Category Archives: Mao Tsethung

පිලිපීනයේ නව මහජන හමුදාව පිහිටුවා 45 වසරක් ගතවීම නිමිත්තෙන්

පිලිපීනයේ නව මහජන හමුදාව පිහිටුවා 45 වසරක් ගතවීම නිමිත්තෙන්

CPP 45th Anniversary celebration in northeast Mindanao Region

CPP 45th Anniversary celebration in northeast Mindanao Region

ආදරණීය සොහොයුරනි,

2014 මාර්තු 29 වන දින, පිලිපීන විප්ලවීය ව්‍යාපාරය නව ජනතා හමුදාව පිහිටුවීමෙන් 45 වසරක් සපිරීම පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ නායකත්වය යටතේ සමරනු ඇත. මේ අවස්ථාවේදී, පිලිපීනයේ  ජාතික ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණ, මහජන යුද්ධයේ සමස්ත ජයග‍්‍රහණයන්ට ආචාර කිරීමට, දිවිපිදූ විප්ලවවාදීන්ට උපහාර පුද කිරීමට, පිලිපීන විප්ලවයට ජාත්‍යන්තර සහය පෙල ගැස්වීමට සංස්කෘතික අංගයක් ද ඉදිරිපත් කරනු ඇති.

නව මහජන හමුදාව ජනතාවගේ මූලික අවශ්‍යතාවයන්ට සේවය කරති. එය කෘෂිකාර්මික විප්ලවයේදී, එක්සත් ජනපදයට, රදළවාදයට සහ නිළධාරිවාදී ධනවාදයට එරෙහි එක්සත් පෙරමුණේදී සහ ගම්බද විප්ලවීය මහජන මූල ප‍්‍රදේශ ඉදි කිරීමේ දී ප‍්‍රමුඛ කාර්ය භාරයක් ඉටු කළහ. මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය-මාඕවාදයෙන් මග පෙන්වනු ලබන පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ නායකත්වය අනුගමනය කරමින්, නව මහජන හමුදාව පසුගිය දශක හතරක කාලය තුළ සිය ශක්තිය සංචය කරගෙන වැදගත් ජයග‍්‍රහණ දිනා ගෙන තිබේ. එය ෆැසිස්ට්වාදී ඒකාධිපති මාර්කෝස්ගේ සහ වත්මන් බෙනිග්නෝ ඇක්විනෝ පාලනය ඇතුළු, එක්සත් ජනපද රූකඩ පාලනයන් එකකට පසු එකක් සමග ප‍්‍රචණ්ඩ ලෙස සටන් වැද තිබුණි. එය විවිධ වර්ගයේ ප‍්‍රහාර දියත් කිරීමට, සතුරාගෙන් අවි අත්පත් කර ගැනීමට සිය ධාරිතාව වර්ධනය කරගෙන තිබෙන අතර වෙන කිසිදිනෙකට වඩා මහජන හමුදාවේ ඒකක වැඩි ප‍්‍රමාණයක් නිර්මාණය කොට ඇත. එය දීප ව්‍යාප්ත සමස්ත පළාත් 81 කින් 71 ක මෙහෙයුම් කටයුතු කරමින්, විවිධ මහජන සංවිධාන සහ ග‍්‍රාමීය සහ නාගරික මට්ටමින් දේශපාලන බලයේ අවයව ඉදිකරමින් විප්ලවීය මහජන මූල ප‍්‍රදේශ කහවුරු කරගැනීමට හැකියාව ඇතිව සිටී. එය වැඩවසම් ඉඩම් බදු දීම පහළ දැමීම, අධික පොලිය ගැනීම මුලිනුපුටා දැමීම, කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය වැඩිකිරීම, ග‍්‍රාමීය සාමූහිකත්වය ඉදි කරමින් සහ ජනතාවගේ ජීවන තත්වය වැඩි දියුණු කරමින් ගොවියන් සංවිධාන ගත කොට තිබේ. පසුගිය 45 වසර තුළ, ජනතාවගේ හමුදාවක් ලෙස එය අවංකවම සේවය කොට තිබේ. ජනතාව එයට ආදරය කරන අතර එය ආරක්‍ෂා කරගෙන තිබේ. මේ වෙනුවෙන් ඔබේ සහයෝගීතාවයේ සහ නව මහජන හමුදාවේ 45 වසරක සටන් වර්ෂයන්, විශේෂයෙන්ම ලෝක ව්‍යාප්ත නිර්ධන පංති විප්ලවයේ ඉදිරිගමන වෙනුවෙන් එහි කාර්යභාරය සම්භාවනාවට පාත‍්‍ර කිරීමේ ඔබේ පණිවුඩ ලැබීම අපි බෙහෙවින් අගය කරමු. ඔබේ පණිවුඩ  අපේ විද්‍යුත් ලිපිනය ට ndf@casema.nl2014 මාර්තු 25 ට පෙර එවීම අපි අගය කරමු. පිලිපීන විප්ලවය සහ නව මහජන හමුදාව ගැන වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා, කරුණාකර පිලිපීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ තොරතුරු බියුරෝවේ වෙබ් අඩවියට පිවිසෙන්න:

www.philippinerevolution.net

ඔබේ කාරුණික අවධානයට සහ සැලකිල්ලට අපි ස්තූතිවන්ත වෙමු.

 ලූවිස් ජී. ජලන්දෝනි
ප‍්‍රධාන ජාත්‍යන්තර නියෝජිත
පිලිපීන ජාතික ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණ

දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙහි හැරෙන තැන

දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙහි හැරෙන තැන

1942, ඔක්තෝබර් 12

[මේ කතුවැකිය සහෝදර මාඕ සේතුං විසින් යෙන්ආන් නුවර විමුක්ති දිනපතා පුවත්පත සඳහා ලියන ලදි.]

Map of Stalingrad

 

ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන බි‍්‍රතාන්‍ය සහ ඇමරිකන් පුවත්පත් විසින් වර්ඩන් සටන හා සසඳා ඇත; ‘‘රතු වර්ඩන්,, දැන් ලොව පුරා පතළ ය. මේ සැසඳීම කොහෙත් ම සුදුසු නො වේ. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන ස්වභාවය අතින් 1වැනි ලෝක යුද්ධයේදී කළ වර්ඩන් සටනට වෙනස් ය. එහෙත් ඒවාට පොදු වූ දෙයක් ද ඇත – එනම්, එකල මෙන් දැන් ද, බොහෝ දෙනා ජර්මනියට යුද්ධය දිනන්ට තවම පුළුවන් ය’යි සිතීමට ජර්මන් පහරදීම මගින් නොමග යවනු ලැබ සිටිති යන්නයි. 1වැනි ලෝක යුද්ධය 1918ටේ සීතසෘතුවෙදී අවසන් වීමට දෑවුරුද්දකට පෙර, 1910 දී ජර්මන් බලසේනාවෝ වර්ඩන්හි ප‍්‍රන්ස බලකොටුවට ප‍්‍රහාර කීපයක් ම දියත් කළහ. වර්ඩන්හි ප‍්‍රධාන අණදෙන්නා වූයේ ජර්මන් ඔටුන්න හිමි කුමාරයා ය; සටනට යවනලද බලසේනාවෝ ජර්මන් හමුදාවේ ඉස්තරම් ම කොටස වූහ. සටන තීරණාත්මක වැදගත්කමකින් යුක්ත විය. රුදුරු ජර්මන් වේගවත් ප‍්‍රහාරයන් ව්‍යර්ථ වූ පසු, මුළු ජර්මන්-ඕස්ති‍්‍රයන්-තුර්කි-බුල්ගේරියානු පිලට අනාගතයක් නැති විය; එතැන් සිට ඒ පිලේ දුෂ්කරතා වැඩි වෙන්ට විය, එය එහි අනුගාමිකයන් විසින් අත් හරිනු ලැබී ය, එය කැඞී බිඳී වීසිරී ගොස්, අන්තිමේදී ඇද වැටුණි. එහෙත් ඒ කාලයේ. ඉංග‍්‍රිසි-ඇමරිකන්-ප‍්‍රන්ස පිල, ජර්මන් හමුදාව තවම ඉතා බලවත් ය’යි විශ්වාස කරමින්, මේ තත්වය තරයේ වටහා නො ගත්තේ ය; ඔව්හු තමන්ගේ ජයග‍්‍රහණය ළං ළං ව එන බව නො දත්හ. ඉතිහාසීය වශයෙන්, විනාශ වීමට ළං වී සිටින සියලූ ප‍්‍රතිගාමී බලවේගයෝ එක්වැනිව ම විප්ලවවාදී බලවේගයන්ට විරුද්ධ ව අවසාන වියරු අරගලයක් කරති; ඇතැම් විප්ලවවාදියෝ, තමන් ජයග‍්‍රහණය කරා ළඟා වමින් සිටින අතර සතුරා අභාවයට කිට්ටු වමින් සිටී යන අවශ්‍ය සත්‍ය කාරණය වටහාගැනීමට අසමත් ව, පිටතින් ශක්තිය නමුත් ඇතුළතින් දුර්වලත්වය පිළිබඳ මේ ප‍්‍රපංචය විසින් කලකට මුළා කරනු ලබන සුලූ වෙති. පැසිස්ට්වාදයේ බලවේගයන්ගේ නැඟීම ත් ඔවුන් විසින් අවුරුදු කීපයක් තිස්සේ කරගෙන යන ආක‍්‍රමණ යුද්ධය ත් එබඳු අවසාන වියරු අරගලයක් ප‍්‍රකාශයට පත්වීම ම වේ. මේ වර්තමාන යුද්ධයේදී ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට දුන් ප‍්‍රහාරය පැසිස්ට්වාදයේ ම අවසාන වියරු අරගලය ප‍්‍රකාශයට පත්වීම වේ. ඉතිහාසයෙහි මේ හැරෙන තැනදී ත්, ලෝක පැසිස්ට්-විරෝධී පෙරමුණේ සිටින බොහෝ අය පැසිස්ට්වාදයේ රුදුරු පෙනුමෙන් මුළාවට පත් වී, එහි හරය දක්නට අසමත් වී සිටිති. මුළු ජර්මන් බලසේනාව ඩොන් නදියේ වංගුව පැන, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට මුළු වෙර යොදා දුන් ප‍්‍රහාරය පටන් ගත් අගෝස්තු 23වැනි දා සිට, ජර්මන් සේනාංග සමහරක් නගරයේ වයඹදිගු කොටසේ කර්මාන්ත දිස්ත‍්‍රික්කය තුළට කඩා වැදුණු සැප්තැම්බර් 15වැනි දා තුළින්, රතු හමුදාව ඒ දිස්ත‍්‍රික්කයෙහි ජර්මන් වට වළල්ල බිඳ ඇතැ’යි සෝවියට් ප‍්‍රවෘත්ති බියුරෝව ප‍්‍රකාශ කළ ඔක්තෝබර 9වැනි දා තෙක් ම, පුරා දින හතළිස්අටක්, මිනිස්වර්ගයාගේ ඉතිහාසයෙහි අසමසම වූ, පෙර නුවූ විරූ විධියේ දරුණු සටනක් එහි ඇවිලූණේ ය. අන්තිමේදී මේ සටන සෝවියට් බලසේනාවන් විසින් ජය ගනු ලැබී ය. ඒ දින හතළිස්අට තිස්සේ, ඒ නගරයෙන් ආ එක් එක් අසීරුව හෝ ජය පිළිබඳ පුවත්, අපමණ වූ දස ලක්ෂ ගණන් මිනිසුන් වෙත වරෙක සිත් තැවුල ගෙනෙමින් ද, වරෙක ඔවුන් මහත් ප‍්‍රමෝදයෙන් කළඹමින් ද, ඔවුන්ගේ හදවත් තරයේ ම ග‍්‍රහණය කර ගත්තේ ය. මේ සටන සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ හැරෙන තැන පමණක්, එසේ ත් නැතහොත් වර්තමාන පැසිස්ට්-විරෝධී ලෝක යුද්ධයේ ම හැරෙන තැන පමණක්, නො වේ; එය සකල මිනිස්වර්ගයාගේ ඉතිහාසයෙහි ම හැරෙන තැන වේ. මේ දින හතළිස්අට මුළුල්ලෙහි, ලෝකයේ ජනතාව, පසුගිය ඔක්තෝබරයේදී ඔවුන් මොස්කව් නුවර දෙස බලා සිටියාට ත් වඩා මහත් ඕනෑකමින්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවර දෙස බලා සිටියහ.

