Blog Archives

ජින්ගු නරසිංහ රෙඩ්ඩිගේ ලජ්ජාසහගත පාවාදීම සහ යටත්වීම හෙලාදකිමු

ජින්ගු නරසිංහ රෙඩ්ඩිගේ ලජ්ජාසහගත පාවාදීම සහ යටත්වීම හෙලාදකිමු

මධ්‍යම කාරක සභාව
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී)

ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) මධ්‍යම කාරක සභාව

මාධ්‍ය නිකුතුව

ජින්ගු නරසිංහ රෙඩ්ඩිගේ ලජ්ජා සහගත පාවාදීම සහ යටත්වීම හෙලාදකිමු!
ආත්මාර්ථයෙන් තොර පරිත්‍යාගයේ සහ සාමදානයක් නොමැති දැඩි අරගලයේ විප්ලවීය සම්ප‍්‍රදාය දිගුකල් දිනේවා!
මාවතේ ඇති සියළු දෑ අතුගා දමමින් රළ පහරක් මෙන් විප්ලවය ඉදිරියට ගමන් කරනු ඇත!

ජින්ගු නරසිංහ රෙඩ්ඩි (ජම්පන්නා, රාජේෂ්), සතුරාට යටත් වන්නට පෙර අපේ පක්ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාවේ සාමාජිකයෙකි. ඒ වන විටත් ඔහුට නිර්ධන පංති මතවාදයේ අපරාජිත බව, මාඕවාදී පක්ෂය, දිග්ගැස්සුණු මහජන යුද්ධය, විප්ලවීය ව්‍යාපාරය සහ පීඩිත ජනතාව ගැන තිබූ විශ්වාසය බිඳ වැටී තිබුණි. වාස්තවික තත්ත්වයන් මගින් ඇති කළ පංති අරගලයේ දුෂ්කර තත්ත්වයේ වෙනස්වීම සහ සතුරාගේ සියළු ආකාරයේ ප‍්‍රහාරවල තියුණු වීමත් සමග, ඔහු අරගලය අත්හැර දමා පලා යෑමේ සහ ලජ්ජා සහගත ලෙස සතුරා අබිමුව දණ ගැසීමේ අතිශයින්ම ආත්මාර්ථකාමී, දුෂ්ට සහගත සහ බියසුළු මාවත තෝරා ගත්හ. මෙය වූ කලී රටේ වැඩකරන ජනතාවගේ වීරෝධාර අරගලය සහ ඉන්දියානු විප්ලවය, ඉන්දියානු නිර්ධන පංතිය සහ ඔවුන්ගේ පක්ෂය එකහෙලා පාවාදීමකි. එය වූ කලී රාජේෂ් විසින් අද දින ලජ්ජා නැතිව වැළඳගන්නා පංති සතුරාට එරෙහිව ආත්මාර්ථයෙන් තොරව සටන් වැද දිවි පිදූ දහස් ගණන් විප්ලවවාදී දිවිපිදූවන්ට සිදු කළ අවමානයකි. මෙය සමග, විප්ලවීය ව්‍යාපාරය තුළ ඔහුගේ දශක තුනක දේශපාලන දිවිය නීච ලෙස අවසන් විය. මෙයත් සමග, අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව ඔහුගේ පාවාදීම ඉතා දැඩි ලෙස හෙලාදකිමින් පක්ෂයේ නිළයන්ගෙන් සහ සාමාජිකයින්ගෙන්, සමස්ත විප්ලවීය කඳවුරෙන්, අති විශාල අරගලකාරී ජනතාවගෙන් සහ ඉන්දියානු විප්ලවයේ මිතුරන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මෙවැනි ද්‍රෝහීන් සහ ඔවුන්ගේ තුච්ඡ යටත්වීමේ මාවත එකහෙලාම ප‍්‍රතික්ෂේප කරන ලෙසයි. නරසිම්හ රෙඩ්ඩිගේ ඇද වැටීමෙන් සහ පිරිහීමෙන් කිසිදු හානියක් නොවුණු අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව දැඩි ලෙස සහ පැහැදිලිව අපේ පක්ෂයේ හදිසි සහ අත්‍යන්ත අරමුණු ක‍්‍රියාවේ යෙදවීම පිණිස පංති අරගලයේ රක්ත වර්ණ ධජය දැඩි ඇල්මකින් ස්ථීරසාර ලෙස ඉදිරියට රැගෙන යන බවට වූ පක්ෂයේ ප‍්‍රතිඥව අළුත් කළහ.

නරසිංහ රෙඩ්ඩි 1980 මුල් කාලයේදී ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ වූයේ හයිද්‍රාබාද් නගරයේ ෆැක්ටරියක තාක්ෂණික ශිල්පියෙකු ලෙස සේවය කරන විටයි. පසුව ඔහු වෘත්තීය විප්ලවවාදියෙකු වූ අතර පක්ෂය මගින් ඔහුව වරංගාල් දිස්ත‍්‍රික්කයේ එතුරුනාගරම් වනාන්තර ප‍්‍රදේශයේ ගරිල්ලා ස්ක්වේඩ් සාමාජිකයෙකු ලෙස වැඩ කිරීමට යවන ලදි. පසුව ඔහු 1986 සිට 1995 යන කාලය තුලදී ස්ක්වේඩ් කමාන්ඩර් කෙනෙකු ලෙස, ඒරියා කොමිටි සාමාජිකයෙකු ලෙස, දිස්ත‍්‍රික් කොමිටි සාමාජිකයෙකු ලෙස සහ දිස්ත‍්‍රික් කොමිටි ලේකම්වරයෙකු ලෙස ඉහළට ගමන් කලහ. 1995 දී උතුරු තෙලෙංගානා කලාප (ෂෝනල්) කමිටුව ඉදි කරන ලද්දේ එම කලාපය තුළ ගරිල්ලා යුද්ධය ඉහළ මට්ටමකට ගෙන ඒමේ සැලසුම ඇතිවයි. එම වසරේ පැවැත්වූ උතුරු තෙලෙංගානා කලාප කමිටුවේ පළමු සම්මේලනයේදීම ඔහු එයට තේරී පත්වූහ. 2000 වසරේදී, උතුරු තෙලෙංගානා කලාප කමිටුවේ ලේකම්වරයා ලෙස තේරී පත්වූ අතර ඒ ආකාරයෙන් 2007 දක්වා වැඩ කටයුතු කළහ. 2001 දී ඔහු මධ්‍යම කාරක සභාවට තේරී පත් වුණු අතර 2001 සහ 2007 යන කාලයේදී උතුරු තෙලෙංගානාවේ මධ්‍යම කාරක සභා සාමජිකයෙකු ලෙස වැඩ කළහ. 2007 දී මධ්‍යම මිලිටරි කොමිසමට ඇරයුම් ලැබූ ඔහු උතුරු තෙලෙංගානාවේ සහ මධ්‍යම කලාපයේ වැඩ කළහ. 2011 දී ඔහු ඔඩිෂාවලට මාරු කොට යැවූ අතර 2016 අගභාගය වන තෙක් ම එහි වැඩ කළහ. අවසන් වසරේදී ගැඹුරු ලෙස මතවාදී සහ දේශපාලනික අවිනිශ්චිතභාවයක ගිලී සිටි ඔහු යටත්වීමට ගත් තීරණය පිළිබඳව 2017 නොවැම්බර් වලදී මධ්‍යම මිලිටරි කොමිසමට දැනුම් දුන්හ.

නරසිංහ රෙඩ්ඩි සාපේක්ෂව දිගු කාලයක්, දශක තුනකට වැඩි කාලයක් සිය දායකත්වය විප්ලවීය ව්‍යාපාරයට ලබා දී ව්‍යාපාරයේ ඉහළම නායකත්ව කොමිටිය වන, මධ්‍යම කාරක සභාවේ සාමාජිකයෙකු වීමට තරම් දේශපාලනිකව ඉහළට වර්ධනය වී ව්‍යාපාරයේ ක‍්‍රියාකාරීත්වයට දායකත්වය ලබා දුන් බව සත්‍යයකි. නමුත් එකම විටදී, ඔහු සතුව බරපතල දුර්වලකම් කිහිපයක්, පුද්ගලවාදීත්වය, නිළධාරිවාදය සහ ව්‍යාජ කීර්තිය වැනි නිර්ධන පංතිමය නොවන ප‍්‍රවණතාවයන් සහ සීමාවන් ඔහුගේ දේශපාලන ජීවිතය මුළුල්ලේම පැවතිණි.

