Blog Archives

ඉන්දියාව: හරිත දඩයම් මෙහෙයුම විජයග‍්‍රාහී බව රජය ප‍්‍රකාශ කරයි.

ඉන්දියාව: හරිත දඩයම් මෙහෙයුම විජයග‍්‍රාහී බව රජය ප‍්‍රකාශ කරයි.

[නමුත් සත්‍ය වෙන එකකි: වසර 10ක් තුළදී මාඕවාදීන් ලෙස 40,000ක් පුහුණු කොට ඇත. – ෆ‍්‍රන්ට්ලයින් සංස්කාරක]

[https://revolutionaryfrontlines.wordpress.com/2015/02/14/india-government-claims-operation-green-hunt-is-victorious/]

සන්දීප් පායි

1860a-th14_maoist_pic

තොරතුරු ලබා ගැනීමේ පනතට අනුව ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයෙන් ලබා දුන් තොරතුරු වලට අනුව, පසුගිය වසර 10 තුළදී, ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) පුහුණු කඳවුරු 489 ක් සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 40,000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට ඔවුන්ට නවීන අවි ආයුධ, ගරිල්ලා යුධ පුහුණුව, ලබා දී ඇත.

මෑත මාස කිහිපය තුළදී ආරක්ෂක නිළධාරීන්ට මාඕවාදීන් විසින් එල්ල කළ ප‍්‍රහාරත් සමග එම අනාවරණය කිරීම් වැදගත්වී ඇත. එවැනි මාරාන්තික ප‍්‍රහාර වලට වසර ගණනාවක් තිස්සේ කාඩර්වරු 40,000 ක් පුහුණු කොට ඇත. ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශය විසින් වාර්තා කරගෙන තිබෙන දත්ත වලට වඩා පුහුණු කරන ලද කාඩර්වරුන්ගේ ප‍්‍රමාණය බෙහෙවින් ඉහළ අගයක් ගත හැකිය.

තොරතුරු දැන ගැනීමේ පනතට අනුව ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය විසින් ලබා දුන් තොරතුරුවලට අනුව වසරින් වසර පුහුණු කඳවුරු ගණන ඉහළ ගොස් ඇත – 2003 දි 16 ක්ව තිබූ අගය 2010 දී 93ක් වී ඇත, පසුව 2014 දී 5 ක් දක්වා අඩු වී ඇත. අමාත්‍යාංශයේ නිළධාරීන් එම අඩුවීම හරිත දඩයම් මෙහෙයුමේ සාර්ථකත්වය ලෙස හුවා දැක්වුවද, විශේෂඥයින් පවසන්නේ කැරලිකරුවන් විසින් දිස්ත‍්‍රික්කවල කඳවුරු වෙනස් කරගෙන ඇති බවත් ඒවා ආරක්ෂක අංශවලට සොයා ගත නොහැකි බවත්ය.

‘‘හරිත දඩයම් මෙහෙයුම නිසා මාඕවාදීන්ට පෙර පරිදි පුහුණු කඳවුරු සංවිධානය කරන්නට නොහැකි වී ඇති’’ බව අනන්‍යතාවය හෙළි නොකළ, ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නක්සල් කලමනාකරණ ඩිවිෂනයේ වැඩ කරන නිළධාරියෙක් ප‍්‍රකාශ කළහ. 2009 නොවැම්බර් මස හරිත දඩයම් මෙහෙයුම දියත් කරමින් එක්සත් ප‍්‍රගතිශීලී සන්ධාන රජය විස්තර කළේ පැරාමිලිටරි බල ඇණි සහ ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය මගින් මාඕවාදීන්ට එරෙහිව ‘‘මුළු වැර යොදා’’ පහර ගැසිය යුතු බවයි.

‘‘ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට කඳවුරු ප‍්‍රමාණයෙහි සැබෑ සංඛ්‍යාව පිළිබඳ කිසිදු අදහසක් නැත. මේ සංඛ්‍යා ඔවුන්ගේ පරිකල්පනයන්ය. සැබෑ ප‍්‍රමාණය බෙහෙවින් විශාල විය හැකිය. මාඕවාදීහු කඳවුරු සහ කඳවුරු පෙදෙස් වෙනස් කරන විට, ආරක්ෂක අංශ සහ ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය එකම ස්ථානය වෙතට ඇස ගසාගෙන සිටී.’’ මානව හිමිකම් ගැන ආසියානු මධ්‍යස්ථානයේ, අධ්‍යක්ෂක, චක්මා පැවසූහ.

උදාහරණයක් ලෙස මහාරාෂ්ට‍්‍රා හි ගාද්චිරෝලි වල 2010 වන තෙක් එකදු කඳවුරක් වත් පවත්වා නොතිබිණි. 2010 වසරේ පටන් ආසන්න වශයෙන් කඳවුරු 10 සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 1000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට තිබුණි. ‘‘මේ කඳවුරු ගැන ඔවුන් දන්නවනම් ඇයි මේ කඳවුරු ඉවත් කරන්නෙ නැත්තෙ’’ චක්මා අසයි.

ආරක්ෂක අංශ වලට බරපතලම තර්ජනය එල්ලව ඇත්තේ භාරතීය ජනතා පක්ෂය පාලනය කරන චටිස්ගාර්හ් වලිනි, එය ලැයිස්තුවේ ඉහළින්ම පවතී. ඉහත කාලය තුළදී මාඕවාදීහු වනගත ප‍්‍රදේශවල පුහුණු කඳවුරු 200ක් සංවිධානය කොට කාඩර්වරු 20,000 ක් පමණ පුහුණු කරන ලදි. ඊළඟ ස්ථානය වනුයේ පුහුණු කඳවුරු 136 කින් කාඩර්වරු 12,582 ක් පුහුණු කළ ජාක්හෑන්ඩ්ය. තුන්වෙනි ස්ථානයෙහි සිටින්නේ කඳවුරු 56 ක් තුළ කාඩර්වරු 4,136ක් පුහුණු කළ ඔරිස්සා හිදීය. ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ දත්තවලට අනුව කඳවුරු සංවිධානය කිරීමට වඩාත් යෝග්‍ය දිස්ත‍්‍රික්ක ලෙස චටිස්ගාර්වල දන්තෙවාද, නාරායන්පුර් සහ ජාක්හෑන්ඩ් වල ගිරිදි සහ බොකාරෝ පෙදෙස් සඳහන්කොට ඇත. මේ දිස්ත‍්‍රික්කවල සමස්තයක් ලෙස කාඩර්වරු 15,000 කට අධික පිරිසක් පුහුණු කොට ඇත.