බටහිර පෙරමුණෙහි තමාට ජය අත් වන තුරු, හිට්ලර් පරෙස්සමින් වැඩ කළා සේ පෙනෙයි. ඔහු පෝලන්තයට පහර දුන් කල, ඔහු නෝර්වේ රටට පහර දුන් කල, ඔහු ඕලන්දයට, බැල්ජීයමට හා ප‍්‍රන්සයට පහර දුන් කල සහ, ඔහු බෝල්කන් රටවල් වලට පහර දුන් කල, ඔහු, තම අවධානය හැම අතට ම විසුරුවන්නට එඩිතර නො වෙමින්, එක් වරකට එක් අරමුණක් වෙත පමණක් තම මුළු ශක්තිය ඒකරාශී කළේ ය. බටහිර පෙරමුණෙහි ඔහුගේ ජයග‍්‍රහණයට පසු, ඔහු ප‍්‍රීතියෙන් කූල්මත් වී, තුන් මසකින් සෝවියට් සංගමය පරාජය කරන්ට උත්සාහ කළේ ය. ඔහු මේ ඉමහත් සහ බලවත් සමාජවාදී රටට විරුද්ධ ව උතුරේ මුර්මාන්ස්ක්හි සිට දකුණේ ක‍්‍රිමියාව තෙක් විහිදුණු මුළු පෙරමුණ දිගට ම පහරදීමක් දියත් කළේ ය; එසේ කිරීමේදී තම බලසේනාවන් විසිරී සිටින්ට සැලසුවේ ය. පසුගිය ඔක්තෝබරයෙහි මොස්කව් යුද්ධව්‍යාපාරය ව්‍යර්ථ වීම සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ පළමුවැනි අවස්ථාවේ අවසානය සලකුණු කළේ ය. හිට්ලර්ගේ පළමුවැනි උපායමාර්ගික සැලැස්ම ව්‍යර්ථ විය. රතු හමුදාව ගිය අවුරුද්දේ ජර්මන් පහරදීම නතර කොට, සීතසෘතුවේදී සියලූ ම පෙරමුණු වල පෙරළා පහරදීමක් දියත් කළේ ය; එය, හිට්ලර් පසුබැසීමට ත් ආරක්ෂා වීමට ත් හැරුණු, සෝවියට්-ජර්මන් යුද්ධයේ දෙවැනි අවස්ථාව විය. මේ වකවනුවේදී. තම ප‍්‍රධාන අණදෙන්නා වූ බ්‍රේා්කිට්ශ් නිලයෙන් පහ කිරීමෙන් පසු, විධානය තමාට ම පවරාගෙන, ඔහු මුළු වෙර යොදා හැම තැන ම එක විට කරන පහරදීමක් කිරීම පිණිස වූ සැලැස්ම අත හැර දමන්ට තීරණය කළේ ය. යුරෝපය පීරා එකතු කර ගත හැකි සියලූ බලසේනා එකතු කර ගත්තේ ය, දකුණු පෙරමුණට සීමා වූ නමුත්. සෝවියට් සංගමයේ මර්මස්ථාන වලට පහර වදිනවා ඇතැ’යි ඔහු සිතින් සිතා ගත් අන්තිම පහරදීමක් සුදානම් කළේ ය. එය පැසිස්ට්වාදයේ ඉරණම එල්බී තිබුණු අන්තිම පහරදීමක ස්වහාවයෙන් වූ නිසා, හිට්ලර් ඒකරාශී කළ හැකි බලසේනා වැඩි ම ගණන ඒකරාශී කළේ ය, උතුරු අප‍්‍රිකානු සටන් පෙරමුණෙන් ඔහුගේ අහස්යානා සහ යුද ටැන්කි කොටසක් පවා ගෙනාවේ ය. මේ අවුරුද්දේ මැයි මාසයෙහි කර්ච් සහ සෙවැස්ටපොල් නගර වලට දුන් ජර්මන් ප‍්‍රහාරය ත් සමග, යුද්ධය එහි තුන්වැනි අවස්ථාවට ඇතුල් විය. තම අහස් සහ යුද ටැන්කි සේනාවන් ගෙන් වැඩි කොටස විසින් අනුබල දෙනලද, 15,00,000කට වැඩි හමුදාවක් එක්රැස් කරමින්, හිට්ලර් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරයට සහ කෝකේසස් ප‍්‍රදේශයට පෙර නුවූ විරූ ලෙස දරුණු වූ පහරදීමක් දියත් කළේ ය. ඔහු වොල්ගා නදිය කපා දැමිමේ ත් බාකු නගරය පැහැර ගැනිමේ ත් උභය අභිප‍්‍රාය සඳහා ඒ අරමුණු දෙක මහත් වේගයෙන් අල්ලාගැනීමට ප‍්‍රයත්න දැරී ය; අනතුරුව මොස්කව් නුවරට විරුද්ධ ව උතුරට කාගෙන යන්ට ත් දකුණෙහි පර්සියන් බොක්ක වෙත කඩා බිඳගෙන යන්ට ත් ඔහු අදහස් කළේ ය. ඒ අතර ම ඔහු ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් වැටුණු පසු සයිබීරියාවට පහරක් දීමට සූදානම් ව තම භටකණ්ඩායම් මැන්චූරියාවෙහි එක්රැස් කර තබන ලෙස ජපන් පැසිස්ට්වාදීන් මෙහෙයවී ය. ජර්මන් සහ ජපන් යන හමුදා දෙකේ ම පසුමුණ සුරක්ෂිත ව ඇතිව, බටහිර පෙරමුණෙහි ඉංග‍්‍රිසි-ඇමරිකන් ප‍්‍රහාරයක් ගැන ක‍්‍රියා කරනු පිණිස ත් මෑත පෙරදිග ධන-නිධාන අල්ලාගැනීම පිණිස සහ ජපනුන් සමග සන්ධි වීමක් කරනු පිණිස ත් ජර්මන් හමුදවේ ප‍්‍රධාන බලසේනාවන් සෝවියට් රණ මණ්ඩලයෙන් නිදහස් කර ගත හැකි වන තරම් දුරට ද, ඒ අතර චීනයට විරුද්ධ ව බස්නාහිරට ත් බි‍්‍රතාන්‍යයට සහ එක්සත් ජනපදයට විරුද්ධ ව දකුණට ත් ගමන් කරනු පිණිස ජපන් හමුදාවේ ප‍්‍රධාන බලසේනාවන් උතුරෙන් නිදහස් කර ගත හැකි වන තරම් දුරට ද, සෝවියට් සංගමය දුබල කිරීමට හිට්ලර් නිෂ්ඵල ලෙස බලාපොරොත්තු විය. පැසිස්ට් කඳවුරට ජය දිනා ගන්ට හිට්ලර් ගණන් බැලූ සැටි එසේ ය. එහෙත් මේ අවස්ථාවේදී කරුණු සිදු වුණේ කෙසේ ද? ඔහුගේ ඉරණම තීන්දු කළ සෝවියට් උපක‍්‍රම වලට මුහුණ පාන්ට හිට්ලර්ට සිදු විය. සෝවියට් සංගමය පළමුකොට සතුරා ඇතුළට ම එන්නට පොළඹා, ඉක්බිති මුරණ්ඩු ලෙස විරුද්දකම් පෑමක් කිරීමේ ප‍්‍රතිපත්තිය යෙදුවේ ය. පස් මසක් සටන් කොට ත් ජර්මන් හමුදාව කොකේසියානු තෙල් ආකර කරා කාගෙන යන්ට වත් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් පැහැරගන්ට වත් අසමත් වී සිටී. එහෙයින්, ඉදිරියට යන්ට ත් බැරි ව, පසුබසින්ට ත් බැරි ව, ඉමහත් අලාබ හානි විඳිමින්, හරි ම අවුල් ජාලයකට වැටෙමින්, උස් කඳු ඉදිරියෙහි සහ නො බිඳිය හැකි නුවරක් පිටතෙහි තම භටකණ්ඩායම් නතර කරගෙන සිටින්නට හිට්ලර්ට බලෙන් ම සිදු වී ඇත. දැනට ම ඔක්තෝබරය ඇවිත් ය, සීතසෘතුව ළං වන්නේ ය. කල් නො යාදී ම යුද්ධයේ තුන්වැනි අවස්ථාව අවසන් වී, සිව්වැනි අවස්ථාව ඇරඹෙනෙවා ඇත. සෝවියට් සංගමයට පහර දීමට හිට්ලර් සකස් කළ එක ම උපායමාර්ගික සැලැස්මක් වත් සාර්ථක වී නැත. මේ වකවානුවේදී, ගිය අවුරුද්දේ ග‍්‍රීෂ්මසෘතුවේදී තම බලසේනාවන් බෙදනු ලැබ සිටියදී තමා ලත් පරාජය සිත තබා ගනිමින්, හිට්ලර් ඔහුගේ ශක්තිය දකුණු පෙරමුණ වෙත ඒකරාශී කළේ ය. එහෙත් නැගෙනහිරෙහි වොල්ගා නදිය කපා දැමීම ත් දකුණෙහි කෝකේසස් පැහැරගැනීම ත් යන උභය අභිප‍්‍රාය එක පහරින් ම මුදුන්පත් තර ගැනීමට ඔහුට එතෙක් ම උවමනා වූ නිසා, ඔහු යළි ත් තම බලසේනාවන් බෙදුවේ ය. ඔහුගේ ශක්තිය ඔහුගේ ලොකු බලාපොරොත්තු වලට සරි නො වන බව ඔහුට නො තේරුණේ ය. දැන් ඔහුගේ විනාශය කෙටී ඉවර ය – ‘‘කද් ලීයේ දෙ කොණ හොඳට ගැට ගසා නැත් නම්, එල්ලා තිබෙන කද් ලිස්සා වැටෙයි.’’ සෝවියට් සංගමය ගැන කියන්ට තිබෙන්නේ, ඈ වඩ වඩා සටන් කරන කල ඈ වඩ වඩා ශක්තිමත් වන බව ය. ස්ටැලින්ගේ දීප්තිමත් උපායමාර්ගික මගපෙන්වීම මුලපිරුම සම්පූර්ණයෙන් ම අත් කරගෙන ඇත, හැම තැන ම හිට්ලර් විනාශය දෙසට ඇදගෙන යයි. මේ සීතසෘතුවේදී පටන්ගන්නා යුද්ධයේ සිව්වැනි අවස්ථාව හිට්ලර්ගේ විනාශය ළඟා වීම සලකුණු කරනවා ඇත.

Red army fighting in stalingrad

Red army fighting in stalingrad

 

යුද්ධයේ පළමුවැනි සහ තුන්වැනි අවස්ථාවන්හි හිට්ලර්ට තිබුණු සහ තිබෙන තත්වය සසඳන කල, ඔහු සිටින්නේ අවසාන පරාජයේ එළිපත්ත උඩ බව අපට පෙනෙයි. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවර ත් කෝකේසස් ප‍්‍රදේශය ත් යන දෙ තැන ම දැන් රතු හමුදාව ඇත්ත වශයෙන් ම ජර්මන් පහරදීම නවත්වා ඇත; හිට්ලර්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නුවරට ත් කෝකේසස් ප‍්‍රදේශයට ත් දුන් තම ප‍්‍රහාරයන් ව්‍යර්ථ වූයෙන්, දැන් හෙම්බත් වීමට ළං වී සිටී. පසුගිය දෙසැම්බරයේ සිට මේ අවුරුද්දේ මැයි තෙක්, සීතසෘතුව මුළුල්ලේ ම එක්රැස් කරගන්ට ඔහුට හැකි වූ බලසේනා දැනට ම පාවිච්චි කර ඉවර ය. මසකට ත් අඩු කාලයකින් සෝවියට්-ජර්මන් පෙරමුණට සීතසෘතුව එළඹෙනවා ඇත. කඩිමුඩියේ ආරක්ෂාවීමට හැරෙන්නට හිට්ලර්ට සිදු වෙනවා ඇත. ඩොන් නදියට බටහිරින් සහ දකුණෙන් මුළු බිම් පටිය ම ඔහු වැඩියෙන් ම පහර කන තත්වයක සිටින ප‍්‍රදේශය වේ. රතු හමුදාව එහි පෙරළා පහරදීමට බහිනවා ඇත. මේ සීතසෘතුවේදී, කඩා වැටෙන්ට යන තම විනාශය ගැන ඇති බියෙන් පෙළඹී, හිට්ලර් යළි ත් වරක් තම බලසේනාවන් ප‍්‍රතිසංවිධානය කරනවා ඇත. නැගෙනහිර සහ බටහිර යන පෙරමුණු දෙකේ ම තිබෙන අනතුරු වලට මුහුණ දෙනු පිණිස, තම බලසේනාවන්ගේ සුන්බුන් අතපතගා එකතු කරගෙන. ඔවුන් සජ්ජිත කොට, අළුත් ඩිවිසන් කීපයක් බවට සකස් කරන්නට බාගවිට ඔහුට පුළුවන් වෙනවා ඇත; ඊට අමතර ව, ඔහු උදව් ලබා ගන්ට ඔහුගේ පැසිස්ට් කොටස්කරුවන් වන ඉතාලිය, රුමේනියාව සහ හංගේරියාව වෙත හැරී, කාලතුවක්කු-බිලි තව ටිකක් ඔවුන් ගෙන් බලහත්කාරයෙන් ම ලබා ගන්නවා ඇත. කෙසේ වේවා, නැගෙනහිරෙහි සීතසෘතු යුද්ධව්‍යාපාරයකින් සිදු වන අති විශාල අලාබ හානි වලට මූණ පාන්ට ත්, බටහිරෙහි දෙවැනි පෙරමුණ ගැන ක‍්‍රියා කරන්නට සුදානම් වී සිටින්ට ත් ඔහුට සිදු වෙනවා ඇත. ඒ අතර ඉතාලිය, රුමේනියාව සහ හංගේරියාව, හිට්ලර්ගේ කෙරුම් සියල්ල ඉවර බව පෙනෙන නිසා අශුභවාදී වෙමින්, වැඩි වැඩියෙන් ඔහු ගෙන් ඈත් වෙනවා ඇත. කොටින්, ඔක්තෝබර 9වැනි දාට පසු හිට්ලර්ට විවෘත ව තිබෙන්නේ එක් පාරක් පමණකි, එනම් අභාවයට යන පාර යි.

මේ දින හතළිස්අට තුළ රතු හමුදාව විසින් ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරය ආරක්ෂා කිරීම ත් ගිය අවුරුද්දේ මොස්කව් නගරය ආරක්ෂා කිරීම ත් අතර එක්තරා සමානකමක් ඇත. ඒ කියන්නේ, මේ අවුරුද්ද සඳහා වූ හිට්ලර්ගේ සැලැස්ම ගිය අවුරුද්ද සඳහා වූ ඔහුගේ සැලැස්ම මෙන් ම ව්‍යර්ථ කර දමනලද බව ය. කෙසේ වේවා, ඇති වෙනස නම් සෝවියට් ජනතාව මොස්කව් නුවර ආරක්ෂා කිරීමට පසු එතැනින් නතර නො වී සිතසෘතුවේදී පෙරළා-පහරදීමක් දිගට ම ගෙනගිය නමුත්, මේ අවුරුද්දේ ග‍්‍රිෂ්මසෘතුවේදී ජර්මන් හමුදාව කළ පහරදීමට මූණ දෙන්නට ඔවුන්ට සිදු වීම ය; ඒ එසේ වූයේ එක් කොටසකින් ජර්මනියට ත් ඇගේ යුරෝපීය හවුල්කාරයන්ට ත් එතෙක් ම කිසියම් සටන් ශක්තියක් ඉතිරි වී තිබුණු නිසා ය, තවත් කොටසකින් බි‍්‍රතාන්‍යය ත් එක්සත් ජනපදය ත් දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කිරීම ප‍්‍රමාද කළ නිසා ය. එහෙත් දැන්, ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් නගරය ආරක්ෂා කිරීමට කළ සටනට අනතුරුව, තත්වය ගිය අවුරුද්දේ තත්වයට වඩා මුළුමනින් ම වෙනස් වෙනවා ඇත. එක් අතකින්, සෝවියට් සංගමය දෙවැනි සීතසෘතු පෙරළා-පහරදීමක් විශාල පරිමාණයකින් දියත් කරනවා ඇත, (නියම දිනය තවම කල්තබා කියන්ට බැරි නමුත්)

දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කිරීම තව දුරට ත් පමා කරන්ට බි‍්‍රතාන්‍යයට සහ එක්සත් ජනපදයට බැරි වෙනවා ඇත. යුරෝපයේ ජනතාව අනුකූලතාව දක්වමින් නැඟී සිටින්ට සූදානම් ව සිටිනවා ඇත. අනික් අතින්, විශාලපරිමාණයේ පහරදීම් අරඹන්ට ශක්තියක් ජර්මනියට සහ ඇගේ යුරෝපීය හවුල්කාරයන්ට තව දුරට ත් නො තිබෙනවා ඇත, තම මුළු ප‍්‍රතිපත්ති මාර්ගය උපායමාර්ගික ආරක්ෂාවීමට හරවනවා විනා වෙන කළ හැකි දෙයක් හිට්ලර්ට නො තිබෙනවා ඇත. උපායමාර්ගික ආරක්ෂාවීමට බහින්නට හිට්ලර්ට බලෙන් ම සිදු වූ කල, පැසිස්ට්වාදයේ ඉරණම තීන්දු වුණා වේ. එහි බිහිවීමේ පටන් ම, හිට්ලර්ගේ වැනි පැසිස්ට් රජයක් තම දේශපාලන සහ යුද්ධමය ජීවිතය ගොඩනඟන්නේ පහරදීම කරමින් ය; එහි පහරදීම නතර වූ කල එහි ජීවිතය ම නතර වේ. ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන පැසිස්ට්වාදයේ පහරදීම නතර කරනවා ඇත; එහෙයින් එය තීරණාත්මක සටනකි. ඒය මුළු ලෝක යුද්ධයට ම තීරණාත්මක වේ.