ඔහු සමග ගරිල්ලා ස්ක්වේඩයන්හි සහ පක්ෂ කොමිටිවල වැඩ කළ සහෝදරවරු හෝ නායකත්ව මට්ටමේ සහෝදරවරු දිගින් දිගටම ඔහුගේ ඍණාත්මක ආකල්ප වලට එරෙහිව මේ සමස්ත කාලය මුළුල්ලේම අරගල කළහ. අදාල කොමිටි මගින් සෑම පියවරකදී ම ඔහුව නිවැරදි කිරීමට වෑයම් කළ අතර ඔහු පවා බොහෝ අවස්ථාවල එක් හෝ වෙනත් ආකාරයකින් එය පිළිගත්හ. නමුත් ඔහුගේ දුර්වලකම්, අත්වැරදීම් සහ සීමාවන් දිගටම නොනැසී පැවතිණි. විශේෂයෙන්ම පසුගිය අවුරුදු කිහිපයේදී, මේ ඍණාත්මක ආකල්පයන් අනුක‍්‍රමයෙන් විශාල වී අවසානයේ පක්ෂය සහ ව්‍යාපාරය වර්තමානයේ මුහුණදී ඇති දුෂ්කර තත්ත්වය යටතේ එය ප‍්‍රමුඛ තත්ත්වයකට පත් විණි. සතුරා විසින් ඇති කළ බිය අධි තක්සේරු කළ ඔහුට අවසානයේ පක්ෂය විසින් පැවරූ කාර්යයන් පවා නිසි පරිදි සම්පූර්ණ කරන්නට නොහැකි විය. සතුරු ප‍්‍රහාර එල්ලවිය හැකියැයි යන අවසරය මත ඔහු වැදගත් රැස්වීම් වලට පවා පැමිණීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළේ අනෙක් සහෝදරවරු පවා සිරභාරයට ලක්විය හැකි ඔහුට සමාන තත්ත්වයක සිටියදීය. ඉහළ කොමිටිවල සහෝදරවරුන් හැරුණු විට, ඔහුගේ ආරක්ෂාවට සිටි සහෝදරවරුන් පවා ඔහුගේ බියසළු හැසිරීම සහ පරාජිතවාදය විවේචනයට ලක් කළහ. පැතිර පවත්නා තත්ත්වය සහ සතුරාගේ ප‍්‍රබල ප‍්‍රහාර විසින් පක්ෂයේ ඉහළ පෙලේ සිටින නායකත්ව මට්ටමේ සහෝදරවරුන්ට යුධ පිටියේ දී දැඩිව සහ විශ්වාසයෙන් යුතුව සිටින්නටත්, පක්ෂය, මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව සහ ව්‍යාපාරය මගින් වෙන් කළ නොහැකි කොටසක් ලෙස ඔවුනොවුන් විසින් ධෛර්ය සම්පන්න ලෙස ආරක්ෂා වීමටත් අභියෝග කෙරී ඇත.

මෙය යුධමය අවස්ථා ඇතුළු සමස්ත විප්ලවවාදී වැඩකටයුතු වලදී සිදු කළ යුතුව තිබේ. නමුත් මධ්‍යම මිලිටරි කොමිසමේ සාමාජිකයෙකු වශයෙන්, නරසිංහ රෙඩ්ඩි, ඉහළ මට්ටමේ දේශපාලන දැනුවත්කමක්, සූදානම්වීමක්, ධෛර්ය සම්පන්න බව, විනයගරුක බව, ආත්මාර්ථයෙන් තොර පරිත්‍යාගය, ස්වයං-විවේචනයේ ආකල්ප සහ අනෙකුත් නායකත්ව ගුණාංග ප‍්‍රදර්ශනය කරමින් පක්ෂය විසින් ඔහුට පවරන ලද ඉහළ මට්ටමේ වගකීම් සහ කාර්යයන් ඉෂ්ට කිරීම සඳහා ජීවත් වීමට අසමත් වූහ.

අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව නරසිංහ රෙඩ්ඩිගේ බරපතල මට්ටමට පැමිණ තිබූ ඔහුගේ පැවති දුර්වලකම් සහ සීමාවන් විශ්ලේෂණය කළහ. ඔහු දැඩි ලෙස මනෝමූලිකවාදයේ ගිලී ඇති බවත් එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔහු විසින් සතුරා අධිතක්සේරු කොට විප්ලවීය ව්‍යාපාරය සහ ජනතාව අවතක්සේරු කොට ඇති බව මධ්‍යම කාරක සභාව තීන්දු කළහ. ඔහු සිය ඉවසීම සහ විශ්ලේෂණාත්මක හැකියාව අහිමි කරගෙන, පක්ෂයේ නායකත්ව කොමිටියේ සාමාජිකයෙකු ලෙස වාස්තවික තත්ත්වය විශ්ලේෂණය කිරීමට අසමත්ව, දිගින් දිගටම වැරදි සංවිධානමය ක‍්‍රමවේදයන් අනුගමනය කළ අතර ඔහු ගැන විශ්වාසය තබා පැවරූ වැදගත් වගකීම් සම්පූර්ණ කිරීමට මුළුමනින්ම අසමත් විය. මෙය ඔහුගේ දිගුකාලීන දුර්වලතාවයක් වූ පක්ෂ කොමිටි ගැන පුද්ගලවාදී ලෙස සහ මනෝමූලවාදී ලෙස සිතීම සමග සංකලනය විය. නිර්ධන පංති විනය සහ මධ්‍යගත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය උල්ලංඝණය කරමින්, තනි පුද්ගල ගැටළු වලදී නිකායවාදී සහ අභිමත ආකාරයට අතාර්කික විවාද සහ අර්බුද ඇති කර ගැනීම ඔහුගේ පුරුද්දක් බවට පත්ව තිබුණි. සමහර අවස්ථාවලදී ඔහු විසින් අදාල පක්ෂ කොමිටි වල ක‍්‍රියාකාරිත්වය මුළුමනින්ම අක‍්‍රීය කරනු ලැබූ අතර අනෙක් සහෝදරවරුන්ගේ විවේචනයට ලක් වන විට රැස්වීම්වලට සහභාගිවීමෙන් වළකින බවට තර්ජනය කළහ. අනුක‍්‍රමයෙන් ඔහුගේ මේ සංවිධාන විරෝධී හැසිරීම සහ ක‍්‍රියාකාරිත්වය නිසා, සිය සහෝදරවරුන්ගේ විශ්වාසය සිඳගත් ඔහු හුදෙකලා තත්ත්වයට පත් වූහ. මේ සියළු වැරදි ගති ලක්ෂණ අදාල පක්ෂ කමිටුවල සහෝදරවරු විසින් අවස්ථා කිහිපයකදී ම සමගිය-අරගලය-සමගිය යන පදනමේ සිට ඔහුගේ වැරදි සහ දුර්වලකම් නිවැරදි කරගැනීමට උදව් කිරීමේ අරමුණ ඇතිව විවේචනය කළහ. නමුත් ඔහුගේ ඍණාත්මක අභිලාශයන්වල බැරෑරුම්කම වටහා ගැනීමට නොහැකිවූ ඔහු, හිතුවක්කාර ලෙස ස්වයං විවේචනයේ ක‍්‍රමය පිළිගැනීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළහ. එසේම, මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදයෙන් ඔහුගේ ලෝක දෘෂ්ඨිය නැවත වාත්තු කර ගැනීමට අසමත් වූහ. මෙය ඔහුව පහලට ඇද වැටීමට පමණක් නොව පක්ෂයට විශාල හානි සිදු කිරීමට හේතු වූහ.

මේ සියල්ල සැලකිල්ලට ගනිමින්, ඔහු සිය වැරදි සහ දුර්වලකම් අවබෝධ කරගෙන සිය සහෝදරවරුන්ගේ උදව් ඇතිව ඒවා නිවැරදි කරගැනීමට දැඩි ලෙස වෑයම් කරනු ඇතැයි යන අපේක්ෂාවෙන් යුතුව, මේ වසර මුලදී නරසිංහ රෙඩ්ඩිට වසර දෙකකට මධ්‍යම කාරක සභාව තහනම් කිරීමට අපේ මධ්‍යම කාරක සභාව තීරණය කරන ලදි. කෙසේ හෝ, ඔහු මේ තීරණය ධනාත්මක එකක් ලෙස පිළිනොගත්තා මෙන්ම කිසිදු හෝ ස්වයං විවේචනයක් හෝ සිදු නොකළහ. එසේම මධ්‍යම කාරක සභාව විසින් ඔහුව ප‍්‍රාන්ත කමිටුවට පත් කළද එහි වගකීම් දැරීම ඔහු විසින් ප‍්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. සුළු ධනේශ්වර පුහු කීර්තිය සහ ආත්මාර්ථකාමී පටු මනෝභාවයන් මගින් යටපත්වුණු ඔහු පක්ෂයේ තීන්දුව ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සහ ඔහු තුළ වූ නිර්ධන පංති නොවන ලක්ෂණයන්ට එරෙහිව අරගල කිරීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔහු තමන්ව කොමියුනිස්ට් විප්ලවවාදියෙකු ලෙස නැවත සකස් කරගැනීමට අසමත් වූහ. නිහතමානීව විප්ලවයට සේවය කිරීම සහ ජනතාව සමග නිරහංකාරව ජීවත්වීමට වඩා සතුරාට සේවය කිරීම පිණිස සතුරාට යටත්ව නීච දාසයෙකු වීම වඩා යෙහෙකැයි ඔහු කල්පනා කළහ. මේ ආකාරයෙන්, විප්ලවවාදියෙකු හිතුවක්කාරී සහ නම්‍යශීලී නොවන ද්‍රෝහියෙකු සහ ප‍්‍රයෝගකාරයෙකු බවට පත්විය.

මධ්‍යම කාරක සභාව ඔහු ගැන තහනම් කිරීමේ තීරණය ගන්නා විට, ඔහු පක්ෂ මතවාදයේ ඇති දේශපාලන වෙනස්කම් ඉස්මතු කළහ. ‘‘ඉන්දියාව දැන් අර්ධ රදල – අර්ධ යටත් විජිත රටක් නොවේ, එය ධනවාදී රටක් බවට පරිවර්තනය වී ඇත.’’ යන්න ගැන සාකච්ඡා කළහ. මෙලෙස අපේ පක්ෂයේ දැක්ම තත්ත්වයන්ට අනුව වෙනස් කළ යුතු වුණු අතර පක්ෂය ඉන්දියාවේ නවතම තත්ත්වයන්ට අනුව කැරලි ඇති කිරීමේ මාවතක් ගත යුතු විය. මේ දේශපාලන වෙනස්කම් ඔහුගේ පිරිහීම වසාගන්නට මිස වෙන කිසිවක් නොවේ.

