Category Archives: Mao Tsethung

නිළධාරිවාදය ගැන ප‍්‍රකාශන විස්සක් – මාඕ සේතුං

නිළධාරිවාදය ගැන ප‍්‍රකාශන විස්සක්

සභාපති මාඕ සේතුං

1970 පෙබරවාරි

[මූලාශ‍්‍රය: ඒකාබද්ධ පර්යේෂණ සේවාව, වොෂින්ටන්, ඩීසී]

  1. ඉහළම මට්ටම්වලදී පවතින්නේ ඉතාමත් ම අඩු දැනුමකි; ඔවුහු ජනතාවගේ මතයන් තේරුම් ගන්නට අපොහොසත් වෙති; ඔවුහු විමර්ශනය කිරීම සහ අධ්‍යනය කිරීම නොකරති; ඔවුහු විශේෂිත ප‍්‍රතිපත්ති ග‍්‍රහණය කර නොගනිති; ඔවුහු දේශපාලනික සහ මතවාදී වැඩ නොහසුරුවති; ඔවුහු යථාර්ථයෙන්, ජනතාවගෙන්, පක්ෂයේ නායකත්වයෙන් වියෝ වී සිටිති; ඔවුහු හැම විටම නියෝග නිකුත් කරති, එසේම නියෝග සාමාන්‍යයෙන් වැරදි ඒවා වෙති, ඔවුහු ඇත්තෙන්ම රට සහ ජනතාව නොමග යවති; අඩුම තරමින් ඔවුහු අඛණ්ඩව පක්ෂයේ මාර්ගය සහ ප‍්‍රතිපත්ති වලට අනුගතවීම අවහිර කරති; ඔවුන්ට ජනතාව මුණ ගැසෙන්නට නොහැකි වෙති.

  1. ඔවුහු මාන්නක්කාර, තෘප්තිමත් අය වෙති, ඔවුහු අරමුණක් නැතිව දේශපාලනය ගැන සාකච්ඡා කරති. ඔවුහු ඔවුන්ගේ වැඩ ග‍්‍රහණය කර නොගනිති, ඔවුහු මනෝමූලික පුද්ගලයින් වන අතර තනි පැත්තක් සහිත අය වෙති; ඔවුහු නොසැලකිලිමත් අය වෙති; ඔවුහු ජනතාවට සවන් නොදෙති; ඔවුහු ගැටුම්කාරී සහ අත්තනෝමතික අය වෙති; ඔවුහු නියෝගවලට බල කරති; ඔවුහු යථාර්ථය ගැන සැලකිල්ලක් නොදක්වති; ඔවුහු අන්ධ පාලනයක් ගෙන යති. මෙය අධිකාරිවාදී නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු උදෑසන සිට සන්ධ්‍යාව දක්වාම අතිශයින් කාර්යබහුල වෙති, ඔවුහු මුළු අවුරුද්ද පුරාම වෙහෙසෙති; ඔවුහු මිනිස්සු පරික්ෂාවට ලක් නොකරන අතර දේවල් විමර්ශනය නොකරති; ඔවුහු ප‍්‍රතිපත්ති අධ්‍යයනය නොකරති; ඔවුහු මහජනතාව මත රඳා නොපවතී; ඔවුහු සිය ප‍්‍රකාශ සූදානම් නොකරති; ඔවුහු සිය වැඩ සැලසුම් නොකරති. මෙය මොළයක් නැති, නොමග ගිය නිළධාරිවාදයයි. අනෙක් වචන වලින් කියතොත් චර්යානුගතවාදයයි.

  1. ඔවුන්ගේ නිළධාරිවාදී ආකල්පය අධික වෙති; ඔවුන් සතුව කිසිදු ඉලක්කයක් නොමැත; ඔවුහු ආත්මාර්ථකාමී වෙති; ඔවුහු මාවත එළි කර ගැනීමට සිය ගහණයට තඩිබායි; මිනිස්සු ඔවුන් දෙස බලන්නටවත් බිය වේ; ඔවුහු වරින් වර මිනිසුන්ට සෑම වර්ගයකම අපවාද එල්ල කරති; ඔවුන්ගේ වැඩ ශෛලිය සැර පරුෂ වේ; ඔවුහු ජනතාවට සමාන ලෙස නොසලකති. මෙය අධිපතිවාදී නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු උඩඟු වෙති; ඔවුහු කිසිවක් අසන්නට ලජ්ජා වෙති; ඔවුහු වැඩිකොට කියන අතර බොරු තෙපලයි; ඔවුහු අතිශයින් වැරදි සහගතය; ඔවුහු මිනිසුන්ට වැරදි ආරෝපණය කරති; ඔවුහු ගෞරවය තමන්ට ලබා ගනිති; ඔවුහු මධ්‍යම රජය දැඩි ලෙස රවටති; ඔවුහු ඔවුන්ට වඩා ඉහළින් සිටින්නන් මුළා කරන අතර තමන්ට වඩා පහළින් සිටින්නන් මෝඩයින් බවට පත් කරති; ඔවුහු වැරදි සඟවන අතර වැරදිවලට බාහිර ඔපයක් ලබාදෙයි. මෙය වංක නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු දේශපාලනය වටහා නොගනිති; ඔවුහු ඔවුන්ගේ වැඩ නොකරති; ඔවුහු දේවල් අනෙක් අය වෙත පටවති; ඔවුහු සිය වගකීම්වලට මුහුණ නොදෙති; ඔවුහු කේවල් කරති; ඔවුහු දේවල් ඉවතට අදිති; ඔවුහු අසංවේදී වෙති; ඔවුහු සිය පරික්ෂාකාරී බව අහිමි කර ගනිති. මෙය වගකීම් විරහිත නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු දේවල් නොතකා හරිති; ඔවුහු ඔවුන්ට හැකි පරිදි යැපෙන්නන් වෙති; ඔවුහු ජනතාව සමග කිසිවක් නොකරති; ඔවුහු හැමවිටම වැරදි සිදු කරති; ඔවුහු තමන්ට වඩා ඉහළින් සිටින්නන්ට ගරු බුහුමන් දක්වන අතර තමන්ට වඩා පහළින් සිටින්නන් නොතකා හරිති; ඔවුහු සෑම ගරු බුහුමනක් ගැනම සැලකිලිමත් වෙති; ඔවුහු පැති අටකින් යුක්ත වන අතර රෝද මෙන් ලිස්සා යති; මෙය නිළධාරීන් ලෙස වැඩ කරන සහ අමු අමුවේ ජීවත් වෙන අයගේ නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු දේශපාලනය ගැන මුළුමනින්ම ඉගෙන නොගනිති; ඔවුහු සිය වැඩ වලදී දියුණුවක් නොකරති; ඔවුහු කථා කරන ආකාරය නීරස වෙති; ඔවුහු සතුව සිය නායකත්වය තුළ කිසිදු දිශානතියක් නැත; ඔවුහු වැටුප් ලබන අතර සිය කාර්යාලවල කටයුතු නොතකා හරිති; ඔවුහු දේවල් ප‍්‍රයෝජනවත් දෑ ලෙස වෙස් ගන්වයි. කම්මැලියෝ ඤඋදා: ඉඩම් හිමියන්% කිසිවක් ආරම්භ නොකරති, නමුත් ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම සිය අලසකම මතම රැඳී සිටිති; වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරන අය ගුණවත් ලෙස සලකන අතර නිළධාරීන් ලෙස පෙනී නොසිටින අය කෙරෙහි අඩුවෙන් සැලකිල්ලක් දක්වති. මෙය කෛරාටික, අදක්ෂ නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු මෝඩයෝ වෙති; ඔවුහු ව්‍යාකූල වෙති; ඔවුන්ට තමන්ගේ වැඩ ගැන හැඟීමක් නැත; ඔවුහු වැදගැම්මකට නැති කාමුක අය වෙති; ඔවුහු අවසානයේදී දින ගණනක දේවල් ගොඩ ගසා ගනිති; ඔවුහු හැම විටකම අකාර්යක්ෂම වේ, ඔවුහු අස්ථායී වන අතර ඔවුහු මෝඩයින් වෙති. මෙය අමනෝඥ, නිෂ්ඵල නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුන්ට අනෙක් අයට ලේඛණ කියවන්නට අවශ්‍ය වෙති; අනෙක් අය කියවන විට ඔවුන්ට නින්ද යති; ඔවුහු දේවල් දෙස බැලීමෙන් තොරව විවේචනය කරති; ඔවුහු වැරදි විවේචනය කරන අතර මිනිසුන්ට බැන වදිති; ඔවුන්ට වැරදි සමග කිරීමට කිසිවක් නැත; ඔවුහු දේවල් සාකච්ඡා නොකරති; ඔවුහු දේවල් පසෙකට කොට නොතකා හරිති; ඔවුහු තමන්ට වඩා ඉහළින් සිටින මිනිසුන්ට එහෙයි කියන පුද්ගලයින් වෙති; ඔවුහු ඔවුන්ට වඩා පහළ අය අවබෝධ කොට නොගෙන සිටියද අවබෝධ කොට ගත් බවට බොරුවට අඟවති; ඔවුහු ඉඟි වලින් අදහස් පවසති; ඔවුහු ඔවුන් හා සම තත්ත්වයේ සිටින්නන් සමග අසම්මුතිය වගා කර ගනිති. මෙය උදාසීන නිළධාරිවාදයයි.

  1. රාජ්‍ය නිළධාරීහු වඩ වඩා වර්ධනය වෙති; දේවල් වඩාත් ව්‍යාකූල වෙති; එහි වැඩ ඇති ප‍්‍රමාණයට වඩා මිනිසුන් සිටිති; ඔවුහු රවුමක් වටේ ගමන් කරති; ඔවුහු රණ්ඩු සරුවල් සහ නිකරුණේ කළහ ඇති කර ගනිති; අමතර දේවල් කිරීමට මිනිස්සු අකමැති වෙති; ඔවුහු සිය විශේෂිත රාජකාරී ඉටු නොකරති. මෙය රාජ්‍ය නිළධාරීන්ගේ නිළධාරිවාදයයි.

  1. ලේඛණ අති විශාල වෙති; එහි රතු පටියක්ද ඇත; උපදෙස් අධික ලෙස ඉහළ යයි; එහි නොකියවන ලද වාර්තා විශාල ගණනක් වන අතර ඒවා විවේචනයට භාජනය වී නොමැත; වගු සහ කාර්ය සටහන් බොහෝ ගණනක් අඳිනු ලැබුවද ඒවා භාවිතා නොකරති; රැස්වීම් පැවැත්වීම නිමක් නොවන අතර කිසිවක් සම්මත වන්නේ නැත; එහි යාබද සමිති ගණනාවක් වන අතර කිසිවක් ඉගෙන නොගනිති; මෙය රතු පටියේ සහ ආකෘතිවාදයේ නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු විනෝදය අපේක්ෂා කරන අතර දුෂ්කරතාවයන්ට බිය වෙති; ඔවුහු පිටුපසින් ඞීල් දැමීම සිදු කරති; එක් පුද්ගලයෙකු නිළධාරියෙකු වූ විට ඔහුගේ සමස්ත පවුලම ප‍්‍රතිලාභ ලබති; එක් පුද්ගලයෙකු නිර්වාණයට පැමිණි කළ ඔහුගේ සමීපතයින් සියල්ලෝම දෙව්ලොවට නැග ගනිති; එහි පාර්ශවයන් පවතින අතර ඒවා විද්‍යාමාන වෙති. . . මෙය අසාමාන්‍ය නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඉහළ පෙලේ නිළධාරියෙකු පැමිණෙන විට, සිය මනෝභාවයන් වඩා අයහපත් වෙති; ඔහුට වඩ වඩාත් ඉහළට නගින්නට උපකාර කරන්නැයි ඔහු ඉල්ලා සිටී; ඔහුගේ නිවස සහ ගෘහභාණ්ඩ වඩ වඩාත් සුඛෝපභෝගී වෙයි; වඩ වඩාත් දක්ෂ ලෙස ඔහු දේවල් ලබා ගනිති. ඉහළ ස්ථරය විශාල පංගුවක් බෙදා ගන්නා විට පහළ ස්ථරය අධික මිළක් ගෙවයි; එහි පමණ ඉක්මවා පරිභෝජනය සහ නාස්තිය ඇත; ඉහළ සහ පහළත් වම සහ දකුණත් ඔවුන්ගේ දෑත් ඉහළට ඔසවති. මෙය නිළධාරීන් අහසේ තැබීමේ නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු ගර්වයෙන් පිරුණු අය වෙති; ඔවුහු පොදු කාරණා වලදී පවා පෞද්කලික දෑ සපුරා ගනිති; එහි අයථාපරිහරණය සහ අනුමාන කල්පනාව වෙති; ඔවුහු වැඩියෙන් කා දමන විට ඔවුන්ට වැඩියෙන් අවශ්‍ය කරති; ඔවුහු කිසිවිටෙක ආපසු හැරී බැලීමක් හෝ යටත්වීමක් සිදු නොකරති. මෙය ගර්වයෙන් පිරුණු නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු බලය සහ මුදල් පිණිස ඔවුනොවුන් සමග ගැටුම් ඇති කර ගනිති; ඔවුහු පක්ෂය වෙත සිය දෑත් යොමු කරති; ඔවුන්ට කීර්තිය සහ සෞභාග්‍යය අවශ්‍ය කරති; ඔවුන්ට තනතුරක් අවශ්‍ය වන අතර එය නොලැබුණිනම් අසතුටින්පසු වෙති; තරබාරු වීම හෝ කෙසඟ වීම ඔවුහු තෝරා ගනිති; ඔවුහු වැටුප් ගැන අධික සැලකිල්ලක් දක්වති; ඔවුහු සුවපහසු බව සිය සහෝදරවරුන් වෙත පැමිණෙන විට සුවපහසු ලෙස සිටියද පොදු ජනතාව ගැන කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදක්වති. මෙය මුදල් සහ බලය වෙනුවෙන් සටන් කරන නිළධාරිවාදයයි.

  1. බහුවිධ නායකත්වයකට සංහිඳියාවෙන් සමගි විය නොහැකිය; ඔවුහු එකිනෙකා විවිධ දිශාවන්වලට ගමන් කරති, ඔවුන්ගේ වැඩ අවුල් සහගත තත්ත්වයේ පවතියි; ඔවුහු එකිනෙකා වෙත අනෙක් අය රැස්කරවා ගැනීමට වෙර දරති; ඉහළ මුදුන පහළ මට්ටම කෙරෙන් වියෝ වී ඇති අතර කිසිදු මධ්‍යගත වීමක් නොමැත, එමෙන්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක්ද නොමැත. මෙය භේදකාරී නිළධාරිවාදයයි.

  1. එහි කිසිදු සංවිධානයක් නැත; ඔවුහු පෞද්ගලික මිතුරන්ට සේවය කරති; ඔවුහු කට්ටිවාදී වේති; ඔවුහු රදළ සම්බන්ධතාවයන් පවත්වාගෙන යති; ඔවුහු සිය පෞද්ගලික අභිලාශයන් ට ආධාර කර ගැනීම සඳහා කල්ලි සාදති; ඔවුහු එකිනෙකා ආරක්ෂා කරති, තනි අයෙකු ඕනෑම දෙයක් වෙනුවෙන් නැගී සිටිති; මේ නොවැදගත් නිළධාරීහු ජනතාවට හානි සිදු කරති. මෙය නිකායවාදී නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුන්ගේ විප්ලවවාදී කැමැත්ත දුර්වල වෙති; ඔවුන්ගේ දේශපාලනය පිරිහෙන අතර එහි චරිත ස්වභාවය වෙනස් වෙති; ඔවුහු තමන් ඉහළම සුදුසුකම් ලද පු්ගලයින් ලෙස හැසිරෙති; ඔවුහු නිළධාරීන්ව අහසේ තබති; ඔවුහු සිය මනස සහ දෑත් පුරුදු පුහුණු නොකරති. ඔවුහු සෑම දිනකම සිය පංගුව කා දමති; ඔවුහු ලෙහෙසියෙන්ම අමාරු වැඩ අත් හරිති; ඔවුහු තමන් අසනීප නොවන විටත් වෛද්‍යවරයෙකුට කථා කරති; ඔවුහු විනෝදාස්වාදය පිණිස කඳුවලට සහ මුහුදු වෙරළට යති; ඔවුහු දේවල් සිදු කරන්නේ මතු පිටින් පමණකි; ඔවුහු සිය තනි පුද්ගල අවශ්‍යතා කෙරෙහි සැලකිල්ලක් දක්වති, එසේ වුවද ඔවුහු ජාතික අව්‍යතාවයන් මොනවාද යන්න ගැන තැකීමක් නොකරති. මෙය ගුණයෙන් වැහැරෙන නිළධාරිවාදයයි.

  1. ඔවුහු වැරදි සහගත ප‍්‍රවණතාවයන් වලට සහ ආත්මීය ප‍්‍රතික‍්‍රියාවන්ට උල්පන්දම් දෙති; ඔවුහු වැරදි මිනිසුන්ගේ වැරදි දුටු විට නිහඬව සිටිමින් වැරදි තත්ත්වයන්ට ඉඩ හරියි; ඔවුහු නීතිය උල්ලංඝණය කිරීමෙහි සහ සාහසික දෑ කිරීමෙහි නිරත වෙති; ඔවුහු අනුමාන කල්පනාවන්හි නිරත වෙති; ඔවුහු පක්ෂයට සහ රාජ්‍යයට තර්ජනයකි; ඔවුහු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය උල්ලංඝණය කරති; ඔවුහු සටන් කිරීම සහ පළිගැනීම සිදු කරති, ඔවුහු නීති රීති උල්ලංඝණය කරති; ඔවුහු නරක ආරක්ෂා කරති; ඔවුහු අප සහ සතුරා අතර වෙනසක් ඇති නොකරති. මෙය වැරදි සහගත ප‍්‍රවණතාවයේ සහ ප‍්‍රතික‍්‍රියාවේ නිළධාරිවාදයයි.

පරිවර්තනය – ශ‍්‍රී කාන්ත

අධ්‍යනය කිරීම

අධ්‍යනය කිරීම

Mao-Zedong-on-table

නොදියුණු කෘෂිකාර්මික චීනය, දියුණු කාර්මික රටක් බවට පරිවර්තනය කිරීමේදී අපට දුෂ්කර කාර්ය වලට මුහුණ දීමට සිදුවී ඇති අතර අපගේ අත්දැකීම් ප‍්‍රමාණවත් නොවේ. එහෙයින් අප ඉගෙනීමේ දක්‍ෂ විය යුතු ය.

‘‘චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ අටවැනි ජාතික සම්මේලනයේදී කළ විවෘත කිරීමේ කතාව’’ (1956 සැප්තැම්බ්ර් 15)

සෑම විටකම තත්ත්වයන් වෙනස් වෙයි. යමෙකුගේ චින්තනය නව තත්ත්වයන්ට ගැලපීම සඳහා ඔහු අධ්‍යයනය කළ යුතු ය. මනා මාක්ස්වාදී වැටහීමක් ඇති අන්‍යයන් සමග සම කිරීමේ දී දැඩි නිර්ධන පංතික ආකල්පයක් දක්වන්නවුන් ද ඉගෙනීමෙහි යෙදෙමින් නව දෑ උකහා ගනිමින් නව ගැටළු හැදෑරිය යුතුය.

‘‘චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ප‍්‍රචාරක කටයුතු පිළිබඳ ජාතික සම්මේලනයේ දී කළ දේශනය’’ (1957 මාර්තු 12) පළමු සාක්කු මුද්‍රණය 8 පිටුව.

අප නොදන්නා දේ අට උගත හැකිය. අප දක්‍ෂ වනුයේ පැරණි ලෝකය විනාශ කිරීමේ දී පමණක් ම නොවේ. නව ලෝකය ගොඩ නැගීමේ දී අපි දක්‍ෂ වෙමු.

‘‘චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ හත්වැනි මධ්‍යම කාරක සභාවේ දෙවැනි පූර්ණ සැසි වාරයට ඉදිරිපත් කළ වාර්තාව’’ (1949 මාර්තු 5) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ 4 වෙනි වෙළුම, 374 පිටුව.

අන්‍යයන්ගෙන් ඉගෙන ගැනීම කෙරෙහි දැන් වෙනස් ආකල්ප දෙකක් ඇත්තේ ය. එකක් නම්, අපේ තත්ත්වයන්ට ගැලපුනත් නැතත් යමක් එහෙමම ගෙනත් දමා ගැනීමේ පොතේ ගුරුවාදී ආකල්පයය. මෙය හොඳ නැත. අනෙක නම් අපගේ ඔළු පාවිච්චි කර අපගේ තත්ත්වයන්ට ගැලපෙන දේ ඉගෙන ගැනීමය. එනම්; අපට වැඩදායී අත්දැකීම් කුමක් වුවත් උකහා ගැනීමය. අප යොදා ගතයුතු ආකල්පය මෙයයි.

