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. දෙමළපීඩිත ජනතාව දෙමළ මහධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. මුස්ලිම් පීඩිත ජනතාව මුස්ලිම් මහ ධනේශ්වර පංතිය පිටුපස පෙළ ගස්වයි. ඉන් පසු මුලූ මහත් පීඩිත ජාතීන් තවත් වටයකින් අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ග‍්‍රහණයට නතු කරයි. දිගින් දිගටම ඉතිහාසයේ අද දක්වා සිදු වී ඇත්තේ මෙය නොවේද?

            දෙමළ ධනේශ්වර නායකයින් සිංහල මහා ධනේශ්වර පංතිය සමඟ කේවල් කිරීම සඳහා දියත්කරන ලද සාමකාමී උද්ඝෝෂණ සහ සත්‍යග‍්‍රහ වලදී අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක කල්ලීන් ඔවුන්ව මර්ධනය කර ඇත. මෙම අවස්ථාවලදී කම්කරු පංතිය සිය ඓතිහාසික පංති කාර්්‍යභාරය සමඟ ඉදිරියට යොමු නොවුණේ ඇයි?

            1965 දී බලයට පත් අධිරාජ්‍ය ගැති පාලක පංතියෙන් ඩඩ්ලි – තිරුචෙල්වම් ගිවිසුම බිහි විය. රටසභා පනත ලෙස ඉදිරිපත් විය. මෙම ගිවිසුමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය, ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය එකතුව සැදුම් ලත් සමඟි පෙරමුණ ඊට එරෙහිව 1966 ජනවාරි 08 වෙනි දින ජාතික විරෝධතා ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේය. මෙම විරෝධතා පෙලපාලියට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීරද සහභාගි වී ඇත. සමසමාජ පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය නව යටත් විජිත ආණ්ඩුවේ තනතුරු ලබා ගැනීම සඳහා ඉතිහාසයේ දරුණුතම පාවාදීම කළේය. මෙම පක්‍ෂය කෙරෙහි සුළු ජාතීන්ගේ යම් බැඳීමක් තිබුනි නම් එයද සහමුලින්ම නැති විය. 1970 දී නව යටත් විජිත රජයේ පාලක පංතිය ලෙස, ගෙන එන ලද 1972 ව්‍යවස්ථාවෙන් දෙමළ ජාතිය හිමිකරගෙන තිබූ ප‍්‍රජාත‍්‍රන්ත‍්‍රීය අයිතීන් අහෝසි කරන ලදි.

            1977 දී සමගි පෙරමුණ රජයට එරෙහිව මැතිවරණ ප‍්‍රකාශනයේ දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විඳීම සඳහා වටමේස සාකච්ඡාවක් හරහා කි‍්‍රයාකරන බවට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය දෙමළ සංවිධාන වලට පොරොන්දු විය. ඔවුන් එසේ කළේ මැතිවරණයෙන් පසු ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම සඳහා අවශ්‍ය මැතිවරණ ආසන ප‍්‍රමාණය ලබාගත නොහැකිය යන විශ්වාසයෙනි. මැතිවරණ ආසනවලින් 5/6 ක බලයක් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ලැබීමත් සමඟ සියලූ පොරොන්දු අමතක විය. දෙමළ විමුක්ති එක්සත් පෙරමුණ විරුද්ධ පක්‍ෂය බවට පත් විය. ප‍්‍රශ්න විසඳීම කෙසේ වෙතත් අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවන් ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහාම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට 5/6 බලය උපයෝගී කර ගත්තේය.