පුහුණු කඳවුරු වල ප‍්‍රධාන අංග දෙකකි-යුධමය සහ න්‍යායික යනුවෙනි. යුධමය පුහුණුවට ප‍්‍රධාන වශයෙන් ගරිල්ලා යුධකටයුතු, ඇම්බුෂ්, පුපුරණ ද්‍රව්‍ය භාවිතා කිරීම සහ නවීන අවි ආයුධ අන්තර්ගත වේ. සාමාන්‍යයෙන්, එවැනි පුහුණු කඳවුරක් දින 10 ක් හෝ 15 ක් තිස්සේ පවත්වන අතර, සමහර අවස්ථාවලදී මසකට වඩා වැඩි කාලයක් ගනු ලබයි. න්‍යායික පුහුණුවේදී කාඩර්වරුන්ට මාඕවාදී චින්තනය සවිස්තරව කියා දෙයි. එමෙන්ම ප‍්‍රධාන අරමුණු විස්තර කරයි.

ප‍්‍රාන්ත පොලීසිය විසින් කලින් තිබූ මාඕවාදී පුහුණු කඳවුරු වටලෑමෙන් ලබා ගත් තොරතුරු වලට අනුව එවැනි කඳවුරුවල සිදුකළේ කුමක්ද යන්න ගැන දළ අදහසක් ලබා ගත හැකිය. පොලීසිය සූර්ය පැනල, ටින් බෝම්බ වලට සවි කළ රේඩියෝ පද්ධති, ගිනි අවි සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය එම කඳවුරු වලින් සොයා ගත්හ. ‘‘අළුතින් පුහුණු කරන කාඩර්වරුන්ට ළමයින් ද ඇතුළත් වන අතර ඔවුන්ටද නවීන අවි සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය හැසිරවීමේ පුහුණුවක් ලබා දී ඇත. ඔවුන්ට පොලිස් වැටලීමකදී පලා යන ක‍්‍රමවේද සහ ප‍්‍රතිප‍්‍රහාර එල්ල කිරීමේ විධි ද උගන්වා ඇත.’’ ගාද්චිරෝලි දිස්ත‍්‍රික්කයේ නක්සල්-විරෝධී මෙහෙයුම් ගැන ප‍්‍රසිද්ධියක් උසුලන, පොලිස් අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් රාහුල් ගෝපාල් පවසා ඇත.

ABar-11

Advertisements

පෂිමාබාන් සලබානි වනයෙන් මාඕවාදීන්ගේ පෝස්ටර් හමුවෙයි

පෂිමාබාන් සලබානි වනයෙන් මාඕවාදීන්ගේ පෝස්ටර් හමුවෙයි

salboni

වනාන්තර ආරක්ෂාකිරීම ගැන වූ මාඕවාදී පෝස්ටර් හමුවේ.බටහිර මිඩ්නාපූර්හි ජංගල්මහල් ප‍්‍රදේශයේ නව පරිසර තත්වයක් ඇති කිරීම ගැන තිබුණු ඒවා පෙබරවාරි 19 වෙනි දින හමු විය. සමහර ඒවා ප‍්‍රාදේශීය ජනයාට දැකබලා ගැනීමට ප‍්‍රදාර්ශනය විණි. මාඕවාදී පෝස්ටර් පිළිබඳ පුවත ඇසුණු වහාම එම ස්ථානයන්ට පොලීසිය පැමිණියහ. පොලීසිය පෝස්ටර් විනාශ කර දැමූහ. පෝස්ටර් හමු වූ ප‍්‍රදේශවල පොලීසිය පරීක්ෂණ අරඹා තිබේ. මේ සම්බන්ධයෙන් කිසිවෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලීසියට නොහැකි වී තිබේ. වනාන්තර සංවර්ධනය කිරීමට

හමුවූ පොස්යර්වලින් කියැවුණේ, ‘‘කිසනාජිකා සටනින් මාඕවාදී නායකයෙකු මරා දැමූයේ ඇයි?’’ ,  තවත් සටන් පාඨයක් වූයේ ඒකාබද්ධ සේනංක වහාම ඉවත් කර ගන්නා ලෙසයි.

මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති ගේ නඩු තීන්දුව කල් දමයි

මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති ගේ නඩු තීන්දුව කල් දමයි

මාඕවාදී නායකයෙකු වන ගවුර් චක‍්‍රබෝති උසාවියට නොපැමිණීම හේතුවෙන් ඔහුගේ නඩු තීන්දුව කල් දැමිණි. කොල්කටා නාගරික උසාවියනඩු විසඳීම මාර්තු 5 වන දිනට කල් දැමීය. මාඕවාදී නියෝජිත ගවුර් චක‍්‍රබෝති චෝදනා 9 කට අත් අඩංගුවට ගැණිනි. එවක් පටන් ඔහු සිරගතව පසුවෙයි. පෙබරවාරි 9 නඩු තීන්දුව ලබා දීමට නියමිත වුවද අධිකරණ කටයුතු පෙබරවාරි 18 දිනට කල් දැමූහ.

towards a new development of the international initiziative against GreenHunt

towards a new development of the international initiziative against GreenHunt Operation third phase and support to people’s war in India – the call of PCI (Maoist)

Long-Live-PW-India-S_H-
,,,,,Our Party appeals to all Maoist parties the world over, revolutionary organizations, international human rights organizations, trade unions, renowned democratic-progressive intellectuals, all the progressive, democratic intellectuals of the country, human rights organizations, activists, various adivasi and non- adivasi social organizations, workers-peasants, students, youth, artists, writers, scientists, environmentalists, teachers, employees, patriotic citizens to raise their voice against the decision of aerial attacks on Dandakaranya, i.e. Rajnandgaon, Bastar and Gadchirolli’s adivasi majority areas and to take to streets in protest.
(Vikalp)
Spokesperson,
Dandakaranya Special Zonal Committee,
CPI (Maoist).