‘‘ජනතාව අතර ප‍්‍රතිවිරුද්ධතාවයන් නිවැරදිව විසඳීම ගැන’’ (1957 පෙබරවාරි 27) පළමු සාක්කු මුද්‍රණය 75 පිටුව.

මාක්ස්ගේ, එංගල්ස්ගේ, ලෙනින්ගේ සහ ස්ටාලින්ගේ න්‍යාය සෑම තැනකම භාවිතයේ යෙදිය හැකිය. අප එය සැලකිය යුත්තේ ඍෂි භාෂිතයක් හැටියට නොව, ක‍්‍රියාවට මග පෙන්වන්නක් හැටියටය. එය හැදෑරීම යනු, හුදු, පිළිවෙත් හා වාක්‍ය ඛණ්ඩ ඉගෙනීම නොව, විප්ලවයේ විද්‍යාව ලෙස මාක්ස්-ලෙනින්වාදය හැදෑරීමය. එය, මාක්ස්, එංගල්ස්, ලෙනින් හා ස්ටාලින් විසින් සැබෑ ජීවිතය හා විප්ලවවාදී අත්දැකීම් විස්තර ලෙස හදාරා උකහාගෙන ඇති පොදු නීති තේරුම් ගැනීම පමණක් නොව, ගැටළු පරීක්‍ෂා කිරීමේ දී හා විසඳීමේදී ඔවුන් බැලූ ආකාරය හා යොදාගත් ක‍්‍රමයන් උගැනීමය.

‘‘ජාතික යුද්ධයේදී චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ මෙහෙවර’’ (1938 ඔක්තෝබර්) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ 2 වෙනි කාණ්ඩය, 208-09 පිටු.

අපට නිවැරදි න්‍යායක් ඇති නමුත් එය ගැන නිකම් දොඩවමින් පැත්තකට දමා තබනු මිස එය භාවිතයේ යොදන්නේ නැත්නම් එම න්‍යාය කොතරම් හොඳවුවත් එහි වැදගත්කමක් නැත්තේවෙයි.

‘‘භාවිතය ගැන’’ (1937 ජුලි) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ පළවෙනි කාණ්ඩය, 304 පිටුව.

මාක්ස්වාදී න්‍යාය ප‍්‍රගුණ කිරීම හා ව්‍යවහාරයේ යෙදීම අවශ්‍ය වේ. ප‍්‍රගුණ කිරීමේ ඒකායන පරමාර්ථය එය ව්‍යවහාරයට යෙදවීමය. මාක්ස්-ලෙනින්වාදී දෘෂ්ඨිය යොදමින් ඔබට ප‍්‍රායෝගික ගැටළු එකක් හෝ දෙකක් පැහැදිලි කරගත හැකිනම්, ඔබට ප‍්‍රශංසාව හා ගෞරවය ලබා දෙන යම් ජයග‍්‍රහණයක් ලැබිය යුතු ය. ඔබ වැඩි සංඛ්‍යාවක් ගැටලූ තේරුම් ගත්තේ නම් හා වඩා හොඳින් හා වඩා ගැඹුරු ලෙස එසේ කරන්නේ නම්, ඔබගේ ජයග‍්‍රහණයන් වඩාත්ම ශ්‍රේෂ්ඨ වනු ඇත.

‘‘පක්‍ෂයේ වැඩ ශෛලිය නිවැරදි කරනු’’ (1942 පෙබරවාරි 1) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ තුන්වන කාණ්ඩය, 38 පිටුව.

මාක්ස්-ලෙනින්වාදී න්‍යාය චීන විප්ලවයේ භාවිතය සමග සම්බන්ධ කරන්නේ කෙසේද? සාමාන්‍ය කීමක් ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන කිවොත් එය කරනුයේ ‘ඊතලය ඉලක්කයට විදීමෙනි’, ඊතලය ඉලක්කයට යම්සේද මාක්ස්-ලෙනින්වාදයද චීන විප්ලවයට එසේය. එසේ වුවද සමහර සහෝදරවරු ‘‘ඉලක්කයක් නොමැතිව’’ විදිති. එවැනි අය මෙසේ ආවාට ගියාට විදීමෙන් විප්ලවයට හානි සිදුවිය හැකිය.

එයින්ම 42 පිටුව.

වැඩ කිරීමේ අත්දැකීම් ලත් අප න්‍යාය හැදෑරිය යුතුය. බරපතල ලෙස කියවිය යුතු ය. ඔවුනට තම අත්දැකීම් ක‍්‍රමානුකූල කරගත හැක්කේත් සකස්කර ගත හැක්කේත් එය න්‍යායික මට්ටමකට උසස් කරගත හැක්කේත් ඉන් පසුව පමණි. තමන්ගේ අර්ධවූ අත්දැකීම් විශ්ව සත්‍යය ලෙස වැරදිව වටහා ගැනීම නොකරන්නේත් ප‍්‍රත්‍යක්‍ෂමූල වැරදි නොකරනුයේ ත් එවිට පමණකි.

එයින්ම.

කියවීම ඉගෙන ගැනීමය; එහෙත් භාවිතයේ යෙදීමත් ඉගෙන ගැනීමක් මෙන් ම, එය වඩාත් වැදගත් ඉගෙන ගන්නා ක‍්‍රමයයි. යුද්ධ කටයුතු තුළින් ම යුධ කටයුතු ඉගෙන ගැනීම අපේ ප‍්‍රධාන ක‍්‍රමයයි. පාසැලකට යාමට අවස්ථාවක් නොමැති වූ අයකුටත් යුද්ධ කටයුතු උගත හැකි ය. ඔහුට යුද්ධයේදී සටන් කිරීම තුළින් එය උගත හැකි ය. විප්ලවවාදී යුද්ධයක් බහු ජනතාවගේ කටයුත්තකි. නිතරම එය පළමු ඉගෙන ගෙන ඉන් පසුව කිරීම නොව, කිරීම හා ඊට පසු ඉගෙන ගැනීමය. මන්දයත්, කිරීම ම ඉගෙන ගැනිම වන බැවිනි.

‘‘චීනයේ විප්ලවකාරී යුද්ධයේ ක‍්‍රියා මාර්ගය පිළිබඳ ගැටළු’’ (1939 දෙසැම්බර්) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ පළවෙනි කාණ්ඩය, 189-190 පිටු.

සාමාන්‍ය වැසියකු හා සොල්දාදුවකු අතර පරතරයක් ඇත්තේය. එහෙත් ඔවුන් අතර මහා ප‍්‍රාකාරයක් නොමැත. එය ඉක්මනින් වසා දැමිය හැකි ය. එය වසා දැමීමට ඇති මාර්ගය විප්ලවයට, යුද්ධයට සහභාගිවීමය. ඉගෙනගැනීම හා එය ව්‍යවහාරයට යෙදීම පහසු නැත කියා කිමෙන් අප අදහස් කරන්නේ සම්පූර්ණ ලෙස ඉගෙනීම හා දක්‍ෂ ලෙස ක‍්‍රියාවට නැගීම අපහසු දෙයක් බවය. සාමාන්‍ය අයට ඉක්මනින් සොල්දාදුවන් විය හැකිය, යන කියමනෙන් අපි අදහස් කරන්නේ එළිපත්ත පැන්නීම අපහසු නොවන බ වයි. මෙම ප‍්‍රකාශ දෙක එක් කිරීම සඳහා අපි මේ චීන ප‍්‍රස්ථා පිරුළ උපුටා දක්වමු. ‘‘තමන්ගේ මනස ඒ දෙය කෙරෙහි යොදවන්නෙකුට ලෝකයේ අපහසු යැයි දෙයක් නැත.’’ එලිපත්ත පැනීම අපහසු නොවේ. නිරවශේෂ වශයෙන් අවබෝධ කර ගැනීමද යමෙකු එම කාර්යයට තම මනස යොදවන්නේ නම් සහ ඉගෙන ගැනීමට හොඳ නම් එයද කළ හැකිය.

එයින්ම 190 පිටුව.

අප ආර්ථික වැඩ කිරීමට දන්නා සියල්ලන්ගෙන් ඒවා උගත යුතුය. ඔවුන් කවුරුන් වුව ද කම් නැත. අප ඔවුන්ට ගුරුවරුන්ට ලෙස ගරු කරමින් ඔවුන්ගෙන් ගරු කටයුතු ලෙස හා උද්යෝගයෙන් යුතුව උගත යුතු ය. අප නොදන්නා විට දන්නා බව නො පෙන්විය යුතු ය.

‘‘මහජන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ආඥාදායකත්වය ගැන’’ (1949 ජුනි 30) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ 4 වෙනි කාණ්ඩය, 423 පිටුව.

දැනීම, විද්‍යාව පිළිබඳ කරුණකි: කිසිම වංක බවකට හෝ කුමන හෝ උඩඟු බවකට අවසර නැත. අවශ්‍ය වනුයේ විශේෂිතවම එහි අනෙක් පැත්තය – අවංක බව හා නිහතමානී බවය.

‘‘භාවිතය ගැන’’ (1937 ජුලි) ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ පළවෙනි කාණ්ඩය, 300 පිටුව.

තම දැනුම ගැන සතුටුවෙමින් පසුවීම, ඉගෙනීමේ සතුරා වෙයි. මෙයින් තොරවන තෙක් ඇත්තෙන් ම අපට කිසිදෙයක් උගත නොහැක. අප කෙරෙහි ම අපේ ආකල්පය විය යුත්තේ ‘‘ඉගෙනීමෙහි තෘප්තිමත් නොවීම’’ සහ ඒ පිළිබඳ අන්‍යයන් කෙරෙහි දැක්වියයුතු ආකල්පය විය යුත්තේ ‘‘මහන්සි නොතකා ඉගැන්වීම’’ ය.

‘‘ජාතික යුද්ධයේදී චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ මෙහෙවර (1939 ඔක්තෝබර්)  ‘‘තෝරා ගත් කෘතීන්’’ දෙවෙනි කාණ්ඩය, 210 පිටුව.

මාක්ස්වාදී පොත් කියවා ඇති සමහර දෙනා තමන් බෙහෙවින් උගත් යැයි සිතති. එහෙත් ඔවුන් කියවා ඇති දේ ඔවුන්ගේ මනස් තුළට කා වැදී, මුල් ඇද ගෙන නොමැති නිසා, එය ක‍්‍රියාවට නගන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන් නොදන්නා අතර, ඔවුන්ගේ පංති හැඟීම් පැරණි ලෙස ම පවතී. අධිමානයෙන් යුත්, පොතේ වාක්‍ය ඛණ්ඩ කීපයක් ඉගෙන ඇති අය තමන් බලගතු අය යැයි සිතන අතර ඔවුන් පුරසාරම් කාරයෝද වෙති. එහෙත් කොයියම් මොහොතක කුණාටුවක් හමත් ද එවිට ඔවුහු කම්කරුවන්ටත් ගොවීන්ගෙන් වැඩි පිරිසටත් බොහෝ දුරට වෙනස් ආකල්පයක් දක්වති. දෙවැනිව කියවුන අය ඍජුව සිටින විට ඔවුහු වැනෙති. තෙවනුව කියවුන අය කෙලින් ම තම අදහස් ප‍්‍රකාශ කරන විට ඔවුහු දිව දෙකින් කතා කරති.

‘‘චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ප‍්‍රචාරක වැඩ කටයුතු ගැන ජාතික සම්මේලනයේදී කළ කථාව.’’ (1957 මාර්තු 12) කුඩා පොත, 78 පිටුව.

මාක්ස්වාදය පිළිබඳ නියම වැටහීමක් ඇතිකර ගැනීම සඳහා කෙනෙකු පොත්වලින් පමණක් නොව ප‍්‍රධාන වශයෙන් පංති අරගලය තුළින් ද, ප‍්‍රායෝගික වැඩවලින් හා කම්කරු ගොවි බහු ජනතාව සමග ඇති කර ගන්නා වූ කිට්ටු සම්බන්ධතාවයන්ගෙන් ද උගත යුතු ය. මාක්ස්වාදී පොත් හැදැරීමට අමතරව, අපේ බුද්ධිමතුන් කම්කරු ගොවි බහුජනතාව සමග කිට්ටු සම්බන්ධතාවයක් ඇති කර ගන්නේ නම්, ඔවුන්ගේම ප‍්‍රායෝගික වැඩ තුළින් ද සෑහෙන වැටහීමක් ඇති කරගෙන ඇත්නම්. අපට පොදු භාෂාවකින් කතා කළ හැකි ය; දේශමාමාක පොදු භාෂාවෙන් හා සමාජවාදී පොදු භාෂාවෙන් පමණක් නොව නියත වශයෙන්ම කොමියුනිස්ට් ලෝකාවේක්‍ෂයේ පොදු භාෂාවෙන්ද අපට කතා කළ හැකිවනු ඇත. එය එසේ සිදු වන්නේ නම්, ස්ථිරවම අප සියලූ දෙනා ම මීට වඩා හොඳින් වැඩ කරනවා ඇත.

එයින්ම 12 පිටුය.

2016 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

2016 ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය

සකල දේශවාසී නිර්ධනයිනි, සමගිවව්!

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වෙනි සංවත්සරය දිගුකල් දිනේවා!

ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය දිගුකල් දිනේවා! මාඕවාදය දිගුකල් දිනේවා!

මෙම මැයි දිනයේදී, අපි ලෝකය පුරා සිටින නිර්ධනීන්ගෙන් සහ පීඩිත ජනතාවගෙන් චීනයේ ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වෙනි සංවත්සරය සමරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමු. ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී දැවැන්ත උපායික පහන් වැටක් ලෙස, මාඕ සේතුං චින්තනය තීව‍්‍ර ලෙස ව්‍යාප්ත කළ අතර මාක්ස්-ලෙනින්වාදය මාඕවාදය ලෙස නව අවධියකට සංවර්ධනය කොට ඉදිරියට දැමූ සභාපති මාඕ ලෝක විප්ලවයේ පිළිගත් නායකයා විය.

‘‘සියළු අධිරාජ්‍යවාදීහු සහ ප‍්‍රතිගාමීහු කඩදාසි කොටියන් වෙති’’ යන්න සභාපති මාඕ විසින් ප‍්‍රකාශ කොට දශක පහකට පසුව පවා අධිරාජ්‍යවාදය දිග්ගැස්සීගිය ගැඹුරු අර්බුදයක වඩ වඩාත් ගිලෙමින් ලෝකය වඩා කුණාටු සහිත ස්ථානයක් බවට පත් කරමින් විප්ලවයට බෙහෙවින් වාසිදායක තත්ත්වයක් ඇති කොට ඇත.

අධිරාජ්‍යවාදයේ වත්මන් අවධියේදී, ප‍්‍රාග්ධනයේ දරුණු කේන්ද්‍රගතවීම සහ මධ්‍යගතවීම බෙහෙවින් තීව‍්‍ර අවධියක පවතී. අද, ලෝකයේ ජනගහනයෙන් 1% ක් සතුව ලෝකයේ ඉතිරි සමස්ත ජනගහනය සතුව තිබෙනවාට වඩා වැඩි ධනයක් හිමිව පවතී. පසුගිය වසර පහ තිස්සේ පෙර නොවූ විරූ ලෙස ප‍්‍රාග්ධනය එක් තැනකට ගොනු වීම කෙතරම් ද යත් ලෝකයේ පොහොසත්ම මිනිසුන් 62 දෙදෙනා සතු ධනය 45% ක් දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර ‘‘දිළිඳුම අර්ධය අතර’’ පැතිර තිබෙන ධනය 38% කින් පහත වැටී ඇත. එය පීඩිත රටවල නිරපේක්ෂ බහුතරය වන අතර එම ජනගහනයෙන් 33% ක්ම සිටින්නේ ඉන්දියාවෙහිය. මහ ධනපතියන් ලෝකයේ සුපිරි බලවතුන් බවට වඩාත් කේන්ද්‍රගත වේ. වසර පහකට පෙර, ලෝකයේ ධනයෙන් 41% පමණ ප‍්‍රමාණයකට හිමිකම් කියන්නන් බොහෝ දෙනෙක් එක්සත් ජනපදයේ ජීවත්වූ අය වූහ…. දැන් එය 46% කි. ප‍්‍රාග්ධනයේ මධ්‍යගතවීම වැඩි වීම නිසා එක්සත් ජනපදය පළමු වතාවට 1990 දී ලෝක මුදල් සංසරණයෙන් 50% ක ප‍්‍රමාණයක ඒකාධිකාරයක් අත් කර ගත්හ.

ඊට ප‍්‍රතිලෝමව ලෝකය පුරා අඩුම තරමින් මිලියන 800 ක ජනතාවක් අන්ත දිළිඳු යැයි හඳුන්වන තත්ත්වය යටතේ ජීවත් වෙති. මේ තත්ත්වය වඩාත්ම ප‍්‍රකාශ වන්නේ අර්ධ රදළ රටවල්වලයි. අතිශයින් දිළිඳු ලෙස දිවි ගෙවන ගෝලීය ජනගහනයෙන් 75% ක්ම දුප්පත් ගොවීන්ය. තවද මිලියන 750 ක් පමණ ජනතාවකට පිරිසිදු ජලය නොමැතිවා මෙන්ම 25% කට විදුලිය නොමැත. මිලියන සිය ගණනක් ජනතාව අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ, බලහත්කාරී ඉවත්කිරීම්, වසංගත රෝග, සාගත, සහ මිලේච්ඡ විරැකියාව වැනි තත්ත්වයන්ගෙන් කෲර ලෙස බැට කනු ලබයි. ග‍්‍රීසිය වැනි රටවල්වල පවා තරුණයින්ගෙන් 50% ටත් වඩා වැඩි ප‍්‍රමාණයක් විරැකියාවෙන් පෙලෙයි.

අධිරාජ්‍යවාදය, ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම යැංකි (ඇමරිකානු) අධිරාජ්‍යවාදය මැද පෙරදිග ප‍්‍රමුඛ ආධිපත්‍යයට නතු රටවල්වලට එරෙහිව සිය කොල්ලකාරී අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ වර්ධනය කරමින් සිටී: ඇෆ්ගනිස්ථානය, ඉරාකය, ලිබියාව, සිරියාව, ඉරානය වැනි රටවල් වර්තමානයේ අධිරාජ්‍යවාදී බෙදීමට හසුවුණු ගොදුරු වේ. පරමාණුක සුපිරි බලවතුන් වීම නිසා රුසියාව සිය වපසරියේ බලපෑම කලමනාකරණය කිරීමට ප‍්‍රයත්න දරන විට යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය සිය තත්ත්වය එකම අධිපති සුපිරි බලවතාගේ තත්ත්වයට තහවුරු කරගැනීමට දරන ප‍්‍රයත්නය වඩාත් උග‍්‍ර වේ. එමෙන්ම අධිරාජවාදී චීනය වඩාත් ශක්තිමත් බෙදා ගැනීමක් අත් කර ගැනීම සඳහා එකම සුපිරි බලවතා වන යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය සමග ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය තීව‍්‍ර කරගනිමින් සිටී. තවමත් තහවුරු වී නොමැති අධිපතියෙක් වීම සඳහා යුරෝපයේ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර (ප‍්‍රධාන වශයෙන් ජර්මනිය සහ ප‍්‍රංශය) අරගලයක් පවතින අතර ඔවුන්ගේ නියාමක බලය අනෙක් අධිරාජ්‍යවාදීන් දොම්නසට පත් කරයි.

සිරියානු ජාතිය සහ මුළු උපමහද්වීපය (මෑත දී ලව්රොව් සහ කෙරී අතර අත්සන් කරන ලද ගිවිසුම පරිදි) බෙදා වෙන්කොට පාලනය කිරීමට කුමන්ත‍්‍රණය කිරීම නිසා රුසියාව සමග ගැටුමකට එළැඹ ඇති එක්සත් ජනපදය විසින් මෙහෙයවනු ලබන අධිරාජ්‍යවාදී හවුල ‘‘ත‍්‍රස්තවාදයට’’ එරෙහි යුද්ධය යන නාමයෙන් සෑම වර්ගයකම ජන සංහාර සහ සමූලඝාතනවලට උල්පන්දම් දෙයි. මේ සඳහා ඔවුහු මිනිසුන් මිනිසුන්ටම එරෙහිව යොදවමින් අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණ බෙදීමට ලක් කොට බොඳ කර දැමීමට පටන් ගෙන තිබේ.