සෑම විප්ලවයක්ම පෙරලීම් හැරීම්, උච්චාවචන සහ දුෂ්කර තත්ත්වයන් හරහා ගමන් කොට ඇත. නිර්ධන පංති පක්ෂයකට මුවහත්වී විප්ලවය ජයග‍්‍රහණය දක්වා මෙහෙයවීමට හැකියාවක් අත් කර ගත හැකි වනු ඇත්තේ එවැනි අභියෝග සමග නිර්භය ලෙස ක‍්‍රියා කිරීමෙන් පමණකි. මෙවැනි වකවානුවක, මෙය සියළුම කොමියුනිස්ට්වාදීන්ට – විශේෂයෙන්ම නිර්ධන පංති නොවන පංති ස්ථරවලින් කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට සම්බන්ධවුණු පුද්ගලයින්ට – සිය මතවාදී සහ දේශපාලනික වටහා ගැනීම් ගැඹුරු කර ගැනීමට, නිර්ධන පංති ලෝක දෘෂ්ඨිය ඔවුන් විසින්ම තෝරා ගැනීමට සහ එය කෙරේ දැඩිව ඇලී සිටිමින් නැවත සකස්වීමට බෙහෙවින් අවශ්‍ය වී ඇත. ඔවුහු වඩාත් තිරසර ලෙස මධ්‍යගත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ මූලධර්ම ක‍්‍රියාවෙහි යෙදවීමත්, පක්ෂයේ අයෝමය විනය බැඳී සිටීමත්, සහෝදරවරුන් සහ ජනතාව අතර වඩා සමීප සබඳතාවයක් පවත්වා ගැනීමත්, භාවිතයෙන් ඉගෙන ගැනීමත්, සිය වැරදි නිවැරදි කර ගැනීමත්, ස්වයංව සටන් කිරීමත්, ආත්මාර්ථයෙන් තොරව ජනතාවට සේවය කිරීමත් සහ අවසානය දක්වාම කැපවී සිටින විප්ලවවාදියෙකු ලෙස අරගලයේ ඉදිරි පෙරමුණෙහි සිට ගැනීමත් වැදගත්ය. මෙවැනි පරීක්ෂණ අවධි වලදී අසමත් වන්නන් හැමවිටම සිටී. තමන්ව නැවත නැවත සකසා නොගන්නා සහ ස්වකීය පැවැත්ම උදෙසා දැඩි ප‍්‍රමුඛත්වයක් ලබා දෙමින්, තීරණාත්මක මං සන්ධිවලදී ව්‍යාපාරයේ රැඳී සිට දීර්ඝ ගමනක කැපකිරීම් සඳහා සූදානම් නොවන අතලොස්සක් දෙනෙකුට මෙය මුළුමනින්ම පොදු තත්ත්වයක් බව ඉතිහාසය පෙන්වා දෙයි. ඔවුහු විප්ලවයේ කඳවුර අත්හැර දමමින් කලෙකදී ප‍්‍රති-විප්ලවවාදීන් බවට පත්ව සතුරාට සේවය කරයි. නරසිංහ රෙඩ්ඩි කාඩර්වරු සහ ජනතාව සමග සම්බන්ධවීම අත්හැර දැමූ, සිය දුර්වලකම් වලට එරෙහිව සටන් කිරීම නවතා දැමූ විප්ලවවාදියෙකුගේ බරපතල ඍණාත්මක ලක්ෂණ ප‍්‍රදර්ශනය කරමින් සතුරා විසින් භීතියට පත් කොට යටත් කර ගත් අයෙකු බවට පත් වූහ. බියගුළු කමින් පහරකනු ලැබූ, ඔවුහු ශෝකජනක ලෙස පංති සතුරා ඉදිරියේ මුණින් වැටී සිය දෑත්වලින්ම ජනතාව වෙනුවෙන් ඔවුන් තුළ වූ ඵලදායී බව අවසන් කර ගනිති. පංති අරගලයේ ක‍්‍රියාවලිය තුළදී කලින් කලට විප්ලවය විසින් එවැනි මිනිසුන් ඉවතලන අපද්‍රව්‍ය ලෙස බැහැර කරනු ලැබේ.

මෙවැනි නින්දිත පුද්ගලයින් සතුරාගේ තනුවෙන්ම ගයන්නට පටන් ගනිමින් පක්ෂයට, එහි නායකත්වයට, විප්ලවීය ව්‍යාපාරයට සහ ඉන්දියානු විප්ලවයේ අනාගතයට අපවාදවලින් දමා ගැසීම පුදුම විය යුතු කරුණක් නොවේ.. සතුරාගෙන් රුකුල් ලැබූ ඔවුහු පක්ෂය සහ විප්ලවයට හානි කිරීමේ එකම අරමුණ ඇතිව (‘‘ව්‍යාජ’’) ‘බුද්ධිමතුන්’, ‘මාධ්‍යවේදීන්’, ‘සමාජ ක‍්‍රියාකාරිකයින්’ වැනි නව අවතාර ලෙස ජනතාව ඉදිරියේ පෙනී සිටිති. අපේ සහෝදරවරුන්, මිතුරන් සහ ඉන්දියානු විප්ලවයට සුභ පතන්නන් එවැනි අවස්ථාවන් ගැන සෝදිසියෙන් හිඳ ඒවාට ඔබින ප‍්‍රතිචාර දැක්විය යුතු වෙයි. ඔවුන් සතුරාගේ ගොබෙල්සියානු ප‍්‍රචාරක යන්ත‍්‍රයෙහි කොටසක් බව වටහා ගනිමින්, පංති විඥත වැඩ කරන ජනතාව එවැනි ද්‍රෝහීන්ගේ පුහු ක‍්‍රියාවන් කසල ගොඩට විසි කොට දැමිය යුතු වෙයි.

ද්‍රෝහීන්ට සහ පාවා දෙන්නන්ට සාමූහික විසඳුමක් ලෙස, සෑම නිර්ධන පංති විප්ලවවාදියෙක්ම අවසන් හුස්ම පොද තෙක් ජනතාවට සේවය කරන අනුකම්පා විරහිත කොමියුනිස්ට් සටන්කරුවන් ඉදිරියට රැගෙන යා යුතුය. ආත්මාර්ථයෙන් තොර කැප කිරීම් සිදු කළ දහස් ගණනක් වීරෝධාර දිවි පිදූවන්ගේ දීර්ඝ සහ ශ්‍රේෂ්ඨ උරුමයක් ඇති ඉන්දියානු විප්ලවය ගැන කිසිදු සැකයක් නැත. ඔවුන් අතර අපේ ආදරණීය ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයන් සහ කාඩර්වරුන් වූ චාරු මෂුම්දාර් සහ කන්හයි චටර්ජී, සරෝජ් දුත්තා, සුෂිතාල් රෝයි චවුධුරී, අමුල්යා සෙන්, චන්ද්‍රෂේඛර් දාස්, ක‍්‍රිෂ්ණමූර්ති, සත්‍යම්, කයිලාෂම්, අප්පු, වාර්ගීස්, බිස්වාකර්මා, බාලන්, දිනකර්, ෂ්‍යාම්, මහේෂ්, මුරලි, කරම් සිං, පරිමාල් සෙන්, සන්දේ රාජමවුල්ලි, වද්කාපූර් චන්ද්‍රමවුල්ලි, අනුරාධා ගාන්ධි, පටෙල් සුධාකර්, චෙරුකුරි රාජ්කුමාර්, මල්ලූජෝලා කොටෙස්වාර්ලූ, රාවූෆ්, සුෂිල් රෝයි, ශ‍්‍රීධාර් ශ‍්‍රීනිවාසන්, කුප්පු දේවරාජ්, නරායන් සන්යාල්, පද්මා, ලලිතක්කා, උර්මිලා, රජිතා, අජිතා, සකේත් රාජන්, මායිමුද්දින්, අෂීෂ් යාදව්, ප‍්‍රසාද්, දයා, ප‍්‍රභාකර්, මන්ග්ටු, ෂහීදා, ආර්කේ, යාදන්නා, මාධව්, මහේන්දාර්, මස්තාන් රාඕ, පුලි අන්ජන්නා, කාන්චන්, සෂධාර් මහාතෝ, ජනාර්ධාන්, භූමයියා-කිස්තා ගවුද්, නම් වශයෙන් සඳහන් කළ කිහිප දෙනා සහ දහස් ගණනක් අනෙකුත් දිවි පිදූ සහෝදරවරුන් තුළ, අවසාන මොහොත දක්වාම ජනතාව සහ විප්ලවය වෙනුවෙන් අව්‍යාජ කැප කිරීමක් පැවතියහ. අපට මාවත පෙන්වා දුන් ඔවුහු ජනතාවගේ සැබෑ වීරයන් වෙති.

ප‍්‍රතිගාමී පාලක පංතියේ ලැයිස්තුවල සිටින අත්හැර යන්නන්, පාවා දෙන්නන් සහ විශ්වාසය කඩ කරන්නන් ට කිසි කලෙක විප්ලවය නැවැත්විය නොහැකි වනු ඇත! ඔවුන්ට කළ හැකි වනු ඇත්තේ තාවකාලික බාධාවන් සහ තාවකාලික හානි ටිකකින් පීඩාවක් ඇති කිරීම පමණි. නමුත් විප්ලවය එවැනි පළිබෝධයින් ඔවුන්ගේ මිනී වලවල්වලටම අතුගා දමා එහි අරමුණ වෙතට සැඩ පහරක් මෙන් ගමන් කරනු ඇත. නිර්ධන පංති විප්ලවවාදීන් විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන සහ වීරෝධාර දිවි පිදූවන්ගෙන් ආශ්වාදය ලැබූ, රටේ මිලියන ගණන් පීඩිත ජනතාව ඔවුන්ව ඔවුන්ගේ හාම්පුතුන් සමගම ඉතිහාසයේ කුණු කූඩයට විසි කොට දමා අවසන් ජයග‍්‍රහණය සාක්ෂාත් කරගනු ඇත.