India MOdi’s regime murder! a comrade killed in a police station

India MOdi’s regime murder! a comrade killed in a police station

 

Suspected Maoist commits suicide at Ghatshila police station
Jamshedpur : A 19-year-old youth who was a suspected member of CPI Maoist committed suicide at the Ghatshila police station lock-up in the wee hours today. The deceased was identified as Ramesh Mahali alias Bhuchan, a resident of Shyamsundarpur in Ghatshila sub-division of East Singhbhum. According to information, Bhuchan was one of the three accused who had killed Venket Reddy (40), site in-charge of a construction company, at Shyamsundarpur jungle after kidnapping him from Kharkasoli, a canal construction site along Subernarekha river in Shyamsundarpur on December 8. In this connection, the police had already arrested Jairam Munda, an close associate of dreaded rebel Fogra Munda and sent him jail earlier.

The more accused Fogra and Bhuchan were still absconding. Bhuchan was arrested in Shyamsundarpur yesterday and had been shifted to Ghatshila police station for being forwarded to the Ghatshila Sub-jail after his production in a judicial magistrate court in Ghatshila today, but he committed suicide in the lock-up today. The police discovered about the incident and later shifted the body to the MGM Medical College mortuary for post-mortem,” noted an official.

India – SATP on CPI (Maoist) strategic shift towards base building and urban work in Maharashtra

India – SATP on CPI (Maoist) strategic shift towards base building and urban work in Maharashtra

…There has been a clear downward trend in other patterns of violent activities as well. The Maoists orchestrated one blast in Gadchiroli District in 2015, as against three such incidents in 2014, and seven in 2013. They were involved in four arson incidents in 2015, as against one in 2014. In one such incident on January 22, 2015, the Maoists set on fire around 14 vehicles of an Andhra Pradesh-based private company engaged in road construction in the Dhanora tehsil of Gadchiroli District. The Maoists roughed up a few labourers and their supervisor when the work on the Gharanji-Pustola stretch was underway for the connecting road between Edampayali and Korkoti.
Amidst the slump in their activities in Maharashtra and elsewhere, the Maoists are shifting focus towards recruiting active supporters and are planning the formation of a Revolutionary People’s Council, to function parallel to local civic bodies like panchayat samities (village committees) and zilla parishads (district councils). This was revealed during the interrogation of a senior Maoist cadre arrested by the Gadchiroli Police.

Meanwhile, in a press statement, the CPI-Maoist acknowledged the death of ‘central committee’ member, identified as Sridhar Srinivasan aka Vijay aka Vishnu, of heart attack on August 18, 2015. The Maoists also acknowledged that Srinivasan was active in the Mumbai, Pune and Vidarbha regions before his death. These revelations strengthen the apprehension expressed by Chief Minister Fadnavis that the rebels are trying extend their influence into these urban spaces…

Maharashtra ATS claims to have arrested senior Maoist leader

Ajiit free!

defend the life and conditions!

prepare a large campaign!

ICSPWI

csgpindia@gmail.com

Maharashtra ATS claims to have arrested senior Maoist leader

Ajith along with an aide identified by police as Ismail Hamaza Chiragpilli was arrested from a hospital.

The Maharashtra Anti-Terrorism Squad (ATS) has claimed to have arrested senior Maoist leader Ajith (62) – who also goes by the names K Muralidharan and Thomas Joseph – from the outskirts of Pune city early on Monday morning. Ajith along with an aide identified by police as Ismail Hamaza Chiragpilli alias Pravin alias James Mathew (29) was arrested from a hospital in village Talegaon Dabhade – about 30 kms from Pune – and produced before a special judge on Tuesday morning. Additional Sessions Judge S V Mane has granted a seven-day police remand to question the two arrested accused. Police did not clarify how long the duo have been living in Talegaon. Police described Ajith as a close aide of top Maoist leader Ganapathy.

They said that Ajith and Ismail were residing in Talegaon Dabhade under a false identity. The duo has been booked under Indian Penal Code (PIC 419, 467, 468, 471 and 34 read with UAPA sections 10, 13, 20, 38. “We have arrested them yesterday from Moraya Hospital in Talegaon Dabhade after getting a tip off from a source. They belong to the banned CPI (Maoist) party. We will be releasing a detailed note for the press later,” said Bhanupratap Barge, Senior Police Inspector, ATS (Pune Unit). A large contingent of police personnel was deployed at the Shivajinagar District and Sessions Court. The police did not allow the media persons to sit for the remand hearing citing ‘need of secrecy’ and security reasons. The two accused were produced in the court with their faced covered with a hood. When he was escorted out from the ATS office, Ajith told media persons, “I am a member of the CPI Maoist party. I shouldn’t have been arrested like this. My arrest is illegal.”

http://indianexpress.com/article/india/maharashtra/maharashtra-ats-claims-to-have-arrested-senior-maoist-leader/

