Blog Archives

අනුරාධා ගාන්ධි: කැරලිකරුවා

අනුරාධා ගාන්ධි: කැරලිකරුවා

   Edit-1024x645-2

රාහුල් පණ්ඩිත විසිනි.

‘‘වරප‍්‍රසාද ලත් පවුලක උපත ලද ඇයට පහසුවෙන්ම සුඛෝපභෝගි ජීවිතයක් තෝරාගැනීමට හැකියාව තිබුණි. නමුත් අනුරාධා ගාන්ධි රෝස මල් වෙනුවට ගිනි අවිය තොරා ගත්තේ අයිතීන් අහිමිවූ අය වෙනුවෙන් සටන් වැදීමටයි.’’

2008 වසරේ අපේ‍්‍රල් මස එක් උණුසුම් තෙත් සන්ධ්‍යාවක, මුම්බායිහි කිසියම් තැනක, වෛද්‍යවරයෙකු සිය රෝගියා නිසා බලාපොරොත්තු රහිත තත්ත්වයකට පත්විය. 50 වියැති කාන්තාවක විය හැකි රෝගියා, අධික උණ නිසා ප‍්‍රතිකාර ගැනීමට උදෑසන පැමිණ තිබුණි. වෛද්‍යවරයා රුධිර පරීක්‍ෂා කිහිපයක් සිදු කිරීමට උපදෙස් දී තිබුණි. වාර්තා දුටු විගස, ඔහු නොඉවසිලිමත් ලෙස කතාකරමින් රෝගියා ඇගේ අත් අකුරින් ඉතා අපැහැදිලිව ලියා තිබූ දුරකථන අංකය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළහ. එම අංකය භාවිතාවේ නොවන එකක් බව ඔහු ඉක්මනින්ම වටහා ගති. ඔහු බෙහෙවින් කලබලයට පත් විය. වාර්තා මගින් කාන්තාවගේ රුධිර ධාරාවට මාරක මැලේරියා වාහක දෙකක් ඇතුල්ව ඇති බව පෙන්වූහ – ඇය අප‍්‍රමාදව රෝහල් ගත කළ යුතුව තිබුණි. කාලය වේගයෙන් පියඹා ගිය අතර ඇය ගැන කිසිදු තොරතුරක් සොයා ගත නොහැකි විය.

anuradha1

කාලය ගත වීමෙන් පසුව කාන්තාව නැවත වෛද්‍යවරයාව හමුවිය, ඒ වන විට දින කිහිපයක් ගත වී තිබුණි. වෛද්‍යවරයාට ඉක්මනින්ම ඇයව දැඩි සත්කාර ඒකකයක තබන්නට අවශ්‍ය විය. නමුත් ඒ වන විට බෙහෙවින් ප‍්‍රමාද වී තිබුණි.

ඊළඟ දින උදෑසන, අපේ‍්‍රල් 12 වන දින, අනුරාධා ගාන්ධි දිවියෙන් සමු ගත්හ. ඉන්ද්‍රියයන් ගණනාවක් අක‍්‍රීය තත්ත්වයේ පසුවීමෙන් ඇය පීඩා වින්දහ, ඒ වන විටත් ශරීර අභ්‍යන්තර පටක ඝන වීම නිසා ඇයගේ ප‍්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය දුර්වල වී තිබුණු අතර ස්වාභාවික ප‍්‍රතිශක්තියට බලපැවැත් වූ රෝගයක් මෙයට හේතු විය. මේවා ඇය අතින් අපැහැදිලි අත් අකුරු ලියවීමට හේතු විය.

අනූගේ මිතුරන් සහ හිතවතුන් අතර මේ ප‍්‍රවෘත්තිය ඉක්මනින් පැතිර ගියහ. අනූ යනු ඇයව ඇමතූ සුරතල් නාමයයි. ගොඩ වෙලාවක් යන්නට මත්තෙන් අනූ වසර හතක් තිස්සේ ජීවත් වූ නාග්පූර්හි දාලිත් බාස්තියක් වන ඉන්දෝරා කරාද ප‍්‍රවෘත්තිය ළඟා වූහ. මෙයට පෙර ඇගේ නම ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිගේ ලියුම් මිටියෙහි ජානකී නොහොත් නර්මදා නැතහොත් වර්ෂා ලෙසින් පෙනී සිටියහ. ඇය නැක්සලයිට්වරුන්ගේ තීරණ ගැනීමේ ඉහළම ව්‍යූහය වන, ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ (මාඕවාදී) මධ්‍යම කාරක සභාවේ එකම කාන්තාව වූහ.

බොම්බායේ ඉහළ උසාවියේ උසස් ගණයේ නීතිඥයෙකුගේ දියණියක වූ, නගරයේ ගෞරවාන්විත එල්පින්ස්ටෝන් (Elphinstone) විද්‍යාලයේ උපාධිධාරිණියක වූ, සමාජ විද්‍යාවට දර්ශනපති උපාධියක් ලද, වරප‍්‍රසාද ලත් පවුලකට දාව උපන් කෙල්ලක්, රයිෆලයක් උරහිසින් දරාගෙන යහන සඳහා පොලිතීන් ඇතිරියක් භාවිතා කරමින්, බස්තාර්හි බිහිසුණු වනාන්තරයේ අරගල කිරීමේ සහ දුෂ්කරත්වයේ ජීවිතය තෝරා ගැනීමට පැමිණියේ කෙසේද? පිළිතුර සමහරවිට ඇය ජීවත් වූ කාලය මත රැඳී තිබෙනු ඇත. නැතහොත් ඇය කුමන වර්ගයේ පුද්ගලයෙක් ද යන්න විය හැක. නැතහොත් මේ දෙකෙහිම ශේෂයෝ විය හැක.

අනුරාධා, ගනේෂ් සහ කුමුද් ෂන්බාග් ගේ දරුවකුව උපන් අතර, ඒ දෙදෙනාම සිය විවාහය ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ (CPI) කාර්යාලයේදී සිදු කිරීමට තෝරා ගත් අයයි. තරුණ කොල්ලෙකු ලෙස ගනේෂ් ෂන්බාග්, සුභාෂ් චන්ද්‍ර බෝස් ගේ හමුදාවට එක්වීමට කූර්ග් හි සිය නිවසින් පලා ගියහ. පසුව නීතිඥයෙකු බවට පත්ව තෙලෙන්ගානා අරගලයේ දී අත් අඩංගුවට පත් කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ නඩු වෙනුවෙන් සටන් කළහ. ඔහුගේ බී‍්‍රෆ්කේසය හැමවිටම අත් අඩංගුවට පත් සහෝදරවරු වෙනුවෙන් සකසන ලද පෙත්සම් වලින් පිරී තිබුණි. කුමුද් චීනය සමග යුද වැදීමට යැවුණු සොල්දාදුවන් සඳහා මැහුම් සහ ස්වීටර් එකතු කිරීමට කාර්යබහුල විය.

ප‍්‍රගතිශීලී තිරනාටක රචකයෙකු වන, අනුරාධාගේ සොහොයුරු සුනිල් ෂන්බාග්, ඇය ගැන මතකය අවදි කරමින් ඇය අධ්‍යයන කටයුතු වලට සහ නර්තනය වැනි බාහිර ක‍්‍රියාකාරකම් වලදී දක්ෂතා දැක් වූ බව කීහ. එහෙත් ඇය සිය වටාපිටාවේ සිදුවන දෑ ගැන දැඩි අවබෝධයෙකින් යුක්ත වූ අයෙකි. ‘‘මම නේවාසික පාසලේ සිටින විට, ඇය බැංකු ජාතිකකරණය වැනි ගැටළු ගැන ලියමින්, මට ලිපි එවීය. ඒ වෙනකොට ඇයට අවුරුදු 12 ක් පමණයි’’ – සුනිල් කීහ. නමුත් මේ අවබෝධයටත් වඩා, අනුරාධා 1972 දී විද්‍යාලයට ඇතුළු වන විට අනෙක් ගැහැණු ළමයින් වැනිම වූහ. ‘‘ඇය නිවසට පැමිණ උණුසුම් යකඩයක ආධාරයෙන් සිට හිසකෙස් අවුල් හැරියේ අනික් ගැහැණු ළමයින් විලසිනි,’’ කුමුද් ෂන්බාග් කීහ.

1970 මුල්භාගය තරුණයින් ඇවිස්සී සිටි දින වකවානුවක් විය. ලෝකය වටේම බොහෝ දේවල් සිදු වෙමින් තිබුණි. මාඕ චීනයේ සංස්කෘතික විප්ලවයට මුල පුරනු ලැබීය. වියට්නාමය ඇමෙරිකන් බලඇණි වලට එරෙහිව අභීත ප‍්‍රතිවිරෝධයක් දැක්වීය. මව් බිමේ, නක්සල්බාරි හි වසන්ත කුණාටුව විදාරණය වූහ. උසස් පාසල්වල දහස් ගණන් ශිෂ්‍යයින් සිය වෘත්තීන් අත්හැර දමා නක්සල්බාරි ව්‍යාපාරයට එක්වූහ. අධ්‍යාපනය ලැබීමට විදෙස් ගත වූ, ප‍්‍රභූ පවුල්වල තරුණයින් විප්ලවීයකරණයට ලක් වූහ. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු ඩූන් පාසැලේ ආදි සිසුවෙකු සහ සන්ජේ ගාන්ධිගේ සමකාලීනයෙකු විය. කෝබාද් ගාන්ධිගේ පියා ඉහළ පෙලේ ග්ලැක්සෝ විධායක නිළධාරියෙකු වූ අතර, ඔවුන්ගේ පවුල වෝලි හි පිහිටා තිබූ මුහුදට මුහුණ ලා ඉදිකරන ලද මහල් නිවාසයේ ජීවත් වූහ. ඔහු වරලත් ගණකාධිකරණ පාඨමාලාවක් හැදෑරීමට එංගලන්තයට පිටත්වූ අතර, එහිදී ඔහු විප්ලවීය දේශපාලනයට මුල පිරූහ. සිය පාඨමාලාව අවසන් නොකරම, ඔහු නැවත පැමිණියහ.

අනුරාධා කථිකාචාර්යවරයෙක් ලෙස සේවය කරන අතරතුරදී, නක්සල්වාදී ව්‍යාපාරයෙන් ආශ්වාදය ලද ඇය, ප‍්‍රගතිශීලී ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය (PROYOM) වෙනුවෙන් කැපවූහ. පසුව, ඇය මුම්බායිහි සිවිල් නිදහස් ව්‍යාපාරයේ නියමුවෙකු විය. මේ කාලයේදී අනුරාධා සහ කෝබාද් එකිනෙකා දැන හඳුනා ගත්හ. ඔවුන්ගෙන් කවුරුන් කාටනම් විප්ලවීය ආශ්වාදයක් ලබා දුනි දැයි පැහැදිලි නැතත්, ඉක්මනින්ම දෙදෙනාම එක් පොදු මිතුරෙකු බවට පත් වුනා මෙන් ‘දැඩි ක‍්‍රියාකාරීන්’ බවට පත් වූහ.

ඔවුන් දෙදෙනා ඉක්මනින්ම ආදරයෙන් බැඳුණහ. කෝබාද් සිය නිවෙසට පැමිණි දිනය ගැන කුමුද් මතක් කරයි. ‘‘මගේ සැමියා මෙතැන මේ අසුන මත සිටියා,’’ ඇය කියයි, ‘‘කෝබාද් පැමිණ දණින් වැටී ඇසුවා: මට ඔබේ දියණියව විවාහ කරගත හැකිද?’’

ඔවුන් දෙදෙනා 1977 නොවැම්බර් හි දී විවාහ විය.

