Blog Archives

අතුරුදන් වූවන් වෙනුවෙන් ඥාතින් සිදුකරන උපවාස ව්‍යාපාරය

අතුරුදන් වූවන් වෙනුවෙන් ඥාතින් සිදුකරන උපවාස ව්‍යාපාරය

 

ත්‍රිකුණාමලයේ ප්‍රදේශයේ අතුරුදන් වූ තම පවුල්වල සාමාජිකයන් වෙනුවෙන් දැනට දින 25ක් තිස්සේ එම පවුල්වල සාමාජිකයන් නියැලෙන උපවාස ව්‍යාපාරයට  අද(29) දිනයේ නිදහස උදෙසා කාන්තා ව්‍යාපාරය සම්බන්ධ වී තිබේ.

යුද්ධයෙන් පසුව 2006 වසරේ සිට 2008 දක්වා ත්‍රිකුනාමල දිස්ත්‍රික්කයෙන් පමණක් පුද්ගලයන් 2000ක් පමණ අතුරුදන් වූ බව මේ උපවාසයට එක්ව සිටින අතුරුදන්වූවන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් පවසා සිටී. මේ ආන්ඩුව පත්වීමෙන් පසුව ඔවුන්ගේ දරුවන් ජීවත්ව සිටිනවාද නැත්නම් මරණයට පත් කර ඇත්ද යන්නවත් නොදැන මේ මව්පියන් උපවාසය තුළින් ඉල්ලා සිටින්නේ යුක්තියයි.කෙසේවෙතත් මෙම විරෝධතාවලට ආන්ඩුවෙන් තවමත් නිසි ප්‍රතිචාරයක් හිමිව නැති බව ජනතාව ප්‍රකාශ කරති.

 

උපැටුම:

[http://lankaviews.com/%e0%b6%85%e0%b6%ad%e0%b7%94%e0%b6%bb%e0%b7%94%e0%b6%af%e0%b6%b1%e0%b7%8a-%e0%b7%80%e0%b7%96%e0%b7%80%e0%b6%b1%e0%b7%8a-%e0%b7%80%e0%b7%99%e0%b6%b1%e0%b7%94%e0%b7%80%e0%b7%99%e0%b6%b1%e0%b7%8a/]

Senthuran Rajeswaran commits suicide demanding release of political prisoners

Senthuran Rajeswaran commits suicide demanding release of political prisoners

https://www.tamilnet.com/art.html?catid=13&artid=38026

Tamil student in Jaffna commits suicide demanding release of political prisoners

[TamilNet, Thursday, 26 November 2015, 08:39 GMT]


Leaving behind a letter demanding the Maithiripala regime in Colombo to immediately release Tamil political prisoners, 18-year-old Advanced Level Arts section student of Kokkuvil Hindu College, Senthuran Rajeswaran from Koappaay North, sacrificed his life Thursday morning by jumping in front of a speeding ‘Sri Lankan’ train at Kokkuvil junction. “In Tamil Elam, always loving Tamils,” he ended his letter just a day ahead of Eezham Tamils world over observing the Tamil Eelam Heroes Day.

Senthuran Rajeswaran (18.09.1997 – 26.11.2015)
“Even a student like me is able to understand the significance of releasing all political prisoners immediately. There should be no political prisoner in the prisons.”

“I am disappointed to see the inability of the ‘Good Governance’ government to understand this,” Senthuran has written in his final letter.

“The government must deliver [release of] all tamil political prisoners, immediately,” he wrote in English.

Senthuran hails from an average agricultural family. He was a silent and focused student. He has a brother and three sisters, his fellow students said.

His body was found torn into pieces in school uniform and tension prevailed at Kokkuvil following the tragic incident.

Students at the University of Jaffna launched a protest against the Sri Lankan State soon after the news of the incident Thursday morning.


The letter left behind by Senthuran Rajeswaran

Chronology:

 

http://www.ceylontoday.lk/51-110673-news-detail-senthurans-death-reflection-of-disillusioned-north.html

Senthuran’s death reflection of disillusioned North

By Manekshaw

Leader of the Opposition R. Sampanthan addressing Parliament yesterday condoled with the family of Rajeswaran Senthuran (18) who committed suicide emphasizing the release of Tamil political prisoners by jumping in front of a moving train at the Kondavil Railway Station in Jaffna on Thursday (26).

Sampanthan while condoling with the family of Senthuran, had stated that the incident had demonstrated the frustration of the people in the North and the East, especially the mindset of the youngsters who were disillusioned over the unresolved issues such as the disappearances and the prolonged detention of Tamil political prisoners.
A month ago the children of the Tamil political prisoners staged a demonstration in Jaffna and handed over a memorandum, urging the release of all Tamil political prisoners, to the Northern Province Chief Minister, C.V. Wigneswaran, to be sent to President Maithripala Sirisena.

A letter written to President Maithripala Sirisena urging the release of all Tamil political prisoners was also found in the possession of Kokuvil Hindu College student R. Senthuran who committed suicide on Thursday in Kondavil.
In the letter written in his own handwriting in Tamil, Senthuran had penned certain sentences in English as well highlighting his disappointment over the prolonged detention of the Tamil political prisoners.

Letter to President
Senthuran in his letter to the President had stated that if it was good governance it should release all Tamil political prisoners. “The good governance has not understood the pain of mind I suffer over the prolonged detention of Tamil political prisoners. So give them their freedom. My love for Tamil people is greater than my life”, Senthuran wrote in his letter.
Senthuran was an Advanced Level student at the Kokuvil Hindu College where the legendry educationist late Handy Perinbanayagam had been the Principal from 1950 to 1960.
Handy Perinbanayagam was one of the founders of the Jaffna Youth Congress (JYC) which had voiced for the rights of the Tamils during the British period while expressing its solidarity with the progressive forces which spearheaded the freedom struggle against the British in the South.

The prominent political figures from the South such as late Prime Minister Sir John Kotelawala and late President J.R. Jayewardene had even visited Kokuvil Hindu College during the early days of their politics.
The iconic late journalist S. Sivanayagam who served in the Ceylon Daily News and at the Daily Mirror in the fifties and sixties was also a product of Kokuvil Hindu College. It was late Sivanayagam who had even been the founder editor of the now defunct Saturday Review of Jaffna in the early eighties.
The eighteen-year-old Advanced Level student Senthuran from Kokuvil Hindu College was also studying media as one of his favourite subjects.

According to his classmates and family members Senthuran was a quiet and persevering student .They also went on to say that even in his class room or with his friends he hardly spoke politics.
Martyrs Day
On the day (26 November) Senthuran committed suicide, the Jaffna University students made extensive arrangements to observe the ‘Martyrs Day’ amidst stringent security measures in Jaffna.
Forty years ago, in 1974, twenty four-year-old Ponnuthurai Sivakumar a Tamil political activist from Urumpirai, Jaffna became the first to commit suicide by swallowing cyanide.
Sivakumar was an ardent supporter of the Illankai Tamil Arasu Katchchi (ITAK), was a member in the youth wing of the party and was in the forefront of the party’s political activities.

Sivakumar swallowed cyanide when he was surrounded by the police in connection with an attempt to launch a bomb attack.
It was also at the Kondavil Railway Station where Senthuran committed suicide, a number of Yaldevi bogies were set on fire by Tamil militants in the early eighties.
Apart from Tamil militants, mainly from the LTTE, committing suicide by swallowing cyanide capsules and blowing themselves up as suicide cadres, several sympathizers of Sri Lankan Tamils in the State of Tamil Nadu had also committed suicide by self-immolation and even by jumping before moving trains during the final phase of the civil war in 2009.

Hopes on good governance
Student Senthuran on Thursday (26) committed suicide by calling for the release of Tamil political prisoners. Nearly 270 Tamil political prisoners who have been detained in the prisons for more than fifteen to twenty years frequently stage fasts unto death demanding their release. Some of them were even hospitalized when their health condition deteriorated. But none of them died like LTTE’s Partheepan alias Thileepan who had fasted unto death opposing the Indo–Lanka Accord of 1987.

However, the failures in the recent moves in releasing all Tamil political prisoners and the disappointment over the pledges made by the political leadership had led to the death of Senthuran who had clearly mentioned in his letter to President Sirisena that the good governance has not understood the pain of mind he experienced over the prolonged detention of Tamil political prisoners.
So the untimely death of Kokuvil Hindu College student Senthuran has highlighted the anxiety and the expectations in the post-war Northern region where countless demonstrations have been staged over several humanitarian issues including the release of Tamil political prisoners.

As the people in the North and the East had played a significant role in creating a new regime in the country pinning their hopes on good governance, the death of Senthuran outlines the need of the political leadership of the country responding humanely to the people traumatized by prolonged war.

දමිළ ඊළාම් අරගලය සහ එහි පාඩම් – II කොටස

II කොටස

දමිළ ඊළාම් අරගලය සහ එහි පාඩම්

[ඉන්දියාවේ විප්ලවීය සඟරාවක් වන, ජනතා සත්‍ය #7,  (http://www.bannedthought.net/India/PeoplesTruth/PeoplesTruth07.pdf) කලාපයෙනි, 2009 සැප්තැම්බර්, 20-30 පිටු සහ 12 වෙනි පිටුව.]