පස් වසරකට වැඩි වූ අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණයෙන් සිරියාව තුළ 470,000 මියගොස් මිලියනයකට ආසන්න ගණනක් තුවාල ලබා ඇත. එම පස් වසර තුළදී රටේ ආයු අපේක්ෂාව කෙතරම් පහළ වැටීද යත්, 2010 වන විට අවුරුදු 70 හි තිබූ එය 2015 වන විට අවුරුදු 55.4 දක්වා පහත වැටී ඇත. මේ සංඛ්‍යාවට 2015 දී සංක‍්‍රමණය වීමට උත්සාහ කොට මියගිය 5,350 ට නො අඩු මිනිසුන් ප‍්‍රමාණය ද ඇතුල්ය.

අපේ කාලයේ උග‍්‍ර වෙමින් තිබෙන ප‍්‍රධාන ප‍්‍රතිවිරෝධය වන පීඩිත ජාතීන් සහ අධිරාජ්‍යවාදය අතර තිබෙන ප‍්‍රතිවිරෝධය ලෝකය තුළ තිබෙන අනෙකුත් ප‍්‍රතිවිරෝධ වන අන්තර් අධිරාජ්‍යවාදී තරඟය සහ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල්වල නිර්ධනීන් සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය ආදී ප‍්‍රතිවිරෝධයන් වඩාත් උත්සන්න කරයි.

රුසියාව සිරියාව තුළ යුද්ධයට සක‍්‍රීයව සම්බන්ධවීම වූ කලී සිරියාව සහ යුකේ‍්‍රනය තුළ දී සිය අභිලාශයන් ආරක්ෂා කරගැනීමේ අරගලයේ ම කොටසකි. කලාපයේ ආධිපත්‍යය වෙනුවෙන් අන්තර්-අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුමේ භූමිකාවක් ලෙස, තුර්කියේ සහ සවුදි අරාබියේ ගැති රජයන් සෑම විධියකම කුපිත කිරීම් සිදු කරමින් යැංකි අධිරාජ්‍යවාදය දිරිමත් කරමින් කලාපය වඩ වඩාත් විනාශ කිරීමට සහ ඉරානය හුදෙකලා කොට වැඩිදුරටත් එය පරාජයට පත් කිරීමට කටයුතු කරයි – ෂියා නායකයින්ගේ හිස් ගසා දමා මෑතදී ප‍්‍රදර්ශනය කළේ එවැන්නකි. ජනතාවට කිසි ලෙසකින්වත් වාසිදායක තත්ත්වයක් අත් කර නොදෙන අන්තර්-අධිරාජ්‍යවාදී ගැටුම ඒ වෙනුවට අප සිරියාවේ, ඉරාකයේ, යෙමනයේ සහ ලිබියාවේ දුටු පරිදි යටත්විජත සහ අර්ධ-යටත්විජිත ආධිපත්‍යය උග‍්‍ර කරයි.

එබැවින්, කුර්දි ජනතාව තුර්කි රාජ්‍යයේ සහ මැද පෙරදිග රටවල ආධිපත්‍යයට එරෙහිව අරගල කිරීම වෙනුවට, අප නැවතත් තරයේ කියා සිටින්නේ ඔවුන්ගේ ජනතාවගේ විමුක්තිය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට සහ සුළු ජාතීන් ගේ පරම අයිතිය වන ස්වයං තීරණ අයිතිය සහතික කර ගැනීමට මෙන්ම පූර්ණ වෙන්වීමට ඇති අයිතිය සහතික කර ගැනීමට හැකි වන්නේ මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පක්ෂ විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයකින් පමණක් බවයි.

අර්බුද වලින් බියට පත්වන සංක‍්‍රමණිකයෝ විශාල ප‍්‍රමාණයක් සරණාගතයින් ලෙස යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදී රටවලට පැමිණෙමින් සිටී. මේ යුරෝපීය රටවල් සහභාගි වන අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධවල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස මේ අර්බුද හටගෙන ඇති අතර මැද පෙරදිග, ආසියානු සහ අප‍්‍රිකානු ප‍්‍රදේශ වල පීඩිත ජනතාව මෙයින් දුක්ඛිත තත්ත්වයකට සහ බලාපොරොත්තු විරහිත බවට පත්කොට ඇත. මේ නිසා ඔබට මහද්වීපය තුළින් දැවැන්ත විරැකියා ප‍්‍රමාණයක් විශේෂයෙන් තරුණයින් අතර සොයා ගත හැකිය.

මේ සංක‍්‍රමණික රැල්ල අධිරාජ්‍යවාදී කොල්ලයේම එක් අංගයකි. මක්නිසාදයත් අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් තුළම ‘‘ජනගහන හිඟය’’ ට මුහුණ දීම නිසා සිය ආර්ථික වර්ධනය පවත්වා ගැනීමට අධිරාජ්‍යවාදයට සෑම වසරකදීම ලක්ෂ ගණනක් සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන් අවශ්‍ය කරයි. 2060 වන තෙක් ජර්මනියේ ආර්ථිකයට වාර්ෂිකව සංක‍්‍රමණිකයින් 500,000 ක ප‍්‍රමාණයක් අවශ්‍ය කරයි. නමුත් මේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ම ‘‘සංක‍්‍රමණික තර්ජනය’’ ගැන ප‍්‍රචාර පතුරුවන්නේ ජනතාව අතර අධිරාජ්‍යවාදී සීමාන්තික දේශානුරාගය පතළ කරමින්, ෆැසිස්ට්වාදයට අනුබල දෙමින් සංක‍්‍රමණික නිර්ධනයින් විශාල පරිමාණයේ නිර්ධන පන්තියෙන් වෙන්කොට තබා සිය අධිරාජ්‍යවාදී ආක‍්‍රමණවලට සහ ජනතාවට එරෙහි යුද්ධවලට හිතකර පොදු ජන මතයක් නිර්මාණය කර ගැනීම සඳහායි.

නිර්ධන පංතිය සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධය, ජනතාව සහ අධිරාජ්‍යවාදී රජයන් සහ රාජ්‍යයන් අතර ඇති ප‍්‍රතිවිරෝධ ලෙස උත්සන්න වෙයි. ඊට අමතරව අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ ‘‘නිවෙසටම ආපසු පැමිණ තිබේ.’’ පැරිස් සහ බ‍්‍රසල්ස් ප‍්‍රහාර සමගින්, ප‍්‍රංශයෙන් පටන් ගනිමින්, යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදී ධනවාදය, සිරියාවේ කොල්ලකාරී යුද්ධය, ලිබියාව, මාලි යන රටවල්වල අධිරාජ්‍යවාදී මැදිහත්වීම් වලදී දැක්වූ සක‍්‍රීය සහයෝගය වෙනුවෙන් ඔවුන්ට වන්දි ගෙවන්නට සැලැස්වූහ.

ඔවුහු විදෙස් රටවල ආධිපත්‍යය සඳහා අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ පුළුල් කරන විට, අභ්‍යන්තරිකව ඔවුහු සිය රටවල්වලම දිළිඳු ජනතාවට එරෙහිව යුද්ධයක නියැලී සිටී. අධිරාජ්‍යවාදය සෑම වර්ගයකම ප‍්‍රශ්න විසඳීම පිණිස යුද්ධ භාවිතා කරයි. ‘‘ත‍්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය’’ යන නාමයෙන් ඔවුහු රාජ්‍ය හදිසි නීතිය පනවමින්, සමස්ත සමාජයම මර්ධනයට සහ මිලිටරිකරණයට ලක් කරමින්, වර්ගවාදී  සහ සංක‍්‍රමණික අසල්වැසියන්ට එරෙහි විදේශික භීතිකාව පතුරන ප‍්‍රතිගාමී ව්‍යාපාර ඉස්මතු කරයි.

‘‘නව කම්කරු නීති සකස් කිරීමේ’’ ප‍්‍රතිපත්ති සමග ඔවුහු මර්ධනය දිගටම පවත්වාගෙන යමින් දිගු කාලීනව නිර්ධනීන්ගේ අයිතීන් මැඩ පවත්වන අතර වැටුප් ශ‍්‍රමය සූරා කෑම වැඩි වී ඇත. මිලියන ගණන් වැඩ කරන ජනතාව, විශේෂයෙන්ම තරුණයෝ, ප‍්‍රංශයේ සහ යුරෝපයේ අනිකුත් රටවල් වල බලසම්පන්න විරෝධතාවයන් සඳහා වීදි බැස ඇත.

කොමියුනිස්ට්වරුන් විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන නිර්ධනීහු සහ ජනතාව, නිර්ධන පංති සහ ජනතා විරෝධතාවයන් අභ්‍යන්තර යුද්ධවලට එරෙහිව සහ අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ විප්ලවීය යුද්ධ බවට හැරවීම පිණිස සූදානම් කිරීම ස්ථිර ලෙස ම පවරා ගත යුතුය.

අධිරාජ්‍යවාදී මෘගයාගේ උදරය තුළ සිට බොහෝ දේවල් සිදු කිරීමට, කොමියුනිස්ට්වරු නව මාඕවාදී පක්ෂ ඉදි කරමින්, ජනතාව සහ නිර්ධනීන් සමග ගැඹුරු බැඳීමක් ඇති කර ගැනීමට උත්සාහ දරමින්, විප්ලවීය ව්‍යාපාරය තුළ මතවාදී ආධිපත්‍යයක් දිනා ගනිමින්, නිර්ධන පංති නොවන සියළු මතවාදී පෙරමුණු, පුහුණු කරමින්, දේශපාලනික කරමින්, වඩාත්ම සූරාකෑමට ලක්වන වැඩ කරන පංතියේ ඒකක සහ දිළිඳුම ජනතාව සංවිධානය කරමින්, මහජන යුද්ධය ආරම්භ කිරීමේ සහ සංවර්ධනය කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය සූදානම් කිරීමට සහ ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කළ යුතුයි.

අධිරාජ්‍යවාදය විසින් පීඩාවට පත් කරන රටවල් ලෝක විප්ලවයේ කුණාටු මධ්‍යස්ථාන සහ මූල කඳවුරු බවට පත් වෙයි. ඉන්දියාව, පිලිපීනය, තුර්කිය සහ පේරු යන රටවල්වල ජනතාව සහ නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයේ ප‍්‍රධාන බලවේගය වන ගොවීහු, සිය ඉඩම් ආරක්ෂා කරගැනීමට සහ අධිරාජ්‍යවාදය විසින් නිර්මාණය කරනු ලදුව නිළධාරිවාදී ධනවාදය විසින් ක‍්‍රියාවට නංවන ගම්බද ජනගහනය විතැන් කිරීමේ සැලසුම් පරාජය කිරීමට කෘෂිකාර්මික විප්ලව හරහා නැගී සිටිති.

ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) විසින් සංවර්ධනය කරනු ලබන මහජන යුද්ධය අධිරාජ්‍යවාදයේ සහ සෑම ප‍්‍රතිගාමීත්වයකම පරාජය ඉස්මතු කරමින්, සතුරාගේ වටලෑම් සහ සමූලඝාතක යුධ ව්‍යාපාර අභිමුව පවා නොසැලී සිටියි. එය සමස්ත ලෝක ජනතාවට ගත යුතු මග පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨ නිදර්ශනයක් සපයයි. ඉන්දියානු කම්කරුවන් මිලියන සිය ගණන් ගොවි ජනතාව හා සම්බන්ධ වෙමින් ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි මග පෙන්වීම යටතේ මහජන යුද්ධය ඔසවා තබයි. එය ලෝක නිර්ධන පංතියට විශාල ශක්තියකි.

ප‍්‍රතිගාමී මෝඩි කල්ලිය විසින් නායකත්වය උසුලන පැරණි ඉන්දීය රාජ්‍යය, ජනතාවට එරෙහි යුද්ධයේ එක් පැතිකඩක් ලෙස ආදිවාසි ගොවි ජනතාව සමූලඝාතනය කිරීම ඉහළ දමමින්, ගම්මාන සහ නගරවල දැවැන්ත අත්අඩංගුවට ගැනීම් වැඩි කරමින්, විප්ලවීය නායකයින් සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පුද්ගලයින් හිංසනයට පත් කරමින් විප්ලවය වළකාලන්නට බලාපොරොත්තු සුන්වූ ප‍්‍රයත්නයක් දරයි. මෙලෙස ඉන්දීය ප‍්‍රතිගාමීහු ඉන්දීය රාජ්‍යයේ සහ රජයේ සැබෑ ස්වරූපය සහ සිය පච ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හෙලිදරවු කරයි.

මහජන යුද්ධය සංවර්ධනය කරමින් නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විප්ලවයේ ජාතික විමුක්ති අරගල වලට සම්බන්ධ වෙමින් ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) ජනතාව බෙදීමට ලක් කිරීම වළක්වයි. නව සංශෝධනවාදය පරාජයට පත් කොට ඇත; ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය සඳහා ආදර්ශයක් ඇත.

ලෝකයේ විප්ලවීය තත්ත්වය සංවර්ධනයේ අසමානතාවය, බ‍්‍රසීලය, ආජන්ටිනාව, ඉක්වදෝරය, වෙනිසියුලාව යනාදී සංශෝධනවාදී රජයන්වල බංකොලොත්භාවය යනාදිය මැතිවරණ සංශෝධනවාදයේ අර්බුද ප‍්‍රකාශ කරන අතර විප්ලවීය නිර්ධන පංති ව්‍යාපාරය සඳහා දැවැන්ත ශක්‍යතාවයක් විවර කොට ඇත.

බ‍්‍රසීලයේ නිළධාරිවාදී ධනවාදයේ ගැඹුරු දේශපාලන සහ ආර්ථික අර්බුද ඔවුන්ගේ නිළ ප‍්‍රචාරක මතය වන බ‍්‍රසීලය ‘‘නැගෙමින් සිටින බලවතෙක්’’ (‘‘බ‍්‍රසීලය’’ ලෝකයට නව යථාදර්ශනයක් යනාදී පාඨ.) යන්න පොඩි පට්ටම් කොට දමා ඇත. ආර්ථික අර්බුද මධ්‍යයේ සාම්ප‍්‍රදායික සහ නව දේශපාලනික පක්ෂ, විවිධ පංති කල්ලි නියෝජනය කරමින්, ඇද වැටුණු සහ නිමාවක් නැති අරගල කරමින් නිළධාරිවාදී රාජ්‍ය යන්ත‍්‍රයේ මුදුනට නැග ගැනීමට ප‍්‍රයත්න දරයි. බංකොලොත් අවස්ථාවාදීන් විසින් කොමියුනිස්ට්-විරෝධී නව රැල්ලක් අවුස්සවා තිබුණද, ගොවි කැරලි, නගරවල නැගීසිටීම් සමග එක්සත් වෙමින්, සමස්ත පැරණි ධූරාවලියම තැති ගන්වන්නට ප‍්‍රතිඥ දෙමින් පංති අරගලය නව තලයකට ඔසවා තබා ඇත.

ලෙනින් සහ මාඕ විශ්ලේෂණය කිරීමේ වටිනාකම නොසලකා ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය විශාල ප‍්‍රවාහයන් දෙකකට බෙදා වෙන් කරන  පේරුව තුළ පේරු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මොවාඩෙෆ්/මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පේරු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නව සංශෝධනවාදය සහ ප‍්‍රචණ්ඩා සහ ඒවේකියන් ගේ නව සංශෝධනවාදය හෙලිදරව් කළ යුතුය: පීඩිත ජනතාවගේ ජාතික විමුක්ති අරගලය සහ නිර්ධන පංති විප්ලවය අතර එක්සත්කම කොමියුනිස්ට් පක්ෂ මගින් සහතික කොට ඇත.

වෙන කවරදාටත් වඩා ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ දැනට ඇති විසිරීමේ තත්ත්වයේ සිට, මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී පක්ෂ සහ සංවිධානවල එක්සත් ජාත්‍යන්තර සම්මේලනයක් සඳහා අරගල කිරීම මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ හදිසි කාර්යභාරයක් වී ඇත. මේ කාර්ය පසුපස හඹා යෑමෙන්, මතවාදී අරගලය හරහා, ලෝකය පුරා මාඕවාදී බලවේගයන්හි නව අවධියක සම්බන්ධීකරණයක් අත් කර ගත හැකිය. මෙය විප්ලවීය නිර්ධන පංතියේ ආධිපත්‍යය යටතේ නව මහජන යුද්ධ ඇවිලවීමට සහ අධිරාජ්‍ය-විරෝධී ව්‍යාපාරය උසස් කිරීමට හේතු වනු ඇත.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ 50 වැනි සංවත්සරය සමරමු!

සභාපති මාඕ සේතුං විසින් නායකත්වය දී සංවර්ධනය කරනු ලැබූ, ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය, ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවයේ වඩාත්ම දියුණුතම අවදිය සහ උසස්තම අදියරයි. එය නිර්ධන පංතියේ ආඥදායකත්වය පවතින තත්ත්වයක් යටතේ පංති අරගලයට නායකත්වය දෙන්නේ කෙසේද, (1956) සෝවියට් සංගමයේ ධනවාදී ප‍්‍රතිස්ථාපනය සාර්ථකව සිදු වූ පසුව සහ චීනය නැවත ධනවාදය කරා ගමන් කිරීම 10 වසරකට වළක්වාලමින් සමාජවාදය යටතේ විප්ලවය පවත්වාගෙන යමින් සමාජය කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට ගෙන යන්නේ කෙසේද යන ප‍්‍රශ්න ඉදිරියට දමා ඒවා විසඳා ලූහ.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය, මිලියන සිය ගණනක ජනතාවක් නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ඒකාග‍්‍ර කරමින්, අද මාඕවාදය බවට පත්ව තිබෙන මාඕ සේතුං චින්තනයෙන් ජාත්‍යන්තර නිර්ධන පංතිය සන්නද්ධ කරමින්, ධනේශ්වර මතවාදය, දේශපාලනය සහ සංස්කෘතිය දැවැන්ත සිඳ බිඳ දැමීමකට ලක් කරමින් ඊට දැවැන්ත ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කළහ.

සභාපති මාඕ සේතුං ධනේශ්වර මාවත ගත් බලය දරන්නන්ට එරෙහිව අරගලය ස්ථාපිත කිරීම ආරම්භ කළ අතර එය ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයේ හදිසි කර්තව්‍යයි. කෙසේ හෝ මූලික දේ වූයේ ලෝක දෘෂ්ඨිමාර්ගයේ ගැටලූව විසඳීමයි; ගැටලූව නම් සංශෝධනවාදය මුලිනිපුටා දැමීමයි. එමනිසා අප විසින් ප‍්‍රභාමත් ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය සහ මතවාදී වෙනසක් සඳහා ඇතිරූ එහි ඉගැන්වීම් ග‍්‍රහණය කරගත යුතුය. මේ හැඟීමෙන් යුතුව, නව රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීමට හැකියාව ඇති, අතිවිශාල ජනතාවකගේ සහයෝගය ලත් මහජන හමුදාවක සහයෝගය ඇතිව (නිර්ධන) පංතියට බලය අල්ලා ගැනීම සඳහා ඇති ප‍්‍රමුඛ මාවත මාඕවාදය යැයි සම්පූර්ණයෙන්ම පිළිගත යුතුය.

ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවයට මුල පුරා වසර පනහක් ගත වුවද එහි බලසම්පන්න පෙරදිග සුළඟ අධිරාජ්‍යවාදය පෘථිවියෙන් අතුගා දමමින් හමා යයි. ඉන්දියාව, පේරු, පිලිපීනය සහ තුර්කිය යන රටවල්වල ශ්‍රේෂ්ඨ මහජන යුද්ධ සම්පූර්ණ පතන් ගින්නක් ඇවිළවීමේ තර්ජනය මතු කොට තිබේ. දහස් ගනන් දුෂ්කරතාවයන් තිබියදී පවා මේ මහජන යුද්ධ මගින් අධිරාජ්‍යවාදී දාමරිකයින් වූ කලී සැබෑ ත‍්‍රස්තවාදීන් බවත්, නව ලොවක් ගොඩ නැගීමේ සැබෑ වීරයින් වන්නේ පොදු මහ ජනතාව බවත්, අධිරාජ්‍යවාදය සහ සියළු ප‍්‍රතිගාමීන්  කඩදාසි කොටියන් බවත් සහ  සර්වබලධාරී වන්නේ ජනතාව බවත් තහවුරු කොට ඇත.