(අභේ)
මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක
මධ්‍යම කාරක සභාව
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී)

[ ]

https://icspwindia.wordpress.com/2017/12/30/down-with-the-shameful-betrayal-and-surrender-of-jinugu-narasinha-reddy-cc-pci-maoist/

Advertisements

Down with the shameful betrayal and surrender of Jinugu Narasinha Reddy – CC PCI (Maoist)

Down with the shameful betrayal and surrender of Jinugu Narasinha Reddy – CC PCI (Maoist)

COMMUNIST PARTY OF INDIA(MAOIST) CENTRAL COMMITTEE
Press Release Full Text

Down with the shameful betrayal and surrender of Jinugu Narasinha Reddy!
Long live the revolutionary tradition of uncompromising struggle and selfless sacrifice!
The revolution will surge forward sweeping aside all kinds of much on its path!
Jinugu Narasimha Reddy(Jhampanna, Rajesh), a member of the Central Committee(CC) of our party, has surrendered before the enemy. He had already lost confidence in the invincibility of the proletarian ideology, the Maoist party, the Protracted People’s War, the revolutionary movement and the oppressed masses. Unable to face the new and difficult conditions of class struggle brought by objectives changes and the enemy’s intensifying all-round offensive, he chose the most selfish, heinous and cowardly path of desertion and shamelessly knelt down before the enemy. This is an outright betrayal of the Indian proletarist, its vanguard Party, the Indian revolution and the heroic struggle of the country’s toiling masses. It is an affront on the sacrifice of thousands of revolutionary martyrs who have selflessly laid down their lives fighting the same class enemy whom Rajesh has now so shameleslly embraced. With this, his three decades of political life in the revolutinary movement has come to an ignominious end. Our CC condemns his betrayal in strongest terms and appeals to the rank and file of Party, the entire revolutionary camp, the vast struggling masses and the friends of the Indian revolution to reject outright such renegades and their abominable path of surrender. Undeterred by the degenaration and fall of Narasimha Reddy, our CC firmly and unambiguously renews its pledge to resolutely carry forward the greed red banner of class struggle in pursuance of our Party’s immediate and ultimate aims.

Narasimha Reddy had joined the movement in the early 1980s, when he was working in factory as a technician in Hyderabad city. He later became a professional revolutionary and was sent by the Party to work as a guerilla squad member in Eturunagaram forest area of Warangal district. Subsequently, he developed to a squad commander, Area committee Member, District Committee member and District Committee Secretary in the period between 1986 and 1995. North Telangana Special Zonal Committee(NTSZC) was formed in 1995 with a plan to develop the guerillla war to a higher level in that zone. He was elected to the NTSZC in its first conference held that year. In 2000, he became the Secretary of NTSZC and continued to work in this capacity till 2007. He was elected to the CC in 2001 and worked as a CCM in North Telangana between 2001 and 2007. He was co-opted to CMC in 2007 and worked in North Telangana and some other parts of the Central Region. He was transferred to Odisha in 2011 where he continued to work till the end of 2016. For the last one year he was deeply submerged in ideoligical and political vacillation and finally informed the concerned CCMs in November 2017 about his decision to surrender.

It is true that Narsimha Reddy had particpated in the revoltionary movement for a relatively long period of over three decades and developed politically to become a member of its highest leading committee, the CC, contributing to the movement in the process. But at the same time, he also had several serious weaknesses, limitations and non-proletarian trends like individualism, bureaucracy and false prestige that continued throughout his political life.

Comrades who worked with him in the guerillla squad and the Party committees or the leadership comrades continuously struggled against these negative aspects of his all this time. The concerned committees put efforts at every step to rectify him and he too accepted many of the
criticism in one way or another. But his weaknesses, mistakes and limitations had persisted. Particularly in the last few years, these negative aspects got magnified and finally became dominant under the present difficult condition of the Party and the movement. The terror of the enemy had so overtaken him that he could no longer fulfil the tasks given to him by Party. He refused to attend important meetings with the excuse of probable enemy attacks even though other comrades in a similar situation shared such unfounded apprehension. Apart from comrades in highet committees, his protection comrades too criticised his panicky behaviour and defeatism. The prevailing conditions and enemy’s serious offensive demand that the leadership comrades of the Party at the high level remain firm and confident in the battlefield and courageously safeguard themselves as an inseperble part of safeguarding the Party, PLGA and the movement.
This has to be done in all spheres of revolutionary work including in the military sphere. But as a CCM, Narasimha Reddy failed to live up to the higher level of responsibilities and tasks given him by the Party displaying heightened political consciousness, preparedness, courage, discipline, selfless sacrifice, self-critical attitude and other leadership qualities.
Our CC reviewed Narasimha Reddy’s work in view of his persistent weakness and limitations that had reached a serious level. The CC concluded that he was seriously bogged down by subjectivesm, resulting in his overestimation of the enemy and underestimation of the revolutionary movement and the people. He had lost his bearing and sense of proportion, became incapable of analysing the objective situation as a member of the Party’s leading committee, repeatedly followed wrong organisational method and utterly failed to fulfil important responsibilties he was entrusted with. This was in addition to his long-standing weakness of imposing his subjective and individualistic thinking on Party committees. It had become a habit for him to bring up disputes and illogical debates on individual problems in a sectarian and arbitrary way, violating democratic centralism and proletarian discipine. Sometimes he created deadlock in the functioning of the concerned Party committee and threatened to boycott some meetings when criticised by other comrades. Due to his anti-organisational behaviour and functioning, he gradually lost the confidence of his comrades and became isolated. All these wrong traits were criticised by the comrades of the concerned Party committees on several occasions with the aim of helping him rectify his mistakes and weaknesses on the basis of unity-struggle-unity. But he failed to recognise the gravity of his negative aspects, stubbornly refused to take a self-critical attitude, failed to remould his world outlook in the light of Marxism-Leninism-Maoism. This not only led to his downfall but also caused much damage to the Party.
Taking all this into consideration, our CC decided to suspend Narasimha Reddy from the CC for two years earlier this year with hope that he would acknowledge his mistakes and weaknesses and seriously put efforts to rectify with the help of his comrades. However, he neither accepted this decision positively nor did he undertake any self-criticsm at all. He also refused to take up responsibility of a State Committee Member the CC had assigned him. Overcome by petty-bourgeois false prestige and selfish narrow-mindedness, he refused to submit to the Party’s decision, declined to struggle against the non-proletarian traits present in him and failed to remould himself into a thoroughgoing communist revolutionary. Rather than humbly serving the revolution and the people with bowed head, he deemed it better to surrender and survive as a dirty creature at the service of enemy. In this way, the transformation of a revolutionary into an unrepentant and diehard betrayer and scoundral was complete.

Whenever CC had taken the suspension decision on him, he had raised the political differences with partl line. He was discussed that “Now India is not semi feudal – semi colonial country, it is transformed into capitalist country”. Thus our party line should change according to conditions and party would take insurrection line in Indian latest conditions. These political differences are nothing but, cover up his degeneration.

All revolutions pass through twists turns, ups and downs and diffcult situations. It is only by boldly tiding over such challenges that a proletarian party gets steeled and acquires the capability to lead the revolution to victory. In periods like this, it becomes all the more necessary for all communists – particularly those who join the Communist Party from non-proletarian classes – to deepen their ideological and political understanding, to remould themselves by adopting the proletarian world outlook and to firmly stick to it. They need to more resolutely apply the principle democratic centralism, abide by the iron discipline of the Pary, more closely integrate with the comrades and the people, learn from practices, rectify their mistakes, fight self, serve the people selflessly and stand at forefront of struggle so as to remain a committed revoltunionary till the very end. But there are always those who fail in such testing times. History shows that it is quite common for a handful of individuals who do not remould themselves and who are not prepared for sacrifice to distance themselves from the movement at such crucial junctures, giving foremost priority to their own survival. They desert the revolutionary camp and at times become counter-revolutionaries serving the enemy. Narasimha Reddy presents a glaring negative example of a revolutionary who stopped integrating with the cadres and the masses, stopped struggling against his weaknesses and became overawed by the enemy. Panic-stricken, they pathetically prostrate before the class enemy and thereby end their usefulness for the people with their own hands. The revolution will discard such people as waste material and throw them out from time to time in the process of class struggle.

It should not be surprising if such despicable individuals start singing in the tune of the enemy and cast aspersions on the Party, its leadership, the revolutionary movement and the future of the Indian revolution. Propped up by the enemy, they may appear before the people in new avatars as (pseudo) ‘intellectuals’, ‘journalists’, ‘social workers’, etc. with sole aim of harming the Party and the revolution. Our comrades, friends and well-wishers of the Indian revolution should remain alert to such eventualities and give befitting response to them. Knowing them to be a part of the enemy’s Goebbelsian propoganda machine, the class-conscious toiling masses should throw the claptrap of such traitors into the scrapheap.