රවීන්ද්‍රන් විසිනි

[පරිවර්තනය :  ශ්‍රී කාන්ත]

II කොටස

ඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදීන්ගේ භූමිකාව

ආරම්භයේ සිටම, සිය ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් සිත්හි තබාගෙන ඉන්දීය රජය ලංකාව තුළ හැම විටම මැදිහත්වීම් කළහ. දමිළයන්ට වචනයෙන් පමණක් සහය දෙන අතර ඉන්දීය රජය සිංහල-බෞද්ධ ජාතිවාදී පාලකයින්ට ලබා දුන් උපායික සහය පුළුල් කළහ. 1949 දී, සිංහල පාලක පංතිය බලය භාරගත් පසු, ඉන්දීය සම්භවයක් සහිත වතු කම්කරුවන්ගේ ප‍්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමට ඔවුන් සමග කුමන්ත‍්‍රණය කොට මිලියන ගණනක් වූ දමිළ වතු කම්කරුවන් රාජ්‍යයක් නැති තත්වයට පත් කළ 1949 පුරවැසි පනත ප‍්‍රසිද්ධ කිරීමට එකඟ වූහ. 1971 දී, සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක රජයට ජවිපෙ කැරැල්ලෙන් තර්ජනයක් වෙන විට, ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉන්දියාවට තිබූ ප‍්‍රමුඛ තත්වය චීනයට දෙවෙනි කර ගන්නට අකමැති වූ නිසා ඉන්දියානු රජය කැරලිකරුවන් මැඩ පවත්වන්නට සියළු සහයෝගයන් සැලසූහ. 1974 දී නැවත, එම කාරණයටම, ඉතා පුරාණ කාලයේ සිටම තමිල්නාඩුවේ මත්ස්‍ය දිවයින් තොටක් වූ, කච්චතිවු, තමිල්නාඩුවේ ජනතාවගේ සහ ප‍්‍රාන්ත රජයේ විරුද්ධත්වය පසෙකට අතුගා දමමින් ශ්‍රී ලංකාවට පවරා දුන්හ. අද, එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස, තමිල්නාඩුවේ මස් මරන්නන් හාරසියයකට අධික පිරිසක් ඝාතනය කොට දහස් ගණනක් අත් අඩංගුවට සහ වධ දීම්වලට ලක් කොට රුපියල් මිලියන ගණනක් වටිනා ඔවුන්ගේ ධීවර බෝට්ටු, දැල් සහ අනෙකුත් උපකරණ ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් විනාශ කර දමන ලදි. දමිළ ධීවර ප‍්‍රජාව විසින් සිදු කළ සිය ගණන් විරෝධතා සහ වර්ජනයන් සහ ජනතාවගේ විවිධ කොටස් වලින් සහ සියළු දේශපාලන පක්‍ෂ වලින් ධීවරයින් ආරක්‍ෂා කිරීමට සුදුසු පියවර ගන්නැයි කළ ආයාචනයන්, මේ ධීවරයින් LTTE යට ආවරණයක් වීයැයි යන ව්‍යාජ හේතුව මත සාමාන්‍යයෙන් ඉන්දීය රජය විසින් නොසලකා හරින ලදි.

සිය ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් පිරිමසා ගැනීම සඳහා ඉන්දීය රජය ශ්‍රී ලංකා ජාතිවාදීන් සතුටු කිරීම හෝ දමිළ ප‍්‍රශ්නය මත ඔවුන්ට බලපෑම් කිරීම සිදු කළහ. 1983 දී, දමිළ-විරෝධී මැර ක‍්‍රියාවන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ පැන නැගෙන විට, මැදිහත් වීමට අවස්ථාවක් එළඹෙන තෙක් බලා සිටි, ඉන්දීය රජය, වහාම සිද්ධියට මැදිහත් වී ඉන්දියාව තුළ පුහුණු කඳවුරු සකසමින් LTTE යට ආයුධ ලබා දුන්හ. 1985 දී, ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර දමිලයන්ට බෝම්බ දැමුවා යයි ව්‍යාජ විරුද්ධත්වයක් පාමින්, ඉන්දියානු ගුවන් හමුදාවේ ජෙට් යානා ශ්‍රී ලංකා භූමියට ගෙනවිත් සියළු ජාත්‍යන්තර නීති සහ සම්මුතීන් උල්ලංඝණය කරමින් ආහාර සහ ඖෂධ වර්ග හෙලූහ.

ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකා රජය අතර 1987 දී අත්සන් කළ ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුමට අනුව පීඩිත දමිළයින්ට කිසිදු පිහිටක් හෝ විසඳුමක් නොදුන් නමුදු, මුළු ශ්‍රී ලංකාවම සිය බලපෑම යටතට ගත්හ. එය ඇත්ත වශයෙන්ම සියළු දමිළ කණ්ඩායම්වලට තර්ජනය කළහ. LTTE ය සහ ඊළාම් දමිළ ජනතාව ගිවිසුමට එරෙහි වන විට, ඔවුන්ගේ අව්‍යාජ ජාතික අභිලාශයන් පොඩි කර දැමිමට, හමුදා මෙහෙයුම් දියත් කළහ. ඇත්තෙන්ම, ජාතික විමුක්තිය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීමේ අරගලය තුළ ඕනෑම දුෂ්කරතාවයක් දරා සිටීමට අධිෂ්ඨාන සහගත වූ ජනතාවගේ කැමැත්ත දිනා ගැනීමට අසමත් ඔවුහු, නින්දා සහගත පරාජයෙන් පසුව ආපසු පැමිණියහ. ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාරය බෙලහීන කිරීමට සහ එය ඉන්දියානු රජයේ ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් තල්ලූ කිරීමට අවියක් බවට පත්කර ගැනීමට, සිය බුද්ධි කාර්යාංශය වූ, පර්යේෂණ සහ විශ්ලේෂණ අංශය (RAW) හරහා, කුමන්ත‍්‍රණය කොට බිඳ දැමිමට LTTE ය තුළට ඇතුල් වූහ. තවද EPRLF, ENDLF වැනි අනෙකුත් සටන්කාමී සංවිධාන, ඊළාම් බෙදී වෙන්වීමේ අරගලයට එරෙහි වන විට ඔවුන්ට සම්පූර්ණ ආරක්‍ෂාව සපයමින්, සිය පන්දම්කරුවන් බවට පත් කළහ. එය සිය ඒජන්තයින් හරහා මහේන්ද්‍රරාජා මහත්තයියා (Mahendraraja Mahthaiah) වැනි LTTE යේ දෙවන අණදෙන ස්ථානයේ සිටි, ඉහළ පෙළ නායකයින් ලවා LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් ඝාතනය කිරීමට විවිධ ප‍්‍රයත්නයන් දැරූහ. නමුත් ඉන්දීය පාලකයින් විසින් දැරූ එම සියළු ප‍්‍රයත්නයන් අනුකම්පා විරහිතව LTTE ය මගින් මැඩ පැවැත්වුහ.

සිංහල රජයට සියළු යුධ ආධාර සැපයීමෙන් ඉන්දීය රජය ඇත්තෙන්ම දමිළ ජනතාවට එරෙහි ජන සංහාරක යුද්ධයේ කොටස්කරුවකු වීය. එය ශ්‍රී ලංකාවට නවීන අවි ආයුධ, රේඩාර් සහ අනෙක් යුධ යන්ත‍්‍ර සැපයූවා පමණක් නොව සිය යුධ නිළධාරීන් ශ්‍රී ලංකාවට එවා ඔවුන්ට පුහුණු කොට, සමහර අවස්ථාවල දී ‘ක්‍ෂේත‍්‍ර පුහුණුව’ ද ලබා දුන්හ. තමිල්නාඩු ජනතාව සහ සමහර විප්ලවවාදී සහ ජාතිකවාදී සංවිධාන ඉන්දීය රජය අපරාධවලට ඉඩ දීම ගැන චෝදනා කරන විට, රජය කරුණු විකෘති කරන්නට ප‍්‍රයත්න දැරූහ. නමුත් අවසානයේ තමන් ‘ආරක්‍ෂක කටයුතු’ සඳහා පමණක් යැයි සිතා ආයුධ සැපයූ බව, පිළිගන්නට බල කෙරිණි. රජිව් ගාන්ධි ඝාතනය කළේය යන ව්‍යාජය මත ඉන්දියාව තුළ LTTE ය තහනම් කොට, එයින් දමිළ ඊළාම් සඳහා වූ යුක්තිසහගත අරගලයට වූ සහය පුළුල් කිරීම වැළැක්වීමට, ඉන්දියවේ ජනතාවගේ, විශේෂයෙන්ම තමිල්නාඩුවේ, ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික අයිතීන් මැඩ පැවැත්වූහ. එය ඊළාම් අරගලයට සහය පුළුල් කරන්නන් අත් අඩංගුවට ගැනීමට ප‍්‍රාන්ත රජයට බල කළහ. දමිළ ජාතිකවාදීන් සහ විප්ලවවාදීන් NSA සහ අනෙකුත් ඉතා දරුණු නීති යටතේ ඊළාම් අරගලයට සහය දීම මත අත් අඩංගුවට ගත්හ. එය සිය නාවික සහ වෙරළ ආරක්‍ෂක යාත‍්‍රා LTTE යේ අධි වේගී යාත‍්‍රා සහ අනෙක් සැපයුම් සෝදිසි කිරීම පිණිස මුරට තැබූහ. එය විවිධ අවස්ථාවල ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට ඔත්තු සැපයීම නිසා, ඊළාම් අරගලයට අතිමහත් හානියක් සිදු කිරීමට හේතු වූහ. LTTE යට බීඩි, ලූංගි, බැටරි කෝෂ යනාදිය සැපයීම නිසා තමිල්නාඩුවේ ධීවරයින් ඉන්දීය වෙරළ ආරක්‍ෂකයින් විසින් අත් අඩංගුවට ගැනුණි. තවද එය ජාතික විමුක්ති අරගල, විශේෂයෙන්ම LTTE ය, සිය තානාපති කාර්යාල සහ සිය ඒජන්තවරු වන බ‍්‍රාහ්මණ වංශික සුබ‍්‍රමන්‍යම් ස්වාමි සහ ජාතික පුවත්පත (ජාතික විරෝධී) වන ද හින්දු හරහා අපකිර්තියට පත් කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් ගෙන ගියහ.