මේ මැයි දිනයේ, වෙන කවරදාකටවත් වඩා කුණාටු සහ අභියෝගවලින් ගහණ ලෝකයක් මධ්‍යයේ, ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංති සංස්කෘතික විප්ලවය සමරන්නේ අඛණ්ඩව රළ ප‍්‍රවාහයට එරෙහිව පිහිනමින්, ගැඹුරු මතවාදී සහ දේශපාලනික අරගලයේ කුණාටු සහ උදම් පහරට අභියෝග කරමින්, ජාත්‍යන්තර නිර්ධන පංතියට බලය අත්පත් කරගැනීමේ අරගලයේදී මාඕවාදය නගා සිටුවන්නටයි. ලෝකය වටේ සිටින කොමියුනිස්ට්වරු අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි යුද්ධවලදී ක‍්‍රියාකාරී විය යුතුවා මෙන්ම පෘථීවි පෘෂ්ඨය මතින් අධිරාජ්‍යවාදය සදහටම අතුගා දැමීමට සහ ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවයක නව දැවැන්ත රැල්ලක් සඳහා මාඕවාදය අණ දෙන ස්ථානයක මෙන්ම මග පෙන්වීමේ ස්ථානයක තැබීම ද සිදු කළ යුතුය.

අධිරාජ්‍යවාදය පෘථීවි පෘෂ්ඨය මතින් සදහටම අතුගා දැමීමට සහ ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය සිදු කිරීමට මාර්ගෝපදේශකත්වය ලබාදීමට සහ අණදෙන ස්ථානයට මාඕවාදය යෙදීමේ අරගලය ආරම්භ කිරීම අපි සමරන්නෙමු. ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන අභියෝගය වන්නේ තවමත් සිදු කිරීමට තිබෙන සහ සිදු කිරීමට ප‍්‍රමාදව තිබෙන කාර්ය වන ලෝකය පුරා මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී-මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂ ඉදිකිරීමේ සහ නැවත ඉදිකිරීමේ කාර්ය ඉෂ්ට කිරීමෙන් මෙන්ම සෑම රටකම හැකිතාක් මහජන යුද්ධ පූරණය කිරීමෙනි.

අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධ භංග වේවා, මහජන යුද්ධය දිගු කල් දිනේවා!

නව මාඕවාදී ජාත්‍යන්තර මූලස්ථානයක් සහ නව ජාත්‍යන්තර එක්සත් මාඕවාදී සම්මේලනයක් උදෙසා!

අධිරාජ්‍යවාදය සහ සියළු ප‍්‍රතිගාමීන් කඩදාසි කොටියන් වෙති!

2016 මැයි 01

ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනයට අත්සන් කළ පක්ෂ සහ සංවිධාන…

ඇෆ්ගනිස්ථාන් කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්‍ෂය
ඉක්වදෝර් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය රතු හිරු – CPE (RS *
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී)*
ඉරාන මාඕවාදී සමූහය*
කම්කරු හඬ කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
කොමියුනිස්ට් බ්ලොග් ජාලය
කොලොම්බියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය නැවත ඉදිකිරීමේ මාඕවාදී සංවිධානය
චිලී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය රතු ඛණ්ඩය
ජනතාවට සේවය කරනු – නෝර්වේ කොමියුනිස්ට් ලීගය
ජනතාවට සේවය කරනු – ෂෙයිසායු සොරෙල්හ් – ඔක්සිටානි – ප‍්‍රංශ රාජ්‍යය
තුර්කි කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය /මාක්ස් – ලෙනින්වාදී – TKP/M-L *
නේපාල කොමියුනිස්ට් න්‍යෂ්ටිය
පංති ස්ථාවරය, ජර්මනිය
පේරු ජනතා ව්‍යාපාරය (ප‍්‍රතිසංවිධාන කමිටුව)
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය, බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
බොලීවියානු විප්ලවීය ජනතා පෙරමුණ මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී
බ‍්‍රසීල කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය රතු ඛණ්ඩය – CPB (RF)
මාඕවාදී කණ්ඩායම ෂෝරේෂ් – ඉරානය (MSG)
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායම – එක්සත් ජනපදය
(මාඕවාදී) කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ආරම්භ කිරීමේ කමිටුව, ඔස්ටි‍්‍රයාව
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉතාලිය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව, ස්පාඤ්ඤ රාජ්‍යය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය – ප‍්‍රංශය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය මනිපූර්
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ටියුනීසියාව
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ්‍රී ලංකාව
මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕවාදී පක්ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව (ජර්මනිය) – MLM-PAK
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ( PCR-RCP කැනඩාව)
සර්බියානු කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය

* සන්නිවේදනයේ ඇති දුෂ්කරතාවයන් නිසා, නිළ අත්සන් කිරීම තවමත් අපෙක්ෂා කරයි.

සභාපති මාඕ සේතුං ගේ උද්දෘත – ජනතාවට සේවය කිරීම –

සභාපති මාඕ සේතුං ගේ උද්දෘත

– ජනතාවට සේවය කිරීම –

Mao-Zedong-on-table

අප නිරහංකාර සහ දුරදර්ශී විය යුතු ය; අහංකාර සහ කා පනින සුළු නොවී සිටීමට වගබලා ගත යුතු ය. චීන ජනතාවට ඉත සිතින් ම සේවය කළ යුතු ය.

‘‘චීනයට හිමි වයි හැකි ඉරණම් දෙක’’ (1965 අපේ‍්‍රල් 23) ‘‘තෝරාගත් කෘතීන්’’, 3 වෙනි වෙළුම, 253 වෙනි පිටුව.

අප වෙනස් වන්නේ ජනතාවට ඉත සිතින් සේවය කිරීම, එක මොහොතකටවත් මහජනතාවගෙන් වෙනස් නොවී සිටීම, සියළු අවස්ථාවලදී ම කෙනෙකුගේ ආත්මාර්ථය හෝ කුඩා කණ්ඩායමක වුවමනා මුල් නොකර ජනතාවගේ ම උවමනාවන් මුල් කරගෙන ක‍්‍රියා කිරීම හා මහජනතාවට අපේ ඇති වගකීම පක්ෂයේ ප‍්‍රධාන මණ්ඩලවලට ඇති වගකීම සමග එක් කරගෙන ක‍්‍රියා කිරීම නිසා ය.

‘‘සභාග ආණ්ඩුව ගැන’’ (1945 අපේ‍්‍රල් 24) ‘‘තෝරාගත් කෘතීන්’’, 3 වෙනි වෙළුම, 315 වෙනි පිටුව.

රජයේ විවිධ අංශ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මධ්‍යගත වාදය ක‍්‍රියාත්මක කළ යුතු ය. ඒවා බහුජනතාව කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතු ය; ඒවායේ සේවක පිරිස ජනතාවට සේවය කළ යුතු ය.

‘‘ජනතාව අතර ප‍්‍රතිවිරෝධතාවයන් නිවැරදිව විසඳීම ගැන’’ (1957 පෙබරවාරි 27) 1 වෙනි සාක්කු මුද්‍රණය, 8 වෙනි පිටුව.

බේතුන් සහෝදරයාගේ ජීව ගුණය, තමන් ගැන නොසිතා සම්පූර්ණයෙන් ම අනුන් සඳහා කැපවීම ආදිය, ඔහු වැඩ කිරීමේ දී දැක් වූ අපරිමිත වූ වගකීමකින් යුතු හැඟීමෙන් සහ සියළු ම සහෝදරයින් සහ ජනතාව කෙරෙහි දැක් වූ උණුසුම් සහගත හැඟීමෙන් ද පෙන්වා දෙන්නට යෙදුණි. සැම කොමියුනිස්ට්වාදියෙකු ම ඔහුගෙන් උගත යුතු ය.

……… ඔහු තුළ වු සර්ව සම්පූර්ණ ආත්ම පරිත්‍යාගශීලී භාවය අප සියලූ දෙනා ම ඉගෙන ගත යුතු ය. එම හැඟිම් වලින් යුතු වු විට සෑම කෙනෙකුට ම ජනතාවට වැඩදායක කෙනෙකු විය හැක. මිනිසකුගේ හැකියාව වැඩි හෝ අඩු විය හැක. එහෙත් ඔහුට මේ කිව් ජීවගුණය ඇත්නම්, ඔහු ඒ පමණින් ම උතුම් හැඟීම් ඇත්තා වූ ත්, පිරිසිදු හදවතකින් හෙබියා වූත්, තැනැත්තෙකු වෙයි; ඒ මිනිසා අධ්‍යාත්මික ගුණ වගාව ඇති පහත් උවමනා වලින් තොර මිනිසකු වෙයි; ජනතාවට ප‍්‍රයෝජනවත් වටිනාකමකින් යුතු මිනිසකු ද වෙයි.

‘‘නෝමන් බේතුන් සමරමු’’ (1939 දෙසැම්බර් 21 වෙනි දා) ‘‘තෝරාගත් කෘතීන්’’, 2 වෙනි වෙළුම, 337-338 වෙනි පිටු.

අපේ සියළු ම කාඩර්වරු ඔවුන් මොන තනතුරු දැරුවත් ජනතාවගේ සේවකයෝ වෙති. අප කරන සියළු දෙයක් ම කරන්නේ ජනතාවට සේවය කිරීම සඳහා ම ය. එසේ නම් අපේ නරක ගති ගුණවලින් කුමක් හෝ ඉවත දැමීමට අප අකමැති විය යුත්තේ ඇයි?

‘‘1945 වර්ෂයට අයිති කාර්යයන්’’ (1944 දෙසැම්බර් 15).

අපේ යුතුකම අප ජනතාවට වගකිව යුත්තන් විම ය. හැම වචනයක් ම, හැම ක‍්‍රියාවක්ම සහ හැම ප‍්‍රතිපත්තියක්ම මහජනතාවගේ උවමනාවන්ට අනුකූල විය යුතු ය. වැරදි කෙරුනොත් ඒවා හරි ගැස්සිය යුතු ය. ජනතාවට වගකීමයැයි කියන්නේ එයට ය.

‘‘ජපානයට විරුද්ධවිමේ යුද්ධය ජය ගැනීමෙන් පසු තත්ත්වය සහ අපේ ප‍්‍රතිපත්තිය’’ (1945 අගෝස්තු 13) ‘‘තෝරාගත් කෘතීන්’’, 4 වෙනි වෙළුම, 16 වෙනි පිටු.

අරගල ඇත්තේ කොතැනක ද එතැන පරිත්‍යාගය ද වෙයි; මරණය පොදු සිදුවිමක් වෙයි. එහෙත් අප සිත් තුළ ජනතාවගේ උවමනාවන් ද ඉතා ම වැඩි දෙනෙකුගේ දුක් වේදනාවන් ද ඇත; අප ජනතාව වෙනුවෙන් මිය යන විට එය වැදගත් මරණයක් වෙයි. එසේ වුව ද අනවශ්‍ය පරිත්‍යාගයන් වළක්වාලීමට අපි හැම උත්සාහයක් ම දැරිය යුතු වෙමු.

‘‘ජනතාවට සේවය කරමු’’ (1944 සැප්තැම්බර් 8 වෙනි දා) ‘‘තෝරාගත් කෘතීන්’’, 3 වෙනි වෙළුම, 228 වෙනි පිටු.

සියළුම මිනිස්සු මැරෙති. එහෙත් මරණය වැදගත්කම අතින් වෙනස් විය හැක. පැරණි චීන ලේඛකයෙකු වු සුසුමා චිං මෙසේ කිවේ ය. ‘‘මරණය සියළු මිනිස්සුන්ට එක හා සමානව පැමිණෙන මුත්, එය තායි කන්දට වඩා බර හෝ පිහාටුවකට වඩා සැහැල්ලූ විය හැක.’’ ජනතාව සඳහා මිය යෑම තායි කන්දටත් වඩා බර ය. එහෙත් පැසිස්ට් වාදීන්ට වැඩ කර, සූරා කන්නන් සහ, පෙළන්නන් වෙනුවෙන් මිය යෑම පිහාටුවකට ත් වඩා සැහැල්ලූ ය.

එම ලිපියෙන් ම – 227 වෙනි පිටුව.

 

ඉන්දියාව – කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන්

ඉන්දියාව – කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන්

කාන්තා ගරිල්ලාවන් 50% කට වඩා වැඩියෙන් සිටින බව ජ්‍යෙෂ්ඨ මාඕවාදී නායකයෙකු කියයි…

ඉන්දියාවේ තහනම් සංවිධානයක් වන – ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි සන්නද්ධ අංශය වන, මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදාව (PLGA) 2013-2014 වසරවල සිට නව බදවා ගැනීම් සඳහා කාන්තාවන් සියයට 60-70 පමණ ප්‍රතිශතයකින් වැඩි වී තිබේ. ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී) හි මධ්‍යම කලාප බියුරෝවේ සියයට 50 කට වඩා මහජන විමුක්ති ගරිල්ලා හමුදා‍වේ කාඩර්වරු දැනට කාන්තාවන් වේ….

 

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…

ඒකාබද්ධ මැයි දින ප‍්‍රකාශනය
2014 මැයි 1

තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ…

Cultural_REV_mao_I1

අධිරාජ්‍යවාදී ක‍්‍රමයේ දිග්ගැස්සණු අර්බුදයන්ගෙන් බිලියන ගණන් ජනතාව පීඩාවට පත්කරන කාලකණ්ණිකම සහ දුෂ්කරතාවයන් අතිශයන්ම උග‍්‍ර කරන ලද ලෝකයක, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ. දශ ලක්‍ෂ ගණන් රැකියාවලින් පලවා හැර තිබේ. සමාජ ආරක්‍ෂාව අඩු කොට ඇත. මිළ වැඩි වීම තවදුරටත් සම්මත ජීවන තත්වයන් අඩු කරයි. වෛද්‍යප‍්‍රතිකාර සහ උසස් අධ්‍යාපනය දුෂ්ට ලෙස මිළ වැඩි තත්වයට පත් වී ඇත. ඒ අතර මේ සිත් පිත් නැති ක‍්‍රමයේ අපරාධකරුවෝ පිළිකුල් සහගත ලෙස විදහාපාන ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන ධනය සහ බිලියනපතියන්ගේ ලැයිස්තු ගැන වන පුරසාරම් දෙඞීම යන සියල්ල අතරතුර, වඩාත් කුරිරු ජනතා විරෝධී ක‍්‍රමවේදයන් පවා සාදයි.

වහලුන් ලෙස වැඩකිරීමට සංක‍්‍රමණික කම්කරුවන්ට බලකෙරෙන්නේ කොතැනකද, ළමා සහ කාන්තා ජාවාරම් අතිවිශාල අනුපාතයකින් වැඩි වීමට පටන් ගෙන තිබෙන්නේ කොතැනකද, ‘පසුගාමී’ ඇෆ්ගනිස්ථානයේ හෝ ‘සංවර්ධිත’ ඇමෙරිකාවේ හෝ වෙනසක් නැතිව කාන්තාවන් දූෂණය කිරීම සහ මරා දැමීමේ කෲරත්වයෙන් පෙලීම දිගටම සිදුවන්නේ කොතැනකද, සුළු ජාතීන් හුදෙකලා කොට පීඩනයට ලක්කොට තිබෙන්නේ කොතැනකද, තරුණයින් දඩයම් කරනු ලබන සහ හිංසා කිරීමට ලක් කරන්නේ කොතැනකද, අඩුම තරමින් සාධාරණ වැටුපක් සහ ජීවන තත්වය උදෙසා වන ඉල්ලීම් වෙඩි උණ්ඩවලින් සහ සිරගත කිරීම්වලින් කපා දැමෙන්නේ කොතැනකද, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

ලාභය පිණිස සිදුකරන අන්ධ ලුහුබැඳයාම් නිසා සිදුවන පරිසර විනාශයන් මධ්‍යයේ, සෑම සමාජයක් තුළම සහ පීඩිත සහ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර අසමානතාවයේ විවරය වේගයෙන් පළල් වෙන අතරවාරයේ, තවත් මැයි දිනයක් එළඹ තිබේ.

මර්ධනය සහ සූරාකෑම ප‍්‍රතිරෝධයන් උත්පාදනය කරයි. එමෙන්ම මේ ප‍්‍රතිරෝධයන් වර්ධනය කරයි. රටකට පසු රටක් වශයෙන් පංති අරගල සහ ජනතා කැරලි වල වර්ධනය වන රැල්ලට මේ ලෝකය සාක්‍ෂි දරයි. මේ ප‍්‍රචණ්ඩ කැළඹිලි වල ලෝකයයි. පුළුල් පරාසයක බලවේගයන් ක‍්‍රමයට එරෙහි අරගලය තුළට තල්ලු කෙරෙමින් තිබේ. වීදි තුළ කලහකාරීත්වය නව සමාජයක් ඉදි කිරීම උදෙසා, රැඩිකල් කඩා බිඳගෙන යෑමකට ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවට කිසිදු සැකයක් නැත. එනමුදු එය සමස්ත නව පරපුරක් සමගම සම්බන්ධ වෙමින් කොමියුනිස්ට්වාදයේ විප්ලවීය මෙහෙයුමට ඔවුන් දිනාගනිමින් අතිවිශාල අවස්ථාවන් විවර කරයි. එය විප්ලවයට මග පාදයි. මෙය මූලධර්මයකි. එය දැඩි ලෙස ග‍්‍රහණය කළ යුතුමය.

දශකයකට පෙර හෝ ඊට කලකට පෙර, නිර්ධන පංතියේ පැවැත්ම ප‍්‍රශ්න කිරීමට ලක් වූහ. පංති අරගලය අනවශ්‍ය බව ප‍්‍රකාශ කෙරුණු අතර ඒ වෙනුවට මහජන ව්‍යාපාර ආදේශ කළ යුතු බව සලකනු ලැබිණි. ඉන්දියාව සහ චීනය වැනි රටවල් පමණක් නොව, තව තවත් අධිරාජ්‍යවාදී බලකඳවුරු වල පවා නැවත නැවතත් වූ සටන්කාමී කම්කරු අරගල අවස්ථාවන් අද ලෝකය පරීක්‍ෂාවට ලක් කොට ඇත. මේ සඳහා සෑම හේතුවක්ම ඇත. 21 වැනි ශත වර්ෂයේ තාක්‍ෂණික ආශ්චර්යයන් ගැන වූ පුරසාරම් කෙසේ වෙතත්, බංගලාදේශයේ ඇඟලුම් කර්මාන්තවල මිනීමරු බිම් තුළ, කටාර්හි වහල් ශ‍්‍රම කඳවුරු තුළ, චීනයේ ශ‍්‍රම බැරැක්ක තුළ හො අධිරාජ්‍යවාදී රටවල දැඩි ලෙස වැඩෙහි යොදවන වැඩ පළවල්වල, අතිවිශාල නිර්ධන පංතිකයින් ප‍්‍රමාණයකගේ තත්ත්වය 18 වැනි ශතවර්ෂයේ මෙන් කුරිරු වේ. ඒ අතරම, පැහැදිලි ලෙසම පාලනයේ මර්ධන ක‍්‍රමවේදයන් සහ වෙන කවරදාකටත් වඩා වැටුප් ශ‍්‍රමයේ නවීන මධ්‍යස්ථාන තුළ වැඩ ප‍්‍රමාණයන් වල වැඩි වීම නිර්ධනීන්ගේ හුස්ම හිර කරයි.

විවිධ මානයන්ගෙන්, ගෝලීයකරණයේ කොල්ලකෑම පීඩිත රටවල ගැඹුරින් සටහන් වී තිබේ. පුද්ගලීකරණය සහ නිදහස්වාදය සේවා නියුක්තියේ සමස්ත අංශ සහ කුඩා ව්‍යාපාර අතුගා දමා තිබේ. හැමවිටම අයහපත්, වැඩ කිරීමේ තත්ත්වය, දැරිය නොහැකි වී තිබේ. මෙය ගෝලීය අර්බුදයෙන් උග‍්‍ර කොට තිබේ. අති බහුතරයකගේ ජීවන තත්ත්වය නරක අතට හැරීමට ප‍්‍රතිලෝමව සමානුපාතිකව, පාලකයින් විසින් පැහැරගන්නා ලද අල්ලස් සහ ලාභ අභ්‍යවකාශයේ මුදුනටම ළඟා වී ඇත. ජනතාවගේ දු:ක්ඛිත බව වැඩිවෙන අතරවාරයේ, ඔවුන් ලබා ගන්නා විසල් කප්පාදු කිරීම් ගැන ඇස් හෙළමින් පාලකයෝ මුරණ්ඩු ලෙස දැවැන්ත ව්‍යාපෘති පසුපස හඹායති.

මේ සියල්ලටම යටින් නැවත නැවත සිදුවන කැරලි වල පිපිරීම් ඇති බව ලෝකය තුළ දක්නට ලැබේ. වෙළඳ ව්‍යාපාර සාමාන්‍ය ලෙස ගමන් නොකරයි. නියත අර්ථයෙන් මෙය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සහ උන්ගේ ගැත්තන්ටද සත්‍ය වේ. ඔවුන්ගේ වර්ධනය වන පොරය සෑහෙන පරිදි මෙය පෙන්වාදෙයි.