1980 වන විට, පූර්ව ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ (මාක්ස්-ලෙනින්වාදී) (මහජන යුද්ධය) නක්සල් ස්ක්වේඩ, අන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශ්, චටිස්ගාහ්, මහරාෂ්ට‍්‍රා සහ ඔරිස්සා යන ප‍්‍රදේශ හරහා විහිදී තිබුණු වනයක් වූ දන්දකර්ණයාවට ගරිල්ලා මූල ප‍්‍රදේශ ඉදිකිරීම සඳහා ඇතුල් වූහ. 1981, දී මහජන යුද්ධ කණ්ඩායමේ ආරම්භකයා වූ කොන්දපිල්ලි සීතාරාමයියා අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් හි ප‍්‍රගතිශීලී ශිෂ්‍ය සංගමයේ සම්මේලනයේ දී කෝබාද් මුණ ගැසීමට සිය කැමැත්ත ප‍්‍රකාශ කළහ. මහජන යුද්ධ කණ්ඩායම මහරාෂ්ට‍්‍රා හි කලාපයක් වන ගාද්චිරෝලි වලට ඉතා සූක්ෂමව ඇතුල් වූහ. නක්සල්වාදයට දැඩි සහය දෙන්නෙකු වූ වරාවරා රාඕ කී පරිදි ඔවුන් දෙදෙනාගේ මුණගැසීම මහරාෂ්ට‍්‍රා හි මහජන යුද්ධ කණ්ඩායම පිහිටුවීමට මං පෑදූහ.

anuradha2-336x190කුමුද් ෂන්බාග් මුම්බායි හි සිය මහල් නිවසේ දී, අනුරාධා සිය විවාහ දිනයේ දී ගත් සේයාරුවක් සමග.

එම යුවලගේ කැප කිරීම් පරිපූර්ණ විය. වසරකට පසු, අනුරාධා , මහරාෂ්ට‍්‍රාවල දෙවන විශාල මුඩුක්කු ජනගහනය සිටින, දාලිත්වරුන් (1956 දී නාග්පූර්හි බීආර් අම්බෙක්දාර් බුදුදහම වැළඳ ගත්හ.) සැලකිය යුතු ප‍්‍රමාණයකට නිවස්න වී තිබුණු නගරය වන නාග්පූර් වලට ගියහ. ඇය පළමුවෙන්ම ලක්ෂ්මි නගර් කලාපයේ බර්සාති (කුඩා, එක් කාමරයක් ඇති නිවෙස්නක්) වල නැවතී සිටියහ. ඇය ඇගේ සැමියා සමග එහි ගිය අයුරු කුමුද් ට මතකයේ ඇත. ‘‘අපි ඇය නැවතී සිටින තැන දුටු විට, අපේ ඇස් අදහා ගත නොහැකි වුණා,’’ කුමුද් කියයි. වහළය බොහෝ තැන්වලින් සිදුරු වී තිබිණි. එම රාත‍්‍රියේ වැස්ස ඇද හැළුණි. ‘‘අපේ උදව්කරු මේසයක් යටට රිංගාගෙන නින්දට වැටී සිටියා,’’ කුමුද් මතක් කරයි.

කෙසේ හෝ 1986 වන විට, අනුරාධා උතුරු නාග්පූර් හි සිට දාලිත් දේශපාලනයේ අපිකේන්ද්‍රය වන ඉන්දෝරා පළාතට මාරු කෙරුණි. ඇය තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ රැකියාවක නියුතු ඛුෂාල් චින්චිකඬේ ගේ නිවසෙන් කාමර දෙකක් කුලියට ගත්හ. ‘‘ඔවුන්ගේ නිවසේ ඇත්තටම පොත්වලින් පිරුණු පෙට්ටි දෙකක් සහ මැටි කළයක් හැරුණු කොට වෙන කිසිවක් නොවීය,’’ ඔහු කියයි. අනුරාධා ද නාග්පූර් විශ්වවිද්‍යාලවේ අර්ධ-කාලීන කථිකාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කළහ. පසුව, කෝබාද් ද එහි වසන්නට පැමිණියහ. දෙදෙනාම මධ්‍යම රාත‍්‍රිය තෙක්ම පිටත ගත කළහ. අනුරාධා පාපැදියෙන් ගමන් කරන්නට පුරුදුව සිටියහ. පසුව අනෙකුත් ක‍්‍රියාකාරිකයින්ගේ ඉල්ලීම මත කෝබාද් ඇයට TVS champ මෝටරයෙන් දුවන බයිසිකලයක් මිළදී ගත්හ.

anuradha4

ඉන්දෝරා මැරවරකම් පිණිස ප‍්‍රසිද්ධියක් ඉසිලූහ. ‘‘කිසිදු ටැක්සි රියදුරෙක් හෝ රික්ෂෝරථ රියදුරෙක් ඉන්දෝරා ඇතුළතදී ගැටුමකට ඉදිරිපත් නොවේ,’’ ඉන්දෝරා හි හැදී වැඩුණු අනිල් බෝකාර් කියයි. නමුත් අනුරාධා බියට පත් නොවීය. ‘‘ඇය මධ්‍යම රාත‍්‍රියේදී පවා බස්ති හරහා, තනිවම සිය පා පැදියෙන් ගමන් කරයි,’’ බෝකා්ර් සිහිපත් කරයි. ඔහු මිතුරන් හරහා අනුරාධා ව මුණ ගැසුණි. ‘‘ඇය බොහෝ දේවල් පිළිබඳව මාව දැනුවත් කළා. ඒක හරියට මුලූ ලෝකයම මගේ නෙත් ඉදිරිපිට විවර වුණා වගේ,’’ ඔහු කියයි.

අනුරාධා නිසා, කරාතේ කළු පටි ධාරියෙකු වූ දේවානන්ද් පන්ටවානි කවියෙකු බවට පත්ව රැඩිකල් සංස්කෘතික කණ්ඩායමේ ප‍්‍රමුඛ ගායකයා වූහ. පන්ටවානි සිහිපත් කළේ ඇය නියමිත කාලයට වැඩ අවසන් කිරීම රීතියක් ලෙස සිදු කළ බවයි. ‘‘අප වෙලාවට වැඩ නොකර වෙනත් වැඩ වල නියැලී නම් ඇය බෙහෙවින් කෝපයට පත් වේ,’’ ඔහු කියයි. තවත් තරුණයෙකු වන, සුරේන්ද්‍ර ගැඩ්ලින් නීතියෙහි නියැලීමට පොළඹවන ලද්දේ අනුරාධා විසිනි. අද, ඔහු නක්සල්වාදීන් යැයි චෝදනා ලබන සහ විවිධ ක‍්‍රියාකාරිකයින්ගේ නඩු වලට සටන් කරයි. ‘‘ඇය මගේ නියමු ආලෝකයයි,’’ ඔහු කියයි. එය හේතුවක් නැතිව ඇති වූවක් නොවේ. අනුරාධා, ජීවිතයේ උදාහරණ මගින් නායකත්වය සපයන අතර ඇයට බස්ති තරුණයින්ට මග පෙන්වීමට අවශ්‍ය විය.

1994 දී, දාලිත් ගැහැනියක් වන මනෝරාමා කැම්බල්, බලවත් නීතිඥයෙකු ගේ නිවසේ ගෘහ සේවිකාවක් ලෙස වැඩ කරමින් සිටියදී මිය ගොස් සිටියදී සොයාගනු ලැබූූ අතර, නීතිවේදියාගේ නිවසේ අය ප‍්‍රකාශ කළේ ඇය වැරදීමකින් විදුලි සැර වැදීමෙන් මිය ගිය බවයි. නමුත් ක‍්‍රියාකාරිකයෝ නීතිවේදියා විසින් ඇයව දූෂණය කොට පසුව මරා දමන්නට ඇතැයි බියට පත් වූහ. අනුරාධා උද්ඝෝෂණයක් මෙහෙයවූ අතර, ඇයගේ ව්‍යායාමයන් නිසා එය ප‍්‍රාන්ත මන්ත‍්‍රණ සභාවේ සහ පාර්ලිමේන්තු වේ ද කැළඹීම් ඇති කළහ.

ඉන්දෝරා හි දී, අනුරාදාගේ එක් විශ්වාසදායී සහායකයෙකු වන බවාජි බඩ්කේ, අඩි හතරක් උස දාලිත් ක‍්‍රියාකාරිකයෙකි. ‘‘හැම උදයකම බඩ්කේ ඇගේ නිවසට පැමිණ අනුරාධා සමග තේ බොමින් සියළුම ප‍්‍රවෘත්ති ඇය සමග ඉදිරිපත් කරයි,’’ මිතුරෝ සිහිපත් කරති. පසුව, ඔහු උගුරේ පිළිකාවක රෝග ලක්ෂණ පහළ කළ විට, අනුරාධා ඔහුව ඇගේ නිවසේ තබාගෙන මාස ගණනාවක් ඔහුට සාත්තු කළහ. තවත් මිතුරෙකු වන, ෂෝමා සෙන් පවසන්නේ ඇය අනෙක් අයගේ ජීවිත ගැන බෙහෙවින් සංවේදී වන බවයි. ‘‘ඉන්දෝරා හි ඇගේ නිවස ඕනෑම අයෙකු ට විවෘත වූහ. සෑම විටම කිසිවෙකු පැමිණෙන අතර තේ කෝප්පයක් වත් කෙරෙයි,’’ ඇය පැවසීය.

ඇය නිසා ආශ්වාදය ලද ධනවත් පොහොසත් පවුල්වල බොහෝ අය ක‍්‍රියාකාරිකයින් බවට පත් වූහ. ඇයගේ පරණ මිතුරෙකු සහ ඇගේ ක‍්‍රියාකාරී දිනවල දී ඇය ඇසුරු කළ, සුසාන් ඒබ‍්‍රහම්: ‘‘මම ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු බවට පත්වන විට දුටු දෙයක් නම් හැමවිටම කිසිවෙක් ඇයගේ වැඩ දැකීමෙන් ධෛර්යයට පත් වේ.’’

90 දශකය මැද භාගයේ දී අනුරාධා බස්තාර් හි වනාන්තරවල නක්සල් නායකත්වයට සම්බන්ධ වූ අතර අවසානයේ දී රහසිගතයට ගියහ. ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ (මාඕවාදී) දන්දකර්ණයාහි විශේෂ කලාප කමිටුවේ සාමාජිකයෙකු වන මයිනා, ඇය ප‍්‍රාදේශීය ගෝන්දි ආදිවාසීන් සමග මුහුන් වීමට දැරූ ප‍්‍රයත්නයන් සිහිපත් කරයි: ‘‘බොහෝ මිනිසුන් ඇය ගැන ප‍්‍රශ්න කරන්නට පුරුදුව සිටියේ, දිදි (අනුරාධා) අපේ රටේ කෙනෙක් නෙවෙයි, ඇයට අපේ බස කථා කරන්නට බැහැ. සිනහමුසුව ඔවුන්ට ලංවූ ඇය කීවේ: ‘මම දන්නවා ඔබ අහන දේ; කරුණාකර ඔබේ භාෂාව මට උගන්වන්න; මම ඔබෙන් හැම දෙයක්ම ඉගෙන ගන්නම්.’ ’’

වනාන්තරය තුළ ජීවිතය බෙහෙවින් කර්කශක වේ. ගරිල්ලාවන් බරැති කිට්බෑග් රැගෙන, හැමවිටම එක් ගමකින් තවත් ගමකට ගමනේ යෙදේ. එහි දී පවා, අනුරාධා දුෂ්කරතාවයන් දරා ගැනීමට මැලි නොවීය; ඇය අනෙක් ගරිල්ලාවන් කළ යුතු හැම දෙයක්ම කළහ. ඇය පළමුවෙන්ම බස්තාර්වලට පැමිණෙන විට එහි සිටි, නක්සල් නායකයෙකු මතක් කළේ: දිවීම, බඩගෑම, ඩිෆ් ගැසීම, වැඩ කිරීම වැනි සාමාන්‍ය හමුදා සරඹ වලදී ඇය කිසිවක් අතපසු නොකළ බවයි. ‘‘ඇය මඩ සහිත තැන්වල ඇවිදීමේදී බොහෝවිට ලිස්සා ඇද වැටුණු අතර, වහා නැගිටගන්නා ඇය සිනාසෙයි,’’ මනියා පවසයි.