1983 සිට යුද්ධයෙන් මිය ගිය ප‍්‍රමාණය 70,000 (හැත්තෑදහස) කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් යයි ලැයිස්තු ගත කර නිළ වශයෙන් ඇස්තමේන්තු කර තිබේ. කෙසේ හෝ වොෂිංටන් සහ හාවර්ඩ් වෛද්‍ය විද්‍යලය කරනු ලැබූ ස්වාධීන අධ්‍යනයෙන්, මිය ගිය ප‍්‍රමාණය 338,000 (තුන් ලක්‍ෂ තිස් අට දහස) කට වැඩි යැයි ඇස්තමේන්තු කොට ප‍්‍රකාශ කරන ලදහ. 2008 ඔක්තෝබර් සිට 2009 මැයි දක්වා ජන සංහාරක යුද්ධය එහි උච්චත්වයට ළඟා වූ විට, 50,000 කට වැඩි ජනතාවක් මරණයට පත් වී එමෙන් දෙගුණයක් තුවාළ ලැබුවද, ඉන්දීය රජය මේ ලේ තැවරුණු ඝාතන හෙලා දකිමින් වචනයක් හෝ නොපැවසීය. සමහර වාර්තාවලට අනුව LTTE දේශපාලන නායක නඬේෂන් සහ තවත් ඉහළ පෙළේ නායකයෙකු වූ පුලිදේවන් ගේ ආරක්‍ෂාව සහතික කළ ඉන්දියානු රජය ආයුධ බිම තබා ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට යටත් වන්නැයි, ඒ වන විටත් ඔවුන්ට ආරක්‍ෂාව ලබා දීමට එකඟ වී තිබෙන ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිට කථා කොට ඇතැයි ප‍්‍රකාශ කොට ඇත. ඉන්දියාව විසින් ලබා දුන් සහතිකය විශ්වාස කළ, ඔවුහු සුදු කොඩි ඔසවාගෙන යටත් වීමට හමුදාව ඉදිරියට පැමිණිය ද, එක එල්ලේම වෙඩි කෑම සිදු වූ එකම දෙයයි. සිංහල අයෙකු වූ, නඬේෂන් ගේ බිරිඳ, නිරායුධව මේ භයංකර අපරාධයට විරෝධය දක්වනු ලදුව, වෙඩි තබා කෲර ලෙස ඝාතනය කළහ. LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් මරා දමා තිබේ යැයි ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රකාශ කරන දින වන විට, එම දින දෙක තුළදී පමණක් මරා දැමුණු ප‍්‍රමාණය විසි දහසකට වැඩි යැයි වාර්තා වේ.

මේ ලේ මිදෙන ඝාතනයන් ලෝක අවධානයෙන් වෙනතකට හැරවීමට ප‍්‍රභාකරන් ඝාතනය කළ පුවත ඕනෑකමින්ම ඉස්මතුවෙන්නට සැලැස් වූ බව වාර්තා වේ. මිය ගිය කොටි කාන්තාවන්ගේ මෘත දේහ දූෂණය කිරීම වීඩියෝගත කොට ලේ පිපාසිත ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් අන්තර්ජාලය පුරා සංසරණය වීමට සැලැස්වීම සහ මිය ගිය කොටි කාන්තාවන්ගේ ශරීර කොටස්, වෙළඳ පළ පෙදෙසේ මස් මෙන් අලෙවි කිරීම වැනි සාහසික කෲරකම් සිදු වූහ. ලෝකයේ විශාලතම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල් ලෙස හැඳින්වූ පාලකයන්ට මේවායින් කිසිදු කෝපයක් ඇති නොවූහ. අනෙක් අතට, ජාතික ආරක්‍ෂක උපදේශක K.N. නරායනන් ශ්‍රී ලංකා මිනීමරු හමුදා ප‍්‍රධානී සරත් ෆොන්සේකා ‘‘ලෝකයේ හොඳම හමුදාපති’’ ලෙස අගය කළහ. පසුගිය මාස 6 තුළ දිල්ලිහි එක්සත් ප‍්‍රගතිශීලී සන්ධාන රජය සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම නවත්වන්නැයි එක වරක් හෝ කොළඹින් ඉල්ලා නැත. කුලී මිනීමරු හමුදාව කෙසේ හෝ යුධ මුක්ත කලාප ලෙස හඳුන්වනු ලබන ස්ථානවලට බෝම්බ දමමින්, දහස් ගණන් කාන්තාවන්, දරුවන් සහ මහල්ලන් මරා දමන විට ඔවුන් කරන ලද සමස්තය වූයේ සිවිල් වැසියන්ගේ රක්‍ෂාවරණය සඳහා වැඩි වැඩියෙන් ‘යුධ මුක්ත කලාප’ හෝ NFZs සපයන්නැයි නව නාසීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමයි. එය ජනතාව මුළා කිරීමට සිදු කළ කෛරාටික ක‍්‍රියාවක් මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. ඉන්දීය රජය රඟ දැක්වූ භූමිකාව ෆැසිස්ට්වාදී මහින්ද රාජපක්‍ෂ විසින් ඉතා ඉහළින් අගය කොට ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ ‘‘ඉන්දියානු රජය විසින් සැපයූ උපකාර සහ පුළුල් සහයෝගය බෙහෙවින් සතුටුදායකය.’’ යුද්ධය ඉවර වූ බව ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රකාශ කළ පසු, විමුක්ති අරගලය පාගා දැමීමට ඉන්දීය රජය දුන් සහයෝගය අගය කරමින් කොළඹින් පෝස්ටර් පවා අපට සොයා ගත හැකි විය. ජනසංහාරක යුද්ධයේ සමාප්තියෙන් පසුව පවා, ඉන්දීය රජය සිය යුධ නිළධාරීන් LTTE ය ඇතිරූ බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීමට පිටත් කළහ. තමිල්නාඩුවේ ජනතාව ඊළාම් අරගලයට දුන් පුළුල් සහයෝගය සහ ඊළාම් දමිළයන් සමග තිබූ ඔවුන්ගේ පෞරාණික මානවීය/නාභිගත බැ‍‍ඳීම ගණනකට නොගෙන, ඉන්දීය පාලකයෝ ඔවුන්ගේ ව්‍යාප්තවාදී ආකෘතිය ක‍්‍රියාවට නැංවූහ. යුද්ධය ගෙන ගියේ ශ්‍රී ලංකා රජය සහ ඉන්දීය රජය සහයෝගයෙන් යැයි කියන විට එය මුසාවක් නොවේ.

දශකයකට පෙර, ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් ලෙස 1985-89 කාලය තුළ සේවය කළ J.N. ඩික්සිත්, 1998 දී, ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ප‍්‍රශ්නය ගැන ඉන්දීය රජයට තිබූ අභිලාශයන් ගැන කිසිදු රහසක් නොවූයේ ඔහු විවෘතවම මෙය ප‍්‍රකාශ කළ නිසාය:

‘‘…එක්සත් ජනපදය, ඊශ‍්‍රායෙලය සහ පකිස්ථානය සමග යුධමය සහ බුද්ධිමය සහයෝගය පුළුල් කිරීමට සහ විශේෂ තත්වයන්ට (ශ්‍රී ලංකාවේ) ප‍්‍රතිචාරයක් ලෙස  දමිළ සටන්කරුවන් (ඉන්දියාවෙන්) සහය ලබාගත්හ. ඇස්තමේන්තුවලට අනුව මේ තත්ත්වයන් ඉන්දියාවට උපායික තර්ජනයක් මතු කරනු ඇත…’’ එම මතයම නැවත ප‍්‍රකාශ කරමින් අභ්‍යන්තර කටයුතු ඇමති ප‍්‍රනාබ් මුඛර්ජී 2009 මාර්තු වලදී පාර්ලිමේන්තුවට කීවේ ‘‘කලබලයට පත්වෙලා අපි එම දිවයිනේ පවතින උපායික වැදගත්කම අමතක නොකළ යුතුයි, එය ඔවුන්ගේ ආරක්‍ෂාව පමණක් නොවේ, එය අපගේ ආරක්‍ෂාව සමගද එකට බැඳී පවතී… .. ඇත්තෙන්ම, අප පිටුපසින් ජාත්‍යන්තර භූමිකා පවතිනවාට අපි අකමැති වෙමු’’.

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉන්දීය මැදහත් වීම් සිය භූ-දේශපාලන වැදගත්කම් පිණිස මිස යුක්ති සහගත එකක් නොවේ. ඔවුන්ගේ උග‍්‍ර කෑදරකම නිසා සමස්ත ලංකාවම කොල්ලකෑමේ ආශාවකින් ඔවුහු පෙළේ. 1990 සිට 1996 දක්වා ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවට කළ අපනයනයන් වල වැඩි වීම 556% කි. 1998 දී ඉන්දියාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට ආනයනය කරන බඩු සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම බදු ඉවත් කළ ඉන්දු-ලංකා ද්වී පාර්ශවීය නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුම (ILBFTA) ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර අත්සන් කෙරුණු අතර එම ගිවිසුමෙන් ශ්‍රී ලංකාව සමග වූ වෙළඳාම පිම්මක් ඉදිරියට තැබීය. ඉන්දීය කොම්ප‍්‍රදෝරුවන් දැඩි ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජනය කරති. CEAT ඉන්දියා, ඒසියන් පේන්ට්, L&T, අශෝක් ලේලන්ඩ්, ටාජ් ගෲප් හොටෙල්, ටාටා තේ, ACC, අල්ට‍්‍රා-ටෙක් සහ අම්බුජා සිමෙන්ති, RAMCO කර්මාන්ත කණ්ඩායම, ඉන්දියන් ඔයිල් කෝපරේෂන්, මහින්ද්‍රා සහ මහින්ද්‍රා, CADILA ඖෂධ කම්පැනිය, Exide බැටරි, TVS, බි‍්‍රටනියා, අන්සල් රියල් එස්ටේට් කම්පැනි, ජෙට් එයාවේස්, සහරා සහ ඉන්දියන් එයාලයින්ස්, ICICI, UTI, LIC, අර්වින්ද් මිල්ස්, එයාර්ටෙල් සහ විශාල වශයෙන් මහ ධනපති නිවාස ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිය ව්‍යාපාර අරඹා ඇත. වසර 2000 වන විට 16 වෙනි ස්ථානයේ තිබුණු ඉන්දීය ආයෝජනයන්, 2005 දී 4 වෙනි ස්ථානයට නැංගේය. 2002 දී, චීන පෙට්‍රෝලියම් දැවැන්තයා වන, සයිනොපෙක්, ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹට පැමිණීම වැළැක්වීමට කටයුතු කර ත‍්‍රිකුණාමලය පෙට්‍රෝලියම් තොග ගබඩාව ඉන්දියන් තෙල් සමාගමට පවරා දීමට බල කළ අතර වසර 35 කට පෙට‍්‍රල් ගුදම් 100 කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් පිහිටුවීමට ඩොලර් මිලියන 75ක ආයෝජනයක් සඳහා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. එයට ප‍්‍රතිඋපකාරයක් ලෙස LTTE යට එරෙහි යුද්ධයේදී ශ්‍රී ලංකාවට සියළු යුධමය සහයෝගයන් ලබා දීමට එකඟ වුණි. තවද එය ලංකා නාවික හමුදාවට ඉන්දීය සාගර කළාපය තුළ මුහුදු කොටින්ගේ හැසිරීම් නිරීක්‍ෂණයෙන් සහ බුද්ධි තොරතුරු ලබා දීමෙන් උදව් කළහ.