විප්ලවය සඳහා, කොමියුනිස්ට්වාදය සඳහා හඬගාන ලොකයක් තුළ, තවත් මැයි දිනයක් පැමිණේ; පංති විඥත නිර්ධනීන්ට සහ ඔවුන්ගේ පෙරමුණු බලඇණියට, මාඕවාදීන්ට, නිර්ධන පංතිකයින්ගේ ලෝකය පරිවර්තනය කිරීමේ මෙහෙයුමේ සහ නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදයේ ශ්‍රේෂ්ඨ සම්ප‍්‍රදායේ ග‍්‍රාහකය අල්ල ගැනීම උදෙසා වූ තවත් දිනයකි.

අද ලෝකයේ කිසිම තැනක සමාජවාදී රටක් නොමැත. පුළුල් වශයෙන් ප‍්‍රගතිශීලී වූ හෝ ජනතාවාදී වූ රජයක් පවා නොමැත. අතිමහත් දෙයක් කිරීමට තිබේ. එනමුදු නිර්ධනීන්ගේ ලෝකය නිදහස් කර ගැනීමේ මෙහෙයුම නොනවත්වා කරගෙන යෑමට ශක්තිය සහ විශ්වාසය ලබා දෙන සාධකද පවතී – මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය හි පැහැදිලි බව සහ ප‍්‍රචණ්ඩා-බට්ටරායි කල්ලිය සහ එවේකියන්වාදය ඇතුළු සියළු පැහැයන්ගෙන් යුත් සංශෝධනවාදයට එරෙහි අරගලය ගැඹුරු වීම, ලෝකය පුරා දක්නට ලැබෙන අරගල රැල්ල, ඉන්දියාවේ සහ පිලිපීනයේ මහජන යුද්ධ සහ අනෙකුත් සමහර රටවල්වල ප‍්‍රතිසංවිධානය වීම් සහ සූදානම් වීම්, ජාත්‍යන්තරවාදී බැම්ම සහ මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධාන අතර ක‍්‍රියාකාරකම් ශක්තිමත් වීම.

මේ ශක්තීන් මත කරන ගොඩනැගීමෙන්, මාඕවාදීහු වීදි තුළ කැරලිකාරී ශක්තිය විප්ලවය දෙසට දැමීමේ දිශානතිය සඳහා සුදුසු සංවිධාන ආකරයන්, එහි මධ්‍යය ලෙස මාඕවාදී පක්‍ෂ ඉදිකිරීමෙන් සහ ශක්තිමත් කිරීමෙන් නිර්මාණාත්මකව සංවර්ධනය කළ යුතුය. ඔවුහු මාඕවාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධානවල ජාත්‍යන්තර සංවිධානය සෑදීමේ කාර්යභාරය ඔසවා ගත යුතුයි. මෙය නිර්ධන පංතිකයින්ගේ සහ පීඩිත ජනතාවගේ සංවිධිත ජාත්‍යන්තර අධිරාජ්‍ය-විරෝධී පෙරමුණේ හරය විය යුතුයි. මෙලෙස මාඕවාදීන්ට, ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ නව සමගියක් සාක්‍ෂාත් කරගෙන, එය ලෝක ව්‍යාප්ත ජනතා අරගලවල පෙරමුණු රියෙහි තබා වත්මන් ලෝකයට විප්ලවීය විභවය මුළුමනින්ම මුදාහැර කුළු ගන්වා, මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදය පිහිටුවීමට සහ වර්ධනය කිරීමට හැකිවිය යුතුයි.

අධිරාජ්‍යවාදයට අනාගතයක් නැත! අනාගතය කොමියුනිස්ට්වාදය සතුය!
සියළු රටවල නිර්ධන පංතිකයින් සහ පීඩිත ජනතාව, සමගිවව්!
අධිරාජ්‍යවාදය සහ එහි මුර බල්ලන් භංගවේවා!
නිර්ධන පංති ජාත්‍යන්තරවාදය දිගුකල් දිනේවා!
ලෝක නිර්ධන පංති විප්ලවය දිගුකල් දිනේවා!

2014  මැයි 1

මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ඉදිකිරීමේ කමිටුව, ගලීෂියාව – ස්පාඤ්ඤ ජනරජය
ඇෆ්ගනිස්ථානයේ කොමියුනිස්ට් (මාඕවාදී) පක්‍ෂය;
ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාක්ස්-ලෙනින්වාදී) නක්සල්බාරි;
මාඕවාදී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සහ පංති අරගලය – බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍ය
මහා කැළඹීම WSRP – වේල්සය බි‍්‍රතාන්‍ය රාජ්‍යය
කොමියුනිස්ට්වාදය දෙසට මහා පාගමන (මැඩ්රිඩ්, ස්පාඤ්ඤය);
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායම – එක්සත් ජනපදය
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ටියුනීසියාව
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ප‍්‍රංශය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය-ඉතාලිය;
මාඕවාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය – තුර්කිය උතුරු කුර්දිස්ථාන්
මාඕවාදී විප්ලවීය ලීගය – ශ්‍රී ලංකාව
විප්ලවීය කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (PCR-RCP කැනඩාව)
විප්ලවීය භාවිතාව – එක්සත් රාජධානිය
ජනතාවට සේවය කරනු – නොර්වේ කොමියුනිස්ට් ලීගය
කම්කරු හඬ – මලයාසියාව
ජනතාවට සේවය කරනු – ෂෙයිසායු
සොරෙල්හ් – ඔක්සිටානි – ප‍්‍රංශ රාජ්‍යය;

ABar-11

English copy…

Another May Day comes

Another May Day comes, in a world where the misery and deprivation suffered by billions of people is immensely aggravated by the prolonging crisis of the imperialist system. Millions have been thrown out of jobs. Social security is cut down. Growing price rise further depresses living standards. Medical treatment and higher education become atrociously expensive. Meanwhile the perpetrators of this merciless system workout even more vicious anti-people measures, all the while obnoxiously flaunting their swelling wealth and boasting of billionaire lists.

Another May Day, where immigrant workers are forced to labour as slaves, where the trafficking of women and children continue to increase in staggering proportions, where women continue to suffer the brutality of rape and murder no matter whether its ‘backward’ Afghanistan or ‘advanced’ USA, where minorities are isolated and suppressed, where the youth are hounded and persecuted, where the demand for something as minimal as fair wages and living conditions is cut down with bullets and imprisonment.

Another May Day, in the midst of environmental devastations caused by the blind pursuit of profit, in the midst of the rapidly widening chasm of inequality within each society and between imperialist and oppressed countries.

Oppression and exploitation generates resistance. And this resistance grows. This world is witness to the growing wave of class struggles and popular rebellions in country after country. This is a world of turmoil. A wide range of forces are being propelled into struggle against the system. The grooming of the streets is no doubt insufficient for a radical break, for the building of a new society. But it opens up tremendous opportunities for connecting with a whole new generation and winning them over to the revolutionary mission of communism. It paves the way to revolution. This is principal. It must be firmly grasped.

Just a decade or so ago, the existence of the proletariat itself was questioned. Class struggle was declared redundant and considered to be replaced by movements of ‘multitudes’. Today the world is marked by repeated occasions of militant workers struggles, not just in countries like India or China, but even more so in the citadels of imperialism. There is every reason for this. For all the tall talk of the technical wonders of the 21st century, whether in the killing fields of the garment industry in Bangladesh, the slave labour camps of Qatar, the labour barracks in China, or the sweat-shops of imperialist countries, the conditions in which the vast majority of proletarians labour are as atrocious as those of the 18th century. Meanwhile, explicitly oppressive methods of control and ever increasing workloads in the modern centres of wage slavery increasingly suffocate the proletarians.

At a different dimension, the ravages of globalisation have deeply marked the oppressed countries. Privatisation and liberalisation have wiped whole sectors of employment and small business. Working conditions, already bad, have become unbearable. This was aggravated by the global crisis. In inverse proportion to the worsening of living conditions of the vast majority, corruption and profit taking by the rulers have reached astronomic peaks. While the miseries of the people multiply, the rulers obstinately pursue grandiose projects eying the fat cuts they will get.

All of this underlies the repeated outbursts of rebellion seen in the world. Business cannot go on as usual. In a certain sense this is true of the imperialists and their lackeys too. Their growing contention amply indicates this.

Another May Day comes, in a world crying out for revolution, for communism; a day for the class conscious proletariat and their vanguard, the Maoists, to take stock of the world transforming mission of the proletariat and the great traditions of proletarian internationalism.

Today there is no socialist country. Not even a government that can be broadly qualified as progressive, pro people. There is much, much, to be done. But there are also factors that give strength and confidence in pursuing the world emancipatory mission of the proletariat—the clarity of Marxism-Leninism-Maoism and the deepening of the struggle against revisionism of all hues including those of the Prachanda-Bhattarai clique and Avakianism, the wave of struggles seen all over the world, the people’s wars in India and the Philippines and its reorganisation or preparation in some other countries, the strengthening of internationalist ties and activities among Maoist parties and organisations.

Building on these strengths, the Maoists must creatively develop forms of organisation suitable for orienting the rebellious energy of the streets towards revolution, with the building and strengthening of Maoist parties at its center. They must take up the task of building an international organisation of Maoist parties and organisations. This must be the core of an organised international anti-imperialist front of the proletarians and oppressed peoples. Thus the Maoists will be able to establish and develop Marxism-Leninism-Maoism, realise a new unity of the international communist movement, place it at the van of worldwide people’s struggles and fully unleash and realize the revolutionary potential of the present world.

Imperialism has no future! The future belongs to communism!
Proletarians and oppressed people of all countries, unite!
Down with imperialism and all its watchdogs!
Long live proletarian internationalism!
Long live world proletarian revolution!

May 1st, 2014

Committee for Building a Maoist Communist Party, Galicia – Spanish state
Communist (Maoist) Party of Afghanistan
Communist Party of India (M-L) Naxalbari
Communist Party of India (Maoist)
Democracy and Class Struggle – British State
Great Unrest WSRP – Wales British State
Long March Towards Communism (Spain)
Maoist Communist Group – USA
Maoist Communist Movement Tunisia
Maoist Communist Party France
Maoist Communist Party Italy
Maoist Communist Party – Turkey North Kurdistan
Maoist Revolutionary League – Sri Lanka
Revolutionary Communist Party (PCR-RCP Canada)
Revolutionary Praxis – United Kingdom
Serve the People – Communist League of Norway
Servir Le Peuple – Sheisau Sorelh – Occitany – French state
Workers Voice – Malaysia

ABar-11

පිලිපීනයේ නව මහජන හමුදාව පිහිටුවා 45 වසරක් ගතවීම නිමිත්තෙන්

පිලිපීනයේ නව මහජන හමුදාව පිහිටුවා 45 වසරක් ගතවීම නිමිත්තෙන්

CPP 45th Anniversary celebration in northeast Mindanao Region

CPP 45th Anniversary celebration in northeast Mindanao Region

ආදරණීය සොහොයුරනි,

2014 මාර්තු 29 වන දින, පිලිපීන විප්ලවීය ව්‍යාපාරය නව ජනතා හමුදාව පිහිටුවීමෙන් 45 වසරක් සපිරීම පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ නායකත්වය යටතේ සමරනු ඇත. මේ අවස්ථාවේදී, පිලිපීනයේ  ජාතික ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණ, මහජන යුද්ධයේ සමස්ත ජයග‍්‍රහණයන්ට ආචාර කිරීමට, දිවිපිදූ විප්ලවවාදීන්ට උපහාර පුද කිරීමට, පිලිපීන විප්ලවයට ජාත්‍යන්තර සහය පෙල ගැස්වීමට සංස්කෘතික අංගයක් ද ඉදිරිපත් කරනු ඇති.

නව මහජන හමුදාව ජනතාවගේ මූලික අවශ්‍යතාවයන්ට සේවය කරති. එය කෘෂිකාර්මික විප්ලවයේදී, එක්සත් ජනපදයට, රදළවාදයට සහ නිළධාරිවාදී ධනවාදයට එරෙහි එක්සත් පෙරමුණේදී සහ ගම්බද විප්ලවීය මහජන මූල ප‍්‍රදේශ ඉදි කිරීමේ දී ප‍්‍රමුඛ කාර්ය භාරයක් ඉටු කළහ. මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදයෙන් මග පෙන්වනු ලබන පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ නායකත්වය අනුගමනය කරමින්, නව මහජන හමුදාව පසුගිය දශක හතරක කාලය තුළ සිය ශක්තිය සංචය කරගෙන වැදගත් ජයග‍්‍රහණ දිනා ගෙන තිබේ. එය ෆැසිස්ට්වාදී ඒකාධිපති මාර්කෝස්ගේ සහ වත්මන් බෙනිග්නෝ ඇක්විනෝ පාලනය ඇතුළු, එක්සත් ජනපද රූකඩ පාලනයන් එකකට පසු එකක් සමග ප‍්‍රචණ්ඩ ලෙස සටන් වැද තිබුණි. එය විවිධ වර්ගයේ ප‍්‍රහාර දියත් කිරීමට, සතුරාගෙන් අවි අත්පත් කර ගැනීමට සිය ධාරිතාව වර්ධනය කරගෙන තිබෙන අතර වෙන කිසිදිනෙකට වඩා මහජන හමුදාවේ ඒකක වැඩි ප‍්‍රමාණයක් නිර්මාණය කොට ඇත. එය දීප ව්‍යාප්ත සමස්ත පළාත් 81 කින් 71 ක මෙහෙයුම් කටයුතු කරමින්, විවිධ මහජන සංවිධාන සහ ග‍්‍රාමීය සහ නාගරික මට්ටමින් දේශපාලන බලයේ අවයව ඉදිකරමින් විප්ලවීය මහජන මූල ප‍්‍රදේශ කහවුරු කරගැනීමට හැකියාව ඇතිව සිටී. එය වැඩවසම් ඉඩම් බදු දීම පහළ දැමීම, අධික පොලිය ගැනීම මුලිනුපුටා දැමීම, කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය වැඩිකිරීම, ග‍්‍රාමීය සාමූහිකත්වය ඉදි කරමින් සහ ජනතාවගේ ජීවන තත්වය වැඩි දියුණු කරමින් ගොවියන් සංවිධාන ගත කොට තිබේ. පසුගිය 45 වසර තුළ, ජනතාවගේ හමුදාවක් ලෙස එය අවංකවම සේවය කොට තිබේ. ජනතාව එයට ආදරය කරන අතර එය ආරක්‍ෂා කරගෙන තිබේ. මේ වෙනුවෙන් ඔබේ සහයෝගීතාවයේ සහ නව මහජන හමුදාවේ 45 වසරක සටන් වර්ෂයන්, විශේෂයෙන්ම ලෝක ව්‍යාප්ත නිර්ධන පංති විප්ලවයේ ඉදිරිගමන වෙනුවෙන් එහි කාර්යභාරය සම්භාවනාවට පාත‍්‍ර කිරීමේ ඔබේ පණිවුඩ ලැබීම අපි බෙහෙවින් අගය කරමු. ඔබේ පණිවුඩ  අපේ විද්‍යුත් ලිපිනය ට ndf@casema.nl2014 මාර්තු 25 ට පෙර එවීම අපි අගය කරමු. පිලිපීන විප්ලවය සහ නව මහජන හමුදාව ගැන වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා, කරුණාකර පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ තොරතුරු බියුරෝවේ වෙබ් අඩවියට පිවිසෙන්න:

www.philippinerevolution.net

ඔබේ කාරුණික අවධානයට සහ සැලකිල්ලට අපි ස්තූතිවන්ත වෙමු.

 ලූවිස් ජී. ජලන්දෝනි
ප‍්‍රධාන ජාත්‍යන්තර නියෝජිත
පිලිපීන ජාතික ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණ

දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙහි හැරෙන තැන

දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙහි හැරෙන තැන

1942, ඔක්තෝබර් 12

[මේ කතුවැකිය සහෝදර මාඕ සේතුං විසින් යෙන්ආන් නුවර විමුක්ති දිනපතා පුවත්පත සඳහා ලියන ලදි.]

Map of Stalingrad

 

ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන බි‍්‍රතාන්‍ය සහ ඇමරිකන් පුවත්පත් විසින් වර්ඩන් සටන හා සසඳා ඇත; ‘‘රතු වර්ඩන්,, දැන් ලොව පුරා පතළ ය. මේ සැසඳීම කොහෙත් ම සුදුසු නො වේ. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන ස්වභාවය අතින් 1වැනි ලෝක යුද්ධයේදී කළ වර්ඩන් සටනට වෙනස් ය. එහෙත් ඒවාට පොදු වූ දෙයක් ද ඇත – එනම්, එකල මෙන් දැන් ද, බොහෝ දෙනා ජර්මනියට යුද්ධය දිනන්ට තවම පුළුවන් ය’යි සිතීමට ජර්මන් පහරදීම මගින් නොමග යවනු ලැබ සිටිති යන්නයි. 1වැනි ලෝක යුද්ධය 1918ටේ සීතසෘතුවෙදී අවසන් වීමට දෑවුරුද්දකට පෙර, 1910 දී ජර්මන් බලසේනාවෝ වර්ඩන්හි ප‍්‍රන්ස බලකොටුවට ප‍්‍රහාර කීපයක් ම දියත් කළහ. වර්ඩන්හි ප‍්‍රධාන අණදෙන්නා වූයේ ජර්මන් ඔටුන්න හිමි කුමාරයා ය; සටනට යවනලද බලසේනාවෝ ජර්මන් හමුදාවේ ඉස්තරම් ම කොටස වූහ. සටන තීරණාත්මක වැදගත්කමකින් යුක්ත විය. රුදුරු ජර්මන් වේගවත් ප‍්‍රහාරයන් ව්‍යර්ථ වූ පසු, මුළු ජර්මන්-ඕස්ති‍්‍රයන්-තුර්කි-බුල්ගේරියානු පිලට අනාගතයක් නැති විය; එතැන් සිට ඒ පිලේ දුෂ්කරතා වැඩි වෙන්ට විය, එය එහි අනුගාමිකයන් විසින් අත් හරිනු ලැබී ය, එය කැඞී බිඳී වීසිරී ගොස්, අන්තිමේදී ඇද වැටුණි. එහෙත් ඒ කාලයේ. ඉංග‍්‍රිසි-ඇමරිකන්-ප‍්‍රන්ස පිල, ජර්මන් හමුදාව තවම ඉතා බලවත් ය’යි විශ්වාස කරමින්, මේ තත්වය තරයේ වටහා නො ගත්තේ ය; ඔව්හු තමන්ගේ ජයග‍්‍රහණය ළං ළං ව එන බව නො දත්හ. ඉතිහාසීය වශයෙන්, විනාශ වීමට ළං වී සිටින සියලූ ප‍්‍රතිගාමී බලවේගයෝ එක්වැනිව ම විප්ලවවාදී බලවේගයන්ට විරුද්ධ ව අවසාන වියරු අරගලයක් කරති; ඇතැම් විප්ලවවාදියෝ, තමන් ජයග‍්‍රහණය කරා ළඟා වමින් සිටින අතර සතුරා අභාවයට කිට්ටු වමින් සිටී යන අවශ්‍ය සත්‍ය කාරණය වටහාගැනීමට අසමත් ව, පිටතින් ශක්තිය නමුත් ඇතුළතින් දුර්වලත්වය පිළිබඳ මේ ප‍්‍රපංචය විසින් කලකට මුළා කරනු ලබන සුලූ වෙති. පැසිස්ට්වාදයේ බලවේගයන්ගේ නැඟීම ත් ඔවුන් විසින් අවුරුදු කීපයක් තිස්සේ කරගෙන යන ආක‍්‍රමණ යුද්ධය ත් එබඳු අවසාන වියරු අරගලයක් ප‍්‍රකාශයට පත්වීම ම වේ. මේ වර්තමාන යුද්ධයේදී ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට දුන් ප‍්‍රහාරය පැසිස්ට්වාදයේ ම අවසාන වියරු අරගලය ප‍්‍රකාශයට පත්වීම වේ. ඉතිහාසයෙහි මේ හැරෙන තැනදී ත්, ලෝක පැසිස්ට්-විරෝධී පෙරමුණේ සිටින බොහෝ අය පැසිස්ට්වාදයේ රුදුරු පෙනුමෙන් මුළාවට පත් වී, එහි හරය දක්නට අසමත් වී සිටිති. මුළු ජර්මන් බලසේනාව ඩොන් නදියේ වංගුව පැන, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට මුළු වෙර යොදා දුන් ප‍්‍රහාරය පටන් ගත් අගෝස්තු 23වැනි දා සිට, ජර්මන් සේනාංග සමහරක් නගරයේ වයඹදිගු කොටසේ කර්මාන්ත දිස්ත‍්‍රික්කය තුළට කඩා වැදුණු සැප්තැම්බර් 15වැනි දා තුළින්, රතු හමුදාව ඒ දිස්ත‍්‍රික්කයෙහි ජර්මන් වට වළල්ල බිඳ ඇතැ’යි සෝවියට් ප‍්‍රවෘත්ති බියුරෝව ප‍්‍රකාශ කළ ඔක්තෝබර 9වැනි දා තෙක් ම, පුරා දින හතළිස්අටක්, මිනිස්වර්ගයාගේ ඉතිහාසයෙහි අසමසම වූ, පෙර නුවූ විරූ විධියේ දරුණු සටනක් එහි ඇවිලූණේ ය. අන්තිමේදී මේ සටන සෝවියට් බලසේනාවන් විසින් ජය ගනු ලැබී ය. ඒ දින හතළිස්අට තිස්සේ, ඒ නගරයෙන් ආ එක් එක් අසීරුව හෝ ජය පිළිබඳ පුවත්, අපමණ වූ දස ලක්ෂ ගණන් මිනිසුන් වෙත වරෙක සිත් තැවුල ගෙනෙමින් ද, වරෙක ඔවුන් මහත් ප‍්‍රමෝදයෙන් කළඹමින් ද, ඔවුන්ගේ හදවත් තරයේ ම ග‍්‍රහණය කර ගත්තේ ය. මේ සටන සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ හැරෙන තැන පමණක්, එසේ ත් නැතහොත් වර්තමාන පැසිස්ට්-විරෝධී ලෝක යුද්ධයේ ම හැරෙන තැන පමණක්, නො වේ; එය සකල මිනිස්වර්ගයාගේ ඉතිහාසයෙහි ම හැරෙන තැන වේ. මේ දින හතළිස්අට මුළුල්ලෙහි, ලෝකයේ ජනතාව, පසුගිය ඔක්තෝබරයේදී ඔවුන් මොස්කව් නුවර දෙස බලා සිටියාට ත් වඩා මහත් ඕනෑකමින්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවර දෙස බලා සිටියහ.