1990 දී අනුරාධා අනෙක් ගරිල්ලාවන් සමග චටිස්ගාර්හි සාර්කෙගුදෙම් ගමේ කඳවුරු ගසා සිටින විට පොලීසිය ඔවුන්ව වට කළහ. ගැටුමක් අවිළුණහ. ජ්‍යෙෂ්ඨ ගරිල්ලෙකු වන ලහාර් මතක් කළේ ඇය ආවරණය වී ‘සතුරාට’ එල්ලය ගනිමින් සිටි බවයි. පසුව, ඇය හැමවිටම එම සිදුවීම මතක් කරමින්, තරුණයින්ට ගරිල්ලා යුද්ධයේ කුශලතාවයන් ගැන උගෙනීමට තදින් අවවාද කරමිනි. නමුත් ඇය ‘‘තුවක්කුව රැගෙන යාමේ අදක්ෂකම’’ ගැන කථා කරනු සුනිල් සිහිපත් කරයි.

වනාන්තරයේ දුෂ්කර දිවිය ඇයට පහසු නොවුණු අතර ඇය වරින් වර මැලේරියා තත්වයෙන් පීඩා වින්දහ. එම ග‍්‍රීෂ්මයේ දී ම, එක දිගට පැය හතරක් ඇවිදිමින් සිටි ඇය සිහි නැතිව ඇද වැටුණි. ඇගේ සහෝදරවරු ඇයට ග්ලූකෝස් ජලය පෙවූහ. පෙනුන විදියට, ඇයට සූර්ය ක්ලාන්තය ඇතිව තිබුණි. පසුව ඇය සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පත් වූ විට, ඇගේ කිට්-බෑගය අනෙක් අය අතට ලබා දීම ඇය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ බව ලහාර් කියයි.

1998-1999 කාලයේ දී දකුණු බස්තාර් වල දරුණු සාගතයක් ඇති විය. ආදිවාසීන්ට සහල් අනුභව කරන්නට සිදු වුණි, ‘‘ඒවායේ හාල් ඇට වලට වඩා ගල් කැට තිබුණා’’ මයිනා කියයි. එම සහල්ම සියඹලා හොද්දක් සමග කෑමට ගරිල්ලාවන්ටද ලබා දුන්හ. ‘‘එක බත් කටකට පසු තවත් කටක් කෑමේදී වතුර ගිලීමට සිදු විය, ඇයට ඇගේ ආහාර වේල නිම කිරීමට බොහෝ වෙලාවක් ගත විය,’’ මයිනා සිහිපත් කරයි. ඇයගේ උදරයේ තුවාලයක් ඇති වූහ. ‘‘ඇය එම වේදනාව සමනය කර ගැනීමට බිස්කට් එකක් හෝ දෙකක් කෑමත් සමග වතුර වීදුරුවක් පානය කළහ,’’ ඇය කියයි.

තමන්ට ගෙනයාමට තිබුණු බර අඩු කර ගැනීමට, අනුරාධා ගරිල්ලාවන් රැගෙන යන බරැති ගරිල්ලා පොරෝනය ඉවත දමා ඒ වෙනුවට තුනී ඇඳ ඇතිරියක් තෝරා ගත්හ. ඒ කාලය වනවිට ඇයගේ සිරෝසිස් රෝග තත්ත්වය වැඩිවී තිබූ සමයයි.

මධ්‍යස්ථාන වලින් පවසන දේ කුමක් වුවත්, නක්සල්වරු බොහෝවිට සිය බලපෑම තිබූ පෙදෙස්වල රජය විසින් ඇතිකොට තිබූ හිස්තැන් පිරවූහ. චටිස්ගාර් හි බාසගුඩා හි වූ කොටා චේරු ජලාශයට වේල්ලක් අවශ්‍ය විය; ගම්මාන දහයක් පමණ මේ ජලාශයෙන් සැපයුම් ලබා ගන්නට විය. රජය ගම්වැසියන්ගේ ඉල්ලීම වසරක් තිස්සේ නෑසුණු කන්ව සිටියහ. අනුරාධාගේ මගපෙන්වීම යටතේ ගම්මාන 30ක මිනිසුන් මේ වැඬේට අත ගැසූහ. වැඩ කරන අයෙකුට දිනකට සහල් කිලෝවක් ලබා දෙන ලදි. රජයට දවල් තරු පෙනුන අතර රුපියල් ලක්ෂ 20ක් වෙන් කළ අතර; එය ප‍්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. 1998 වන විට, නක්සල්වරු විසින් දන්දකර්ණයා හි ජලාශ සියයකට වඩා වැඩි ප‍්‍රමාණයක් ඉදි කරන ලදි.

අනුරාධා කාන්තාවන්ට ඉගැන්වීමේ මොඩලයක් නිර්මාණය කිරීමේ වගකීම ගත්හ. ඇය සාමාන්‍යය කාන්තා ගරිල්ලන් මුහුණ දෙන ප‍්‍රශ්න ගැන පන්ති පැවැත් වූ අතර, නක්සල් ප‍්‍රචාරක දේවල් ලිවීම සහ පරිවර්තනය කිරීම සිදු කළහ. ඇය දේශපාලන නායකයින්ගේ ඡායාරූප සහිත සටහනක් නිර්මාණය කොට දේශීය සාහිත්‍යය සමග ඇති ලෝක සම්බන්ධතාවයන් පැහැදිලි කළහ. සමහර වෙලාවට, ඇය සෞඛ්‍ය ගැටළු ගැන පංති පැවැත්වූහ.

මේ සියල්ල අතරතුර අනුරාධා මුම්බායි වලට රහසිගත ගමනක් ගියහ. ‘‘ඇය පැමිණි පසු, මම ඇයගේ හිස කෙස්වලට තෙල් වත්කොට ඇගේ ගත සම්බාහනය කළහ. මට ඇයව හැකිතාක් සැප පහසුවෙන් තබන්නට අවශ්‍ය වුණි.’’, කුමුද් කීහ.

‘‘වඩාත් පුදුම සහගත දෙය වනුයේ ඇය හැමවිටම චිත‍්‍රපට සහ අනෙකුත් ජන සංස්කෘතීන් ගැන අපට වඩා දැනුමක් ඇතිව සිටීමයි’’, සුනිල් පවසයි. ඇගේ නාට්‍ය මුම්බායිහි වේදිකා ගත කරන විට, අනුරාධා නිහඬව ඇතුල් වූහ, නාට්‍ය නැරඹූහ, එමෙන්ම නිහඬව පිටවූහ. ‘‘පසුව මම දැන ගත්තා ඇය එහි සිටි බව’’, සුනිල් කියයි.

2007 දී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) විසින් පවත්වන ලද නව වෙනි සම්මේලනයේදී, අනුරාධා මධ්‍යම කාරක සභාවට තෝරා පත් කර ගත්හ. මේ කාලයේදී කෝබාද් පක්‍ෂ ලේඛන භාරව සිටින, ප‍්‍රමුඛ පෙළේ නක්සල් නායකයෙකු වූහ. (සැප්තැම්බර් 20 දිල්ලියේ දී ඔහුව අත් අඩංගුවට ගනු ලැබූහ.)

ඉන්දියාවේ මාක්ස්වාදී ව්‍යාපාරය තුළ කුල ප‍්‍රතිපත්තිය ගැන නක්සල්වරු පළමුවෙන්ම සකසන ලද ලේඛණය අනුරාධාගේ වැඩ මත පදනම්ව තිබුණි. ඇය ‘මාක්ස්වාදය සහ ස්ත‍්‍රීවාදය’ ගැන සැකසූ ලේඛණයෙන්, ඉහළ පෙලේ නක්සල් නායකයින් පවා සටහන් ගනු ලැබූහ.

දන්දකර්ණයා හි කාලය ගත කරද්දී, අනුරාධා ගරිල්ලන්ට ඔවුන්ගේ සාමූහික වැඩ කටයුතුවල ඇති අඩුපාඩු ජයගැනීමට උදව් කරමින් කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට සාමූහික වැඩවලදී කෙලෙස කටයුතු කළ යුතුද යන්න අවබෝධ කරවූහ.

බස්තාර් හි දී, අනුරාධා පක්‍ෂය තුළ ශේෂව තිබූ පීතෘමූලික අදහස් ගැන ප‍්‍රශ්න නැගූහ. ඇය මිය යන සමය වන විට, වඩාත් බරපතල නායකත්ව වගකීම් ඉසිලීමට උදව් කිරීමේ උපක‍්‍රමික සැලැස්මක් ලෙස, ඇය කාන්තා කාඩර්වරියන් සමග වැඩ කොට තිබුණි. ඇය ජාක්හෑන්ඩ් හි ආදිවාසීන් ට කාන්තා පීඩනය ගැන පංති පවත්වමින් සිටිය දී ඇයට මරු කැඳවූ මැලේරියා රෝගයට ඇය ගොදුරු විය.

ඇය ගැන සිහි කරමින් ඇගේ මිතුරියක් වන ජ්යොති පුන්වානි මෙසේ ලියූහ: ‘‘මන්මෝහන් සින් කියන්නේ ‘නක්සල් තර්ජනය’, රටට ඇති විශාලතම තර්ජනය බවයි. එනමුදු මට හැම විටම සිනහමුසුව සිටින අනෙක් අයගේ ජීවිත වෙනස් කිරීමට සිය පොහොසත් ජීවිතය හැම විදියකින්ම අත් හැර දැමූ කෙල්ලක් මතක් වේ.’’

නාග්පූර්වල, චින්චිකඬේ ගෙන් අනුරාධාට වරක් අයත්ව තිබූ කාමර විවර කරන ලෙස මම ඉල්ලා සිටියෙමි. ඒ හැම එකක්ම කලින් තිබූ වගේම වූ අතර දොරෙහි භගත් සින්ගේ ස්ටිකරයක් අලවා තිබුණි. ඒ හිරු බැස යන මොහොතයි, අහස සහ සූර්යාලෝකය රක්ත වර්ණ වූහ. සහෝදරයෙක් මාව මහලට කැඳවා ගෙන ගියහ, ඔහුට එම මහල බෙහෙවින් හුරු පුරුදු විය. ඔහු ගෝරාක් පාන්ඩි ගේ කවියක් කට පාඩමින් කිහ:

එය වසර දහස් ගණනක් පැරණිය
ඔවුන්ගේ කෝපය
වසර දහස් ගණනක් පැරණිය
ඔවුන් දොම්නසින් නොවේද?
ඔවුන්ගේ විසිරුණු වදන් මට පමණි එක් කළ හැක්කේ
එළිසමයක් සහ රිද්මයක් ඇතිව
ඔබ බිය වන්නේ එයටයි
මම ගිනි විසිරුවමින් සිටිමි….

තෙලන්ගානා හි ඛම්මන් අසල නක්සල් රැස්වීමක්

තෙලන්ගානා හි ඛම්මන් අසල නක්සල් රැස්වීමක්

 

හයිද්‍රාබාද්: ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ( මාඕවාදී) තෙලන්ගානා හි පවත්වන පළමු ප‍්‍රාන්ත කමිටු රැස්වීම පොලීසියට බලවත් හිසරදයක් වී තිබේ. තෙලන්ගානාහි ප‍්‍රාන්ත පොලීසියේ නක්සල්-නාශක බුද්ධි තොරතුරු පරීක්ෂකයින් තහවුරු කරගෙන තිබෙන පරිදි මෑතදී මාඕවාදීන්ගේ ප‍්‍රාන්ත කමිටු රැස්වීම පැවැත්වූ අතර ඔවුන් තහවුරු කරගත් ආකාරයට එහි ප‍්‍රාන්ත ලේකම් ලෙස හරිබුෂාන් ලෙසින් හඳුන්වන වේපා නරායන් පත් වී තිබේ. මාඕවාදීන්ගේ ප‍්‍රකාශ කල පරිදි රැස්වීම ඛම්මන් වල පවත්වා නැති බව පොලීසිය පවසයි. ඒ වෙනුවට එය චටිස්ගාර්හි පවත්වන ලදි. පොලීසිය පවසන පරිදි මධ්‍යම කාරක සභාවේ ඉහළ සාමාජිකන් එයට සහභාගි වී නොමැත.