දැන්, ගිජුලිහිණියන් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු සහ නැගෙනහිර ‘යළි ඉදි කිරීම’ තුළින් මංකොල්ලකෑමේ තරඟයක දැනටමත් යෙදෙමින් සිටී. ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර රටවල් දෙකේ බලශක්ති ජාලයන් එකට එක් කිරීමට මුහුද යටින් විදුලි රැහැන් එළීම පිණිස රුපියල් කෝටි 2,292 ක අවබෝධතා ගිවිසුමක් ඉක්මනින්ම අත්සන් කෙරෙනු ඇත.

ඉන්දියාවට දමිළ ඊළාම් ප‍්‍රශ්නය (‘සහය දීම’ හෝ විරුද්ධ වීම යන දෙකේදීම) ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව භාවිතා කළ හැකි අවියක් පමණි. එය සිය බලපෑම ලංකාව තුළ වැඩි කිරීමට 1987 ට පෙර ජාතිවාදී ශ්‍රී ලාංකිකයින්ට එරෙහිව දමිළ ඊළාම් අරගලයට ‘උදව් කිරීමේ’ භූමිකාව රඟ දැක්වූහ. වරක් ගැලවුම්කරුවාගේ තත්වය අත්කරගෙන සිටි එය එහි ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පසට හැරී, දමිළයින් සඳහා වෙනම නිජ බිමක් වෙනුවෙන් නොනැමුණු අරගලයක නිරත වුණු සංවිධානයක් වූ LTTE ය පරාජය කිරීමට ශ්‍රී ලංකා පාලකයින්ට උදව් කළහ. LTTE ය මුලිනුපුටා දැමීමෙන් පමණක් නොව ශ්‍රී ලංකාව තුළ ‘සාමය’ පවත්වා ගැනීමෙන් නොනැවතී ඉන්දියාවට හැම විටම එරෙහි වූ තමිල්නාඩුවේ ජාතික මනෝභාවයක් වශයෙන්, ජාතීන්ගේ සිර ගෙදරක් බවට පත් කළහ. එය හැමවිටම තමිල්නාඩුවේ පැන නගින ජාතික ව්‍යාපාර ගැන සැකමුසු සිතින් පසු වූහ. කුමන හෝ ස්ථානයක ජාතික ව්‍යාපාරයක කුමන හෝ වර්ධනයක්, එය සන්නද්ධ අරගලයක් වීම අවශ්‍ය නොවිණි, දිල්ලි පාලකයින්ගේ අනුකම්පා විරහිත මර්ධනයට මුහුණ පෑම නොවැළැක්විය හැකි දෙයක් විය. කාශ්මීරය, පන්ජාබය, ඇසෑම්, නාගලන්තය, මනිපූර්, ගෝර්කාලන්තය යන ජාතික ව්‍යාපාර පසුගිය පනස් දෙ වසරක කාලයක් මුළුල්ලේ මෙයට සාක්‍ෂි දරයි.

ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව ලෙස හැඳුන්වනු ලබන්නන් රඟපෑ භූමිකාව

ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියන් සාගරයේ අතිශය යුද්ධෝපායික වැදගත්කමකින් යුතු ස්ථානයක පිහිටා ඇත. ඉන්දියන් සාගරයට රටවල් 47 ක් සහ එය හාත්පස දිවයින් කිහිපයක්ද ඇත. චීනය සහ එක්සත් ජනපදය/ඉන්දියාව මේ කලාපය තුළ පාලනය ලබා ගැනීමට තරඟ කරන රටවල් වෙති. එක්සත් ජනපදයට දියේගෝ ගාර්සියා (Diego Garcia) හි නාවික සහ ගුවන් කඳුවරක් ඇත. ඉන්දියාව, ඉන්දියන් සාගරයේ ඔවුන්ට අයත් සීමාවෙන් ඔබ්බට මාලදිවයින දක්වා සැලකිය යුතු බලපෑමක් කර තිබේ. චීනයට අයත් කඳවුරක් මියන්මාරය අසල කෝකෝ (Coco) දවයිනේ ඇත.

ඉන්දියන් සාගරය වූ කලී ලෝකයේ සැපයුම් නෞකා වලින් අඩක්ම සංසරණය වන අතිශයින් වැදගත් ජල මාවතයි, එය හරහා යන තුනෙන් එකක් භාණ්ඩ නෞකා සහ තුනෙන් දෙකක්ම තෙල් නෞකා වේ. එය පෙට්‍රෝලියම් නිෂ්පාදන ප‍්‍රවාහනයෙන් බෙහෙවින් තදබදයට ලක්වේ.

එක්සත් ජනපදය 2007 මාර්තු 5 වන දින ශ්‍රී ලංකාව සමග, ඉන්ධන නැවත පිරවීමේ පහසුකම් සහ ප‍්‍රවර්ධන සැපයුම් ඇතුළුව අනෙකුත් දේවල් ද සලසන දස වසරක අත්කර ගැනීමේ සහ හරස් සේවා ගිවිසුමක් súiqula (Acquisition and Cross-Servicing Agreement – ACSA) අත්සන් කළහ. නිරීක්‍ෂණ කටයුතු සඳහා භාවිතා කළ හැකි, ඇමරිකන් සංස්ථාපනයක් ත‍්‍රිකුණාමලයෙහි ඇති කිරීම ගැන එක්සත් ජනපදය මේ වන විටත් අදහස් දක්වා තිබේ.

දැනටමත් සඳහන් කර ඇති ලෙස, 1987 ඉන්දු-ශ්‍රීලංකා ගිවිසුමේ අංගයක් ලෙස ඉන්දියාවට සහතිකයක් ලැබී ඇත, ‘‘ශ්‍රී ලංකාව සමග සම්මුතියට පැමිණ සිටින විදේශීය ගුවන් විදුලි සංවිධාන, ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ස්ථාපනය කරන ඕනෑම පහසුකමක් තනිකරම පොදු ගුවන් විදුලි විකාශන පහසුකම් මිස කිසිදු යුධමය හෝ බුද්ධිමය අරමුණකට නොවන බවට වග බලා ගැනීමට පරීක්‍ෂාවට ලක් කෙරෙනු ඇත. ’’ එමෙන්ම ‘‘ඉන්දීය රජයේ අවශ්‍යතාවයන්ට බාධා පමුණුවන ලෙස වෙනත් රටකට ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඇති ත‍්‍රීකුණාමලය හෝ වෙනත් වරායන් භාවිතා කිරීමට ඉඩ නොදීමට’’ ශ්‍රී ලංකා රජය එකඟ විය. ඇත්තෙන්ම, එක්සත් ජනපද-සෝවියට් අර්බුදය උච්චත්වයට නැග තිබූ එම කාලයේදී, ඉන්දියාව සෝවියට් පැත්ත සමග සිටියහ. එතැන් සිට, ජාත්‍යන්තර සමීකරණය වෙනස් වී තිබේ, අද ඉන්දියාව කලාපය තුළ ප‍්‍රධාන ඇමරිකන් පන්දම්කරුවා ලෙස ක‍්‍රියා කරයි.

1993 සිට ශුද්ධ තෙල් අපනයනකරුවෙකු වූ චීනය, එක්සත් ජනපදයට පසුව ලෝකයේ අංක දෙකේ තෙල් පරිභෝජකයා වෙයි. 2000 සිට 2004 කාලය තුළදී වර්ධනය වුණු ලෝක අමු තෙල් ඉල්ලූමේ චීනයේ ප‍්‍රමාණය 40%. බලශක්ති සම්පත් වෙත ප‍්‍රවේශ වීම චීන ආර්ථිකයේ වර්ධනය පවත්වා ගැනීමට ඉතා වැදගත් සාධකයකි. එතැන් සිට චීනය ඔවුන්ගේ තෙල් සැපයුම් සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වන ප‍්‍රවාහන මාර්ග සහ මුහුදු මාර්ග අත් කර ගැනීම වෙත පියවර තබා තිබේ. 2005 සුනාමි ව්‍යසනයට පසුව, චීනය ඩොලර් මිලියන 4 ක අමතර ‘ආධාර’ සිය අවි සැපයුම්කරු වන නොරින්ගෝ ට අයත් අවි ගබඩාව පිහිටි ගාලූ නගරය ප‍්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට ලබා දුන්හ. 2007 දී එම ගබඩාව වසා දැමූ විට එය පොලි ටෙක්නොලොජි වෙතින් වඩා දියුණු අවි, ලාබදායී මිළකට සැපයීමට එකඟ වූහ. පසුව, 2007 අපේ‍්‍රල් වල දී, පොලි ටෙක්නොලොජි ශ්‍රී ලංකාවට ඩොලර් මිලියන 36.5 ක අවි සැපයූහ. සන්නිවේදනය සඳහා රට පුරා පැතිරුණු යටිතල ව්‍යූහයක් ඉදි කිරීමට, චීන බුද්ධි අංශය වන MSS සමග සමීප සම්බන්ධතාවයක් ඇති චිනයේ හුවාවෙයි ට, ඩොලර් මිලියන 150ක කොන්ත‍්‍රාත්තුවක් ලබා දුන්හ. තවද චීනය දිවයිනේ දකුණු වෙරළෙහි හම්බන්තොට පෙදෙසේ සිය තෙල් නැව් වලට ආරක්‍ෂාව සහතික කිරීමට භාවිතා කළ හැකි වරාය ව්‍යාපෘතියක් සඳහා ශ්‍රී ලංකාව සමග තිබුණු එකඟතාව අවසන් කළහ. මෑතදී, 2009 ජුනි වල, හතරවන ඊළාම් යුද්ධය නිමාවෙන් පසු නොරොච්චෝලයි ගල් අඟුරු බලාගාරය සඳහා ඩොලර් මිලියන 891 ක ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. චීන සමාගම්වලට ආර්ථික කලාපයක් පිරිනැමූ අතර 33 වසරක් සඳහා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. මීරිගම කලාපය තුළ ඉදිරි තෙවසර තුළ හුයිචෙන් ඉන්වෙස්මන්ට් හෝල්ඩින් ලිමිටඩ් ඩොලර් මිලියන 28 ක් අයෝජනය කිරීමට සිටී. පළමු වරට කොළඹ නගරයට බෙහෙවින් ආසන්න; විශේෂ ප‍්‍රදේශයක් විදේශීය රටකට ලබා දී ඇත. චීනය එක්සත් ජනපද-ඉන්දීය අක්‍ෂය බෙහෙවින් කලබලයට පත්වීමට හේතු වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව තුළට බලසම්පන්න හදිසි ආක‍්‍රමණයන් කරමින් සිටී.