හිට්ලර්ට අභිමුඛ ව බලවත් සතුරෝ තුන් දෙනෙක් සිටිති. එනම් සෝවියට් සංගමය ත්, බි‍්‍රතාන්‍යය හා එක්සත් ජනපදය ත්, ජර්මනිය විසින් අල්ලාගෙන තිබෙන ප‍්‍රදේශ වල ජනතාව ත් ය. නැගෙනහිර පෙරමුණෙහි, පර්වතයක් මෙන් අචල ව, රතු හමුදාව සිටී; එහි පෙරළා-පහරදීම් දෙවැනි සීතසෘතුව මුළුල්ලේ ම ත් ඉන් ඔබ්බට ත් දිගට ම පවතිනවා ඇත; මුළු යුද්ධයේ ප‍්‍රතිඵලය ත් මිනිස්වර්ගයාගේ ඉරණම ත් තීරණය කරන්නේ මේ බලවේගය යි. බටහිර පෙරමුණෙහි, බි‍්‍රතාන්‍යය ත් එක්සත් ජනපදය ත් නිකම් බලා සිටීමේ සහ උවමනාවෙන් ම පමා කිරීමේ තම ප‍්‍රතිපත්තිය දිගට ම ගෙනගියත්, මැරූ කොටියාට තඩිබාන්ට කාලය පැමිණි විට, අන්තිමේදී දෙවැනි පෙරමුණ විවෘත කරනවා ඇත. ඊළඟට හිට්ලර්ට විරුද්ධ අභ්‍යන්තර පෙරමුණ, එනම් ජර්මනියෙහි, ප‍්‍රන්සයෙහි සහ යුරෝපයේ සෙසු කොටස් වල ඇතිවේගෙන එන ජනතාවගේ මහා නැඟීසිටීම, තිබේ; සෝවියට් සංගමය මුළු වෙර යොදා කරන පෙරළා-පහරදීම දියත් කළ මොහොතේ ම සහ දෙවැනි පෙරමුණේ ගජනා ගිගුම් දෙන්ට පටන් ගන්නා මොහොතේ ම, ඒ ජනතාව තුන්වැනි පෙරමුණකින් පිළිතුරු දෙනවා ඇත. මෙසේ, තුන් පෙරමුණකින් වදින ප‍්‍රහාරයක් හිට්ලර් වෙත එක විට එල්ල වෙනවා ඇත – ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටනට පසු ඇති වන මහා ඉතිහාසීය ක‍්‍රියාවලිය එබඳු ය.

නැපෝලියන්ගේ දේශපාලන ජීවිතය අවසන්රු වූයේ වෝටලූවේදී ය. එහෙත් හැරෙන තැන වූයේ මොස්කව් නුවරදී ඔහු ලැබූ පරාජය යි. හිට්ලර් අද නැපෝලියන් ගිය පාරේ ම පිය නඟයි. ඔහුගේ විනාශය තීන්දු කර ඇත්තේ ස්ටැලින්ග‍්‍රාඩ් සටන ය.

මේ වර්ධනයෝ ඈත පෙරදිගට කෙළින් ම බල පානවා ඇත. එන අවුරුද්ද ජපන් පැසිස්ට්වාදයට ත් වගතුවක් ඇති අවුරුද්දක් නො වෙනවා ඇත. කල් යන විට එය එහි මිනීවළට පාත් වෙන තුරු එහි හිසරද වැඩෙනවා ඇත.

ලෝක තත්වය ගැන අශුභවාදී මතයක් ගන්නා සියලූ දෙනා ම තම අදහස වෙනස් කළ යුත්තාහ.

ධනවාදය සහ සමාජවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය

උපැටුම රේමන්ඩ් ලෝටා (Raymond Lotta) ගෙනි.

ධනවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය, සමාජවාදය යටතේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය

            2009, සැප්තැම්බර් 29 දින රේමන්ඩ් ලෝටා ගේ වෙබ් අඩවියේ විකාශනය වූ කතාවේ පහත සඳහන් උපුටා ගත් කොටසින් (එනම් සැඟවුණු ලෝක ආර්ථික අර්බුදය: ක‍්‍රමය බිඳ වැටිම සහ විප්ලවයේ අවශ්‍යතාව) ඔහු සාකච්ඡා කරන්නේ ජනතාවට සෞඛ්‍ය සත්කාරය සපයා දීම සම්බන්ධයෙන් පවතින ක‍්‍රමයේ අසාර්ථකභාවයේ යටින් ඇත්තේ කුමක්ද යන්නයි; එමෙන්ම සැබෑ නිදහස්කාමී සමාජයක් ගොඩ නැගීමේ සන්දර්භය තුළ මෙම වැදගත් ප‍්‍රශ්නය සඳහා සමාජවාදය ඊට ආමන්ත‍්‍රණය කළ හැකි වන්නේ කෙසේද? ප‍්‍රකාශනයේ පහසුව පිණිස මෙය තරමක් සංස්කරණය කර ඇත.

            මා දැන් කථා කිරීමට යන්නේ එක්සත් ජනපදයෙහි සෞඛ්‍ය සත්කාරය පිළිබඳ විවාදය දැවැන්ත පොදු සංසිද්ධියක් වීම ගැනයි. මෙය ක‍්‍රමයේ හරය වෙත දැඩිව කේන්ද්‍රගතවන බැවින්, ඒ පිළිබඳව මට යමක් පැවසීමට අවශ්‍ය යි. මෙහි ඔබට අවස්ථාවක් තියෙනවා; ඒ නිසා ඒ ගැන සිතන්න; එතැන ඔබ වැඩ කළ යුතු වෙනවා; නැතිනම් ඔබට, සෞඛ්‍ය සත්කාරයක් ලබා ගැනීමට, සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ ප‍්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතු වෙනවා; (ශ‍්‍රම බලකායෙන් 10% ක් තරම් විරැකියාවෙන් පෙළෙනවා) මෙය ආදි කල්පිකයි; මෙය වනාහි ඩයිනෝසරයන්ගේ යුගය මෙනි. ඒ නිසා සිතන්න. සෞඛ්‍ය සත්කාරය වනාහි සමාජයක මූලික වගකීමකි; මෙහි යෝග්‍යතාවයන් ගැන චෝදනාත්මකව විවේචන තිබෙනවා; පෞද්ගලික අයිතියට සියල්ල නැඹුරු වෙනවා; නිෂ්පාදන මාධ්‍යයන් සියල්ල පාලනය කරනවා; ආර්ථික සංවිධාන සියල්ල මෙහෙය වනවා. මෙහි අතු රිකිලි හඳුනා ගන්නේ කුමකින්ද? ලාභය; වාසිය මගිනි.

            ඔබට අවස්ථාවක් මෙහි තිබෙනවා; හාවර්ඩ් වෛද්‍ය අධ්‍යයනයකට අනුව, මෙය නිව්යෝර්ක් ‘Time’ සඟරාවේ පළ විය; මිනිසුන්ට සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ නොමැති නිසා එක්සත් ජනපදයේ වසරකට අනවශ්‍ය මරණ 45,000 ක් පමණ සිදු වෙනවා. දැන් ඇමෙරිකාවේ සෞඛ්‍ය රක්‍ෂණ අහිමි ජනතාව මිලියන 45 ක් වෙනවා. ඔබාමාගේ සෞඛ්‍ය සැලැස්මේ සමහර විට සෞඛ්‍ය සත්කාර විවාදවල ප‍්‍රතිඵලයක් යටතේ, රක්‍ෂණ අහිමි ජනයා ලාභදායී පෞද්ගලික රක්‍ෂණ ආයෝජකයන්ගේ සංචිතවලට ගාල්කර බලාගන්නට යනවා විය හැකිය.

            ප‍්‍රලේඛණගත නොවූ කම්කරුවන්ට සෞඛ්‍ය සත්කාරය ලැබේද නැද්ද යන්න පිළිබඳ, මෙම පාර්ශවයේ මුඛ්‍ය කරුණ වටා භ‍්‍රමණය වන සෞඛ්‍ය සත්කාරයේ ඊනියා විවාදයක් පිළිබඳ ඔබට ඇත්තේ අසම්මත හාස්‍යජනක මෙන්ම අශ්ශීල, නින්දිත ආකර්ෂණාත්මක ප‍්‍රදර්ශනයක් ය. නැවතත් එය මනුෂ්‍යත්වයේ අංශයක් ලෙස ප‍්‍රසාරණය විය හැක්ක කි. මෙහිදී ස්ත‍්‍රීන් විසින් ඉල්ලා සිටින ගබ්සාවට මුදල් දෙයි ද – සත්කාරය, දයාව මෙන්ම යුක්තිය ඉල්ලා සිටින අවස්ථාවක ඕනෑම විචාරශීලී උන්මත්තක නොවන මධ්‍යස්ථ සමාජයකට එවැනි දේවල් ඉටු කිරීම සහතික වේ. නමුත් පුරුෂ ආධිපත්‍යය හා ප‍්‍රබල ජාතික ස්වෝත්තමවාදය (Chauvinism) සමග වේගයෙන් යන එමෙන්ම ලාභ තර්කනය මත දිවෙන සමාජයක ඒවා එසේ සිදු නොවේ.

            මේ සමාජයේ අරුම පුදුම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රික දේශපාලනික ව්‍යුහ වල සීමාව තුළින් මෙයට කන් යොමු කරමු. දැන් වාර්ථාවක් සකස් කර තිබෙනවා – කොන්ග‍්‍රසයේ සෑම සාමාජිකයකුටම, ඖෂධ හා සම්බන්ධ මෙන්ම ‘‘සෞඛ්‍ය සත්කාර මෙහෙයවන කර්මාන්ත හා සම්ගම්’’ වලින් වෘත්තීය පෙළඹවිම් කරන පුල්ගලයින් අට දෙනෙක් සම්බන්ධ වී සිටිනවා. ඔව්, සෞඛ්‍ය සත්කාර කර්මාන්ත, එනම් එය නාමාවලියක් වෙනවා, එය ආයෝජන අංශයක්. ඒ වනාහි සෞඛ්‍ය සත්කාරය නොව, සමාජමය අවශ්‍යතාවයක්ද නොවන්නේමය. එය සමාජ වගකීමක්ද නොවේ; එය වෙළඳ ව්‍යාපාරයක් වෙයි. එය සෞඛ්‍ය සත්කාර කර්මාන්තයයි. කොන්ග‍්‍රසයේ එක් ව්‍යවස්ථාදායක වරයෙක් සඳහා සෞඛ්‍ය කර්මාන්තවල වෘත්තීය පෙළඹවිම් කරන්නන් 8 දෙනෙක් ඉන්නවා. මේ වනාහි නව වාර්ථාවක්. (උපහාසාත්මකව): ඉදින් ඔබට ඇත්තේ අති දක්‍ෂිණාංශික පිස්සුවක්; ‘‘මම බොහොම හොඳින්’’. ‘‘මම නිරෝගීව ඉන්නවා’’. ‘‘මම ඔය මළපහ ජහ ජරාව කාටවත්, කොහේවත් දාන්නෙ නෑ, ඕවා ඉතින් නොමිලේ පටවන ගොඩවල්.’’ අපේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සම්බන්ධව නගරශාලා රැස්වීම් වල මෙය ඉතා වැදගත්සේ හඬ නැංවූ මතය යි.

            ඔබ දන්නවද, මෙය යම් ආකාරයක අනාවරණයක්, මම අහල තියෙනවා සෞඛ්‍ය සත්කාරය ගැන විශේෂ CNN සංසදයෙන්; මම, සංජෙයි ගුප්තා කියනවා අහල තියෙනවා; ඔබ එයාව හඳුනනවා ඇති. ඔහු තමයි CNN එකේ සෞඛ්‍ය පිළිබඳ විශේෂඥයා. රෝග නිවාරක සත්කාරය පිළිබඳ යොමු වීම අර්ථවත් නොවන්නේද? යි, එක් අවස්ථාවක ඔහුගෙන් අසා තිබෙනවා, එය වටමේස සාකච්ඡාවලට වාඩිවන උදවිය ඉදිරියේ තැබිය යුතු වූ ප‍්‍රශ්නයක්; ඔබ දන්නවා, එතැන ඔවුන්ට හිටියේ කථා කරගෙන ගිය ඔළු ගෙඩි ටිකක්: යම් කෙනෙක් මෙය කළා. එවිට ඔහුගේ පිළිතුරු වූයේ; මට සිදුවුණා වගේ සටහන් ගෙන අරගෙන ඒක ලියා ගන්න, ‘‘වෛද්‍ය හා ආචාරධාර්මික ආකල්පයකින් ඔව්, ඉන් අර්ථගැන්වෙන්නේ, රෝග නිවාරක සෞඛ්‍ය සත්කාරය වෙත වඩා අවධාරණය කිරීමයි.’’ නමුත් යටින් දිවෙන සත්‍යය, ‘‘එය එසේ නොවේ;’’ පසුව තව කෙනෙක් දැක්වූයේ, අපි වඩාත්ම ප‍්‍රාථමික සත්කාරක වෛද්‍ය වරුන් පුහුණු කරමින් සිටිනවා සේ පෙනී යන බවයි; එවිට ගුප්තාද එවැනිම ප‍්‍රතිචාරයක් දැක්වූයේ, ‘‘හොඳයි, වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක හා ආචාරධර්මිකව, ඉන් සංවේදීතාවක් ඇති වෙනවා, නමුත් ඇත්ත තත්ත්වය නොවේ’’ යන්නයි.

            එමෙන්ම ඔබ දන්නවා, ගුප්තා කිසියම් දෙයකට සම්බන්ධව ඉන්න බව, මගේ දැනීමට අනුව ඔහු මාක්ස්වාදියෙක් නොවේ (උත්ප‍්‍රාසාත්මක ස්වරයෙන් කථා කරමින්) මා ඇසුරු කරන මාක්ස්වාදී වෙබ් අඩවිවලට ඔහු කිසිදා ලියා නැත. එසේ නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම සමාජ අවශ්‍යතා, සමාජමය සෞඛ්‍ය හා පැහැර හැරිය නොහැකි ලාභය අතර මූලික ඝට්ටනයක් පවතිනවා. එම නිසා ඇත්තෙන්ම මම සිතන්නේ අප ඉදිරියේ වඩාත්ම දර්ශනය වන මූලික අවශ්‍යතා සහ ඇත්ත තත්ත්වය (bottom line) අතර පවතින ඝට්ටනය කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතු බවයි.

            සමාජවාදය සිදු කරන වෙනස මෙයයි. ලාභය සිතුවිට පාවිච්චිය සඳහා සූදානම් තත්ත්වයක තව දුරටත් නොපවතියි. එවැනි වූ ඇත්ත තත්ත්වයක් නොපවතී. සමාජවාදය යටතේ ආර්ථිකය ඔබ සඳහා පවතිනවා; ආර්ථිකය සකස්වන්නේ ජනතාවට සේවය කිරීම සඳහායි; සමාජවාදී ආර්ථිකය සම්පත් හා විශේෂඥයන් යොදවන්නේ ඒවා වඩාත් අවශ්‍ය වන්නා වූ ස්ථානවලට යි. එසේම එය ජනතාවට සේවය කරනවා; ලෝක ප‍්‍රජාවගේ අවශ්‍යතාවන්ට සේවය කරනවා. නැවත හැරෙමු සංජෙයි ගුප්තා වෙතට; මේ තමයි සමාජවාදී සමාජයේ ආචාර ධර්ම.

            දැන් මට අවශ්‍යයි තරමක් පැහැදිලි කරන්න; සමාජවාදය යටතේ අපි සෞඛ්‍ය සත්කාරය සංවිධානය කරන්නේ කෙසේද කියලා; ඒ සඳහා ඇත්ත වශයෙන් මම ජනතාව උනන්දු කරන්නේ කෙසේද කියලා; ඒ සඳහා ඇත්ත වශයෙන් මම ජනතාව උනන්දු කරන්නේ බොබ් අවේකියන් විසින් සම්පාදිත DVD පටයට සවන් යොමු කරන ලෙස, එහිදී ‘‘බලන්න-සිතන්න (Imagine) යන මාතෘකාව යටතේ එන කොටසේ ඔහු මේ ගැන පැහැදිලි කරනවා. මා කතා කරමින් සිටින ප‍්‍රතිපත්ති මත පදනම් වූ සමාජයක වෙනස්ම ආකාරයකට අපට කටයුතු සිදු කළ හැකිවෙන්නේ කෙසේද යන්න ගැන සිතා බලන්න. මෙම DVD පටය ‘‘Revolution Online වෙතින් ලබා ගත හැකියි: එය අනිවාර්ය වන්නේ මන්ද?, එය සිදු කළ හැකිවන්නේ කුමක් නිසාද? මේ සියල්ල කුමක් අරභයාද? සමාජවාදය යටතේ එය කළ හැකි වෙන්නේ කෙසේද?