ජ්‍යෙෂ්ඨ බුද්ධි තොරතුරු නිළධාරියෙකු පැවසූ පරිදි, ‘‘සම්මේලනය පෙබරවාරි අවසාන සතියේ පවත්වන ලදි. එය ප‍්‍රාන්ත කමිටු සම්මේලනයයි. මාඕවාදීන්ට එය තෙලංගානාවල පවත්වන්නට නොහැකිවූයේ අඛණ්ඩ මුර සංචාර සහ ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් නිසාවෙනි. ඔවුන්ට එය චටිස්ගාර්හි පවත්වන්නට සිදු විය. තෙලන්ගානා හි මාඕවාදී ව්‍යාපාරය විශාල නැත. වාර කිහිපයකදී අදිලබාද් සිට ඛම්මන් දක්වා මාඕවාදී ගරිල්ලා ස්ක්වේඩ කිහිපයක් සංක‍්‍රමණය වනු වාර්තා වී ඇත. පොලීසියට අනුව, තෙලන්ගානා දේශ සීමාව තුළ මාඕවාදීහු 80-75ක් අතර ප‍්‍රමාණයක් ක‍්‍රියාකාරී වෙමින් සිටී. මාඕවාදීහු යෝජනා 10ක් ඉදිරිපත්කොට ඇති අතර, ඒවා TRS රජයට එරෙහිව, ගොවියන් දිවිනසා ගැනීම ගැන, කවාල් ටයිගර් රක්ෂිතය සහ පොලවාරම් ව්‍යාපෘතියට ඉඩම් අත්පත්කරගැනීමෙන් අවතැන්වූවන් ගැන වේ. තවද සලාක කාඩ්පත් ඉවත් කිරීම සහ එමගින් ආදිවාසීන්ව හිංසනයට ලක් කරන්නේ යැයි මාඕවාදීහු චෝදනා කරති.

මහරා්ෂ්ට‍්‍රා: ගාද්චිරෝලි හි නක්සල් ගැටුමකින් පොලිස් කොමාන්ඩෝ දෙදෙනක් මරුට

ඉන්දියාව – මහජන යුද්ධය ඉදිරියට

මහරා්ෂ්ට‍්‍රා: ගාද්චිරෝලි හි නක්සල් ගැටුමකින් පොලිස් කොමාන්ඩෝ දෙදෙනක් මරුට

ගාද්චිරෝලි: මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ගාද්චිරෝලි දිස්ත‍්‍රික්කයේ වනයකදී නක්සලයිට්වරු සමග ඇති වූ තවත් ගැටුමකින් තුවාල ලැබීමෙන් පොලිස් කොමාන්ඩෝ දෙදෙනකු මරණයට පත්වෙයි. මහාරාෂ්ට‍්‍රා සහ චටිස්ගාර් දේශ සීමාවේ පිහිටා තිබූ මාඕවාදී බලපෑමට යටත් ගම්මානයක් වන තිකමේදා ගම්මානය අසල ඉරු දින සන්ධ්‍යාවේ මෙම සිදු වීම සිදු වූහ. ‘‘අපේ කොමාන්ඩෝ දෙදෙනක් මරුට පත් වී එක් අයෙක් තුවාල ලැබූහ. සෙබළුන් සැලසුම් කරන ලද මෙහෙයුමක නිරත වෙද්දී වෙඩි ප‍්‍රහාරයට ලක් වූහ’’, ඉන්ස්පෙක්ටර් ජෙනරල් (නක්සල්-විරෝධී මෙහෙයුම්) රවින්ද්‍ර කාඩම් ප‍්‍රකාශ කළහ. ප‍්‍රාන්ත පොලීසියේ විශේෂ සී-60 කොමාන්ඩෝ ඇතුළු, ඒකාබද්ධ ආරක්‍ෂක සේනාංක ප‍්‍රාන්ත දෙකේ සීමා කලාපය තුළ ප‍්‍රති-නක්සල් මෙහෙයුමක නිරත වෙද්දී මෙම ප‍්‍රහාරයට ලක් වූහ.

ඉන්දියාව – කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන්

ඉන්දියාව – කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන්

කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන් සිටින බව ජ්‍යෙෂ්ඨ මාඕවාදී නායකයෙකු කියයි…

ඉන්දියාවේ තහනම් සංවිධානයක් වන – ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි සන්නද්ධ අංශය වන, මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව (PLGA) 2013-2014 වසරවල සිට නව බදවා ගැනීම් සඳහා කාන්තාවන් සියයට 60-70 පමණ ප්‍රතිශතයකින් වැඩි වී තිබේ. ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි මධ්‍යම කලාප බියුරෝවේ සියයට 50 කට වඩා මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදා‍වේ කාඩර්වරු දැනට කාන්තාවන් වේ….

 

CRPF අපව මිනිස් පළිහක් ලෙස භාවිතා කළා

ඉන්දියාව – මාඕවාදීන්ට සහය දෙන ගම්වැසියන්ගේ ප‍්‍රකාශය: CRPF අපව මිනිස් පළිහක් ලෙස භාවිතා කළා

නොවැම්බර් 26 ප‍්‍රහාරයේදී CRPF පුද්ගලයින් කාන්තාවන් සහ දරුවන්ද ඇතුළුව ගම් වැසියන් ‘‘මිනිස් පළිහක්’’ ලෙස භාවිතා කළ බව ජාක්හෑන්හි ලටේහාර් දිස්ත‍්‍රික්කයේ ලායි ගමේ ගම්වැසියන්ට සහය දෙන CPI-මාඕවාදී මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක කොඑල් සන්ක් ෂෝන් ප‍්‍රකාශය කළහ. ප‍්‍රහාරයේ දී, ආරක්‍ෂක බලඇණි මිනිසුන් අට දෙනෙකු අල්වාගෙන දින දෙකක් තිස්සේ රඳවා තබා ගෙන සිටි අතර නිදහස් කිරීමට පෙර ඔවුන්ට කිසිදු චෝදනාවක් ඉදිරිපත් නොවිණි. ඔවුන්ගෙන්, තිදෙනෙකු විශේෂයෙන්ම වඳ වී යන ආදිවාසී කණ්ඩායමක් යැයි වර්ග කොට ඇති පර්හරියා ආදිවාසී කුළයට අයත් වූහ. ලටේහාර් පොලිස් අධිකාරී මයිකල් එස් රාජ් චෝදනා ප‍්‍රතිෂේප කළ අතර, ඒවා මාඕවාදීන්ගේ ප‍්‍රචාර බව පැවසූහ.

ලායි වටලෑම ඇති වූයේ CRPF සහ CoBRA පොලිස් ඒකක වල පුද්ගලයින් මැනිකා හි ඡන්ද අපේක්‍ෂකයින්ගේ ප‍්‍රචාරක කටයුතකු වලට ආරක්‍ෂාව සලසා එන අතුරේදී යි. තමා ‘මනාස්ජි’ ලෙසින් හඳුන්වා ගත් ක්‍ඡෂ-මාඕවාදී නායකයාට අනුව, වටකොට එල්ලකළ ප‍්‍රහාරය උදෑසන 8.30 සිට පස්වරු 4.00 දක්වා පැවති අතර, මාඕවාදීහු පසුබැසිමට පළමු CRPF සැපයුම් ගෙන ගිය ට‍්‍රැක්ටර් 8ක් පුළුස්සා තිබේ. කිසිදු පාර්ශ්වයකට තුවාල සිදු නොවූ අතර, පීඩනයට පත්වූ පාර්ශවය වූයේ ගම්වැසියන් බව මනාස්ජි පැවසීය. ලායි හි පවුල් 85ක් සහ 400 කට ආසන්න ජනගහණයක් සිටී. මේ ප‍්‍රහාරය සිදු වූ ස්ථානයට ආසන්නයෙන් ජීවත් වූ අයෙකු වන මන්ති කුමාරි (18), සිය නිවසේ බිත්තිය මත වෙඩි උණ්ඩ වලින් සිදු වූ සිදුරු හතරක් පෙන්වූහ.

CRPF පුද්ගලයින් පස් දෙනෙකු ගැටුමින් පැයකට පමණ පසු ඇගේ නිවසේ දොරකඩට පැමිණි බව ඇය පැවසුවේය. ‘‘ඔවුහු මට සහ මගේ සහෝදරියට අතුල් පහරවල් දෙන්නට පටන් ගත්ත,’’ ඇය පැවසීය, ඔවුන් දෙදෙනා මාඕවාදීන් යැයි නම් කොට ඔවුන්ට නිර්වස්ත‍්‍ර වෙන්නටැයි බල කළහ. ‘‘’අපි ඒක ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළා.’’ ජග්දිෂ් පහරියා පැවසුවේ CRPF පුද්ගලයින් ඔහු දඩයමේ යන විට ආරක්‍ෂාවට රැගෙන යන ප‍්‍රාදේශීය ගිනි අවි 3ක් සොයගත් බවයි. ‘‘නමුත් ඔවුන් මාව සහ මගේ පුතා ඇදගෙන ගිහින් අපිට පහර දෙන්නට පටන් ගත්තා,’’ 60 වියැති පුද්ගලයෙක් පැවසූහ. කලේෂ්වාර් පර්හයියා (51) ප‍්‍රකාශ කළේ සිය බිරිඳ ඉන්දරමානි දේවි ට බැටන් පොලූ වලින් පහර දෙන විට, ඔහුට රයිෆල් බට් එකෙන් පහර දුන් බවයි. ආරක්‍ෂක නිළධාරීන් පිටත්ව යන විට, ඔවුහු සමහර ගම්වැසියන් ‘‘පළිහක්’’ ලෙස රැගෙන ගියහ. ‘‘ඔවුහු අපව සමාන්තර පේලියකට සිටුවලා අපිට පිටුපසින් සැඟවිලා ගමන් කළා,’’ සුෂිල් කීහ.

‘‘මාඕවාදීහු අපව දුටුවම, වෙඩි තබන්නට පටන් ගත්ත. උණ්ඩ ඔලූවට උඩින් ගියා,’’ සුෂිල් කීහ. කෙසේ වෙතත්, මනාස්ජි, කීවේ මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව ගම්වැසියන් දුටු විගස ම වෙඩි තැබීම නැවැත් වූ බවයි. ‘‘ලායි වූ කලී මාඕවාදීන්ට අතිවිශාල සහයෝගයක් ලැබෙන කලාපයකි. ඔවුහු ගම්වැසියන්ට මේ ප‍්‍රකාශ කරන්නට බල කරන්නට ඇත,’’ පොලිස් සුපිරින්ටැන්ඩන්ට් රාජ් පැවසීය.