බටහිර පෙරමුණෙහි තමාට ජය අත් වන තුරු, හිට්ලර් පරෙස්සමින් වැඩ කළා සේ පෙනෙයි. ඔහු පෝලන්තයට පහර දුන් කල, ඔහු නෝර්වේ රටට පහර දුන් කල, ඔහු ඕලන්දයට, බැල්ජීයමට හා ප‍්‍රන්සයට පහර දුන් කල සහ, ඔහු බෝල්කන් රටවල් වලට පහර දුන් කල, ඔහු, තම අවධානය හැම අතට ම විසුරුවන්නට එඩිතර නො වෙමින්, එක් වරකට එක් අරමුණක් වෙත පමණක් තම මුළු ශක්තිය ඒකරාශී කළේ ය. බටහිර පෙරමුණෙහි ඔහුගේ ජයග‍්‍රහණයට පසු, ඔහු ප‍්‍රීතියෙන් කූල්මත් වී, තුන් මසකින් සෝවියට් සංගමය පරාජය කරන්ට උත්සාහ කළේ ය. ඔහු මේ ඉමහත් සහ බලවත් සමාජවාදී රටට විරුද්ධ ව උතුරේ මුර්මාන්ස්ක්හි සිට දකුණේ ක‍්‍රිමියාව තෙක් විහිදුණු මුළු පෙරමුණ දිගට ම පහරදීමක් දියත් කළේ ය; එසේ කිරීමේදී තම බලසේනාවන් විසිරී සිටින්ට සැලසුවේ ය. පසුගිය ඔක්තෝබරයෙහි මොස්කව් යුද්ධව්‍යාපාරය ව්‍යර්ථ වීම සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ පළමුවැනි අවස්ථාවේ අවසානය සලකුණු කළේ ය. හිට්ලර්ගේ පළමුවැනි උපායමාර්ගික සැලැස්ම ව්‍යර්ථ විය. රතු හමුදාව ගිය අවුරුද්දේ ජර්මන් පහරදීම නතර කොට, සීතසෘතුවේදී සියලූ ම පෙරමුණු වල පෙරළා පහරදීමක් දියත් කළේ ය; එය, හිට්ලර් පසුබැසීමට ත් ආරක්ෂා වීමට ත් හැරුණු, සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ දෙවැනි අවස්ථාව විය. මේ වකවනුවේදී. තම ප‍්‍රධාන අණදෙන්නා වූ බ්‍රේා්කිට්ශ් නිලයෙන් පහ කිරීමෙන් පසු, විධානය තමාට ම පවරාගෙන, ඔහු මුළු වෙර යොදා හැම තැන ම එක විට කරන පහරදීමක් කිරීම පිණිස වූ සැලැස්ම අත හැර දමන්ට තීරණය කළේ ය. යුරෝපය පීරා එකතු කර ගත හැකි සියලූ බලසේනා එකතු කර ගත්තේ ය, දකුණු පෙරමුණට සීමා වූ නමුත්. සෝවියට් සංගමයේ මර්මස්ථාන වලට පහර වදිනවා ඇතැ’යි ඔහු සිතින් සිතා ගත් අන්තිම පහරදීමක් සුදානම් කළේ ය. එය පැසිස්ට්වාදයේ ඉරණම එල්බී තිබුණු අන්තිම පහරදීමක ස්වහාවයෙන් වූ නිසා, හිට්ලර් ඒකරාශී කළ හැකි බලසේනා වැඩි ම ගණන ඒකරාශී කළේ ය, උතුරු අප‍්‍රිකානු සටන් පෙරමුණෙන් ඔහුගේ අහස්යානා සහ යුද ටැන්කි කොටසක් පවා ගෙනාවේ ය. මේ අවුරුද්දේ මැයි මාසයෙහි කර්ච් සහ සෙවැස්ටපොල් නගර වලට දුන් ජර්මන් ප‍්‍රහාරය ත් සමග, යුද්ධය එහි තුන්වැනි අවස්ථාවට ඇතුල් විය. තම අහස් සහ යුද ටැන්කි සේනාවන් ගෙන් වැඩි කොටස විසින් අනුබල දෙනලද, 15,00,000කට වැඩි හමුදාවක් එක්රැස් කරමින්, හිට්ලර් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට සහ කෝකේසස් ප‍්‍රදේශයට පෙර නුවූ විරූ ලෙස දරුණු වූ පහරදීමක් දියත් කළේ ය. ඔහු වොල්ගා නදිය කපා දැමිමේ ත් බාකු නගරය පැහැර ගැනිමේ ත් උභය අභිප‍්‍රාය සඳහා ඒ අරමුණු දෙක මහත් වේගයෙන් අල්ලාගැනීමට ප‍්‍රයත්න දැරී ය; අනතුරුව මොස්කව් නුවරට විරුද්ධ ව උතුරට කාගෙන යන්ට ත් දකුණෙහි පර්සියන් බොක්ක වෙත කඩා බිඳගෙන යන්ට ත් ඔහු අදහස් කළේ ය. ඒ අතර ම ඔහු ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් වැටුණු පසු සයිබීරියාවට පහරක් දීමට සූදානම් ව තම භටකණ්ඩායම් මැන්චූරියාවෙහි එක්රැස් කර තබන ලෙස ජපන් පැසිස්ට්වාදීන් මෙහෙයවී ය. ජර්මන් සහ ජපන් යන හමුදා දෙකේ ම පසුමුණ සුරක්ෂිත ව ඇතිව, බටහිර පෙරමුණෙහි ඉංග‍්‍රිසි-ඇමරිකන් ප‍්‍රහාරයක් ගැන ක‍්‍රියා කරනු පිණිස ත් මෑත පෙරදිග ධන-නිධාන අල්ලාගැනීම පිණිස සහ ජපනුන් සමග සන්ධි වීමක් කරනු පිණිස ත් ජර්මන් හමුදවේ ප‍්‍රධාන බලසේනාවන් සෝවියට් රණ මණ්ඩලයෙන් නිදහස් කර ගත හැකි වන තරම් දුරට ද, ඒ අතර චීනයට විරුද්ධ ව බස්නාහිරට ත් බි‍්‍රතාන්‍යයට සහ එක්සත් ජනපදයට විරුද්ධ ව දකුණට ත් ගමන් කරනු පිණිස ජපන් හමුදාවේ ප‍්‍රධාන බලසේනාවන් උතුරෙන් නිදහස් කර ගත හැකි වන තරම් දුරට ද, සෝවියට් සංගමය දුබල කිරීමට හිට්ලර් නිෂ්ඵල ලෙස බලාපොරොත්තු විය. පැසිස්ට් කඳවුරට ජය දිනා ගන්ට හිට්ලර් ගණන් බැලූ සැටි එසේ ය. එහෙත් මේ අවස්ථාවේදී කරුණු සිදු වුණේ කෙසේ ද? ඔහුගේ ඉරණම තීන්දු කළ සෝවියට් උපක‍්‍රම වලට මුහුණ පාන්ට හිට්ලර්ට සිදු විය. සෝවියට් සංගමය පළමුකොට සතුරා ඇතුළට ම එන්නට පොළඹා, ඉක්බිති මුරණ්ඩු ලෙස විරුද්දකම් පෑමක් කිරීමේ ප‍්‍රතිපත්තිය යෙදුවේ ය. පස් මසක් සටන් කොට ත් ජර්මන් හමුදාව කොකේසියානු තෙල් ආකර කරා කාගෙන යන්ට වත් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් පැහැරගන්ට වත් අසමත් වී සිටී. එහෙයින්, ඉදිරියට යන්ට ත් බැරි ව, පසුබසින්ට ත් බැරි ව, ඉමහත් අලාබ හානි විඳිමින්, හරි ම අවුල් ජාලයකට වැටෙමින්, උස් කඳු ඉදිරියෙහි සහ නො බිඳිය හැකි නුවරක් පිටතෙහි තම භටකණ්ඩායම් නතර කරගෙන සිටින්නට හිට්ලර්ට බලෙන් ම සිදු වී ඇත. දැනට ම ඔක්තෝබරය ඇවිත් ය, සීතසෘතුව ළං වන්නේ ය. කල් නො යාදී ම යුද්ධයේ තුන්වැනි අවස්ථාව අවසන් වී, සිව්වැනි අවස්ථාව ඇරඹෙනෙවා ඇත. සෝවියට් සංගමයට පහර දීමට හිට්ලර් සකස් කළ එක ම උපායමාර්ගික සැලැස්මක් වත් සාර්ථක වී නැත. මේ වකවානුවේදී, ගිය අවුරුද්දේ ග‍්‍රීෂ්මසෘතුවේදී තම බලසේනාවන් බෙදනු ලැබ සිටියදී තමා ලත් පරාජය සිත තබා ගනිමින්, හිට්ලර් ඔහුගේ ශක්තිය දකුණු පෙරමුණ වෙත ඒකරාශී කළේ ය. එහෙත් නැගෙනහිරෙහි වොල්ගා නදිය කපා දැමීම ත් දකුණෙහි කෝකේසස් පැහැරගැනීම ත් යන උභය අභිප‍්‍රාය එක පහරින් ම මුදුන්පත් තර ගැනීමට ඔහුට එතෙක් ම උවමනා වූ නිසා, ඔහු යළි ත් තම බලසේනාවන් බෙදුවේ ය. ඔහුගේ ශක්තිය ඔහුගේ ලොකු බලාපොරොත්තු වලට සරි නො වන බව ඔහුට නො තේරුණේ ය. දැන් ඔහුගේ විනාශය කෙටී ඉවර ය – ‘‘කද් ලීයේ දෙ කොණ හොඳට ගැට ගසා නැත් නම්, එල්ලා තිබෙන කද් ලිස්සා වැටෙයි.’’ සෝවියට් සංගමය ගැන කියන්ට තිබෙන්නේ, ඈ වඩ වඩා සටන් කරන කල ඈ වඩ වඩා ශක්තිමත් වන බව ය. ස්ටැලින්ගේ දීප්තිමත් උපායමාර්ගික මගපෙන්වීම මුලපිරුම සම්පූර්ණයෙන් ම අත් කරගෙන ඇත, හැම තැන ම හිට්ලර් විනාශය දෙසට ඇදගෙන යයි. මේ සීතසෘතුවේදී පටන්ගන්නා යුද්ධයේ සිව්වැනි අවස්ථාව හිට්ලර්ගේ විනාශය ළඟා වීම සලකුණු කරනවා ඇත.

Red army fighting in stalingrad

Red army fighting in stalingrad

 

යුද්ධයේ පළමුවැනි සහ තුන්වැනි අවස්ථාවන්හි හිට්ලර්ට තිබුණු සහ තිබෙන තත්වය සසඳන කල, ඔහු සිටින්නේ අවසාන පරාජයේ එළිපත්ත උඩ බව අපට පෙනෙයි. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවර ත් කෝකේසස් ප‍්‍රදේශය ත් යන දෙ තැන ම දැන් රතු හමුදාව ඇත්ත වශයෙන් ම ජර්මන් පහරදීම නවත්වා ඇත; හිට්ලර්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවරට ත් කෝකේසස් ප‍්‍රදේශයට ත් දුන් තම ප‍්‍රහාරයන් ව්‍යර්ථ වූයෙන්, දැන් හෙම්බත් වීමට ළං වී සිටී. පසුගිය දෙසැම්බරයේ සිට මේ අවුරුද්දේ මැයි තෙක්, සීතසෘතුව මුළුල්ලේ ම එක්රැස් කරගන්ට ඔහුට හැකි වූ බලසේනා දැනට ම පාවිච්චි කර ඉවර ය. මසකට ත් අඩු කාලයකින් සෝවියට්-ජර්මන් පෙරමුණට සීතසෘතුව එළඹෙනවා ඇත. කඩිමුඩියේ ආරක්ෂාවීමට හැරෙන්නට හිට්ලර්ට සිදු වෙනවා ඇත. ඩොන් නදියට බටහිරින් සහ දකුණෙන් මුළු බිම් පටිය ම ඔහු වැඩියෙන් ම පහර කන තත්වයක සිටින ප‍්‍රදේශය වේ. රතු හමුදාව එහි පෙරළා පහරදීමට බහිනවා ඇත. මේ සීතසෘතුවේදී, කඩා වැටෙන්ට යන තම විනාශය ගැන ඇති බියෙන් පෙළඹී, හිට්ලර් යළි ත් වරක් තම බලසේනාවන් ප‍්‍රතිසංවිධානය කරනවා ඇත. නැගෙනහිර සහ බටහිර යන පෙරමුණු දෙකේ ම තිබෙන අනතුරු වලට මුහුණ දෙනු පිණිස, තම බලසේනාවන්ගේ සුන්බුන් අතපතගා එකතු කරගෙන. ඔවුන් සජ්ජිත කොට, අළුත් ඩිවිසන් කීපයක් බවට සකස් කරන්නට බාගවිට ඔහුට පුළුවන් වෙනවා ඇත; ඊට අමතර ව, ඔහු උදව් ලබා ගන්ට ඔහුගේ පැසිස්ට් කොටස්කරුවන් වන ඉතාලිය, රුමේනියාව සහ හංගේරියාව වෙත හැරී, කාලතුවක්කු-බිලි තව ටිකක් ඔවුන් ගෙන් බලහත්කාරයෙන් ම ලබා ගන්නවා ඇත. කෙසේ වේවා, නැගෙනහිරෙහි සීතසෘතු යුද්ධව්‍යාපාරයකින් සිදු වන අති විශාල අලාබ හානි වලට මූණ පාන්ට ත්, බටහිරෙහි දෙවැනි පෙරමුණ ගැන ක‍්‍රියා කරන්නට සුදානම් වී සිටින්ට ත් ඔහුට සිදු වෙනවා ඇත. ඒ අතර ඉතාලිය, රුමේනියාව සහ හංගේරියාව, හිට්ලර්ගේ කෙරුම් සියල්ල ඉවර බව පෙනෙන නිසා අශුභවාදී වෙමින්, වැඩි වැඩියෙන් ඔහු ගෙන් ඈත් වෙනවා ඇත. කොටින්, ඔක්තෝබර 9වැනි දාට පසු හිට්ලර්ට විවෘත ව තිබෙන්නේ එක් පාරක් පමණකි, එනම් අභාවයට යන පාර යි.

මේ දින හතළිස්අට තුළ රතු හමුදාව විසින් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරය ආරක්ෂා කිරීම ත් ගිය අවුරුද්දේ මොස්කව් නගරය ආරක්ෂා කිරීම ත් අතර එක්තරා සමානකමක් ඇත. ඒ කියන්නේ, මේ අවුරුද්ද සඳහා වූ හිට්ලර්ගේ සැලැස්ම ගිය අවුරුද්ද සඳහා වූ ඔහුගේ සැලැස්ම මෙන් ම ව්‍යර්ථ කර දමනලද බව ය. කෙසේ වේවා, ඇති වෙනස නම් සෝවියට් ජනතාව මොස්කව් නුවර ආරක්ෂා කිරීමට පසු එතැනින් නතර නො වී සිතසෘතුවේදී පෙරළා-පහරදීමක් දිගට ම ගෙනගිය නමුත්, මේ අවුරුද්දේ ග‍්‍රිෂ්මසෘතුවේදී ජර්මන් හමුදාව කළ පහරදීමට මූණ දෙන්නට ඔවුන්ට සිදු වීම ය; ඒ එසේ වූයේ එක් කොටසකින් ජර්මනියට ත් ඇගේ යුරෝපීය හවුල්කාරයන්ට ත් එතෙක් ම කිසියම් සටන් ශක්තියක් ඉතිරි වී තිබුණු නිසා ය, තවත් කොටසකින් බි‍්‍රතාන්‍යය ත් එක්සත් ජනපදය ත් දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කිරීම ප‍්‍රමාද කළ නිසා ය. එහෙත් දැන්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරය ආරක්ෂා කිරීමට කළ සටනට අනතුරුව, තත්වය ගිය අවුරුද්දේ තත්වයට වඩා මුළුමනින් ම වෙනස් වෙනවා ඇත. එක් අතකින්, සෝවියට් සංගමය දෙවැනි සීතසෘතු පෙරළා-පහරදීමක් විශාල පරිමාණයකින් දියත් කරනවා ඇත, (නියම දිනය තවම කල්තබා කියන්ට බැරි නමුත්)

දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කිරීම තව දුරට ත් පමා කරන්ට බි‍්‍රතාන්‍යයට සහ එක්සත් ජනපදයට බැරි වෙනවා ඇත. යුරෝපයේ ජනතාව අනුකූලතාව දක්වමින් නැඟී සිටින්ට සූදානම් ව සිටිනවා ඇත. අනික් අතින්, විශාලපරිමාණයේ පහරදීම් අරඹන්ට ශක්තියක් ජර්මනියට සහ ඇගේ යුරෝපීය හවුල්කාරයන්ට තව දුරට ත් නො තිබෙනවා ඇත, තම මුළු ප‍්‍රතිපත්ති මාර්ගය උපායමාර්ගික ආරක්ෂාවීමට හරවනවා විනා වෙන කළ හැකි දෙයක් හිට්ලර්ට නො තිබෙනවා ඇත. උපායමාර්ගික ආරක්ෂාවීමට බහින්නට හිට්ලර්ට බලෙන් ම සිදු වූ කල, පැසිස්ට්වාදයේ ඉරණම තීන්දු වුණා වේ. එහි බිහිවීමේ පටන් ම, හිට්ලර්ගේ වැනි පැසිස්ට් රජයක් තම දේශපාලන සහ යුද්ධමය ජීවිතය ගොඩනඟන්නේ පහරදීම කරමින් ය; එහි පහරදීම නතර වූ කල එහි ජීවිතය ම නතර වේ. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන පැසිස්ට්වාදයේ පහරදීම නතර කරනවා ඇත; එහෙයින් එය තීරණාත්මක සටනකි. ඒය මුළු ලෝක යුද්ධයට ම තීරණාත්මක වේ.