Maoist leader Murali Kannambally held in Maharashtra

PUNE: Maoist leader Murali Kannambally has been held by the Maharashtra police. Murali, a native of Ernakulam, was arrested from Pune along with another Maoist identified as Ismail, brother of Moideen of Pandikkadu, the master brain behind the Maoist attacks in Kerala. The police are questioning the two in a secret place. Murali, accused in attacking the police station at Kayanna in Kozhikode in 1970 was absconding for the past 40 years. Murali, engaged in terrorist activities in north India, had published various books in Maoism. Murali, who was a student of Kozhikode Regional Engineering College, discontinued his studies and fled the state. As a student, he became a part of naxalism and later formed a naxal group named naxalbari. When a split was witnessed, he stood with K Venu. Later, when the Maoists merged again, he led the main leadership of naxalba

Defence Committee for the Release of Com. Hem & All other Political Prisoners (JNU)

Defence Committee for the Release of Com. Hem & All other Political Prisoners (JNU)

releasehem

We, the undersigned organizations and individuals, have come together to form a platform, “Defence Committee for the Release of Comrade Hem and All Other Political Prisoners”. The need for such a committee has been felt for a long time, and is more necessary than ever in today’s context when all forms of dissent and protests against the state are being increasingly criminalized. For the JNU student community, this criminalization of dissent has come very close home. Comrade Hem, a former student of this campus has been languishing in Nagpur Central Jail for the past one and a half years now. Contrary to the claims of the police, it has become clear how he had been virtually abducted (three days prior to his official arrest), tortured brutally in custody and has been in solitary confinement for the more than 6 months after he participated in protests inside the jail – details which he has elaborately spoken about in his recent open letter from within the confines of the Nagpur Central Jail. All this while, he has been denied the minimum constitutionally guaranteed rights to which every political prisoner is entitled. The police took over 6 months to even produce a charge sheet against him – thanks to the provisions of the draconian UAPA – and the first time his bail petition was heard was only in September 2014, i.e., almost 13 months after his arrest, where it was rejected by the Aheri Session Court.

As we intensify our campaign for the release of one of our fellow comrades, who fought shoulder to shoulder with us in various struggles, we also realize that his case is not an isolated one. As the ruling classes of the country, especially under the present BJP led NDA government, increasingly align with big capital and feudal forces and intensify oppression manifold on the toiling masses, it is also simultaneously arming itself with a plethora of draconian laws to suppress the resistance of the people. The jails of this country today, from Maharashtra, Jharkand, Chattisgarh, West Bengal, Odisha, are full of dalits, adivasis, muslims and several people’s activists, intellectuals, civil liberties activists, students and teachers who have stood in solidarity with people’s movements and spoken out against state oppression. What has happened with Hem, has in the recent past also happened with prominent civil liberties and political activists like Binayak Sen, Sudhir Dhawale, Abhay Sahoo, Manorma Devi, Jitan Marandi, Arun Ferreira, Vernon Gonzalvez, members of Kabir Kala Manch and so on. The workers of Maruti languishing behind bars face similar fate. In the Dantewada and Bastar districts of Chattisgarh alone, more than 1300 activists of the CPI have been arrested after being branded as Maoists. We were all witness to how a DU professor Dr. G.N. Saibaba was abducted in broad day light by plain clothes policemen of the Maharasthra police and then framed on similar cooked up charges. The same story has repeated itself with a professor in Andhra University in Vizag and now against two well known activists of Kerala – Jaison Cooper and Thushar Sarathy.

We believe that all those who have been jailed, under such draconian laws, for their political ideology or for having participated in people’s movements should, at least, be granted the designation of political prisoners and be given the constitutionally guaranteed rights – including the right to speedy trial and the right to bail. On the contrary, in reality we see the state prolonging incarceration deliberately by not hearing cases, extending incarceration of political activists by not producing witnesses or evidence, etc. They are being kept for months in solitary confinement, so that they cannot associate with others. In the recent past, the state has also resorted to a method of video-conferencing for trials, by which political prisoners are not even produced in courts for hearing. In February this year, thousands of prisoners across jails in Maharasthra, Jharkhand and Odhisa, went on a 9 day long hunger strike (largely unreported by the media) protesting against these practices. We have seen repeatedly how most of those charged under these draconian laws are given bail or acquitted only after years and years of incarceration. All these made clear that these arrests and detentions are extremely political in nature – clearly aimed at keeping political activists away from organizing against the anti-people policies of the state.

Democratic and civil rights organizations and committees have been speaking for the rights of political prisoners. Some of them even providing legal aid to these prisoners. But at a time when there is also an attack on students’ movement, unions and students’ activism in people’s movements outside the campus, in this country and across the world; there is a need for a committee of students to fight these attacks. This is especially imperative since one of our fellow students, Hem continues to face the brunt of the state machineries, be it the police, courts or jail authorities. This committee is a step towards building broad solidarities against state repression against political activism.
The scope of this committee will be taking forward a political campaign inside & outside campus, about the growing clampdown on dissenting voices. In this context, we felt that there should be a committee from the student community in defense of all political prisonersthose arrested for being a part of mass movements that challenge the dominant power structures; individual activists who have been branded and targeted by state machinery under the black laws and also various legal provisions in general. This committee will largely launch political campaign for their rights as political prisoner – right to bail, time bound hearing, in person trials, right to reading material, not to be tortured in custody and other democratic and civil rights. The committee will be composed of left and progressive, political, cultural organizations and individuals. The future course of action will be charted out through transparent and democratic mechanisms.

All India Students Association(AISA), All India Students Federation (AISF), Birsa Ambedkar Students Association (BAPSA), Campus Front of India (CFI), Dastak, Democratic Students Union, IPTA, Jagriti Natya Manch, Janrang, Jan Sanskritik Manch, Krantikari Naujawan Sabha (KNS), Revolutionary Cultural Front (RCF), Students Federation of India (SFI), The New Materialists (TNM), United Dalits Students Forum (UDSF)

Statement by the Committee for the Release of Political Prisoners (CRPP) – 31 January 2015

Statement by the Committee for the Release of Political Prisoners (CRPP) – 31 January 2015

Nirmal

CONDEMN THE ARREST OF THUSHAR NIRMAL SARATHY, SECRETARY, KERALA CHAPTER, CRPP AND JAISON COOPER, PEOPLE’S ACTIVIST, BY THE KERALA POLICE! RELEASE THUSHAR SARATHY AND JAISON COOPER IMMEDIATELY, UNCONDITIONALLY!