            සමාජවාදය යටතේ සමාජය නැවත ගොඩ නැගීම පිණිස සමස්ත කුසලතා, දැනුම හා නිර්ණයන් මෙහෙයවමින්ද, සජීවීකරණය කරමින්ද, බහුමානීය ආකාරයෙන් ප‍්‍රශ්න, ගැටළු විසඳා ගැනීමට ජනතාව බලාත්මක කරන්නාවූ නව දේශපාලන ක‍්‍රමයක් ඔබ සතුව පවතියි. විශේෂඥයින් සහ විශේෂඥයින් නොවන්නන් අතර පවතින සීමා මායිම් ඛණ්ඩනය කිරීම සඳහා සවිඥානිකව අපේක්‍ෂා කරන සමාජයක් ඔබට ඇත, එහිදී වෛද්‍යවරු රෝගීන්ගෙන් උගනී, ඇත්තෙන්ම ඔවුන්ට ඇහුම්කන් දෙති. ඔබ සතුව පවතින වෛද්‍ය පුහුණුව අනුව සමාජයේ හා ලෝකයේ අවශ්‍යතා හා ආබද්ධව වෛද්‍යවරුන් ස්ථානගත කරයි. මූලික ජන කොට්ඨාශ අතර වෛද්‍ය ඥාණය, ඔබට පතුරුවා හැරිය හැකිවෙයි; විශිෂ්ඨ පුහුණුවක් ලත් සහ අවම පුහුණුවක් ලත් ජනයා ආබද්ධ කිරීම නිර්මාණය කළ හැකිය.

            ඔබ සෞඛ්‍ය ගැටළුවලට ප‍්‍රතිකාර කළ යුතු වන්නේ සමෝධානික ආකාරයටය; ජනතාව වැඩ කරන අන්දම හා ස්ථාන, එමෙන්ම ඔවුන් ජීවත්වන ස්ථාන හා සම්බන්ධ වෙමින්ය; පරිසර ආශ‍්‍රිත සෞඛ්‍ය ගැටළු හා සම්බන්ධව ඔබ කටයුතු කරයි; යෝග්‍ය සමාජ විමර්ෂණ්‍ය ඔබ දියත් කරයි; කාන්තාවන්ගේ හා සුළු ජාතීන්ගේ විශේෂ අවශ්‍යතා කෙරෙහි ඔබ අවධානය යොමු කරයි. ඉතා දියුණු සමීක්‍ෂණ සමග ගවේෂණය හා අත්හදා බැලීම් පිළිබඳ ක‍්‍රියාදාමය තුළට ජනතාව ඍජුව ආකර්ශනය වන්නාවූ මූලික බිම් මට්ටමේ සමීක්‍ෂණ, ඔබ ආබද්ධ කරයි.

            රෝහල් හා සායන හෝ වෛද්‍ය පාසල් ද, යන වෛද්‍ය ආයතන තුළ කළමනාකරණය හා තීන්දු, තීරණ ගැනීම තව දුරටත් වරප‍්‍රසාදලත් හා පාලනය හසුරුවන අතලොස්සක් අත නොපවතිනු ඇත. පරිපාලකයින්, වෛද්‍යවරුන්, හෙදියන්, වෛද්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයේ නියැලෙන්නන්, වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයින්, සහ ජනතා නියෝජිතයින් ආබද්ධකරණය හා එය සම්බන්ධ වේ. සමාජයේ සෑම මට්ටමකදීම, මූලික ජනයා සහභාගිවේ; එමෙන්ම වගකීම් දරන්නේය.

            සමාජවාදී සමාජය සදාකාලිකවම තහනම් කරනු ලබන එක් දෙයක් නම් AIDS එන්නත්, හෝ මැලේරියා ප‍්‍රතිකාරයේ නවාකාරයන් වැනි ඔසු හා බෙහෙත් වර්ග මෙන්ම ප‍්‍රතිකාර කෙරෙහි පවතින පේටන්ට් දේපළ හිමිකාරිත්වයේ අපරාධවල යටින් දිවෙන ඇත්ත තත්ත්වයයි. මේ දැනුම් සම්භාරය, ප‍්‍රධාන සොයා ගැනීම් හා ඉදිරි වර්ධනයන්, මෙවැනි ඔසු වර්ග ලෝක ප‍්‍රජාව අතට පත් කිරීම් කටයුතුවලට උර දෙනු ලබයි: ඊට වෙනස්ව මෙසේ දක්වමු: දැවැන්ත ඔසු විකුණුම් හල් රෝග ප‍්‍රතිකාර මගින් ලාභ උපදවා ඖෂධ නිෂ්පාදන සම්ගම් වැනි දේවල් සමාජවාදය යටතේ නොපවතියි.

            දැන් අපි නැවත මතක් කරමු මෙය වනාහි මනෝරාජ්‍යයක් නොවන බව. එය ඉතාම ජීව්‍ය ය; සාධ්‍ය ය. නමුත් එය සිදු විය හැකි වන්නේ ඔබ සතුව වෙනස් ආකාරයක ආර්ථිකයක් සහ වෙනස් රාජ්‍ය බලයක් තිබෙන අවස්ථාවකය. ඒ වගේම එය ඉෂ්ඨකර තිබුණා-මාඕවාදී චීනයේ- විශේෂයෙන්ම සංස්කෘතික විප්ලව කාල වකවානුවේ.

            මාඕවාදී චීනය පොහොසත් රටක් නොවීය. නමුත් එක්සත් ජනපදයට ශාක්ෂාත් කර ගැනීමට ආසන්නයට වත් ලඟාවිය නොහැකි දෙයක් චීනයට නිර්මාණය කළ හැකි විය: එනම් ඒ විශ්වීය සෞඛ්‍ය සත්කාරය ක‍්‍රමයය යි. නොමිලේ හෝ අවම මිලකට සෞඛ්‍ය සේවාවන් සපයා තිබුණි; සෞඛ්‍ය සත්කාර ක‍්‍රමය මෙහෙයවන ලද්දේ සහයෝගිතාවයේ හා සමානාත්මතාවයේ ප‍්‍රතිපත්ති විසිනි.

            චීනය සැබැවින්ම සමාජවාදී රටක්ව පැවැති සමයේ, රෝග නිවාරණයට සනීපාරක්‍ෂණ විද්‍යාව, සහ පොදු ජන මිණුම් දඬු කෙරෙහි අවධාරණය කළේය. වසර 15 කින් චීනයට කොළරා, සරම්ප වැනි වසංගත රෝගාබාධ මැඩ පැවැත්වීමට හැකි විය. අබිං වලට ඇබ්බැහිවීමේ ගැටලූව සමනය කිරීමට ජනතා ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේය. සමාජවාදී චීනයේ සෞඛ්‍ය සත්කාරය සම්බන්ධ වැදගත් මෙන්ම අර්ථ දක්වන ලක්‍ෂණ වලින් එකක් වූයේ කෘත මුල් මට්ටමේ සෞඛ්‍ය ගැටළුවලදී ප‍්‍රජා සහභාගිත්වය හා ජනතාව වෙත වගකීම බාර කිරීම උපරිම කරණය කිරීම නිසාය. සම්පත් වෙන් කිරීමේ සංකේන්ද්‍රණයත්, අති විශාල ප‍්‍රමාණයක විකේන්ද්‍රණයත් යන දෙකම තිබුණා, එමෙන්ම අසල් වැසි රටවල ජනතාව හා ප‍්‍රජාවන් කෙරෙහි විශ්වාසයක්ද තිබුණි. මහ ජනතාව සජීවීකරණය සිදු කරනවාත් සමගම, මහ ජන අධ්‍යාපනයක්ද වීය.

            චීන සෞඛ්‍ය ක‍්‍රමය කටු චිකිත්සාව සහ ඔසු පැලෑටි වැනි දේශීය ප‍්‍රතිකාර හා සම්ප‍්‍රදාය හා සබැඳි නූතන ප‍්‍රතිකාර සමග ආබද්ධ විය. විප්ලවීය චීනය තුළ ජනතාව අතර ප‍්‍රචලිත වූ සටන් පාඨය වූයේ ස්වකීය වාසිය හා ආත්ම ලාභය සාක්‍ෂාත්කරණයට විරුද්ධව, ජනතාවට සේවය කිරීම විය. වෛද්‍යවරු ප‍්‍රගුණ කළ ජීව ගුණය වූයේ එයයි. මෙම ක‍්‍රමයේ සාර්ථකත්වය ලාභ ලැබීම හෝ පිරි වැය හෝ විරුද්ධ මත පැතිරීම වැළැක්වීම විසින් මැන බැලීම සිදු නොවන ලදි. නමුත් නව හා විමුක්තිකාමී සමාජයක් ගොඩනැගිමේ මාධ්‍යයක් වශයෙන් සමාජ සෞඛ්‍ය හා සමාජ සුභ සාධනය මැන බැලෙයි. සමාජ සුභ සාධනය-මහජන සෞඛ්‍ය සහ ජීවිතයේ සමස්ත ගුණාත්මක බව එම සමාජයේ වැදගත්ම නිශ්ඨාව වෙයි. සංස්කෘතික විප්ලවය සමය තුළ, සෞඛ්‍ය සත්කාර පිරිවැය කෙරෙහි අවධානය යොමුවිය, සම්පත් වෙන් කිරීම, පිටිසරබද පළාත්වලටද විතැන් කළේය; සමස්ත සෞඛ්‍ය සත්කාරය නගරවලද දියුණු කළේය.

            කිසියම් කාලයක් සඳහා නාගරික වෛද්‍ය වරුන්ගෙන් 1/3 පමණ අවශ්‍යතාව මත ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රදේශවල සේවයේ යොදවා තිබුණි. සංස්කෘතික විප්ලවයේ වඩාත් උත්කෘෂ්ඨ සංවර්ධනය වූයේ පාවහන් රහිත වෛද්‍යවරුන්ගේ ව්‍යාපාරය විය. ප‍්‍රාදේශීය අවශ්‍යතා පිරිමසාලනු වස් මූලික සෞඛ්‍ය සත්කාරය හා බෙහෙත් පිළිබඳ කඩිනමින් පුහුණු කරන ලද ග‍්‍රාමීය ගොවි තරුණයින් සහ නාගරික තරුණයින් පිටිසරබද පලාත්වලට පිටත් කර යැවීමයි; ඔවුන් පොදු රෝගාබාධවලට ප‍්‍රතිකාර කිරීමේ හැකියාවෙන් යුක්ත වූ පිරිසක්ද වූහ.

            ප‍්‍රතිඵල මහත්සේ විස්මිත විය. මාඕ බොහෝ මරණ සිදු කළ බවට අභූත හා නිරවද්‍යතාව ඔප්පු කළ නොහැකි චෝදනා ඔහුට එල්ල කරන බව ඔබ අසා ඇත. නමුත් 1949 දී ආයු කාලය අවුරුදු 32 සිට අවුරුදු 65 දක්වා 1976 වන විට දෙගුණයක් දක්වා වර්ධනය කළේ මාඕ සේතුං සහෝදරයාගේ සමාජවාදී පාලන කාලයේය. 1970 ගණන්වල මුල් කාලයේ ෂැංහයි වල ළදරු මරණ අනුපාතය නිව්යෝර්ක් නගරයේ සිදුවන ළදරු මරණ අනුපාතයට වඩා බොහෝ පහත් මට්ටමක පැවතිණ.

            පළමු සමාජවාදී විප්ලවීය රැල්ලේ උරුමය මෙසේ සිදු වීය; අපට එයින් පාඩම් උගත හැකිය, ගොඩ නැගිය හැකිය. මීළඟ සමාජවාදී විප්ලවීය රැල්ල අපි මින් ඉදිරියට රැගෙන යනු ඇත. වඩාත් ප‍්‍රශස්ත මට්ටමකින් එය සිදු කළ හැකිය.

 

1st Resolution passed by the MLM Parties

For the international conference of MLM parties and organizations, for a new international organization after the collapse of RIM!

1st Resolution passed by the Special Meeting of the Marxist-Leninist-Maoist Parties and Organizations of the Revolutionary Internationalist Movement – May First 2012

The imperialist system is going through the most severe crisis since the 1930s. The current attempts to address and overcome the crisis only serve to deepen and extend it.

The structural crisis that emerged in the field of finance has gradually extended to the field of production, bringing about a deepening recession. The crisis proceeds under the law of uneven development within the pursuit of the maximum extortion of surplus value and the contention on the world market.

The crisis has its origin in the laws of running of the capitalist system itself. It is the expression of the limits of production for profit, and the contradiction between productive forces and relations of production, including the general and global nature of the production and private appropriation. In the world scene this means an ever growing gap between the wealth of a handful of imperialist countries and the poverty of three quarters of human beings in the countries oppressed by imperialism, between the wealth in the hands of the bourgeoisie and the relative and absolute impoverishment of proletarians and masses in the imperialist countries, between the overflowing richness of a parasitic and comprador bourgeoisie and the living conditions of misery and hunger of the proletariat and broad masses in the countries oppressed by imperialism.

It is clear that a system dominated by these laws, these dynamics, can only go into crisis, and overproduction and capital surplus become factors of crisis.

The phenomena of heightened and speculative “financialization” are the tip of the iceberg of the dynamics of the system, which become point of implosion and explosion.

The “financialization” of the economy – the main immediate cause of the crisis – tends to reject any control. So the efforts of capitalism and its ruling imperialist powers to get out of crisis through regulation and control of the financial markets and use of the opportunities offered by high growth rates, even if disarticulated, of some countries such as China, India and Brazil have so far not succeeded. Although these efforts should not be underestimated, they cannot ensure more than a temporary recovery, one which opens the door to new and even more distressing crises.

The world is still faced with two possibilities: the exit from capitalism or a painful temporary recovery from this crisis by strengthening, enhancing the mechanisms of capital and thus prolonging the misery of the masses.

The imperialist bourgeoisie all over the world take advantage of the crisis to restructure imperialism on a global scale and save the interests of their class for their profits.

This leads to unloading the vicious weight of the crisis on the workers and masses. In both the oppressed countries and imperialist countries, unemployment, job insecurity and the cost of living increase, exploitation is ratcheted up to modern forms of slavery, workers’ rights are reduced, social achievements won through years of struggles are erased, factories are closed with massive layoffs, peasants are ruined and driven to suicide, cuts in social expenditures and privatization of education and healthcare grow, the logic of commodification and profit is extended even to primary goods, such as water, air, sun, etc..

These policies are carried out within the contention for domination on the imperialist world market and geopolitical strategic areas, but the unitary character of the policies to unload crisis on the proletarians and the masses is emphatically clear.

The policy of imperialism accentuates and makes more and more catastrophic the effects of the system in terms of ecological and natural disasters. Imperialism transforms factors of development in the field of science, culture and education, information technology, access to media, communication, extension of the freedom of young people and the processes of emancipation of women, into new and more refined chains. In the context of crisis this results in massive intellectual unemployment, social control and most extreme forms of barbarism, new neo medieval attacks on women’s rights and the regimentation of youth.