            1980 දශකය වන විට ලෝකය අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරු දෙකක් වෙක කේන්ද්‍ර ගත වී තිබුණි. සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරත්, ඇමෙරිකාව ප‍්‍රමුඛ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරත් වශයෙනි. සාමකාමී මාවතෙන් සමාජවාදයට ගමන් කිරීමේ නූතන සංශෝධනවාදීන්ගේ කි‍්‍රයාමාර්ගය හෙළිදරව් වී තිබුණි. අධිරාජ්‍යවාදී බලවතුන්ට පෙර බෙදා පැවතුණු ලෝකය නැවත බෙදා ගැනීමේ අනතුර ඉදිරියේ ලෝකය පැවතුණි. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම කඳවුරු දෙක අතර පෙලගැසීම වේගවත් විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් තුල පාලක පංතීන්ට එරෙහිව සන්නද්ධ ව්‍යාපාර බිහිවිය. මෙම අරගල පිටුපස අධිරාජ්‍යවාදීන් සිය උවමනාවන් සඳහා ඒවා මෙහෙයවීමට, ග‍්‍රහණයට ගැනීමට සැලසුම් දියත් කළේය. නව යටත් විජිත රටවල පාලක පංතීන් ‘‘නොබැඳි සමුළුව’’ තුල මධ්‍යස්ත ලෙස පෙනීසිටිමින් මෙම කඳවුරු දෙකෙන්ම ප‍්‍රයෝජන ගැනීමට මාන බැලූහ. සිය රටවල පීඩිත පංතීන් හා ජාතීන් නොමඟ යැවීමට සමඟි වූහ.

            ශ්‍රී ලංකාව, ඇෆ්ගනිස්ථානය, නිකරගුවාව ඇතුළු ලෝකයේ බොහෝ නව යටත් විජිත රටවල සිදුවූ කි‍්‍රයාදාමය එයයි. (අධිරාජ්‍යවාදීන් යම් රටක පාලක පංතීන් පෙරලා දමා තමන්ට පක්‍ෂ ගැති පාලක කල්ලියක් බලයට ගෙන ඒම ඔවුන්ගේ උපාය විය.) ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ඇමෙරිකාවට හිතවත් පාලකයින් පෙරළා දමා සෝවියට් කඳවුරට පක්‍ෂපාතී බලවතෙක් බලයට පත් කළේය. ඉන් අනතුරුවම එම පාලනය බිඳ වැටෙන තුරු එම රටේ යුද්ධයක් දියත් විය. ජනතාවගේ ජීවිත සම්පත් විනාශ විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල එලෙස සිදුවිය. දූෂිත පාලක පංතීන්ට එරෙහිව එම රටවල් තමන්ට පක්‍ෂපාතී සන්නද්ධ කණ්ඩායම් ඇති කළේය. ආධාර කළේය. යුද්ධ කළේය. ශ්‍රී ලංකාවේ ද තත්ත්වය එසේ විය. ප‍්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ වල ප‍්‍රධාන පුද්ගලයින් ඔවුන් වෙත දිනා ගැනීම සඳහා නොයෙකුත් උපක‍්‍රම යොදයි. උතුරේ දෙමළ ජාතියේ ප‍්‍රශ්න මුල් කරගෙන එයට විසඳුම් ලෙස ‘‘ඊලාම්’’ රාජ්‍යය සඳහා සටන් වැදුණු බලවේගයන් තුලද මෙයම ප‍්‍රකාශ විය. සමහර කණ්ඩායම් පිටුපස ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඒ මැද ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් විය. සමහර කණ්ඩායම් පිටුපස සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදීන් විය. ඒ මැද ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් විය. මෙම සියලූ කණ්ඩායම් වල ඉල්ලීම ‘‘දෙමළ ජාතීන්ට වෙනම රාජ්‍යයක්’’ යන්නයි. ඉල්ලීම එකක් වුවද මෙම බලවේගවලට එකම ධජයක් යටතට ඒමට නොහැකි වූයේ ඇයි? ඔවුන් අතර සන්නද්ධ ගැටුම් ඇති වූයේ ඇයි? ඔවුන් පිටුපස සිටි බලවේග කි‍්‍රයාකළ ආකාරය නිසයි.

            දකුණේ සංවිධාන තුලද මෙම බෙදීම පැහැදිලිව දක්නට ලැබුණි. මෙම අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරු දෙකෙන්ම පෝෂණය ලැබූ බලවේගද විය. එක් එක් කඳවුරෙන් වෙන වෙනම පෝෂණය ලැබූ බලවේගද විය. ඒ අනුව දකුණේ ජනතාව තුලද කි‍්‍රයාත්මක විය. සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරට හිතවත් බලවේග වලට සමාජවාදී ලේබලය ඇලවූ අතර එයට විරුද්ධ වන සංවිධාන ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයේ අත කොලූ ලෙස හැඳින්විය.

            ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන්ගේ බලපෑම යටතේ ප‍්‍රසිද්ධ ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම යටතේ සමාජ අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපස සිටි බලවේග එය ජාතික ප‍්‍රශ්නයට ඇති විසඳුම ලෙස පිලිගත්තේය. ‘‘වෙනම රාජ්‍යය’’ ‘‘ස්වයංතීරණය’’ අත්හැර ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම ‘‘දෙමළ ජාතික ප‍්‍රශ්න’’ සඳහා විසඳුම් ලෙස පිලිගත්තේය. ඒ අනුව කි‍්‍රයා කළේය. ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම අධිරාජ්‍යවාදීන්ට, ඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදීන්ට යටත් වීම ලෙස දුටු අධිරාජ්‍ය විරෝධී ඉන්දීය – ව්‍යාපත්වාදීන්ට විරුද්ධ වූ බලවේග එයට විරුද්ධව පෙළගැසුණි. ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදීන් පිටුපසින් වූ බලවේගද එය පිටුපස සිට ගිවිසුමට විරුද්ධ විය. ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට විරුද්ධ වූ ඇමරිකන් බලවේග ඒ හරහා බලයට පැමිණියේය. ඊට එරෙහි වූ අධිරාජ්‍ය විරෝධී, දේශපේ‍්‍රමී බලවේග අතර අසමඟිය වර්ධනය කර කෲර ලෙස මර්ධනය කළේය. එක් අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරක සිට අනික් අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුර වෙත බලවේග මාරු විය. ඒ සෝවියට් සමාජ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුර බිඳවැටීමේ ප‍්‍රථිඵලයකි. ලෝක පරිමාණයෙන් ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදය ඉදිරියට ඒමයි. එම බලවේග විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂික මුහුණුවරක් දීමට ඉදිරිපත් විය.

            ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට පක්‍ෂපාත වූ උතුරේ සටන් කළ සංවිධාන ස්වයංතීරණය අත්හැර දැමීය. එම සංවිධාන දුර්වල විය. දකුණේ ස්වයංතීරණයට පක්‍ෂපාත වූ බොහෝ සංවිධාන සාම වැඩපිලිවෙලවල් ඔස්සේ ඇමෙරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයේ උවමනාවට මාරු විය. ගිවිසුමට විරුද්ධ වූ සුළු ධනේශ්වර සංවිධාන (ජනතා මර්ධනයෙන් පසු) එම ගිවිසුමේ කොන්දේසි වලට යටත්ව නැවතත් දේශපාලනය කරගෙන යති. වරප‍්‍රසාද භුක්ති විඳිති.

            ඉතිහාසය විසින් සියලූම ප‍්‍රශ්න උග‍්‍රකර විසඳුම් ඉල්ලා සිටින අර්බුදයක් කරා තල්ලූකර ඇත. අධිරාජ්‍යවාදීන්ටත් උන්ට ගැති පාලක කල්ලීන්ටත් ජනතාවගේ එකදු මූලික ප‍්‍රශ්නයක්වත් විසඳිය නොහැක. දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳීමේ මහා ඝෝෂාව හරහා පීඩිත දෙමළ ජාතියේ ඉරණම විසඳීමේ අයිතිය ඇමෙරිකානු, බි‍්‍රතාන්‍ය, නෝර්වේ අධිරාජ්‍යවාදීන් පවරා ගෙන ඇත. ඒ හරහා මෙරට වසන සියලූම ජාතීන් තවත් වටයකින් අධිරාජ්‍යවාදීන්ට උවමනා විදිහට යටපත් කිරීම සිදු වී ඇත. මෙරට වරායවල්, ගුවන් තොටුපලවල් ඕනෑම අවස්ථාවක ප‍්‍රයෝජනය ගැනීම සඳහා අයිතිය ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය පවරාගෙන ඇත. ති‍්‍රකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි සංකීර්ණය ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදීන් පවරා ගෙන ඇත. ඉතිරිව ඇති සියලූම සම්පත් අත්පත් කර ගැනීම සඳහා අධිරාජ්‍යවාදීන් කූට උපක‍්‍රම තවතවත් යොදනවා ඇත. සියලූම දේශපාලන දේශපාලන සංවිධාන ඔවුන් පසුපස කම්කරු පංතියත් ගොවි ජනතාවත් පෙළ ගස්වා ගැනීමට ඔවුන්ගේ පාවාදීමේ කි‍්‍රයාමාර්ග හා වැඩපිලිවෙලවල් දියත් කර ඇත. ‘‘වාමාංශික’’ හා ජාතිවාදී බලවේග ඉතිහාසය පුරාම කර ඇත්තේ එයයි.