හිට්ලර්ට අභිමුඛ ව බලවත් සතුරෝ තුන් දෙනෙක් සිටිති. එනම් සෝවියට් සංගමය ත්, බි‍්‍රතාන්‍යය හා එක්සත් ජනපදය ත්, ජර්මනිය විසින් අල්ලාගෙන තිබෙන ප‍්‍රදේශ වල ජනතාව ත් ය. නැගෙනහිර පෙරමුණෙහි, පර්වතයක් මෙන් අචල ව, රතු හමුදාව සිටී; එහි පෙරළා-පහරදීම් දෙවැනි සීතසෘතුව මුළුල්ලේ ම ත් ඉන් ඔබ්බට ත් දිගට ම පවතිනවා ඇත; මුළු යුද්ධයේ ප‍්‍රතිඵලය ත් මිනිස්වර්ගයාගේ ඉරණම ත් තීරණය කරන්නේ මේ බලවේගය යි. බටහිර පෙරමුණෙහි, බි‍්‍රතාන්‍යය ත් එක්සත් ජනපදය ත් නිකම් බලා සිටීමේ සහ උවමනාවෙන් ම පමා කිරීමේ තම ප‍්‍රතිපත්තිය දිගට ම ගෙනගියත්, මැරූ කොටියාට තඩිබාන්ට කාලය පැමිණි විට, අන්තිමේදී දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කරනවා ඇත. ඊළඟට හිට්ලර්ට විරුද්ධ අභ්‍යන්තර පෙරමුණ, එනම් ජර්මනියෙහි, ප‍්‍රන්සයෙහි සහ යුරෝපයේ සෙසු කොටස් වල ඇතිවේගෙන එන ජනතාවගේ මහා නැඟීසිටීම, තිබේ; සෝවියට් සංගමය මුළු වෙර යොදා කරන පෙරළා-පහරදීම දියත් කළ මොහොතේ ම සහ දෙවැනි පෙරමුණේ ගජනා ගිගුම් දෙන්ට පටන් ගන්නා මොහොතේ ම, ඒ ජනතාව තුන්වැනි පෙරමුණකින් පිළිතුරු දෙනවා ඇත. මෙසේ, තුන් පෙරමුණකින් වදින ප‍්‍රහාරයක් හිට්ලර් වෙත එක විට එල්ල වෙනවා ඇත – ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටනට පසු ඇති වන මහා ඉතිහාසීය ක‍්‍රියාවලිය එබඳු ය.

නැපෝලියන්ගේ දේශපාලන ජීවිතය අවසන්රු වූයේ වෝටලූවේදී ය. එහෙත් හැරෙන තැන වූයේ මොස්කව් නුවරදී ඔහු ලැබූ පරාජය යි. හිට්ලර් අද නැපෝලියන් ගිය පාරේ ම පිය නඟයි. ඔහුගේ විනාශය තීන්දු කර ඇත්තේ ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන ය.

මේ වර්ධනයෝ ඈත පෙරදිගට කෙළින් ම බල පානවා ඇත. එන අවුරුද්ද ජපන් පැසිස්ට්වාදයට ත් වගතුවක් ඇති අවුරුද්දක් නො වෙනවා ඇත. කල් යන විට එය එහි මිනීවළට පාත් වෙන තුරු එහි හිසරද වැඩෙනවා ඇත.

ලෝක තත්වය ගැන අශුභවාදී මතයක් ගන්නා සියලූ දෙනා ම තම අදහස වෙනස් කළ යුත්තාහ.

ධනවාදය සහ සමාජවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය

උපැටුම රේමන්ඩ් ලෝටා (Raymond Lotta) ගෙනි.

ධනවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය, සමාජවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය

            2009, සැප්තැම්බර් 29 දින රේමන්ඩ් ලෝටා ගේ වෙබ් අඩවියේ විකාශනය වූ කතාවේ පහත සඳහන් උපුටා ගත් කොටසින් (එනම් සැඟවුණු ලෝක ආර්ථික අර්බුදය: ක‍්‍රමය බිඳ වැටිම සහ විප්ලවයේ අවශ්‍යතාව) ඔහු සාකච්ඡා කරන්නේ ජනතාවට සෞඛ්‍ය සත්කාරය සපයා දීම සම්බන්ධයෙන් පවතින ක‍්‍රමයේ අසාර්ථකභාවයේ යටින් ඇත්තේ කුමක්ද යන්නයි; එමෙන්ම සැබෑ නිදහස්කාමී සමාජයක් ගොඩ නැගීමේ සන්දර්භය තුළ මෙම වැදගත් ප‍්‍රශ්නය සඳහා සමාජවාදය ඊට ආමන්ත‍්‍රණය කළ හැකි වන්නේ කෙසේද? ප‍්‍රකාශනයේ පහසුව පිණිස මෙය තරමක් සංස්කරණය කර ඇත.

            මා දැන් කථා කිරීමට යන්නේ එක්සත් ජනපදයෙහි සෞඛ්‍ය සත්කාරය පිළිබඳ විවාදය දැවැන්ත පොදු සංසිද්ධියක් වීම ගැනයි. මෙය ක‍්‍රමයේ හරය වෙත දැඩිව කේන්ද්‍රගතවන බැවින්, ඒ පිළිබඳව මට යමක් පැවසීමට අවශ්‍ය යි. මෙහි ඔබට අවස්ථාවක් තියෙනවා; ඒ නිසා ඒ ගැන සිතන්න; එතැන ඔබ වැඩ කළ යුතු වෙනවා; නැතිනම් ඔබට, සෞඛ්‍ය සත්කාරයක් ලබා ගැනීමට, සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ ප‍්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතු වෙනවා; (ශ‍්‍රම බලකායෙන් 10% ක් තරම් විරැකියාවෙන් පෙළෙනවා) මෙය ආදි කල්පිකයි; මෙය වනාහි ඩයිනෝසරයන්ගේ යුගය මෙනි. ඒ නිසා සිතන්න. සෞඛ්‍ය සත්කාරය වනාහි සමාජයක මූලික වගකීමකි; මෙහි යෝග්‍යතාවයන් ගැන චෝදනාත්මකව විවේචන තිබෙනවා; පෞද්ගලික අයිතියට සියල්ල නැඹුරු වෙනවා; නිෂ්පාදන මාධ්‍යයන් සියල්ල පාලනය කරනවා; ආර්ථික සංවිධාන සියල්ල මෙහෙය වනවා. මෙහි අතු රිකිලි හඳුනා ගන්නේ කුමකින්ද? ලාභය; වාසිය මගිනි.

            ඔබට අවස්ථාවක් මෙහි තිබෙනවා; හාවර්ඩ් වෛද්‍ය අධ්‍යයනයකට අනුව, මෙය නිව්යෝර්ක් ‘Time’ සඟරාවේ පළ විය; මිනිසුන්ට සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ නොමැති නිසා එක්සත් ජනපදයේ වසරකට අනවශ්‍ය මරණ 45,000 ක් පමණ සිදු වෙනවා. දැන් ඇමෙරිකාවේ සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ අහිමි ජනතාව මිලියන 45 ක් වෙනවා. ඔබාමාගේ සෞඛ්‍ය සැලැස්මේ සමහර විට සෞඛ්‍ය සත්කාර විවාදවල ප‍්‍රතිඵලයක් යටතේ, රක්‍ෂණ අහිමි ජනයා ලාභදායී පෞද්ගලික රක්‍ෂණ ආයෝජකයන්ගේ සංචිතවලට ගාල්කර බලාගන්නට යනවා විය හැකිය.

            ප‍්‍රලේඛණගත නොවූ කම්කරුවන්ට සෞඛ්‍ය සත්කාරය ලැබේද නැද්ද යන්න පිළිබඳ, මෙම පාර්ශවයේ මුඛ්‍ය කරුණ වටා භ‍්‍රමණය වන සෞඛ්‍ය සත්කාරයේ ඊනියා විවාදයක් පිළිබඳ ඔබට ඇත්තේ අසම්මත හාස්‍යජනක මෙන්ම අශ්ශීල, නින්දිත ආකර්ෂණාත්මක ප‍්‍රදර්ශනයක් ය. නැවතත් එය මනුෂ්‍යත්වයේ අංශයක් ලෙස ප‍්‍රසාරණය විය හැක්ක කි. මෙහිදී ස්ත‍්‍රීන් විසින් ඉල්ලා සිටින ගබ්සාවට මුදල් දෙයි ද – සත්කාරය, දයාව මෙන්ම යුක්තිය ඉල්ලා සිටින අවස්ථාවක ඕනෑම විචාරශීලී උන්මත්තක නොවන මධ්‍යස්ථ සමාජයකට එවැනි දේවල් ඉටු කිරීම සහතික වේ. නමුත් පුරුෂ ආධිපත්‍යය හා ප‍්‍රබල ජාතික ස්වෝත්තමවාදය (Chauvinism) සමග වේගයෙන් යන එමෙන්ම ලාභ තර්කනය මත දිවෙන සමාජයක ඒවා එසේ සිදු නොවේ.

            මේ සමාජයේ අරුම පුදුම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රික දේශපාලනික ව්‍යුහ වල සීමාව තුළින් මෙයට කන් යොමු කරමු. දැන් වාර්ථාවක් සකස් කර තිබෙනවා – කොන්ග‍්‍රසයේ සෑම සාමාජිකයකුටම, ඖෂධ හා සම්බන්ධ මෙන්ම ‘‘සෞඛ්‍ය සත්කාර මෙහෙයවන කර්මාන්ත හා සම්ගම්’’ වලින් වෘත්තීය පෙළඹවිම් කරන පුල්ගලයින් අට දෙනෙක් සම්බන්ධ වී සිටිනවා. ඔව්, සෞඛ්‍ය සත්කාර කර්මාන්ත, එනම් එය නාමාවලියක් වෙනවා, එය ආයෝජන අංශයක්. ඒ වනාහි සෞඛ්‍ය සත්කාරය නොව, සමාජමය අවශ්‍යතාවයක්ද නොවන්නේමය. එය සමාජ වගකීමක්ද නොවේ; එය වෙළඳ ව්‍යාපාරයක් වෙයි. එය සෞඛ්‍ය සත්කාර කර්මාන්තයයි. කොන්ග‍්‍රසයේ එක් ව්‍යවස්ථාදායක වරයෙක් සඳහා සෞඛ්‍ය කර්මාන්තවල වෘත්තීය පෙළඹවිම් කරන්නන් 8 දෙනෙක් ඉන්නවා. මේ වනාහි නව වාර්ථාවක්. (උපහාසාත්මකව): ඉදින් ඔබට ඇත්තේ අති දක්‍ෂිණාංශික පිස්සුවක්; ‘‘මම බොහොම හොඳින්’’. ‘‘මම නිරෝගීව ඉන්නවා’’. ‘‘මම ඔය මළපහ ජහ ජරාව කාටවත්, කොහේවත් දාන්නෙ නෑ, ඕවා ඉතින් නොමිලේ පටවන ගොඩවල්.’’ අපේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සම්බන්ධව නගරශාලා රැස්වීම් වල මෙය ඉතා වැදගත්සේ හඬ නැංවූ මතය යි.

            ඔබ දන්නවද, මෙය යම් ආකාරයක අනාවරණයක්, මම අහල තියෙනවා සෞඛ්‍ය සත්කාරය ගැන විශේෂ CNN සංසදයෙන්; මම, සංජෙයි ගුප්තා කියනවා අහල තියෙනවා; ඔබ එයාව හඳුනනවා ඇති. ඔහු තමයි CNN එකේ සෞඛ්‍ය පිළිබඳ විශේෂඥයා. රෝග නිවාරක සත්කාරය පිළිබඳ යොමු වීම අර්ථවත් නොවන්නේද? යි, එක් අවස්ථාවක ඔහුගෙන් අසා තිබෙනවා, එය වටමේස සාකච්ඡාවලට වාඩිවන උදවිය ඉදිරියේ තැබිය යුතු වූ ප‍්‍රශ්නයක්; ඔබ දන්නවා, එතැන ඔවුන්ට හිටියේ කථා කරගෙන ගිය ඔළු ගෙඩි ටිකක්: යම් කෙනෙක් මෙය කළා. එවිට ඔහුගේ පිළිතුරු වූයේ; මට සිදුවුණා වගේ සටහන් ගෙන අරගෙන ඒක ලියා ගන්න, ‘‘වෛද්‍ය හා ආචාරධාර්මික ආකල්පයකින් ඔව්, ඉන් අර්ථගැන්වෙන්නේ, රෝග නිවාරක සෞඛ්‍ය සත්කාරය වෙත වඩා අවධාරණය කිරීමයි.’’ නමුත් යටින් දිවෙන සත්‍යය, ‘‘එය එසේ නොවේ;’’ පසුව තව කෙනෙක් දැක්වූයේ, අපි වඩාත්ම ප‍්‍රාථමික සත්කාරක වෛද්‍ය වරුන් පුහුණු කරමින් සිටිනවා සේ පෙනී යන බවයි; එවිට ගුප්තාද එවැනිම ප‍්‍රතිචාරයක් දැක්වූයේ, ‘‘හොඳයි, වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක හා ආචාරධර්මිකව, ඉන් සංවේදීතාවක් ඇති වෙනවා, නමුත් ඇත්ත තත්ත්වය නොවේ’’ යන්නයි.

            එමෙන්ම ඔබ දන්නවා, ගුප්තා කිසියම් දෙයකට සම්බන්ධව ඉන්න බව, මගේ දැනීමට අනුව ඔහු මාක්ස්වාදියෙක් නොවේ (උත්ප‍්‍රාසාත්මක ස්වරයෙන් කථා කරමින්) මා ඇසුරු කරන මාක්ස්වාදී වෙබ් අඩවිවලට ඔහු කිසිදා ලියා නැත. එසේ නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම සමාජ අවශ්‍යතා, සමාජමය සෞඛ්‍ය හා පැහැර හැරිය නොහැකි ලාභය අතර මූලික ඝට්ටනයක් පවතිනවා. එම නිසා ඇත්තෙන්ම මම සිතන්නේ අප ඉදිරියේ වඩාත්ම දර්ශනය වන මූලික අවශ්‍යතා සහ ඇත්ත තත්ත්වය (bottom line) අතර පවතින ඝට්ටනය කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතු බවයි.

            සමාජවාදය සිදු කරන වෙනස මෙයයි. ලාභය සිතුවිට පාවිච්චිය සඳහා සූදානම් තත්ත්වයක තව දුරටත් නොපවතියි. එවැනි වූ ඇත්ත තත්ත්වයක් නොපවතී. සමාජවාදය යටතේ ආර්ථිකය ඔබ සඳහා පවතිනවා; ආර්ථිකය සකස්වන්නේ ජනතාවට සේවය කිරීම සඳහායි; සමාජවාදී ආර්ථිකය සම්පත් හා විශේෂඥයන් යොදවන්නේ ඒවා වඩාත් අවශ්‍ය වන්නා වූ ස්ථානවලට යි. එසේම එය ජනතාවට සේවය කරනවා; ලෝක ප‍්‍රජාවගේ අවශ්‍යතාවන්ට සේවය කරනවා. නැවත හැරෙමු සංජෙයි ගුප්තා වෙතට; මේ තමයි සමාජවාදී සමාජයේ ආචාර ධර්ම.

            දැන් මට අවශ්‍යයි තරමක් පැහැදිලි කරන්න; සමාජවාදය යටතේ අපි සෞඛ්‍ය සත්කාරය සංවිධානය කරන්නේ කෙසේද කියලා; ඒ සඳහා ඇත්ත වශයෙන් මම ජනතාව උනන්දු කරන්නේ කෙසේද කියලා; ඒ සඳහා ඇත්ත වශයෙන් මම ජනතාව උනන්දු කරන්නේ බොබ් අවේකියන් විසින් සම්පාදිත DVD පටයට සවන් යොමු කරන ලෙස, එහිදී ‘‘බලන්න-සිතන්න (Imagine) යන මාතෘකාව යටතේ එන කොටසේ ඔහු මේ ගැන පැහැදිලි කරනවා. මා කතා කරමින් සිටින ප‍්‍රතිපත්ති මත පදනම් වූ සමාජයක වෙනස්ම ආකාරයකට අපට කටයුතු සිදු කළ හැකිවෙන්නේ කෙසේද යන්න ගැන සිතා බලන්න. මෙම DVD පටය ‘‘Revolution Online වෙතින් ලබා ගත හැකියි: එය අනිවාර්ය වන්නේ මන්ද?, එය සිදු කළ හැකිවන්නේ කුමක් නිසාද? මේ සියල්ල කුමක් අරභයාද? සමාජවාදය යටතේ එය කළ හැකි වෙන්නේ කෙසේද?

            සමාජවාදය යටතේ සමාජය නැවත ගොඩ නැගීම පිණිස සමස්ත කුසලතා, දැනුම හා නිර්ණයන් මෙහෙයවමින්ද, සජීවීකරණය කරමින්ද, බහුමානීය ආකාරයෙන් ප‍්‍රශ්න, ගැටළු විසඳා ගැනීමට ජනතාව බලාත්මක කරන්නාවූ නව දේශපාලන ක‍්‍රමයක් ඔබ සතුව පවතියි. විශේෂඥයින් සහ විශේෂඥයින් නොවන්නන් අතර පවතින සීමා මායිම් ඛණ්ඩනය කිරීම සඳහා සවිඥානිකව අපේක්‍ෂා කරන සමාජයක් ඔබට ඇත, එහිදී වෛද්‍යවරු රෝගීන්ගෙන් උගනී, ඇත්තෙන්ම ඔවුන්ට ඇහුම්කන් දෙති. ඔබ සතුව පවතින වෛද්‍ය පුහුණුව අනුව සමාජයේ හා ලෝකයේ අවශ්‍යතා හා ආබද්ධව වෛද්‍යවරුන් ස්ථානගත කරයි. මූලික ජන කොට්ඨාශ අතර වෛද්‍ය ඥාණය, ඔබට පතුරුවා හැරිය හැකිවෙයි; විශිෂ්ඨ පුහුණුවක් ලත් සහ අවම පුහුණුවක් ලත් ජනයා ආබද්ධ කිරීම නිර්මාණය කළ හැකිය.

            ඔබ සෞඛ්‍ය ගැටළුවලට ප‍්‍රතිකාර කළ යුතු වන්නේ සමෝධානික ආකාරයටය; ජනතාව වැඩ කරන අන්දම හා ස්ථාන, එමෙන්ම ඔවුන් ජීවත්වන ස්ථාන හා සම්බන්ධ වෙමින්ය; පරිසර ආශ‍්‍රිත සෞඛ්‍ය ගැටළු හා සම්බන්ධව ඔබ කටයුතු කරයි; යෝග්‍ය සමාජ විමර්ෂණ්‍ය ඔබ දියත් කරයි; කාන්තාවන්ගේ හා සුළු ජාතීන්ගේ විශේෂ අවශ්‍යතා කෙරෙහි ඔබ අවධානය යොමු කරයි. ඉතා දියුණු සමීක්‍ෂණ සමග ගවේෂණය හා අත්හදා බැලීම් පිළිබඳ ක‍්‍රියාදාමය තුළට ජනතාව ඍජුව ආකර්ශනය වන්නාවූ මූලික බිම් මට්ටමේ සමීක්‍ෂණ, ඔබ ආබද්ධ කරයි.

            රෝහල් හා සායන හෝ වෛද්‍ය පාසල් ද, යන වෛද්‍ය ආයතන තුළ කළමනාකරණය හා තීන්දු, තීරණ ගැනීම තව දුරටත් වරප‍්‍රසාදලත් හා පාලනය හසුරුවන අතලොස්සක් අත නොපවතිනු ඇත. පරිපාලකයින්, වෛද්‍යවරුන්, හෙදියන්, වෛද්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයේ නියැලෙන්නන්, වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයින්, සහ ජනතා නියෝජිතයින් ආබද්ධකරණය හා එය සම්බන්ධ වේ. සමාජයේ සෑම මට්ටමකදීම, මූලික ජනයා සහභාගිවේ; එමෙන්ම වගකීම් දරන්නේය.

            සමාජවාදී සමාජය සදාකාලිකවම තහනම් කරනු ලබන එක් දෙයක් නම් AIDS එන්නත්, හෝ මැලේරියා ප‍්‍රතිකාරයේ නවාකාරයන් වැනි ඔසු හා බෙහෙත් වර්ග මෙන්ම ප‍්‍රතිකාර කෙරෙහි පවතින පේටන්ට් දේපළ හිමිකාරිත්වයේ අපරාධවල යටින් දිවෙන ඇත්ත තත්ත්වයයි. මේ දැනුම් සම්භාරය, ප‍්‍රධාන සොයා ගැනීම් හා ඉදිරි වර්ධනයන්, මෙවැනි ඔසු වර්ග ලෝක ප‍්‍රජාව අතට පත් කිරීම් කටයුතුවලට උර දෙනු ලබයි: ඊට වෙනස්ව මෙසේ දක්වමු: දැවැන්ත ඔසු විකුණුම් හල් රෝග ප‍්‍රතිකාර මගින් ලාභ උපදවා ඖෂධ නිෂ්පාදන සම්ගම් වැනි දේවල් සමාජවාදය යටතේ නොපවතියි.