Friday, the 30th January turned out to be a day when the Kerala state machinery and its lawless police brazenly demonstrated yet again that they can’t for once uphold the law of the land while dealing with political dissent of any nature. If post-1947 India have demonstrated that successive governments at the centre or the states used its police and the state machinery for targeting political rivals from different political combinations of the day, it is incriminating to note that all the governments that occupied power throughout the last 68 years have been unequivocal in maintaining the state of permanent emergency for tackling political dissent of the people!

On the 30 January 2015, the Kerala police and the special branch arrested Jaison Cooper in Ernakulam from his work place and Adv. Thushar Nirmal Sarathy from Calicut while he was addressing the press about a protest programme to be held there the following day against the increasing violations of the fundamental rights of the people in the state. At the same time, the police raided the residences of Thushar Sarathy, Advocate Manuel Joseph who is a people’s activist, Ms. Jolly Chirayath, convener of the Women’s Collective, and a artist activist. From the residence of Thushar Sarathy the police took away several case files without even bothering to record the list of the ‘seizures’ that they have done. Even the search was conducted without any warrant being shown to the custodians of the residences. As increasing instances of impunity have become the hallmark of the police and investigating agencies in the Indian subcontinent with the Kerala police refusing to be different, one can only foresee a motivated police out to incriminate, frame, those who are critically looking at the policies of the government. For the police, the fundamental freedoms enshrined in the constitution of the largest democracy seemed to, for every practical purpose, remain in permanent suspension, all in the name of ‘national interest’, ‘national security’ and last but not the least, that weapon of mass destruction—‘development’.

The preparations for the vilification and then framing of civil rights activists, public intellectuals and people’s activists had been laid well in advance in Kerala with a so-called ‘look out’ notice issued purportedly by the police with photographs of most of the prominent civil rights activists and people’s activists published in it. Adv. Thushar Sarathy’s name was also there along with other prominent civil libertarians from the state who were alleged to be working for or in the interest of a proscribed organization the CPI (Maoist). When there was a public outcry against this as a deliberate attempt on the side of the state to clamp down on people’s movements, the police and the administration including the home ministry went on a defensive mode neither denying nor accepting the veracity of such a notice.

But by then the media vilification of such activists had already begun making the grounds ready for the witch hunt. That this is nothing less than a witch hunt of those standing in favour of the poorest, deprived and discriminated majority is evident from the statements of the police officials as they make heavy weather of the literature ‘seized’ from the residence of Thushar. The most fascist way of incriminating someone is for his/her thoughts and the Kerala police make no bones about the fact that Thushar uses the literature to spread the ideas of the CPI (Maoist) which is a proscribed organization. Needless to say that Adv. Thushar Sarathy has been charged under Sections 10 and 13 of the draconian Unlawful Activities Prevention Act while Jaison Cooper has been put under Section 13b of the same. It is being reported that Jaison Cooper has been put in police custody for the next 6 days.

That Thushar has been quite vocal about the rights of the labourers, adivasis, Muslims and other deprived and discriminated sections makes him the most sought after target as this government in Kerala or for that matter the Narendra Modi led government in Delhi are one when it comes to turning their back against the interests of the people. Apart from being the secretary of the Kerala chapter of CRPP he is also the secretary of the Janakiya Manushyavakasha Prasthanam (People’s Human Rights Forum). Jaison Cooper is a prominent blogger and also a people’s activist who has been vocal about the rights of the people. Civil rights activists being the conscience of the society as they mirror in their acts of solidarities the anguish and concerns of the vast sections of the masses that has to be silenced at any cost for the powers that be in their forward march to open up the resources and wealth of the people in the interests of private capital.

Development in the age of globalization, liberalization and privatization has become a question of ‘national interest’ though it is increasingly becoming clear that this is nothing but interests of the big corporations—domestic and international. Development has become a question of law and order. Those who talk against this model of development are anti-nationals. And hence are a subject of law and order. That many of the issues raised by Adv. Thushar and Jaison are also questions to safeguard the rights guaranteed in the constitution of India doesn’t matter as long as they come against the interests of private capital—domestic and international.

It is important that all democratically inclined people of the subcontinent raise their voice against the penalization of dissent and aspirations of the people. It is important that we all join hands and demand the immediate and unconditional release of Jaison Cooper and Thushar Nirmal Sarathy here and now! We need to be in vigil to safeguard the rights of the incarcerated to be not tortured or their right to silence be not violated as the police will force confessions on them. We need to condemn the brazen attitude of the state which brutalizes the lives of people’s activists by subjecting them to the inhuman treatment of laying siege to their places of stay under the garb of search without even a search warrant. We should demand stringent action against such police officials who are always ready to throttle the basic rights of the people all in the name of security.

In Solidarity, SAR Geelani– President, Amit Bhattacharyya–Secretary General, Sukhendu Bhattacharjee–Vice President
Sujato Bhadra- Vice President, MN Ravunni– Vice President, PA Sebastian—Vice President, Prof. P Koya–Vice President, Rona Wilson –Secretary, Public Relations

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…

ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය
2014 මැයි 1

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…

Cultural_REV_mao_I1

අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමයේ දිග්ගැස්සණු අර්බුදයන්ගෙන් බිලියන ගණන් ජනතාව පීඩාවට පත්කරන කාලකණ්ණිකම සහ දුෂ්කරතාවයන් අතිශයන්ම උග‍්‍ර කරන ලද ලෝකයක, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ. දශ ලක්‍ෂ ගණන් රැකියාවලින් පලවා හැර තිබේ. සමාජ ආරක්‍ෂාව අඩු කොට ඇත. මිළ වැඩි වීම තවදුරටත් සම්මත ජීවන තත්වයන් අඩු කරයි. වෛද්‍යප‍්‍රතිකාර සහ උසස් අධ්‍යාපනය දුෂ්ට ලෙස මිළ වැඩි තත්වයට පත් වී ඇත. ඒ අතර මේ සිත් පිත් නැති ක‍්‍රමයේ අපරාධකරුවෝ පිළිකුල් සහගත ලෙස විදහාපාන ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන ධනය සහ බිලියනපතියන්ගේ ලැයිස්තු ගැන වන පුරසාරම් දෙඞීම යන සියල්ල අතරතුර, වඩාත් කුරිරු ජනතා විරෝධී ක‍්‍රමවේදයන් පවා සාදයි.