The balance of power among the imperialists is in a flux. Though the US still remains the sole super power its capacities have been considerably weakened, by the resistance of is victims and the crisis. This gave some room for the EU grouping. However similar factors have negatively impacted on their position too. Russia had not been affected so much by the crisis. Through its axis with China and consolidating ties with erstwhile Soviet Union republics, it has gained some advantage and has stepped up contention. Overall collusion is still principal in inter-imperialist relations. But imperialism in crisis, develops within it contradictions that can become potential sources of a new world war. Imperialist powers, mainly the US, unleash and accentuate wars of aggression, invasion, and neo-colonialism in the different regions of the world where their interests are vital or threatened. In developing these wars, it continues with the arms race and gets equipped with more and more devastating military instruments, surpassing all limits enshrined in international conventions and human rights.

One or the other form of fascistic control has always been the norm in oppressed countries, even where a parliamentary system exists. In recent years, a tendency to modern fascism grows inside the imperialist countries also. This takes shape according to the characteristics of history, the reality and the culture of each country. It strives to establish once again the totalitarian, racist, securitarian and police-state forms of the rule of the bourgeoisie.

Imperialism is poverty, reaction and war. The crisis reveals that welfare, democracy and peace become more and more words that cover an opposite substance.

The devastating economic crisis of imperialism and its impact on proletarians and the broad masses have awakened worldwide a wave of struggles and revolts.

In the countries oppressed by imperialism, the protests, rebellions and liberation struggles have found in the revolts in Arab countries and in the Persian Gulf a new height and a new dawn. Young people, proletarians and the masses and, in some cases, organized sectors of workers, attacked and overthrew dictatorial regimes subservient to imperialism that seemed permanent. This has paved the way for new anti-imperialist, anti-Zionist, anti-feudal, new-democratic revolutions.

False anti-imperialist regimes, such as those of Libya, Syria, Iran, and openly pro-imperialist ones such as those in Saudi Arabia, Bahrain. Yemen, Morocco, Algeria, as well as the military regimes that have replaced the reactionary tyrants in Tunisia and Egypt, unleashed massacres and repression. Hiding under the flag of democracy imperialism intervened in these struggles and maneuvered to remove unreliable regimes and replace worn out servitors with new ones. It launched a war and occupied Libya. But the wave of “Arab springtimes” continue. Globally they have achieved an important position as a new front in the battle between imperialism and the peoples. They join those existing in Iraq, Afghanistan and Palestine. In these countries, the occupation and invasions of imperialists and Zionists have faced heavy resistance. This forced them to reshape their occupation plans and prevented them in a substantial manner from realizing their aims. Apart from the Arab and West Asian countries, people in Latin America, Africa and other regions of Asia have repeatedly taken to the streets to resist the attacks on their livelihoods. The persistent and growing labor strikes and peasant struggles in China is notable.

In this new wave of struggle and resistance we must support and strengthen the struggle for the liberation of peoples and for new democracy, towards socialism and communism, and oppose the pro-Western and Islamist currents which ride the tiger of people’s struggles in order to impose new chains and new subordination to the reactionary classes and their masters of all time, imperialism, mainly of the U.S. and Europe.

The wave of unrest, flaring up of rebellions and struggles involving hundreds of thousands of youth in the imperialist countries is a distinguishing feature of the present world. The exciting uprisings of the proletarian youth, which shakes the imperialist citadels, marks the entry of a new generation. Facing a life without a future, through their rebellions they shout “it is right to rebel” and declare that it is capitalism that has no future. Now fused, now in parallel, this development is coupled to a rise in labor struggles. General strikes have summoned to action the whole workers movement, especially in countries hit hardest by the crisis Greece, Spain, Italy…

The workers’ struggles have had a new development in Eastern Europe, where to the bite of wild capitalism following the collapse of false socialist regimes, was added the quick transformation into systems even worse than before.

New waves of immigrants flock to the imperialist countries in hope of a better life. They flee from poverty and war devastations caused by these countries. To reach their destinations they have to put their lives at risk through untold suffering which often turn the seas into cemeteries. The imperialists respond with harsh anti-immigrant laws and racism. The emergence of modern fascism, of police states, the growing frequency of wars of aggression and anti-immigrant laws have been responded to by the masses through the development of anti-fascist and anti-racist movements, and broad movements against the war.

This is the context in which a potential new wave of the world proletarian revolution develops and emerges. It has as its reference points and strategic anchor the people’s wars led by Maoist parties.

To this we must add the preparation of several new people’s wars, particularly in Turkey and South Asia, with the potential for it in Latin America, and throughout the rest of the world, with the constitution of Marxist-Leninist-Maoist (MLM) communist parties. In this framework, the new MLM communist parties in the imperialist countries represent the potential for a quantum leap in revolutionary struggle and the unity of the two currents of the world proletarian revolution: the socialist revolution in the imperialist countries and the new democratic revolution, marching towards socialism, in the countries oppressed by imperialism.

All this shows that the principal contradiction in the world is that between imperialism and oppressed peoples, while both the contradictions between the proletariat and bourgeoisie and the inter-imperialist contradictions also sharpen. In the crisis it is increasingly clear that the revolution is the main trend.

In the current international situation the task of communists is to make revolution in the different countries, because the revolution is the only solution to the crisis, the only way out from imperialism and the only road to achieve the ultimate goal of the struggles of the proletarians and oppressed people.

This demands the strengthening and building of MLM communist parties in each country, as a new kind of communist party, as vanguard detachments of the proletariat and leading core of all the people, as a party fighting for the revolution.

In the countries oppressed by imperialism the perspective of people’s war is advancing. In India, the people’s war led by the Communist Party of India (Maoist) successfully withstands unprecedented attacks by the enemy and is able to expand and advance. The people’s war in the Philippines led by the Communist Party of the Phillipines advances and establishes itself as an important part of the wave of world revolution. The people’s war in Peru, initiated under the leadership of the Communist Party of Peru led by chairman Gonzalo remains an ideological and strategic beacon for the whole international communist movement. Though it faces setback due to the attacks of the enemy and from revisionists within the party, the struggle to overcome these hurdles persists. In Nepal ten years of people’s war enriched the history and experience of the international communist movement and made significant advance towards the victory of the new democratic revolution. In recent years, however, a revisionist line that betrays the people’s war and the revolution emerged, headed by Prachanda and Bhattarai. The Maoists within the United Communist Party of Nepal (Maoist) [UCPN(M)] must save the revolution and resume its march by revolting against that line and standing firm against centrist vacillations, inside and outside the party. In Turkey, the revolutionary struggles led by the Maoists are advancing in the pursuit of the people’s war strategy suited to the conditions of this country, placed as it is amidst two international theatres, the European imperialist countries and the regimes ruled by the reactionaries in West Asia. In other countries of South Asia and Latin America, the people’s war is in preparation for new beginnings and progresses. It is a task of communists around the world to put into the practice the proletarian internationalism, popularize and support the people’s wars and revolutionary struggles.

In the imperialist countries, electoralism, parliamentarism and political and union reformism are increasingly in crisis and, through this, revisionism is bankrupt. The need of a revolutionary organization and a revolutionary strategy to overthrow the bourgeoisie and seize the power is increasingly advancing and strengthening in the workers and people’s movements.. The idea that as long as the proletarians are not in power it is an illusion to think that their lot will improve

is growing. The workers’ struggles and the uprisings of proletarians and young people must coordinate and grow within a perspective of overthrowing the governments and states of the imperialist bourgeoisie, for the seizure of power by the proletariat.

In order to transform these needs into reality, these movements into revolution, we need to build MLM communist parties, in the fire of class struggle and in close link with the masses, for the proletarian revolution, with the MLM strategy of the revolutionary war culminating with the insurrection, adapted to each country according to the concrete conditions.

In all countries we need communist parties based on Marxism-Leninism-Maoism, able to lead the class struggle in all fields and aimed at seizing the political power. In each country the Maoist communists strive to answer this need for a scientific and determined leadership for the class struggle, by fighting all kinds of revisionist and reformist, or dogmatist and extremist deviations, in all their forms.

Our class can rely on the huge amount of experience through 140 years of struggles and revolutions, from the birth of the glorious Paris Commune through the peaks of the October Revolution, the Chinese revolution and the Great Proletarian Cultural Revolution. We must learn from both our victories and defeats, from our correctness as well as from our mistakes.

Always in their entire history, the communists have built, participated and counted on an international organization of the proletariat and the oppressed masses. Without the First, the Second and Third International, the communist movement would not have spread to every corner of the world, neither would it have achieved its great victories, and would not have learned the lessons from its temporary defeats.

The battle of Mao Tsetung was an international battle that paved the way to the revival of communist parties after the establishment of Kruschevite revisionism in the international communist movement.

After Mao’s death and the end of the Great Proletarian Cultural Revolution, the formation of the Revolutionary Internationalist Movement (RIM) has allowed the Marxist-Leninist-Maoists in the world to begin to unite on an international scale, to resume the march towards a new Communist International.

Today, facing the crisis and the collapse of the RIM, we must rebuild the international organization of MLM parties and organizations on the basis of the positive and negative experiences of the RIM. The current situation presents the need to unite in this new organization all the MLM parties and organizations, inside and outside the RIM, for a political and organizational leap. This is necessary to put the communist movement at the height of the class struggle in the new century. Thus the needs of the proletariat and the oppressed masses, facing the impact of the crisis of imperialism, can be met.

The new international organization must unite in its ranks the genuine MLM parties and organizations that exist and operate in the class struggle, that transform the revolutionary theory into revolutionary practice, that are able to be an advanced and integrant part of the proletariat and the oppressed masses, getting rid of all the old and new waste, not only of revisionism but also of the petty bourgeois revolutionaries and the self-referring “virtualism”.

To build this new international organization we must break with revisionism in all its aspects and particularly with those that have led to the current crisis and collapse of the RIM, namely the post-MLM ‘new synthesis’ of Bob Avakian in the Revolutionary Communist Party,US and the revisionist line established by Prachanda/Bhattarai in the UCPN(M).

The new international organization should have an executive centre, whose internal life must correspond to the stage and methods shared by the political parties and forces that give life to this organization, particularly taking lesson from the positive and negative experiences of the CoRim.

The international organization of MLM communists is and should be the core of a front, of an international anti-imperialist alliance of the proletarians and oppressed peoples.

It is this that will allow the MLM communist parties to establish and develop Marxism-Leninism-Maoism, realize a new unity of the international communist movement, place it at the van of worldwide people’s struggles and fully unleash and realize the potential new wave of world revolution.

Imperialism has no future! The future belongs to communism!

Signed and spread by:

Communist Party of India (M-L) [Naxalbari]

Communist (Maoist) Party of Afghanistan

Maoist Communist Party – Italy.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් දිගු කල් දිනේවා!!!

උපැටුම – A WORLD TO WIN    #19   (1993)

සහෝදර ශන්මුගදාසන් දිගු කල් දිනේවා!!!

සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ අභාවය ගැන

විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයේ (RIM) කමිටුවේ ප‍්‍රකාශනය

1993 පෙබරවාරි 15

Com.Shan visit Mao during the GPCR

Com. Shan visit Mao during the GPCR

ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ (මාඕවාදී) සම ලේකම් සහෝදර N.ශන්මුගදාසන් 74 වැනි වියැතිව සිටියදී ස්වාභාවික හේතුවක් නිසාවෙන් පෙබරවාරි 8 වන දින මිය ගිය පුවත සැලවීමෙන් විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයේ කමිටුව අත්‍යන්ත ශෝකයට පත් වූහ.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් සිය ජීවිතය කොමියුනිස්ට්වාදය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීමේ අභිලාශය වෙනුවෙන් කැප කළහ. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ පුළුල් මහජන ගෞරවයට පාත‍්‍ර වූ අයකු මෙන්ම කම්කරු, ගොවි, විප්ලවවාදී බුද්ධිමතුන් සහ ප‍්‍රගතිශීලීන්ගේ පුළුල් කොටස්වල ආදරයට පාත‍්‍ර වූහ. ඔහුගේ ජීවිතය ශ්‍රී ලංකාවේ විප්ලවීය ව්‍යාපාරය සමග සහ ජාත්‍යන්තර විප්ලවීය ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය සමග වෙළී බැඳී ඇත. ඔහු පැවසූ ලෙසම ‘‘1939 දී කොමියුනිස්ට්වාදියෙකු බවට පත් වූ මම නැවත කිසිවිටක ආපසු නොහැරුණෙමි.’’

එවක ලංකාව යටත් විජිතයක්ව පැවතියද සහෝදර ශන්මුගදාසන් අව්‍යාජ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයක් ගොඩනැගීමේ අරගලයට සහභාගි වූහ. එවක ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ ආධිපත්‍යය පතුරුවා සිටි ට්‍රොට්ස්කිවාදීන්ට එරෙහිව ඔහු සටන් වැදුණහ. ඔහු, ජෝශෆ් ස්ටාලින්ගේ නායකත්වය යටතේ සෝවියට් සංගමයේ නිර්ධන පංතිය ලබාගත් දේවල් ආරක්‍ෂා කිරීමේ දෘඩතර ආරක්‍ෂකයෙකි.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් මාඕ සේතුං වටේ පෙළගැසුණු සහ කෘෂෙව්ගේ සංශෝධනවාදයට එරෙහිව දියත් කළ ශ්‍රේෂ්ඨ අරගලයේදී චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය වටා පෙළ ගැසුණු පළමු කොමියුනිස්ට් නායකයින්ගෙන් කෙනෙක් විය. ජනතාව විසින් සිදු කරනු ලබන විප්ලවවාදී ප‍්‍රචණ්ඩත්වය සහ නිර්ධන පංති ආඥදායකත්වයේ අවශ්‍යතාවය සහෝදර ශන්මුගදාසන් විසින් ආරක්‍ෂා කරන ලදි.

ඔහු චීනයේ ශ්‍රේෂ්ඨ නිර්ධන පංතික සංස්කෘතික විප්ලවය ආරක්‍ෂා කළ දෘඩතර ආරක්‍ෂකයෙකි. මාඕ සේතුං සහ චීන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ අනෙකුත් විප්ලවීය නායකයින් සමග කළ සාකච්ඡාවන්හි පදනම්ව, සහෝදර ශන්මුගදාසන් ‘‘මාඕ සේතුං චින්තනයේ දීප්තිමත් රතු පතාකය ඔසවමු’’ යන හිසින් යුතු අත් පොත සකසන ලදි. මේ ප‍්‍රකාශනය, මාඕ සේතුංගේ සමහර ඉගැන්වීම් පතුරුවා ලීමට සහ ප‍්‍රචලිත කිරීමට උදව් කරමින්, ලොව පුරා පුළුල්ව සංසරණය වූහ.

1971 දී ශ්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රතිගාමී රජය විසින් සහෝදර ශන්මුගදාසන් ව වසරක කාලයක් සිරගත කරන ලදි.