India – people’swar attacks

India – people’swar attacks

21_thsri_sukma_2215525f
Chhattisgarh: Naxals Hit IAF Chopper, Ambush CRPF Patrol Party
Naxals today ambushed a patrol party and hit an air force helicopter which was evacuating security personnel after a gunbattle in the dense jungles of Sukma in Chhattisgarh, injuring six CRPF personnel and an IAF commando. An encounter broke out when a squad of CRPF and state police was out for an operation in the Chintagufa area. Officials said the Indian Air Force (IAF) chopper, which flew an evacuation sortie soon after the 3.30 PM incident, was also hit by bullets fired by Maoists. “A total of seven security personnel have been injured. All have bullet injuries. The injured include six CRPF personnel and one IAF commando,” a senior officer deployed in the anti-Naxal operations grid said.
When the five injured in the gunbattle were being carried to the IAF chopper, the Naxals opened fired at it. An IAF guard and a CRPF jawan accompanying his colleagues were hit by bullets. CRPF Inspector General (Operations) in Delhi Zulfiquar Hasan told PTI that the encounter was “still on” and the forces had been undertaking an anti-Naxal operation in the area for the last six days. The importance of the operation can be gauged from the fact that it was being led by CRPF’s Chhattisgarh chief and IG H S Sidhu. Officials said all the injured have been safely evacuated and have been sent to a hospital in Jagdalpur.
They said about half-a-dozen Naxal cadres have also been injured and the area has been cordoned off. They said sending immediate reinforcements to the area would not be possible during the night. “A good number of troops are already there in the area hence not much additional forces are required immediately,” they said. Vipin Kumar, Sub Inspector of CRPF’s 150 battalion, constable Madhukar Rathore of the same unit, constables Chandrashekar and Manoj Kumar Gonde of 206 CoBRA battalion and constable Rupak Rawat, posted as the gunman of the IG and Surendra Bathi, constable of 150 battalion, were among the injured in the incident, the SP said.
The region is located around 450 km from state capital Raipur. “The face-off occurred in the restive forests under Chintagufa police station limits when a joint squad of CRPF, its elite battalion-CoBRA (Compact Battalion for Resolute Action) and district force were carrying out an anti-Naxal operation this evening,” Sukma Superintendent of Police D Shrawan told PTI. “The rebels also opened fire on the Air Force chopper MI-17 when it was ascending from an undisclosed location in dense forests of Chintagufa to ferry the injured CRPF to Jagdalpur this evening,” Additional Director General of Police (anti-Naxal operations) R K Vij said. Flight gunner Sergeant M K Tiwari sustained bullet injuries on his leg in the incident, he added.
http://www.outlookindia.com/news/article/Six-CRPF-Men-Injured-in-GunBattle-With-Naxals-in-Chhattisgarh/868988
Naxal blast injures three security personnel in Chhattisgarh
Raipur: Three security personnel, including a CRPF inspector, were today injured in a pressure bomb blast by Naxals in Maoist-hit Bijapur district in Chhattisgarh, police said. Maoists threat. AFP The incident occurred when a joint contingent of 168 battalion of Central Reserve Police Force and district force was carrying out an anti-Naxal operation in Basaguda police station limits this evening, Bijapur Additional Superintendent of Police Indira Kalyan Elesela said.
“During the operation, security personnel accidentally came in contact with a pressure bomb planted by the Maoists that exploded injuring CRPF Inspector Gurvinder Singh and two state police jawans Irpa Ganesh and Kadti Chandru,” the ASP said.

Merger Declaration of CPI(Maoist) and CPI(M-L)Naxalbari

Communist Party of India (Maoist)
Central Committee
__________________________________

May 1, 2014

Merger Declaration of CPI(Maoist) and CPI(M-L)Naxalbari
Hail the Merger of the Maoist Parties in India into a Single Party!

(Released to the press by comrades Abhay and Krantipriya, spokespersons of the respective parties)

On this occasion of the International day of the world proletariat, the glorious May Day, we the Maoists of India, with a great sense of responsibility and firm conviction, announce the merger of the CPI (Maoist) and CPI(M-L) Naxalbari into a single party, to be known as CPI(Maoist). Thus strengthening the vanguard of the Indian proletariat, which is a contingent of the world proletariat, we dedicate ourselves evermore firmly to the cause of the Indian revolution and the world proletarian revolution.

The Maoist movement took form through the great Naxalbari uprising of 1967. Inspired and led by comrades Charu Mazumdar and Kanhai Chatterjee, founder leaders of our party, thousands of leaders, cadres and masses laid down their invaluable lives to advance the revolutionary movement and build a strong party.

After the setback of early 1970s and the martyrdom of comrade Charu Mazumdar, the communist revolutionary forces were divided into many groups. The genuine revolutionaries while trying to build the movement in their respective areas made serious attempts to unify all revolutionaries into a single party. In the course of this process over the last four decades the two main streams represented by the erstwhile CPI (ML) (People’s War) and the MCCI merged into a single party, the CPI (Maoist), on 21st September 2004. This marked a qualitative leap in realizing a long drawn aspiration of the workers, peasants and other oppressed masses to build a single directing centre leading the new democratic revolutionary war in India to success and marching forward to establishing socialism and then communism. Similarly, the CPI (ML) Naxalbari made serious efforts to unify all genuine Maoist forces by fighting against the revisionism of erstwhile CRC, CPI (ML) led by the liquidationist K. Venu and Red Flag led by the opportunist KN Ramachandran. As a culmination of these processes the two parties the CPI (Maoist) and CPI (ML) Naxalbari have unified, thus our party, the CPI (Maoist), have been further strengthened. This unification has proved beyond doubt that, on the one hand, by mobilising oppressed masses in Protracted People’s War against the ruling classes and imperialism and, on the other, by adhering to Marxism-Leninism-Maoism and the revolutionary line of the party and waging persistent struggle against the revisionists and liquidationists, all the genuine Maoist forces can unite into a single party, however long a process it might be. Our party shall continue the task of unifying all the genuine revolutionary forces functioning in various ML groups.

The unified party takes Marxism-Leninism-Maoism as its guiding ideology and deepens its understanding by upholding, defending and applying it creatively. Continuously summing up the lessons of its revolutionary practice and learning from the experiences of the revolutionary contingents of the proletariat and struggling people all over the world it develops its line and practice. It shoulders the tasks of carrying out the anti-feudal, anti-imperialist new democratic revolution. This revolution leads to socialism and further to communism by continuing the revolution through cultural revolutions. Imperialism, feudalism and bureaucrat capitalism are the targets of the new democratic revolution, whose main content is the armed agrarian revolution. The path of revolution is that of protracted people’s war. The contradiction between feudalism and the broad masses is principal. It considers that the contradiction between imperialism and the oppressed nations and peoples is the principal contradiction at the world level. It is intensifying along with the other basic contradictions in the world.

The unity now achieved gives a boost to the capacity of the CPI (Maoist) to better fulfill its role as the vanguard of the Indian revolution. Over decades of arduous struggle, sacrificing thousands of lives of great communist leaders, red fighters and oppressed masses, the CPI (Maoist) has developed the people’s war in India to the level where guerilla bases and red political power, in the form of Revolutionary Peoples Committees, have been established in central and eastern India, protected by the People’s Liberation Guerilla Army and the People’s Militia. This has been achieved by fighting against most vicious suppression campaigns, now concentrated in Operation Green Hunt – a war against the people. As part of this, tens of thousands of people have been brutally attacked. Murder, rape, burning down houses and destroying crops, forcible displacement and many other inhuman practices are common. Now the Indian state is actively rehearsing airborne and ground attack with its air force and army. But despite this murderous onslaught the protracted people’s war continues to advance in waves. The recent expansion it has made in the southern part of the Western Ghats situated along the western coast of the Indian peninsula is proof that the flames of revolution will continue to spread till the Indian state, this pillar of imperialism in South Asia, is destroyed.

When the imperialists and their lackey ruling classes all over the world are trapped in an unabated crisis, the favourable revolutionary situation in the world has led to intense class struggles in the imperialist world and people’s wars led by Maoists and anti-imperialist struggles by other forces in oppressed countries. In India, on the one hand, the ruling classes have deployed four lakhs of its mercenary forces in central and eastern India, where the class struggle has reached the stage of intense revolutionary civil war, emerging as a revolutionary alternative, which is inspiring vast oppressed masses towards revolution and is concretised in the formation of People’s Liberation Guerrilla Army (PLGA) and the new democratic state in its embryonic form. It is stepping up militarisation of Western Ghats to crush the budding revolutionary armed struggle. On the other hand, it is forcibly thrusting the anti-people globalisation policies on the workers, peasants, adivasis, dalits, women and other oppressed masses, leading to an increase in militant struggles. Utilising this favourable situation the party will make greater efforts to advance the revolutionary movement to a higher level and better fulfill its international tasks. It will strive go all out to mobilise the masses in lakhs, intensify and expand the guerrilla war, meet the critical challenges faced by the revolutionary movement and overcome them.

Painfully aware of the deep suffering and misery in which the vast majority of the people are forced to live in India and the world over by the inhuman world imperialist system, conscious of the devastation caused by this system on the global environment and the very existence of life on this earth, cherishing the memories of the thousands of martyrs who laid down their lives for the cause of communism, and rallying under the Red Flag crimson with their blood, we pledge to make this unity we have achieved a powerful weapon of revolution.

Ganapathy
General Secretary
CPI(Maoist)

Ajith
Secretary
CPI(ML)Naxalbari

කිසෙන්ජි: ඉන්දියාවේ අවශ්‍යම කරන අංක දෙක මිනිසා ප‍්‍රචණ්ඩත්වය සහ බලය ගැන කතා කරයි.

කිසෙන්ජි: ඉන්දියාවේ අවශ්‍යම කරන අංක දෙක මිනිසා ප‍්‍රචණ්ඩත්වය සහ බලය ගැන කතා කරයි.

”සහෝදර කිෂේනජි ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) හි නායකයෙකු වූ අතර එහි මහජන ගරිල්ලා හමුදාවේ ජාතික අණදෙන්නා විය. රම්ජි, ප‍්‍රහ්ලාද්, කොටන්නා, බිමල් යන නම් වලින් පක්‍ෂය තුළ සහ ජනතාව අතර ප‍්‍රකට වූ ඔහු ඉන්දයාවේ මහජන යුද්ධය තුළ සුවිශේෂී භූමිකාවක් රඟ දක්වා තිබුණි. 2011 නොවැම්බර් 24 වන දින සතුරා අතට පත් වූ ඔහු කෲර වධ බන්ධනයන්ට ලක් කිරීමෙන් පසු ඝාතනය කර දැමුණි. ඔහුව මරා දැමීමෙන් විප්ලවය සහ මහජන යුද්ධය අඩපණ කිරීමට ඉන්දීය ප‍්‍රතිගාමී පාලක පංතිය උත්සාහ දැරූවද පක්‍ෂය සහ ජනතාව එය ප‍්‍රතිගාමීන්ගේ සිහිනයක් බවට පත් කර දැමූහ. මේ ලිපිය සහෝදර කිෂෙන්ජි ජීවත්ව සිටියදී මාධ්‍යවේදීන් සමග සිදු කළ සම්මුඛ සාකච්ඡා වලින් උපුටා ගන්නා ලදදකි.”

ලාල්ගාර්හ් පර්තටදේශයේ පොලිස් කඳවුරකට කිලෝමිටර් 1.5 ක් දුරින් සිට කිසෙන්ජි මාධ්ය.ට කතා කරයි.

ලාල්ගාර්හ් ප‍්‍රදේශයේ පොලිස් කඳවුරකට කිලෝමිටර් 1.5 ක් දුරින් සිට කිසෙන්ජි මාධ්‍යට කතා කරයි.

මම සැබෑ දේශ පේ‍්‍රමියෙක් (දේශ භක්ත්)

මේ සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී රහසිගත මාඕවාදී නායක කිසෙන්ජි සාම සාකච්ඡා, සන්නද්ධ අරගලය, පක්‍ෂයේ අරමුදල් මූලාශ‍්‍ර, ඉන්දියාවේ වත්මන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ මහජන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අතර වෙනස සහ ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) හි අරමුණු යන විෂයයන් ගැන කතා කරයි.

ඉතා පැහැදිලි අභිමානයකින් යුතුව, ඔහු ප‍්‍රකාශ කර සිටින්නේ ඔහු ඉන්දියාවට අවශ්‍යතම අංක දෙක බවයි. ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) දේශපාලන මණ්ඩලයේ සාමාජික 53 හැවිරිදි මලෝජුලා කොටෙස්වරා රාඕ නැතහොත් කිසෙන්ජි තාගෝර් සහ ගාන්ධි කියවමින් අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් හි පිටිසරබද හැදී වැඩිණි. ලෝක ඉතිහාසය තේරුම්ගත් පසුව විප්ලවයට සහභාගි වීම පිණිස වනයට අතුරුදහන් වුණු බව ඔහු කියයි. 1982 සෙවීම් මෙහෙයුම්වලදී, පොලීසිය පෙද්දපාලිවල ඔහුගේ නිවස කඩා දැමූහ. එතැන් පටන් ඔහුට සිය මව දක්නට නොලැබිණි, නමුත් තෙලූගු ප‍්‍රවෘත්ති පත‍්‍ර හරහා ඔහු ඇයට ලිවීය. වසර 20 කට පසු මහාරාෂ්ට‍්‍රා සහ චටිස්ගාර්හ් නක්සල් කලාපයෙන් ඔහු බෙංගාලයට නික්මුණි. ඔහුගේ බිරිඳ දන්තැවාද මාඕවාදී මෙහෙයුම් අධීක්‍ෂණය කරයි (දකුණු චටිස්ගාර්හ් වල දිස්ත‍්‍රික්කයකි). දැන් ඔහු ලාල්ගාර්හ් පොලිස් කඳවුරකට කිලෝමිටර් කිහිපයක් දුරින් වූ තිප්පොලක සිටියි, ඔහු දිනපතා ප‍්‍රවෘත්ති පත‍්‍ර 15 ක් පමණ කියවයි, ඒවා පක්‍ෂ සාහිත්‍ය කටයුතු සඳහා යවයි. ඔබ ඔහු සමග නැවතී සිටියොත්, ඔහු සිය පරිගණකයෙන් යුද්ධයේ සංඛ්‍යා ලේඛණ පිරික්සනු දක්නට ලැබේවි.