වහලුන් ලෙස වැඩකිරීමට සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන්ට බලකෙරෙන්නේ කොතැනකද, ළමා සහ කාන්තා ජාවාරම් අතිවිශාල අනුපාතයකින් වැඩි වීමට පටන් ගෙන තිබෙන්නේ කොතැනකද, ‘පසුගාමී’ ඇෆ්ගනිස්ථානයේ හෝ ‘සංවර්ධිත’ ඇමෙරිකාවේ හෝ වෙනසක් නැතිව කාන්තාවන් දූෂණය කිරීම සහ මරා දැමීමේ කෲරත්වයෙන් පෙලීම දිගටම සිදුවන්නේ කොතැනකද, සුළු ජාතීන් හුදෙකලා කොට පීඩනයට ලක්කොට තිබෙන්නේ කොතැනකද, තරුණයින් දඩයම් කරනු ලබන සහ හිංසා කිරීමට ලක් කරන්නේ කොතැනකද, අඩුම තරමින් සාධාරණ වැටුපක් සහ ජීවන තත්වය උදෙසා වන ඉල්ලීම් වෙඩි උණ්ඩවලින් සහ සිරගත කිරීම්වලින් කපා දැමෙන්නේ කොතැනකද, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

ලාභය පිණිස සිදුකරන අන්ධ ලුහුබැඳයාම් නිසා සිදුවන පරිසර විනාශයන් මධ්‍යයේ, සෑම සමාජයක් තුළම සහ පීඩිත සහ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර අසමානතාවයේ විවරය වේගයෙන් පළල් වෙන අතරවාරයේ, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

මර්ධනය සහ සූරාකෑම ප‍්‍රතිරෝධයන් උත්පාදනය කරයි. එමෙන්ම මේ ප‍්‍රතිරෝධයන් වර්ධනය කරයි. රටකට පසු රටක් වශයෙන් පංති අරගල සහ ජනතා කැරලි වල වර්ධනය වන රැල්ලට මේ ලෝකය සාක්‍ෂි දරයි. මේ ප‍්‍රචණ්ඩ කැළඹිලි වල ලෝකයයි. පුළුල් පරාසයක බලවේගයන් ක‍්‍රමයට එරෙහි අරගලය තුළට තල්ලු කෙරෙමින් තිබේ. වීදි තුළ කලහකාරීත්වය නව සමාජයක් ඉදි කිරීම උදෙසා, රැඩිකල් කඩා බිඳගෙන යෑමකට ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවට කිසිදු සැකයක් නැත. එනමුදු එය සමස්ත නව පරපුරක් සමගම සම්බන්ධ වෙමින් කොමියුනිස්ට්වාදයේ විප්ලවීය මෙහෙයුමට ඔවුන් දිනාගනිමින් අතිවිශාල අවස්ථාවන් විවර කරයි. එය විප්ලවයට මග පාදයි. මෙය මූලධර්මයකි. එය දැඩි ලෙස ග‍්‍රහණය කළ යුතුමය.

දශකයකට පෙර හෝ ඊට කලකට පෙර, නිර්ධන පංතියේ පැවැත්ම ප‍්‍රශ්න කිරීමට ලක් වූහ. පංති අරගලය අනවශ්‍ය බව ප‍්‍රකාශ කෙරුණු අතර ඒ වෙනුවට මහජන ව්‍යාපාර ආදේශ කළ යුතු බව සලකනු ලැබිණි. ඉන්දියාව සහ චීනය වැනි රටවල් පමණක් නොව, තව තවත් අධිරාජ්‍යවාදී බලකඳවුරු වල පවා නැවත නැවතත් වූ සටන්කාමී කම්කරු අරගල අවස්ථාවන් අද ලෝකය පරීක්‍ෂාවට ලක් කොට ඇත. මේ සඳහා සෑම හේතුවක්ම ඇත. 21 වැනි ශත වර්ෂයේ තාක්‍ෂණික ආශ්චර්යයන් ගැන වූ පුරසාරම් කෙසේ වෙතත්, බංගලාදේශයේ ඇඟලුම් කර්මාන්තවල මිනීමරු බිම් තුළ, කටාර්හි වහල් ශ‍්‍රම කඳවුරු තුළ, චීනයේ ශ‍්‍රම බැරැක්ක තුළ හො අධිරාජ්‍යවාදී රටවල දැඩි ලෙස වැඩෙහි යොදවන වැඩ පළවල්වල, අතිවිශාල නිර්ධන පංතිකයින් ප‍්‍රමාණයකගේ තත්ත්වය 18 වැනි ශතවර්ෂයේ මෙන් කුරිරු වේ. ඒ අතරම, පැහැදිලි ලෙසම පාලනයේ මර්ධන ක‍්‍රමවේදයන් සහ වෙන කවරදාකටත් වඩා වැටුප් ශ‍්‍රමයේ නවීන මධ්‍යස්ථාන තුළ වැඩ ප‍්‍රමාණයන් වල වැඩි වීම නිර්ධනීන්ගේ හුස්ම හිර කරයි.