In total contrast to the traitors and renegades, every proletarian revolution brings forward uncompromising communist fighters who serve the masses till the last breath. Indian revolution too is no exception, which inherits a long and glorious tradition of selfless sacrifice by thousands of heroic martyrs. Among them are our beloved great leaders and cadres like comrades CM and KC, Saroj Dutta, Sushital Roy Choudhuri, Amulya Sen, Chandrashekhar Das, Krishnamurthy, Satyam, Kailasham, Appu, Varghese, Biswakarma, Balan, Dinakar, Shyam, Mahesh, Murali, Karam Singh, Parimal Sen, Sande Rajamouli, Vadkapur Chandramouli, Anuradha Ghandy, Patel Sudhakar, Cherukuri Rajkumar, Mallujhola Koteswarlu, Rawoof, Sushil Roy, Sridhar Srinivasan, Kuppu Devaraj, Narayan Sanyal, Padma, Lalithakka, Urmila, Rajitha, Ajitha, Saketh Rajan, Maimuddin, Ashish Yadav, Prasad, Daya, Prabhakar, Mangtu, Shaheeda, RK, Yadanna, Madhav, Mahendar, Mastan Rao, Puli Anjanna, Kanchan, Sashadhar Mahato, Janardhan, Bhumaiyya-Kista Gaud and thousands of other martyred comrades, to name a just a few, who remained true to their commitment to the revolution and the people till the very end. They are the real heroes of the masses who show us the way.

The desertion, betrayal and the treachery of a few renegades in the pay-role of the reactionary ruling classes can never stop the revolution! They may only create some temporary hurdles and inflicit some temporary damage, but the revolution will sweep all such pests into their graves and surge forward towards its goal. Led by the proletarian revolutionaries and inspired by the heroic martyrs, millions upon millions of the oppressed masses of the country will throw them away along with their masters into the dustbin of history and achieve final victory.

(Abhay)
Spokesperson
Central Committee
CPI (Maoist)

ඉන්දියාව – මාඕවාදී නායකයෙකුගේ දියණියකගෙන් ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිට ප‍්‍රබල පිළිතුරක්

මාඕවාදී නායකයෙකුගේ දියණියකගෙන් ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිට ප‍්‍රබල පිළිතුරක්

ජුලි වල පළමු සතියේ, කේරලයේ ස්වදේශ කටයුතු ඇමති රමේෂ් චෙන්නිතලා මේ වසරේ මැයි වලදී අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් පොලීසිය විසින් අත් අඩංගුවට ගනු ලැබූ මාඕවාදී යුවලක් වන රූපේෂ් සහ ෂියානා ගේ දියණියන්ට විවෘත ලිපියක් ලියනු ලැබූහ.

වාර්තාවල කියැවෙන අන්දමට එම යුවල දස වසරක් තිස්සේ සැඟවී සිට ඇත. ඔවුන්ට 19 හැවිරිදි අමී සහ වයස අවුරුදු 10 ට ආසන්න සවේරා ලෙස දියණියන් දෙදෙනෙක් ඇත.

සිය ලිපියේ, ස්වදේශ කටයුතු ඇමති දෙමව්පියන්ගෙන් නිසි සැලකිල්ලක් නොලැබී ගිය දරු දෙදෙනා ගැන සිය සැලකිල්ල යොමු කොට තිබුණි. ඔහු දැරියන්ට ආයාචනා කොට තිබුණේ ‘‘ඵලක් නැති දේශපාලන ව්‍යාපාරයක සහ පුහු මතවාදයක පැටලීමෙන් වළකින’’ ලෙසයි. ඒ වෙනුවට ඔහු දැරියන්ගෙන් ඉල්ලා තිබුණේ ඔවුන්ගේ අධ්‍යයන කටයුතු වලට යොමු වී ‘‘ජාතියේ වගකිව යුතු පුරවැසියන්’’ බවට පත් වෙන ලෙසයි.

කෙසේ හෝ, අමී, වැඩිමහල් සොහොයුරිය මේ වන විට ස්වදේශ කටයුතු ඇමති වෙත විවෘත ලිපියක් ලියා ඔහු එවූ ලිපියේ අන්තර්ගතය නිසා ඇයට ඇතිවූ අපහසුතාවය සහ එය සමග එකඟ නොවීම සියල්ලන්ටම දැක ගැනීමට සලස්වා ඇත. ඇගේ ලිපිය මාධ්‍යමාම් නම් මලයාලම් ප‍්‍රවෘත්ති පත‍්‍රයේ අන්තර්ජාල සංස්කරණයේ පළ කොට තිබුණි.

මලයාලම් බසින් ලියන ලද මුල් පිටපතින් පරිවර්තනය කරන ලදි:

ගෞරවනීය ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිතුමනි,

ඔබ අපට අනුකම්පාව දක්වා ලියා තිබුණු ලිපි කියවන්නට මට සිදුවුණි. දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ පියෙකු ලෙස, ඔබ අපට අපේ දෙමව්පියන් වෙතින් ප‍්‍රමාණවත් තරම් ආදරය සහ රැකවරණය නොලැබීම පිළිබඳව කෙතරම් කරදර වන්නේදැයි කතා කොට තිබුණි. ඔබේ හැසිරීමට මම ස්තුති කරමි. එසේ වුවද, ලිපිය තුළ ඇති වැරදි සහගත යෙදීම් සහ නොගැලපීම් පිළිබඳව සටහන් නොකර සිටීමට මට නොහැකිය. එමනිසා, මම මගේ අදහස් බෙදා හදා ගැනීමට ලිපියක් ලියන්නට අදහස් කළෙමි.

මගේ සොහොයුරිය සහ මා අපගේ දෙමව්පියන්ගේ ආදරය සහ රැකවරණය නොලැබූ බව පවසා සිටීම කිසිසේත්ම තාර්කික නොවේ. මා දැන සිටි බොහෝ දරුවන්ට ලැබුණාට වඩා අප එය බෙහෙවින් ලැබූ බව මම විශ්වාස කරමි. දරුවකුව සිටින කාලයේ සිටම මගේ දෙමව්පියන් මාව හැමතැනකම රැගෙන යන්නට පුරුදුව සිටියහ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ ජනවාරි 1 වෙනිදා සංචාරය කළ ආදිවාසී කොලනියේ මම වයස අවුරුදු 5 වන විට නැවතී සිටියෙමි. කොල්කටාව, රන්නි, මුම්බායි සහ බෙංගාලරුම් මට විවිධ සංස්කෘතීන් සහ ප‍්‍රශ්න විවර කළහ. මෙය මගේ පරිකල්පනය තරමක් පුළුල් කිරීමට හේතු විය. නමුත් වර්තමානයේ ඔබ මෙහෙයවමින් සිටින පොලිස් බල ඇණි අපේ ජීවිත සමග හැප්පීමත් සමග තත්ත්වයන් වෙනස් විය.

මට වයස 10 වන විට, මගේ සිව් හැවිරිදි සහෝදරිය සහ මගේ මව අසාධාරණ ලෙස පොලිස් සිරභාරයට ගැනුණි. ඔබේ නිමක් නැති හිරිහැර කිරීම් නිසා ඇය කේරල ඉහළ උසාවියේ තිබූ ඇගේ රැකියාව අත්හැර දමා පූර්ණ කාලීන සමාජ ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු වූහ. එකල ඇය එම තීරණය ගැනීමට හේතුවන ලෙස ඇයව පීඩනයට පත් කළ බල ඇණි විවේචනය කරමින් මහ ඇමති වීඑස් අචුතානන්දන් වෙත ලිපියක් ලියූහ. ඔබ නියෝජනය කළ පොලිස් බල ඇණි අපට අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට ඉඩ නොහළ බව මම ඔබට ආචාරසම්පන්න ලෙස පමණක් සිහිපත් කරමි.

ඔබේ ලිපියෙහි, මිනිසුන් විසින් අපව නොමග යැවීම පිළිබඳව ඔබ කෙතරම් කරදර වී සිටින්නේද යන්න සඳහන් කොට ඇත. තවද ඔවුන්ගෙන් ප‍්‍රවේශම් වන ලෙස ඔබ අපට මතක් කොට තිබේ. නමුත් සත්‍යය බෙහෙවින් වෙනස්ය. පොලිස් නිළධාරීහු කණ්ඩායමක් වරෙන්තුවක් නොමැතිව මගේ නිවසේ ඉදිරිපස දොර කඩා දමා එය වට කළහ. ඔවුහු මාව අවමානයට පාත‍්‍ර කළහ. ඔවුහු මගේ පියාගේ ඇඟට අත තැබුවොත්, ඔහුගේ හිසට විශාල ගලකින් පහර මරා දමන බව මගේ පස් වියැති සහෝදරියට පැවසූහ.

මෙවැනි කථා බොහොමයක් වෙති… මගේ සහෝදරිය සහ මම සංස්කෘතික පෙරමුණ මගින් පැවැත් වූ උත්සවයකට සහභාගි වූහ, අප මාඕවාදීන් යැයි චෝදනා කොට මහිලා මන්දිරය තුළට දමා දොර අගුල් ලා තැබූහ. එවිට, ඔබේ පොලිස් නිළධාරීහු මගේ පතිවත කෙසේද යන්න ගැන දැන ගැනීමට උනන්දු වූහ. ‘‘මම කණ්‍යාවියක්ද? මගේ කන්‍යා පටලය කැඞී ඇත්ද?’’ මේවා ඔවුන් මගෙන් ඇසූ ප‍්‍රශ්න සමහරක් විය. පොලිස් නිළධාරියෙක් මගේ ෆේස්බුක් අවසරපදය ගැන විමසූ විට, මා එයට ප‍්‍රවේශ වන්නේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිළධාරියෙකු ඉදිරියේ බව මම ප‍්‍රකාශ කළෙමි. මෙයට, හු පිළිතුරු දුන්නේ මට දිගු බකාලයකට බාහිර ලෝකය දකින්නට ඉඩ නොතරබන බවට තර්ජනය කරමිනි. මහිලා මන්දිරය තුළ මුළු රාත‍්‍රියක් මුළුල්ලේම හද කම්පාවන අයුරින් හඬා වැටුණු මගේ සොහොයුරියට ඔබ දෙන පිළිතුර කුමක්ද?