1976 දී මාඕගේ මරණය සිදු වීමෙන් පසුව ඇති වූ කුමන්ත‍්‍රණයෙන් පසු, නව සංශෝධනවාදී පාලනයට එරෙහි වූ මුල් අය අතර සහෝදර ශන්මුගදාසන් විය. එන්වර් හෝක්සා මාඕ සේතුං චින්තනයට පහර දෙද්දී, බොහෝ දෙනෙකු පසෙකට වැනෙන විට සහෝදර ශන්මුගදාසන් දැඩිව නැගී සිටියහ.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරය බිහිවීමට මං සැලසූ මාක්ස්-ලෙනින්වාදී පක්‍ෂ සහ සංවිධානවල පළමු සහ දෙවන ජාත්‍යන්තර සම්මේලන දෙකටම පැමිණියහ. එම ස්ථාවරයන් තිරසරව ඔසවාගෙන සිටිමින් දැඩි ලෙස අරගල කරමින් සහ අනෙක් අය සමග සමගිය පිණිස උත්සාහ දැරීම යන තැන්හි දී සහෝදර ශන්මුගදාසන් මේ ක‍්‍රියාවලිය තුළ තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළහ.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් කළින් වූ ශ්‍රේෂ්ඨ අරගල තුළදී ඉදිරියට පැමිණ තිබුණු සහ චීනයේ සංස්කෘතික විප්ලවයේ බලපෑම යටතේ ඉදිරියට පැමිණි විප්ලවවාදීන් අතර වූ සජීවී සම්බන්ධතාවයන් කිහිපය අතරින් එක් අයෙකි. ඔහුගේ පරිණත බව සහ විශ්වාසනීයත්වය, ඔවුන් බිහි කළ විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයට පණ පෙවීමේදී බලවත් ලෝහයක් මෙන් විය; ඔහු ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ සැතපුම් කණුවක් ලෙස ගෞරවයට පාත‍්‍ර වේ.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් දිවයිනේ උතුරු නැගෙනහිර දමිල ජනයාට එරෙහිව ගෙන ගිය ශ්‍රී ලංකා රජයේ යුද්ධයේදී ක‍්‍රියාශීලී විරුද්ධවාදියෙක් විය.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් 1991 දී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ (මාඕවාදී) වැදගත් සම්මේලනයක් පෞද්ගලිකවම කැඳවමින් එය මෙහෙයවූහ. මෙලෙස, ඔහුගේ සෞඛ්‍ය තත්වය පිරිහෙමින් පවතින විටදී පවා, සිය පුද්ගල අභිලාෂයන්ට ඉහළින් නිර්ධන පංතියේ සහ විප්ලවයේ අභිප‍්‍රායන් තැබූහ, සහෝදර ශන්මුගදාසන් නව පරපුරක නායකත්වයක් ඇති කරමින් පක්‍ෂයේ අනාගතය සහතික කිරීමට ක‍්‍රියාකාරීව කටයුතු කළහ.

සහෝදර ශන්මුගදාසන් පේරු වේ මහජන යුද්ධයට උෙiා්ගිමත් ලෙස සහය දැක්වූවෙකි. ඔහුගේ අවසාන ප‍්‍රසිද්ධ කාර්ය වූයේ ආචාර්ය අබිමායෙල් ගුස්මාන්ගේ ජීවිතය ආරක්‍ෂා කිරීමට, ඉදි කිරීමේදී ඔහුද පුරෝගාමියෙකු වූ ජාත්‍යන්තර හදිසි කමිටුවේ ලන්ඩන්හි පළමු මාධ්‍ය සම්මේලනයේදී කථා කිරීමයි.

නිර්ධන පංතියට සහ ජනතාවට සිදුකළ ඔහුගේ දීර්ඝ කාලින විප්ලවීය සේවාව මුළුල්ලේදී, සහෝදර ශන්මුගදාසන් කොමියුනිස්ට්වාදයේ අත්‍යන්ත විජයග‍්‍රහණය පිළිබඳ වූ උසස් බලාපොරොත්තුව කිසි කළෙක නැති කර නොගත්හ. සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ ජීවිත කාලය තුළදී ලංකාවේ විප්ලවය පිළිබඳ ව වූ තීරණාත්මක ගැටළු සියල්ලම විස\ නැති වූවත්, කොමියුනිස්ට්වරුන්ට, නිර්ධනීන්ට සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව සඳහා අතිශය වැදගත් ආරම්භයක් ඔහු ලබා දී ඇති අතර එය භාවිතයෙන් සිය විමුක්තිය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීම පිණිස ඔවුහු ඉදිරියට ගමන් කරනු ඇත.

විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයේ කමිටුව සිය ගැඹුරු ශෝකය ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට (මාඕවාදී), සහ සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ පවුලේ අයට සහ මිතුරන්ට ප‍්‍රකාශ කරයි. ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදී) සහෝදර ශන්මුගදාසන් සිය ජීවිතයම කැප කරන්නට යෙදුණු කරතව්‍යයන් ඉදිරියට ගෙන යමින් ඔහුට ගෞරවය පුද කරනු ඇති බව අපට සහතිකය.

ABar-11

සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ 20 වෙනි ගුණ අනුස්මරණය…

2013 ජනවාරි 6 වන බදාදා –  ඩිමොක‍්‍රටික්ක්ලාස්ස්ට‍්‍රගල් (Democratic class struggle)  සඟරාවෙනි

සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ 20 වෙනි ගුණ අනුස්මරණය වෙනුවෙන් ඉන්දියානු සහෝදරවරුන්ගේ ප‍්‍රණාමය

Com. Shanmugathasan

Com. Shanmugathasan

සහෝදර ශන් ට ප‍්‍රණාමය (1993 පෙබරවාරි 7 මිය ගිය)

අද ලෝක කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය ලංකාවේ සිට සහෝදර ශන්මුගදාසන්ගේ 20 වෙනි ගුණ අනුස්මරණය සමරනු ලබයි. ඔහුගේ මුළු ජීවිතයේම එක් අංගයක් වූයේ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රශ්න ගැන හෝ අභ්‍යන්තර දමිල වාර්ගික ප‍්‍රශ්නය ගැන වූ මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී ස්ථාවරයන් ආරක්‍ෂා කළ අනුකම්පා විරහිත ආත්මයයි.

විප්ලවීය විවාදයන්හි විශිෂ්ට විශාරදයෙක් වූ සහෝදර ශන් ට්‍රොට්ස්කිවාදී, හෝක්සාවාදී සහ නව වාමාංශික ප‍්‍රවණතාවයන් ප‍්‍රතික්‍ෂේප කොට හෙළා දුටහ. ඔහු දීප්තිමත් ලෙස 1950 දී ලංකාවේ මාක්ස්වාදී ව්‍යාපාරයේ ආධිපත්‍ය පතුරුවා සිටි ට්‍රොට්ස්කිවාදී බුද්ධිමතුන් ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළහ.

ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසාන දින දක්වාම ඔහු මාක්ස්-ලෙනින්-මාඕසේතුං චින්තනයේ ගිනි සිළුව ප‍්‍රතිරාව කළහ. ඔහු චේ ගුවේරාගේ ෆොකෝ න්‍යාය සහ ලූවිස් අල්තුසර් (Louis Althusser) වැනි දාර්ශනිකයින් උග‍්‍ර ලෙස විවේචනයට ලක් කළ අයෙකි. ඇවිළෙන රතු ආලෝකයක් හැම තැනම විහිදවූ රණශූරයෙකු වැනි ඔහු මාක්ස්-ලෙනින්වාදී මතවාදයේ ධජය රැගෙන ගියහ. පසුගිය දශලක හතරක කාලය තුළ දී එවැනි මතවාදී පැහැදිලි බවක් සහ විවාදයන්හි කෙළ පැමිණියන් වූයේ කිහිප දෙනෙකි. වඩාත්ම ගැලපෙන දෙය වන්නේ සංස්කෘතික විප්ලවය සමයෙහි සහෝදර මාඕ මුණ ගැසීමට චීනයට පිටතින් පැමිණි පළමු සහෝදරවරු අතරින් එක් අයකු වීමයි. ශන් රතු ආරක්‍ෂකයින්ගේ රැස්වීමක් පවා අමතන ලදි.

සහෝදර ශන් වර්ගවාදී සමාජයක උපතින්ම දමිල වූ අයෙකි. 1972 දී සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජය විසින් ඔහුගේ දේශපාලන මතවාදයන් නිසා ඔහුව අත් අඩංගුවට ගනු ලැබිණි. සිර ගෙදරදී ඔහුගේ රචනාවන් කලාතුරකින් ලංකා ඉතිහාසයෙහි අත් දකින්නට ලැබෙන අයුරින් පොදුජන මතය ඝට්ටනයට ලක් කළහ. එතරම් පුළුල් ලෙස ජනතාවට අනුගත වූ වෙනත් වාමාංශික පරමාදර්ශ කථනයක් නොවීය.

සහෝදර ශන් දමිල ජාතික විමුක්ති අරගලය සමග නැගී සිටි අතර දමිල කොටින්ගේ නිර්ධන පංති විශ්ලේෂණයෙහි වූ අඩුව විවේචනයට ලක් කළහ. LTTE නායකත්වය දුන් ප‍්‍රභාකරන් සහ ජාන් මුක්ති පෙරුමාන්නගේ ජාතිවාදී ප‍්‍රවණතාවයන් ඔහු ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළහ.

ඔහු දමිල විමුක්ති අරගලයේ විප්ලවීය පක්‍ෂයක නායකත්වයේ අවශ්‍යතාවය මුවහත් කරමින් සහ අනාවරණය කරමින් ආරක්‍ෂා කළහ.

දමිල ජනතාවගේ ජාතික විමුක්ති අරගලයේ අභිලාශයන් ආරක්‍ෂා කළ ඔහු කොටින්ගේ අරගලයට ඔල්වරසන් දුන්හ. එසේ වුවත් ඔහු දිගටම ඔවුන්ගේ යුධ උපක‍්‍රමය වල ෙදා්ෂ පෙන්වා දුන්හ. බොහෝ විට පොදු දමිල මතය මෙයට එරෙහි වුවද අභීත සොල්දාදුවෙකු ලෙස අනුකම්පා විරහිතව ඔහුගේ චින්තනයන් සහ මහජන යුද්ධය පිළිබඳව වූ සහෝදර මාඕ සේතුංගේ විශ්ව නීතීන් ආරක්‍ෂා කළහ.

ප‍්‍රභාකරන් විසින් නායකත්වය දුන් දමිල කොටින්ගේ පරාජයට එක් ප‍්‍රධාන හේතුවක් වූයේ දිග්ගැස්සුණු මහජන යුද්ධය ගැන වූ මාඕවාදී න්‍යාය ග‍්‍රහණය කිරීමට ඔවුන් දැක් වූ අසමත් බවයි. සහෝදර ශන්ගේ මතවාදයන්ට ගරු සරු නොදක්වමින් එය විනාශ වූහ. ඇත්ත වශයෙන්ම කියතොත් සහෝදර ශන්ගේ තර්ක විතර්ක ඇසෑම් සහ කාශ්මීර් හි සන්නද්ධ කණ්ඩායම් හෝ ශ්‍රී ලංකාවේ පවා  ජාතික අරගල ඔසවා තැබූ ඉන්දියාවේ මාඕවාදී විප්ලවවාදීන්ට ප‍්‍රබල ඉගැන්වීම් වනු ඇත.

සියල්ලන්ටම ඉහළින් ඔහු සහෝදර ගුස්මාන්ගේ නායකත්වය යටතේ පේරු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය දියත් කළ මහජන යුද්ධයේ එක් ප‍්‍රබල ආරක්‍ෂකයෙකු විය. විප්ලවීය ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරය ඉදි කිරීමට ප‍්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටු කළ  ඔහු සිය අවසන් හුස්ම පොද දක්වා පේරු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ සභාපති සහෝදර ගුස්මාන් අත් අඩංගුවෙන් මුදා ගැනීමට ප‍්‍රයත්න දැරූහ.

දැඩි සිතැති කොමියුනිස්ට්වාදියෙකු වශයෙන් මුවහත් අසි පතින් මාක්ස් ලෙනින්වාදයේ ප‍්‍රතිපත්ති ආරක්‍ෂා කිරීම පිළිබඳ ඔහුගේ මතකයන් සහෝදර ශන්ගේ ජීවිතයේ හොඳම අනුස්මරණයන් වන්නාහ. ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසන් දශකයේ බොහොමයක් රෝගාබාධ වලට එරෙහිව නැගී සිටි ඔහුගේ අභ්‍යන්තර ආත්මය රතු ගිනි සිළුවක් මෙන් රාව ප‍්‍රතිරාව දෙමින් ඔහුගේ පෑනෙන් පරාවර්තනය වූහ.

අද දක්වා ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ශේෂ වී තිබෙන අපගමනය වන ප‍්‍රවණතාවයන් අභිමුව සටන් කිරීමේදී මිල කළ නොහැකි කාර්ය භාරයක් ඉටු කළ සහෝදර ශන්ගේ අහිමිවීම සමස්තයක් ලෙස  සමස්ත කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයටම සිදු වූ පාඩුවකි.

අද දින සහෝදර ශන්ගේ 20 වෙනි ගුණ අනුස්මරණයට අපි සැම අපේ රතු උත්තමාචාරය පුද කොට ඔහුගේ මතකය වෙනුවෙන් අපගේ රුධිරය ගල්වා තබමු!

ABar-11

චිදම්බරන් කුමන්ත‍්‍රණකරුවෙකු ලෙස නම් කෙරේ

ඉන්දියාව-මරා දැමුණු මාඕවාදියෙකු වන අෂාඩ්ගේ බිරිඳ චිදම්බරන් කුමන්ත‍්‍රණකරුවෙකු ලෙස නම් කරයි

මාධ්‍යවේදී හෙම්චන්ද්‍ර පාන්ඩිව ද ඝාතනයට ලක් වුණු, ප‍්‍රහාරයට සම්බන්ධ වූ පොලිස් නිළධාරීන්ට එරෙහිව මිනීමැරුම් නඩුවක් ගොනු කිරීමට පද්මා දිවුරුම් ප‍්‍රකාශයක් සටහන් කර තිබුණි. අෂාඩ් ලෙසින් හැඳින්වූ ඝාතනයට ලක් වූ මාඕවාදියෙකු වන චෙරිකුරි රාජ්කුමාර්ගේ බිරිඳ වන K. පද්මා බදාදා දින ස්වදේශ කටයුතු ඇමති P.චිදම්බරන් සහ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් හි ඉහළ පොලිස් නිළධාරීන් 4 දෙනෙකු 2010 ජූලි 02 වන දින අදිලබාද් දිස්ත‍්‍රික්කයේදී ව්‍යාජ ගැටුමකින් නීති විරෝධීව නායකයා ඝාතනය කිරීමේ කුමන්ත‍්‍රණකරුවන් ලෙසට නම් කළහ.

අදිලබාද් අධිකරණයේ පළමු පන්තියේ මහෙස්ත‍්‍රාත් වරයෙකු වන මාරි දනම්මා ඉදිරිපිට ඇගේ ප‍්‍රකාශය සටහන් කළහ, පෙත්සම්කරු අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් පොලිස් අධ්‍යක්‍ෂ ජෙනරල් R.R.ගිරිෂ් කුමාර්, එමෙන්ම SIB DIG ෂෂිදාර් රෙඩ්ඩි, අදිලබාද් පොලිස් සුපිරිටැන්ඩන්ට් P. ප‍්‍රමෝද් කුමාර් සහ අතිරේකව විශේෂ පොළිස් නිළධාරී (මෙහෙයුම්) S. ත‍්‍රිපාති යන අය ද ස්වදේශ කටයුතු ඇමතිවරයාට අමතරව පෙත්සමට ඇතුළත් කළහ. අෂාඩ් ලෙසින් හැඳින්වූ ඝාතනයට ලක් වූ මාඕවාදියෙකු වන චෙරිකුරි රාජ්කුමාර්ගේ බිරිඳ වන K.පද්මා බදාදා දින ස්වදේශ කටයුතු ඇමති P. චිදම්බරන් සහ අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් හි ඉහළ පොලිස් නිළධාරීන් 4 දෙනෙකු 2010 ජූලි 02 වන දින අදිලබාද් දිස්ත‍්‍රික්කයේදී ව්‍යාජ ගැටුමකින් නීති විරෝධීව නායකයා ඝාතනය කිරීමේ කුමන්ත‍්‍රණකරුවන් ලෙසට නම් කළහ. පසුව සඳහන් කළ අයගේ බිරිඳ වන බබිතා පසුගිය වසරේ නොවැම්බර් 29 වන දින ඇගේ ප‍්‍රකාශය සටහන් කළහ.