මධ්‍යම රාත‍්‍රී සම්මුඛ සාකච්ඡාවකින් උපුටා ගන්නා ලද්දකි:

ඔබේ පෞද්ගලික ජීවිත ගමන ගැන තොරතුරු මට කියන්න. මොකද ඔබ මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට [CPI(M)]සම්බන්ධ වුණේ?

මම අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ්වල කරිම්නගර් හි උපත ලැබුවා. 1973 දී, ගණිතය BSc උපාධියෙන් පස්සෙ නීතිය අධයනය කරන්න මම හයිද්‍රාබාද් වලට ගියා. තෙලංගානා වෙනම රාජ්‍යයක් සඳහා බල කරමින් තිබුණු තෙලංගානා සංගාර්ෂ් සමිති, සමග සම්බන්ධකම් ගොඩනගා ගැනීමත් සමග මගේ දේශපාලන ගමන ඇරඹුණා. මම අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වල රැඩිකල්වාදී ශිෂ්‍ය සංගමය දියත් කළා. 1975 හදිසි කාලයේදී, විප්ලවයට සහභාගි විමට මම රහසිගතයට ගියා. කරුණු කීපයක් මාව පෙළඹෙව්වා: විප්ලවීය ලේඛක සංගමය අරඹපු ලේඛක වරාවරා රාඕ, ඉන්දියාවේ දේශපාලන වාතාවරණය සහ මම හැදී වැඩුණු ප‍්‍රගතිශීලී පරිසරය.

මගේ පියා නිදහස් සටන්කරුවෙක් සහ ප‍්‍රබල ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදියෙක්. ඔහු ප‍්‍රාන්ත කොංග‍්‍රස් පක්‍ෂයේ උප සභාපති වෙලත් හිටිය. අපි බ‍්‍රාහ්මීන්, නමුත් අපේ පවුල කවදාවත් කුළය විශ්වාස කළේ නෑ. මම ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාක්ස් ලෙනින්වාදී) ට සම්බන්ධ වුණාම, මගේ තාත්තා එක වහලක් යට දේශපාලනයන් දෙකක් තියෙන්න බෑ කියල කොංග‍්‍රස් පක්‍ෂයෙන් අයින් වුණා. ඔහු සමාජවාදය විශ්වාස කළා, සන්නද්ධ අරගලය නෙවෙයි. 1977 දී හදිසි කාල වකවානුව අවසන් වුණාම, මම රදළවාදයට විරුද්ධව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ගොවි ව්‍යාපාරයට නායකත්වය ලබා දුන්නා. ගොවියන් 60,000 කට වඩා ඒකට සහභාගි වුණා. මම ජාතික මට්ටමේ ගොවි ව්‍යාපාරයක් ඇවිළෙව්වා.

ස්වදේශ කටයුතු ඇමති එකඟ වෙලා තියෙනවා වන අයිතීන්, භූමිය අත්පත් කරගැනීම සහ විශේෂ ආර්ථික කලාප (SEZ)වගේ ප‍්‍රශ්න ගැන කතා කරන්න. ඇයි ඔබ ඔහු දුන් අවස්ථාව ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරන්නෙ? ඔහු ඉල්ලල තියෙන්නෙ ප‍්‍රචණ්ඩත්වය නවත්වන්න කියල විතරයි.

අපි කතා කරන්න සූදානම් රජය බලඇණි ඉවත් කර ගත්තොත්. ප‍්‍රචණ්ඩත්වය අපේ න්‍යාය පත‍්‍රයේ කොටසක් නෙවෙයි. යුධ බලඇණි අපේ ජනතාවට හැමදාම පහර දෙනවා. පසුගිය මාසෙ බස්තාර් වල, කෝබ‍්‍රා බල ඇණි අහිංසක සිවිල් වැසියන් 18 දෙනෙකු සහ මාඕවාදීන් 12 දෙනෙකු මරා දැමුවා. චටිස්ගාර්හ් වල, සංවර්ධන ක‍්‍රියාකාරකම්වලට අපිට උදව් කළ අය අත් අඩංගුවට ගනුලැබුවා. මේක නවත්වන්න; ප‍්‍රචණ්ඩත්වය නවතීවි. මෑතදී චටිස්ගාර්හ් DGP (පොලිස් අධ්‍යක්‍ෂ ජෙනරාල්) කැඳෙව්වා සල්වා ජුදුම් විශේෂ පොලිස් නිළධාරීන් 6,000 ක්. අළුතෙන් බඳවා ගැනීම් දිගටම කරගෙන යනවා. මේ මිනිස්සු අවුරුද්දක් තිස්සේ ආදිවාසීන්ව දූෂණය කරමින්, මරා දමමින්, කොල්ලකමින් ඉන්නවා. සල්වා ජුදුම් නිසා සම්පූර්ණ ගම්මාන පිටින්ම පලා ගිහිල්ල තියෙනවා. රජයට පුළුවන් ඔවුන්ට ඕන දෙයක් කියන්න, නමුත් අපි ඔවුන්ව විශ්වාස කරන්නෙ නෑ. පාලනය කිරීම පවා කරන්න බැරි ඔවුන් කොහොමද ප‍්‍රතිපත්ති වෙනස් කරන්නෙ. ලෝක බැංකුවයි ඇමරිකාවයි..

ආදිවාසී ජනතාව දුනු හී වලින් සන්නද්ධව - කල්කටා 2009-04-24

ආදිවාසී ජනතාව දුනු හී වලින් සන්නද්ධව – කල්කටා 2009-04-24

මොන තත්ත්වයක් උඩද ඔබ ප‍්‍රචණ්ඩත්වය අඩු කරන්නෙ?

අගමැති ආදිවාසීන්ගෙන් සමාව ගන්න ඕන, මේ ප‍්‍රදේශවල විහිදිලා ඉන්න සියළුම බල ඇණි ඉවත් කරන්න ඕන. හමුදාව අපිට අළුත් දෙයක් නෙවෙයි, අපි රාජ්‍ය ත‍්‍රස්තවාදයට පසුගිය අවුරුදු 20 තිස්සේම මුහුණ දෙනවා. සියළුම සිරකරුවන් නිදහස් කළ යුතුයි. බල ඇණි ඉවත් කර ගන්න ඔබට අවශ්‍ය කාලය ගන්න, නමුත් ඒ අතරතුර පොලිස් ප‍්‍රහාරයක් සිදු නොවෙන බවට අපිට සහතික වෙන්න ඕන. රජය මේවට එකඟ වෙනවනම්, අපෙන් ප‍්‍රචණ්ඩත්වයක් ඇති නොවේවි.

රජය බලඇණි ඉවත්කර ගන්නට පෙර ඔබට පුළුවන්ද රජයට සහතිකයක් දෙන්න මාසයක් ඔබ පහර දෙන්නෙ නෑ කියල?

අපි ඒක ගැන හිතනවා. මට ඒකට මගේ මහ ලේකම් එක්ක සාකච්ඡා කරන්න වේවි. නමුත් ඔවුන් මාසයක් පහර දෙන්නෙ නෑ කියල දෙන සහතිකය මොකද්ද? රජයට ඉඩ හරිමු බල ඇණි ඉවත් කරගැනීම ප‍්‍රකාශ කරල එය අරඹන්න. ඒක ලෝකයාට පෙන්වීමක් නොවිය යුතුයි. බලන්න අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වල මොකද්ද වෙන්නෙ කියල? ඔවුන් සාකච්ඡා පටන් ගත්තා, ඒක බිඳල දැම්ම. අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් ලේකම් හමුවෙන්න අපේ මධ්‍යම කාරක සභාවෙ සාමාජිකයෙක් ගියා. පසුව ඔහු රජයට ගරුසරු ඇතිව කතා කළේ නෑ කියල ඔහුට වෙඩි තිබ්බා.

ඔබට ඇත්තටම ජනතාවාදී න්‍යායපත‍්‍රයක් තියෙනවනම්, ඇයි ආයුධ තියාගන්නෙ? ඔබේ අරමුණ ආදිවාසීන්ගෙ ශුභ සාධනයද, දේශපාලන බලයද?

දේශපාලන බලය. ආදිවාසීන්ගෙ ශුභසාධනය අපේ ප‍්‍රමුඛ දෙයක්, නමුත් අපිට දේශපාලන බලය නැතිව කිසිම දෙයක් ඉෂ්ට කරගන්න බැහැ. ආයුධ සහ හමුදාවක් නැතිව බලය පවතින්නෙ නැහැ. ඔවන්ට අයිති ඔවුන්ගෙ සම්පත් වලටවත් ඔවුන්ට අයිතියක් නැහැ. ඇරත්, අපේ දර්ශනය ආයුධ මත පදනම් වෙලා නැහැ. අපි ආයුධ තියාගන්නෙ දෙවැනි ස්ථානයේ. ඒ නිසයි අපි අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ්වලදි පරාජයට පත් වුණේ.

රජය කියනව ප‍්‍රචණ්ඩත්වය පළමුවෙන්ම නවත්වන්න කියල, ඔබ කියනව පළමුවෙන්ම බලඇණි ඉවත් කරගන්න කියල. මේ තේරුමක් නැති චක‍්‍රය තුළ, ඔබ විසින් නියෝජනය කරන ආදිවාසීන් හුඟක් පීඩාවට පත්වෙනවා.

එහෙනම්, ජාත්‍යන්තර මැදිහත්කරුවෙකුට කතා කරමු. අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ්, බටහිර බෙංගාලය, මහාරාෂ්ට‍්‍රා මේ කොහේවත් කවදාවත් අපි ප‍්‍රචණ්ඩත්වය පටන් ගත්තෙ නැහැ. හැම විටම පළමු ප‍්‍රහාරය එන්නෙ රජයෙන්. බෙංගාලයේ, CPM (මාක්ස්වාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය) කාඩර්වරු ඔවුන්ගෙ පාලනය යටතේ ඔවුන්ගෙ පක්‍ෂයේ නොවන කිසි කෙනෙකුට ගම්මාන වලට ඇතුල්වෙන්න දෙන්නෙ නැහැ. පොලීසිය 1998 ඉඳල ලාල්ගාර්හ් ප‍්‍රදේශයේ කඳවුරු බැඳගෙන ඉන්නවා. මෙවැනි තත්ත්වයක, මම කොහොමද බල කරන්නෙ ඉහළ අර්තාපල් මිළකට හෝ පානීය ජලයට. ඒක කරන්න මට කිසිම විදියක් නැහැ. බටහිර බෙංගාලයේ දවසකට ගෙවන අවම වැටුප රු 85 යි, මිනිස්සුන්ට ගෙවන්නෙ රු 22 යි. අපි නියම කරා රු 25 ක්. යුද්ධය ඇරඹුනාම කුරාවාස් අවසර දුන්නෙ නැහැ පන්ඩවාස්ට ඔවුන් ඉල්ලපු ගම්මාන 5 වත්. රජය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරා රුපියල් තුනක වැඩි වීම.  අපි පන්ඩවාස්, ඔවුන් කුරාවාස්.