විවිධ මානයන්ගෙන්, ගෝලීයකරණයේ කොල්ලකෑම පීඩිත රටවල ගැඹුරින් සටහන් වී තිබේ. පුද්ගලීකරණය සහ නිදහස්වාදය සේවා නියුක්තියේ සමස්ත අංශ සහ කුඩා ව්‍යාපාර අතුගා දමා තිබේ. හැමවිටම අයහපත්, වැඩ කිරීමේ තත්ත්වය, දැරිය නොහැකි වී තිබේ. මෙය ගෝලීය අර්බුදයෙන් උග‍්‍ර කොට තිබේ. අති බහුතරයකගේ ජීවන තත්ත්වය නරක අතට හැරීමට ප‍්‍රතිලෝමව සමානුපාතිකව, පාලකයින් විසින් පැහැරගන්නා ලද අල්ලස් සහ ලාභ අභ්‍යවකාශයේ මුදුනටම ළඟා වී ඇත. ජනතාවගේ දු:ක්ඛිත බව වැඩිවෙන අතරවාරයේ, ඔවුන් ලබා ගන්නා විසල් කප්පාදු කිරීම් ගැන ඇස් හෙළමින් පාලකයෝ මුරණ්ඩු ලෙස දැවැන්ත ව්‍යාපෘති පසුපස හඹායති.

මේ සියල්ලටම යටින් නැවත නැවත සිදුවන කැරලි වල පිපිරීම් ඇති බව ලෝකය තුළ දක්නට ලැබේ. වෙළඳ ව්‍යාපාර සාමාන්‍ය ලෙස ගමන් නොකරයි. නියත අර්ථයෙන් මෙය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සහ උන්ගේ ගැත්තන්ටද සත්‍ය වේ. ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන පොරය සෑහෙන පරිදි මෙය පෙන්වාදෙයි.

විප්ලවය සඳහා, කොමියුනිස්ට්වාදය සඳහා හඬගාන ලොකයක් තුළ, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ; පංති විඥත නිර්ධනීන්ට සහ ඔවුන්ගේ පෙරමුණු බලඇණියට, මාඕවාදීන්ට, නිර්ධන පංතිකයින්ගේ ලෝකය පරිවර්තනය කිරීමේ මෙහෙයුමේ සහ නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදයේ ශ්‍රේෂ්ඨ සම්ප‍්‍රදායේ ග‍්‍රාහකය අල්ල ගැනීම උදෙසා වූ තවත් දිනයකි.

අද ලෝකයේ කිසිම තැනක සමාජවාදී රටක් නොමැත. පුළුල් වශයෙන් ප‍්‍රගතිශීලී වූ හෝ ජනතාවාදී වූ රජයක් පවා නොමැත. අතිමහත් දෙයක් කිරීමට තිබේ. එනමුදු නිර්ධනීන්ගේ ලෝකය නිදහස් කර ගැනීමේ මෙහෙයුම නොනවත්වා කරගෙන යෑමට ශක්තිය සහ විශ්වාසය ලබා දෙන සාධකද පවතී – මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය හි පැහැදිලි බව සහ ප‍්‍රචණ්ඩා-බට්ටරායි කල්ලිය සහ එවේකියන්වාදය ඇතුළු සියළු පැහැයන්ගෙන් යුත් සංශෝධනවාදයට එරෙහි අරගලය ගැඹුරු වීම, ලෝකය පුරා දක්නට ලැබෙන අරගල රැල්ල, ඉන්දියාවේ සහ පිලිපීනයේ මහජන යුද්ධ සහ අනෙකුත් සමහර රටවල්වල ප‍්‍රතිසංවිධානය වීම් සහ සූදානම් වීම්, ජාත්‍යන්තරවාදී බැම්ම සහ මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධාන අතර ක‍්‍රියාකාරකම් ශක්තිමත් වීම.

මේ ශක්තීන් මත කරන ගොඩනැගීමෙන්, මාඕවාදීහු වීදි තුළ කැරලිකාරී ශක්තිය විප්ලවය දෙසට දැමීමේ දිශානතිය සඳහා සුදුසු සංවිධාන ආකරයන්, එහි මධ්‍යය ලෙස මාඕවාදී පක්‍ෂ ඉදිකිරීමෙන් සහ ශක්තිමත් කිරීමෙන් නිර්මාණාත්මකව සංවර්ධනය කළ යුතුය. ඔවුහු මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධානවල ජාත්‍යන්තර සංවිධානය සෑදීමේ කාර්යභාරය ඔසවා ගත යුතුයි. මෙය නිර්ධන පංතිකයින්ගේ සහ පීඩිත ජනතාවගේ සංවිධිත ජාත්‍යන්තර අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණේ හරය විය යුතුයි. මෙලෙස මාඕවාදීන්ට, ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ නව සමගියක් සාක්‍ෂාත් කරගෙන, එය ලෝක ව්‍යාප්ත ජනතා අරගලවල පෙරමුණු රියෙහි තබා වත්මන් ලෝකයට විප්ලවීය විභවය මුළුමනින්ම මුදාහැර කුළු ගන්වා, මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය පිහිටුවීමට සහ වර්ධනය කිරීමට හැකිවිය යුතුයි.

අධිරාජ්‍යවාදයට අනාගතයක් නැත! අනාගතය කොමියුනිස්ට්වාදය සතුය!
සියළු රටවල නිර්ධන පංතිකයින් සහ පීඩිත ජනතාව, සමගිවව්!
අධිරාජ්‍යවාදය සහ එහි මුර බල්ලන් භංගවේවා!
නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදය දිගුකල් දිනේවා!
ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය දිගුකල් දිනේවා!