මහේස්ත‍්‍රාත්වරයා පසුව වැඩිදුර සාක්‍ෂි සඳහා පෙත්සම විභාගයට ගැනීමට පෙබරවාරි 7 වන දිනට කල් තැබූහ. සාක්‍ෂිකරුවෙකු ලෙස නම්කොට ඇති, ස්වාමි අග්නිවාෂ් එම දිනදී මහේස්ත‍්‍රාත්වරයා ඉදිරිපිටදී සිය ප‍්‍රකාශය සටහන් කරනු ඇති.

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධය ඉදිරියට!

ඉන්දියාවේ මහජන යුද්ධය ඉදිරියට!

මාඕවාදිහු චපාගේද්දා හි කෝෆි ඇඹරීමේ ඒකක පුපුරුවා දමති.

ගලිකොන්ඩා (Galikonda) ප‍්‍රාදේශීය කමිටුවේ මෙහෙයවීමෙන් සිදු කළ ප‍්‍රහාරයක් වාර්තා වී ඇත; වියලීම පිණිස අතුරා තිබූ කෝෆි ගෙඩි සහ ට‍්‍රැක්ටර්ස් ගිණි තබා ඇත. මිලීෂියා සාමාජිකයින් 50 දෙනෙකු කැටුව පැමිණී ඉන්දියානු කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය (මාඕවාදීහි) සන්නද්ධ කාඩර්වරු 20 දෙනෙක් කෝෆී ඇඹරීමේ ඒකක දෙකක් සහ ගලිකොන්ඩා වේදි මන්දාල් වල චපාගෙද්දා හි අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වන සංවර්ධන මණ්ඩලයට අයත් කෝෆි ඇඹරීමේ අංගනය පෙරදා රැයේ පුපුරුවා දමා ඇත. අංගනය පුරා වියළීම පිණිස අතුරා තිබූ කෝෆි සහ ට‍්‍රැක්ටර ගිණි තබා ඇත.

අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වන සංවර්ධන මණ්ඩලයේ කලාප සහ ප‍්‍රදේශ කළමනාකරුවන් ආමන්ත‍්‍රණය කළ මාඕවාදී පක්‍ෂයේ නැගෙනහිර කලාප කමිටුව ප‍්‍රකාශ කළේ මෙම ප‍්‍රහාරය සිදු කළේ ව්‍යාජ සටන් (Fake encounter) වලින් පක්‍ෂ සාමාජිකයින් මරා දැමීමට සහ හරිත දඩයම් මෙහෙයුමට එරෙහිව විරෝධය දැක්වීමට සහ විෂාඛා ඒජන්සියේ නව පොලිස් ස්ථාන සහ පොලිස් මුර පොලවල් ඉදි කිරීම වහා නවතා දමන ලෙස බල කිරීමට බවයි. ඒවායේ අරමුණ කෝෆි වගාව නිසා අහිමිවුණු සිය අයිතීන් වෙනුවෙන් සහ යෝජිත බොක්සයිට් නිධි වලට එරෙහිව වන ගිරිජාන් (Girijans)  වරු මර්ධනය කිරීමයි. විෂාඛා ඒජන්සියෙන් පිටව යන ලෙසට අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වන සංවර්ධන මණ්ඩලයට පක්‍ෂය බල කර සිටී. එමෙන්ම ඉහත ඉල්ලීම් අරභයා නැගෙනහිර කලාපයේ බ‍්‍රහස්පතින්දා දින පක්‍ෂය විසින් හර්තාලයක් කැඳවා ඇත.

වාර්තාවන විදියට ප‍්‍රහාරය මෙහෙයවා ඇත්තේ මාඕවාදී පක්‍ෂයේ ගලිකොන්ඩා ප‍්‍රදේශ කමිටුවේ නායකයන් වන අෂාඩ් සහ කවිතා, පක්‍ෂයේ අන්ද්‍රා ඔරිස්සා සීමාවේ විශේෂ කලාපයේ නිළ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක රවි විසිනි. පුපුරණ ද්‍රව්‍ය භාවිතයෙන් යන්ත‍්‍රසූත‍්‍ර සහ ගොඩනැගිලි පුපුරවා දමා ඇත. අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ් වන සංවර්ධන මණ්ඩලය ඇස්තමේන්තු කර ඇති ආකාරයට සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් ලක්‍ෂ 30කි. කෝෆි ඇඹරීමේ ඒකක පුපුරවා දැමීමෙන් පසු රැස්වීමක් පැවැත්වීමට සිදුවන බව මාඕවාදීන්ට පවසා ඇත.

FRDDP-Brazil to CPP

Proletarians of all countries, unite!

To CC of Communist Party of Phillipines

Dear Comrades

This 26th December 2013, the Revolutionary Front of the Defense of People’s Rights-Brazil (FRDDP-Brazil) to send red greetings to the Central Committee of Communist Party of Phlippines/CPP for the celebration of 45 years of your organization. We warmly greet your leaders, cadres and other militants, as well as the masses run and organized by the Party fighting heroically for New Democracy Revolution and the communism. We greet the New People’s Army, commands and red combatants, especially its glorious and unforgettable martyrs. We greet also the National Democratic Front, all masses and national minorities mobilized and organized against imperialism and the local ruling classes.

For decades, persisting on the revolutionary way of people’s war, the CPP became a recognized vanguard of the Philippine proletariat and an advanced detachment of the international proletariat.

With joy, we greet the big victories of the New People’s Army under the firm direction of CPP – which has given proof of heroism and sacrifices, defeating the successive genocidal campaigns, as the current “Oplan Bayanihan”, supported and financed for US – through correct and successives Offensive Tactics; conquering big victories for the people and the revolution and propeling the people’s war according to the goal and plans of CPP to advance to the stage of strategic balance; converting, more and more, the NPA in a poweful People’s Army – spine of the new red power that is growing up with the support of masses.

After 45 years of organization of CPP, the ideas of founders that took on the shining path of Revolution becoming reality with the big victories in the social and national liberation struggles won by the New Democracy Revolution. The People’s War directed by the CPP is one torch that lights the way and propel the national liberation struggles in opressed countries and for opressed masses on the world, converting all the subcontinent in one of the most advanced trenchs of proletarian revolution on the world. Those victories are crowned by the auspicious plan for achieve the strategic balance called upon for the CC of CPP in occasion of 43 birthday of NPA.

The flames launched from the trench of People’s War in Philippines, India, Peru and Turkey are setting fire, more and more, to the heart of youth and masses all over the world. Following those examples, the new generations of international proletariat are struggling to forje the tools of revolution in their own countries. Every achievements are great victories of proletariat which are opening bright prospects for the proletarian revolution on the world.

In 2013, in the biggest cities in Brazil, the Brazilian people rose in great waves of protests. Those big popular rebelions in the cities – with the efforts and hard work of maoists and other Brazilian revolutionaries – have united with the struggle for land that the poor peasants are developing against the landlordism through the Agrarian Revolution and the development of a strong and growing revolutionary movement on the countryside. All those struggles are part of New Democracy Revolution in our country, confronting the old reactionary State of big burgeoise and landlords, servants of imperialism, mainly Iankee imperialism; and against the current oportunist manegement of the parties like PT/PMDB/PSB, and supported by the revisionist PCdoB (Communist Party of Brazil) led by Amazonas/Rabelo, and all the reaction. The maoists and others Brazilian revolutionaries are working hard to pass to a new stage.

The New Democracy Revolution in Philippines and the CPP’s experience are one great source of inspiration for the Brazilian revolutionaries and have showed the masses the path to be follwed in our country to the struggle for social and nacional liberation and the protacted People’s War.

Hold high the flag of CPP in his 45 birthday!

Long Live 45 years of reorganization of CPP!
Long Live 120 years of birthday of Chairman Mao Tsetung!
Down the revisionism! Long Live the Marxism-Leninism-Maoism!
Down the imperialist war! Long Live the People’s War!
Long Live the People’s War in Philippines!

Brazil, 26th December 2013
Revolutionary Front of Defense of People’s Rights

වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද

වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද

1970, දෙසැම්බර් 21

 

[මූලාශ‍්‍රය: මා ඕ සේතුං, ඒකාබද්ධ ප‍්‍රකාශන පර්යේෂණ සේවය (JPRS), එක්සත් ජනපදය, වාණිජ දෙපාර්තමේන්තුව, 52029 (1970, දෙසැම්බර් 21)]

 

Mao is Writing in Yenan

 

[මේ සංවාදය සභාපති මාඕ සහ වැන්ග් හයි-ජුංග් අතර ඇති වූවකි.]

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසලේ පංති අරගලය බොහොම තියුණුයි. මට ආරංචිවුණා ප‍්‍රතිගාමී සටන් පාඨයක් සොයාගෙන ඇති බව, අපේ ඉංග‍්‍රීසි දෙපාර්තමේනතුවේ කළු ලෑල්ලෙ ඉංග‍්‍රීසියෙන් ඒව කිහිපයක් ලියල තිබුණ.

 

සභාපතිතුමා: ලියල තිබුණෙ මොන වගේ ප‍්‍රතිගාමී සටන් පාඨයක් ද?

 

හයි-ජුංග්: මම එකක් ගැන පමණයි දන්නෙ. ඒ, ‘චියැංග් වැන් සුයි’.

 

සභාපතිතුමා: ඒක ඉංග‍්‍රීසියෙන් කොහොමද කියවන්නෙ?

 

හයි-ජුංග්: ‘චියැංග් දිගු කල් දිනේවා.’

 

සභාපතිතුමා: වෙන මොනවද ලියල තිබුණෙ?

 

හයි-ජුංග්: අනික් ඒව මම දන්නෙ නැහැ. මම දන්නෙ ඒක විතරයි.

 

සභාපතිතුමා: හොඳයි, මේ පුද්ගලයට තව තවත් ලියන්න දෙන්න හැම කෙනෙකුටම පේන්න ඒව එළිපිට ප‍්‍රදර්ශනය කරන්න ඉඩ හරින්න. ඔහු මිනිසුන් මරණවද?

 

හයි-ජුංග්: ඔහු මිනිසුන් මරනවද නැද්ද කියල මං දන්නෙ නෑ, අපි ඔහු කවුද කියල සොයා ගත්තොත්, ඔහුව පාසලෙන් අස්කරල ශ‍්‍රම ප‍්‍රතිශෝධණය සඳහා යැවිය යුතුයි.

 

සභාපතිතුමා: හොඳයි ඔහු මිනිසුන් නොමරණ තාක් කල්, අපි ඔහුව පාසලෙන් අස් කිරීම හෝ ශ‍්‍රම ප‍්‍රතිසංස්කරණය සඳහා යැවීම නොකළ යුතුයි. ඔහුට පාසැලේ හිඳ ඉගෙනීම කරන්නට ඉඩහරින්න. මිනිසුන් වන ඔබ රැස්වීමක් පවත්වා ඔහුගෙන් අහන්න චියැං කායි-ෂෙක් හොඳ වෙන්නෙ ඇයි, ඔහු කළ හොඳ දේවල් මොනවද. ඔබේ පැත්තෙන් ඔබ කියන්න චියැං කායි-ෂෙක් හොඳ නොවන්නේ මන්ද.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පාසලේ මිනිසුන් කී දෙනෙක් ඉන්නවද?

 

හයි-ජුංග්: පීඨ සහ කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයොත් එක්ක 3000 ක් විතර.

 

සභාපතිතුමා: 3000 ක් අතර ප‍්‍රති විල්වවාදීන් 7 ක් හෝ 8 ක් ඉන්න බව අපිට කියන්න පුළුවන්.

 

හයි-ජුංග්: එක් අයෙක් හිටියත් ඒක නරකයි. අපි කොහොමද 7කට හෝ 8 කට ඉවසන්නෙ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ එක් සටන් පාඨයක් නිසා මුළුමනින්ම කැළඹෙන්ට  ඕන නැහැ.

 

හයි-ජුංග්: ඇයි ප‍්‍රතිවිප්ලවවාදීන් හත් අට දෙනෙක් සිටින්නෙ?

 

සභාපතිතුමා: ඔවුන් ගොඩක් ඉන්නවනම් ඔබට විරෝධයක් ඇති කළ හැකියි. ගුරුවන් පවා ප‍්‍රතිවිරුද්ධව සිටිය හැකියි. එකම දේ ඔවුන්ව නොමැරිය යුතු යි.

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසල පංති මාවත අවබෝධ කරගෙන සිටින්නෙ. සිසුන්ගෙන් සියයට 70 ක් ම දිළිඳු සහ පහල-මධ්‍යම පන්තික ගොවියන්ගෙ දූ පුතුන්. අනෙක් අය කාඩර්වරුන්ගේ සහ වීරෝධාර නිළධාරින්ගෙ සහ මිනිසුන්ගෙ දූ දරුවන්.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පන්තියේ කාඩර්වරුන්ගෙ දූ දරුවන් කොපමණ ප‍්‍රමාණයක් ඉන්නවද?

 

හයි-ජුංග්: මම හැරුණම දෙන්නෙක් ඉන්නව, අනෙක් අය කම්කරුවන්ගෙ සහ දිළිඳු සහ පහළ-මධ්‍යම පන්තික ගොවියන්ගෙ දූ පුතුන්. ඒගොල්ලො හොඳින් වැඩ කරනවා. මම ඒගොල්ලොන්ගෙන් බොහෝ දේවල් ඉගෙන ගන්නවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔවුහු ඔබ සමග හොඳින් ඉන්නවද? ඔවුහු ඔබට කැමතිද?

 

හයි-ජුංග්: මම හිතනවා, අපේ සම්බන්ධතාවයන් හොඳයි. මම ඔවුන් සමග ආශ‍්‍රයෙන් ඒක ලබා ගන්නවා, ඔවුනුත් එහෙමයි.

 

සභාපතිතුමා: ඒක හොඳයි.

 

හයි-ජුංග්: නමුත්, කාඩර් කෙනෙක්ගෙ එක දරුවෙක් හොඳින් වැඩ කරන්නෙ නැහැ. පන්තියේදි ඔහු ගුරුවරුන්ගෙ පාඩම්වලට අවධානයෙන් ඇහුම්කන් දෙන්නෙ නැහැ, පන්තියෙන් පස්සෙ ඔහු ගෙදර වැඩ කරන්නෙත් නැහැ. ඔහු ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න කැමතියි. සමහර වෙලාවට ඔහු නිදන කාමරයෙ නිදාගන්නවා, සමහර වෙලාවට සෙනසුරාදා සන්ධ්‍යාවේ රැස්වීමට ඔහු සහභාගි වෙන්නෙ නැහැ. ඔහු ඉරිදාට වෙලාවට පාසල් එන්නෙ නැහැ. සමහර වෙලාවට ඉරිදා අපේ පන්තිය සහ අංශය රැස්වීමක් පවත්වනවා, ඔහු පේන්ට නැහැ. අපි හැම කෙනෙකුටම ඔහු ගැන හොඳ හැඟීමක් නෙවෙයි තිබෙන්නෙ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ ගුරුවරු ළමයින්ට ඉඩ හරිනවද පන්තියේදි නිදාගන්න සහ ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න.