සිය යුද්ධෝපායික භූ-දේශපාලනික සහ ආර්ථික අභිලාශයන් ට අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ප‍්‍රශ්නයට ප‍්‍රවේශ වුණු ප‍්‍රධාන රටවල් මේවා වෙති. ශ්‍රී ලංකා හමුදාව යුද්ධය හමාර කිරීමට ආසන්න වන විට ‘අහිංසකයින්’ මරා දැමීම සහ ‘මානවවාදී අර්බුද’ ගැන එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදීහු විශාල ආන්ෙදා්ලනයක් සහ හඬගෑමක් ඇති කළහ. 2008 සැප්තැම්බර් සිට ඉදිරියට ජන සංහාරක යුද්ධය සිදු වන විට, 50,000 කට අධික ජනතාවක් මරා දැමෙනු දුටුවද ඔවුහු යුද්ධය අවසන් කිරීමට සැබෑ ප‍්‍රයත්නයක් නොගත්හ. මානව හිමිකම් සහ හිංසනයන් ගැන සහ ‘අහිංසකයන්’ ගේ ‘බිහිසුණු තත්වය’ ගැන කිඹුල් කඳුලූ හෙළමින් කළ ඔවුන්ගේ කෑ ගැසීම එක්සත් ජනපද අභිලාශයන්ට පටහැණිව ශ්‍රී ලංකා රජය කිසිවක් සිදු නොකළ යුතුය කියන සැඟවුණු තරවටුවකි – ඒ කෙසේද යත්, චීනය ඈතින් තැබිය යුතුය. චීනය ශ්‍රී ලංකාව වෙතට විශාල ආක‍්‍රමණයක් කිරීමත් සමග එක්සත් ජනපදය සිය පීඩනය ඉහළ නංවමින් සිටී. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති, මහින්ද රාජපක්‍ෂට උපදේශකවරයෙකු ලෙස වරක් වැඩ කළ (දැන් සම්බන්ධතාවයක් නොමැති), ඇමෙරිකන් නීතිඥයෙකු, එක්සත් ජනපද අධිකරණයක ශ්‍රී ලංකාව සිදු කළ යුධ අපරාධ ගැන නඩුවක් පිළියෙල කරයි. සිත්ගන්නා සුළු දෑ වන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ සොහොයුරා සහ ශ්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක ලේකම් වන ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ සහ හමුදා ප‍්‍රධානී සරත් පොන්සේකා යන දෙනොටම එක්සත් ජනපද පුරවැසිකම හිමිව තිබීමයි. චීනය ශ්‍රී ලංකාව තුළය යන පංගුපේරුවෙන් එක්සත් ජනපදයට, ඕනෑම මොහොතක, ශ්‍රී ලංකා රජයට බලපෑම් කිරීමට මෙය භාවිතා කළ හැකිය.

චීනය නව-නාසීන්ට නවීන අවි ආයුධ සහ ආධාර සැපයූවා පමණක් නොව දහස් ලණන් සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම ගැන ශ්‍රී ලංකාව හෙළා දකිමින් එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්‍ෂක කවුන්සිලයේ යෝජනාව ස්ථීර කිරීමේ ප‍්‍රයත්නය පවා දියකර දැමූහ. ඉන්දියාව ත් එම ජවනිකාවම රඟ පෑවේ යෝජනාවට එරෙහිවීමෙන් නොනැවතී සමහර අනෙක් රටවල් ද එයට එරෙහිව ඡන්දය දීමට නම්මවා ගනිමිනි.

එක්සත් ජාතීන්, යුධ මුක්ත කලාපයේ සිවිල් වැසියන්ගේ තත්වය අන්වේශණය කිරීමට යවා තිබුණු සිය නිරීක්‍ෂක, විජේ නම්බියාර්, ශ්‍රී ලංකා රජයට මුළුමනින්ම පිරිසදු සහතිකයක් ලබා දුන්හ. ඔහුගේ සොහොයුරු සතිෂ් නම්බියාර් ශ්‍රී ලංකා රජයේ ආරක්‍ෂාව හා සම්බන්ධ කාරණාවලදී උපදේශකයෙකු වන බව පෙන්වා දීම නුසුදුසු දෙයක් නොවේ. එක් සොහොයුරෙක් ජාතික විමුක්ති යුද්ධය අනුකම්පා විරහිතව පොඩි පට්ටම් කිරීමට උපදෙස් දෙන අතර අනෙක් සොහොයුරා ‘මානව හිමිකම්’ උල්ලංඝණය අධීක්‍ෂණය කරයි. සිවිල් වැසියන්ගේ තත්වය නිරීක්‍ෂණයට, ජන සංහාරක යුද්ධයට පසුව ලංකාවට පැමිණි, එක්සත් ජාතින්ගේ මහ ලේකම්, බරපතළ ෙදා්ෂාරෝපණයට ලක් වූහ. ඔහු ඇත්තෙන්ම ශ්‍රී ලංකා හමුදා ෆැසිස්ට්වාදීන් සිදුකළ සිවිල් වැසියන් ඝාතනය සහ අනෙකුත් යුධ අපරාධ සඟවා තැබූහ. ඇත්ත වශයෙන්ම කියතොත් එක්සත් ජාතීන් ශ්‍රී ලංකා රජය LTTE ‘ත‍්‍රස්තවාදීන්’ අභිබවා ලබාගත් ජයග‍්‍රහණය ඔසවා තබමින් යෝජනාවක් ස්ථීර කළහ. ලොව පුරා මිලියන ගණන් ජනතාව, විශේෂයෙන්ම දමිළ ජනතාව, ඝාතනයන් හෙළා දකිමින් මේ ජනසංහාරක යුද්ධය අවසන් කිරීමට බල කරමින් සිදු කළ විරෝධතා තිබියදී පවා එක්සත් ජාතීහු ඇත්ත වශයෙන්ම දමිළ සංහාරයට, ඉඩ හළහ. ඊලාම් දමිළයින් ද ඇතුළු, දමිළයින් 14 දෙනෙකු ජිනීවා හි එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලය ඉදිරිපිට දිවිනසාගත්තද, ඔවුහු ඒ ගැන කරදර නොවූහ.

ලොව පුරා විරෝධතාවයන් සහ ජන මතය ගණනකට නොගෙන, මේ ප‍්‍රතිගාමීහු ඒකාබද්ධව අහිංසක වැසියන් බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය කිරීම සිදුකරගෙන යද්දී, දශක කීපයක් තිස්සේ ක‍්‍රමානුකූලව ජනවාර්ගික පවිත‍්‍රකරණයකට ලක් වෙමින් සිටි ඊළාම් ජනතාව සඳහා යුක්තිසහගත නිජබිමක් වෙන් කිරීමට සහ නිදහස උදෙසා වූ අරගලය පොඩි පට්ටම් කර දැමීමෙන් ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයේ සියළුම ප‍්‍රජාතන්තවාදී ධර්මතාවන් නිග‍්‍රහයට ලක් කිරීම ප‍්‍රදර්ශනය කළහ. මේ මස්වැද්දන් අතිදුෂ්ඨ අපරාධ සිය කොල්ලකාරී අභිලාශයන්ට සේවය කිරීම පිණිස සිදු කරනු ඇත යන්නට සාක්‍ෂ්‍ය ලෙස එකම විදියේ ජන සංහාරයන් මේ ප‍්‍රතිගාමීන් විසින් ඉරාකයේ, ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සහ දැන් පකිස්ථානයේ ස්වැට් කලාපයේ සිදු කොට තිබේ. කුමන වෙනස් කම් තිබුණත් පෙනෙන දෙයනම්, සිය අධිරාජ්‍යවාදී/ව්‍යාප්තවාදී අභිලාශයන් ලූහුබැඳීමට කලාපය තුළ යුද්ධෝපායික ආධිපත්‍යය අත් කර ගන්නේ කෙලෙසද යන්න ගැන පමණක් තැකීමයි.

LTTE යේ පරාජය සහ එහි පාඩම්

ජාතික විමුක්ති යුද්ධය සාර්ථකව දශක තුනකට වඩා වැඩි කාලයක් පවත්වාගෙන ගිය LTTE ය හතරවෙනි ඊළාම් යුද්ධය පරාජයට පත්වූවා පමණක් නොව තමන්ගේ සියළු කඳවුරු සහ දහස් ගණන් වූ සිය සොල්දාදුවන් ජීවිතක්‍ෂයට, තුවාළවීමට හෝ අත් අඩංගුවට පත් වූහ. අඩු පාඩු පිරිමසාගෙන වෙනම නිජබිමක් සඳහා වූ ඔවුන්ගේ අරගලය පෙරසේම පවත්වාගැනීමට ඔවුන්ට සැලකිය යුතු කාලයක් ගනු ඇත. LTTE ය විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ යුද්ධය සූරාකෑමට, අයුක්තියට සහ පීඩනයට එරෙහිව සටන් වදින සියල්ලන්ටම, විශේෂයෙන්ම සන්නද්ධ අරගලවල නියුතු වන අයට ආශ්වාදයක් වනු ඇත. LTTE යේ පරාජය දමිළ ඊළාම් ජනතාවට පමණක් නොව පීඩකයන්ට එරෙහිව සන්නද්ධ අරගලවල නිරත වන සියල්ලන්ටම දැවැන්ත පාඩුවක් වන්නේය. මෙතරම් බලසම්පන්න සටන්කාමී බලසේනාවක් පරාජයට පත් වීම මේ අරගලයට සහයදක්වමින්/අනුබල දෙමින් සිටි ජනතාව අතර සැලකිය යුතු  තරමක බලාපොරොත්තු කඩවීමක් ඇති වීම ස්වාභාවික දෙයකි. එමනිසා, එහි පරාජයට හේතුපාදක වූ කරුණු පාඩම් ලෙස ගැනීමට වටහාගැනීම ලොව මුළුල්ලේ වූ සියළු ජාතික ව්‍යාපාරවලට සහ ඉන්දියාවේ සහ දකුණු ආසියාවේ සන්නද්ධ අරගලවල නියුතුවන බලවේග සඳහා බෙහෙවින් අවශ්‍ය කරන දෙයකි.