ඔබ කිවුව ප‍්‍රචණ්ඩත්වය ඔබේ න්‍යාය පත‍්‍රයේ නැහැ කියල, ඒ වුණත් පසුගිය වසර 4 තුළදි ඔබ පොලිස් නිළධාරීන් 900 ක් විතර මරල තියෙනවා. ඔවුන්ගෙන් හුඟ දෙනෙක් ආදිවාසී පවුල්වලින් ආපු අය. එය හිංසනයට එරෙහි හිංසනයක් වුවත්, මේක කොහොමද ජනතාවාදී අරමුණුවලට ආධාර කරන්නෙ.

අපේ සටන පොලිස් බල ඇණි එක්ක නෙවෙයි, රජය එක්ක. අපිට අවශ්‍යයි පොලිසියේ ජීවිත හානි අවම කරන්න. බෙංගාලයේ, හුඟක් පොලිස් පවුල් අපිත් එක්ක හිතවත්. පසුගිය අවුරුදු 28 පුරා මාක්ස්වාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (CPM) දේශපාලන ඝාතන 51,000 ක් කර තියෙනවා. ඔව්, අපි මැරුව CPM එකේ මිනිස්සු 52ක් පසුගිය මාස හත තුළදි, නමුත් ඒවා පොලීසියෙ හෝ CPM එකේ ක‍්‍රෑරකම්වලට එකට එක කිරීමක් විදියටයි.

කොහොමද ඉන්දියානු මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය අරමුදල් එකතු කරන්නෙ? බල කිරීම් ගැන චෝදනා ගැන මොකද්ද කියන්න තියෙන්නෙ?

කිසිම බල කිරීමක් නැහැ. අපි සංස්ථා වලින් සහ ලොකු ධනපතියන්ගෙන් බදු එකතු කරනවා, නමුත් ඒක දේශපාලන පක්‍ෂ සාමූහිකව අරමුදල් එකතු කරනවාට වඩා වෙනසක් නැහැ. අපිට අර්ධ වාර්ෂික අය වැයක් තියෙනවා. එක පයිසාවක් වත් නාස්ති කරන්නෙ නැහැ. ගම්වැසියො ස්වේච්ඡාවෙන්ම සෑම අවුරුද්දකටම දවස් දෙකක් වැඩ කරල ලැබෙන ආදායම පරිත්‍යාග කරනවා. ගාද්චිරෝලි වල දවස් දෙකක් උණ ගස් කපල අපි රුපියල් ලක්‍ෂ 25ක් ඉපයුවා. බස්තාර් වල තෙන්ඩු කොළ එකතු කරල රුපියල් ලක්‍ෂ 35 ක් ඉපයුවා. හැම තැනකම ගොවියන් වී ක්වින්ටල් 1000 ක් අපිට පරිත්‍යාග කරනවා.

ගොවියන් පරිත්‍යාග කිරීම ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළොත් මොකද?

ඒක කවදාවත් වෙන්නෙ නැහැ.

බය නිසා?

නැහැ. ඔවුන් අපිත් එක්ක. අපි ආරම්භ කරන කිසිදු සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියකට අපි ගම්වැසියන්ට එක පියිසා එකක් සඳහා වත් බල කරල නැහැ.

මොන වගේ සංවර්ධනයක්ද ඔබ මාඕවාදී-පාලන ප‍්‍රදේශයේ ගෙනයන්නෙ? චටිස්ගාර්හ් සහ ජාක්හෑන්ඩ් වල ආදිවාසීන්ගේ ජීවන තත්ත්වය දියුණු කරන්නේ කොහොමද?

රජයේ සැබෑ ස්වරූපය පිළිබඳව අපි ආදිවාසීන්ව දැනුවත් කරල තියෙනවා, ඔවුන්ට කියල දෙනවා කොහොමද ධනවත් අය ජීවත් වෙන්නෙ, මොනවද ඔවුන්ට අහිමි කරල තියෙන්නෙ. මේ ප‍්‍රදේශ බොහොමයකම තෙන්ඩු කොල වල මිළ අගය කොල 1000 ක් රුපියල බැගිනුයි. අපි මහරාෂ්ට‍්‍රා වල දිස්ත‍්‍රික්ක 3 ක, අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වල දිස්ත‍්‍රික්ක 5 ක, බස්තාර් කලාපයේ සම්පුර්ණයෙන්ම කොලයකට පයිසා 50 දක්වා මිළක් ලබා ගත්තා. කඩදාසි කම්හල්වලට උණ ගස් මිටියක් පයිසා 50 බැගින් විකුණුවා. දැන් මිළ 55ක්. නමුත් මේ ජයග‍්‍රහණයන් ආවෙ අපි රාජ්‍ය මර්ධනයට සහ ක‍්‍රෑරත්වයට මුහුණ දුන්නට පස්සෙයි. ගාද්චිරෝලි වල විතරක් අපේ පැත්තෙ මිනිස්සු 60 ක් මැරුවා, අපි මැරුවෙ පහයි.

දිනපතාම මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉන්දියාවෙ ගම්මාන 1200 කට වෛද්‍ය ආධාර යවනවා. බස්තාර්වල අපේ පාබල සොල්දාදුවෝ දක්‍ෂ වෛද්‍යවරු, ඒප‍්‍රන් ඇඳගෙන වින්නඹුවන් විදියට වනය තුළ වැඩ කරනවා. අපි ඔවුන්ට ආයුධ දෙන්නෙ නැහැ. අපිට බස්තාර්වල ජංගම සෞඛ්‍ය කණ්ඩායම් 50 කුත් ජංගම රෝහල් 100කුත් තියෙනවා. ගම්වැසියෝ අදාල රෝගවලට නියමිත පුද්ගලයින් ගාවට යනවා: උණට අයිස්සා ගාවට, පාචනයට රාමු ළඟට, ඒව ගේ. මේ ප‍්‍රදේශ වල හුඟක් අසනීප තියෙනවා, නමුත් මෘත සිරුරු එකතු කරන්න ප‍්‍රමාණවත් මිනිස්සු නැහැ. අපි වෛද්‍යවරුන්ට නොමිලයේ බෙහෙත් දෙනවා ජනතාව අතර බෙදා දෙන්න. රජය දන්නෙ නෑ ඒ බෙහෙත් ඔවුන්ගෙම රෝහල්වලින් එන්නෙ කියල.

රජය නක්සල් කලාපයට සිවිල් පරිපාලනයක් එවුවොත්, ඔබ ඒකට ඉඩ දෙනවද?

අපි ඒක පිළිගන්නවා. වෛද්‍යවරු සහ ගුරුවරු මෙහෙට එනඑක අපිට උවමනායි. දශකයක් තිස්සේම ලාල්ගාර්හ් ජනතාව රෝහලක් ඉල්ලල තියෙනවා. රජය කිසිවක් කරල නැහැ. ඔවුන් විසින්ම එකක් හදාගත්තොත් රජය ඒක හමුදා කඳවුරක් කරනවා.

මොනවද ඔබේ විශාල දිගු කාලීන අභිප‍්‍රායන්? නියත අරමුණු 3 හි සාරාංශය.

පළමුවෙන්ම නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, සමාජවාදය සහ පසුව කොමියුනිස්ට්වාදය පිහිටුවීමට දේශපාලන බලය ලබා ගැනීම. දෙවැන්න අපේ ආර්ථිකය ස්වයංපෝෂිත එකක් කිරීම, අපිට අවශ්‍ය වෙන්නෙ නෑ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙ ණය. අවුරුදු දහයකට කළින් ඉඳලම අපි විදේශ ණය තාමත් ගෙවනවා. ණය නිසා අපේ මුදලේ අගය අවප‍්‍රමාණ වීම ඉහළ යනවා. ඒක කවදාවත් අපිට ආපහු ලැබෙන්නෙ නෑ. මේක තමයි ලෝක බැංකුවට අවශ්‍ය කරන්නෙ. අපිට අවශ්‍ය අංග දෙකක් මත වැඩ කරන ආර්ථිකයක් – කෘෂි කර්මය, කර්මාන්තය. පළමුවෙන්ම ආදිවාසීන්ට ඉඩම් අවශ්‍යයි. ඔවුන්ට ඔවුන්ගෙම ඉඩම් ලැබෙනකම් රජය ඔවුන්ව සූරාගෙන කනව. ජනතාවට තමන්ගේ ශ‍්‍රමයට සරිලන අස්වැන්නක් හිමිවිය යුතුයි. අපි කර්මාන්තයට විරුද්ධ නැහැ, ඒක නැතුව සංවර්ධනයක් ඇති වෙන්නෙ කොහොමද? නමුත් අපියි තිරණය කරන්නෙ ඉන්දියාවට අවශ්‍ය මොන කර්මාන්තද කියල, ඇමරිකාව හෝ ලෝක බැංකුව නෙවෙයි. විශාල වේලි, විශාල කර්මාන්ත වෙනුවට අපි කුඩා පරිමාණ කර්මාන්තයන් ආරම්භ කරනවා, විශේෂයෙන්ම කාෂිකාර්මික අවශ්‍යතා මත පදනම් කරගෙන. තුන්වෙනි අරමුණ සියළුම විශාල කොම්පැනි අල්ලා ගැනීම – ටාටා (Tata) සිට අම්බනිස් (Ambanis) දක්වා, සියළුම අවබෝධතා ගිවිසුම් අහෝසි කිරීම, ඔවුන්ගේ ධනය ජාතික ධනය ලෙස ප‍්‍රකාශ කරනවා, එමෙන්ම අයිතිකරුවන් සිරගෙට දමනවා. ආමූලික තත්ත්වයේ සිට ඉහළම තත්ත්වය දක්වා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රමයෙන් පුද්ගලයින් තෝරා ගන්නවා.

නමුත් ලෝකය පුරාම කොමියුනිස්ට් රජයයන් වල ඉතිහාසය දිහා බලන්න. ඔවුන් විසින් කලින් පෙරලා දැමූ අය වගේම පීඩකයන් බවට නැවත පත්වෙනවා. මාඕවාදී පාලනයන් වල බල කිරීම් සහ අදහස් වලට විපක්‍ෂ ක‍්‍රිකාරකම්වල නොවන බවට උදාහරණ විශාල වශයෙන් තියෙනවා. කොහොමද මේක ඔබේ ජනතාවට හොඳම දෙයක් වුණේ?

මේ සියල්ල ධනපතියන් විසින් පතුරුවන ලද කතන්දර. ගම්මානවල අපේ මිනිස්සු සිය ගණන් මැරෙනවා, නමුත් අපේ වෛද්‍යරුන් හැම දෙනෙකුටම ඕන නගරවල ජීවත් වෙන්න. අපේ හැම ඉංජිනේරුවෙකුටම ඕන ජපානයේ හෝ පරිගණක තාක්‍ෂණික ක්‍ෂේත‍්‍රවල සේවය කරන්න. ජාතියේම ධනය භාවිතා කරලයි ඔවුන් තමන්ගෙ තත්ත්වයට එන්නෙ. ඔවුන් මගේ රට වෙනුවෙන් මොකද්ද කරන්නෙ? රජයට බල කරල කියන්න බෑ ඔබට ෙදාස්තර කෙනෙක් වෙන්න කියල. නමුත් ඔබ එහෙම වුණොත්, උදක්ම කියන්න පුළුවන් අවුරුදු දෙකක් ඔබේ දක්‍ෂතාවයන් ගම්මාන සඳහා යොදවන්න කියල. රාජ්‍යයක පීඩනය කොපමණදැයි රඳා පවතින්නෙ බලයෙහි ආධිපත්‍ය පාලනය කරන්නෙ කවුරුන්ද යන්න මතයි.