            දැන් අපි නැවත මතක් කරමු මෙය වනාහි මනෝරාජ්‍යයක් නොවන බව. එය ඉතාම ජීව්‍ය ය; සාධ්‍ය ය. නමුත් එය සිදු විය හැකි වන්නේ ඔබ සතුව වෙනස් ආකාරයක ආර්ථිකයක් සහ වෙනස් රාජ්‍ය බලයක් තිබෙන අවස්ථාවකය. ඒ වගේම එය ඉෂ්ඨකර තිබුණා-මාඕවාදී චීනයේ- විශේෂයෙන්ම සංස්කෘතික විප්ලව කාල වකවානුවේ.

            මාඕවාදී චීනය පොහොසත් රටක් නොවීය. නමුත් එක්සත් ජනපදයට ශාක්ෂාත් කර ගැනීමට ආසන්නයට වත් ලඟාවිය නොහැකි දෙයක් චීනයට නිර්මාණය කළ හැකි විය: එනම් ඒ විශ්වීය සෞඛ්‍ය සත්කාරය ක‍්‍රමයය යි. නොමිලේ හෝ අවම මිලකට සෞඛ්‍ය සේවාවන් සපයා තිබුණි; සෞඛ්‍ය සත්කාර ක‍්‍රමය මෙහෙයවන ලද්දේ සහයෝගිතාවයේ හා සමානාත්මතාවයේ ප‍්‍රතිපත්ති විසිනි.

            චීනය සැබැවින්ම සමාජවාදී රටක්ව පැවැති සමයේ, රෝග නිවාරණයට සනීපාරක්‍ෂණ විද්‍යාව, සහ පොදු ජන මිණුම් දඬු කෙරෙහි අවධාරණය කළේය. වසර 15 කින් චීනයට කොළරා, සරම්ප වැනි වසංගත රෝගාබාධ මැඩ පැවැත්වීමට හැකි විය. අබිං වලට ඇබ්බැහිවීමේ ගැටලූව සමනය කිරීමට ජනතා ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේය. සමාජවාදී චීනයේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය සම්බන්ධ වැදගත් මෙන්ම අර්ථ දක්වන ලක්‍ෂණ වලින් එකක් වූයේ කෘත මුල් මට්ටමේ සෞඛ්‍ය ගැටළුවලදී ප‍්‍රජා සහභාගිත්වය හා ජනතාව වෙත වගකීම බාර කිරීම උපරිම කරණය කිරීම නිසාය. සම්පත් වෙන් කිරීමේ සංකේන්ද්‍රණයත්, අති විශාල ප‍්‍රමාණයක විකේන්ද්‍රණයත් යන දෙකම තිබුණා, එමෙන්ම අසල් වැසි රටවල ජනතාව හා ප‍්‍රජාවන් කෙරෙහි විශ්වාසයක්ද තිබුණි. මහ ජනතාව සජීවීකරණය සිදු කරනවාත් සමගම, මහ ජන අධ්‍යාපනයක්ද වීය.

            චීන සෞඛ්‍ය ක‍්‍රමය කටු චිකිත්සාව සහ ඔසු පැලෑටි වැනි දේශීය ප‍්‍රතිකාර හා සම්ප‍්‍රදාය හා සබැඳි නූතන ප‍්‍රතිකාර සමග ආබද්ධ විය. විප්ලවීය චීනය තුළ ජනතාව අතර ප‍්‍රචලිත වූ සටන් පාඨය වූයේ ස්වකීය වාසිය හා ආත්ම ලාභය සාක්‍ෂාත්කරණයට විරුද්ධව, ජනතාවට සේවය කිරීම විය. වෛද්‍යවරු ප‍්‍රගුණ කළ ජීව ගුණය වූයේ එයයි. මෙම ක‍්‍රමයේ සාර්ථකත්වය ලාභ ලැබීම හෝ පිරි වැය හෝ විරුද්ධ මත පැතිරීම වැළැක්වීම විසින් මැන බැලීම සිදු නොවන ලදි. නමුත් නව හා විමුක්තිකාමී සමාජයක් ගොඩනැගිමේ මාධ්‍යයක් වශයෙන් සමාජ සෞඛ්‍ය හා සමාජ සුභ සාධනය මැන බැලෙයි. සමාජ සුභ සාධනය-මහජන සෞඛ්‍ය සහ ජීවිතයේ සමස්ත ගුණාත්මක බව එම සමාජයේ වැදගත්ම නිශ්ඨාව වෙයි. සංස්කෘතික විප්ලවය සමය තුළ, සෞඛ්‍ය සත්කාර පිරිවැය කෙරෙහි අවධානය යොමුවිය, සම්පත් වෙන් කිරීම, පිටිසරබද පළාත්වලටද විතැන් කළේය; සමස්ත සෞඛ්‍ය සත්කාරය නගරවලද දියුණු කළේය.

            කිසියම් කාලයක් සඳහා නාගරික වෛද්‍ය වරුන්ගෙන් 1/3 පමණ අවශ්‍යතාව මත ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රදේශවල සේවයේ යොදවා තිබුණි. සංස්කෘතික විප්ලවයේ වඩාත් උත්කෘෂ්ඨ සංවර්ධනය වූයේ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරුන්ගේ ව්‍යාපාරය විය. ප‍්‍රාදේශීය අවශ්‍යතා පිරිමසාලනු වස් මූලික සෞඛ්‍ය සත්කාරය හා බෙහෙත් පිළිබඳ කඩිනමින් පුහුණු කරන ලද ග‍්‍රාමීය ගොවි තරුණයින් සහ නාගරික තරුණයින් පිටිසරබද පලාත්වලට පිටත් කර යැවීමයි; ඔවුන් පොදු රෝගාබාධවලට ප‍්‍රතිකාර කිරීමේ හැකියාවෙන් යුක්ත වූ පිරිසක්ද වූහ.

            ප‍්‍රතිඵල මහත්සේ විස්මිත විය. මාඕ බොහෝ මරණ සිදු කළ බවට අභූත හා නිරවද්‍යතාව ඔප්පු කළ නොහැකි චෝදනා ඔහුට එල්ල කරන බව ඔබ අසා ඇත. නමුත් 1949 දී ආයු කාලය අවුරුදු 32 සිට අවුරුදු 65 දක්වා 1976 වන විට දෙගුණයක් දක්වා වර්ධනය කළේ මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ සමාජවාදී පාලන කාලයේය. 1970 ගණන්වල මුල් කාලයේ ෂැංහයි වල ළදරු මරණ අනුපාතය නිව්යෝර්ක් නගරයේ සිදුවන ළදරු මරණ අනුපාතයට වඩා බොහෝ පහත් මට්ටමක පැවතිණ.

            පළමු සමාජවාදී විප්ලවීය රැල්ලේ උරුමය මෙසේ සිදු වීය; අපට එයින් පාඩම් උගත හැකිය, ගොඩ නැගිය හැකිය. මීළඟ සමාජවාදී විප්ලවීය රැල්ල අපි මින් ඉදිරියට රැගෙන යනු ඇත. වඩාත් ප‍්‍රශස්ත මට්ටමකින් එය සිදු කළ හැකිය.

 

1st Resolution passed by the MLM Parties

For the international conference of MLM parties and organizations, for a new international organization after the collapse of RIM!

1st Resolution passed by the Special Meeting of the Marxist-Leninist-Maoist Parties and Organizations of the Revolutionary Internationalist Movement – May First 2012

The imperialist system is going through the most severe crisis since the 1930s. The current attempts to address and overcome the crisis only serve to deepen and extend it.

The structural crisis that emerged in the field of finance has gradually extended to the field of production, bringing about a deepening recession. The crisis proceeds under the law of uneven development within the pursuit of the maximum extortion of surplus value and the contention on the world market.

The crisis has its origin in the laws of running of the capitalist system itself. It is the expression of the limits of production for profit, and the contradiction between productive forces and relations of production, including the general and global nature of the production and private appropriation. In the world scene this means an ever growing gap between the wealth of a handful of imperialist countries and the poverty of three quarters of human beings in the countries oppressed by imperialism, between the wealth in the hands of the bourgeoisie and the relative and absolute impoverishment of proletarians and masses in the imperialist countries, between the overflowing richness of a parasitic and comprador bourgeoisie and the living conditions of misery and hunger of the proletariat and broad masses in the countries oppressed by imperialism.

It is clear that a system dominated by these laws, these dynamics, can only go into crisis, and overproduction and capital surplus become factors of crisis.

The phenomena of heightened and speculative “financialization” are the tip of the iceberg of the dynamics of the system, which become point of implosion and explosion.

The “financialization” of the economy – the main immediate cause of the crisis – tends to reject any control. So the efforts of capitalism and its ruling imperialist powers to get out of crisis through regulation and control of the financial markets and use of the opportunities offered by high growth rates, even if disarticulated, of some countries such as China, India and Brazil have so far not succeeded. Although these efforts should not be underestimated, they cannot ensure more than a temporary recovery, one which opens the door to new and even more distressing crises.

The world is still faced with two possibilities: the exit from capitalism or a painful temporary recovery from this crisis by strengthening, enhancing the mechanisms of capital and thus prolonging the misery of the masses.

The imperialist bourgeoisie all over the world take advantage of the crisis to restructure imperialism on a global scale and save the interests of their class for their profits.

This leads to unloading the vicious weight of the crisis on the workers and masses. In both the oppressed countries and imperialist countries, unemployment, job insecurity and the cost of living increase, exploitation is ratcheted up to modern forms of slavery, workers’ rights are reduced, social achievements won through years of struggles are erased, factories are closed with massive layoffs, peasants are ruined and driven to suicide, cuts in social expenditures and privatization of education and healthcare grow, the logic of commodification and profit is extended even to primary goods, such as water, air, sun, etc..

These policies are carried out within the contention for domination on the imperialist world market and geopolitical strategic areas, but the unitary character of the policies to unload crisis on the proletarians and the masses is emphatically clear.

The policy of imperialism accentuates and makes more and more catastrophic the effects of the system in terms of ecological and natural disasters. Imperialism transforms factors of development in the field of science, culture and education, information technology, access to media, communication, extension of the freedom of young people and the processes of emancipation of women, into new and more refined chains. In the context of crisis this results in massive intellectual unemployment, social control and most extreme forms of barbarism, new neo medieval attacks on women’s rights and the regimentation of youth.

The balance of power among the imperialists is in a flux. Though the US still remains the sole super power its capacities have been considerably weakened, by the resistance of is victims and the crisis. This gave some room for the EU grouping. However similar factors have negatively impacted on their position too. Russia had not been affected so much by the crisis. Through its axis with China and consolidating ties with erstwhile Soviet Union republics, it has gained some advantage and has stepped up contention. Overall collusion is still principal in inter-imperialist relations. But imperialism in crisis, develops within it contradictions that can become potential sources of a new world war. Imperialist powers, mainly the US, unleash and accentuate wars of aggression, invasion, and neo-colonialism in the different regions of the world where their interests are vital or threatened. In developing these wars, it continues with the arms race and gets equipped with more and more devastating military instruments, surpassing all limits enshrined in international conventions and human rights.

One or the other form of fascistic control has always been the norm in oppressed countries, even where a parliamentary system exists. In recent years, a tendency to modern fascism grows inside the imperialist countries also. This takes shape according to the characteristics of history, the reality and the culture of each country. It strives to establish once again the totalitarian, racist, securitarian and police-state forms of the rule of the bourgeoisie.

Imperialism is poverty, reaction and war. The crisis reveals that welfare, democracy and peace become more and more words that cover an opposite substance.

The devastating economic crisis of imperialism and its impact on proletarians and the broad masses have awakened worldwide a wave of struggles and revolts.

In the countries oppressed by imperialism, the protests, rebellions and liberation struggles have found in the revolts in Arab countries and in the Persian Gulf a new height and a new dawn. Young people, proletarians and the masses and, in some cases, organized sectors of workers, attacked and overthrew dictatorial regimes subservient to imperialism that seemed permanent. This has paved the way for new anti-imperialist, anti-Zionist, anti-feudal, new-democratic revolutions.

False anti-imperialist regimes, such as those of Libya, Syria, Iran, and openly pro-imperialist ones such as those in Saudi Arabia, Bahrain. Yemen, Morocco, Algeria, as well as the military regimes that have replaced the reactionary tyrants in Tunisia and Egypt, unleashed massacres and repression. Hiding under the flag of democracy imperialism intervened in these struggles and maneuvered to remove unreliable regimes and replace worn out servitors with new ones. It launched a war and occupied Libya. But the wave of “Arab springtimes” continue. Globally they have achieved an important position as a new front in the battle between imperialism and the peoples. They join those existing in Iraq, Afghanistan and Palestine. In these countries, the occupation and invasions of imperialists and Zionists have faced heavy resistance. This forced them to reshape their occupation plans and prevented them in a substantial manner from realizing their aims. Apart from the Arab and West Asian countries, people in Latin America, Africa and other regions of Asia have repeatedly taken to the streets to resist the attacks on their livelihoods. The persistent and growing labor strikes and peasant struggles in China is notable.

In this new wave of struggle and resistance we must support and strengthen the struggle for the liberation of peoples and for new democracy, towards socialism and communism, and oppose the pro-Western and Islamist currents which ride the tiger of people’s struggles in order to impose new chains and new subordination to the reactionary classes and their masters of all time, imperialism, mainly of the U.S. and Europe.

The wave of unrest, flaring up of rebellions and struggles involving hundreds of thousands of youth in the imperialist countries is a distinguishing feature of the present world. The exciting uprisings of the proletarian youth, which shakes the imperialist citadels, marks the entry of a new generation. Facing a life without a future, through their rebellions they shout “it is right to rebel” and declare that it is capitalism that has no future. Now fused, now in parallel, this development is coupled to a rise in labor struggles. General strikes have summoned to action the whole workers movement, especially in countries hit hardest by the crisis Greece, Spain, Italy…

The workers’ struggles have had a new development in Eastern Europe, where to the bite of wild capitalism following the collapse of false socialist regimes, was added the quick transformation into systems even worse than before.

New waves of immigrants flock to the imperialist countries in hope of a better life. They flee from poverty and war devastations caused by these countries. To reach their destinations they have to put their lives at risk through untold suffering which often turn the seas into cemeteries. The imperialists respond with harsh anti-immigrant laws and racism. The emergence of modern fascism, of police states, the growing frequency of wars of aggression and anti-immigrant laws have been responded to by the masses through the development of anti-fascist and anti-racist movements, and broad movements against the war.

This is the context in which a potential new wave of the world proletarian revolution develops and emerges. It has as its reference points and strategic anchor the people’s wars led by Maoist parties.

To this we must add the preparation of several new people’s wars, particularly in Turkey and South Asia, with the potential for it in Latin America, and throughout the rest of the world, with the constitution of Marxist-Leninist-Maoist (MLM) communist parties. In this framework, the new MLM communist parties in the imperialist countries represent the potential for a quantum leap in revolutionary struggle and the unity of the two currents of the world proletarian revolution: the socialist revolution in the imperialist countries and the new democratic revolution, marching towards socialism, in the countries oppressed by imperialism.

All this shows that the principal contradiction in the world is that between imperialism and oppressed peoples, while both the contradictions between the proletariat and bourgeoisie and the inter-imperialist contradictions also sharpen. In the crisis it is increasingly clear that the revolution is the main trend.

In the current international situation the task of communists is to make revolution in the different countries, because the revolution is the only solution to the crisis, the only way out from imperialism and the only road to achieve the ultimate goal of the struggles of the proletarians and oppressed people.

This demands the strengthening and building of MLM communist parties in each country, as a new kind of communist party, as vanguard detachments of the proletariat and leading core of all the people, as a party fighting for the revolution.

In the countries oppressed by imperialism the perspective of people’s war is advancing. In India, the people’s war led by the Communist Party of India (Maoist) successfully withstands unprecedented attacks by the enemy and is able to expand and advance. The people’s war in the Philippines led by the Communist Party of the Phillipines advances and establishes itself as an important part of the wave of world revolution. The people’s war in Peru, initiated under the leadership of the Communist Party of Peru led by chairman Gonzalo remains an ideological and strategic beacon for the whole international communist movement. Though it faces setback due to the attacks of the enemy and from revisionists within the party, the struggle to overcome these hurdles persists. In Nepal ten years of people’s war enriched the history and experience of the international communist movement and made significant advance towards the victory of the new democratic revolution. In recent years, however, a revisionist line that betrays the people’s war and the revolution emerged, headed by Prachanda and Bhattarai. The Maoists within the United Communist Party of Nepal (Maoist) [UCPN(M)] must save the revolution and resume its march by revolting against that line and standing firm against centrist vacillations, inside and outside the party. In Turkey, the revolutionary struggles led by the Maoists are advancing in the pursuit of the people’s war strategy suited to the conditions of this country, placed as it is amidst two international theatres, the European imperialist countries and the regimes ruled by the reactionaries in West Asia. In other countries of South Asia and Latin America, the people’s war is in preparation for new beginnings and progresses. It is a task of communists around the world to put into the practice the proletarian internationalism, popularize and support the people’s wars and revolutionary struggles.

In the imperialist countries, electoralism, parliamentarism and political and union reformism are increasingly in crisis and, through this, revisionism is bankrupt. The need of a revolutionary organization and a revolutionary strategy to overthrow the bourgeoisie and seize the power is increasingly advancing and strengthening in the workers and people’s movements.. The idea that as long as the proletarians are not in power it is an illusion to think that their lot will improve

is growing. The workers’ struggles and the uprisings of proletarians and young people must coordinate and grow within a perspective of overthrowing the governments and states of the imperialist bourgeoisie, for the seizure of power by the proletariat.

In order to transform these needs into reality, these movements into revolution, we need to build MLM communist parties, in the fire of class struggle and in close link with the masses, for the proletarian revolution, with the MLM strategy of the revolutionary war culminating with the insurrection, adapted to each country according to the concrete conditions.

In all countries we need communist parties based on Marxism-Leninism-Maoism, able to lead the class struggle in all fields and aimed at seizing the political power. In each country the Maoist communists strive to answer this need for a scientific and determined leadership for the class struggle, by fighting all kinds of revisionist and reformist, or dogmatist and extremist deviations, in all their forms.

Our class can rely on the huge amount of experience through 140 years of struggles and revolutions, from the birth of the glorious Paris Commune through the peaks of the October Revolution, the Chinese revolution and the Great Proletarian Cultural Revolution. We must learn from both our victories and defeats, from our correctness as well as from our mistakes.

Always in their entire history, the communists have built, participated and counted on an international organization of the proletariat and the oppressed masses. Without the First, the Second and Third International, the communist movement would not have spread to every corner of the world, neither would it have achieved its great victories, and would not have learned the lessons from its temporary defeats.

The battle of Mao Tsetung was an international battle that paved the way to the revival of communist parties after the establishment of Kruschevite revisionism in the international communist movement.

After Mao’s death and the end of the Great Proletarian Cultural Revolution, the formation of the Revolutionary Internationalist Movement (RIM) has allowed the Marxist-Leninist-Maoists in the world to begin to unite on an international scale, to resume the march towards a new Communist International.

Today, facing the crisis and the collapse of the RIM, we must rebuild the international organization of MLM parties and organizations on the basis of the positive and negative experiences of the RIM. The current situation presents the need to unite in this new organization all the MLM parties and organizations, inside and outside the RIM, for a political and organizational leap. This is necessary to put the communist movement at the height of the class struggle in the new century. Thus the needs of the proletariat and the oppressed masses, facing the impact of the crisis of imperialism, can be met.

The new international organization must unite in its ranks the genuine MLM parties and organizations that exist and operate in the class struggle, that transform the revolutionary theory into revolutionary practice, that are able to be an advanced and integrant part of the proletariat and the oppressed masses, getting rid of all the old and new waste, not only of revisionism but also of the petty bourgeois revolutionaries and the self-referring “virtualism”.

To build this new international organization we must break with revisionism in all its aspects and particularly with those that have led to the current crisis and collapse of the RIM, namely the post-MLM ‘new synthesis’ of Bob Avakian in the Revolutionary Communist Party,US and the revisionist line established by Prachanda/Bhattarai in the UCPN(M).

The new international organization should have an executive centre, whose internal life must correspond to the stage and methods shared by the political parties and forces that give life to this organization, particularly taking lesson from the positive and negative experiences of the CoRim.

The international organization of MLM communists is and should be the core of a front, of an international anti-imperialist alliance of the proletarians and oppressed peoples.

It is this that will allow the MLM communist parties to establish and develop Marxism-Leninism-Maoism, realize a new unity of the international communist movement, place it at the van of worldwide people’s struggles and fully unleash and realize the potential new wave of world revolution.

Imperialism has no future! The future belongs to communism!

Signed and spread by:

Communist Party of India (M-L) [Naxalbari]

Communist (Maoist) Party of Afghanistan

Maoist Communist Party – Italy.