            මතු දැක්වෙන්නේ සැලකිල්ලට ගත යුතු ප‍්‍රධාන කාරණාවන්ය.

a) LTTE ය දශක තුනකටත් වඩා ජාතික විමුක්ති යුද්ධයක් මෙහෙයවමින් සිටි සටන්කාමී සංවිධානයකි. මේ කාලය මුළුල්ලේ එය බොහෝ උච්චාවචනයන්ට මුහුණ පා තිබුණු අතර මේ වන විට තමන්ගේ සියළු කඳවුරු අහිමි කරගෙන තිබේ. නමුත් ඔවුහු කවදාවත් ‘‘දමිළ ඊළාමය’’ සඳහා වන සිය අරමුණ, අතිශය දුෂ්කර අවස්ථාවලදී පවා අනතුරේ නොදැමූහ. එසේ වුවද, ඔවුන්ගේ මතවාදය සහ පංති පදනම ස්වභාවයෙන් ධනේශ්වර වේ. මේ නිසා, ඔවුන්ට සිය ආදරණීය අරමුණ වූ දමිළ ඊළාමයේ මිතුරන් සහ සතුරන් අතර වෙනස  හඳුනාගන්නට නොහැකි වූහ. ඔවුහු සිය ජනතාව – වෙතටම ප‍්‍රවේශ වූහ, උදාහරණ ලෙස, ඊළාම් දමිළ, දමිළ ඊළාමයේ කොටස්කරුවන් වන ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර ජීවත්වන මුස්ලිම්වරුනුත්, ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම කොටසේ වතුකරයේ ජීවත්වෙන දමිළයින්, සිංහල ජනතාව, දමිළ ඊළාම් අරමුණ වෙනුවෙන් හැම විදියකින්ම සහය පළ කළ ඉන්දියාවේ දමිළ ජනතාව, තමිල්නාඩුවේ ධනේශ්වර පක්‍ෂ, ඉන්දීය රජය සහ අධිරාජ්‍යවාදීහු – සියළු ම ආකාරයේ මේ විවිධ බෙලවේග ධනේශ්වර දෘෂ්ඨියෙන් දූෂිත වූහ. ඔවුහු සිංහල-බෞද්ධ වර්ගවාදීන් සමග කටයුතු කිරීමේ දී පාලක පංතිය සහ පීඩිත මහ ජනතාව අතර ඇති පංති වෙනස සැලකිල්ලට නොගෙන සිංහල වැඩ කරන ජනතාව පවා ඉලක්ක කර ගත්හ.

දමිළ-විරෝධී වැඩසටහන් වලට උල්පන්දම් දීමට සහ සිංහල ජාතිය ‘ආරක්‍ෂාකිරීම’ මුවාවෙන් දමිළයින්ට එරෙහි ඕනෑම විදියක කෲරකම් සිදු කරන්ට සහ සිංහල ජනයා ඔවුන්ගේ සැබෑ ප‍්‍රශ්නවලින් ඉවතට යවන්නට, ජාතිවාදයෙන් හැම විටම ශක්තිය ලබන ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතියට මෙය විපුල අවස්ථාවන් උදා කර දුන්හ. එසේ වුවද අහිංසක මිනිසුන් මැරීමට ඉඩහළ, ජාතිවාදී මනෝභාවයන් වල ආධිපත්‍යය නිසා, වෙනම නිජබිමක් සඳහා වූ ඔවුන්ගේ අරගලයට සිංහල ජනතාවගේ අනුකම්පාව දිනාගත නොහැකි වනු ඇත. වැඩිදුරටත්, වෙන්වීමේ අයිතිය ඇතුළුව, ඊළාම් ජනතාවගේ ස්වයං-තීරණයේ අයිතිය පිළිගන්නා, ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය (LSSP) වැනි සංවිධාන පවතිද්දී, ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතියට එරෙහිව එක්සත් අරගලයක නියැලීමේ හැකියාවක් තිබුණි, කොපමණ දුබල වුවත් එය විය හැකිව තිබුණි. නමුත් එහි ධනේශ්වර ජාතිකවාදී දර්ශනය නිසා, සිය උපායමාර්ගයන් වර්ධනය වුවද LTTE ය මේ පැති සැලකිල්ලට ගත්තේ නැත. ඔවුහු තමන්ගේම ජනතාව අතර වූ සම්බන්ධතාවයන්හි දී පවා, පංති වෙනස්කම් සැලකිල්ලට ගත්තේ නැත. යථාර්ථය වූයේ, වැඩ කරන පංතිය සහ ධනේශ්වර පංතිය අතර ගැටුම් පවතින විට ඔවුහු ධනේශ්වර පංතියට සහය දීමේ ස්ථාවරය ගැනීමයි.

එපරිද්දෙන්ම, ඔවුහු පුළුල් බහුජනතාවගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට පරිශ‍්‍රම දැරීමට වඩා ධනේශ්වර පංතියේ සහ තමිල්නාඩුවේ එම පක්‍ෂවල සහය ලබා ගැනීමට වඩ වඩා පෙළඹුණහ. පුළුල් බහුජනතාව – කම්කරුවන්, ගොවියන්, ශිෂ්‍යයින්, තරුණයින්, සුළු-ධනේශ්වර පංතිය සහ බුද්ධිමතුන් – දමිළ ජනතාවගේ අභිප‍්‍රායන්, සහ දමිළ ජනතාව සඳහා වෙනම නිජ බිමක් යන යුක්ති සහගත කාරණය පිළිගැනීම නිසා සිය සහයෝගය ස්වේච්ඡාවෙන්ම ලබා දුන්හ. තමිල්නාඩුවේ ජනතාව, විප්ලවවාදීහු සහ අනෙක් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බලවේග, සිය නොපසුබස්නා සහයෝගය ඊළාම් අරගලයට සහ LTTE යට ලබා දුන්හ. නමුත් LTTE ය ඉන්දියාවේ මාඕවාදී සංවිධාන සමග කිසිදු සම්බන්ධතාවයක් නොපවත්වන ලෙස දැඩි ලෙසම සිය කාඩර්වරුන්ට අවවාද කිරීම පවා සිදු කළහ. ජාත්‍යන්තර මට්ටමේදී පවා තත්ත්වය එයම විය. LTTE ය ලෝකය පුරා ශක්තිමත් ජාලයක් වන දමිළ ඩයස්පෝරාව පිහිටුවා තිබුණේය. නමුත් ඔවුහු කිසිදු බලවත් ප‍්‍රයත්නයක් සටන් වදින ජනතාව සමග හෝ සංවිධාන සමග සමීප සම්බන්ධතාවයන් ගොඩ නගා ගැනීමට හෝ ඔවුන්ගේ සහය ලබා ගැනීමට දරා නොතිබුණි. වඩාත් ඔවුහු අධිරාජ්‍යවාදී රජයන්ගේ හෝ එම රජයන්හි බලපුළුවන්කාරයින් ගේ උපකාරයෙන් ආරක්‍ෂාව සලසා ගැනීම කෙරේ යොමුවූහ. එය ජාතියකට සීමාවූ ආකල්පයක් පමණක් නොවන නමුදු බෙහෙවින්ම ජනතාවට වඩා ධනේශ්වර පංතිය කෙරේ බලපැවැත්වීමේ පංති දෘෂ්ඨිය වූහ.

මතවාදීව LTTE යේ අභිලාශයන්ට මාක්ස් ලෙනින් මාඕවාදය පටහැණි බව අතිශයින් පැහැදිලිය. වරක් එය ‘‘සමාජවාදී දමිළ ඊළාමය’’ ක් සඳහා යන සටන් පාඨය දැරීය. නමුත් කෙටි කලකින්ම එය ඉවත් කර ගත්තේ එය ඔවුන්ගේ පංති අවශ්‍යතාවයන්ට පටහැණි බැවිණි.

b) LTTE ය ජාතික විමුක්ති අරගලය සඳහා සන්නද්ධ අරගලය ආරම්භ කළේ ක‍්‍රියාකාරම් අතලොස්සක් පමණක් සිදු කළ ගරිල්ලා බල ඇණියක් ලෙසයි. 1983 දී විශාල පරිමාණයේ දමිළ-විරෝධී වැඩසටහන වන, ‘‘කළු ජූලිය’’ සමයේ දී එහි ශක්තිය හුදෙක් 30 දෙනෙක් පමණක් වූ අතර, හතරවන ඊළාම් යුද්ධය ඇරඹීමත් සමග 30,000-40,000 ක් පමණ ප‍්‍රමාණයක් වූහ. පසුගිය යුද්ධයේ අවසන් අදියරේදී LTTE ගරිල්ලන් 22,000 ක් පමණ මරණයට පත් වූ බව සහ තවත් 10,000 කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් තුවාල කරුවන් වී, අත් අඩංගුවට පත් වී හෝ යටත් වී ඇති බව ශ්‍රී ලංකා හමුදාව නිළ වශයෙන් ප‍්‍රකාශයට පත්කළහ. දේශපාලන බලය අල්ලා ගැනීම පිණිස සටන් කරන ඕනෑම සංවිධානයක් සතුරාගෙන් භූමිය අත්පත් කරගෙන එහි ජනතා පාලනයක් ඉදි කළ යුතුය. එබැවින් යුද්ධය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමයෙන් ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය කරා සහ ගරිල්ලා හමුදාව සාමාන්‍ය/සම්මත හමුදාවක් බවට පරිවර්තනය වනු ඇත. 2006 ජූලි වල දී හතරවන ඊළාම් යුද්ධය මුලපිරීමට පෙර, ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර තුළ වර්ග කිලෝමිටර 16,000 ක භූමි භාගයක් LTTE යේ පාලනයට නතුව මෙම ප‍්‍රදේශවල ඔවුන්ගේම සිවිල් සහ යුධ පාලනයක් පවත්වාගෙන ගියහ. මෙතැන් සිට, තෙවසරකට ආසන්න කාලයක් තුළදී ඔවුන් සිය භූමිය ටිකෙන් ටික අහිමි කර ගත්හ. වසරකට පසුව, 2007 ජූලි වලදී, තොප්පිගල පරාජයෙන් පසුව ඔවුහු නැගෙනහිර පළාතෙහි ත‍්‍රිකුණාමළයේ පාලනය මුළුමනින්ම නැති කර ගත්හ.