අපිට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සංස්කෘතියක් අවශ්‍යයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් නැත්නම් ගම්වැසියන්ට කියන්න තවත් විප්ලවයකින් අපිව පලවා හරින්න. අපිට දැනටමත් කලල අවස්ථාවේ පවතින විකල්ප ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ජනතා රජයක් බස්තාර්වල තියෙනවා. ඡන්දය හරහා විප්ලවීය ජනතා කමිටුව කියන ප‍්‍රාදේශීය රජය අපි තෝරා ගන්නවා. ජනතාව ඔවුන්ගේ අත් එසවීමෙන් ඡන්දය ලබා දෙනවා. ඒකට සභාපති කෙනෙක්, උපසභාපති කෙනෙක් සහ දෙපාර්තමේන්තු – අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය, සුභසාධක, කෘෂිකර්මය, නීතිය සහ නියෝග, මහජන සම්බන්ධතා. මේ පද්ධතිය දැන්ට ඉන්දියාවෙ දිස්ත‍්‍රික්ක 40 ක පමණ තියෙනවා. මාඕවාදීන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය විශ්වාස කරන්නෙ නෑ කියන සංකල්පය වැරදියි.

ඉන්දියාවෙ අද තියෙන්නෙ මොකද්ද, විධිමත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක්. ඒක ඇත්ත නෙවෙයි. මමටා බනර්ජී, CPM හෝ කොංග‍්‍රස් පක්‍ෂය මේ සියල්ල ඒකාධිපතියි. අපි කතිකා කරගත්තා රජය සිරකරගෙන ඉඳල නිදහස් කරපු ආදිවාසී කාන්තාවන් 14 දෙනා ලෝකයට පෙන්වන්න; රජයේ සැබෑ මුහුණුවර පෙන්වන්නට.

ඔබ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය විශ්වාස කරනවනම්, ඇයි ඔබ දැනට පවතින ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රමයෙන් ඉවත්වෙලා ඉන්නෙ? නේපාලයේ මාඕවාදීන් මැතිවරණයට තරඟ කරනවනෙ.

නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රාජ්‍යයක් බිහි කිරීමට නම්, පැරණි එක විනාශ කරන්න වෙනවා. නේපාලයේ මාඕවාදීන් සමථයකට ඇවිල්ල තියෙන්නෙ. මොන ඡන්දද? There are 180 MPs with serious criminal charges. More than 300 MPs are crorepatis [someone who is worth more than 10 million rupees].  ඔබ දන්නවද? එක්සත් ජනපද හමුදාව දැනටමත් උත්තර් ප‍්‍රදේශ්වල කඳවුරක පුහුණුවීම් පවත්වනවා. ඔවුන් විවෘතවම කිවුව ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඕනෑම වෙලාවක ඉන්දියන් හමුදාව ගන්න පුළුවන් කියල. ඔවුන්ට මේ බල පුළුවන්කාර කමට ඉඩදිල තියෙන්නෙ කවුද? මම නෙවෙයි. මම ඔවුන්ට විරුද්ධයි. මම සැබෑ දේෂ් භක්ත් (දේශ පේ‍්‍රමියෙක්)

ඔබට මොන වගේ ජාතියක් විදිහටද ඉන්දියාව සකසන්න අවශ්‍ය? ආකෘතියක් දෙන්න.

අපේ පළමු ආකෘතිය පැරීස්. එය බිඳ වැටුණ. ඊට පස්සෙ රුසියාව බිඳ වැටුණ. ඊට පස්සෙ චීනයේ පහළ වුණා. නමුත් මාඕගෙන් පස්සෙ, එයත් පරාජය වුණා. දැන් ලෝකෙ කොහේවත් නැහැ බලය ඇත්තටම ජනතාවගෙ අතේ තියෙන එකක්. හැම තැනකම වැඩ කරන ජනතාව ඒකට සටන් කරමිනුයි ඉන්නෙ. ඒ නිසා දෙන්න ආකෘතියක් නැහැ.

හැම තැනකම කොමියුනිස්ට්වාදය වැඩ කරන්නෙ නැහැනෙ, ඇයි ඒක ඉන්දියාවෙදි වැඩ කරන්නෙ? චීනය අද පිළිගන්නවා මාඕගෙ න්‍යායයන් වැරදියි කියල. නේපාල මාඕවාදීන් මේ වන විට විදේශ ආයෝජන බලාගෙන ඉන්නවා.

නේපාලයේ මාඕවාදීන් කරන්නෙ මොකද්ද, ඒක වැරදියි. ඒ මාවත අනුගමය කිරීමෙන් වෙන්නෙ තවත් බුද්ධදෙබ් (බටහිර බෙංගාලයේ ‘මාක්ස්වාදී’ මහ ඇමති) බාබු කෙනෙක් හැදෙන එක විතරයි. අපි ඔවුන්ට කියනවා නැවත පරණ ක‍්‍රමයට ඇතුල් වෙන්න කියල. කොහේහරි සමාජවාදය හෝ කොමියුනිස්ට්වාදය මුල් බහින කොට අධිරාජ්‍යවාදය ඒක විනාශ කරන්න උත්සාහ කරනවා. ඇත්තෙන්ම ලෙනින්, මාඕ, ප‍්‍රචණ්ඩා – මේ හැම කෙනෙකුගෙම වැරදි තියෙනවා. දෙවන ලෝක යුද්ධය ජයග‍්‍රහණයෙන් පස්සෙ, ස්ටාලින් අභ්‍යන්තර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයත් එක්ක නිළධාරිවාදය ස්ථාපිත කළා. ඔවුන් ජනතාවගේ සහභාගිත්වය ගැන සැලකිල්ලක් දැක්වුයේ නැහැ.  අපි ඔවුන්ගෙ දුර්වලකම් වලින් ඉගෙන ගන්නවා. නමුත් ධනවාදයටත් ඒක විනාශ කළායින් පස්සෙ නැවත නැඟිටින්නට සිදුවෙලා තිබිල තියෙනවා. ඔබ කියන්නෙ කොහොමද ඒ ධනවාදය සාර්ථක වෙලා තියෙනව කියල. එකම මාර්ගය සමාජවාදයයි.

මාක්ස්වාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය හෝ නේපාල මාඕවාදීන් වගේ රාජ්‍ය බලයේදී ඔබ අසාර්ථක වෙන්න පුළුවන් නේද?

අපි වෙනස් උනොත් ජනතාව අපිට විරුද්ධව වෙනත් ක‍්‍රන්තිකාරි ඇන්දෝලන් (විපලවය) එකක් පටන් ගනීවි. පාලකයා – කවුරු වුණත් – සූරාකන්නෙක් වුණාම, ජනතාවට අවශ්‍යයි ඔවුන්ගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතීන් වෙනුවෙන් නැගී සිටින්න. ඔවුන් කිසෙන්ජි, හෝ ප‍්‍රචණ්ඩා හෝ ස්ටාලින් ව අන්ධානුකරණයෙන් අදහන්න අවශ්‍ය නැහැ. ඕනෑම නීටාවක් හෝ පක්‍ෂයක් තමන්ගේ දර්ශනයෙන් පිට පනිනව නම්, ඒ සමගම ඔවුන් කෙරේ ඇති ඔබේ විශ්වාසයත් අවසන් වෙනවා, ආපහු කැරලි ගහනවා. ජනතාව මේ සම්ප‍්‍රදාය සජීවීව පවත්වගන්න අවශ්‍යයි.

ඔබ කවදා හෝ පුද්ගලික අකරතැබ්බයකට මුහුණ දී තිබේද? රජයට බලපෑම් කළ හැකි එකම ක‍්‍රමවේදය ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රමවේදය ද?

මම විශ්වාස කරනවා අපි යහපත් දේ කිරීමටයි උත්සාහ කරමින් සිටින්නේ. අපි නිරත වන්නේ යුක්තිසහගත යුද්ධයක. ඇත්තෙන්ම ගමන තුළ වැරදි සිදු වන්නට පුලූවන්. රජය වගේ නෙවෙයි අපි අතින් වැරදි සිදු වූ විට අපි ඒවා පිළිගන්නවා. ෆැන්සිස් ඉන්දුවාර්ගෙ (Francis Induwar) හිස ගසා දැමීම වරදක්. අපි එයට සමාව ඉල්ලනවා. ලාල්ගාර්හ් වලදී අපි වෙනස් උපක‍්‍රම භාවිතා කරන්නට උත්සාහ ගන්නවා. අපි මෑතදී සුවිශේෂ සංවර්ධන ඉල්ලීම් සකස් කරල නොවැම්බර් 27 අවසන් දවස විදියට රජයට දැනුම් දීල තිබෙනවා. අපි රජයෙන් ඉල්ලල තියෙන්නෙ ළිං 300 හාරා දීම සහ ආදේශක රෝහල් 30ක්. අපි වාම පෙරමුණු පක්‍ෂවල දොරවල්වලටත් තට්ටු කරල තියෙනවා-ප‍්‍රගතිශීලී සංගමය, RSP, CPI, සහ CPM ට පවා. මම බෙංගාල රජයේ ඇමතිවරුන් සමග පවා සම්බන්ධ වෙනවා. මම ප‍්‍රධාන ඇමතිට කතා කරල තියෙනවා.

ප‍්‍රධාන ඇමති මෙය ඉවත දමල තියෙන්නෙ.

මම ප‍්‍රධාන ඇමතිට කතා කරල තියෙන්නෙ. මම ඔහුට කිව්වා රාජ්‍ය ක‍්‍රෑරත්වය නවත්වන අපේ සංවර්ධන ඉල්ලීම් එවන්නම් කියල. ඔහු කිව්ව ඔහු ඉන්නෙ ඔහුගේම පක්‍ෂයේ සහ ස්වදේශ කටයුතු ඇමති චිදම්බරන්ගෙ පීඩනයට යට වෙලා කියල.

ඇයි එහෙනම් පොලීසියට ඔබව අල්ලගන්න බැරි?

ප‍්‍රාන්ත 8 ක, දිවා රාත‍්‍රී මෙහෙයුම් කරනව මාව හොයන්න. මම ඉන්දියාවට අවශ්‍යතම අංක 2.  බෙංගාලයේ ගම්මාන 1600 ක් තුළ ජනතාව මේ වනවිට මාව පොලීසියට හසු නොවෙන්න රාත‍්‍රී රැකවල්හි යෙදෙනවා. දැන් මම ඉන්න මෙතැන ඉඳල කිලෝමිටර 1.5 ක් ඈතින් පොලිස් නිළධාරීන් 500 ක් ඉන්න කඳවුරක් තිබෙනවා. බෙංගාලයේ ජනතාව මට ආදරය කරනවා. පොලීසියට මාව අල්ලන්න කලියෙන් ජනතාව මරා දමන්න වෙයි.

ස්වදේශ කටයුතු බාර රාජ්‍ය ලේකම් මෑතකදි සඳහන් කරනවා චීනය ඔබට ආයුධ දුන්න කියල. ඒක ඇත්තද?

පැහැදිලිවම, ඔහු දන්නෙ නෑ අපේ දර්ශනයේ මූලධර්ම. යුද්ධය දිනන්න අවශ්‍ය නම් ඔබ ඔබේ සතුරාව දැන ගැනීම අවශ්‍යයි. අපේ ස්ථාවරය මුළුමනින්ම චීනයට විරුද්ධයි. මම හිතනව චිදම්බරන් සහ පිල්ලායි තමයි මගේ තරඟය, මම කවදාවත් කල්පනා කරන්නෙ නැහැ ඒ වගේ පහළ මට්ටමේ සතුරන් ගැන. ඔවුන් අහසට කඩුවෙන් කොටනව. ජයග‍්‍රහණය හිමි වන්නෙ අපිට.

ලෂ්කාර් හෝ තයිබා ගැන ඔබේ ස්ථාවරය කුමක්ද? ඔබ ඔවුන්ට සහය දෙනවද?

අපි ඔවුන්ගේ සමහර අරමුණුවලට සහය දෙනව, ඔවුන්ගෙ ක‍්‍රමවේදය වැරදියි, ජනතා විරෝධියි. ඔවුන්ගේ ත‍්‍රස්තවාදී ක‍්‍රියා නැවැත්විය යුතුයි, නැත්නම් ඔවුන්ට කිසිම අරමුණක් ඉෂ්ට කර ගන්නට බැහැ. ඔබට ජය ගන්නට පුළුවන් ජනතාව ඔබේ පැත්තට ගැනීමෙන් පමණයි.