 

අපි ළමයින්ට පන්තියේදි ප‍්‍රබන්ධ කියවන්න සහ ටිකක් නිදාගන්න ඉඩ දෙන්න  ඕන, අපි ඔවුන්ගෙ සෞඛ්‍ය තත්වය හොඳින් බලාකියා ගත යුතුයි. ගුරුවරු ළමයින්ට අඩුවෙන් දේශන දීල වැඩියෙන් කියවන්ට ඉඩ හරින්ට  ඕන. මම විශ්වාස කරනවා ඔබ සඳහන් කරන ලද ශිෂ්‍යා සෙනසුරාදා රැස්වීමට නොපැමිණ සිටීමට සහ ඉරිදා උදේ පාසැලට වෙලාවට නොපැමිණීමට ධෛර්යක් තිබෙන නිසා ඔහුට අනාගතයේ දී හොඳ දක්‍ෂතාවයක් තියේවි. ඔබ පාසැලට ගිය පසු, ඔහුට කියන්න, උදෑසන අට ට නවය ට පාසැලට පැමිණීමත් වේලාසන වැඩි බව, එවිට ඔහු එකොලහ හෝ ෙදාළහ පමණ තෙක් ප‍්‍රමාද වේවි. ඉරිදා රාත‍්‍රියට රැස්වීමක් කැඳවිය යුතු වීමේ වරද කාගෙද?

 

හයි-ජුංග්: මම සාමාන්‍ය පාසැලක අධ්‍යයනය කරන විට, සාමාන්‍යයෙන් අපි ඉරිදා රාත‍්‍රියේ රැස්වීම් තිබ්බෙ නැහැ. රෑට අපිට කැමති දෙයක් කරන්න ඉඩ දුන්න. එක් දවසක් ලීගයේ ශාඛා මූලස්ථානයේ සහෝදරවරු කිහිප දෙනෙක් (එවිට මමත් ශාඛා මූලස්ථානයේ සාමාජිකයෙක්) ඉරිදා රාත‍්‍රියේ ජීවිතය සංවිධානය කරන්නට කථා වුණත් හුඟ දෙනෙක් ඒ අදහස ගැන එතරම් කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැහැ. ඔවුන්ගෙන් සමහර දෙනෙකු දේශපාලන උපදේශකවරයට පවා ඒ ගැන කිව්වා ඉරිදා නිවාඩු දිනයක් නිසා රාත‍්‍රියේ රැස්වීමක් කැඳෙවුවොත්, අපට නිවෙස් වලට යෑම පවා අපහසු බව. අවසානයේදී දේශපාලන උපදේශකවරයා ඔවුන්ගේ මතයට ගරු කරල රැස්වීමේ දිනය වෙනස් කරන ලෙස අපිට කිවුව.

 

සභාපතිතුමා: මේ දේශපාලන උපදේශකවරයා නිවැරදි දේ කර තිබෙන්නෙ.

 

හයි-ජුංග්: නමුත් අපේ පාසලේ මුළු ඉරිදා රාත‍්‍රියම රැස්වීම් පවත්වනවා – පන්ති රැස්වීම්, ශාඛා මූලස්ථාන කමිටු රැස්වීම් හෝ අධ්‍යයන කණ්ඩායම් වලට පක්‍ෂයේ පාඩම් පවත්වන රැස්වීම්. මම ගණන් බලපු විදියට, මේ අර්ධ වර්ෂය පටන් ගත්තායින් පසු, රැස්වීම් නොපැවැත්වූ එක් ඉරිදා දිනයක් හෝ ඉරිදා රාත‍්‍රියක් නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ පාසැලට ආපසු ගිය පසු, ඔබ කැරලි ගැසීමට පෙරමුණ ගත යුතුයි. ඉරිදා දින පාසැලට හෝ කිසිදු රැස්වීමකට පැමිණෙන්න එපා.

 

හයි-ජුංග්: නමුත් මට අභියෝග කරන්න බැහැ. මේ පාසැල් පද්ධතිය. සියළුම ශිෂ්‍යයන් වෙලාවට පාසැලට පැමිණීම අවශ්‍ය කරනවා. මම එහෙම නොකළොත් මිනිස්සු කියාවි මම පාසැල් පද්ධතිය කඩ කරන බව.

 

සභාපතිතුමා: පාසැල් පද්ධතිය ගැන තැකීමක් කරන්න එපා. පාසැල් නොයෑම පමණයි. කිව යුත්තේ ඔබට පාසැල් පද්ධතිය කඩා දමන්ට අවශ්‍ය බවයි.

 

හයි-ජුංග්: මට ඒක කරන්න බැහැ. මම එහෙම කළොත්, මාව විවේචනයට ලක් වේවි.

 

සභාපතිතුමා: මම හිතන්නෙ නැහැ ඔබ අනාගතයේදී හුඟක් දක්‍ෂ වෙයි කියල. ඔබ පාසැල් පද්ධතිය කඩ කිරීමට, විවේචනයන්ට, නරක වාර්තාවන් ට, පාසැලෙන් පිටුවහල් කිරීමට, පක්‍ෂ සාමාජිකත්වය අහිමි වීමට බයයි. මෙතරම් දේවලට ඔබ බය වෙන්නෙ ඇයි? නරකම දේ ඔබ පාසැලෙන් නෙරපා දැමීම. පාසැල ළමයින්ට කැරලි ගැසීමට ඉඩ හළ යුතු යි. ඔබ පාසැලට ගිය ගමන් කැරලි ගසන්න.

 

හයි-ජුංග්: මිනිස්සු එතකොට කියාවි මම සභාපති මාඕගෙ නෑයෙක් වෙලත්, ඔහුගේ උපදෙස් පිළිපදින්න බැරිව පාසැල් පද්ධතිය උල්ලංඝණය කරන්න මුල් තැන ගත්ත බව. ඒගොල්ලො මට උද්ධච්ඡ සහ ආත්ම තෘප්තියක් නැති, සංවිධානමය සහ විනයගරුක බවක් නැති කෙනෙක් ලෙස ෙදා්ෂාරෝපනය කරාවි.

 

සභාපතිතුමා: බලන්න ඔබ දෙස! ඔබ  උද්ධච්ඡ සහ ආත්ම තෘප්තියක් නැති, සංවිධානමය සහ විනයගරුක බවක් නැති කෙනෙක් ලෙස කරනු ලබන විවේචනයට බයයි. ඔබ බය වෙන්නෙ ඇයි? ඔබට කියන්න පුළුවන් ඔබ සභාපති මාඕ ගෙ නෑයෙක් නිසා, කැරලි ගැසීමට ඔහුගෙන් උපදෙස් ගත් බව. මම හිතනව ඔබ විසින් සඳහන් කරන ලද ශිෂ්‍යා පාසැල් පද්ධතිය උල්ලංඝණය කිරීමේ දි ඔබට වඩා දක්‍ෂ වනු ඇති බව. මම හිතනව ඔබ වැනි අය පාරභෞතිකවාදියි.

 

එක් වතාවක දී සභාපති මාඕ අධ්‍යයනය කිරීමේ ප‍්‍රශ්න ගැන සාකච්ඡා කළහ.

 

හයි-ජුංග්: මිනිස්සු දැන් පැරණි කෘති කියවීමට විරුද්ධයි. නමුත් අපේ පන්තියේ සිටින කාඩර්වරයෙක්ගේ පුතෙක් මුළු කාලයම ඒව කියවන්න කැප කරනවා. අපි හැම කෙනෙක්ම ඉංග‍්‍රීසි කථා කිරීමේ පුහුණුවෙහි නිරතවෙනවා, නමුත් ඔහු හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් (රතු කාමරයේ සිහිනය) කියවනවා. අපි හැම කෙනෙක් ම ඔහුගේ මේ නව කථාව කියවීම විවේචනය කරනවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ කවදහරි දවසක හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවල තියෙනව ද?

 

හයි-ජුංග්: ඔව්, මං කියවල තියෙනවා.

 

සභාපතිතුමා: මේ නවකථාවේ කුමන චරිතයට ද ඔබ කැමති?

 

හයි-ජුංග්: මොකටවත් නෑ.

 

සභාපතිතුමා: හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්න වටිනා පොතක්. ඒක හොඳ පොතක්. අපි එය කථාවක් ලෙස නොව ඉතිහාසය ලෙස කියවිය යුතුයි. ඒක ඓතිහාසික නව කථාවක්. ඓතිහාසික ප‍්‍රබන්ධයේදී එහි භාෂාව විශිෂ්ඨයි. කතුවරයා, ට්’සා ඕ හුසේ-චින්, ෆෙන්ග් ට්සූ මනරම් ලෙස නිරූපනය කර තිබේ. ෆෙන්ග් ට්සූ ගේ චරිත ලක්‍ෂණ විශිෂ්ඨයි. ඔබට ඒ දේ කරන්න අවශ්‍ය නැද්ද? ඔබ හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්නේ නැත්නම්, ඔබ කොහොමද රදළ සමාජය ගැන දැනගන්නෙ? ඔබ හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් කියවන්නට පෙර, මේ කියමන් හතර ගැන දැන ගත යුතුයි: ‘‘චියාස් කියන්නෙ බොරුවක් නෙවෙයි. ඔවුහු ශාලාවක් හදන්න සුදු ජේඞ් සහ අශ්වයෙක් හදන්න රත‍්‍රන් භාවිතා කරති.’’ [මේ චියාස් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘ෆැන්ග් මාලිගය ලී 300 ක් පුරා පැතිරී තිබේ, නමුත් ඔවුහු ෂිහ් කෙනෙකුට නවාතැන් නොදෙති.’’ [මේ ෂිහ් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘පෙරදිග සාගරයට සුදු ජේඞ් ඇඳක අඩුවකි, නමුත් මකර රජු චි’දෙන් ලින්ග් හි රජුට ඔහුව හමුවන්නට ඇරයුම් කරයි.’’ [මෙය ෆෙන්ග් ට්සූ ගේ පවුලට හෝ වැන්ග් පවුලට අයත් වූවකි.] ‘‘මේ අවුරුද්දේ මොන තරම් විශාල හිම කුට්ටි ද  මුතු ඇට පස් මෙන් නොවටින සේම රත‍්‍රන් යකඩ මෙනි!’’ [මෙය හ්සුඒහ් පා ඕ-චි ගේ පවුලට අයත් වූවකි.] හුන්ග් ලෝ මෙන්ග් වල සාරාංශය මේ කියමන් හතරයි.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ ටූ ෆූ ගේ ‘‘උතුරුදිග ගමන’’ දිග කාව්‍ය කියවා තිබේද?

 

හයි-ජුංග්: නැහැ, ඒක ටැ’න්ග් ගේ කවි තුන්සියයේ [ස්සූ සැන් පායි ෂෝ] නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඒක ටැ’න්ග් ගේ ස්සූ පි ට්සායි හි [ඒක ටැ’න්ග් ගේ වෙනත් කාව්‍ය සංග‍්‍රහයක වූ කාව්‍ය පන්තියකි.] තිබෙනවා. (පොත ගෙනත් තැබූ සභාපති මාඕ, එම කාව්‍ය පෙරලා එය නැවත නැවත කියවන ලෙස මට කීහ)

 

හයි-ජුංග්: මේ පොත කියවද්දී මොන ගැටළුවලට ද මා අවධානය යොමු කළ යුත්තේ? මේ ආභාෂයට විරුද්ධව මා ගත යුතු පූර්ව සූදානම කුමක්ද?

 

සභාපතිතුමා: ඔබ හැම විටම පාරභෞතිකවාදියි. ඇයි ඔබ පෙර සූදානමක් ගත යුත්තේ? නැහැ, ඔබ සමහර ආභාෂයන් ලබා ගත යුතුයි. ඔබ එහි ගැඹුරටම කිමිදී එයින් නික්මෙන්න. එය නැවත නැවත කියවන්න නමුත් මතක තබා ගන්ට අවශ්‍ය නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබට ශුද්ධ බයිබලය හෝ බෞද්ධ සූත‍්‍ර අධ්‍යයනය කරන්න අවශ්‍ය වී තිබේද

 

හයි-ජුංග්: ඇයි මම ඒව කියවන්නෙ?

 

සභාපතිතුමා: ඔබ බෞද්ධ සූත‍්‍ර හෝ ශුද්ධ බයිබලය කියවා නැත්නම් ජාත්‍යන්තර කටයුතු වලදී ඔබ කොහොමද පරිවර්තන කටයුතු සිදු කරන්නෙ?

 

ඔබ ලියා ඕ චි [අපූර්ව චිත‍්‍රාගාරය] කියවා තිබෙනවද?

 

හයි-ජුංග්: නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ලියා ඕ චි කියවන්න වටිනවා. එය මනාව ලියැවුණු ලද්දක්. ලියා ඕ චි හි හිවල් ආත්ම කරුණාවන්තයි. ඔවුහු ස්වේචඡාවෙන් මිනිස් වර්ගයාට උදව් කරනවා.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ කොහොමද ‘චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ’ [බුද්ධිමතා] ඉංග‍්‍රීසියෙන් කියන්නෙ?

 

හයි-ජුංග්: මම දන්නෙ නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබ හය මසක් ඉංග‍්‍රීසි අධ්‍යයනය කොට තිබේ. ඔබ චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ [බුද්ධිමතා] කෙනෙක් ඒත් ඔබ ඒක ඉංග‍්‍රීසියෙන් කියන්න දන්නෙ නැහැ.

 

හයි-ජුංග්: මං ඒක චීන-ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයෙන් පෙන්වන්නම්.

 

සභාපතිතුමා: බලන්න. එවැනි වැකියක් තිබෙනවද?

 

හයි-ජුංග්: (ශබ්දකෝෂයේ පිටු පෙරලීමෙන් පසු) බොහොම නරකයි. මේ චීන ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයේ එවැනි වැකියක් නැහැ. එහි චිහ් ෂිහ් යන වැකිය පමණයි තිබෙන්නෙ, චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: කෝ මට බලන්න දෙන්න. (මම ශබ්දකෝෂය සභාපති මා ඕට ලබා දුනිමි.) ඔබට චිහ් ෂිහ් හමුවුනා, නමුත් චිහ් ෂිහ් ෆෙන් ට්සේ නැහැ. මේ ශබ්දකෝෂයෙන් පලක් නැහැ. ඒකෙ හුඟක් වචන වල කෙටි ආකාරයයි පවතින්නෙ. ඔබ නැවත පාසැල් ගිය පසු, ඔවුන්ට කියන්න වඩා හොඳ චීන-ඉංග‍්‍රීසි ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කරන්නට. එහි සියළුම දේශපාලන යෙදුම් සහ එම වචන භාවිතා කරන අයුරු වාක්‍ය මගින් පහදා තිබිය යුතුයි.

 

හයි-ජුංග්: අපේ පාසල කොහොමද ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කරන්නෙ? අපිට ඒක කරන්න පුද්ගලයෙක් හෝ වෙලාවක් නැහැ.

 

සභාපතිතුමා: ඔබේ පාසැලේ හුඟක් ශිෂ්‍යයින් සහ ගුරුවරුන් ඉන්නවා. ඇයි ඔබ ශබ්දකෝෂයක් සම්පාදනය කිරීමට ඔවුන්ට ඇති හැකියාව ගැන සැක කරන්නෙ? ඔබේ පාසැලෙන් මේ ශබ්දකෝෂය සම්පාදනය කරන්නට ඉඩදෙන්න.

 

හයි-ජුංග්: හොඳයි මම ආපසු පාසැලට ගිය පසු ඔබේ ඉල්ලීම අපේ නායකත්වයට දැනුම් දෙන්නම්. මම හිතනවා අපිට මේ වැඬේ කළ හැකියි. 

 

මා ඕ සේතුං තෝරා ගත් කෘති 9, වැන්ග් හයි ජුංග් සමග සංවාද,

1970, දෙසැම්බර් 21

 

සටහන්

[වැන්ග් හයි-ජුංග් සභාපති මාඕගේ ලේලි කෙනෙකි.]

Translated by Sri Kantha