            කම්කරු පංතිය සටන් කරන බලවේගයන්ගේ ජාතිය, වර්ගය, ආගම, කුලය නොව ඔවුන්ගේ අරගලවලට හේතු ඉදිරිපත් කරමින් එම අරගලයන්ගේ ජයග‍්‍රහණය වෙනුවෙන් නැඟී සිටිය යුතුය. සියලූම පීඩිත පංතීන්ගේ හා ජාතීන්ගේ විමුක්තිදායකයා ලෙස ඉදිරිපත් විය යුතුය. සූරාකෑමෙන් තොර පංති රහිත සමාජය වූ කොමියුනිස්ට් සමාජය බිහිකිරීමේ අරමුණින් ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති නායකයින්ගේ ඉගැන්වීම් වලින් සන්නද්ධව නායකත්වය දිය යුතුය. නැතිනම් සටන් කරන බලවේගයන්ට නිශ්චිත අරමුණක් නොමැතිව අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ විසඳුම් වලට සීමාවන නිසාය. අරගලය පාවාදීමට සිදුවන නිසාය. සෝවියට් සමාජවාදී රාජ්‍යයෙහි නිර්ධන පංති රාජ්‍ය බලය ස්ටාලින්ගේ අභාවයෙන් පසු නූතන සංශෝධනවාදීන් අතට පත් විය. සමාජවාදී චීන රාජ්‍යයෙහි නිර්ධන පංති රාජ්‍ය බලයද මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ අභාවයෙන් පසු චීන සංශෝධනවාදීන් අතට පත් විය. සෝවියට් – චීන සංශෝධනවාදීන් කර ඇත්තේ ජනතාවගේ ශ්‍රෙෂ්ඨ ජයග‍්‍රහණයන් අධිරාජ්‍යවාදීන්ට විකිණීමකි. මේ නිසා වෙන කිසිම කාලපරිච්ෙඡ්දයකට වඩා කම්කරු පංතිය බරපතල අභියෝගයකට මුහුණදීමට සූදානම් විය යුතුය.

            කම්කරු පංතිය ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය ඉහලින්ම එසවිය යුතුය. දෙමළ ජාතීන්ට ස්වයංතීරණය ඉල්ලන දකුණේ සංවිධාන බලවේග වලින් කැඞී වෙන්විය යුතුය. ජාතීන්ගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය පිළිගත්තේ ලෙනින්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. ශ්‍රේෂ්ඨ ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් පසු ධනේශ්වර පංතීන්ට ස්වයංතීරණ අයිතිය දිනාදිය නොහැකි බව විග‍්‍රහකළේ මාඕගේ නායකත්වයෙන් යුත් චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. පීඩිත ජාතියක ස්වයංතිරණය දිනාදිය යුතු බවත්, එය දිනා දිය හැක්කේ කම්කරු පංතියට පමණක් බවත් (නිර්ධන පංතියට) පැහැදිලි කළේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයයි. කම්කරු පංතියේ ක‍්‍රියාමාර්ගය විය යුත්තේ එම මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට අධිෂ්ඨාන සහගත වීමයි.

මාක්ස්වාදී අධ්‍යයන කණ්ඩායම
(2005 වසරේ ලියන ලදි)