අපව පැහැර ගෙන ගියේ සංස්කෘතික පෙරමුණේ සංවිධායකින් විසින් යැයි ඔවුන්ට අසාධාරණ ලෙස හදිසියේ ප‍්‍රකාශ කොට ඔවුන්ට විරුද්ධව චෝදනා ඉදිරිපත් කළහ. ඔවුන් අපව පැහැරනොගත් බව කියද්දීත් මෙය සිදුවිය. නීතිවිරෝධී ක‍්‍රියාවන් වැලැක්වීමේ පනත යටතේ පොලිසිය ඔවුන්ව සොයමින් ඔවුන්ගේ ජීවිත අපායකට ඇද දැමූහ. එය ගොඩනගා තිබූ මහානුභාව සම්පන්න ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය පිළිබඳ මිත්‍යාව අපට අවබෝධ කරදෙමින් අපේ ජීවිත තුළින් ගමන් කළ නිරන්තර වධ වේදනා නිසා සිදුවුණි. පොලීසිය අපට විරුද්ධව යෙදවූ ජනතා විරෝධී ප‍්‍රතිපත්ති නිසා, මගේ දෙමව්පියන් සටන් කරන මතවාදය නිවැරදි බව මට පසක් කළහ. ඔබ අපට දෙමව්පියන් රහිත පරිසරයක හැදී වැඩෙන්නට සිදුවීම ගැන අනුකම්පාව දක්වන්නට කාලය වැය කරන විට, සෑම වසරකම අත්තපාඩි වල තවමත් උපත ලබන දරුවන් 150 දෙනා නොසලකා සිටින්නේ කෙසේද?

එන්දොසුල්ෆාන්, ප්ලචිමාඩා, අරිප්පා, කතිකුඩාන් සහ බොහොමයක් ඉඩම් සඳහා වුණු විරෝධතාවයන් මහජන විරෝධතාවයන්ගේම භූමියක් වූ කේරලයේ පැවැත්විණි.

මේ භූමි වලත් දරුවන් සිටී, ඔබ ඔවුන්ව නොසලකා හරින්නේ මන්ද? ප‍්‍රාථමික පාසැල් වලට ඇතුල් කරන ලද ආදිවාසී දරුවන්ගෙන් අඩක්ම ඉහළ ප‍්‍රාථමික මට්ටමට ඇතුල් වීමට අසමත් වේ. ඔවුන්ගෙන් හතරෙන් තුනක්ම උසස් අධ්‍යාපනය දෙනු ලබන පාසැල්වලට ඇතුල් වීමට අසමත් වේ. මේ අසමත්භාවයන් නිසා ඔබට ලජ්ජා නොවී සිටිය හැකිද? අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය කිරීම නිසා, දස දහස් ගණන් අධ්‍යාපන ණය මත සිරවී සිටින අතර සිය දිවි නසා ගැනීම් පවා වාර්ථා වී ඇත. ඔබ තවමත් ඔවුන්ව නොසලකා හරින්නට තෝරා ගෙන සිටින්නේ මන්ද?

ඔබේ ලිපියෙහි, අපට අවශ්‍ය වන්නේ විනාශ කිරීම නොව ඉදි කිරීම බව ඔබ දක්වා ඇත. සිත් ඇදගන්නා සුළු ලෙස, මගේ පියා ඔබට ලියූ ලිපියක් පසුගිය දෙසැම්බර් වල කියවන්නට මට සිදුවුණි. ඔහු ඉඩම් අහිමි ආදිවාසීන්ගේ තත්ත්වය ගැන වටහා ගන්නා ලෙස ඔබෙන් දැඩි ලෙස ඉල්ලා තිබුණි. ඔහු මිනීවල ආසන්නයේ ම සිටින ඔවුන්ගේ දිළිඳුකමේ අනුපාතය කෙතරම්ද යන්න පිළිබඳව කතා කළහ. ලිපිය තුළ, රජයේ ජනතා විරෝධී ප‍්‍රතිපත්ති නිසා තලා පෙලා දමා ඇති ආදිවාසී මිනිසුන් සහ ගොවියන් ගැන මම කියෙවුවෙමි. නමුත් ඔබ කිසිදාක එම ගැටලූ ගැන කතා කරන්නට වත් මුල පුරා නැත.

ඔබ අපගේ දෙමව්පියන් තක්කඩියන් ලෙස හැඳින්වූහ. ඔබට සහ ඔබේ සහචරයන්ට ඔවුන් ඇත්තෙන්ම තක්කඩියන් වන්නාහ. යටත්විජිතවාදයට එරෙහි වූ භගත් සිං, සුභාෂ් චන්ද්‍ර බෝස් සහ බොහෝ අය තක්කඩියන් ලෙස හැඳින්වූහ. ඔවුන් හැමෝටම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී නීති සහ අඳුරු සිරගෙවල් සමග ගනු දෙනු කිරීමට සිදු වූහ. අද, ඔබ මගේ දෙමව්පියන් සමගද ඒ ලෙසට ගනු දෙනු කරමින් සිටී. නමුත් දිළිඳු භාවයට ඇද වැටී ඇති අපේ ජනතාවගෙන් බහුතරය, මගේ දෙමව්පියන් තක්කඩියන් ලෙස නොදකියි. ඔවුන්ගේ සටන ඔබේ එකට වඩා ඔවුන් අතර රැව් පිළිරැව් දෙයි. මගේ දෙමව්පියන් ඔවුන් සඳහා ආරක්ෂිත අනාගතයක් හෝ මුදල් හම්බ කරගෙන නැත. ඒ වෙනුවට, ඔවුහු කේරලයේ දිළිඳු ජනතාවගේ ජීවිත සහ මේ රට වඩා යහපත් කිරීමට කටයුතු කළහ. ඔවුන්ගේ අරගලය දිළිඳු ජනතාව සඳහා වූහ.

ඉන්දියාව: සහෝදර වරා වරා රාඕ සහෝදර කෝබාද් ගාන්ධි වහාම නිදහස් කරගැනීම සඳහා ආමන්ත‍්‍රණය කරයි

ඉන්දියාව: සහෝදර වරා වරා රාඕ සහෝදර කෝබාද් ගාන්ධි වහාම නිදහස් කරගැනීම සඳහා ආමන්ත‍්‍රණය කරයි

 

සහෝදරවරුන් සමග ගමනේ…

සහෝදරවරුන් සමග ගමනේ…

”අරුන්දතී රෝයිට වනයේ මාහැඟි සංචාරයක යෙදීම සඳහා විපුල අවස්ථාවක් හිමි විය. ඇය තහනම බිඳ දමමින් මාඕවාදීන් සමග ඔවුන්ගේ නිවහනේ දී සම්මුඛ සාකච්ඡාවල නියැලූණු පළමු වාර්තාකාරිය සහ ලේඛිකාව වන්නේය.

පසුගිය මාසයේදී කිසිවෙකුටත් නොදන්වා, නිහඬවම අරුන්දතී රෝයි තහනම් කරන ලද සීමාවක් වූ මධ්‍යම ඉන්දියාවේ දන්දකර්ණයා වනයට පිවිසීමට තීරණය කළහ. එය රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහය ලත් මිනීමරුවන්ට සහ සූරාකන්නන්ට එරෙහිව අවි ගෙන සිටින මෙලාංගේ ආදිවාසී ජනතාවගේ නිවහනයි. ඇය පුද්ගලික අවධානමක් දරමින් සති ගණනක් තිස්සේ වනය පීරමින් සන්නද්ධ ගරිල්ලාවන්, ඔවුන්ගේ පවුල් සහ සහෝදරවරුන් සමග මුහුණට මුහුණ මාධ්‍ය හමුවල ‘‘ගැටෙමින්’’ සෑහෙන තොරතුරු ප‍්‍රමාණයක් වාර්තා කළහ. මේ ලිපිය දිල්ලියේ පළවන අවුට්ලූක් සඟරාවේ සිකුරාදා දිනයක පළ විය. වචන 20,000 ක් අන්තර්ගත අරුන්දතී රෝයිගේ මෙම ලිපිය ඩෝන් සඟරාවෙහිද (අරුණෝදය) අන්තර්ගතව ඇත.”

මෙම ලිපිය අරුන්දතී රෝයි විසින් සකසන ලද්දේ 2009 වසරේ තරම් ඈතකදී වුවත් මෙය සිංහලයට නගා ගැනීමට මෙතරම් කාලයක් ගතවීම අපේ පැත්තෙන් බැලූ කල සිදුව ඇති බරපතල ප‍්‍රමාදයකි.

ලිපිය බාගත කර ගැනීමට මෙතැන ක්ලික් කරන්න. To download file click here.

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධයට සහය පළ කරමු – ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධයට සහය දීම සඳහාවන ජාත්‍යන්තර කොමිටිය

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධයට සහය පළ කරමු – ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධයට සහය දීම සඳහාවන ජාත්‍යන්තර කොමිටිය

support people’s war in india – ICSPWI

Celebrate the Fiftieth Anniversary of Naxalbari Armed AGRARIAN Revolutionary

Celebrate the Fiftieth Anniversary of Naxalbari Armed AGRARIAN Revolutionary
UPSURGE in all the rural areas with revolutionary enthusiasm and inspiration!
THE PATH OF Naxalbari is the only path for the
liberation of the oppressed masses of india!
Let us raze imperialism and feudalism to ashes in the fire of the
People’s War created by Naxalbari!
Let us make success the new democratic revolution!

Dear Comrades, Friends!