රජය වහාම මැතිවරණ නාටකය පවත්වා සිය ඒජන්තවරු සහ ද්‍රෝහී කරුණාගේ පක්‍ෂය පළාත් සභාව ලෙස පිහිටවූහ. නැගෙනහිර පළාත අත්පත් කර ගත් පසු ශ්‍රී ලංකා හමුදාව උතුරු පළාතේ ප‍්‍රහාර ගැන සිය අවධානය යොමු කළහ. 2007 සැප්තැම්බර් සිට ඉදිරියට LTTE ය සිය ප‍්‍රදේශයන් අහිමි කර ගන්නට පටන් ගත්තේ ඒවා එකින් එක ශ්‍රී ලංකා හමුදාව අතට පත් වීමෙනි. මේ සමස්ත කාලය තුළ සිය භූමි ප‍්‍රදේශ අහිමි වීම සහ වඩාත් දුර්වල තත්වයට පත් වීම සහ සතුරු ප‍්‍රහාරවලට වඩාත් නිරාවරණය වීම යන කාරණා ගැන නොතකා LTTE ය ස්ථානීය සංගාම මොඩලයෙහිම එල්ලී ගත්හ. ඔවුහු සිය ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමය කරාවත් වෙනස් කළේ නැත. යම් ස්ථානයක් අත් නෑර තබාගැනීමෙන් හෝ අල්ලාගෙන සිටීමෙන් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීම ස්ථානීය සංග‍්‍රාමයෙහි මූලධර්මය වේ. එම අවස්ථාව ඔබට වරක් අහිමි වූ විට එයින් ඉතිරිව තිබෙන ස්ථානයන් වෙතට සිය ප‍්‍රහාර මෙහෙයවීමට සතුරාට අධික ඉඩකඩක් සැපයීමෙන් එයම පවත්වාගැනීම නිරර්ථක දෙයකි. මෙහෙයුම් කළාපය පුළුල් කිරීම සහ ගරිල්ලා ක‍්‍රමය තෝරාගැනීම වෙනුවට, සතුරා සිය ප‍්‍රහාර නාභි ගත කරන විට, ජනතාව සමග ඔවුන්ගේ බල ඇණි වඩ වඩාත් කුඩා ප‍්‍රදේශයකට පසුබැස්සාහ. යුධ ක‍්‍රියාකාරකම් වලට ඔබට ප‍්‍රමාණවත් තරම් ඉඩ කඩක් නොලැබීම නිසා මේ උපාය සිය දිවි නසා ගැනීමකි. තමන් යුද්ධය ඉතා සුළු තත්වයක සිට ඉහළ මට්ටමක් කරා සංවර්ධනය කළාය යන කාරණය නොතකා, යුද්ධයේ අවශ්‍යතාවයන්ට සහ තත්වයන්ට අනුව, එක් සංග‍්‍රාම ක‍්‍රමයකින් තවත් සංග‍්‍රාම ක‍්‍රමයකට මාරු වීමේ නම්‍යශීලීතාවය, LTTE ය විසින් තෝරා නොගත්හ.

ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමය, ජංගම සංග‍්‍රාමය සහ ස්ථානීය සංග‍්‍රාමය වැනි – විවිධ ආකාරයේ යුධ ක‍්‍රමයන් වල නියැලීමේ දැවැන්ත අත්දැකීම් සම්භාරයක් තිබියදී – ඔවුන් අසමත් වූයේ ඇයි? වැඩි වෙන සිවිල් ජීවිත හානි සමඟ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව යැයි කියන අධිරාජ්‍යවාදීන්, ඉන්දීය රජය, ජන සංහාරක යුද්ධය නැවැත්වීමට ශ්‍රී ලංකා රජයට බල කරාවි යැයි අපෙක්‍ෂා කළහ. නමුත් මේ සියළු ප‍්‍රතිගාමීහු, මෙයට පෙර අප දැක තිබූ ආකාරයට ම, ඔවුන්ගේ අභිලාශයන් ඉෂ්ට සිද්ධ කර ගැනීමට කැමැත්තෝ මිස ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුත් ජනතාව පෙළෙන පීඩාවන් ගැන හෝ ජාතික පීඩනයට එරෙහිව ගෞරවනීය විසඳුමක් ලබා ගැනීම ට උදව් කිරීම කෙරේ අවධානය යොමු නොකළහ. LTTE නායක ප‍්‍රභාකරන් 1993 දී වරක් පැවසූ පරිදි ‘‘මේ ලෝකයේ සෑම රටක්ම ඔවුන්ටම අයත් වූ අභිලාශයන්ට අනුව ඉදිරියට ගමන් කරයි. ඒවා වත්මන් ලෝකයේ ක‍්‍රියා පටිපාටිය වන ආර්ථික සහ වෙළඳ අභිලාශයන් මිස, යුක්තියේ සදාචාර ධර්මතාවයන් හෝ ජනතාවගේ අයිතීන් නොවේ. රටවල් අතර ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතාවයන් සහ තානාපතිකම් තීරණය වන්නේ එවැනි අභිලාශයන්ට අනුවයි. එමනිසා ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව විසින් අපේ අරමුණට සදාචාරමය සුජාතභාවයක් ඉක්මනින්ම ලබාදේවි යැයි අපට අපෙක්‍ෂා කළ නොහැක. …යථා තත්වයේදී, අපේ අරගලයේ සාර්ථක බව රඳා පවත්නේ අප මතයි, ලෝකය මත නොවේ. අපේ සාර්ථකත්වය අපේ ප‍්‍රයත්නයන් මත, අපේ ශක්තිය මත, අපේ ධෛර්ය්‍යය මත රඳා පවතී…’’ අධිරාජ්‍යවාදී සහ ප‍්‍රතිගාමී බලය ගැන සෑහෙන දුරට නිවැරදි අවබෝධයක් තිබියදී, LTTE ය එය භාවිතයට නැංවීමට අපෝහොසත් වූහ.

c) LTTE ය ශ්‍රී ලංකා රජයට එරෙහිව දැඩි ලෙස පසුගිය දශක තුන තිස්සේ ජාතික විමුක්ති අරගලයක නිරත වෙමින් තිබුණි. මේ අරගලය ශ්‍රී ලංකාවේ කොම්ප‍්‍රෙදා්රු පාලක පංතියට එරෙහිව තිබුණද, වාස්තවිකව එය ඍජුවම අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිවත් යොමුවූහ. නමුත් LTTE යට කවදාවත් අධිරාජ්‍ය-විරෝධී දිශානතියක් හෝ වැඩසටහනක් ජාතික විමුක්ති අරගලය තුළ නොතිබුණි. නිදහස්, ස්වයං-විශ්වාසය ඇති දමිළ ඊළාමය සඳහා වූ එහි වැඩසටහන කොම්ප‍්‍රෙදා්රු පාලක පංතියෙන් වෙනම රාජ්‍යයක් දිනා ගැනීම ඉලක්ක වූවා මිස අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සූරාකෑමෙන් සහ පීඩනයෙන් ගැලවීම කෙරේ ඉලක්කව නොතිබුණි. එය පමණක් නොව, එය අධිරාජ්‍යවාදී රජයන් දමිළ ඊළාමයේ මිතුරන් ලෙස දුටු අතර හැම විටම ඔවුන්ගේ සහය සිය අරගලයට ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළහ. මෑත යුද්ධයේදී පවා එය, ලෝක ජනතාවගේ අංක එකේ හතුරා සහ ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු ලොව මුළුල්ලේ සියළු ප‍්‍රති-විප්ලවවාදී පාලක පංති වල නායකයා වන, එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදය, තමන් ගලවා ගැනීමට පැමිණේවියැයි, අවසන් මොහොත දක්වා අපේක්‍ෂා කළහ. මෙය දමිළ ඊළාම් ජනතාවගේ සහ ගරිල්ලන්ගේ අධිරාජ්‍ය-විරෝධී විඥතභාවය මොට්ට කර තිබුණි.

d) ඊළාම් විමුක්ති යුද්ධය ගරිල්ලා සංග‍්‍රාමයෙන් ස්ථානගත සංග‍්‍රාමය කරා මාරු වන විට එය අලූත් සහ නවීන යුද්ධායුධ කෙරේ පදනම් වීම අතිශයින්ම වැඩි විය. එය ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම සිය සැපයුම් සඳහා අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් සහ ජාත්‍යන්තර අවි වෙළඳසැල් කෙරේ පදනම් වූහ. එතැන් සිට, මේ රටවල්වල බලයෙන් එය පහර ගැසූහ. මෙය අවබෝධ කරගැනීමෙන්, ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපති රාජපක්‍ෂ සාර්ථකව සිය තානාපති සම්බන්ධකම් අවි සැපයුම් නැවැත්වීමට යෙදවූහ. එපරිද්දෙන්ම එය යුරෝපයේ සහ උතුරු ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වෙන්නන්ගෙන් ඊළාම් අරගලය සඳහා අරමුදල් ගැනීමද වළක්වා ලූහ. ‘ත‍්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය’ යන්නෙන් මේ රටවල් ෆැසිස්ට්වාදී රාජපක්‍ෂට උදව් කළ විට අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් කෙරේ පදනම් වීම LTTE යට හානි කළහ. ස්වයං-විශ්වාසය, ආර්ථික සහ දේශපාලන කටයුතු මත පමණක් නොව ප‍්‍රතිගාමී රජයකට එරෙහිව සටන් කිරීමේදී ගරිල්ලාවන්ට බෙහෙවින් වැදගත් වන යුධමය සැපයුම් ගැනද විය යුතුය.