2014  මැයි 1

මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව – ස්පාඤ්ඤ ජනරජය
ඇෆ්ගනිස්ථානයේ කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්‍ෂය;
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාක්ස්-ලෙනින්වාදී) නක්සල්බාරි;
මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය – බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍ය
මහා කැළඹීම WSRP – වේල්සය බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට මහා පාගමන (මැඩ්රිඩ්, ස්පාඤ්ඤය);
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායම – එක්සත් ජනපදය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ටියුනීසියාව
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ප‍්‍රංශය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ඉතාලිය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය – තුර්කිය උතුරු කුර්දිස්ථාන්
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ්‍රී ලංකාව
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (PCR-RCP කැනඩාව)
විප්ලවීය භාවිතාව – එක්සත් රාජධානිය
ජනතාවට සේවය කරනු – නොර්වේ කොමියුනිස්ට් ලීගය
කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
ජනතාවට සේවය කරනු – ෂෙයිසායු
සොරෙල්හ් – ඔක්සිටානි – ප‍්‍රංශ රාජ්‍යය;

ABar-11

English copy…

Another May Day comes

Another May Day comes, in a world where the misery and deprivation suffered by billions of people is immensely aggravated by the prolonging crisis of the imperialist system. Millions have been thrown out of jobs. Social security is cut down. Growing price rise further depresses living standards. Medical treatment and higher education become atrociously expensive. Meanwhile the perpetrators of this merciless system workout even more vicious anti-people measures, all the while obnoxiously flaunting their swelling wealth and boasting of billionaire lists.

Another May Day, where immigrant workers are forced to labour as slaves, where the trafficking of women and children continue to increase in staggering proportions, where women continue to suffer the brutality of rape and murder no matter whether its ‘backward’ Afghanistan or ‘advanced’ USA, where minorities are isolated and suppressed, where the youth are hounded and persecuted, where the demand for something as minimal as fair wages and living conditions is cut down with bullets and imprisonment.

Another May Day, in the midst of environmental devastations caused by the blind pursuit of profit, in the midst of the rapidly widening chasm of inequality within each society and between imperialist and oppressed countries.

Oppression and exploitation generates resistance. And this resistance grows. This world is witness to the growing wave of class struggles and popular rebellions in country after country. This is a world of turmoil. A wide range of forces are being propelled into struggle against the system. The grooming of the streets is no doubt insufficient for a radical break, for the building of a new society. But it opens up tremendous opportunities for connecting with a whole new generation and winning them over to the revolutionary mission of communism. It paves the way to revolution. This is principal. It must be firmly grasped.

Just a decade or so ago, the existence of the proletariat itself was questioned. Class struggle was declared redundant and considered to be replaced by movements of ‘multitudes’. Today the world is marked by repeated occasions of militant workers struggles, not just in countries like India or China, but even more so in the citadels of imperialism. There is every reason for this. For all the tall talk of the technical wonders of the 21st century, whether in the killing fields of the garment industry in Bangladesh, the slave labour camps of Qatar, the labour barracks in China, or the sweat-shops of imperialist countries, the conditions in which the vast majority of proletarians labour are as atrocious as those of the 18th century. Meanwhile, explicitly oppressive methods of control and ever increasing workloads in the modern centres of wage slavery increasingly suffocate the proletarians.

At a different dimension, the ravages of globalisation have deeply marked the oppressed countries. Privatisation and liberalisation have wiped whole sectors of employment and small business. Working conditions, already bad, have become unbearable. This was aggravated by the global crisis. In inverse proportion to the worsening of living conditions of the vast majority, corruption and profit taking by the rulers have reached astronomic peaks. While the miseries of the people multiply, the rulers obstinately pursue grandiose projects eying the fat cuts they will get.

All of this underlies the repeated outbursts of rebellion seen in the world. Business cannot go on as usual. In a certain sense this is true of the imperialists and their lackeys too. Their growing contention amply indicates this.

Another May Day comes, in a world crying out for revolution, for communism; a day for the class conscious proletariat and their vanguard, the Maoists, to take stock of the world transforming mission of the proletariat and the great traditions of proletarian internationalism.

Today there is no socialist country. Not even a government that can be broadly qualified as progressive, pro people. There is much, much, to be done. But there are also factors that give strength and confidence in pursuing the world emancipatory mission of the proletariat—the clarity of Marxism-Leninism-Maoism and the deepening of the struggle against revisionism of all hues including those of the Prachanda-Bhattarai clique and Avakianism, the wave of struggles seen all over the world, the people’s wars in India and the Philippines and its reorganisation or preparation in some other countries, the strengthening of internationalist ties and activities among Maoist parties and organisations.

Building on these strengths, the Maoists must creatively develop forms of organisation suitable for orienting the rebellious energy of the streets towards revolution, with the building and strengthening of Maoist parties at its center. They must take up the task of building an international organisation of Maoist parties and organisations. This must be the core of an organised international anti-imperialist front of the proletarians and oppressed peoples. Thus the Maoists will be able to establish and develop Marxism-Leninism-Maoism, realise a new unity of the international communist movement, place it at the van of worldwide people’s struggles and fully unleash and realize the revolutionary potential of the present world.

Imperialism has no future! The future belongs to communism!
Proletarians and oppressed people of all countries, unite!
Down with imperialism and all its watchdogs!
Long live proletarian internationalism!
Long live world proletarian revolution!

May 1st, 2014

Committee for Building a Maoist Communist Party, Galicia – Spanish state
Communist (Maoist) Party of Afghanistan
Communist Party of India (M-L) Naxalbari
Communist Party of India (Maoist)
Democracy and Class Struggle – British State
Great Unrest WSRP – Wales British State
Long March Towards Communism (Spain)
Maoist Communist Group – USA
Maoist Communist Movement Tunisia
Maoist Communist Party France
Maoist Communist Party Italy
Maoist Communist Party – Turkey North Kurdistan
Maoist Revolutionary League – Sri Lanka
Revolutionary Communist Party (PCR-RCP Canada)
Revolutionary Praxis – United Kingdom
Serve the People – Communist League of Norway
Servir Le Peuple – Sheisau Sorelh – Occitany – French state
Workers Voice – Malaysia

ABar-11