Like a spark becoming a flame the Armed Agrarian Revolutionary struggle of Naxalbari area of Siliguri Sub-Division in Darjeeling district in Bengal directed the path of Indian Revolution. Since then Naxalbari came to be known not as a mere village but as a symbol of a political path. The Naxalbari Armed Rebellion will complete fifty years on 23rd May, 2017.

With the inspiration from the Great Debate against the modern revisionism of Khrushchev and the Great Proletarian Cultural Revolution in the leadership of the Communist Party of China led by Comrade Mao, a large number of Maoist revolutionaries including first rank leaders like Comrade Charu Mazumdar and Comrade Kanhai Chatterjee jumped into the arena.

Since 1967 March the poor peasantry started rebelling against the landlords and the money lenders and seized their lands. As per the then leader of CPM and the Home Minister in the State government Jyoti Basu’s directions, the government armed police forces made an attack on the peasantry on the 23rd of May in village Naxalbari. In the armed conflict one policeman died. On the 25th the police made indiscriminate firing on the people in the village Prasadjote in which eleven persons including eight women and two children laid down their lives. The Peking Radio described the Naxalbari rebellion as ‘Spring Thunder’. Within no time the spark of Naxalbari spread across the country to Srikakulam (Andhra Pradesh), Mushahari (Bihar), Lakhimpur-Kheri, Terai (Uttar Pradesh), Debra-Gopi Ballavpur, Birbhum, Sonarpur, Kanksa (Bengal), Punjab, Kerala, Tamilnadu, Odisha, Kashmir, Asom and Tripura. The Guerilla War of the armed peasantry against the Police, Para-Military forces and the Indian Army who came with the support of the landlords, terrorised the landlords and the imperialists. This revolutionary wave not only made an impact on the rural areas but also on the urban areas. There was large scale urban guerilla war in the capital city of Bengal, Kolkata in the leadership of the students and the youth.

The great Naxalbari rebellion is the result of creative application of – Marxism-Leninism-Mao Thought, the path of Protracted People’s War of building People’s Army with the objective of making the New Democratic Revolution a success, seizing power area-wise through armed struggle, first liberating the rural areas and then finally encircling the towns and achieving country-wide success – to the specific conditions of India. This is a blow to the deep-rooted revisionism in Indian Revolution. This is an inseparable part of the World Socialist Revolution. It made a break with revisionism and with the guidance of Marxism-Leninism-Mao Thought stood as a great beginning for the formation of a Maoist Revolutionary Party, for a genuine political path, strategy, method of struggle and method of leadership. In a way this is a great turn and a qualitative leap in the history of Indian Revolution.

CPI (ML) was formed in the leadership of Comrade Charu Mazumdar who led the great Naxalbari struggle. MCC emerged in the leadership of Comrade Kanhai Chatterjee following the same theory, path and strategy. They led the then revolutionary wave. Anyhow though the strategy of this revolution was correct, due to the shortcomings in tactics, the disruptive activities of the rightist forces and the reactionary repression of the ruling classes across the country, the movement faced severe losses and setback by mid 1972. Opportunists and disruptors split and weakened the party.

Genuine revolutionaries took valuable lessons from Naxalbari and made efforts with strong will and sacrifice to develop the three magic weapons – Party, People’s Army and the United Front. Revolutionary movement once again rose like a wave. The revolutionary forces reorganized. These revolutionary forces are upholding the Naxalbari line in nearly 20 states of our country now. Those who upheld this line were Naxalites until yesterday and now they rose and became Maoists. They highlighted the alternative of revolutionary politics effectively and stood as the most dangerous elements for the exploitive ruling classes. This is the reason why we have to hold high the Naxalbari revolutionary line that paved the way for such development and expansion in the past 50 years and say it is invincible.

  1. Naxalbari gave a blow to revisionism that was rooted in India.
  2. It united those working relentlessly for building revolutionary movement in the country.
  3. It took up Marxism-Leninism-Maoism as the guiding theory for its practice.
  4. It correctly defined the character of Indian society and the principal contradiction among the fundamental contradictions of the Indian society.
  5. It clearly showed the destination of Indian Democratic Revolution, the revolutionary path, revolutionary strategy, revolutionary path, revolutionary targets and the forces of revolution.

The issues Naxalbari brought forth have tremendous historical importance. The present struggle has stood firm on them. The exploitative ruling classes have conducted many military offensives and campaigns starting from ‘Steeplechase’ to ‘Operation Green Hunt’ without break for the past 50 years to eliminate the struggle. Nearly twenty thousand persons have laid their lives for the sake of revolution. They said Naxalbari does not die. They said it is invincible. Naxalbari proved the historical fact that a small spark would lead to a prairie fire. The line of Protracted People’s War made true the fact that revolutionary movement advances from isolated places to vast areas.

Revolutionary People’s Committees (RPCs) were formed in many strategic areas in India and are maintaining alternative power among the people. The people of the areas of revolutionary movement are fighting militantly against the imperialist New Economic Policies of the Indian ruling classes. In places where the RPCs are firm people are fighting for ‘Jal-Jungle-ZameenIjjat-Adhikar’ in a dedicated manner. They chased away the Comprador Capitalists from Singur, Nandigram, Lalgarh, Lohandiguda, Dhurli-Bhansi and Paradeep areas. Dandakaranya and Bihar-Jharkhand have stood as the centres of the masses struggling against the policies of the ruling classes, especially the Brahmanical Hindu fascists, who have further opened up the country for the exploitation of the imperialists. These areas have developed as struggle centres in a higher plane, highlighting the Naxalbari line, are continuing the legacy of the heroic Naxalbari revolution. This is the reason the exploitive ruling classes and their owners announced All Out war centering these areas.

Dear Comrades and Friends!

Strategies were formed to eliminate the revolutionary movement in the country in a manner unprecedented in the past five decades in the recent Delhi meeting. They adopted policies to intensify the war on people with the firm decision to eliminate the legacy of Naxalbari and the present Maoists. There would not be any limit to drones and choppers in the sky, police and Para-military forces in the forests, attacks, murders, atrocities, gutting of houses, destruction of crops and loot of the villages by armed forces. Attacks would intensify targeting democrats, students, intellectuals, patriots, nationalists, employees and pro-people forces in the towns. The present conditions make it clear that class polarisation would emerge in clear terms in the country and the class war would take a much more fierce form. This is the time to firmly face such difficult conditions and advance the revolutionary line of Naxalbari. Let all of us revolutionary forces who have faced many hurdles in upholding the line of Naxalbari take the present conditions as a challenge and declare unswervingly that the Naxalbari line will win. Come Comrades! Friends! Writers, poets and artists, students and intellectuals, journalists, employees, women, advocates, doctors and all pro-people forces! Let us hold high the Naxalbari flag! Let us get ready to hold high the flag of Armed Revolution. Let us bury the exploitation of imperialists. Let us make the New Democratic Revolution of the country a success. Celebrate the 50th anniversary of Naxalbari in all the towns and villages with enthusiasm and the firmness of struggle. Make each and everyone who loves Naxalbari a part of this. Celebrate the anniversary in a revolutionary atmosphere from May 23rd to 29th.

* Naxalbari is the only path! * Long live Marxism-Leninism-Maoism! * Down with all kinds of revisionism! * Down with Imperialism, Feudalism and Comprador Bureaucratic Capitalism! * Destroy the power of the exploitative ruling classes and establish Revolutionary people’s state power of self-reliance! * The masses have nothing without Revolutionary Party, People’s Army and People’s State Power * Long live Armed Agrarian Revolutionary War! * Long live Indian New Democratic Revolution!

May, 2017
With Revolutionary Greetings,
Central Committee,
Communist Party of India (Maoist)

චටිස්ගාර් මාඕවාදී ප‍්‍රහාරය: 70% ක් කාන්තාවන්

චටිස්ගාර් මාඕවාදී ප‍්‍රහාරය: 70% ක් කාන්තාවන්


අපේ‍්‍රල් 24 (2017 අපේ‍්‍රල් 24) චටිස්ගාර්හි දකුණු බස්තාර් දිස්ත‍්‍රික්කයේ කලපතාර් ප‍්‍රදේශයේදී මාඕවාදීන් සමග ඇති වූ වෙඩි හුවමාරුවෙන් පසු තුවාල ලැබූ සී.ආර්.පී.එෆ් සොල්දාදුවෙකු පැවසූවේ ප‍්‍රහාරයට පැමිණි මාඕවාදීන්ගෙන් 70% පමණ කාන්තාවන් බවයි.

සිය නම හෙළි කිරීමට අකමැති වූ සොල්දාදුවෙක් පැවසුවේ ඒ.කේ 47 වර්ගයේ අවි වලින් සන්නද්ධ වූ මාඕවාදී ගරිල්ලන්ගේ බහුතරය කාන්තාවන් බවයි.

තවත් සොල්දාදුවෙකු පැවසූවේ මරා දැමීමෙන් අනතුරුව ගරිල්ලා කාන්තාවෝ ආයුධ පැහැරගෙන පලා ගිය බවයි.

චටිස්ගාර්හි දකුණු බස්තාර් දිස්ත‍්‍රික්කයේ කලපතාර් ප‍්‍රදේශයේ මාඕවාදීන් සමග පසුගිය අපේ‍්‍රල් 24 (2017 අපේ‍්‍රල් 24) වෙනි දින සිදු වූ බිහිසුණු වෙඩි හුවමාරුව අතරතුරදී අවම වශයෙන් සී.ආර්.පී.එෆ් (මධ්‍යම සංචිත පොලිස් බලඇණියේ) ජවාන් සොල්දාදුවන් 26 දෙනෙකු මරණයට පත් විය.