e) එක්සත් පෙරමුණ ගැන ප‍්‍රශ්නයේදී එයට වැරදි ප‍්‍රවේශයක් තිබුණි. එය පොදු සතුරාට එරෙහිව එක්සත් කළ හැකි සියළුම බලවේග එක්සත් කිරීමට අසමත් විය. ඇත්ත වශයෙන්ම එහි ප‍්‍රවේශය වී තිබුණේ ශ්‍රී ලංකා රජයේ හමුදාවට එරෙහිව සටන් කරන සියළු බලවේග එක්සත් කිරීම වෙතය. ආධිපත්‍ය සහ නායකත්ව ස්ථානය සඳහා වූ සිය අරගලය තුළදී අනෙකුත් සුළු-ධනේශ්වර සටන්කාමී කණ්ඩායම් වැනසීම සිදු වූවා පමණක් නොව, දමිළ ඊළාම් බෙදී වෙන්වීම සඳහා සටන්වැදුණු අව්‍යාජ බලවේග වන ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු ශ්‍රී ලංකා රජයේ හෝ ඉන්දීය රජයේ ඒජන්තවරු බවට පත් වූහ. මාක්ස් ලෙනින් මාඕවාදී මතවාදයෙන් යුතු වූ සහ නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වැඩසටහනක් සහිත වූ දමිළ ඊළාම් ජාතික විමුක්ති පෙරමුණ (NLFT), දමිළ ඊළාම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (PLFT), නිර්ධනපංති පෙරමුණු සංවිධානය (PrOVO) වැනි විප්ලවවාදී බලවේගවලට දමිළ ප‍්‍රදේශ වල ක‍්‍රියාකාරී වීමට ඉඩ නොහළහ. එක්කෝ ඔවුන් සිය ක‍්‍රියාකාරකම් නැවැත්වීමට විමසීමට හෝ මරා දැමීමට ලක් විණි.

f) දමිළ ඊළාමයේ කලාප තුන වන යාපනය, වන්නිය සහ නැගෙනහිර යන කලාප අතර කලාපීය වෙනස්කම්, විශේෂයෙන්ම උතුරු සහ නැගෙනහිර, සැලකිල්ලට ගෙන තිබුණේ නැත. මේ තත්වයෙන් ප‍්‍රයෝජන ගැනීමට සහ නැගනහිර කලාපයේ ජනතාව LTTE යට විරුද්ධව හැරවීමට මෙය කරුණා වැනි ද්‍රෝහීන්ට ඉඩ සැලසූහ.

g) මුස්ලිම්වරුන්ට වැරදි ලෙස සැලකීම නිසා එය දමිළ ඊළාමයේ කොටසක් හෝ පංගුකරුවන් වීමට සිටි මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව අමනාප කර ගත්හ. 1990 ඔක්තෝබර් වලදී, තමන් සතු සියළු දෑ සමග, මුස්ලිම්වරු 28,000 ක් යාපනයෙන් බලෙන් නෙරපීම දමිළ ඊළාම් අරගලයට දරුණු ලෙස බලපෑහ. ජනතාව බෙදීමට අවස්ථාවක් එන තෙක් හැම විටම බලා සිටි, පාලක පංතිය, එය ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන දමිළයින් සහ මුස්ලිම්වරු අතර ස්ථීර බෙදීමක් ඇති කළහ. මුස්ලිම්වරු අතර සිටි ප‍්‍රභූවරු ශ්‍රී ලංකා පාලක පංතිය සමග සම්මුතියට එළඹ මුස්ලිම් ජනගහනයෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් අරගලයෙන් ඉවතට ගත්හ.

h) ‘‘ජනතාව ඉතිහාසය නිර්මාණය කරයි’’ යන මාඕවාදී සිද්ධාන්තය වෙනුවට ‘‘වීරයෝ ඉතිහාසය නිර්මාණය කරති’’ යන්න LTTE යේ ප‍්‍රවේශය විය. මෙය අනුගමනය කිරීමෙන් මාඕවාදී ක‍්‍රමයට මහජන යුද්ධය සංවර්ධනය කිරීම වෙනුවට යුද්ධය සංවර්ධනය කිරීමේ ධනේශ්වර ක‍්‍රම යොදා ගත්හ. උදාහරණයක් ලෙස, ඉතා බලවත් සුපිරි බලවතෙකු වූ, එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදයට සහ එහි රූකඩ පාලකයින්ට එරෙහි ජාතික විමුක්ති යුද්ධයේදී, කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය විසින් නායකත්වය දෙනු ලැබූ ශ්‍රේෂ්ඨ වියට්නාම් ජනතාව ‘‘සන්නද්ධ ජනතාව සාගරයක’’ සිය සතුරා ගිල්වූහ. නමුත් ඊළාම් විමුක්ති යුද්ධයේදී ජනතාව යුද්ධයේ නියුතු LTTE යට සහය දැක්වීම පමණක් කළහ. ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට එරෙහි යුද්ධයේදී ජනතාව දශක තුන හමාරක කාලයක් තිස්සේ සිවිල් යුද්ධයේ බියජනක බව දරා සිටියේය යන කාරණය සැලකිල්ලට නොගෙන LTTE ය ධනේශ්වර දර්ශනයේ ආකෘතියට අනුව ජනතාව සන්නද්ධ නොකළහ. ඔවුහු යුධකාමී හෝ දිග්ගැස්සුණු ඕනෑම අරගලයකදී ඉතිහාසයේ සැබෑ නිර්මාණකරුවන් වන්නේ ජනතාව සහ ජනතාවම පමණක්ය යන ලොව පුරා සටන් කරන ජනතාවගේ ඓතිහාසික සත්‍යය සහ  අත්දැකීම් උරා ගැනීමට අසමත් විය; මෙයින් ඉවත්වීම නොවැළැක්විය හැකි ලෙස පරාජයට මුහුණපායි.

සමාප්තිය

මේ සියළු දුබලකම් සහ සීමාවන් තිබියදී පවා LTTE ය මේ දක්වා ඉතා දැඩි ලෙස සටන් කොට ඇත. දහස් ගණන් සිය කාඩර්වරු සහ නායකයින් කීර්තිමත් සම්ප‍්‍රදායකට අනුව දිවි පුදා ඇත. සැකයකින් තොරව මෑත යුද්ධයේ LTTE යේ පරාජය ඔවුන්ගේ දීර්ඝ අරගලයේ පරාජයද වනු ඇත. එනමුදු දශක තුනක සන්නද්ධ අරගලය සහ වෙනම නිජ බිමක් සඳහා වූ දමිළ ඊළාම් ජනතාවගේ අව්‍යාජ අභිලාශයන් සහ ඔවුන්ගේ කැප කිරීම් අපතේ නොයනු ඇත. ශ්‍රී ලංකා රජය ප‍්‍රධාන ජයග‍්‍රහණයක් සනිටුහන් කොට LTTE ය සහ එයින් ජාතික විමුක්ති ව්‍යාපාරය  දුර්වල කිරීමට හැකි වුවද, එවැනි ව්‍යාපාරයක වර්ධනය තවමත් පවත්වාගැනීම සඳහා වන තත්වයන් වඩා බරපතල ලෙස පවා තවමත් පවතී. ඇරත්, ඔවුහු අවසානය දක්වාම සතුරා ඉදිරිපිට බියට පත් නොවී ඔවුන්ට යටත් නොවී සටන් වැදුණහ. අතීත වැරදිවලින් ඉගෙන ගනිමින්, නව පරපුරක විප්වවාදීන්ට ගිනි අවි අතට ගැනීමට මෙය ආශ්වාදයක් වනු ඇත.

යුද්ධය හමාර වී මාස දෙකකට පසුව පවා 300,000 වැඩි දමිළ ජනතාවක් තවම නාසි සමූලඝාතක කඳවුරු වලට වඩා නරක යුධ මුක්ත කලාපයේ, සැනසිල්ලක් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටී. අද පවා නිදහස් මාධ්‍යවේදීන්ට හෝ ජාත්‍යන්තර ආධාර ඒජන්සියකට මෙම කඳවුරු වළට පැමිණීමට ඉඩ දී නැත. මෙම කඳවුරුවලින් කාන්දුවන ප‍්‍රවෘත්තිවලින් කියැවෙන්නේ දමිළයින්ට විඳීමට බල කොට ඇති භයංකර තත්වයයි. බාලයින් සහ කාන්තාවන් ක‍්‍රමානුකූලව ඔවුන්ගේ පවුල් වල සාමාජිකයින්ගෙන් වෙන් කොට හඳුනා ගත නොහැකි ලෙසට පත් කොට ඇත. ඔවුන්ගේ නිවෙස් වලට ආපසු යවන්නැයි ඔවුන්ගේ නිරන්තර ඉල්ලීම පිළිගෙන නොමැත. ආහාර, ජලය, සනීපාරක්‍ෂාව සහ අනෙකුත් මූලික පහසුකම් මිනිසුන්ට සපයා නැත. රාජපක්‍ෂ රජය පලස්තීනයේ යුදෙව්වාදීන්ගේ ක‍්‍රමවේදයට අනුව, දමිළ ප‍්‍රදේශ සිංහල ජනාවාස බවට පත් කිරීමට සැලසුම් කරමින් සිටී. ශ්‍රී ලංකා හමුදා ප‍්‍රධානී, සරත් ෆොන්සේකා, විවෘතවම ප‍්‍රකාශ කළේ දමිළයින් ලංකාව තුළ දෙවන පංතියේ පුරවැසියන් ලෙස ජීවත් වීමට සූදානම්ව සිටිය යුතු බවයි.

සිය වැරදිවලින් ඉගෙනගෙන, දමිළයින්, ඔවුන්ගේ අරමුණ වන ජාතික පීඩනයෙන් සහ හිංසනයෙන් විමුක්තිය ලැබීම පමණක් නොව පංති සූරාකෑමෙන් සහ පීඩනයෙන්ද විමුක්තිය ලබන තෙක් සටන් කිරීමට බැඳිය යුතුය. ඉන්දියාවේ සහ ලෝකය පුරා සිටින සියළු ප‍්‍රගතිශීලී, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සහ විප්ලවීය ජනතාව වෙනම නිජබිමක් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ දමිළ ජනතාවගේ යුක්ති සහගත අරගලයට සහය ලබා දෙනු ඇත.

~අවසානයි~

ABar-11