එම සිදුවීම එදින පස්වරු 12.25 ට පමණ සිදුවූයේ, 74 වෙනි බැටෑලියනයට අයත් සී.ආර්.පී.එෆ් සොල්දාදුවන් විසින් මාර්ග ඉදිකිරීමේ කටයුතු වලට ආරක්ෂාව සපයමින් සිටි අතරතුරදීයි.

 

[]

ඉන්දියාව: සුක්මා ඇම්බුෂ් – මාඕවාදී ප‍්‍රහාරයෙන් මියගිය සීආර්චීඑෆ් පුද්ගලයින්ගේ ගණන 12 දක්වා ඉහළ යයි

ඉන්දියාව: සුක්මා ඇම්බුෂ් – මාඕවාදී ප‍්‍රහාරයෙන් මියගිය CRPF පුද්ගලයින්ගේ ගණන 12 දක්වා ඉහළ යයි

මාඕවාදී කැරළිකරුවන් යැයි සැක කෙරෙන්නන් විසින් රැක සිට කරන ලද ප‍්‍රහාරයකින් චටිස්ගාර්හි සුක්මා දිස්ත‍්‍රික්කයේ සෙනසුරාදා දින (2017 මාර්තු 11) මාර්ග සංචාරයේ යෙදුණු මධ්‍යම සංචිත පොලිස් බලකායේ සෙබළුන් 12 දෙනෙකු අවම වශයෙන් මරණයට පත් වී ඇත.

රට තුළ මාඕවාදීන්ගේ බලපෑමට වඩාත්ම නතුව තිබෙන දිස්ත‍්‍රික්කයක් වන සුක්මාහි භෙජි පොලිස් ස්ථානය යටතේ වන කොටාචේරු අසලදී උදෑසන 9.10 ට මෙම ප‍්‍රහාරය එල්ල කෙරුණි. මාඕවාදීහු මිය ගිය පුද්ගලයින්ගෙන් ආයුධ 10 පැහැරගෙන ඇති අතර මෙම ප‍්‍රදේශය ප‍්‍රාන්ත අගනුවරින් කි.මී 450 ක් පමණ දුරින් පිහිටි ප‍්‍රදේශයකි.

‘‘රැක සිට පහරදීමට ලක්වන විට ්රැෑ 219 බැටෑලියනයේ සොල්දුදාවන් ප‍්‍රදේශයේ මාර්ග ඉදිකරන්නන්ට ආරක්ෂාව සපයමින් මාර්ගය විවෘත කිරීමේ කාර්යයේ නියුතුව තිබුණි. අයිඊඞී උපාංගයක් පුපුරවා හැරීමත් සමග ප‍්‍රහාරය ආරම්භ කොට තිබුණි’’ යැයි එක් සීආර්පීඑෆ් නිළධාරියෙක් දිල්ලි වලදී පවසා තිබුණි. ප‍්‍රහාරයෙන් පස් දෙනෙකු තුවාල ලදහ. ඔවුන්ගෙන් තිදෙනෙකු මුල සිටම බරපතල තත්ත්වයේ පසුවෙති.

තුවාල ලැබූවන් රායිපූර් වලට රැගෙන ගොස් රජයේ රෝහලට ඇතුල් කරන ලදි. බරපතල ලෙස තුවාල ලද එක් අයෙකු පසුව මරණයට පත් වීමත් සමග මරණ සංඛ්‍යාව 12 දක්වා ඉහළ ගියහ.

ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් නිළධාරියෙකු පවසා සිටියේ ප‍්‍රති ප‍්‍රහාර වලින් මාඕවාදීහු දෙදෙනෙක් මරා දැමූ බවයි.

ආයුධවලට අමතරව මාඕවාදීහු, සීආර්පීඑෆ් කණ්ඩායම රැගෙන යමින් තිබූ වීඑච්එෆ් රේඩියෝ පද්ධති දෙකක් පැහැර ගත්හ. සීආර්පීඑෆ් කණ්ඩායම පුද්ගලයින් 112 දෙනෙකුගෙන් සමන්විතව තිබුණි.

‘‘ප‍්‍රහාරයට ලක් වූ ප‍්‍රදේශය අභ්‍යන්තර කලාපයක් බැවින් සන්නිවේදනය කළ හැකි එකම විදිය චන්ද්‍රිකා දුරකථන මගින් පමණකි’’ සීආර්පීඑෆ් නිළධාරියෙකු පැවසීය.

සිටියේ අමතර බල ඇණි සිද්ධිය වූ ස්ථානයට යවා මෘත සිරුරු ලබා ගත් බව ඔහු වැඩිදුරටත් ප‍්‍රකාශ කොට සිටියහ.

ස්වදේශ කටයුතු ඇමති ප‍්‍රකාශ කොට සිටියේ මධ්‍යම රජය ප‍්‍රාන්ත රජය සමග ඍජු සන්නිවේදනයේ යෙදුණු බවයි. ට්වීටර් පණිවුඩ මාලාවකින් රාජන් සිංග් ප‍්‍රකාශ කොට සිටියේ සිද්ධියට සම්බන්ධ අයවලූන් අධිකරණය හමවට ගෙනෙන බවයි.

පසුගිය මාසයේ සහකාර ප්ලැටූන් කමාන්ඩර් කෙනෙකු ඇතුළු විශේෂ කාර්ය බලකායේ පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු චටිස්ගා හි කොන්දගාඔන් දිස්ත‍්‍රික්කයේ දී මරා දමනලදි.

ඉන්දියාව: සායිබබා – වසන්තා විසින් දිල්ලි නුවර දී නිකුත් කළ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශනය

ඉන්දියාව: සායිබබා – වසන්තා විසින් දිල්ලි නුවර දී නිකුත් කළ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශනය

[http://maoistroad.blogspot.com/2017/03/india-saibaba-press-statement-issued-by.html]

අපේ නීතිඥයින් ඉක්මනින්ම ඉහළ උසාවිය කරා යොමුවනු ඇත. මේ තීන්දුව කම්පනයක් ඇති කරයි. සියළුම පුද්ගලයින්ගේ චෝදනා පත‍්‍ර මගින් සහ සෑම කොටසකින්ම ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවවමකට වැරදිකරු කළ මහාරාෂ්ට‍්‍රා ඉතිහාසයේ පළමු නඩු තීන්දුව මෙයයි. සායිබබාගේ සහෝදරයා ගරු අධිකරණය ඉදිරියේ අපේ නීතිඥයින්ගේ තර්ක කිරීම් බොහොමයකට පැමිණියද විනිශ්චය විසින් ඒවා කෙරෙහි කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදක්වා තිබුණු බව සොයා ගැණුණි. පැමිණිල්ල මගින් කිසිදු සාක්ෂියක් සනාථ කොට නැත. ඉලෙක්ට්‍රොනික සාක්ෂි මුද්‍රා තබා නැත. එය මගින් පෙන්වන්නේ ප‍්‍රාන්ත සහ මධ්‍යම රජය සංස්ථා සහ ආකර කොම්පැනි වල නියමයන්ට යටත් වෙමින් ජනතා විරෝධී සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී ප‍්‍රතිපත්ති ක‍්‍රියාවට නැංවීමට අධිකරණයට දැවැන්ත පීඩනයක් එල්ල කරන බවයි. රජය මේ රටේ සම්පත් කොල්ලකෑමට වාරණාත්මක ලෙස ජනතාවගේ හඬ මැඩ පවත්වයි. සායිබබා වැනි මිනිසුන් පසේකට තල්ලූ කොට බීජේපී රජයට ආර්එස්එස් න්‍යාය පත‍්‍රය නිරුවත් ලෙස ඉදිරියට තල්ලූ කරන්නට අවශ්‍ය කරයි.

රජය අධිකකරණය හරහා මෙම නඩුව තෝරා ගත්තේ ආචාර්ය සායිබබාගේ හඬ නිහඬ කිරීමටයි. උසාවියට ගරු කරමින් සායිබබා මේ සෑම වර්ෂයකම සහ අද පවා සිය පිරිහුණු සෞඛ්‍ය තත්ත්වය නොතකා උසාවියට පැමිණියහ. බිරිඳක් ලෙස මම යුක්තිය අපේක්ෂාවෙන් ඉහළ උසාවියේදී සටන් තුළ සටන් කරන්නෙමි. රජය දිල්ලිවල මගේ නිවස වට කිරීමෙන් පසුගිය සිව් වසර පුරාම නිර්දය පීඩනයක් පවුල වෙත එල්ල කළහ. මම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදීන්ගෙන්, ජනතා සංවිධානවලින්, බුද්ධිමතුන්ගෙන්, ශිෂ්‍යයින්ගෙන් රජයේ මේ විදියේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවිරෝධී භූමිකාව හෙලා දකින ලෙස ඉල්ලා සිටිමි. තීන්දුව ප‍්‍රකාශ කිරීමෙන් පසුව, අධිකරණය අපේ නීතිඥයින්ගේ අභියාචනය මත කිසිදු නියෝගයක් නිකුත් කිරීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළහ. නීතිඥයින් විසින් අවශ්‍ය ඖෂධ ලබා දීමට, සායිබබා ව්‍යාපාරයට අවශ්‍ය සහයෝගය ලබා දීමට, පිත්තාශය හා සම්බන්ධ සැත්කම සිදු කිරීම යනාදී දේවල් සඳහා බන්ධනාගාර අධිකාරියට නියෝග කරන ලෙස අධිකරණය මගින් ඉල්ලනු ලැබිණි. සායිබබා පරීක්ෂණ යටතේ සිරගතකොට තිබෙන අතරවාරයේදී පවා ඔහුට ලැබිය යුතු අවම අවශ්‍යතා ලබා දීමටවත් උසාවිය මගින් කටයුතු නොකරන ලදි.

-වසන්තා